Pia Cabuy observeert verwonderd aan de zijlijn  

Groepsexpo Oooh bij Stichting Ijsberg

Via een open call zochten Kunstwerkt, Netwerk Aalst, Stichting Ijsberg (Damme) en Z33 (Hasselt) naar de verwondering van beeldende kunstenaars. Bijna 1000 kunstenaars stuurden hiervoor werk in. Na een uitgebreide online jurering weerhielden de curatoren 110 kunstenaars voor de groepsexpo Oooh. Pia Cabuy is er één van. Zij is geselecteerd door curator Jan Moeyaert van Stichting Ijsberg. Stichting Ijsberg brengt het eerste luik van Oooh. Andere tentoonstellingen volgen in Z33 en Netwerk Aalst.

Stichting Ijsberg is gelokaliseerd in Damme, in een sfeervol oud schoolgebouw, ideaal voor een ontmoeting met verstilde kunst. Het werk van
Pia Cabuy  -Aan de zijlijn- 

hangt bescheiden in een hoek tussen andere werken in mixed media. Dit maakt de expo zo meesterlijk: elke kunstenaar utiliseert persoonlijke technieken, specifieke vaak onverwachte materialen om onze blik op te eisen voor een wondere wereld rondom ons. Voeg daarbij de doordachte opstelling van curator Jan Moeyaert en je krijgt een boeiende expo die vele oooh’s waard is.

Pia Cabuy gaf ons wat uitleg over haar deelname

KUNSTPOORT Was je zelf verwonderd dat je Oooh gehaald hebt? Wat betekent dit voor je?
Pia Cabuy Ik was blij verrast, mijn werk werd gepikt uit bijna 1000 inzendingen om te participeren aan de expo Oooh. Ik ben opgetogen over deze prachtige locatie en het vakmanschap van curator Jan Moeyaert, bekend van het Kunstenfestival Watou. Met de curator had ik een fijn en opbouwend gesprek dat me aanzette tot reflecteren.

KUNSTPOORT De wereld van het kind is een issue dat vaak terugkomt in je oeuvre.
Waarom verwondert deze wereld van het kind je? Wat ligt er aan de oorsprong: een gebeurtenis, persoon, boek, gedicht, kunstwerk….?
Pia Cabuy Het onderwerp is hier niet de wereld van het kind maar het kind dat aan de zijlijn verbaasd de leefwereld van de volwassenen observeert. Einzelgänger boeien me. Het thema is universeel. Ik put uit persoonlijke ervaringen. Ook als volwassene sta ik graag en veel aan de zijlijn mijn omgeving gade te slaan.

KUNSTPOORT Dit werk maakt deel uit van een reeks. Als je het complete plaatje niet kent, is dit beeld voor vele interpretaties vatbaar. Vind je dat erg of net andersom? Had je liever meerdere werken gepresenteerd?
Pia Cabuy Ik had wel graag meerdere werken van deze reeks gepresenteerd. Toch kan het publiek aan dit ene werk een eigen invulling of aanvulling geven. Dat maakt het boeiend. Sommige zien een schattig monstertje, een kinderlijke tekening, anderen koppelen meer dramatiek aan het beeld.

KUNSTPOORT Kan je wat vertellen over dit werk? Inhoudelijk?
Pia Cabuy De verwondering tussen 2 figuren staat centraal. Deze tekening handelt over de interactie tussen een verwijtend individu en een verbaasd, angstig figuur.  We hebben hier te maken met machtsverhoudingen en frustraties.

KUNSTPOORT Dit universeel beeld blijkt visionair en doet me door het stekelig patroon aan covid-19 denken.
Pia Cabuy Het werk dateert van pre-Coronatijd. Veel van mijn  werken vertonen stekels, vaak ook witte stipjes waardoor de kijker vandaag de dag ongetwijfeld denkt aan virussen. Toeval of niet, het thema “afstand houden” gebruik ik al jaren in mijn creatief werk. Veel van mijn tekeningen en schilderijen matchen nu onbewust met de tijdsgeest.

KUNSTPOORT Kiezen is verliezen, zegt de volksmond. Waarom koos je precies dit beeld tussen vele andere? Was het een moeilijke keuze of dacht je onmiddellijk, dit stuur ik door, dat is het?
Pia Cabuy Zonder twijfel koos ik onmiddellijk voor dit werk. Het is een sleutelwerk in een beeldverhaal dat nog aan het groeien is.

KUNSTPOORT Je houdt van verschillende technieken, diverse materialen, ondergronden. Welke techniek is hier van toepassing?
Pia Cabuy De tekening is gemaakt met stift, houtskool en oliepastel op karton met een zilverlaag. Dat karton heb ik toevallig ontdekt op de academie. Ik hou van experimenteren met en mixen van allerlei materialen. Een constante is papier: diverse soorten en formaten. In tegenstelling tot uiteenlopende en velerlei werkwijzen, blijft mijn thema cirkelen rond  het -in een hoek duwen- van zwakkere figuren door gefrustreerde individuen. Geen romantisch thema, dat besef ik, maar nogmaals, het is een universeel en frequent voorkomend gegeven. Dit blijf ik aankaarten op mijn creatief pad.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen? Tentoonstellingen in het vooruitzicht?
Pia Cabuy Werk van mij is te zien tijdens -de Kunstzomer 2020 Leiestreek- in Nazareth, van 23 augustus tot en met 6 september 2020.
info https://www.toerisme-leiestreek.be/nl/kunstzomer
Gedurende de maand oktober is er de expo –Together Alone- te Zulte samen met twee collega kunstenaars Koen De Roeck en Isadee-Isabel De Rijcke.

Info Pia Cabuy

http://piacabuypaintings.weebly.com
www.instagram.com/piacabuy

INFO Oooh

www.oooh.be
https://www.facebook.com/events/1194558850897276/?event_time_id=1196877350665426

Stichting IJsberg – curator Jan Moeyaert

https://www.stichtingijsberg.be/
Burgstraat 5
8978 Damme
10 juli – 20 september 2020

Z33 in Hasselt – curator Annelies Thoelen

Huis voor Actuele Kunst, Design & Architectuur
https://www.z33.be/
Bonnefantenstraat 1
3500 Hasselt
29 augustus – 8 november 2020

Netwerk Aalst
curator Charlotte Geeraert en Pieternel Vermoortel

https://netwerkaalst.be/nl
Houtkaai 15
9300 Aalst
3 oktober – 6 december 2020

Kunstwerkt

https://www.kunstwerkt.be/

 

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée

 

INSIDE/OUT in dialoog met het werk van ‘Van Eyck’

Voor wie de grote Van Eyck tentoonstelling in het MSK vanwege covid-19 mankeerde, biedt Gent tal van alternatieven. Het hedendaags project INSIDE:OUT is er één van. Het Kasteel Borluut in Sint-Denijs-Westrem Gent vormt vanwege zijn geschiedenis de uitgelezen locatie voor dit Van Eyck evenement. Het ‘Wit Kasteel’, voorloper van het huidige neoclassicistische kasteel, vermeldt de geschiedschrijving in de 15de eeuw als zetel van de heerlijkheid van de familie Borluut. Joos Vijd en Elizabeth Borluut, telg van het geslacht Borluut, zijn de genereuze opdrachtgevers van het altaarstuk ‘De aanbidding van Het Lam Gods’.
De drie curatoren, Free Pectoor, Brantt en Elke Desutter stelden een kunstenparcours samen met talrijke verwijzingen naar het oeuvre van Van Eyck, soms duidelijk, vaak verborgen. Aan het publiek om die links te ontdekken niet alleen INSIDE het feeërieke kasteel maar ook OUTSIDE in het prachtige park.
Graag citeer ik hier Els Wuyts die de expo opende: Van de bolle spiegel in het werk van Van Eyck, de kroonluchters in het kasteel naar de vaak nieuwe installaties en het ruimtelijk werk in deze tentoonstelling.

De bezoeker ontvangt een handig plannetje en een begeleidende tekst met interessante info.
Geniet even mee van enkele werken. Ze spreken voor zich.
Laat het niet bij deze werken blijven, de andere zullen je zonder twijfel ook betoveren en aanspreken in hun diversiteit, uiteenlopende disciplines en originaliteit.

Line Boogaerts ‘Lichtbreking’

Line Boogaerts tekent live sierlijke planten op de vensters. Ze schrikt er niet voor terug die te vermengen met decoratieve elementen van het kasteel.

Brantt ‘Geometric Reversal’

Brantt liet zich inspireren door één paneel van ‘De aanbidding van Het Lam Gods’. Brantt beheerst een architecturale vormentaal. Voor zijn constructie inspireerde de kunstenaar zich op de specifieke contour van een paneel en de vorm van het daarop geschilderde orgel.

Zeli Bauwens ‘If Van Eyck was a gardener’

Multidisciplinair kunstenaar Zeli Bauwens creëerde voor INSIDE/OUT 12 ondiepe vijvers. De contouren van de uitgelijnde waterpartijen refereren naar de panelen van Het Lam Gods. Een kijktip: het statige Borluut kasteel spiegelt zich vol verve in het ondiepe water.

Free Pectoor ‘The lamb finally Stopped Bleeding’

Het moet niet altijd bloedernstig zijn. Dit voor mij ludieke werk van Free Pectoor charmeert door zijn eenvoud en laat de kijker eventjes glimlachen. De installatie ‘The lamb finally Stopped Bleeding’ sleept je mee in de conceptuele wereld van een veelzijdig beeldend kunstenaar. Het sympathieke, eenvoudige werk kan je ook leiden tot meer ernst en vraagt om reflectie.

Thanh Long Lam ‘The elegant Lamscape’

De kunstenaar Thanh Long Lam gekend van zijn stemmige zwart/wit/grijze oeuvre verrast hier met een kleurrijk triptiek geschilderd in olieverf. De buitenpanelen in grijstinten verwijzen naar de vroegere grisailles. De kunstenaar vouwt met plezier de triptiek voor je open en laat je genieten van zijn groenen en blauwen, in harmonie met de landschapspark.

 

DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Zeli Bauwens, Nel Bonte, Line Boogaerts, Alexander Bossuyt, Brantt, Eddy De Buf, Ivan De Coen, Elke Desutter, Sien Godderis, Thomas Jacques, Thanh Long Lam, Vicky Lema, Steven Messiaen, Free Pectoor, Gert Scheerlinck, Geerke Sticker, Annelies van Camp, Nele Van Canneyt, Thijs Van der Linden, Alice Vanderschoot, Jill Vandorpe, Simon Vanheukelom, Nicolas Van Parys en Jonas Vansteenkiste.

LOCATIE

Borluutpark & Kasteel Borluut
Kleine Gentstraat 46
9051 Sint-Denijs-Westrem

TENTOONSTELLING

zaterdag 25 en zondag 26 juli 2020
vrijdag 31 juli, zaterdag 1 en zondag 2 augustus 2020,
telkens van 10u.00 tot 18u.00

De  COVID19-maatregelingen van de overheid worden opgevolgd. Het gedeelte van de tentoonstelling binnen Kasteel Borluut is met maximum 25 personen tegelijkertijd te bezoeken, vandaar dat wij vragen op voorhand een ticket online te reserveren via Eventbrite voor de gewenste data en tijdstip.

Mondmaskers zijn verplicht. Denk aan de social distancing en hou 1,5m. afstand in acht. Gelieve enkel de tentoonstelling te bezoeken indien u geen COVID19-symptomen vertoont.

Rechtstreeks reserveren kan via: https://www.eventbrite.com/e/insideout-tickets-103689598380 ofwel via icoon ‘RESERVATIE E-TICKETS’ op website: http://www.insideout2020.be

meer info:
https://www.facebook.com/events/639792583450223/

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

 

 

 

Oooh en Stichting Ijsberg brengt ons 66X verwondering 

Een gesprek met Jan Moeyaert,
curator groepsexpo Oooh bij Stichting Ijsberg

Via een open call zochten Kunstwerkt, Netwerk Aalst, Stichting Ijsberg (Damme) en Z33 (Hasselt) naar de verwondering van beeldende kunstenaars. Bij Stichting Ijsberg zie je een eerste luik van de expo. Andere tentoonstellingen volgen in Z33 en Netwerk Aalst.

Het werk van 66 kunstenaars bij Stichting Ijsberg ontlokte KUNSTPOORT vele Ooh’s. Stichting Ijsberg gelokaliseerd in een sfeervol oud schoolgebouw, blijkt het ideale decor voor een ontmoeting met verstilde, wondere kunst. De keuze van de werken en de opstelling laten vermoeden dat iemand met veel ervaring aan het werk was. Jan Moeyaert, kreeg dit huzarenstukje voor elkaar. Hoe ging hij te werk? Jan Moeyaert beantwoordde onze vragen.

KUNSTPOORT  Met drie curatoren een selectie uitvoeren is zeker geen evidentie. Ongetwijfeld had ieder van jullie een eigen invalshoek. Wat was die van jou? Deed het geval zich voor dat een collega een optie had op eenzelfde werk? Hoe los je dat op?
Jan Moeyaert Digitaal selecteren houdt verrassingen in. Persoonlijk hou ik meer van de klassieke manier. Het reëel contact met de kunstenaar en het ervaren van de patine van een kunstwerk is niet te vergelijken met een online waarneming. In een 1ste ronde gaven de drie curatoren de werken een quotering van 5 tot 1. De 2 en 1 quoteringen vielen weg. De 2de ronde was beslissend voor mijn einddoel: het publiek in een bad van verwondering onderdompelen. Mijn invalshoek: verbinding, vertraging leverde een selectie van 66 werken op. We hadden een gezamenlijke keuze van 3 tot 4 werken. Uiteindelijk vormde enkel één werk -U bevindt zich hier- van Jac. Splinter een probleem. Gelukkig wilde de kunstenaar speciaal voor de expo bij Stichting Ijsberg 1 losstaand werk aan zijn reeks van 5 toevoegen.

KUNSTPOORT Koos je werk in functie van de ruimte? Had je op voorhand een idee over de presentatie of opstelling? Of kwam dat pas later, na de keuzes?
Jan Moeyaert Met de ruimte hield ik bij de keuze aanvankelijk geen rekening. Ik selecteer vanuit een buikgevoel, wat mij aanspreekt. Aan de opbouw zelf werkte ik in mijn eentje 1 week. Er kwam wat schuif- en puzzelwerk aan te pas. Dat doe ik ontzettend graag. Het is een soort finale, een mooi moment.

KUNSTPOORT Het thema is verwondering, een breed thema. Is niet iedereen, kunstenaar of niet, constant verwonderd over van alles en nog wat? De inzendingen waren ongetwijfeld divers. Hoe maak je daar een geheel van?
Jan Moeyaert Iedere kunstenaar brengt een eigen verhaal. Daarom maakten we een muur met de quotes van de kunstenaars. Elke kunstenaar is een deel van het geheel. Oooh brengt al die verhalen samen. Oooh verrast het publiek door deze verbinding en opstelling meter per meter.

KUNSTPOORT Had de kunstenaar inspraak in de presentatie of stelden kunstenaars hun eisen?
Jan Moeyaert Wat de enscenering betreft ben ik nogal eigenzinnig. De kunstenaar krijgt geen inspraak. Ik heb 25 jaar ervaring, een zekere feeling ontwikkeld en ben overtuigd van mijn kunnen. Als een kunstenaar zich echt negatief opstelt tegenover de presentatie doe ik niets tegen zijn wil in.

KUNSTPOORT Heb je kunstenaars ontdekt waar je eventueel in de toekomst wil mee samenwerken? Komt er een feedback moment?
Jan Moeyaert Het is mogelijk dat ik met sommige kunstenaars verder werk. Ik gebruik liever het woord gesprek dan feedback. Graag wil ik met een gesprek bepaalde ‘mankementen’ aanduiden. Soms komt een amateurkunstenaar (een beladen en weinig flatteuze benaming) te weinig overtuigend of professioneel over. Het totale plaatje moet kloppen. De presentatie, fotografie van de werken, publicaties zijn van cruciaal belang. Een kunstenaar moet daarin ambitieus zijn.

KUNSTPOORT
Was je verwonderd over bepaalde deelnames?
Jan Moeyaert Niet echt.
Sommige kunstenaars onderschatten zich, bij andere is het andersom. Bepaalde werken hadden wel potentieel maar waren nog niet rijp genoeg. Ik heb vooral heel veel respect voor alle kunstenaars.

 

 

KUNSTPOORT Kan je ons wat meer vertellen over Stichting Ijsberg? Welk publiek wil je bereiken? Welke kunstenaars in het daglicht stellen? Welke activiteiten breng je?
Jan Moeyaert Ijsberg is een vzw ontstaan in 2007. In het verleden organiseerden we onder meer het Kunstenfestival WATOU. Watou startte met een 6000 tal bezoekers en bereikte de laatste jaren een saturatie met een 25000 tot 30000 kijkers. Nu willen we tijd nemen voor vertraging, verdieping. Mijn interesse gaat vooral uit naar sculpturen en installaties maar de aandacht voor schilderkunst gaat in stijgende lijn. Een sculptuur is soms overweldigend, een schilderij straalt vaak meer intimiteit uit. Die brengen me rust. Met Oooh! proberen we een nieuw publiek aan te boren.

Gelezen op de site https://www.stichtingijsberg.be/
Stichting IJsberg is een werkplaats en een presentatieplatform, die boeiende en verfrissende activiteiten met taal en beeld als rode draad organiseert. Door boeken en beeldenmakers zijn wij gepassioneerd. Wij leggen de nadruk op discipline-overschrijdende beleving, en willen waar en hoe dan ook altijd verhalen vertellen. Dat doen we door het organiseren van exclusieve programma’s rond schrijvers, dichters en beeldende kunstenaars.

Oooh toont werk van

Philippe Badert, Ria Baetens, Dóra Benyó, Iwert Bernakiewicz, Andronikos Boulougouris, Tine Brandon, Pia Cabuy, Peter Chinitor – Zazourian, Ellen Claes, Het Salami Collectief, Sylvie Crutelle, Wim De Bie, Anneleen De Causmaecker, Jente De Graef, Xavier De Graeve, Jo De Kepper, Karen De Ketelaere, Amelie De Keyser, Maarten De Naeyer, Sarah De Schepper, Katoo De Vuyst , Matthias De Wolf, Babette Degraeve, Ria Delaere, Jan Deleersnijder, Judith Duchene, Pieter Duyck, Hein Eberson, Michiel Eeckhaut, Carla Emmink, Exter, Sepideh Farvardin, Helen Anna Flanagan, Milan Gillard, Judith Herman, Lien Impens, Kinga Jaczewska, Alexia Janssens, Bela Juttner, Naomi Kerkhove, Simen K. Lambrecht, Marleen Lamote, Rian Lemaire Smulders, Trui Lemaitre & Luc Vandromme, Patrick Lemineur, Eva Lynen, Kristof Malfait, Johanna Martens, Sofie Martens, Joachim Michem, Jo Michiels, Lut Michiels, Linda Molleman, Christine Morren, Dennis Muñoz Espadiña, Eva Nauwelaerts, Jonas Nelissen, Lily Neys, Annick Nölle, Karen Oger, sabine oosterlynck, Birgit Pardun, Ineke  Paulissen , Maryna Polishchuk, Nelleke Ponsteen, Charel Pycke, Filip Roels, Lobke Rondelez, Edith Ronse, Koosje Schmeddes, Filip Schrooyen, Paulius Sliaupa, Guy Smet, Ine Smet, Karolien Soete, Rina Sourbron, Jac. Splinter, Gurt Swanenberg, Mark Swysen, Irja Syvertsen, Eline ’t Sant, Tim Trenson, Frederik Vaes, Isabelle Van Brussel, Karolien Van de Put, Lien Van de Velde, Bart Van Der Schueren, Oscar Van Geertruyden, Nancy Van Hove, Olivia Van Impe, Adriaan Van Leuven, Luc Van Wanzeele, Janine Vandebosch, Ann Vandenbergh, Eddy Vandereyken, Lukas Vanderstichele, Anne Verbeure, Marie Verdurmen, Inge Vermeiren, Ilse Verschaeve, Chris Vostes, Christel Weyts, Thomas Willemen, Katrien Windey, Sabina  Wörner, Indra Wouters

INFO Oooh

www.oooh.be
https://www.facebook.com/events/1194558850897276/?event_time_id=1196877350665426

Stichting IJsberg – curator Jan Moeyaert

https://www.stichtingijsberg.be/
Burgstraat 5
8978 Damme
10 juli – 20 september 2020

Z33 in Hasselt – curator Annelies Thoelen

Huis voor Actuele Kunst, Design & Architectuur
https://www.z33.be/
Bonnefantenstraat 1
3500 Hasselt
29 augustus – 8 november 2020

Netwerk Aalst
curator Charlotte Geeraert en Pieternel Vermoortel

https://netwerkaalst.be/nl
Houtkaai 15
9300 Aalst
3 oktober – 6 december 2020

Kunstwerkt

https://www.kunstwerkt.be/

 

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer
foto – U bevindt zich hier- van Jac. Splinter – BEELD I Kunstwerkt

 

 

 

Beeldhouwen is als thuis komen. Monique Caboor

Monique Caboor is een all-round kunstenares: ze schildert, schrijft gedichten… maar bovenal is ze beeldhouwer. “Beeldhouwen is als thuis komen” vertelt ze me. Ik ben ongelooflijk blij dat ik hier de mogelijkheid voor heb. De sculpturen, verspreid over haar fantastische tuin, nodigen uit tot een interview met de schepper van al dat moois.

Kunstpoort Hoelang beeldhouw je al? Heb je een tekenopleiding gevolgd en vanwaar de interesse voor beeldhouwkunst?
Monique Caboor Eerst volgde ik schilderkunst in het KASK te Gent, later 6 jaar beeldhouwen aan de academie in Dendermonde. Nu volg ik een jaar crossover. Dit is een opleiding waarbij je een hoofddiscipline en een nevendiscipline aanduidt. Ik koos in de eerste plaats voor beeldhouwkunst en daarnaast tekenkunst. Beter leren tekenen trekt me aan. Ik heb interesse voor alle aspecten van een werk inclusief het technische. Betrokken zijn bij het begin van een proces betekent een meerwaarde voor de beleving van het materiaal. Zo las ik zelf het armatuur voor mijn beelden, span ik eigenhandig mijn canvas op en prepareer het.

Kunstpoort Een bepaald beeldhouwwerk dat ik hier in je tuin zie, valt me direct op en intrigeert. Het reminisceert aan Zadkine. Heb je bewondering voor Zadkine of kortom voor het kubisme?
Monique Caboor Ik kijk op naar beeldhouwers zoals Zadkine, Archipenko, Lipchitz… Graag zou ik die richting uitgaan, evolueren naar meer abstractie met behoud van het figuratieve. Aan de creatie van dit sculptuur heb ik veel plezier beleefd.

Kunstpoort Wat is de bron van je inspiratie?
Monique Caboor Het menselijk lichaam vind ik boeiend: het bestuderen van verhoudingen, boetseren van een spiermassa, het vatten van een beweging. Beeldhouwen is vooral observeren, leren kijken en zien.

Kunstpoort Maak je eerst voorstudies, tekeningen, schetsen, maquettes… voor je aan het ‘grote’ werk begint?
Monique Caboor Op voorhand maak ik nooit schetsen. Dat werkt niet bij mij. Ik vind het boeiend achteraf een detail of het geheel te tekenen. Een model poseert voor me meestal 5 tot 6 maal. Model staan is bijzonder vermoeiend omdat het model dezelfde lange pose tijdens een aantal sessies moet volhouden. Beeldhouwen vergt de hoogste concentratie. Als het model zich comfortabel voelt in de gekozen houding dan zie je dat ook in mijn beeld, dan komt het goed. Tijdens het werkproces maak ik veel foto’s. Aan de hand van deze foto’s zie ik gemakkelijker wat nog te corrigeren valt.

Kunstpoort Vind je dat een sculptuur naast vorm ook inhoudelijk sterk moet zijn? Is het noodzakelijk dat een werk niet alleen schoon is maar ook betekenisvol?
                                     

Monique Caboor  Ik hou van “gesloten” houdingen. Het laat je raden naar de innerlijke wereld van een figuur. Het zijn kleine details die van het sculptuur een beleving maken. Het hoofd van dit rechtopstaand beeld kijkt lichtjes naar een punt beneden, een knie wat gebogen, met voet een weinig naar binnen gedraaid…. Dit beeld “leest” op een andere manier dan een figuur die je recht aankijkt, de voeten stevig op de grond.
Bij de vraag of beelden al dan niet iets moeten betekenen denk ik aan het kleine vrouwelijke Sisyphus-beeldje dat moeizaam een zware bol op een trap naar boven duwt …

Kunstpoort Met welk materiaal werk je zoal en wat verkies je?
Monique Caboor  Meestal  boetseer ik in klei, ik geniet van de tactiliteit van de materie. Het afgewerkte kleibeeld wordt slechts af en toe gebakken (Terracotta). Daar heb je al snel een grote oven voor nodig. Meestal wordt op de klei een mal gemaakt in gips of silicone, waarna het uiteindelijk vervaardigd wordt in kunststof (Acryl resin, polyester….) of brons. Kleine bronzen beeldjes kunnen rechtstreeks in was geboetseerd worden. Ik hou van brons, een traditioneel en duurzaam materiaal, maar de prijs loopt nogal op, zeker voor grotere sculpturen. Kunststof maakt een beeldhouwwerk betaalbaarder en is gemakkelijker te verplaatsen.
Een groot beeld in klei weegt snel 130 à 150 kilo. Bij het manipuleren van zware mallen enz. komt hulp van sterke helpers thuis of in het atelier in Dendermonde goed van pas.
Het brons gieten gebeurt vanzelfsprekend in een bronsgieterij. *

Kunstpoort Hoe bepaal je de grootte van een werk? Van welke factoren is dit afhankelijk?
Monique Caboor De grootte bepaal ik niet vooraf, ik werk intuïtief. Van zodra een beeld ietsje omvangrijker is, ligt het formaat op voorhand vast want dan is een armatuur nodig.

Kunstpoort Voel je zelf aan of een sculptuur goed is, twijfel je vaak? Is het moeilijk te zeggen ‘Mijn sculptuur is af en klaar voor de buitenwereld’? Kan je op tijd stoppen?
Monique Caboor Tijdens de realisatie sluipt de twijfel wel eens binnen. Er zijn zo veel inspirerende kunstenaars soms vraag ik me af: Wat heb ik eraan toe te voegen? Eenmaal het beeld voltooid ben ik overtuigd. Ik voel wanneer een werk af is, als de verhouding klopt, de spier op de juiste plaats zit. Zelf werk ik graag met een iets ruwere toets. Een glad oppervlak nijgt soms naar kitsch. Waar ligt de grens tussen kitsch en kunst?

Kunstpoort Zou je het fijn vinden je werk terug te vinden in een museumpark, openbare ruimte of op een rotonde, of hoeft dat niet voor je? Heb je ambitie?
Monique Caboor Een rotonde? Waarschijnlijk komt het er nooit van, maar heel even erover fantaseren moet kunnen …

Kunstpoort Kan je gemakkelijk afstand nemen van je werk, het loslaten en verkopen?
Monique Caboor Voor mij vormt dit geen probleem. Ik heb een mal, ik kan een tweede exemplaar maken indien ik dit zou willen. Een werk verkopen geeft je de mogelijkheid om nieuw materiaal aan te schaffen. Ook belangrijk: je zelfvertrouwen krijgt een duwtje.

Kunstpoort Frons je soms de wenkbrauwen bij de aanblik van je kunstwerk in een andere setting?
Denk je dan bijvoorbeeld dit werk komt niet tot zijn recht?
Monique Caboor Wie een sculptuur koopt heeft vaak al een idee waar ze het willen opstellen. Soms stuurt de eigenaar me een foto van het beeld in de tuin tijdens verschillende seizoenen, vb. in de winter met een laagje sneeuw erop… leuk!

Kunstpoort Hoeveel uren per week ben je bezig met kunst? Heb je een vast ritme?
Monique Caboor Dat varieert. In mijn hoofd ben ik constant actief, tast ik de mogelijkheden af. Ik bezoek veel expo’s, lees over kunst, over beeldhouwers die mijn bewondering wegdragen zoals Rodin en Camille Claudel, Anthony Gormley, Hanneke Beaumont, en vele andere. Niet onbelangrijk, hierdoor kweek je een visie.

Kunstpoort Speelt er muziek op de achtergrond als je werkt? Heb je muziek nodig om in de sfeer te komen? Of leidt dat maar af?
Monique Caboor Er zijn ogenblikken van stilte om ideeën of woorden te laten rijpen maar bij het boetseren of een andere handeling werk ik graag met muziek, gaande van klassiek over jazz en rock…  Ze laten de gedachten vloeien. Jazz muziek geeft me energie. Het belangrijkste is dat niemand me stoort zodat ik in opperste concentratie kan beeldhouwen.

Kunstpoort Welke toekomstplannen heb je?
Monique Caboor In de toekomst zou ik graag in steen of hout kappen. Dat betekent voor mij een hele uitdaging. Kappen in hout of steen is materie wegnemen tot het de gewenste vorm heeft. Werken met klei, was e.d. betekent opbouwen, toevoegen en vergt een andere manier van denken. Kappen, misschien wel het échte beeld-houwen, is moeilijk, lastig en een werk van lange adem. Dat wil ik ook onder de knie krijgen.

 

contact

caboormonique@gmail.com

* voor meer info over brons gieten zie de reportage op KUNSTPOORT https://kunstpoort.com/2019/01/21/het-productieproces-van-het-bronsgieten/

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Bip Van de Velde
Foto zittende figuur copyright Monique Caboor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Katrien Van Hecke schrijft geschiedenis

Ze zijn zeldzaam de jeugdschrijvers die als uitgangspunt eeuwenoude historische feiten verkiezen voor fantastische boeiende jeugdboeken en verhalen. Katrien Van Hecke behoort tot die groep. De auteur studeerde geschiedenis maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ze koos voor het niet vanzelfsprekende beroep van jeugdschrijver. Haar jeugd bracht ze door in het West-Vlaamse Lichtervelde, toevallig liggen daar ook mijn roots. We kwamen elkaar zomaar tegen in Gent waar ze nu ook woont. Een interview lag voor de hand.

Kunstpoort Je studeerde geschiedenis. Toch maak je van schrijven je beroep. Is daar een reden voor? Wat deed je naar de pen grijpen?
Katrien Van Hecke Als studierichting twijfelde ik tussen Germaanse en Geschiedenis. Het werd Geschiedenis. De Nederlandse taal is een prachttaal, ik beheerste ze volkomen maar ik had twijfels over mijn kennis van de andere talen die in die richting ook aan bod komen. Toch bleef het idee – ik wil schrijver worden van historische romans – in mijn hoofd rondspoken. “Is dit wel financieel haalbaar?” was mijn bezorgdheid. Ik startte met het schrijven van gedichten. Herman De Coninck, één van de grootste dichters van Vlaanderen was toen hoofdredacteur van het Nieuw Wereldtijdschrift, een kruising tussen literatuur en journalistiek. Ik besloot mijn gedichten naar hem op te sturen en… kreeg snel antwoord. “Er zit iets in. Maar ze lijken me wat te absurdistisch en sprookjesachtig”,was het commentaar. Zo ben ik met sprookjes gestart.
In 1994 verscheen mijn gedichtenbundel -Een zwerver in mijn huid- bij Zuid en Noord.
Wie de verzen leest, wordt ondergedompeld in een vreemde innerlijke wereld vol van mythologische en sprookjeselementen. Achter keizers, maanvrouwen, wolven en schaduwen schuilen verlangens naar tederheid, zelfinzicht en uitdagingen. Zie site www.katrienvanhecke.be
Het jaar 1998 rolde mijn eerste kinderboek van de pers –Twee koningen– een sprookjesboek met illustraties van de bekende kunstenares Gerda Dendooven.

Kunstpoort Leuk is dat je boeken, jeugdboeken, altijd gestoeld zijn op echte geschiedkundige feiten. Komt hier veel research aan te pas? Hoeveel tijd in percentage uitgedrukt besteed je aan onderzoekswerk in vergelijking met het opstellen van je boek?
Katrien Van Hecke 25% van mijn tijd gaat op in opzoekingswerk, de rest 75% aan het vastleggen van de roman.

Kunstpoort Je schrijft vooral jeugdboeken. Zelf heb ik –Soldaat Marie– een boek over Marie Schellinck die in het leger van Napoleon diende, gelezen. Het is een boek in een beeldende schrijfstijl dat ook volwassenen kan boeien. Is het mogelijk dat je in de toekomst ook voor volwassenen schrijft of toch liever niet?
Katrien Van Hecke Zeg nooit nooit maar hoogstwaarschijnlijk niet. Jeugdboeken schrijven is mijn ding, Hedendaagse verhalen vertellen trekt me niet aan. Ik moet afstand kunnen nemen. Via sprookjesfiguren en historische personages kan ik zeggen wat ik kwijt wil. Ik pen verhalen neer die ik zelf graag zou willen lezen. Mijn lievelingsschrijfster is niet toevallig een vrouw die historische romans schrijft: Hilary Mantel. Ze won tweemaal de Man Booker Prize met haar romans -Wolf Hall en Het boek Henry- over de historische figuur Thomas Cromwell.

Kunstpoort Een leuk weetje: Marie Schellinck, je romanfiguur uit Soldaat Marie, heeft ook een straat naar haar genoemd in het Gentse, waar is die precies?
Katrien Van Hecke In Gentbrugge langs de Scheldekaai kom je de straat tegen.Een weg van de Hogepontstraat naar de Jan Rijmstraat in de Sas- en Bassijnwijk werd naar Marie Schellinck genoemd. In werkelijkheid is het een speelplein.

Kunstpoort Staat er een boek op stapel? Mag ik het onderwerp weten? Heb je een werktitel?
Katrien Van Hecke De werktitel is –De Ganges is niet ver– Mijn opzoekingswerk is voorbij, het neerschrijven gestart. Het verhaal speelt zich af van 1728 tot 1730 toen de Oostendse compagnie handel dreef met Bengalen. De hoofdpersonages zijn 2 tieners, een jongen en een meisje.

Kunstpoort Als ik me niet vergis verhaal je vaak over vrouwen in diverse tijdperken, over hun macht of onmacht, hun leven… de tijdsgeest….  Is er daar belangstelling voor bij de jeugd? Of probeer je precies door je boeken interesse voor de vrouw in diverse culturen aan te wakkeren?
Katrien Van Hecke Ik geef veel lezingen voor de jeugd in bibliotheken, scholen… en merk dat er niet spontaan belangstelling is voor de rol van de vrouw in verschillende tijdperken of kortom voor historische romans. Door tijdens die lezingen verhalen te vertellen probeer ik ze te verleiden tot het lezen van een historisch jeugdboek. In mijn boek Soldaat Marie laat ik haar dochter Jeanne aan het woord, ze schrijft vele brieven aan haar ma. Zo maak ik het verhaal aantrekkelijk. Ieder hoofdstuk voorzie ik ook van een portie emotie en actie. Ik eindig een hoofdstuk met een vraag, een onzekerheid om te triggeren verder te lezen.

Kunstpoort Was je al op jonge leeftijd gefascineerd door geschiedenis?
Katrien Van Hecke Ongetwijfeld. Geschiedenis was altijd mijn beste vak. Typische meisjesboeken waren niet aan mij besteed. Wel las ik alle delen van De Vijf van Enid Blyton over 4 kinderen en 1 hond die avonturen en mysteries al mijlenver konden ruiken, en De Hardy’s over twee jonge broers die meester-detectives waren. In de jaren zestig en begin jaren zeventig was het aanbod jeugdboeken maar magertjes in vergelijking met nu.

Kunstpoort Vinden je kinderen het leuk dat hun ma schrijft? Hebben ze interesse voor literatuur?
Katrien Van Hecke Als kind waren zij zich daar niet van bewust. Ze vonden het super dat ik verhaaltjes vertelde. Mijn dochter leest wel af en toe een boek maar jonge mensen vliegen graag uit, ontmoeten vrienden, studeren, veel tijd om te lezen is er niet.

Kunstpoort Hoe kom je bij je onderwerp terecht?
Katrien Van Hecke Door zelf veel te lezen,ontdek ik mijn thema’s.
Zo is het boek –Ahatani en het geheim van het oudste verhaal– ontstaan uit mijn fascinatie voor het Gilgamesj verhaal. Met het epos maakte ik kennis tijdens mijn studies eerste kandidatuur geschiedenis.
Zo boeiende boekenover Napoleon van voormalig journalist en nieuwspresentator Johan Op De Beeck me uitermate. Hij vermeldde in zijn boek een Gentse vrouw die, verkleed als man, in het leger van Napoleon diende. Via facebookcontacteerde ik de auteur. Meer informatie kon hij me niet geven omtrent de figuur van Marie Schellinck. Uit mijn vele opzoekingswerk bleek dat Marie Schellinck geen fabeltje is. Zo werd het boek Soldaat Marie geboren.

Kunstpoort Heb je contact met andere schrijvers/schrijfsters?
Katrien Van Hecke Met 2 jeugdschrijfsters heb ik contact via e-mail. We geven nuttige commentaar bij elkaars teksten.

Kunstpoort Is het moeilijk een uitgever te vinden voor je boeken?
Katrien Van Hecke Vlot verloopt het niet. In mijn beginperiode werd mijn manuscript vaak afgewezen. Ik werkte samen met diverse uitgeverijen zoals Lannoo – De Eenhoorn – Clavis…
Schrijver is geen vanzelfsprekend beroep maar dit is wat ik wil. Ik kan me geen enkel andere job bedenken die ik met evenveel passie zou uitoefenen. Het is de drive in mijn leven.

Kunstpoort Mag je als auteur mede beslissen over de cover van je boek?
Katrien Van Hecke Bij Soldaat Marie was dit zeker het geval. De uitgeverij stelde een foto voor, een soldaat op een paard. Marie Schellinck reed niet te paard dus paste de lay-outredactie het ontwerp aan.

Kunstpoort Heb je een vast werkritme? Kan je overal schrijven?
Katrien Van Hecke Ik schrijf dagelijks. Na het ontbijt begin ik. In de namiddag werk ik verder. Ideeën, scenario’s kan ik overal neerschrijven, het uiteindelijke boek ziet het licht op een vaste locatie.

Kunstpoort Heb je een ultieme droom als schrijfster?
Katrien Van Hecke Ik hoop nog een 5-tal goede jeugdboeken te schrijven.

Kunstpoort We twijfelen er niet aan dat die er komen.

Info

www.katrienvanhecke.be 
https://www.facebook.com/katrien.van.hecke.ahatani
https://www.instagram.com/katrievaheck/

Katrien Van Hecke werkt samen met BRANDWERK, een organisatie die creatieve opleidingen aanbiedt.
Zij is er docent -Kinderverhalen schrijven- In de loop van de maand september heb je gelegenheid een introductieles te volgen, in november staat een module van 5 lessen geprogrammeerd.
meer info op https://brandwerkopleidingen.be/team/

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

 

 

 

Open Call van DIEPSEE

Diepsee lanceert een oproep aan alle kunstenaars om mee te werken aan het mailartproject POST—ART FROM THE EDGE#2

Wie of wat is DIEPSEE?

Diepsee is een kunstenaarsinitiatief te Oostende.
Diepsee is een collectief met een sociale structuur waarbij de identiteit en rol van de leden inwisselbaar en ondergeschikt is aan het project. Een uitdijend creatief proces waarbij de reis belangrijker is dan de bestemming en de kaart groter dan het gebied. Een multidisciplinair initiatief dat naast actuele beeldende kunst een kruisbestuiving wil brengen van performance, muziek, literatuur en film. De werking van het initiatief probeert een verbindende factor te creëren tussen makers en publiek. Korte toonmomenten zorgen ervoor dat de opening het karakter van een happening krijgt.
Co-artistieke werking, productie & communicatie
Hans Defer, Ron Van de Vyver, Philippe Badert, Chris Vanderschaeghe, Luc Barbier
info@diepsee.be
www.diepsee.be
https://www.facebook.com/Diepsee/

OPROEP
POST—ART FROM THE EDGE#2
MAIL ART PROJECT

In 2017 lanceerde Diepsee-Kunstenaarsinitiatief Post—Art from the edge; een project waarin ze kunstenaars uitnodigden deel te nemen aan een mail art project. De enige beperking was dat het kunstwerk niet groter mocht zijn dan een postkaart, A6, 105x148mm.
Nu, als gevolg van de corona-crisis is het tijd voor een follow-up. Expo’s over de hele wereld worden afgelast, maar de kunst blijft bestaan.

Hoe werk je mee aan POST—ART FROM THE EDGE#2 ?

  • maak een werk formaat A6 105x148mm
  • mail een afbeelding naar info@diepsee.be
  • tag je werk op je instagram account met @diepsee
  • voeg hashtag #postartfromtheedge toe

DIEPSEE zet het tevens op hun instagram en Facebook account
https://www.instagram.com/diepsee/
https://www.facebook.com/Diepsee/

De expo van POST—ART FROM THE EDGE#2

Op een later tijdstip volgt ook een expo van de werken.
Wil je aan de expo deelnemen, stuur dan je werk op naar:
DIEPSEE-KUNSTENAARSINITIATIEF, Plantenstraat 65, B-8400 Oostende, België

Alle postwerken worden niet geretourneerd.

Een greep uit reeds ingestuurde werken

 

 

 

 

Ron Van de Vyver
‘Feeling BRIGHT/Feeling BLUE’

 

 

 

 

 

 

 

 

Carine Booghs

 

 

 

 

 

 

Hans Defer
s.t. 04.0420
‘De schuldigen en onschuldigen lijken allemaal op elkaar’

 

 

 

 

 

 

 

 

Pascale Dobbelaere

 

 

Info en tekst diepsee
Kathleen Ramboer

Copyright beelden diepsee

Galerie S&H De Buck tijdens en na de quarantaine

KUNSTPOORT vroeg kunstenaars naar hun leven en werk tijdens de lockdown. Maar niet alleen voor kunstenaars maar ook voor galeries is dit een moeilijke periode. Daarom peilden wij Hermine De Groeve naar haar ervaringen tijdens de lockdown en naar de heropstart van artgalerie S&H De Buck.

KUNSTPOORT De coronacrisis daagt galeries uit om nieuwe, creatieve manieren te vinden om kunst te tonen en te verkopen. Welke actie(s) heeft Galerie S&H De Buck ondernomen?
HERMINE DE GROEVE Gedreven door het verlangen -desiderio- de schoonheid die kunstenaars teweeg brengen, in beeld te brengen ontwierp ik het boekje “Le parole, le immagini del desiderio” met werken en teksten van JOHAN CLARYSSE – HANS DEFER – SIEGFRIED DE BUCK – ALEX DE BRUYCKER – PHILIP HENDERICKX – JEAN DE GROOTE – ROGER LAUTE – ALESSANDRA RUYTEN – STEFAAN VAN BIESEN – MAY OOSTVOGELS – FRANS WESTERS – W. VYNCK – KATHLEEN RAMBOER – PATRICK KEULEMANS – HANNE LAMON – FRANS LABATH – CHRISTINE MARCHAND – SVEN VERHAEGHE – CHRISTINA MIGNOLET – MAUREEN BACHAUS – JETON MUJA – HERVÉ MARTIJN – MATTHIEU LOBELLE – ANDREAS LYBERATOS – ROBINE CLIGNETT – KLAUS BAUMGÄRTNER – FELICIA PARENT – PATRICK VERLAAK

KUNSTPOORT Kunst kopen in crisistijden?
De voorbije weken waren er heel wat online initiatieven vooral om jonge beginnende kunstenaars te steunen. Wat denk je zelf over ‘online’ kunst verkopen? Is dit voor deze periode het ultieme redmiddel voor de kunstenaar? Wordt dit de nieuwe manier om kunst aan te schaffen, ook na coronatijden?
HERMINE DE GROEVE Omdat het zo onpersoonlijk is, hou ik niet van online verkoop. Onlineverkoop is ontwricht van elk gevoel waarbij mensen die om elkaar en hun werk geven de kans niet krijgen dit juist over te brengen. Kunstwerken moet je van nabij kunnen zien, voelen, ruiken. Zo ervaar ik kunst.
Ik hoop dat dit de norm niet wordt. Ik begrijp de nood die er heerst bij kunstenaars om middelen te ontdekken hun werk aan de man te brengen. Maar galerieën kunnen hier wel hun steentje bijdragen.

KUNSTPOORT Door het tijdelijk verplicht sluiten van de galerie kwam er ongetwijfeld meer tijd vrij voor reflectie. Heb je de intentie na de exit dezelfde werking aan te houden of ga je het beleid van de galerie anders aanpakken?
HERMINE DE GROEVE Zo veel is er niet veranderd in ons patroon van denken en werken. Het leven met een kunstenaar Siegfried De Buck, die dagelijks naar zijn atelier trekt om er te werken, maakt dat onze wereld niet zo verschillend is. De stilte rondom ons gaf wel meer rust om te bezinnen, om na te denken hoe het verder moet.
Door aan het boekje te werken was ik dagelijks begaan met dit werk.

KUNSTPOORT De tentoonstelling ‘What we do is secret’ met geplande vernissage op 15 maart is nu pas open voor publiek. Komt het bezoek aan de galerie traag of vlot op gang? Krijg je toch meer kunstliefhebbers over de vloer dan verwacht? Wordt het ooit nog als vroeger?
HERMINE DE GROEVE Alles loopt trager, dat merk je ook in de stad. Daarom laste ik tijdens de tentoonstelling de aanwezigheid van de kunstenaars in op 23 mei en 6 juni van 15 u tot 18 u.
De eerste zaterdag, 23 mei, is goed verlopen. Er kwamen mensen op bezoek uit Oostende, Gent en omstreken. Hopelijk bereiken we hetzelfde resultaat op 6 juni.
Of het ooit wordt als vroeger is een open vraag. Wie weet?
Veel is afhankelijk van de bekendheid van de kunstenaar wiens werk wordt getoond. Voor sommige is er een breed publiek en voor andere moet je de interesse opbouwen. Het is echter niet de massa die telt, diegenen die echt belangstelling hebben helpen de kunstenaars vooruit, o.a. door aankoop.

tentoonstelling ‘What we do is secret’

KUNSTPOORT Zijn er door jou geplande tentoonstellingen die dit jaar niet kunnen doorgaan vanwege de coronacrisis?
HERMINE DE GROEVE We hebben sommige tentoonstellingen moeten verplaatsen naar volgend jaar, inderdaad. Uitstel is geen afstel.

KUNSTPOORT Denk je dat sommige galeries deze crisis niet zullen overleven? Diversiteit in het kunstlandschap komt hier wel door op de helling te staan. Is dit ook jou mening?
HERMINE DE GROEVE Veel verandert dit niet voor mij.
Ik heb altijd werk gebracht in de loop der jaren dat onbekend dus onbemind is.
Dit vraagt voortdurend inzicht en vasthoudendheid, geloof in je kunstenaars.
Dat heb ik, denk ik steeds doorgedreven.
En soms loont het, soms gaat het trager.
Door de gesprekken, het delen van de inzichten, komen er soms goede resultaten. Recent nog werd het werk van Patrick Verlaak opgepikt door een galeriehouder Michael Werner met verschillende galeries in Keulen, Berlijn en New York.
Daar heeft zijn boek “De aankondiging van een landschap” een grote rol in gespeeld.
Zoiets valt niet uit de hemel, daar gaan jaren voorbereiding aan vooraf en ja, soms ook een beetje geluk. Deze periode heeft mij ook aan het denken gezet: met wie neem ik nog contact op om onze kunstenaars in de picture te zetten.

Galeries hadden het al moeilijk, wij zijn meestal einzelgänger in het landschap van de kunsten. Men bevraagt zich over het nut van ons bestaan.
Ik blijf erin geloven dat rechtstreeks contact belangrijk is om kunstenaars te promoten. Wij moeten hierin een rol spelen.
Galeries gaan er sneuvelen, misschien niet zo veel. De meeste weten vooraf dat een galerie niet evident is en hebben dit ingecalculeerd. Ik heb het hier wel over deze die het niet in eerste instantie vooral uit winstbejag doen. Let op geld is wel nodig.
Een kunstenaars kan niet van de dauw leven, een galeriehouder ook niet.
Ik hoop dat de mensen die er hun hebben en houden, hun ziel hebben ingestoken niet ten onder gaan door deze crisis.

KUNSTPOORT Is er overheidssteun voorzien voor galeries in tijden van corona? Of gaan de grote kunstinstellingen met de meeste steunmaatregelen lopen?
HERMINE DE GROEVE We hebben wel een premie ontvangen, dit helpt. Steun, in al de voorbije jaren hebben wij nooit subsidies gekregen. We zijn gewoon ons plan te trekken. Wellicht bestaan dergelijke mogelijkheden, maar ik heb mij op dit onderzoek niet toegelegd.
Onlangs vroeg ik hulp bij een tentoonstelling in New York met vier van onze kunstenaars. We kwamen niet in aanmerking, waarom? Je moet de regels kennen, in dat doolhof ben ik niet onderlegd. Het is een job op zich. Je kan iemand aanstellen en betalen die de formulieren op de juiste manier invult, dan lukt het wellicht.
Regeltjes, regeltjes, ik geef het toe, ik hou er niet van en die ‘truckendoos’ ken ik te weinig.

KUNSTPOORT Wat zijn volgens jou de artistieke en financiële gevolgen voor kunstenaars tijdens deze pandemie?
HERMINE DE GROEVE Sommige, vooral in het theater en de muzieksector zullen er erg aan toe zijn, spijtig genoeg.
Ik hoor en lees dat de meeste beeldende kunstenaars deze bizarre periode beleven als een retraite. Vechten om een bestaan te verzekeren doen we al een gans leven en zo zal het spijtig genoeg wellicht doorgaan. Dat wil niet zeggen dat er niet dient nagedacht worden hoe de kunstensector hulp aan te reiken. Zo vaak vindt men het in deze maatschappij voor de hand liggend dat wie cultuur brengt vanzelfsprekend zijn plan trekt. Men vergeet dat de geest gebaat is bij cultuur- kunst. We zijn vrije wezens dit is ook waar. Maar een beetje meer respect zou wel mogen, te beginnen bij de verantwoordelijken, de conservators. Een minimum aan interesse voor hun kunstenaars zou zeker bijdragen aan meer bekendheid en vooruitgang voor deze standvastig werkende elite, ik bedoel hiermee een elite aan kunstenaars.
Tijdens deze crisis heb ik in april een schrijven gericht aan een bekende conservator. Tot nu heb ik daar geen respons op gekregen. Ik had op zijn minst een antwoord verwacht.

info

Galerie S&H De Buck
Zuidstationstraat 25
9000 Gent
http://galeriedebuck.be/

Tentoonstelling: “What we do is secret”
Hans Defer – Matthieu Lobelle
tot 10 juni 2020
Fotokabinet : Hanne Lamon

Permanent: Hedendaagse juwelen en objecten
Siegfried De Buck
http://www.siegfrieddebuck.be/ 

 

 

 

 

 

BLIJVEND CREATIEF Cecilia

KUNSTPOORT LAAT MUZIKANTEN VERHALEN
Ook voor muzikanten is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Welke invloed heeft deze periode op hun muziek, op het componeren, spelen en/of zingen? Folkband Cecilia maakt dansmuziek “pur sang”. Thomas Hoste bespeelt de draailier, Greet Wuyts accordeon en Jan Leeflang de doedelzak. Dansen valt moeilijk te combineren met een social distance van 1,5m. Wie weet is Cecilia, als deze situatie blijft duren, genoodzaakt hun repertoire om te schakelen naar een ‘zittend’ concertpubliek.

KUNSTPOORT Lukt het om ondanks alles met muziek bezig te zijn? Gebruik je de gedwongen eenzaamheid om creatief te zijn? Met welke muzikale activiteit vul je nu je dagen?
CECILIA Wij gebruiken de extra tijd om nieuwe composities uit te werken of oude nummers op te frissen of te herwerken.

KUNSTPOORT Is je huidige muziek, compositie, lied…, gerelateerd aan de Corona crisis?
CECILIA Nee, helemaal niet, we spelen muziek om op te dansen. Ook de nieuwe nummers zijn bedoeld om straks weer te gebruiken in onze bals.

KUNSTPOORT Wat denk je over livestream concerten? Is dit een goed alternatief?
CECILIA Geen goed idee voor ons muziekgenre, thuis dansen is “plezier” voor één of enkele personen aan wie het toegestaan is om dichter dan 1,5 meter van elkaar te bewegen. Het contact met ons publiek, de dansers, is onontbeerlijk. Voor muzikanten in andere genres is dit misschien een alternatief -ook om de aandacht op zich te blijven vestigen- maar zij zijn voor de kwaliteit van de livestream sterk afhankelijk van de audio-visuele middelen die hen ter beschikking staan. Wat is er overigens eenvoudiger dan een CD op te leggen of alsnog te bestellen van je favoriete band?

KUNSTPOORT Ben je intensiever met muziek bezig dan voor covid-19?
CECILIA Nee, maar anders.

KUNSTPOORT Is het maken van muziek een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
CECILIA Neen

KUNSTPOORT Welke toekomstplannen heeft het coronavirus verpest? Denk je al aan een tijd na de crisis? Hoe bereid je de exit van de lockdown voor?
CECILIA In het Engels wordt balfolk Social Dance genoemd. Of wij in de nabije toekomst veel zullen optreden is afhankelijk van de mogelijkheid om naar een dansfeest of bal te mogen gaan waar de social distance van 1,5 m niet meer voorgeschreven is. Als de huidige situatie nog heel lang voortduurt, dus ook na de zomer zullen we ons meer op een zittend publiek moeten richten met ons concertprogramma.

info

www.facebook.com/folkcecilia
www.ceciliafolk.be

 

 

BLIJVEND CREATIEF Anna Dupon

AUTEURS AAN HET WOORD
Voor kunstenaars is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Hoe verwerken schrijvers de lockdown. Schrijven ze meer dan anders of net niet? KUNSTPOORT vroeg het hen.
Anna Dupon bedacht met het literair collectief ZINK speciaal voor deze Coronatijden de ZINK ONLINE BOEKENCLUB

KUNSTPOORT Ben je met een bepaald project, boek, gedicht… bezig?  Titel?
ANNA DUPON Ik ben meestal met meerdere projecten tegelijk bezig. Dat is nu ook zo.
Samen met Xandry van den Besselaar werk ik aan een nieuwe audiovoorstelling, Binnenin gaat het heten. We zijn ermee geprogrammeerd voor het zeecontainerprogramma van het Over ’t IJ festival. Of dat festival door zal gaan, en in welke vorm, is natuurlijk nog maar de vraag. Toch beginnen we alvast met de voorbereidingen.
Binnenin maakt deel uit van een groter onderzoek dat Xandry en ik doen naar iets dat we ‘het hellend vlak van de realiteit’ zijn gaan noemen. We interviewen mensen die een psychose hebben gehad en daardoor de werkelijkheid op een andere manier hebben ervaren. Daar komen heel heftige maar ook heel mooie verhalen uit. Iemand vertelde over een vreemde taal die hij in zijn hoofd kreeg, waar hij nog een paar woorden van had onthouden: ‘doeda’, ‘zee’. Iemand vertelde dat hij zich nog altijd medeplichtig voelde aan de verkrachting van zijn kinderen, hoewel die niet in deze werkelijkheid had plaatsgevonden.

Naast het werk met Xandry ben ik ook bezig met mijn werk voor ZINK. ZINK is een literair collectief waar ik deel van uitmaak. Binnen het collectief maken we ruimte voor onszelf en andere jonge schrijvers om de spankracht van het begrip ‘literatuur’ te verkennen, op papier met teksten in alle vormen, buiten het papier met optredens, happenings, festivals en workshops. Op het moment ben ik de tweede ZINK’S ONLINEBOEKENCLUB aan het voorbereiden.

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
ANNA DUPON De online boekenclub is specifiek bedacht voor deze Coronatijden. Dat ‘binnenblijven boekjes lezen’ de norm is, is misschien niet zo erg, maar eigenlijk wil je dan natuurlijk ook lekker over een boek kunnen praten met andere mensen. Om dat gat op te vullen bedachten we de boekenclub. We lazen al ‘Contouren’ van Rachel Cusk, de tweede editie brengt ‘Austerlitz’ van W.G. Sebald. Voor de derde editie van onze online boekenclub blijven we in de wereldliteratuur en lezen we ‘Archief van Verloren Kinderen’ van Valeria Luiselli. De ZINK’S ONLINEBOEKENCLUB#03 is geprogrammeerd op 11.06.2020 om 20u bij je thuis.
https://zinkoppapier.be/
Je kan je nog inschrijven via zinkoppapier@gmail.com

KUNSTPOORT Schrijf je intensiever dan voor covid-19?
ANNA DUPON Ik schrijf niet méér dan in ‘normale’ tijden, misschien wel intensiever in de zin van: geconcentreerder. Het isolement van de quarantaine maakt dat het allemaal een soort schrijfresidentie lijkt te zijn. Er is weinig om je af te leiden van je werk.
Er is ook een soort verdieping. Ik denk dat Xandry en ik in normale omstandigheden al waren begonnen met méér mensen interviewen, méér materiaal verzamelen. Nu ben ik bezig met het materiaal dat we al hebben opnieuw te beluisteren. Het citaat dat ik bij de eerste vraag geef komt uit één van die ‘teruggevonden’ opnames. (tekst in blauwe kader). Ik gaf mijn opname-apparaat met iemand mee naar huis en ik kom er nu pas aan toe om die opnames echt goed te beluisteren. Die persoon schrijf ik nu een brief, niet alleen om hem te bedanken, maar ook om zijn materiaal te kunnen kaderen.

KUNSTPOORT Is schrijven een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
ANNA DUPON Ik denk dat verwerken voor mij vaak pas achteraf komt. Ik ben nu juist veel dingen aan het verwerken die hiervoor zijn gebeurd. De artistieke weerslag van deze periode komt voor mij denk ik pas later. Wel is het voor mij absoluut noodzakelijk om bezig te blijven. Juist nu, nu alles een beetje stil lijkt te staan.

KUNSTPOORT Wat lees je voor het ogenblik?
ANNA DUPON Ik moet nodig beginnen in ‘Austerlitz’ van Sebald, voor de boekenclub! Maar ik ben nu nog bezig in ‘Hippie’ van Paulo Coelho, het is nog even de vraag of ik dat ga uitlezen.

KUNSTPOORT Kan je nog om iets ‘vrolijk’ zijn in deze tijd?
ANNA DUPON
Het schrijven en werken aan nieuwe dingen is wat me door deze periode heen sleept alsook de lente, de bomen die in blad komen en de kersenbloesems!

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
ANNA DUPON Alles in onzeker op het moment, maar ik heb hoop.

info


https://zinkoppapier.be/
https://www.facebook.com/anna.dupon.3
https://www.facebook.com/zinkoppapier/
https://www.instagram.com/zinkoppapier/

foto Anna Dupont copyright Eric Rottée

BLIJVEND CREATIEF Tine Draeck

AUTEURS AAN HET WOORD
Voor kunstenaars is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Hoe verwerken schrijvers de lockdown. Schrijven ze meer dan anders of net niet? KUNSTPOORT vroeg het hen.
Mexico is een passie van Tine Draeck. Ze broedt op ‘iets’ rond Mexico. Wat? Dat houdt ze liever geheim want Tine Draeck is ietsje bijgelovig.

KUNSTPOORT Ben je met een bepaald project, boek, gedicht… bezig?  Titel?
TINE DRAECK Normaal schrijf ik reisverhalen maar daar liep ik op een bepaald moment mee vast, het schrijven vlotte niet meer. Een schrijfvriendin raadde me toen aan om fictie te proberen. Wat oorspronkelijk bedoeld was als een kortverhaal is intussen uitgegroeid tot een behoorlijk aantal pagina’s waar ik tussen de bomen het bos niet meer zie. De werktitel van het verhaal is ‘De Club’ maar daar ben ik al behoorlijk van afgedwaald.
Intussen zit ik al een tijdje met een nieuw idee in mijn hoofd rond Mexico, mijn grote passie. Meer geef ik liever nog niet prijs (ik ben een beetje bijgelovig 😊).

 

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
TINE DRAECK Even heb ik met het idee gespeeld om iets te schrijven rond hoe met deze crisis om te gaan maar het is bij wat vingeroefeningen gebleven.
Het verhaal waar ik aan schrijf en het Mexico-idee dateren al van vóór de crisis.
Het verhaal speelt zich een paar jaar eerder af. Ik heb me wel afgevraagd hoe mijn hoofdpersonages deze crisis zouden beleven. De coronacrisis zou zeker een impact op hun leven hebben en wellicht zelfs de afloop van het verhaal beïnvloeden. Het heeft zeker eens door mijn hoofd gespeeld om het verhaal naar 2020 te verplaatsen maar uiteindelijk ga ik het niet doen. Het verhaal stoelt echt op specifieke jaartallen en dat wil ik graag behouden. En de coronacrisis zal wel al genoeg schrijvers inspireren, dus echt origineel lijkt het me niet.
Toch zal ik wel iets van deze crisis meenemen. In het verhaal wordt de stad waar het verhaal zich afspeelt opgeschrikt door een ingrijpende gebeurtenis. Dat ga ik nog wat verder uitwerken door wat er nu gebeurt. De angst die er heerst, lege straten, crisistoestanden, … ik kan het me nu iets levendiger voorstellen.
De coronacrisis heeft een grote impact op mijn Mexico-project want dit was gerelateerd aan een reis naar Mexico deze zomer. Zonder die input loop ik daar nu een beetje op vast.

KUNSTPOORT Schrijf je intensiever dan voor covid-19?
TINE DRAECK Integendeel. Mijn schrijfclub en schrijfafspraken vallen door de coronacrisis weg. De online alternatieven zijn mijn ding niet, ik put vooral energie uit écht menselijk contact. Uit mezelf schrijf ik wel maar ik heb deadlines nodig om zaken af te werken.
Ik mis ook mijn favoriete koffiebar als vaste schrijfstek.
Sinds kort werk ik ook opnieuw fulltime dus ik moet nog een nieuw evenwicht in mijn vrije tijd vinden. Door de coronacrisis besef ik ook dat ik het grootste deel van mijn tijd, door mijn job en schrijven, achter een laptop zit. Schrijven zal wel belangrijk blijven, maar toch stemt dit tot nadenken.

KUNSTPOORT Is schrijven een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
TINE DRAECK In de allereerste dagen van de lockdown heb ik wel wat zaken neergepend maar in het algemeen is schrijven niet specifiek een manier om deze periode te verwerken. Dan heb ik meer aan een lange wandeling. Wat ook helpt, is een project om mee bezig te zijn. Dan vergeet ik even alles om me heen. Dat kan schrijven zijn, maar evengoed research doen of – tegen beter weten in – mijn reisroute voor Mexico bijeen puzzelen.

KUNSTPOORT Wat lees je voor het ogenblik?
TINE DRAECK Vooral de nieuwsberichten rond corona, wat ik beter wat minder zou doen.
Momenteel ben ik begonnen in ‘De ontdekking van de hemel’ van Harry Mulisch. Een klassieker die ik nog altijd niet gelezen had.  Net omdat je zo’n boek ‘moet gelezen hebben’, ben ik soms een beetje tegendraads. Zo heb ik met pijn in het hart ‘Grand Hotel Europa’ terzijde gelegd. Nochtans ben ik een Pfeiffer-fan, maar die bombastische taal gaat me deze keer echt niet af.

KUNSTPOORT Kan je nog om iets ‘vrolijk’ zijn in deze tijd?
TINE DRAECK ‘Vrolijk’ klinkt me net iets te positief voor deze periode waar er zo veel menselijk leed is. Blij zijn kan ik zeker nog, vooral met de kleine dingen van het leven. Genieten van mijn gezin, de zon die schijnt, lekker eten en drinken in mijn kot, berichtjes van vrienden en familie, …

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
TINE DRAECK Het fictieverhaal waar ik mee bezig ben, ga ik sowieso afwerken want dat heb ik de leden van mijn schrijfclub plechtig beloofd. De drive om eraan te werken, ben ik wel een beetje kwijt. Maar zoals ik al schreef: ik ben een beetje bijgelovig. Mijn verhaal is gerelateerd aan een liedje en toevallig heb ik dat deze week al twee keer op de radio gehoord. En nee, het is geen recent of een ‘classics’- liedje dus ik zal het maar als een voorteken zien om de pen weer op te pakken, zeker?
Het plan was om na de fictie opnieuw rond Mexico te schrijven maar doordat mijn reis niet doorgaat, is de drang een beetje weg. Toch ben ik van plan om ermee door te gaan. Ik heb al tientallen reizen in Mexico achter de rug dus eigenlijk is ‘geen inspiratie’ geen geldend excuus.
Binnenkort start ik ook als blogger bij de organisatie Co-Searching en deel ik mijn ervaring rond solliciteren.
http://www.co-searching.be/

info

https://www.linkedin.com/in/tine-draeck/
https://www.pinterest.com/tinedraeck/

kaart Mexico copyright Tine Draeck
cover boek copyright De Bezige Bij