Iedereen gepubliceerd

Bijeenkomst schrijfgroep Iedereen gepubliceerd

Cafetaria Permeke bibliotheek Antwerpen
15 december 2018

15 uur stipt stapte ik de cafetaria binnen en ja hoor de schrijfgroep was al druk bezig.
De schrijfgroep Iedereen gepubliceerd viert haar 5 jarig bestaan. Daar mogen ze best trots op zijn. Twee onder hen publiceerden al.
Arlette, Katrien, Lieve, Anneleen en Tine zijn een hecht schrijfgraag literair groepje. De groep is organisch gegroeid. Anneleen en Tine ontmoetten elkaar via een schrijfcursus. Lieve, vriendin van Anneleen, zocht een hobby en sloot zich aan bij de groep. Ondertussen zijn ze 5 jaar verder en hebben ze al heel wat van elkaar geleerd. De groep is hecht en vast. Afvallers of nieuwkomers zijn er niet. Iedereen gepubliceerd is nu een literaire vriendengroep waar men constructieve kritiek durft geven. Dat ondervond ik die namiddag in de Permeke bibliotheek te Antwerpen.

Hoe gaat de groep te werk?

Om de vijf weken komen ze samen in Antwerpen. Arlette maakt de trip van Limburg naar Antwerpen, Katrien is Antwerpse, de rest woonachtig te Gent. Antwerpen is voor iedereen gemakkelijk te bereiken. Één week leestijd is voorzien. De groep stelt een ultimatum. Elk lid mailt zijn tekst naar de anderen uiterlijk één week voor de bijeenkomst voor zondagavond 23u59.. Zo creëert het schrijversteam discipline en is elk lid extra gemotiveerd. Vragen worden opgemaakt, opmerkingen genoteerd en op voorhand doorgegeven. In de groep is iedereen gelijkwaardig. Er is geen docent, niemand neemt de leiding.


Arlette – Katrien – Lieve

De bespreking

Arlette Henek
Arlette Henek schrijft aan een tweede boek. In haar eerste roman Achter-land, Vertelpunt Uitgevers beschrijft ze de eerste (Poolse) migrantenvrouwen en hun kinderen in de Limburgse steenkoolmijngemeenten. Zie https://kunstpoort.com/2018/06/11/onverwacht-plot-en-arlette-henek/ Ook voor haar tweede roman put Arlette inspiratie uit haar Poolse afkomst.
Is het niet langdradig? Werpt ze in de groep. Als titel dacht ik aan ‘Gelukkig’ of ‘Zosja’. De groep is unaniem. Het moet ‘Zosja’ worden. Een naam is sterk als titel.
Arlette twijfelt nog. Geef ik de roman uit in eigen beheer of via een uitgeverij? Ze wikt en weegt. Een uitgeverij betekent ongetwijfeld erkenning, bezorgt je aanzien en je wordt ‘au serieux’ genomen. Doe je het in eigen beheer, dan heb je alles in eigen handen.

 

Katrien Goris
De tekst van Katrien is een opdracht voor de schrijfcursus die ze volgt. Het wordt een lang verhaal. De groep is van mening dat er een stijlbreuk is tussen de verschillende hoofdstukken. Tine twijfelt aan de geloofwaardigheid van de tekst. Er volgt een inhoudelijke interessante discussie. Tenslotte is men het erover eens dat de tekst visueel sterk is. Arlette bracht een boek mee ‘Ansicht’ van Emily Puck en raadt Katrien aan dit te lezen maar Tine repliceert onmiddellijk: “Laat je niet te veel beïnvloeden door andere lectuur.”

Tine Draeck
Ook Tine schrijft een verhaal. Eerlijk bekent ze me: “Als ik een lang verhaal schrijf, maak ik het nooit af.” Nochtans Arlette vindt dat het verhaal zoals altijd goed geschreven is. Ook hier twijfelt de groep aan de geloofwaardigheid.


Tine en Anneleen

Waarom schrijven ze? Waarom maken ze deel uit van deze schrijfgroep?

Arlette Henek
Ik schrijf omdat ik het graag doen. Er is een soort gedrevenheid. Ik heb ook heel veel twijfel. Een kleine troost, zelfs gerenommeerde auteurs zijn niet altijd zelfzeker. Zo verandert auteur Stefan Hertmans in een 2de druk vaak nog een onjuistheid. Onze groep is divers. Elk lid heeft zijn eigen sterkte, grammaticaal, visueel of wat stijl betreft. Een kritische beoordeling is niet altijd fijn om horen. Na een discussie verander ik vaak mijn tekst om achteraf vast te stellen, ze hadden toch gelijk.

Anneleen Van den Berge
Iedere schrijver wil in zijn achterhoofd erkenning en houdt ervan dat men zijn schrijfsel leest. Ik startte zelf een reisblog. https://www.onder-andere-wolken.be/ In feite is publiceren je kwetsbaar opstellen. De schrik zit er goed in telkens ik op de knop verzenden druk. Er is geen weg terug!
Anneleen vertrekt op 24 december voor een viertal maanden op reis door Azië. Haar twijfels en problemen voor de trip lees je via deze link https://www.onder-andere-wolken.be/belgie/reisverhalen/struikelblok-china/

Lieve Reynebeau
Schrijven doe je alleen. Hier kan je je solowerk aftoetsen in groep. Het is fijn dat je tekst tot leven komt.

Welk medium verkiezen ze om te schrijven? Pen en Papier? Computer?

Het romantische beeld van een schrijver met pen en papier in een afgesloten ruimte vervaagt stilaan.

Katrien Goris en Tine Draeck
schrijven ideeën, gedachten… in schriftjes, op blaadjes papier.

Anneleen Van den Berge
Schrijven is knutselwerk. Puzzelen gaat nog altijd best met de computer.

Katrien Goris
Met pen schrijven heeft tot gevolg dat je meer nadenkt over de essentie. Het gaat langzamer, je hebt tijd tot nadenken. Onderweg wijzig ik soms mijn zin.

Volgen jullie nog schrijfcursussen?

Ze zijn het erover eens. De leader van een schrijfcursus dicteert wat je moet doen. Met deze groep doen we ons eigen ding. We leren enorm veel van elkaar, meer dan we van een docent zouden opsteken. Voor beginnende schrijvers raden we een cursus schrijven wel aan.

 

De leden maken de planning op voor de eerste helft van 2019 en wensen Anneleen een goede reis, een reis die ongetwijfeld schitterende, avontuurlijke verhalen zal opleveren. Ik vertrek terug naar Gent. Mijn tekst sluimert in mijn hoofd. De lange treinrit, er zijn werken op de lijn Antwerpen-Gent, blijkt ideaal om mijn nota’s door te nemen.

Misschien schrijven Arlette, Katrien, Lieve, Anneleen en Tine straks bij hun thuiskomst ook verder aan hun verhaal, de opmerkingen in gedachte?

Mijn wandelingetje naar het station brengt me voorbij de feeërieke lichtjes van China Light Zoo, een aangename afsluiter voor deze interessante uurtjes met Arlette, Anneleen, Katrien, Lieve en Tine.

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

15 Beeldhouwers bevolken de oude stadsbibliotheek te Gent

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent

Van 7 december tot 30 december organiseert Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg voor de tweede maal een Pop-up Ginsberg-Lecleir. De oude Gentse stadsbibliotheek aan het zuid is ditmaal de uitverkoren locatie. De kunstenaars zijn divers maar één ding hebben ze gemeen: allen verkiezen ze het vakmanschap van de Kunstgieterij Declercq-Ginsberg om hun beelden in brons te gieten. Velen zijn er kind aan huis. Een dialoog tussen ambachtsman en kunstenaar is nooit veraf. Kunstenaars kunnen er hun geesteskind op de voet volgen, van mal tot afwerking. Ook de partners Dimitri en Jimmy zijn creatieve duizendpoten en beeldhouwers.

Kunstpoort ging een kijkje nemen en ontmoette een aantal beeldhouwers. Graag stellen we enkele kunstenaars en hun werk voor.

 

Jimmy De Clercq

Jimmy De Clercq, met een zwak voor fotografie, luchtvaart en beeldhouwkunst, runt samen met Dimitri Ginsberg de bronsgieterij. Passie, ervaring en vakmanschap blijken 3 pijlers waarop zijn kunstenaarschap steunt. Zijn beeldhouwwerken verraden een buitengewone interesse voor de luchtvaart. De jongensdroom, eens piloot worden, is nu realiteit. Zijn Icarus is geen gewone of klassieke verbeelding maar een eigentijdse ludieke superheld met een vleugje humor.

www.bronsgieterij.be

Dimitri Ginsberg 

Het werk van Dimitri Ginsberg, zakenpartner van Jimmy De Clercq verraadt pakken fantasie. Zijn kunst ontstaat uit een geniale creatieve flits, inspiratie van het moment. Een eenvoudige kniptang, een oud sokkeltje… recupereer materiaal… neemt hij mee in een nieuw verhaal, in een fantastische droomwereld gekruid met ironie. Heel even denk ik aan Salvador Dali maar neen laten we niet vergelijken een ‘Ginsberg’ is uniek.

www.bronsgieterij.be

 

Annabelle Schatteman

studeerde in Gent, Shangai, Den Haag en werkt in Den Haag.
Na de uitputtingsslag van performances met maskers besloot ze te beeldhouwen. In de Pop-up galerie toont ze onder andere beelden uit de reeks Beyond, illustratie van het thema: het paradoxale in de vrouw, ze is heldin en moeder. Als moeder mag en kan je geen zwakte tonen. Enkel bij een werk van Botticelli zie je een andere vrouw. Bij de annunciatie van de Engel Gabriël aan Maria merk je een –neen- van Maria. Eerst boetseerde Annabelle de sculpturen van de reeks Beyond in klei om ze later in brons te laten gieten. Het polijsten geeft de beelden een goudglans.


www.annabelleschatteman.com

Geert Van Rysseghem

heeft een gevarieerde levendige carrière achter de rug in verschillende sectoren, in binnen- en buitenland, sectoren die toch ergens elkaar raken en blijk geven van een enorme creativiteit. Voeding, architectuur, meubelontwerpen, wooninrichting… Geert Van Rysseghem heeft een overvol visitekaartje. Zijn Zwevende werken en Art with holes tonen de architect in hem. De kunst van Geert Van Rysseghem is toegankelijk, zo heb je zijn bronzen sculpturen met als rode draad ‘beweging en sport’, Vintage cars en Masker portretten. 40% tot 50% van zijn tijd is hij beeldhouwer. Resultaat: zijn kunst toont maturiteit.


www.pieceunique.be   www.archion.be

Kristin Van Tuyne

probeerde een aantal technieken uit, volgde vele opleidingen, tekenen, schilderen en keramiek om uiteindelijk bij het beeldhouwen te belanden. Het vrolijke aspect van haar schilderijen, lieve kleurrijke tafereeltjes met kinderen en jonge vrouwen vind je ook terug in haar bronzen beelden. De titels spreken voor zich: Dansend meisje – Klein meisje – Knielend meisje.


www.kristinvantuyne.be

Tony Mussche

studeerde fotografie maar brons is zijn passie. Geen wonder want Tony Mussche werkte zes jaar als zandvormer en bronsgieter bij de toenmalige Bronsgieterij Schellynck-Ferbuyt, nu Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg. Voor zijn realisaties komt hij er nog geregeld over de vloer.
Tony Mussche werkt vanuit de verbeelding. Voorstudies maakt hij niet. Zijn inspiratie put hij uit het leven, vallen en weer opstaan. Niet alleen brons maar ook ijzer en keramiek zijn voor hem boeiende dragers om wat binnenin borrelt, vorm te geven.
‘Don’t think about making art, just get it done. Let everyone else decide if it’s good or bad, whether they love or hate it. While they are deciding, make even more art’ Andy Warhol, lees je in zijn presentatieboekje.

https://www.facebook.com/Madebytony-251838351940742/

 

Rik Haezebrouck

woont in Frankrijk, is schilder, beeldhouwt slechts sinds een drietal maanden. Om zijn gevleugelde beelden te begrijpen hoef je enkel de titels te lezen. The motion of failure – The motion of effort..
een omschrijving neergepend door Rik Haezebrouck

Gestolde beweging

Onvolkomen gevoel
van kracht
in figuren.

Voorbij de actie
komt de rust.

 

Rik.haezebrouck@gmail.com

Siska Van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld, een olifant is pas in brons gegoten.
Haar beelden zijn Afrikaanse olifanten, groot en klein, in beweging, stilstaand… alle mogelijke variaties. Vanwaar die fascinatie voor de olifant?  Siska: De olifant is niet alleen imposant maar ook  een familiedier. Hun sociale gedrag is bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant.
Wat haar het meest is bijgebleven in haar carrière? Siska: De dag dat Panamarenke een ‘Olifant’ van me kocht tijdens een tentoonstelling in Zegelsem. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek, Panamarenko ondertekende met zwier.
De wilde olifant is bedreigd door stroperij, Siska bewaart de olifant voor de toekomst.


facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

De andere kunstenaars die tentoonstellen zijn:
Roger Pintens
Ina Marcus
Dirk De Keyzer
Mireille Robbe
Stefaan Wouters
Patricia De Vulder
René Logeais

Proficiat aan Dimitri en Jimmy voor dit schitterend initiatief: een tentoonstelling die beeldhouwkunst op een voetstuk plaatst. Kunstpoort wenst alle kunstenaars een geïnteresseerd publiek.

INFO

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent
Oude bibliotheek Gent Zuid
Woodrow Wilsonplein
9000 Gent
van vrijdag 7 tot zondag 30 december 2018
gesloten op maandag en dinsdag
van 14u tot 19u

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
http://www.bronsgieterij.be
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)

 

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
tekst Kathleen Ramboer
fotografie Bernadette Van de Velde

 

 

 

 

 

 

 

Vitrines d’Amour zoekt kunstenaars

Sfeergebied Gent Linkeroever organiseert met veel plezier een tweede editie van de
kunst-wandelroute VITRINES D’AMOUR
van 1 tem 14 februari 2019.

Met deze gratis kunst-wandelroute langs de vitrines van de buurt Linkeroever in het centrum van Gent wil de organisator het clichébeeld van valentijn doorbreken, kunst promoten en ondernemers, bewoners en bezoekers van de buurt Gent Linkeroever verbinden. Kunstwerken in alle mogelijke vormen; installatie, foto, collage, woord, film, illustratie, enz… zijn14 dagen lang te bewonderen in vele vitrines van Gent Linkeroever.

Kunstenaars gezocht

Wil jij graag deelnemen als kunstenaar? Stuur dan voor zondag 2/12 een mail naar
amour@gentlinkeroever.be
met als titel “natuurlijk wil ik deelnemen” met een foto van je bestaand kunstwerk.

Een boekje met uitgestippelde wandelroute en deelnemende kunstenaars wordt gepubliceerd en verspreid onder belangstellenden.

TO BE CONTINUED ….

Ilde Cogen, een interview

Gesprek met Ilde Cogen van LOODWIT
een niet commercieel platform voor jonge kunstenaars

LOODWIT is ontstaan als een onafhankelijk, niet commercieel initiatief van één vrouw Ilde Cogen. Ilde Cogen geeft jonge, beginnende kunstenaars een duwtje in de rug. Hoe en waarom ze dit doet daar was ik benieuwd naar.

Kunstpoort Uit welke behoefte is LOODWIT gegroeid? Hoe jong is je kunstenaarsplatform?
Ilde Cogen Jaarlijks bezocht ik afstudeerprojecten van de kunstscholen. Altijd opnieuw zag ik massa’s talent verdwijnen in de anonimiteit, wegdeemsteren in één of andere job ten brode. Uit deze frustratie ben ik LOODWIT in april 2017 opgestart. Ik had geen flauw idee hoe zwaar de ‘job’ ging worden. Ik heb nu 36 kunstenaars onder mijn vleugels. Loodwit staat er niet van vandaag op morgen. Neem daar mijn fulltime job als grafisch vormgever bij en je beseft hoe moeizaam het gaat. Het is een project dat je moet opbouwen.

Kunstpoort Is er iets in hun jonge kunst dat je aantrekt? Heeft de laatste lichting kunstenaars een andere aanpak, gebruiken ze ander materiaal? Verschillen de werken als het om de inhoud gaat bij die van vroeger?
Ilde Cogen De pas afgestudeerden hebben een frisse kijk op kunst. Vaak hebben ze nood aan meerdere materialen, cross-over kunst. Videokunst als massamedium is voor hen een belangrijk artistiek middel.

Kunstpoort Hoe promoot je je kunstenaars, welke acties onderneem je?
Ilde Cogen Kunst is er om getoond te worden. Jonge kunstenaars moeten de mogelijkheid hebben naar buiten te treden. Galeries staan niet te trappelen om pas afgestudeerden een podium te geven. Daarom zoek ik tentoonstellingsruimten. Dat kan om het even wat zijn: van wijnbar, eethuisje tot een echte expositieruimte. Kortom toegankelijke plaatsen waar veel mensen samenkomen. Kortgeleden kon ik werken tentoonstellen in een co-working space waar een gemengd publiek over de vloer komt. Dat was een groot succes. In Brussel wandelde ik voorbij het Vlaams bureau voor Toerisme en trok meteen mijn stoute schoenen aan. Op mijn vraag er jonge kunst tentoon te stellen reageerde men positief. Ik zoek niet klassieke ruimtes op en geef zo jonge kunstenaars een platform.

Kunstpoort Vinden de kunstenaars deze ruimtes geschikt?
Ilde Cogen Sommige willen absoluut niet in een wijnbar of coffeeshop exposeren andere vinden het net leuk.

Kunstpoort Wat is het verschil in motivering, manier van werken tussen een Galerie en Loodwit?
Ilde Cogen Motivatie, werking is gelijklopend maar galerijen zijn Big Business, ik werk niet commercieel, uit passie voor de kunst.

Kunstpoort Toch krijg je ongetwijfeld met het financiële te maken. Hoe los je dit op? Hoe kom je uit de kosten?
Ilde Cogen Ik vraag een kleine percentage op de verkoop. Soms vindt een koper de vraagprijs nog te hoog dan ben ik zelfs geneigd mijn percent af te staan. Ik werk low budget, zoek betaalbare ruimtes. Onlangs was ik curator voor GAST een initiatief van de amateurkunstenorganisatie FAMEUS. De brochure voor deze tentoonstelling printte ik zelf op 50 exemplaren. Wie weet wordt dit ooit nog een collectors item? Ik werk break-even. De kunstbeurzen zoals BAD zijn voor mij nog niet haalbaar. De prijzen voor een stand rijzen de pan uit. Waarom start de kunstwereld niet meer kleinschalige projecten op? Een goed initiatief is het Rivoli-gebouw aan de Bascule/Waterloosesteenweg pal op de grens van Elsene een pleisterplaats voor hedendaagse kunst. Met meer inkomsten zou ik nog meer kunnen verwezenlijken voor mijn kunstenaars.

Kunstpoort Je wil een opstapje betekenen voor kunstenaars gespecialiseerd in allerlei disciplines: schilderijen, juwelen, keramiek… Welke discipline vind je het moeilijkst om aan de man/vrouw te brengen?
Ilde Cogen Juwelen verkopen het moeilijkst. Zo zijn er de sieraden van Loodwit kunstenares Dabin Lee die refereren naar het testen van cosmetica op dieren. Belangstelling is er maar weinig verkoop. Nederland en Duitsland staan hier meer voor open. Conceptuele juwelenkunst daar is Vlaanderen niet klaar voor. Zelf ontwerp en maak ik juwelen en heb weet van het probleem. Ken je Octave Vandeweghe? Dat is één van mijn favoriete kunstenaars. Wie? Octave Vandeweghe is een jonge kunstenaar die werkt met edelgesteente. Hij belandde in 2017 op de shortlist van de Design Awards van ‘Wallpaper Magazine’.

Kunstpoort Eén van je kunstenaars, Emma Van Roey, stelde in juni 2017 tentoon in het SMAK, ‘Uit de Collectie How beautiful  it is and how easily it can be broken’ Ben je trots dat deze kunstenares één van de kunstenaars van Loodwit is? Hoelang werk je al met Emma Van Rooy? Gaan de prijzen nu de hoogte in?
Ilde Cogen Emma Van Roey hoort bij de drie eerste kunstenaars die ik contacteerde. Ik werk met haar samen sinds april 2017. Voor de afname hoef ik haar werk niet te promoten. Ze maakt kunst weinig geschikt voor verkoop. Haar installaties hebben te maken met verval en groei. Tijdens haar master studeerde Emma Van Roey af met een in situ installatie van 2 ton zand, draad en rest hout die ze verzamelde. Net als water heeft zand een ongrijpbaar karakter. Emma is gefascineerd door het idee van tijd, hoe we tijd kunnen ervaren tegenover een grotere wetenschappelijke benadering van een tijdssysteem, onze ‘kloktijd’. Emma resideert nu aan de Jan van Eyck Academie te Maastricht.
Sara Greet Gilis, nog een Loodwit kunstenares, mocht een video installatie tonen in het MUHKA tijdens de museumnacht 2018 te Antwerpen. Dat motiveert me en bewijst dat ik op de goede weg ben.

Emma Van Roey in het SMAK te Gent – foto Dirk Pauwels

Kunstpoort Heb je een jong koperspubliek? Vinden mensen die regelmatig kunst kopen zoals verzamelaars  ook de weg naar Loodwit? Zijn jonge mensen bereid een behoorlijke som uit te geven voor kunst?
Ilde Cogen Mijn koperspubliek zijn voornamelijk veertigers. Jonge mensen voorzien weinig budget voor kunst niet omdat ze geen interesse hebben maar niet kapitaalkrachtig zijn. Een aantal kopers komen terug.

Kunstpoort Je werkt voltijds als grafisch vormgever, zie je jezelf in de toekomst fulltime aan het werk zijn met het promoten van kunst, als curator, een job in de kunstsector?
Ilde Cogen Natuurlijk zou ik een voltijdse job in de kunstsector niet afslaan.

Kunstpoort Welke toekomstplannen heb je nog? Of van wat durf je niet dromen?
Ilde Cogen Ik speur constant naar locaties met expositie mogelijkheid. Toch droom ik ook van en zoek ik naar een eigen ruimte. Voorwaarde is een goede ligging. Graag wil ik daar dan 2 dagen, vrijdag en zaterdag resideren. Een etalage huren is ook een optie. Ik ben nu aan het onderhandelen met een tentoonstellingsruimte voor jonge kunst in Rotterdam. Plannen bij de vleet.

Info
ww.loodwit.be
https://www.facebook.com/Loodwit/

tekst Kathleen Ramboer
foto Kathleen Ramboer en Dirk Pauwels

Garnaalkroketten, Drawing Days en de Kunstmeridiaan

Een dagje voor fijnproevers

Zaterdag 29 september was Oostende the place to be. Lekker genieten van de nazomer, garnaalkroketten op een terrasje en tekenen aan de Casino Kursaal: dit was hét ideale zaterdagmenu voor een dagje Kunstmeridiaan.
-Teken mee aan de Kunstmeridiaan- een project van het kunstenaarscollectief 03.10.00 maakte deel uit van het programma Drawing Days.
Met dit tekenfestival spoort KUNSTWERKT iedereen aan tot tekenen. Oostende, de stad aan zee, was drie dagen lang, van vrijdag tot zondag, dé tekenhoofdstad van België.

Hoe maken we de wereld kleiner, verbinden we mensen van Noord tot Zuid, overschrijden we grenzen en muren met kunst als bindmiddel? Door deel te nemen aan een Kunstmeridiaan! Na Venetië, Roeselare, Thailand was Oostende dit maal de hot place van De Kunstmeridiaan.

Coördinaten van de Oostendse Kunstmeridiaan werden opgespoord en digitaal vastgelegd.   

                   

Het tekenen kon beginnen.   De performance duurde drie uur lang. Zeventig participanten maakten elk een unieke tekening die de Kunstmeridiaan van Oostende visualiseert. Iedere tekenaar werd met creatie vereeuwigd, getuigenissen voor de toekomst, en krijgt de foto digitaal toegestuurd. Vierhonderd voorbijgangers toonden interesse. Engels-, Frans-, Duits- en Nederlands sprekenden, jong en oud, vonden elkaar op de Kunstmeridiaan. Dit feit en de grappige, ernstige, gekke, kleurrijke, zwart witte, lineaire… tekeningen   tonen aan hoe diversiteit een meerwaarde kan zijn.

Drawing Days in Oostende was voor het kunstenaarscollectief 03.10.00 een onvergetelijk mooie ervaring op een nazomerse zaterdag. Kunst werkt! De Kunstmeridiaan is springlevend, hopelijk krijgt die van Oostende een staartje. Het kunstenaarscollectief 03.10.00 denkt in elk geval reeds aan een volgende.

 

 

Ook zin om een Kunstmeridiaan te visualiseren?
Kunstenaarscollectief 03.10.00 vraagt kunstenaars een meridiaan tussen Noord- en Zuidpool uit te kiezen en om te toveren tot Kunstmeridiaan. Dit kan gepaard gaan met een ludieke performance, gelinkt worden aan een kunstwerk, monument, gebouw, site, thema, evenement…. De mogelijkheden zijn grenzeloos.
Contactmail willy.cauwelier@lachose.be

Info over de kunstmeridiaan, zie link

https://kunstpoort.com/2017/12/20/the-green-floating-artline/

 

 

tekening van Geert Clarisse

 

 

tekst en fotografie: Kathleen Ramboer

 

 

 

Olifanten van klei tot brons

De droom van Siska van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld wordt weldra in brons gegoten. Kunstpoort was met haar te gast in de kunstbronsgieterij De Clercq-Ginsberg Oostakker. Meteen was me duidelijk dat Siska graag en vlot praat. Een interview? Dat vond ze fijn.

Kunstpoort Een klassieke vraag: Hoe is het allemaal begonnen?
Siska van de Keere Schilderkunst was mijn eerste liefde. Later volgden creaties in papier maché en Powertex. Ik ben een autodidact. Mijn wijsheid haal ik uit boeken. 2007 was het jaar dat de klei zich aanbood. Ik volgde 5 jaar les bij Françoise Busin: ik leerde opbouwen met klei, glazuren, werken met oxides, pigmenten. Toen ik van dit alles weet had, ging ik in mijn eentje aan de slag. In 2015 was mijn eigen atelier met keramische oven van 60l een feit.

Kunstpoort Vanwaar de fascinatie voor de olifant?
Siska van de Keere Naast imposant is een olifant ook een familiedier. Hun sociale gedrag is heel bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant. Ze zijn uiterst vredelievend. Een matriarche neemt de leiding. Bij droogte delen ze water en voedsel. Iedereen helpt iedereen. Treuren om een dode olifant doen ze samen. Het mannetje leeft solo en zoekt de familie op om te paren.

Kunstpoort Welke olifant boetseer je: de Afrikaanse of de Aziatische en waarom?
Siska van de Keere Ongetwijfeld de Afrikaanse. Een Afrikaanse olifant is imposanter, majestueus, heeft karakter. Ik kan meer van mezelf in een Afrikaanse olifant leggen. Honderd procent realistisch maak ik ze niet. Een voorbeeld: oren worden nog groter om nadruk te leggen op het monumentale, statige en trotse karakter van het dier.

Kunstpoort Voel je soms de drang een ander dier te beeldhouwen? Zou dat geen uitdaging zijn?
Siska van de Keere Enkel op aanvraag boetseer ik een ander dier. Ik concentreer me het liefst op de olifant en wil bekend worden voor mijn olifanten. Ze zullen me blijven boeien door hun karakter, hun poses, het monumentale en ook door hun speels aspect. Dat levendige komt tot uiting in mijn beelden.

Kunstpoort Kan je wat meer vertellen over het productieproces? Ik merk veel kleurschakeringen op, hoe bekom je dit effect?
Siska van de Keere Pigmenten zorgen voor kleur. Er moet snel gewerkt worden want op de nog natte klei breng ik met een glazuurborstel de pigmenten aan. What you see is what you get. De kleuren veranderen niet meer.

Kunstpoort Je vertrekt vanuit je handen. Denk je veel na als je aan het beeldhouwen bent? Waar gaan je gedachten dan naartoe? Of ben je 100% gefocust en werk je intuïtief?
Siska van de Keere Ik werk 100% geconcentreerd, laat me door niets of niemand afleiden. Op de achtergrond speelt altijd muziek.

Kunstpoort Is je atelier de plaats waar je het gelukkigst bent?
Siska van de Keere Ongetwijfeld. Mijn atelier is voor mij een waar paradijs op aarde. Ik ben er 4 à 5 dagen per week creatief bezig. Deze plek hou ik zorgvuldig geordend en netjes. Belangrijk is dit bij de start van een nieuwe olifant.

Kunstpoort Belandt er soms een olifant in de prullenbak?
Siska van de Keere Slechts 2 maal is een olifant ontploft. Er zat lucht tussen de lagen. Ik gebruik steeds dezelfde chamotte-klei, ruwe klei met kleine steentjes in verwerkt. Ik ken de klei door en door. Dat vermindert het percentage mislukkingen.

Kunstpoort Weldra wordt je eerste olifant in brons gegoten in de kunstgieterij Declercq-Ginsberg, spannend!
Siska van de Keere Eindelijk, lang gewacht en eindelijk is het realiteit. Ik wilde overtuigd zijn van de kwaliteit van mijn beeldje. De voorbereiding is volop bezig.

Opmerking Binnenkort brengt Kunstpoort het productieproces van het bronsgieten in woord en beeld.

Kunstpoort Waar zijn je olifanten te zien? Ook in het buitenland?
Siska van de Keere Mijn olifanten zwerven tot over de grenzen heen. Ze zijn te zien in Duitsland, Nederland, Italië. De Italiaanse professionele schilder Giovanni Faccioni bezit drie van mijn olifanten.

Kunstpoort Zelf maak je realistische toegankelijke olifantenbeelden. Kan je hedendaagse, non-figuratieve kunst appreciëren?
Siska van de Keere Voor moderne kunst heb ik respect maar ik voel het niet aan. Hedendaagse kunst valt moeilijk te begrijpen.

Kunstpoort Voor welke beeldhouwers heb je bewondering? Of voor welke kunstenaar, schilder, tekenaar? Welke kunstrichting of stroming boeit je?
Siska van de Keere Als beeldhouwer bewonder ik Rodin en verder Degas, zijn pastels, schilderijen en beelden. Ze zijn niet perfect maar dat is niet van belang wel de kracht die ervan uitgaat.

Kunstpoort Wat is je het meest bijgebleven van je ganse carrière?
Siska van de Keere De dag dat Panamarenko een beeld van me kocht. Ik stelde tentoon tijdens de kasseifeesten te Zegelsem. Mijn olifanten vulden toen het altaar in de kerk. Panamarenko kwam toen over als een minzaam man. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek. Panamarenko ondertekende.

Kunstpoort Welk publiek wil je bereiken? Een kunstminnend publiek? Dierenliefhebbers?
Siska van de Keere Ik richt me niet speciaal tot dierenliefhebbers maar vooral tot kunstliefhebbers en mensen die beseffen dat de wilde olifant bedreigd is. Het aantal olifanten is de laatste jaren drastisch afgenomen door illegale handel in ivoor en stroperij.

Kunstpoort Samen met Siska hopen we dat de olifant niet alleen verderleeft in haar beelden maar ook nog waar te nemen is in de wildernis. Siska we wensen je nog veel succes!

Info
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere
Siska.van.de.keere@telenet.be
Kunstgieterij De Clercq – Ginsberg
www.bronsgieterij.be

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie op locatie kunstgieterij De Clercq – Ginsberg: Kathleen Ramboer
andere foto’s: Siska van de Keere

 

STRAF!

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer