ENCOUNTERS

Grote kunst heeft geen uitleg nodig om mensen te raken. Sommige kunstwerken laten de bezoeker beduusd achter, laten hem met een andere blik kijken. Over die universele ervaring die kunst teweegbrengt, gaat de expo ‘Ontmoetingen | Encounters’. Dansers in de expo vormen gevoelsgidsen voor de toeschouwer en versterken de totaal-ervaring.
Hoe kunst ‘raakt’ over de grens van tijden en culturen
‘Ontmoetingen | Encounters’ toont dat kunst geen uitleg nodig heeft om ons te raken of te veranderen. Kunst doet iets met een mens, beklijft, geeft nieuwe inzichten… Dat was vroeger al zo en is nu nog altijd. Ongeacht de voorkennis van de bezoeker.
De werken in ‘Ontmoetingen | Encounters’ zijn niet traditioneel tentoongesteld maar gegroepeerd in clusters die eenzelfde universele ervaring teweegbrengen bij de toeschouwer. Om de beleving onbevangen te houden, hangt er geen tekst of uitleg bij de kunstwerken. Het enige wat je als toeschouwer meekrijgt, zijn de namen van de werken en de kunstenaars. Curator Paul Vandenbroeck (KMSKA) selecteerde een honderdtal werken van over de hele wereld, van de vroege oudheid tot nu, van bekende en minder bekende kunstenaars. Met werk van onder meer Francisco Goya, Rona Pondick, Dosso Dossi, Adriano Cecioni…
Choreografe en danseres Pé Vermeersch creëert in de expo performances van wisselende aard met enkele markante internationale dansers. Het dansproces is zelf een kunstwerk in wording.

Bert VANNOTEN

Mesmerised

Een halfjaar lang heb ik deze kunstenares gevolgd in de groei naar een
nieuw kunstwerk.
Vrijdag 14 juli 2017 werd deze videovoorstelling in première vertoond aan
het publiek in het knusse M.Moreelshuis in Mechelen.
Heel wat belangstelling maakte van de avond een heuse kunstavond.

Een leven als een lange reis.Vertrekken en aankomen.
Achterlaten en ontdekken…Loslaten, kwetsuren oplopen, terug rechtkrabbelen.
Maar al die levenservaringen hebben gemaakt tot wie ze is.Vijftien jaar geleden kwam ze hier voor de eerste keer terecht…
Zuid-Afrika, Canada, Nederland, Groot-Brittanië…
Het werd Mechelen – Provinciestad in een klein landje.Maar hier vond ze haar thuis.
Hier vond Charmaine Lenisa een familie…

Bert VANNOTEN

Tangere

Een tentoonstelling  schilderijen en collages van Jo Michiels in de kapel van Campo Santo Sint-Amandsberg, Gent

De titel

Een intrigerende titel. Tangere betekent laat me los. Tangere verwijst naar een passage uit de Bijbel waarin Maria Magdalena de herrezen Christus ziet. ‘Noli me tangere’, ofte ‘raak me niet aan’, zegt Christus, maar in de oorspronkelijke betekenis werd dit meer bedoeld als ‘laat me los’. Tangere een woord met taalkundige gelaagdheid, een gelaagdheid ook aanwezig in het werk van Jo Michiels.

In gesprek met de kunstenaar Jo Michiels

Kunstpoort
Tangere, de titel verwijst naar het religieuze. Is deze titel bewust gekozen in associatie met de kapel Campo Santo?

Jo michiels
Het is een gelukkig toeval. Eerst dacht ik aan ‘Huidhonger’ maar dat ruikt te veel naar kannibalisme. Het verlangen naar het lichamelijke, de zin voor aanraken, de tactiliteit dat wilde ik in mijn titel verwoorden. Zo kwam ik bij Tangere terecht.

Kunstpoort
Je vertrekpunt zijn pornofoto’s uit de jaren 60 en 70. Was dit altijd je manier van werken?

Jo Michiels
De laatste vijf jaar zijn mijn inspiratiebronnen vooral foto’s. De collagetechniek is wel nieuw voor mij en exploreerde ik pas het voorbije jaar. Gedurende de komende maand augustus ben ik residentieel kunstenaar op het eiland Isola Comacina in het Como meer in Italië. De Vlaamse gemeenschap maakt dit mogelijk. Het is de bedoeling daar verder met collages te werken en ook aan onderzoek te doen.

De tentoonstelling

Bij het binnenkomen vallen me onmiddellijk de vrolijke muren en de originele accrochage op. De werken hangen ingebed  tussen dikke zwarte lijnen. Deze lijnen zijn niet zomaar aangebracht ze accorderen met de loodlijsten van de imposante glas in loodramen van de kapel.  De canvassen springen naar voor.

De vrolijke abstracte kleurvlakken bedriegen, ze ogen aantrekkelijk maar er is meer dan dat. Er is een link naar pornografische foto’s uit de jaren 60 en 70. Wie denkt porno te zullen zien vergist zich. Wat de kunstenaar interesseert is niet het verhalende maar het energetische aspect. Jo Michiels laat zich inspireren door de beweging van de gefotografeerde lichamen en het kleurengamma van de foto’s. Deze beweging zorgt uiteindelijk voor organische lijnen op het canvas. De kleurvlakken verraden een boeiend werkproces. Schilderen, overschilderen, drukken, wegvegen… de canvassen doorstaan een niet alledaags  ontstaansproces.  De gelaagde schilderijen verraden een mix aan technieken. Olieverf, acrylverf, acrylspray… alles is mogelijk. Als kijker ben je nooit uitgekeken, er valt altijd iets nieuws te ontdekken. Toch komen de schilderijen niet chaotisch over, integendeel. Vlakken en lijnen worden zorgvuldig tegenover elkaar afgewogen. Hier is een kunstenaar aan het werk met een feilloos gevoel voor compositie. Nergens is een schilderij overbewerkt. Hier werd op tijd halt geroepen.


Soms hangt een collage vlakbij een schilderij. De collages zijn vaak uit recup materiaal van zijn schilderijen ontstaan. Als kijker voel je de twee met elkaar in gesprek gaan.
Er is een wisselwerking. Figuratieve elementen afkomstig van de foto’s sluipen de collages binnen, toch wordt nergens de abstractie bedreigd. Jo Michiels bekent dat hij door zijn collages veel losser is beginnen werken.

Jo Michiels denkt eraan ooit terug te beginnen tekenen, wie weet modeltekenen. Wordt dit de aanzet naar ander werk? De toekomst is aan de kunstenaar!

Wij blijven hem zeker volgen.
Werk van Jo Michiels is te ontdekken via Kunst in huis, Gent. Je kan er zijn werk een poosje lenen. Wordt je er verliefd op en wil je het niet terug geven dan heb je de mogelijkheid het te kopen.
www.kunstinhuis.be
https://kunstinhuis.be/kunstenaar/249787

Info tentoonstelling
Tangere
Campo Santo
Sint-Amanduskapel
Visitatiestraat 13
9040 Sint-Amandsberg (Gent)
tentoonstelling van 24 juni tot 9 juli 2017
zaterdag: van 14u tot 19u
zondag: van 10u tot 18u
op afspraak: 0487 28 30 72

www.jomichiels.com

tekst en foto’s: Kathleen Ramboer

INKTOPUS en drukdrukdruk

INKTOPUS publiek grafisch non-toxisch atelier gent
deelnemer van drukdrukdruk

In het kader van de Week van de Amateurkunsten, het WAK,
organiseerde KUNSTWERKT op 6 en 7 mei drukdrukdruk.
Drukdrukdruk staat voor een grafiekweekend in heel Vlaanderen met allerlei acties rond grafiek. INKTOPUS was één van de deelnemers te Gent (Sint-Amandsberg). KUNSTPOORT ging zondagmorgen een kijkje nemen en ontdekte een actief, inventief, goed uitgerust en origineel atelier waar je 100% creatief kan en mag zijn.

info van de website:
Het grafisch atelier Inktopus is een creatieve omgeving voor beeldende kunstenaars, grafici, vormgevers en andere creatievelingen. Inktopus biedt alle mogelijkheden om zelfstandig unieke en kleinschalige grafische projecten uit te werken, van inspirerend idee tot fantastisch eindresultaat. Het atelier werkt met lidmaatschap om zelfstandig in het atelier te werken.
meer info op de site
www.inktopus.be

We spraken met Thijs Van Quickenborne medewerker van INKTOPUS en Luc Van Quickenborne, de oprichter

KUNSTPOORT: Hoe is het allemaal begonnen? Hoe zijn jullie op het idee gekomen een grafische werkplaats op te starten?
THIJS: Het idee komt van mijn vader Luc die de kennis, de know how heeft. Grafiek is een uit de hand gelopen passie van hem. Hij is de ‘meesterdrukker’ en heeft de microbe aan ons, zijn 2 zonen (Thijs en Bram) doorgegeven. We zijn mee gestapt in zijn verhaal en samen runnen we op vrijwillige basis het atelier. Inktopus is een vzw. Bram en ikzelf werken fulltime (Stijn als regisseur bij de VRT, Bram maakt animatiefilms). Al onze vrije tijd gaat uit naar het atelier. Ieder heeft zo zijn specialiteit en beheerst bepaalde druktechnieken. Ook mijn ma geeft hier workshops o.a. boekbinden, papier scheppen, papier marmeren.
KUNSTPOORT: Hebben jullie bewust voor Gent gekozen als locatie?
THIJS: Inderdaad Gent is een bewuste keuze. Gent is een centrum van en voor kunst en leek er het meest klaar voor, vooral ook voor de nieuwe ecologische manier van werken namelijk non-toxisch. Bij de start huisden we in Gentbrugge, in een kerk. Nu hebben we hier onze stek in een ex magazijn voor elektriciteit materiaal, heel lang geleden was hier nog een metaalfabriekje. Ons huis was uiteraard te klein omdat we groot materiaal wilden kopen.
LUC: We konden een HEIDELBERG typo drukpers van de school Don Bosco, Halle op de kop tikken. Anders ging die naar het schroot.
KUNSTPOORT: 100% non-toxische, milieuvriendelijke grafiek is dat wel mogelijk?
THIJS: Dit is onze filosofie, we willen punt één open staan voor iedereen en punt twee 100% milieuvriendelijk werken. Daarom hebben we gekozen enkel met die druktechnieken te werken die 100% non-toxisch zijn, op waterbasis. Bij steenlitho lukt dit nog niet daarom zit steenlitho ook niet in ons aanbod.
KUNSTPOORT: Wie maakt er vooral gebruik van het atelier?
THIJS: Ons publiek is zeer divers van pas afgestudeerde studenten, kunstenaars…tot  gepensioneerden… Velen vinden de weg naar INKTOPUS. Het voordeel van ons atelier is dat je geen voorkennis nodig hebt. Via workshops wordt er voldoende bagage meegegeven zodat je aan de slag kunt. Zo kan je een workshop volgen en later een geboorte- of communiekaartje, uitnodiging… drukken.
LUC: We hebben een 25 tot 30 tal leden die hier regelmatig komen werken. Zo ontstaat een hechte kring, een soort groepsgevoel met een uitwisseling van ideeën als gevolg. Belangstellenden komen van overal, van ver buiten Gent, Mechelen, Sint-Niklaas, Limburg…. De reden? We zijn uniek in Vlaanderen.


KUNSTPOORT: Drukken jullie ook in opdracht?
THIJS: Dat is slechts een klein percentage van onze werking. Zo hebben we reeds gedrukt voor Pol Cosmo, de straatartiest die de straten van Gent voorziet van kleine, papieren insecten of ander gedierte.
KUNSTPOORT: Hebben jullie nog bepaalde plannen voor de toekomst?

THIJS: We willen vooral verder gaan op de
weg die we ingeslagen zijn, zelf experimenteren, technieken testen, nieuwe procedés bedenken, innovatief zijn en onze kennis delen met geïnteresseerden. Zo hebben we de Kitchen-litho ontdekt. Kitchen-litho is een nieuwe manier van litho’s (vlakdruk) maken: goedkoop, non-toxisch, niet
moeilijk en vooral heel erg leuk. De keuken-litho is gebaseerd op het principe van de lithografie, een techniek waarbij vet en water elkaar afstoten. Zo maken we gebruik van suiker en cola en alledaagse huishoudelijke middelen zoals Marseille zeep, aluminiumfolie…
LUC: Er worden hier ook workshops Cyanotypie gegeven, een fotografisch proces waarbij na ontwikkeling een cyaan-blauwe afdruk ontstaat, heel wat eenvoudiger dan fotopolymeer. Solar Plate, Chine-collé… behoren ook tot de mogelijkheden.
KUNSTPOORT: Het valt me op dat alles hier zo verzorgd en netjes is.
LUC: Inderdaad zo kan je ook beter en efficiënter werken. Door het non-toxisch werken is onze ruimte ook geurvrij. Eén enkele keer ruik je nog de inkt. Maar dat heeft zo zijn charme.

Tijdens drukdrukdruk konden geïnteresseerden zelf aan de slag en van een aantal technieken een eerste (in)druk maken. Nieuwsgierige bezoekers leerden op een eenvoudige manier papier marmeren.

Na onze INKTOPUS kennismaking en ontmoeting met het INKTOPUS-team vertrekken we boordevol ideeën en met grote goesting snel zelf grafisch aan de slag te gaan.
KUNSTWERKT had het schitterend idee grafiek en druktechnieken in the picture te stellen en zo velen te laten kennis maken met nieuwe en vernieuwde druktechnieken. Volgens mij zijn ze daar 100% in geslaagd.

INKTOPUS
www.inktopus.be
Halvemaanstraat 131
9040 Sint-Amandsberg
info@inktopus.be

 

KUNSTWERKT
www.kunstwerkt.be
Bijlokesite
Bijlokekaai 7C
B-9000 GENT
info@kunstwerkt.be

 

Tekst: Kathleen Ramboer
Fotografie: Eric Rottée

Black@blanco

Black is the absorption of all colours

De tentoonstelling BLACK@BLANCO van curator/kunstenaar Free Pectoor toont hoe brillliant zwart kan zijn. BLANCO de ‘witte’ tentoonstellingsruimte van Nucleo is de ruimte bij uitstek om het werk van
Free Pectoor tentoon te stellen.
Black versus white, darkness versus brightness.

 

 

De tentoonstelling toont niet alleen hoe veelzijdig zwart kan zijn maar ook hoe veelzijdig de kunstenaar is. BLACK@BLANCO is een ode aan de creativiteit. Geen enkel materiaal is ‘veilig’ voor Free Pectoor: van canvas tot synthetisch papier, van borstel tot palet, van acryl tot olieverf, van grafiet tot houtskool. Vergeten we ook niet zijn objets trouvés, gevonden  voorwerpen worden gerecycleerde kunstwerken met een knipoog. Zo is er de zwarte lamp die niet brandt, een verwijzing naar de lichtjes in het zwarte lege heelal, de ruimte. It seems that BLACK, the total Darkness doesn’t exist, it’s up to you! (Free Pectoor)


Picasso beweerde ooit: Je ne cherche pas, je trouve.

Dit zou ook de lijfspreuk van Free Pectoor kunnen zijn. Iedere toevallige ontmoeting, vondst, verloren voorwerp… kan een voedingsbodem zijn voor een assemblage, een kunstwerk. Spiralen van een beddenbodem worden zowaar poëzie in handen van deze kunstenaar. En het kunstwerk nodigt uit tot interactie, aanraken mag!


Waarom al dit ZWART?

Free Pectoor heeft steeds een affiniteit met de kleur zwart gekend. Het begon met de ontdekking van zwartwit films van Alfred Hitchcock, Akira Kurosawa en de foto’s van Anselm Adams en Edward Weston. Later tijdens zijn kunstopleiding vormden tekeningen van Goya, Rembrandt en inkttekeningen van de Japanse meesters een bron van inspiratie. Nog steeds is het witte doek, canvas of een ander wit oppervlak voor Free Pectoor een uitdaging om in dialoog te gaan met een waaier van zwarten, het zwart van acrylverf, olieverf, houtskool, grafiet, inkt, zwarte vernis… en wie weet met het zwart van verwerkte uitlaatgassen en luchtvervuiling.

“Graviky Labs captures air pollution and turns it into Black Ink. An Indian startup company has developed a method for transforming carbon emissions from vehicles and chimneys into ink, and is now selling it in the form of pens.”(Dezeen Daily 08/03/2017) (info Free Pectoor)

Een eigen stijl?

Er zijn reminiscenties naar popart, minimalisme, arte povere, hedendaags design, typografie… maar de diverse werken staan ondanks hun verscheidenheid niet los van elkaar. Ze vormen een uniek geheel en maken deel uit van het concept.

BLACK IS BEAUTIFUL maar voor Free Pectoor is het zoveel meer.

Ben je ook geboeid door BLACK, NOIR, NERO, SCHWARZ, ZWART, Lamp Black, Mars Black, Ivory Black, Vanta Black en intrigerende kunst, bezoek dan zeker de tentoonstelling BLACK@BLANCO van Free Pectoor in de Nucleo tentoonstellingsruimte BLANCO

BLANCO
Coupure rechts 305
9000 Gent

zaterdag 22 april en zondag 23 april
zaterdag 29 april en zondag 30 april
maandag 1 mei
telkens van 14u tot 18u

voor ander werk van Free Pectoor zie link
https://www.nucleo.be/blancoproject/index/nl/30

voor info BLANCO zie link
https://www.nucleo.be/blanco/index/nl

 

 

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

BLIND CHOICES

een tentoonstelling met 2 tekeningen

In de tentoonstellingsruimte van Nucleo, BLANCO, gaat tegenwoordig een tentoonstelling door met een experimentele vorm van presentatie. Twee kunstenaars, Conrad Willems en Joan Hus, tonen een selectie tekeningen en beeldend werk. De tekeningen krijg  je niet onmiddellijk te zien. Ze staan genummerd opgesteld met de rug naar het publiek. Bezoekers worden uitgenodigd een nummer te trekken uit 2 stapels kaarten. Een nummer van de ene stapel correspondeert met een tekening van Joan Hus, een nummer van de andere stapel verwijst naar een tekening van Conrad Willems. Deze 2 werken worden omgedraaid en opgehangen aan een witte lege muur.

links: tekening Joan Hus, rechts: Conrad Willems
kleindetail1000834
detail tekening Joan Hus

Telkens is het resultaat van deze ‘loterij’ een unieke, persoonlijke tentoonstelling met slechts 2 werken die met elkaar in dialoog gaan. De 2 geïsoleerde werken confronteren de toeschouwer met een andere manier van kijken, ze vragen expliciet om aandacht. De 2 uitgelichte werken communiceren onvermijdelijk met elkaar en met de toeschouwer.
Elke bezoeker heeft recht op één trekking.

Raakvlakken zijn er ongetwijfeld tussen de tekeningen van beide kunstenaars maar ze ontstaan vanuit een andere visie of standpunt.

Zowel bij Joan Hus als bij Conrad Willems is de manier van tekenen onomkeerbaar.  Beide werken met inkt, lineair, op papier, zonder voorstudies, intuïtief. Het repetitieve, ritmische speelt bij de twee kunstenaars een grote rol. De fysieke daad is belangrijk. Vergelijk hen niet met een Jackson Pollock. Joan Hus zegt zelf: ‘Wij zijn geen egotrippers en doen niet aan egodripping’.

Conrad Willems is van opleiding beeldhouwer. Na zijn studies had hij niet onmiddellijk een atelier ter beschikking daarom is hij beginnen te tekenen. Nu loopt tekenen en beeldhouwen door elkaar, het ene sluit het andere niet uit. Conrad Willems tekent alsof hij een ruimte wil veroveren. Zijn tekeningen zijn architecturaal. Tekenen werd door de jaren heen een automatisme. Was hij dan niet liever architect geworden? ‘Neen, als beeldhouwer heb ik veel meer vrijheid’ is het antwoord van de kunstenaar.

links: tekening Joan Hus, rechts: Conrad Willems

Joan Hus tekent vanuit een bepaalde filosofie. Volgens haar is er een overproductie aan kunst vandaar haar ‘Slow Art’. Aan sommige tekeningen werkt ze drie maanden. Het is het zichtbaar maken van de tijd. Het thema is niet De Tijd maar het gaat hier over het materialiseren van De Tijd.
Haar werk kopiëren is onmogelijk, deze uniciteit is voor haar belangrijk. Het materiaal, papier en inkt is ook een bewuste keuze, Joan Hus wil met zo weinig mogelijk middelen, papier en inkt, kunst maken. In feite zou je kunst telkens moeten, kunnen en mogen recycleren, is haar visie.

Naast de tentoonstelling van telkens 2 werken is er ook permanent beeldhouwwerk van Conrad Willems te zien. Bij Conrad Willems is het spelelement nooit ver weg. Hij blijft trouw aan de blokkendoos van zijn jeugd. Zijn beeldhouwwerken bestaan uit enorm veel blokken die los gestapeld worden tot een bepaalde architecturale vorm. Zijn bouwstenen kunnen zowel ambachtelijke gevelstenen zijn als blokken in travertin, beton…

klein1000816a
beeldend werk Conrad Willems

klein1000843

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook performances ziet hij als een spel, spelen met het publiek en met zijn materiaal is zijn ding.
Onlangs was er een performance aan het gebouw Gerard de Duivelsteen te Gent.
De video van de performance is te bekijken via https://vimeo.com/200324463

Gedurende de tentoonstelling zullen beide kunstenaars de Blanco-ruimte als atelier gebruiken. Hun werktafels worden naast elkaar opgesteld en ze starten er met nieuw werk. Op 5 maart worden de resultaten tijdens de finissage tentoongesteld, dit maal zonder de andere genummerde tekeningen.

collagekleinConrad Willems aan het werk
klein1000867abeeldend werk Conrad Willems
klein1000873
Joan Hus

Voor wie interesse heeft in een nieuwe vorm van tentoonstellen los van de gebruikelijke presentatie in galeries en musea is Blind Choices een must. Wie houdt van eerlijke tekenkunst waar muziek in zit zakt best af naar BLANCO, Coupure Rechts 308, 9000 Gent.

 

 

 

 

INFO: van 22/02 tot 05/03
van 11u tot 18u
Gesloten op maandag en dinsdag
Finissage op 05/03 van 10u tot 18u

Beide kunstenaars zijn te beluisteren in een interview met TUMULT FM
Cultuurplatform van Urgent.fm en cultuur- en onderwijspartners van de stad Gent
http://tumult.fm/onair

Voor nieuws over de ruimte BLANCO van NUCLEO en de tentoonstelling zie
https://www.nucleo.be/blanco

Conrad Willems: http://www.conradwillems.com/
Joan Hus: http://www.artslant.com/global/artists/show/285785-joan-hus

Tekst en foto: Kathleen Ramboer

 

Grote Prijs Actuele Tekenkunst van de stad Ronse

Een pleidooi voor de tekenkunst!

Er is niet alleen The Big Draw en Drawing Day maar ook de Grote Prijs Actuele Tekenkunst van de stad Ronse om de tekenkunst aan te moedigen. Veel te veel belandt tlogoekenkunst in het verdomhoekje maar daar komt stilaan verandering in. Deze jaarlijkse prijs krijgt meer en meer naam en faam en wint aan belang in het Vlaamse kunstenlandschap zowel op artistiek als op conceptueel vlak. De editie van dit jaar heeft  een opmerkelijke winnares Tiemke Gauderis. Ook niet gelauwerde maar wel geselecteerde deelnemers getuigen van veel talent. Er waren geen bepaalde eisen verbonden aan de deelname. (gevraagd tekeningen van welke aard ook).

De Eerste prijs

Tiemke Gauderis met Zonder Titel (cornerpiece), Zonder Titel (shadow) en Zonder Titel (inner outer).

De Eerste Prijs “RONSE DRAWING PRIZE” ter waarde van 3.000 Euro gaat naar Tiemke Gauderis (Oostende) voor haar tekeningen Zonder Titel (cornerpiece), Zonder Titel (shadow) en Zonder Titel (inner outer).

kleinimg_6654
zonder titel (corner piece)

 

kleinimg_6652
zonder titel (shadow)

 

De jury: “Het tekenwerk van deze kunstenaar getuigt van een ongelooflijke rijpheid, een diepe concentratie en een rustige bedachtzaamheid. …” Op de site van Tiemke Gauderis staat te lezen:
http://tiemkegauderis.blogspot.be/ “Met een grote onthechting en een subtiel spel met perspectief, scherpte, waas, licht en schaduw, zet ze haar waarnemingen om in composities die balanceren tussen tweedimensionale en driedimensionale beelden.  In de spanningsverhouding van het platte tekenvlak en de suggestie van de derde dimensie schuiven de fysieke en de mentale ruimte in elkaar.”

 

Een eervolle vermelding

Willy Baeyens met Her Eyes en Fragile

kleinimg_6664
Fragile

Een eervolle vermelding ging naar het werk van  Willy Baeyens (Koksijde) voor Her Eyes en Fragile.. Zijn tekeningen  vallen op door hun realistische, precieze en technisch sterke uitvoering. Ze zijn ook nog eens origineel gepresenteerd.
Andere eervolle vermeldingen gingen naar Willem Vermeersch (Brussel) voor Deeltjessplitsende vacuumpomp met fotosynthetisch neveneffect, Tumulus en Semi automatisch zwart vierkant verdampend tot vloedvrouw en Jean Christophe Wallaert (Oudenaarde) voor Ogen en Rollercoaster.

 

Enkele geselecteerden

Niet alleen de gelauwerde kunstenaars maar ook andere geselecteerden vallen op door hun talent en originaliteit.

Joan Hus met Controlled Chaos, en Growth

kleincontrolled-chaos-cut-out
Controlled chaos – cut out

Slow Drawing Series. Pen en inkt op papier, 50x80cm
De ragfijne tekentechniek vereist uren, dagen, weken, maanden om die tekeningen tot stand te brengen. Op die manier maakt Joan Hus in haar ‘Slow Drawings’ de tijd zichtbaar. ‘Controlled Chaos’ en ‘Growth’ bezitten dan ook dezelfde soort kostbaarheid als de tijd die zij belichamen. De gebruikte techniek maakt tevens dat die tekeningen niet te kopiëren, en dus uniek zijn.

Free Pectoor met Bush Series (3)

kleinthe-bush-series-1
The Bush series 1

Grafiet en houtskool op papier. Voor Free Pectoor zijn de Bush Series een ‘ongoing project’.  De gelaagdheid van achtergrond en motieven neigen duidelijk naar het abstracte.

Sylvie De Meerleer met Drieluik

kleinimg_6657
Drieluik

De techniek van Sylvie De Meerleer is moeilijk te vatten. Ze werkt met een soort raster. Het resultaat oogt geheimzinnig, melancholisch. Er gaat een soort intimiteit en zachtheid van uit. Het voorafgaande knipwerk getuigt van een zekere gelaagdheid dat tot een psychologisch portret leidt.

Jérome Ugille met Empreintes de miroir

kleinimg_6676
Empreintes de miroir

Jérome Ugille werkt op uiterst moeilijk te bewerken glanzend flinterdun papier. Zijn tekeningen ogen  uiterst fragiel en subtiel. Ze hebben een poëtische ziel.

Loïc Desroeux met Modern Family

kleinimg_6680
Modern Family

Realistisch getekend met een persoonlijke toets en/of boodschap. Het rode kruis geeft een nieuwe dimensie, letterlijk en figuurlijk, aan de tekening. Voor interpretatie vatbaar.

Andere geselecteerden zijn (alfabetische volgorde)

James Block – Carlos Caballero – Mathias Cansaer – Wouter Claeys – Thomas De Ben – Ronny Engelen – Christiaan Kuitwaard – Karel Laenen – Lam Thanh Long – Adrian Martinez – Steven Prengels – Arno Synaeve — Lou Terryn – Leen Tichelen – Jacqueline Vandamme – Remie Vanderhaegen – Jean-Baptist Vandevelde

De tentoonstelling van de geselecteerde werken loopt van zaterdag 10 december 2016 tot zondag 15 januari 2017 op woensdag, zaterdag en zondag (niet op feestdagen) van 14 tot 18 uur.

De toegang is gratis.

Locatie: Cultuurcentrum De Ververij Ronse – Wolvestraat 37 – 9600 Ronse

tekst Kathleen Ramboer
fotografie
Free Pectoor
Kathleen Ramboer

 

 

 

Drawing Day

Maak je eigen schetsboekdrawingday1

Op 29 oktober 2016 vond er in Hasselt  Drawing Day (een tekenfestival) plaats.  Ik koos om twee workshops in de Japanse Tuin te volgen: “Maak een eigen schetsboek” en “Dr. Sketchy’s modeltekenen.”  Beide workshops zijn voor iedereen toegankelijk en leuk om te doen.

De eerste workshop is “Maak je eigen schetsboek”.  Dit is een workshop om schetsboekente leren maken want in de winkel zijn ze nogal duur.  De workshop lijkt op boekbinden, omdat je met een naald door papier moet gaan.  De samenstelling van het boekje is gewoon een tekenblok van papier op A4 formaat waarvan ook het karton wordt gebruikt.  Het karton dient om de kaft te maken.  Eerst een laag gesso erover,  als het droog is maak je het ontwerp.  Als het ontwerp af is, spuit je met een spuitbus erover zodat de tekening niet verdwijnt.  Pas daarna stel je de katernen samen, en begint het naaiwerk.  Als eindresultaat krijg je een boekje op A5-formaat mee.

schetsboek.jpg

Dit is een fijn, maar geduldig prutswerkje, maar toch is het me gelukt om er iets van te maken.  Ik ben trots op mijn kunstwerkje, dat ik overal kan meenemen.  En tekenen, wat en wanneer ik wil.

Wie zo’n boekje wil maken, kan alle stappen op onderstaande handleiding volgen:

Dr. Sketchy modeltekenen

Bij deze workshop staat modeltekenen centraal.  In deze workshop zijn er 40 tekenaars en 3 modellen in Japanse klederdracht.  Bij die workshop poseerden de modellen tussen de 5 à 15 minuten, die tijd heb je om hen te schetsen.  Dus je moet rap zijn, om hen mooi te kunnen tekenen.  Het is tegen de tijd tekenen. Het materiaal dat je gebruikte, was vrij.

Ik kies enkel om met potlood te werken, zodat ik de fouten kan uitgommen.  Het resultaat is mooi, maar niet helemaal afgewerkt.  Thuis heb ik de tekeningen met dunne zwarte stiften nog verder en fijner en gedetailleerder afgewerkt.  Zodat het echt af is.

Tijdens deze workshop focuste ik gewoonlijk op één model, want anders was het onmogelijk om alles op tijd af te krijgen.  Na een tijd veranderden de modellen regelmatig van poses.  Maar daar is iedereen ook vrij in, om te kiezen.

tekst en tekeningen Tess Van Deynse

De Kotroute Gent

lo-res-flyer-692x1024
een avondlijke zoektocht naar jong creatief talent

Wat?

Dinsdag 22 november organiseerde AmuseeVous de Kotroute, een jeugdig kunstenparcours. https://www.kotroute.be/stad/gent/
Jongeren konden een avond lang proeven van beeldende kunst, performance, muziek, video, etc in de gezellige setting van een studentenkot. Het deed me met enige nostalgie denken aan het legendarische Chambres d’amis van onze kunstpaus wijlen Jan Hoet. De kick-off gebeurde in het S.M.A.K. met Jelle Vandewiele en zijn project PAL.
www.kotroute.be

De missie van AmuseeVousamuseevous-logo-cmyk

www.amuseevous.be
gelezen in Enchantée, de beleidsnota van de organisatie

DEFINITIE: AmuseeVous is een vzw die jongeren (16 – 30 jaar) en musea dichter bij elkaar wil brengen. Dat doet Amusee­Vous door enerzijds jongeren te prikkelen om het aanbod van erfgoed, kunst en musea in Vlaanderen en Brussel te ontdekken en anderzijds door deze instellingen te begeleiden in hun zoektocht naar een geschikte invalshoek voor jongeren. AmuseeVous treedt op als matchmaker, adviseur en inspirator en doet dit steeds in nauwe samenwerking met de doelgroep.

Gesprek met Evelien Peeters

img_8271regiocoördinator AmuseeVous Oost-Vlaanderen
Verwachten jullie een grote belangstelling voor deze Kotroute, hoeveel jongeren bereik je deze avond?
We organiseren de Kotroute voor de zevende maal en dit is echt een super top editie. Er zijn reeds 552 tickets gereserveerd in voorverkoop. We verwachten een 600 tot 700tal jongeren.
Hoe voeren jullie publiciteit?
Via Urgent.fm radio en medialab van Universiteit Gent, via Facebook, de kunstscholen en KUNSTWERKT. Maar de meeste studenten bereikten we door zelf naar de studenten toe te gaan en te flyeren in de studentenkoten wat wel erg arbeidsintensief was.
Hoe werden de performers, beeldende kunstenaars en muzikanten benaderd en geselecteerd?
Muzikanten werden geselecteerd via
http://vi.be/vibe/portal/welcome
vi.be brengt nieuw talent op de juiste plaats. Jonge muzikanten maken een profiel aan op deze site. Wij zochten tussen de talrijke profielen naar originele muziek, muziek die in de setting van een studentenkot past en muzikanten die hun eigen materiaal meebrengen.
Door een oproep op oa onze Facebook pagina konden we zoeken tussen portfolio’s van vele beeldende kunstenaars. De organisatie Kunstwerkt stuurde ons hun favorietenlijstje. Het laatste woord was aan ons. De selectie gebeurde vooral gevoelsmatig.
Liep de organisatie van een leien dakje?
Er waren vooral problemen om enthousiaste gastvrouwen en -heren te vinden die hun kot wilden openstellen aan artistiek talent en het publiek van de toekomst. Het is ook niet niks om één avond lang honderden jongeren over de vloer te krijgen.
AmuseeVous wil een soort kweekvijver zijn voor artistiek talent en jongeren die in de culturele sector willen werken. Heb je enkele voorbeelden van jongeren die het gemaakt hebben?
Eva Mouton en Joelle Dubois zijn twee artiesten die met AmuseeVous hebben samengewerkt en zijn gegroeid.
Eva Mouton maakt de getekende column ‘Eva’s gedacht’ voor het Weekblad van De Standaard
http://www.evamouton.be/
Na De Kotroute heeft Joëlle Dubois vorig jaar erg geboomd. Nu is er een eigen solo tentoonstelling en heeft ze een publieksprijs van Het S.M.A.K. gewonnen. http://www.joelledubois.be/
Verwachten jullie problemen door het uitblijven van subsidies, de crisis en de besparingen weetje wel?
Het is inderdaad niet evident vandaag, maar bij AmuseeVous proberen we positief naar de toekomst te kijken.

Ontmoeting met Kryztoff Dorionimg_8299a

grafisch vormgever en illustrator voor oa AmuseeVous
http://www.grotezk.be/projects
Het ontwerp voor de affiche doet vrij futuristisch aan. Van waar komt je inspiratie?
Ik heb me laten inspireren door het schilderij van Jheronimus Bosch: ‘de Tuin der Lusten’.
Op de buitenzijde van dit drieluik is een grote bol geschilderd, die de hemelbol voorstelt met daarbinnen, op een plat vlak, de aarde. Ik wilde ook een soort planeet, landschap creëren waar van alles kan en staat te gebeuren.

KUNSTPOORT volgt de Kotrouteimg_8210

De kick-off gebeurde in het S.M.A.K.

Wat je hoort, is wat je ziet. De hal baadt in een feeëriek licht. Dreunende, futuristische, repititieve sound verwelkomt ons. Jelle Vandewiele produceert beats die worden afgespeeld door de AV-input van een beamer en die met de juiste frequenties worden vertaald naar dansende kleuren. PAL is een vernieuwend project en een zoektocht naar de balans tussen beats en visuals.
Na de speech van Evelien Peeters gaan we de avond tegemoet op weg naar KOT  1 Lucas De Heerestraat 95 met kunst van Silke Reyntjens en muziek van Nonno.

Kot 1

img_8261-bewerktIn het duister, langs een stemmig tuinpad bereiken we Kot1. Een rokerige sfeer en de soundscape van Nonno verrassen en brengen ons direct in een aangepaste stemming. Nonno is een groep van muzikanten die vooral geïmproviseerde soundscapes live brengt. Het groepje bestaat uit 3 muzikanten waaronder 1 iemand Josefien Cornette (foto) die voor de stem zorgt. Nonno is steeds op zoek naar ongewone locaties zoals deze tuin met kampvuurtje. In het verleden traden ze op in een winkelvitrine met shoppers als publiek. Ze willen vooral een klassiek podium vermijden. De groep treed al zittend op en dit om praktische reden om gemakkelijk van instrument te kunnen wisselen. Hun collectie is ruim en voor de Kotroute spelen ze o.a. op een zelfgemaakte elektrische gitaar die voor een aparte klankkleur zorgt. Deze avond brengen ze een vier uur durende soundscape, non-stop. Nu maar hopen dat het niet regent!
https://www.facebook.com/nonnoontheinternet/?fref=ts

img_8228Silke Reyntjens dierenportretten sieren de wand van het knus studentenkot. Haar jarenlange passie voor tekenen zette ze om in het project SIRE: een collectie dierenportretten in kostuum. Zij is hier artist in residence. De ramen decoreerde ze met dierenfiguren. Aan de kot bewoners vroeg ze welk dier ze voor hen kon tekenen. Dat resulteerde in een bont gezelschap van vos tot walvis en poes in de kleuren van de affiche, fuchsia, roos paarse tinten. Silke studeerde Kunstwetenschappen en werkt nu bij de organisatie The Crystal Ship die Street art propageert. Maar vooral voelt ze zich een illustrator. Tekenen is haar wereld, vooral tekenen in opdracht. Ze ontwerpt T-shirts op vraag van het verlangen. Het begon met tekenen van totems op T-shirts voor een scoutsgroep. Dit sloeg zo aan dat ze hier verder mee wil doorgaan. Haar contacteren kan via silke.reyntjens@hotmail.com Silke nam met raamillustraties ook deel aan The Big Draw te Leuven.

img_8248a

img_8235

Kot 2

Sint Lievenslaan 12
kunstenaars en muzikanten kot 2 getekend door Nele Sys

img_8305

img_8337

Na dit eerste kot bezoek vol positieve indrukken begeven we ons naar Kot2.
Thijs Polfliet grafisch kunstenaar staat ons eerst te woord. Ik leerde zijn werk kennen via Tipping Point, het kunstenklimaatparcours 2015 van UGent. Toen al was zijn bijzondere techniek me opgevallen, dit is de perfecte gelegenheid om er iets meer over te vernemen. Fotografische beelden, eigen beelden maar ook ander verzameld materiaal zoals postkaarten brengt hij over via een chemisch proces op hout. Beelden worden verknipt en daarrond wordt een tekening opgebouwd. Zijn vrije grafiek reflecteert vooral zijn eigen leefwereld. Twee werken die hier te zien zijn tonen een zelfportret en impressies van reizen die hij maakte met een Braziliaanse vriend. Het is de neerslag van een vriendschap en onderweg zijn. Zelf noemt hij zich ook een verzamelaar, een verzamelaar van verhalen, objecten, mensen, beelden, postkaarten… Uit deze verzamelingen groeit een kunstwerk. Zijn inspiratie vindt hij ook in historische literatuur. Thijs Polfliet zou dolgraag in de culturele sector werken. Hij studeerde vrije grafiek aan het KASK Gent en cultuurbeleid aan de faculteit Letteren te Leuven. http://thijspolflietgraphics.be/
img_8334

De foto’s in de gang tonen bijna onherkenbare zelfportretten van Jolien Roos met nuances van donker naar licht. Het hangt soms van mijn stemming af, vertelt ze, maar niet altijd. Soms komen img_8376ideeën op me afgevlogen maar het gebeurt ook dat ik heel hard over een foto nadenk. In één foto is een verwijzing naar haar sterrenbeeld te zien vissen. Haar architectuurfoto’s tonen een totaal andere Jolien, sobere foto’s met een gevoel voor ritmiek, compositie, lay-out. Dit verraadt haar tegenwoordige studie van vormgever. Jolien studeerde drie jaar orthopedagogie maar voelde er zich niet comfortabel bij, ze wou creatief bezig zijn en zette haar studies on hold. Ze gon aan een opleiding Fotodesign en een opleiding Fotografie aan het KISP Gent. Ze vindt het belangrijk deze twee studies te combineren, ze zijn een aanvulling op elkaar en bieden zo meer werkgelegenheid in de toekomst. Wel verkiest ze fotografie boven vormgeving. Ze is blij te mogen meewerken aan deze kotroute, de grote opkomst vindt ze super. Het is dan ook de eerste maal dat ze foto’s toont aan een publiek. Meer te zien op de site www.jolienroos.be
img_8389

img_8347Een halfduister intiem badkamertje laat me verdwalen in de intieme wereld van Nele Sys. http://nele-sys.tumblr.com/ Nele maakte als eindwerk voor haar master Beeldverhaal aan het Sint-Lucas te Brussel een boekje Het Wijfje. Vastberaden stuurde Nele met de post haar manuscript naar verschillende uitgeverijen, uitgeverij XTRA Nederland toonde belangstelling en nu ligt het boekje op ons te wachten. Voor haar illustraties vertrekt ze vanuit haarzelf, vanuit een gevoel van schaamte, alledaagse gevoelens, gevoelens omtrent het vrouw worden. De tekeningen zijn gemaakt met veel gevoel voor humor en een zekere zelfspot, een ontwapenend debuut.
http://www.uitgeverijxtra.nl/titel/159_Nele%20Sys%20%7C%20Het%20wijfje
 img_8344
Op 3 december wordt het boekje om 16uur voorgesteld in de stripboekhandel EPIC Nederkouter 55 te Gent, met signeersessie.
Hoe kwam de strip tot stand? Eerst maak ik een Storyboard, dan ruwe schetsen, later potloodschetsen die dan ingeïnkt worden met pen en ecoline. Dan volgt de scan om de illustraties druk klaar te maken.
Teken je soms met de computer? Alleen als het snel moet gaan, het liefst teken ik vanuit de losse pols.
Denk je professioneel Illustrator te worden? Tegenwoordig volg ik een lerarenopleiding en geef nu reeds vervanglessen. Het is beter een extra diploma achter de hand te hebben. Nele Sys nam in het verleden ook deel aan The Big Draw te Leuven met raamillustraties.
Tijdens de interviews en het nemen van foto’s hoorden we ook de muziek van Mount Soon. http://www.mountsoon.com/
Leden Nick Fransen – Vocals & Guitar, Tom Peeters – Guitar, Gerben Brys – Bass, Olivier Penu – Drums.
Hun muziek is moeilijk in een hokje te duwen toch vroeg ik hoe hun muziek te catalogeren. Mount Soon liet het woord Indie Rock vallen. Ik moet eerlijk bekennen het woord heb ik opgezocht. Volgens Wikipedia: Indie is een verzamelnaam die wordt gebruikt voor voornamelijk op rock georiënteerde kunstmuziek die zich over het algemeen laat karakteriseren door haar houding: een afkeer van commerciële muziek en een voorliefde voor het experiment. Dit groepje van 4 muzikanten die elkaar toevallig hebben ontmoet door de muziek brengt weldra hun eerste album uit Awe & Wonder met 6 nummers. Het album werd opgenomen met Koen Gisen (Bony King, Flying Horseman, An Pierlé). Op 11 februari is er een release in de Handelsbeurs op de Kouter te Gent.
We wensen hen veel succes!
www.facebook.com/mountsoon
http://www.instagram.com/mountsoon
Te beluisteren via YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=MpGrDjXxung
img_8351

Ondertussen is het behoorlijk laat geworden. Er rest ons weinig tijd om nog andere locaties te bezoeken. We zijn blij te hebben kennis gemaakt met aanstormend nieuw talent. Talent dat hopelijk zijn weg vindt in de culturele jungle.
We kijken uit naar een volgende editie. Een mooi initiatief om te koesteren!

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie: Bernadette Van de Velde

Langzaam maar zeker. De Slow Art van Joan Hus.

Interview met  filosofe, schrijfster, ‘grafisch’ kunstenaar Martine Lejeune.

Op een mooie na zomerdag ontmoette ik Joan Hus in een toepasselijk kader, het historische Vooruit te Gent. Joan Hus is de artiestennaam van filosofe, schrijfster, ‘grafisch’ kunstenaar Martine Lejeune.

Ze is docente filosofie aan de universiteit Gent. Martine Lejeune/Joan Hus heeft reeds een aantal boeken op haar palmares, fictie en non-fictie. Haar meest recente boek, onlangs uitgegeven draagt de titel:
‘Logica en filosofie van de taal. Voor al wie bezig is met taal en tekst.’
Een boek over het beoordelen van argumentaties, in het dagelijks leven, op school en professioneel. Geen voorkennis vereist.boek
Antwerpen: Uitgeverij Garant, 262 p.

Ook onlangs verschenen
Culture. Philosophical Perspective. Antwerpen: Uitgeverij Garant, 120 p.
Over het begrip cultuur.

Martine Lejeune schrijft ook voor de Engelstalige blog: The Flaneur.
http://flaneur.me.uk/01/food-for-thought-by-joan-hus-guidelines-for-new-creative-work/

Een kopje koffie helpt het gesprek op gang te brengen al is dat duidelijk geen probleem bij Joan Hus.
KR Wat haalt bij jou de bovenhand de filosoof, kunstenaar, schrijver, docent? Hoe wordt je het liefst benaderd?
ML Mijn leven is één grote chaos, alles is filosofie, en kunst, en literatuur, en politiek, en dagelijkse beslommeringen. Hoe ouder ik word, hoe meer vragen en hoe minder antwoorden ik heb. Als kind stimuleerde mijn moeder mij om te tekenen. Zij had ook aandacht voor literatuur en las vaak voor. Ik wilde dan ook schrijfster en kunstenaar worden.
Toen ik een studiekeuze moest maken dacht ik aanvankelijk aan wiskunde. Wiskunde is rust, abstracte zekerheid. Vanuit mijn affiniteit met de wiskunde groeide ten slotte ook mijn Slow Art.
KR Vertel eens iets meer over je Slow Art
ML Aan één enkele tekening, formaat 76x105cm, werk ik heel intensief een zestal maanden met eenvoudige middelen, een pen, inkt en papier.experimentaldrawing_pen_and_ink_76cmx107-cm
KR Waarom deze rustige manier van werken. Ligt dat in je natuur, is het therapeutisch?
ML Het is helemaal niet therapeutisch. Slow Art betekent voor mij ascese. Slow Art is tegen mijn natuur in. Ik doe mezelf geweld aan. Voor mij is het een oefening in zelfbeheersing en discipline. Ik investeer mijzelf, mijn tijd, mijn leven, volledig in die langzaam tot stand komende tekeningen.
KR Je ecologische voetafdruk in je werk wil je ook zo klein mogelijk houden. Hoe ga je tewerk?
MR Mijn kunst is eenvoudig recycleer baar, en gemaakt met beperkte middelen, pen, inkt en papier.
Ik ageer tegen de overproductie van kunst, tegen nutteloze kunst, en tegen kunst voor de prestige zoals bijvoorbeeld Het Nieuwe Havenhuis in Antwerpen. Het spectaculaire ontwerp van de overleden Brits-Iraakse architecte Zaha Hadid, een nieuw landmark voor Antwerpen maar eigenlijk niet meer dan een lege juwelendoos (schip) bovenop het oude 100jarige gerestaureerde brandweergebouw.layered_drawing
KR Kan je met jouw manier van tekenen wel voldoende creatief zijn?
MR Zeker, ik experimenteer voortdurend. Ook maak ik het mijzelf niet gemakkelijk door bijvoorbeeld op moeilijk papier te werken met een onaangepaste pen. Daardoor is het resultaat vaak verrassend. Creatief ben ik ook door andere teken-bewegingen uit te proberen, in lagen te werken en met verschillende kleuren. Ik teken met al mijn zintuigen. Kunst is in de eerste plaats esthetisch, dat wil zeggen zintuiglijk. Ik heb de intentie iets te scheppen wat kostbaar is, uniek en fascinerend, die buitengewone inspanning zou vereisen om het te kopiëren. Ik probeer niet alleen mijn eigen culturele wortels als westers kunstenaar, maar alle cultuur in het algemeen te overstijgen.
KR Hoe wil je dat de toeschouwer naar je werk kijkt? Moet hij er idee achter zoeken? Mag en kan het publiek je werk interpreteren?
ML Ik verkoop geen idee. Mijn werk is zeker geen illustratie van een begrip zoals bij Marcel Duchamp, de vader van de conceptuele kunst. four-ellipses-floating-in-colored-spaceWat mij het meeste plezier doet is wanneer de toeschouwer mijn werk meer dan een keer wil zien. Een tekening waar zoveel maanden aan gewerkt is, kan je niet in één minuut in je opnemen en beoordelen. Zo’n tekening is ook moeilijk te beoordelen via het web, op een computerscherm. Je moet het lijfelijk zien.
KR Moet kunst een beeld van de maatschappij geven?
ML Dat moet niet, en dat kan kunst zeker niet. Kunst is geen wetenschap. Bij de aanvang van de westerse kunst, bestond kunst uit het illustreren van de bijbel, later werd kunst een illustratie van macht en machtsverhoudingen, religieus en profaan. Nog later haalden het educatieve, hedonistische en nationalisme de bovenhand. Bij de impressionisten zagen we een verschuiving in de richting van het zintuiglijke, het esthetische. Uiteindelijk kwam Marcel Duchamp met kunst die de illustratie werd van een idee dat moet geïnterpreteerd worden. Mijn kunst is iets anders dan een idee. Het is zintuiglijk, esthetisch, precieus, speels, experimenteel, en persoonlijk.
KR Moet kunst gesubsidieerd worden?
ML Kunst hoeft helemaal niet gesubsidieerd te worden. Gezondheid en onderwijs dat zijn de dingen die moeten worden gesubsidieerd, maar niet de kunst. Overigens, is het de taak van het onderwijs om de creativiteit te stimuleren. Kunst wordt monddood gemaakt door subsidies. Kunst wordt staatskunst. Ten tijd van de grote depressie in Amerika, lanceerde President Roosevelt in het kader van The new Deal het Federal Art Project. Hij subsidieerde kunstenaars, die in ruil daarvoor de waarden van de Amerikaanse cultuur in beelden vastlegden. 250.000 werken zijn er zo gemaakt onder andere door Willem de Kooning, Jackson Pollock, Arshile Gorky, Mark Rothko… Kunst als illustratie van de cultuur waarvan kunst zelf een onderdeel is… Kunst die in haar eigen staart bijt, zeg maar.
KR Kan je creativiteit aanwakkeren?
ML Verveling bevordert bij kinderen de creativiteit. Ze hebben te veel tijd, en die tijd moeten ze ‘doden’. Kinderen hoef je niet te entertainen, geen tablet in handen te stoppen… Bezorg hen geen afleiding. Geef hen ‘vrije’ tijd, zorg dat ze tijd hebben om zich te vervelen, zo zorg je voor creativiTIJD.
KR Heb je een favoriete kunstenaar?
ML Ik bewonder het werk van de Italiaanse jong gestorven kunstenaar Piero Manzoni (13 juli 1933 – 6 februari 1963) die afstamde van oude adel uit Milaan. Zijn later werk wordt door velen gecatalogeerd onder installatiekunst waarbij het idee centraal staat, maar ik vind hem vooral een poëet, een beeldend dichter. Wereldberoemd werd hij met het inblikken van zijn eigen poep: ‘merda d’artista’. Vooral zijn werk ‘Le soccle du monde’ vind ik zijn mooiste creatie. Hij maakte een lege sokkel die de aarde als kunstwerk draagt.
KR Is je werk binnenkort te zien op een tentoonstelling?
ML Gedurende de maand februari 2017 stel ik tentoon in Blanco, Nucleo Gent. De exacte datum is nog niet gekend.
KR Bedankt voor je bevlogen antwoorden, je enthousiaste medewerking aan dit interview. Het zal me zeker bijblijven en we kijken uit naar je tentoonstelling in 2017.
Info en portfolio Joan Hus
http://www.artslant.com/global/artists/show/285785-joan-hus

tekst; Kathleen Ramboer
fotografie:  EME