Poëzie aan de wand

Een interview met ‘anker’
pseudoniem van dichter Marleen Auman

Van 30 januari tot 5 februari 2020 loopt de poëzieweek in Vlaanderen en Nederland. Om deze week kleur te geven organiseert de BIB van Merelbeke een aantal activiteiten. Van 6 januari tot 5 februari hangen posters met poëzie van ‘anker’ pseudoniem van Marleen Auman in een vormgeving/fotografie van kathleen Ramboer te kijk in de BIB. Poëzie is er voor elk moment in je leven. Met de gedichten van Marleen volg je een poëtisch pad vol emotie en ontroering. KUNSTPOORT luisterde naar het hoe en waarom van deze gedichten.

Kunstpoort Waarom en wanneer ben je beginnen schrijven? Is het een noodzaak? Een passie?
Marleen Drie jaar geleden ben ik beginnen schrijven. Ik had een teveel aan gedachten en emoties. Voor mij betekent ‘dichten’ een plaatsen van vreugde en verdriet. Deze filosofische gedichten geven een houvast aan mijn leven.

Kunstpoort Je gedichten groeien vanuit persoonlijke ervaringen, je eigen leefwereld. Je geraakt er je energie en emotie in kwijt. Kan het ook anders? Gedichten worden soms neergepend vanuit een tomeloze fantasie, overkomt jou dat?
Marleen Wanneer ik de natuur beleef komen spontaan gedachten naar boven. Ik bezit nog die kinderlijke verwondering over eenvoudige dingen. Soms is er ook fantasie en wordt spontaan een gedicht geboren.

Kunstpoort Hoe mogen we je gedichten benoemen, welk soort gedichten schrijf je, gedachtengedichten?
Marleen Ik noem het gedichten met een filosofische toets. Ik wil mensen beroeren, ontroeren, aanraken.

Kunstpoort Heb je workshops gevolgd om te leren dichten, ken je trucjes om vlot te dichten?
Marleen Poëzie schrijven dat leer je niet, het is een attitude. Je kan het proces vergelijken met het creëren van beeldende kunst. Je kijkt en neemt op een bepaalde manier waar. Een expo, een wandeling, rapen op het veld, vogels, vanuit verschillende zaken… kan poëzie groeien.

Kunstpoort Schrijf je in afzondering, op een bepaald plekje of kan je overal dichten?
Marleen Een notaboekje en balpen heb ik altijd bij me zo kan ik overal notities maken. Voor ‘the final touch’ heb ik nood aan stilte vooral innerlijke stilte. Ik ben hoog sensitief, krijg heel veel prikkels, beschrijven brengt me rust.

Kunstpoort Je gedichten zijn heel toegankelijk, licht en makkelijk om lezen, niet zwaarmoedig en hebben toch een veelzeggende inhoud. Welk publiek bereik je met je gedichten?
Marleen Niet al mijn poëzie is even lichtvoetig. De 12 gedichten hier aan de wand is de keuze van de BIB en zijn inderdaad heel toegankelijk en sluiten perfect aan bij het gedachtengoed van de BIB. Zo heb je ‘SCRABBLE’ dat verwijst naar de spelletjes in de BIB, ‘HEBBEN ZIJN’ verwijst zowel naar werkwoorden als personen… naar onze maatschappij. Mijn bundel Doosje met liefs ‘Leven beleven’ is zwaarder op de hand. Het doosje gedichten gebruiken psychotherapeuten in het werkveld en brengt troost in de palliatieve zorg, ontroert mensen. Velen kunnen mijn gedichten smaken. Mijn poëzie is universeel, nostalgisch, want zeg nu zelf: wie kent er nog de geur van ‘Rotte rapen’ titel van één van mijn gedichten? Graag wil ik de mensen iets meegeven, bewust maken van het leven, zie mijn gedicht ‘Kalende bomen’.

Kunstpoort Lees jezelf veel poëzie? Voor welke dichter/dichteres heb je bewondering?
Marleen Ik lees geboeid poëzie van andere dichters. Zo heb ik bewondering voor Herman de Coninck, Alice Nahon. Ik hou van de raamgedichten van Martin Bril en Six Word Stories, hoe je een verhaal kunt vertellen in zes woorden.

Kunstpoort Wat apprecieer je in een gedicht: de klank, de inhoud, het rijm, de humor… ?
Marleen Een gedicht moet je kunnen smaken, voelen. Ik hou van diepgang in een gedicht. Dichten noem ik beschrijvend schrijven, uitwisselen van gedachten, vragen om herkenning en zich kwetsbaar opstellen. Een gedicht moet uitnodigen tot verstilling. Van kinds af aan was ik bezig met zingeving.

Kunstpoort Welke zijn je toekomstplannen? Wil je de bühne op met je gedichten?
Marleen Ik lees dolgraag mijn gedichten voor. Gedichten voorlezen geeft me energie. Met muziek erbij, goed gekozen bindteksten en door het publiek aan te spreken maak je verbinding. Poëzie verbindt. Gedichten maken met kinderen lijkt me ook boeiend. Het gedicht ‘Marc groet ‘s morgens de Dingen’ van Paul van Ostaijen hoort tot ons collectief geheugen. Er wordt in het vers een sfeer opgeroepen met gewone dagelijkse beelden, iedereen herkent ze en vindt ongetwijfeld het gedicht ‘cool’. Voor het ogenblik werk ik aan een theatermonoloog. Het is een samenwerking met Victoria Deluxe. De theatermaker herschreef de monoloog met respect voor de eigenheid. Het is de bedoeling de monoloog te brengen tijdens een toonmoment voor een beperkt publiek. En daarna… zie ik nog. Verder wil ik graag voordrachten geven, workshops rond de kracht van de verwondering, filosoferen rond gedichten, gedichten dichter bij de mensen brengen.

Kunstpoort We hopen dat poëzie je heel gelukkig maakt.

 

Info

PUBLICATIES van ‘anker’ Marleen Auman

inlichtingen marleen.auman@gmail.com
2 kinderen klommen in een boom, de boom die glom (uitverkocht)

Doosje met liefs: ‘Leven beleven’

 

De 12 posters van Poëzie aan de wand in postkaartformaat

 

WEEK VAN DE POËZIE

Bibliotheek Merelbeke
Dijsegem 1, 9820 Merelbeke
https://merelbeke.bibliotheek.be/

POËZIE AAN DE WAND

6 januari tot 5 februari 2020
expo posters met gedichten van ‘anker’ pseudoniem van Marleen Auman
vormgeving/fotografie Kathleen Ramboer

 

SPELEN MET WOORD

woensdag 5 februari 2020 van 14u15 tot 16u
poëzieworkshop met Yerna Van den Driessche
voor kinderen van 10 tot en met 12 jaar
https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/spelen-met-woorden-en-gedachten-poezieworkshop/e9b72db7-c9bf-4ae3-8c30-e517b457e389

RENDEZ-VOUS MET LOTTE DODION

dinsdag 4 februari 2020 om 30u
Lotte Dodion is te gast in de bibliotheek en vertelt over haar werk en dichtkunst.
Ze spoort het publiek aan om actief deel te nemen aan de poëzie.
https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/rendez-vous-met-lotte-dodion/aff8d875-5875-466d-b4c4-fce3f0402384

 

Fotografie Eric Rottée
Tekst Kathleen Ramboer

 

Jean De Groote ontmoet Emma Van Roey

2 generaties 2 kunstenaars

Jean De Groote (64jaar) en Emma Van Roey (26jaar), namen plaats aan mijn tafel in De Krook, de stadsbibliotheek van Gent. De Krook staat symbool voor kennis en cultuur, een ideale plaats voor onze ontmoeting. Het beeld ‘De passanten’ van Michaël Borremans op het Maria Makebaplein fungeerde als meeting point.

Een clash tussen 2 generaties is het niet geworden maar wel een constructief gesprek. Boeiend hoe beide elkaars gedachten volgden en die in elkaar vloeiden.

Kunstpoort Ik ontdekte deze tekst over ‘De Passanten’: ‘Het beeld van Michaël Borremans is samengesteld uit 4 figuren die de hoofden letterlijk bij elkaar steken. Ze hebben verschillende achtergronden en vertonen imperfecties. Het is een symbool voor het doorgeven van kennis en informatie. De kunstenaar heeft de beelden met de hand beschilderd met zijn specifieke schilderstijl.’
Zijn jullie het hier mee eens? Hebben jullie een menig over dit beeld?
Emma Deze tekst is wat algemeen en kan op vele sculpturen van toepassing zijn.
Jean Voor mij is dit een beeld zonder inhoud enkel met een verhaaltje. Ik hou er niet van.

Kunstpoort Graag jullie mening over werk in de publieke ruimte, een noodzakelijk kwaad?
Emma Het is belangrijk dat burgers in contact komen met kunst in een alledaagse setting. Vaak poot een gemeentebestuur die werken ergens ondoordacht neer. Zo zie je miskleunen opduiken zoals De koningin van de Schelde van Peter Bijls aan de rotonde te Eine.
Jean Het was een trend in de jaren 90 rotondes aan te leggen en op elke rotonde moest en zou er kunst komen: immense metaalsculpturen, een hulde aan en artistieke interpretaties van de streek… Er is een wildgroei, een overaanbod. De meeste werken zijn opvulling. Essentieel is een degelijk selectie comité. Waarom ook niet de burger, de belastingbetaler, een stem geven? Ik vind het kortom volksverlakkerij.

Jean De Groote

 

Kunstpoort Ik weet niet of jullie weet hebben van elkaars werk. Zelf voel ik een zekere verwantschap. Het ademt eenzelfde sfeer uit. Jean je schildert eenvoudige objecten, stoel, tafel, lamp, een lint…. Eén van je thema’s is trouwens ‘the essence of things’, een object is niet zomaar een ding maar een voorwerp met een eigenheid. Je hecht belang aan de stilte. Je atelier is voor jou een monnikencel,  ‘une histoire de solitude’. Emma jij gebruikt eenvoudige materialen: zand, hout, textiel…. Deze staan symbool voor vergankelijkheid, stilte, er is het contrast tussen ruw en zacht…
Vinden jullie zelf ook dat er raakvlakken zijn?
Emma Inderdaad, ik herken mezelf in de manier van werken van Jean. Ik kan niet constant omringd worden door mensen. Ik sluit me op, niemand mag me storen.
Jean Noodzakelijk om mijn kunst te creëren is onthechting. Eenvoudige voorwerpen zoals een tas, lamp, stoel, bril… schilder je niet zomaar. Schilderen is contemplatie.
Emma Werken zonder nadenken levert hapklare kunst zoals de schilderijen van Michaël Borremans, kunst zonder diepte.

Emma Van Roey – foto: Daphne Mulder

 

Kunstpoort Jean ik veronderstel dat je een plaatsje in het MSK, SMAK of een ander museum ambieert. Emma, als jonge kunstenares was je al te zien in het SMAK. Vind je jou jonge  carrière daarom nu al geslaagd? En Jean waarom zou je het fijn vinden je werk aan een muur van een gerenommeerd museum te zien. Wat doet dat met een kunstenaar?
Emma Wim Lambrecht, directeur van Lucas School of art, organiseerde een tentoonstelling in het SMAK en koos een werk van mij voor de tentoonstelling. Er is geen enkel contact uit voortgevloeid. Door onze samenwerking heb ik wel nog een band met de mede exposant Hannelore Van Dijck. Zo belangrijk is het dus niet.
Jean Het is aan de curatoren van het SMAK om je op te volgen en voor feedback te zorgen. Werk in een museum staat prachtig op je cv, niets meer en niets minder. Wie achter je werk staat is cruciaal. Jan Hoet bewonderde mijn werk, dat was pas een grote stimulans.

Kunstpoort Vinden jullie de exuberante bedragen die een kunstkoper betaalt voor sommige werken verantwoord?
Jean Niet correct.
Emma Belachelijk. Mijn werk is trouwens moeilijk verkoopbaar. Ik verkocht wel reeds aan een verzamelaar.

Kunstpoort Zouden jullie het fijn vinden in één of andere privécollectie te vertoeven zoals de schilderijen van Luc Tuymans in de collectie van verzamelaar en ondernemer Francois Pinault
Of is dat een vergiftigd geschenk?
Emma Natuurlijk.
Jean Vanzelfsprekend.

Jean De Groote

Kunstpoort Vinden jullie het noodzakelijk de grenzen over te steken? Of geef je de voorkeur je publiek, kopers te kennen. Heb je behoefte aan internationale interesse?
Jean Als het een goede tentoonstelling is, graag. Tentoonstellen op een slechte locatie, een frituur, haalt je werk naar beneden. Een kunstenaar heeft tenslotte bevestiging nodig. Je kunst moet worden  gezien. Als oudere kunstenaar vind ik het mijn taak jonge kunstenaars op te sporen en aan te bevelen. Zo ontdekte ik de rapper Omar Pluymers. Kunst is tegenwoordig marketing. De essentie van de kunst verdwijnt. Door management zijn Tuymans en Borremans tegenwoordig de meest voorkomende kunstenaars in de media.
Emma Ze hebben macht over de kunstscène en macht spreekt aan. Zelf kan ik me moeilijk managen. Subsidies aanvragen, dossiers aanleggen, lobbyen… dat ligt me niet. Een imago uitbouwen is niet aan mij besteed.
Jean Als je goed bent heb je geen imago nodig. Het zijn slechts would-be kunstenaars die zich een imago aanmeten en vaak extravagant gekleed gaan.

Kunstpoort Lezen jullie kunstrecensies? Beinvloeden recensies de kunstwereld? Kunnen ze een kunstenaar maken of breken? Wat is jullie wapen tegen kritiek?
Emma Het is een vereiste dat kunstenaars recensies lezen. Ik vind het nodig weet te hebben wat anderen over mijn werk denken. Ik pas er wel voor op dat recensies mijn werk niet sturen, dat recensies mijn creaties niet beïnvloeden.
Jean Recensies lees ik ook. Essentieel voor me is wie de recensie schrijft. Als Marc Ruyters zich in magazine (H) ART lovend uitlaat over mijn werk dan betekent dat heel veel voor mij. Kortom je hebt de juiste mensen nodig. Wanneer iemand zegt je schilderij is mooi, dan is dat nietszeggend. Het betekent dat de criticus niets van je werk begrepen heeft.

Kunstpoort Een kunstrecensent opperde de mening dat wat aan een kunstwerk voorafgaat het eigenlijke kunstwerk is. Het tastbare eindresultaat is dan een soort resumé waar vaak het interessante deel van weggespoeld is zoals het zoeken, de twijfels, de vragen, het onderzoek….
Jean Dat is lulkoek.

Kunstpoort Hedendaagse kunst is meestal gelaagd. Moet je een kunstwerk begrijpen? Of mag het mysterie blijven? Je kan het mooi vinden ‘tout court’. In andere disciplines aanvaardt men algemeen de term ‘mooi’ zoals in de muziek.
Emma Niet alles moet je willen verklaren. Ik werk vaak repetitief, naai het ene streepje na het andere, heb je daar een uitleg voor nodig?
Jean Wat duiding kan een vereiste zijn zoals bij het werk van Emma. Je begint met niets en komt tot iets buitengewoons. De schepping mag mysterie blijven. Trouwens goed werk is niet te verklaren of je zou een ziener moeten zijn. Eens verkocht ik een werk aan een veehandelaar, een blauwe stier. Hij vond het mooi en stelde zich geen vragen naar de ziel van het werk. De koper had zelfs niet opgemerkt dat de B van de Belgische spoorwegen als stempel voorkwam op het schilderij.

Kunstpoort Heb je als kunstenaar kennis van kunststijlen, stromingen en periodes nodig om goede kunst te maken?
Emma Dit is een eerste vereiste om een goede kunstenaar te worden. Zelf heb ik superveel interesse in kunst. Het is nodig dat je weet wat in de kunstwereld en wereld omgaat.
Jean Het is een voorwaarde dat staat vast. Zelfs een autodidact heeft nood aan kennis van de kunstgeschiedenis. Zonder voorkennis werk je in het luchtledige en maak je alleen toevalstreffers. Kunstgeschiedenis zou voor 10jarigen moeten worden verplicht. Op Instagram haal ik de werken eruit waar geen kennis achter zit. Die kunstenaars vallen door de mand.
Emma Op mijn school, tijdens het middelbaar onderwijs, doceerde geen enkele leraar kunstgeschiedenis. Iedereen bleek stomverbaasd toen ik meedeelde kunstenaar te willen worden.

Kunstpoort Zijn de sociale media HET middel bij uitstek om je eigen kunst  te promoten, te netwerken. Of blijft het oppervlakkig?
Emma Je kan er niet naast. Als kunstenaar heb ik via instagram zelf een overzicht van mijn werk wat handig is. Oppervlakkig? Ja  maar je wordt gezien. Ik publiceer enkel op het einde van een project. Het scheppingsproces is een intiem traag proces dat ik afscherm. Andere mensen wil ik daar niet bij betrekken, ik deel het alleen met mezelf.
Jean Curator van mijn volgende tentoonstelling Koen Van Damme is overtuigd van het nut. Vaak heb ik twijfels en bevestiging nodig. Een kunstenaar is een slechte beoordelaar van eigen werk. Instagram helpt de twijfels overwinnen. Wie de persoon is die ‘liket’ is dan een pertinente vraag. Voor jonge kunstenaars is Instagram HET medium naar naambekendheid.
Verder plaats ik de verschillende fases van een schilderij op Instagram. Ook een schilderij in situ, in het atelier tonen helpt om de aandacht te trekken en dwingt de surfer langer te kijken naar je post.

Emma Van Roey – foto: Romy Finke

Kunstpoort Welke eigenschappen zijn onmisbaar voor een kunstenaar en voor jou?
Emma Doorzettingsvermogen en interesse in de wereld rondom je zijn essentieel. Zelf heb ik rust nodig om uren na elkaar te werken. Niemand mag me storen. Uiterlijk ben ik kalm maar in mijn hoofd passeren tal van zaken de rubriek.
Jean Zelf kom ik ook over als het rustige type maar innerlijk voer ik een gevecht. Er is de onmogelijkheid weer te geven wat in je zit. Daarom grenst de genialiteit van een kunstenaar vaak aan de waanzin. Ik apprecieer de bewogenheid van een kunstenaar, de verwondering, de vechtlust. Er is zoveel schoonheid op de wereld. Kunst kan de wereld redden! Emma beschouw ik als een filosoof aan het werk.

Kunstpoort Voor welke nog levende kunstenaar hebben jullie bewondering?
Emma heeft wat tijd nodig.
Kunstpoort Het mag ook iemand zijn zonder naambekendheid.
Emma Lieselotte Vloeberghs die spreekt me wel aan. Van de vrienden van het SMAK kreeg ze de publieksprijs Coming people 2018. Ze creëert met haar tekeningen, performances, installaties… een eigen imaginaire bevreemdende wereld; Een wereld die zijn geheimen niet prijsgeeft. Ze behandelt mystieke zweverige thema’s. Telkens opnieuw laat ze de kijker zoekend achter.
Jean Mijn bewondering gaat uit naar Gerhard Richter. Hij is 85 jaar maar blijft een vernieuwer. Elke kunstenaar is schatplichtig aan Richter. Het is een bescheiden man die zich niet voordoet als de GROTE kunstenaar. Voor Walter Swennen heb ik ook veel respect.
Emma De naam Francis Alÿs schiet me ook te binnen.
Jean Die vergat ik nog te vernoemen. Francis Alÿs is uit Antwerpen afkomstig en vestigde zich eind jaren tachtig in Mexico City. Zijn kunst zet aan tot nadenken.

Kunstpoort Tot slot. Beschouw je deze namiddag als ‘verloren tijd’?
Jean Ik heb weinig kans met jonge kunstenaars in confrontatie te gaan, het was een positief gesprek.
Emma Ook ik ben blij dat ik de mogelijkheid kreeg met een oudere kunstenaar van mening te wisselen.

 

https://www.jeandegroote.com/          instagram @sebastiandmorra
https://www.emmavanroey.com/        instagram @emmavanroey

tekst Kathleen Ramboer
foto Kathleen Ramboer -Jean De Groote – Daphne Mulder – Romy Finke

Een ontmoeting met 2 warme schrijvers

Schrijvers interviewen dat boeit me. Twee auteurs met een warme persoonlijkheid, Marc Geyens en Ingrid Van Spittael, nodigden me uit voor een gesprek waar ik gretig op inging. Beide schreven een totaal verschillend boek. Marc vertelt een gedeeltelijk fictief drama, de geschiedenis van een roofmoord. Ingrid beschrijft vanuit haar eigen ervaring het ontroerend verhaal van de sluipende ziekte, frontotemporale dementie, die binnensloop in het leven van haar man.
Marc Geyens maakt deel uit van het team rond uitgeverij HET PUNT. Zie een vroegere reportage op KUNSTPOORT https://kunstpoort.com/2019/05/10/marc-geysen-een-warme-vlaamse-schrijver-uitgever/

 

DE BOEKENBEURS 2019

KUNSTPOORT Hoe was de Boekenbeurs? Op jullie site zag ik foto’s van jullie uitgeverij HET PUNT, een mooie warme stand zoals het hoort bij de warmste uitgeverij van Vlaanderen. Zijn de verwachtingen ingelost?
Marc Voor uitgeverij HET PUNT was het de beste beurs sinds jaren, ook wat verkoopcijfers betreft. Wij werken met Vlaamse auteurs, auteurs van eigen bodem. Een trouw publiek weet dat te waarderen en komt graag terug.

KUNSTPOORT De boekenbeurs lokte 3000 bezoekers meer dan vorig jaar. Hoe verklaar je dit?
Marc Een bepaalde pers kraakte de Boekenbeurs af en dat had blijkbaar een averechts effect. Het leesgedrag is trouwens niet verminderd.

KUNSTPOORT Denkt de uitgeverij ook aan e-boeken of hou je de boot af en waarom?
Marc Wij hebben weinig of geen vraag naar e-boeken. Die komen er voorlopig niet. Trouwens wat is er heerlijker dan papier voelen, aanraken? Een boek lezen is ook een fysieke beleving. Het tastbare boek mag en zal niet verdwijnen.
Ingrid Hartjes op facebook, liefs via What’s App … kan een fysieke stevige knuffel niet vervangen. Het e-book heeft niet de mogelijkheid een boek op papier te vervangen.

KUNSTPOORT Werkten jullie mee aan de signeersessies, vind je dat boeiend? Heb je dankzij het signeren interessante contacten gelegd? Is dat niet te vermoeiend?
Ingrid Ik heb een menselijk boek geschreven en probeer een moeilijk onderwerp aan te kaarten. Daarom geven de vele positieve reacties van lotgenoten, studentes en personeel uit de zorgsector… me een boost. Een signeersessie geeft je energie en biedt troost.
Marc Signeersessies bieden een ideale mogelijkheid om rechtstreeks contact te hebben met potentiële lezers. Gevolg is dat ik ook na de Boekenbeurs nog vele reacties heb ontvangen, met dank aan de signeersessies.

KUNSTPOORT Marc, men beweert dat de jeugd taalarm is, schrijffouten maakt en veel Engelse woorden gebruikt. Merken jullie dat in de manuscripten die je aangeboden krijgt?
Marc Inderdaad sommige manuscripten vertonen een gebrek aan taalbeheersing. De uitgeverij vraagt een manuscript dat voor 95% in orde is, wat ons redelijk lijkt. Het aantal anderstalige woorden valt nog mee. Wij zijn een Vlaamse uitgeverij, een goed taalgebruik is van kapitaal belang. Vele woorden belanden jammer genoeg in de vergeetput. Zo ontmoette ik op de Boekenbeurs twee jonge mensen die het woord ‘huichelarij’ niet kenden. Laten we onze fantastische woordenschat doorgeven, laat deze voortleven in Vlaamse boeken. Wij geven auteurs ruimte om te spelen met taal. Zo vind ik het woord ‘sneldra’ prachtig, een samenvoeging van ‘tot snel’ en ‘weldra’.

TE JONG VOOR DEMENTIE

De strijd van een vijftiger met frontotemporale dementie

De partner vertelt
INGRID VAN SPITTAEL

KUNSTPOORT Hoe ben je bij uitgeverij HET PUNT terecht gekomen?
Ingrid Drie personen gaf ik een preview van mijn tekst: mijn broer, nicht en een arts. Ze waren unaniem, dit moet naar een drukker. Ik stuurde het manuscript naar vier uitgeverijen. HET PUNT ontdekte ik via Google. Twee gaven respons onder wie HET PUNT. Mijn buikgevoel zei me HET PUNT daar zit je goed. Hilde, de secretaresse, klonk overtuigend aan de telefoon, raadde aan het manuscript naar Marc door te sturen en de rest is geschiedenis.

KUNSTPOORT Schreef je het boek TE JONG VOOR DEMENTIE tijdens de ziekte van je man of achteraf?
Ingrid Het boek schreef ik na het overlijden van mijn echtgenoot. Voor mij betekent dit boek geen verwerkingsproces. Ik wil veeleer mijn man een stem geven. Het is een getuigenis van jong dementie, een statement met het doel de zorg voor jonge mensen met dementie te verbeteren.

KUNSTPOORT Je schreef het boek ongetwijfeld niet alleen voor jezelf maar ook voor anderen die met de ziekte geconfronteerd zijn.
Ingrid Inderdaad, het is mijn bedoeling dat dit boek herkenning en troost kan bieden aan mensen met een simultaan verhaal. Het boek is neergepend in de hoop dat de toekomst een beter omgaan met de ziekteprocessen van FTD brengt. FTD is een vorm van dementie die na Alzheimer de meest voorkomende vorm van jongdementie is en het voorste gedeelte van de hersenen aantast. Dit heeft invloed op gedrag, emotie en taal. Iedereen kent de ziekte van Alzheimer, FTD is minder of niet gekend en krijgt daardoor minder aandacht. Stilaan komt daar nu beweging in.
Mijn echtgenoot wachtte 6 jaar op de juiste diagnose. De dokters spraken van een depressie. In Nederland staat de diagnostiek verder. Na onderkenning van de ziekte begon de zoektocht naar de aangepaste hulp, later naar dagopvang en daarna naar een permanent verblijf in een aangepaste omgeving. In Vlaanderen zijn er weinig adequate opvangmogelijkheden. Binnen de zorg is er een gebrek aan de juiste kennis. In het studiepakket van de verpleegsters zou het aspect dementie meer aandacht moeten krijgen.

KUNSTPOORT Ga je lezingen geven over je ervaringen met de ziekte FTD Frontotemporale dementie? Of doe je dat liever niet?
Ingrid Als voorzitster van onze Vlaamse lotgenotengroep Frontotemporale dementie geef ik vooral advies. Het ECD, expertisecentra voor jong dementie, afdeling MEMO vroeg me als spreker.

KUNSTPOORT Je eerste boek is autobiografisch, vanuit je ervaring neergeschreven. Ga je nog boeken schrijven? Doe je dit opnieuw vanuit je eigen leefwereld of wordt het volgende boek fictie?
Ingrid Wie weet schrijf ik ooit een fictie boek voor kinderen of over een bepaald onderwerp dat me boeit. Tijdens mijn schooltijd was ik ervan overtuigd ooit een boek te schrijven. Mijn talent werd toen al herkend. Kijk nu is dat boek van de pers gerold. Ik had nooit gedacht dat mijn boek zou gaan over de ongeneeslijke ziekte van mijn echtgenoot.

KUNSTPOORT Lees jezelf ook veel? En welke boeken?
Ingrid Stilaan begin ik terug te lezen: zowel fictie als non-fictie. Zo las ik over het leven van Poetin, de Kruisvaarten… Mijn interesse is veelzijdig.

PROMOTIE EN VERSPREIDING

KUNSTPOORT Pikt de media de boeken van HET PUNT op? Hoe zorgen jullie voor promo?
MARC We voorzien flyers en versturen gerichte mails. Vooral de auteurs zorgen voor een koperspubliek. Starters zoals Ingrid zijn welkom bij ons. Het boek TE JONG VOOR DEMENTIE maakte indruk. Dit boek is zeker ook geschikt voor een grote uitgeverij.  Het is Leo’s laatste stem. Zijn verhaal moet gehoord worden en kan het verschil maken.
Wie interesse heeft in boeken van HET PUNT kan die bestellen via de site, de auteurs zelf, de onafhankelijke boekhandels. Ook met De Standaard Boekhandel hebben we een prima samenwerking. Onze auteurs mailen naar bibliotheken en vragen hun boek op te nemen in de catalogus. Als één bib overboord gaat volgen weldra andere. De reden? Zij kunnen elkaars aankopen zien.
Mijn boek stelde ik voor in Opglabbeek, een evenement georganiseerd door vrienden. Een 150-tal lezers kwamen erop af. Zelfs Paul Geerts, de 2e vader van Suske en Wiske deed zijn opwachting en hield een toespraak. Ik heb een trouw publiek. Het volgende boek OPA wordt totaal iets anders. Nu al ben ik benieuwd naar de reacties. Ik geloof in de toekomst van het boek. Onze uitgeverij bestaat nu 7 jaar, we groeien nog altijd. Auteurs zoeken we niet, ze benaderen ons zelf. De vraag is hoe brengen we hun boeken naar de lezer? De media vormt het probleem, laat kleine uitgeverijen spijtig genoeg niet of zelden aan het woord. De weg is dus nog lang en de uitdaging blijft groot. Maar opgeven staat niet in het woordenboek van Gunther Leroy en Marc Geyens.

HET KRUIS VAN DE OORLOG

Marc Geyens

KUNSTPOORT Van waar komt de inspiratie voor je laatste boek HET KRUIS VAN DE OORLOG. Is het waar gebeurd, heeft het een geschiedkundige oorsprong? Kan je over de inhoud iets vertellen?
Marc Het is een verhaal dat zich afspeelt tijdens de 2de wereldoorlog, de jaren 1940-1941. Enkele fragmenten zoals de bombardementen op Leuven zijn gebaseerd op waargebeurde feiten. Tot voor enkele jaren herinnerde in Oudsberg een houten kruis met ijzeren plaat ons nog aan een roofmoord. Ik breng een fictieve reconstructie van die roofmoord. Onlangs gaf ik een lezing over mijn boek. Personen uit het publiek kenden de ware toedracht van de zaak. Wat bleek? Mijn fictieve verhaal leunt verdacht sterk aan bij de realiteit.

KUNSTPOORT Hoe lang heb je eraan gewerkt? Verliep het vlot?
Marc In een viertal maanden was het boek geschreven. Ik werk gelijktijdig aan een viertal manuscripten. Voor het ogenblik schrijf ik het boek OPA. Het boek lag een tijdje stil, nu heb ik de draad terug opgepikt. Na mijn roman HET KRUIS VAN DE OORLOG had ik me opnieuw moeten inleven. Door fictie met non-fictie te mengen kan ik me met “OPA” ietsjes meer permitteren. Zo kan ik v.b. bepaalde wantoestanden in RVT-huizen aantikken. Anderzijds leent het verhaal zich ook prima tot vrolijke situaties en warme emoties.

KUNSTPOORT Soms ga je in afzondering om intensief te schrijven aan een boek? Was dit nu ook het geval?
Marc Inderdaad, in Hotel Koener in Clervaux gebruik ik steeds dezelfde hotelkamer als schrijflocatie. Ik heb behoefte aan structuur, aan een vast ritme van schrijven en wandelen. Ook tijdens de nachtelijke uurtjes van 3 tot 5 ben ik geïnspireerd.
Ingrid De vrijdagnamiddag was vroeger mijn baknamiddag. Na het overlijden van Leo zat ik op vrijdagnamiddag notities te maken aan de keukentafel. Voor plotselinge invallen lag een boekje paraat op mijn nachtkastje.

KUNSTPOORT Je schreef al een aantal boeken, heb je nog stress bij het uitgeven van een nieuw boek? Ben je bang van eventueel negatieve reacties? Val je in een zwart gat eens het boek uit is?
Marc Tot dusver schreef ik reeds meer dan 20 boeken en stress is me grotendeels vreemd. Alleen vroeger bij examens heb ik ooit stress ervaren. Het beruchte zwarte gat bestaat niet voor mij gezien ik aan een aantal manuscripten gelijktijdig werk.

KUNSTPOORT Stop je soms wat van jezelf in de personages?
Marc Emoties in het verhaal komen uit eigen gevoelens. Er zit veel van mezelf in de personages. Schuilt er niet in ieder mens goed én kwaad?

KUNSTPOORT Zit het plot al in je hoofd als je gaat schrijven? Wijzigt het verhaal onderweg? Zijn er bepaalde trucjes die je gebruikt zodat de lezer meteen mee is in je verhaal of getriggerd wordt om verder te lezen?
Marc Het plot weet ik nooit vooraf en bepaal ik al schrijvend. Mijn truc is: een boek moet onvoorspelbaar blijven. Ik schrijf enkel boeken die ik zelf graag zou willen lezen.

KUNSTPOORT De covers zijn aantrekkelijk, het zijn eyecatchers.
Ingrid De cover toont een prachtig stukje natuur. Via het trefwoord ‘verloren’ vond ik deze foto. Leo was verloren in zijn eigen kapotte hoofd.
Marc Het eigenlijke kruis plakte niet op een cover, het werkte niet. Via een fotoagentschap vonden we het geschikte beeld.

KUNSTPOORT De covers zijn mooi, twee aantrekkelijke uitgaves met een boeiende inhoud; deze boeken verdienen om gelezen te worden.

https://uitgeverijhetpunt.be/

Marc Geyens
https://uitgeverijhetpunt.be/product/het-kruis-van-de-oorlog/
https://www.marcgeyens.be

 

 

 

 

Ingrid Van Spittael
https://uitgeverijhetpunt.be/book-author/ingrid-van-spittael/
https://www.facebook.com/ingrid.vanspittael.7?fref=jewel

 

 

 

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

BREEDBEELD FILMGALA 2019

BREEDBEELD rolde de rode loper uit voor kortfilms gemaakt binnen de lijnen van het filmclubcircuit. Met dit Filmgala wil BREEDBEELD de beste films uit niet-professionele kringen in de kijker plaatsen. Iedere cineast die aangesloten is bij een filmclub kon maximaal twee films insturen. Een selectie van 17 films werd zondag 28 oktober vertoond in
het Cultuurcentrum Scharpoord te Knokke-Heist.

Yirka De Brucker verantwoordelijk voor de organisatie maakte tijdens het Filmgala wat tijd voor KUNSTPOORT.

Kunstpoort Wat is de bedoeling van het Filmgala?
Yirka De Brucker Om dit duidelijk te maken geef ik graag eerst wat duiding over de werking van BREEDBEELD. BREEDBEELD richt zich tot verschillende doelpublieken: de academies, filmclubs, studenten aan de Hogeschool en cineasten die niet in groepsverband ageren. Deze creatievelingen helpen we waar we kunnen. We stimuleren en motiveren door middel van feedback, door toonkansen, een podium te bieden en nuttige info mee te geven. De nadruk ligt op evenementen.
Zo hebben we van 8 tot 10 november het BREEDBEELD KORTFILMFESTIVAL. https://breedbeeld.org/agenda/breedbeeld-kortfilmfestival
Het lidmaatschap is volledig gratis.
https://breedbeeld.org/

Kunstpoort De hoeveelste editie maken we nu mee?
Yirka De Brucker Dit is de achttiende editie. We hadden zo’n 50 tot 60tal inzendingen. Het BREEDBEELDteam selecteerde daaruit een 17tal kortfilms. Op het Filmgala kent ons team prijzen toe in de categorie fictie en non-fictie. Daarnaast kan de jury een extra prijs uitdelen aan een film die buitengewoon is op vlak van cinematografie of scenario. Per prijs reikt
BREEDBEELD een cheque uit van € 500.

Kunstpoort Wie maakt deel uit van de jury?
Yirka De Brucker Er zijn drie juryleden: één jurylid vertrouwd met BREEDBEELD door een medewerking aan verschillende projecten en twee Nederlanders van NOVA, een Nederlandse Organisatie voor Audiovisuele Amateurs. Hierdoor werken we aan een internationale uitstraling.

Kunstpoort Wat waren de criteria voor een selectie?
Yirka De Brucker Belangrijk zijn de cinematografie, het scenario, de auteurs, de tekst, muziek, regie en montage. We streven een diversiteit aan onderwerpen na.

Kunstpoort Het valt me op dat er vooral veel documentaires getoond worden.
Yirka De Brucker Inderdaad zo ongeveer een 50%. De reden? Waarschijnlijk omdat bij een documentaire de auteurs voorhanden zijn. Bij fictie valt scenarioschrijven moeilijker.

Kunstpoort Wie komt naar het Filmgala, welk publiek?
Yirka De Brucker Hoofdzakelijk mensen uit het Filmclubcircuit, vrienden, familie, weinig buitenstaanders.

Kunstpoort Hoe was het niveau dit jaar?
Yirka De Brucker Ongeveer het zelfde als vorige jaren.

Kunstpoort De regisseur Jan Verheyen presenteert het Filmgala en interviewt de cineasten. Was die gemakkelijk te overtuigen?
Yirka De Brucker Hij verleent al jarenlang zijn medewerking aan het Filmgala. Ook tijdens het Kortfilmfestival speelt hij een grote rol.

Enkele kortfilms uitgelicht

Left Luggage 14’
Jürgen Depoorter & Kurt Mariën
Capricorn Film Group

https://vimeo.com/299190614

Left Luggage brengt het filmisch portret van de kunstinstallatie van Willy Baeyens. Bij een bezoek aan de Dossin Kazerne te Mechelen werd de kunstenaar getroffen door foto’s van kinderen, slachtoffers van de holocaust. Deze foto’s vertaalde Willy Baeyens naar schilderijen, portretten die hij later voor zijn kunstinstallatie in oude reiskoffers stopte. De kortfilm toont het schilderproces en de zoektocht naar 140 oude reiskoffers. Wat me opvalt zijn de verrassende camerastandpunten en de warme sfeervolle kleuren in contrast met het onderwerp. Niets in deze docu verraadt dat de cameraman Jürgen Depoorter geen professional is. Hij werkt als chauffeur bij De Lijn. De kunstinstallatie Left Luggage lokte 7000 bezoekers naar de Dossin Kazerne en maakt nu een tour door het land.

Famadihana 17’
Jean-Paul Grauwels
filmclub VTB Antwerpen

https://www.youtube.com/watch?v=0VgXMbffFJk

Eens in de 7 jaar graven Malagassiërs, inwoners van Madagascar, hun overleden familieleden op om hen te keren. Die dag dansen ze met hun doden en is het feest.
Jean-Paul Grauwels konden we strikken voor een klein interview. Hij is cameraman en tevens voorzitter van de filmclub VTB Antwerpen.
Kunstpoort Van waar komt je fascinatie voor de film?
Jean-Paul Grauwels Die dateert van eind de jaren 70. Ik ben kinesist. Een patiënte van me filmde toen met een super8 camera en gaf een voorstelling. Het zien van haar film legde de kiem voor mijn passie.

Kunstpoort Waar haal je de inspiratie vandaan?
Jean-Paul Grauwels Mijn reizen zijn mijn inspiratie. Ik reis in functie van het filmen. Soms belicht ik één aspect van een reis zie ‘De zwaveldragers van Java’.

Kunstpoort Hoeveel uren per week besteed je aan je hobby?
Jean-Paul Grauwels Toen ik nog werkte was het vooral nachtwerk. Nu ik op rust ben, speelt de film dag en nacht door mijn hoofd. Het is een passie die me niet meer loslaat.

Kunstpoort Doe je alles zelf, scenario, montage, muziek…?
Jean-Paul Grauwels Inderdaad enkel de tekst spreek ik niet zelf in.

Kunstpoort Film je met een professionele camera?
Jean-Paul Grauwels Ik heb een betere amateurcamera. Montage gebeurt met de computer.

Kunstpoort Beschouwden de Malagassiërs je niet als een indringer bij het filmen van ‘Famadihana’?
Jean-Paul Grauwels Helemaal niet. Ik bezocht Madagaskar 4 maal. Ik leerde Malagassiërs kennen die hier in België woonden. De man die hier werd opgegraven heb ik ontmoet. Ik ben betrokken bij de familie, ze noemen me een vriend.

Kunstpoort Kijk jezelf veel film, video’s, film of televisie?
Jean-Paul Grauwels Helemaal niet. Ik kijk enkel passief tv als mijn vrouw voor de beeldbuis zit. Wel hou ik van documentaires.

Kunstpoort Indien je een prijs wint, wat zou je met de 500 euro doen?
Jean-Paul Grauwels Onmiddellijk op reis vertrekken.

Noot: Van 1980 tot 1991 programmeerde de toenmalige BRT enkele bijzondere toeristische films van Jean-Paul Grauwels.

In goede en kwade dagen 23’
Flore Pensaert
filmclub Nova

Flore Pensaert, studente aan het RITCS brengt een intiem familieportret van haar ongeneeslijk zieke oom/peter Danny en zijn ouders, haar grootouders Maria en Joseph.
Enkele flitsen uit het interview van regisseur Jan Verheyen.
Regisseur Jan Verheyen ‘Waarom dit dubbelportret? Was dit de bedoeling van meet af aan’?
Flore ‘Inderdaad. Het is niet vanzelfsprekend dat ouders hun zoon overleven daarom wilde ik beide verhalen brengen’.
Regisseur Jan Verheyen ‘Was het voor Danny soms niet moeilijk dat je hem filmde’?
Flore ‘Soms was er inderdaad protest. Ik probeerde een balans te vinden tussen filmmaker en familielid’.
Regisseur Jan Verheyen ‘Is dit een kortfilm gemaakt in het kader van je studies aan het Ritcs’?
Flore Pensaert ‘Nee. Ik ben lid van een filmclub vandaar deze productie en inzending’.
https://florepensaert.weebly.com/

PRIJZEN

Left Luggage
Jürgen Depoorter & Kurt Mariën 14′
https://vimeo.com/299190614
beste non fictie & beste Belgische film

 

Ambachtelijk
Tony Jacobs 10′
beste fictie

 

 

Leven in de schemerzone
Ronny Claus 23′
beste cinematografie

 

Niet zonder slag of stoot
Daniël Beckers 23′ (NL)
beste Nederlandse film (samenwerking NOVA)

 

Dit was het eerste BREEDBEELD evenement dat KUNSTPOORT bijwoonde. Het smaakt naar meer. We kijken uit naar andere BREEDBEELD foto-, film- of mediakunstevenementen.

 

Regisseur Jan Verheyen en Yirka De Brucker van BREEDBEELD

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Eric Rottée
Foto’s stills BREEDBEELD

 

6 vrouwen, 6 kunstenaars, 6x sterk werk

Tentoonstelling schilderkunst ALLE 6 GOED

De open deur van het Hof van Rijhove Gent nodigt uit om binnen te wandelen in de tentoonstelling van 6 dames/kunstenaars. Ik bezoek die nu een tweede maal, de vernissage overtuigde me. De schilderkunst van -ALLE 6 GOED- charmeert en vraagt om een recensie; -alle 6 goed- bezig!
Kunstpoort plaatst de 6 op een rij.

 

 

 

 

Miet Verschelden bereikt met haar huiselijke, intimistische taferelen op klein formaat een groots resultaat. Warme kleuren, goede composities, tedere en gevoelige penseelvoering maken de schilderijen tot juweeltjes. Piet is voor Miet Verschelden zoals Nel was voor schilder/beeldhouwer Rik Wouters: partner, model en een bron van inspiratie.

 

De schilderijen van Det Cambien verraden dat ze een zwak heeft voor appelblauwzeegroen, een bijna cyaanblauw. Het eerder agressieve cyaan verzacht met titaanbuff en de wervelende penseelvoering dwingt de bezoeker tot een studie van de portretten. De dwingende portretten ogen niet lieflijk, schijnen niet gemaakt om te behagen en vragen juist daarom om veroverd te worden. Eenmaal ontdekt laten ze je niet meer los.

 

De werkwijze van Katleen Vandenberghe is uniek. Een beeld uit haar map met foto’s en krantenknipsels vormt de basis van haar avontuur op doek. Angstloos, vol enthousiasme staat ze voor het uitdagende witte doek. Zonder voorstudies, zonder doel, zonder kleurstudie, zonder plan begint ze te schilderen, intuïtief en spontaan. Het formaat is een keuze van het moment. Het resultaat? Geabstraheerde landschapjes, geïsoleerde vogels, felle bloemen, eenvoudige portretjes… die getuigen van een groot abstraheringsvermogen en een gevoel voor kleur.

 

Abstracte werken, landschappen en paarden vormen de thematiek van het werk van Martine Deleu. Vooral het expressieve heftige kleurgebruik springt in het oog. Ze schuwt de roden niet. De levendige doeken tonen een interessant creatieproces: een laag op laag schildertechniek, wegvegen, schrapen… Ik citeer Gerolf Van de Perre: Schilderen is steeds weer een positie zoeken tussen twee kanten: de zichtbare werkelijkheid buiten het canvas weergeven of net wegnemen binnen dat canvas.  …  Wie kijkt wil kunnen interpreteren. Om die reden mag een schilderij ook niet uitsluitend om een weergave gaan.  Er moet nog ruimte voor interpretatie zijn; de kijker moet ook nog een stap kunnen zetten. Die ruimte geeft ons Martine Deleu.

 

In dit Hof van Ryhove toont Annick Steyaert een sublieme ‘church’ reeks: gevoelige momentopnames van concertreeksen in de Sint-Michielskerk Gent. De kleine werken zijn sober van kleur, krachtig en op een spontane directe manier geborsteld. De verstilling, kenmerkend voor haar sacrale interieurs zie je ook terugkeren in mooie portretten.

 

Tot slot zijn er de vrouwenlichamen van Ann Vermeersch. Ze zijn raak getekend, soms puur lineair, vaak met aquarel toetsen. Ann Vermeersch kan niet alleen raak tekenen, schilderen lukt ook aardig. Mij treft een schilderij met een donkerharig mannenhoofd achteraan gezien in bruine tinten, gevoelig geschilderd. Geen aangezicht is er te zien toch verraadt het werk de identiteit van een persoon. De tekenkunst is voor Ann Vermeersch duidelijk haar favoriete kunstvorm. Zij is er zeker bedreven in. Toch zou ik graag meer van haar schilderijen zien.

 

Deze zes vrouwen ontmoetten elkaar in het atelier’ levend model’ Sint-Lucas, Gent. Sommigen werkten op dit onderwerp verder, andere gingen op ontdekking met als resultaat een eigen plastische beeldtaal. De accrochage in het Hof van Ryhove lijkt me niet gemakkelijk. Toch hebben de kunstenaars er een mooi samenhangend geheel van gemaakt.
Het is niet de eerste keer dat dit groepje samen tentoonstelt. KUNSTPOORT is alvast benieuwd naar hun volgende tentoonstelling.

Buiten wacht me een grijze regenbui. Gelukkig, de warme ontvangst door de kunstenaars en het heerlijke kleurenspel van hun schilderijen kunnen de pret niet bederven.

INFO

tentoonstelling schilderkunst Hof van Ryhove
van 21 september tot 8 oktober 2019

Onderstraat 20-21
9000 Gent
open woensdag – donderdag – vrijdag van 14u30 tot 1830
zaterdag en zondag van 11u tot 18u30
ingang gratis

Miet Verschelden
https://www.facebook.com/verschelden.miet

Det Cambiern
https://www.facebook.com/det.cambien

Katleen Vandenberghe
https://www.facebook.com/katleen.vandenberghe
https://katleenvandenberghe.weebly.com/index.html

Martine Deleu
www.martinedeleu.be
https://www.facebook.com/martine.deleu.3158

instagram deleu.martine

Annick Steyaert
instagram stey.art
https://www.facebook.com/annick.steyaert

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer
groepsfoto © alle6goed

 

 

 

 

 

 

 

 

Genieten van kunst langs kunstenroute ‘zilver’ in Laarne en Kalken.

40 kunstenaars, 13 locaties en een heerlijk fietsweertje, dit maakte de Kunstenroute Lak@rt tot een succes.
Lak@rt kunstenaarscollectief Laarne – Kalken organiseerde het weekend van 30 augustus 2019 voor de vierde maal hun 2-jaarlijkse Kunstenroute. Parallel aan dit evenement was in het Kasteel Van Laarne de zilvercollectie opengesteld. ‘Zilver’ fungeerde als rode draad. Enkele gastkunstenaars en leden van het collectief verwerkten en werkten rond ‘Zilver’
KUNSTPOORT was present op 5 locaties.
www.lakart.be

Bunderakker 62 – Kalken

Hugo De Winter – schilder
hugo.de.winter1@telenet.be

Hugo De Winter is kunstenaar en 1 jaar voorzitter van Lak@rt.
Hoe word je lid?
Je wordt pas lid door je aan te melden met een formulier, je voor te stellen en na een selectie. Alle disciplines zijn welkom ook muzikanten, woordkunstenaars….
Hoe krijg je een dergelijk initiatief financieel rond?
De gemeente zorgde vooral voor logistieke steun. We hebben tal van sponsors. De sponsorwerving verliep vlot door de passie en het enthousiasme van ons team.
Als kunstenaar laat Hugo De Winter zich inspireren door de Spaanse schilder Joan Miro. Figuratief en abstract samen op één canvas dat kan bij Hugo De Winter. ‘De piano heeft gedronken, ik niet’ naar het lied van Tom Waits ‘The piano has been drinking’ is daar een voorbeeld van. Abstract met een knipoogje, zo kan je het noemen.

   

Martine Braeckman – keramiek
keramart@telenet.be

Martine Breackman heeft 30 jaar ervaring als keramiste. Na een opleiding aan de academie van Wetteren en privéles bij Jeanine Boerjan volgde ze haar eigen weg. Beelden zijn voor haar de hoofdzaak. Daarnaast maakt ze ook schaaltjes. Hiervoor gebruikt ze loodvrij glazuur, zo kunnen ze zonder gevaar levensmiddelen bevatten. Met klei werken is voor Martine Braeckman één worden met de natuur, aardetinten liggen haar het best.

Pastorij Kalkendorp Kalken

De sculpturen van de twee kunstenaars die in de tuin tentoonstellen matchen wonderwel en staan ‘beeldig’ in de pastorietuin. Het was een eerste kennismaking met elkaars werk, een onverwachte aangename ontmoeting voor beide.

Bert Vangerven – assemblages
albertvangerven@telenet.be
   www.bertvangerven.be
Bert Vangerven maakt assemblages met wat hij op zijn pad tegenkomt en zijn atelier mee volstouwt. Een eerste vereiste is doorleefd materiaal. Hij creëert vanuit het onderbewustzijn. Zijn gevoelens, emoties, verlangens , dromen en gebeurtenissen verwerkt hij in schilderijen, beelden en assemblages. De betekenis dringt pas later door. Het werk Point de Paris kreeg zijn titel pas na creatie. Een kijker vergeleek het werk met uitstekende spijkers in het Parijse wegdek.

Geert Van den Meerschaut – gastexposant
sculpturen in natuurmaterialen, collages

geertvandenm@gmail.com       https://www.facebook.com/geert.vandenmeerschaut
Geert Van den Meerschaut heeft een voorliefde voor organische materialen. Zo verwerkt hij takjes van de berk, zijn lievelingsmateriaal,  tot een sculptuur. Waarom takjes van een berk? De berk is krachtig en doorstaat de tand des tijds. De takjes verwerkt hij binnen 14 dagen want daarna verliezen ze hun souplesse. De natuur mag zijn gang gaan. Een vogelnestje in zijn sculptuur zou leuk zijn, waarom niet? Zijn kunst is niet alleen spielerei maar refereert naar een organische en biologische verbondenheid met de aarde die nu gevaar loopt. Dit thema herhaalt zich in de GREEN collages, een combinatie van fotomateriaal gevonden op het web.

Marina Ploegh – keramiek
marina.ploegh@telenet.be

     

Marina volgt nu het zesde jaar kunstacademie te Wetteren. Ze heeft thuis een eigen oven. De kunstwerken die ze thuis maakt staan los van haar ‘academie’ werk. Haar kleine sculpturen Kemeno, Japans voor beest, vielen me onmiddellijk op. De asymmetrische amorfe objecten met gaatjes verwijzen naar het broze van een bot, naar vergankelijkheid. Marina Ploegh zoekt duidelijk nog naar een eigen stijl. Kemeno getuigt van deze queeste.

Christine Scheire schilderijen
christine.scheire@telenet.be   https://chrisenkras.myportfolio.com/
Een uitgestelde droom wordt werkelijkheid… Vroeger had Christine Scheire niet de tijd zich creatief uit te leven. Nu heeft ze wel die kans. Naar het materiaal die haar het best ligt, is ze nog op zoek: acrylverf, aquarel, houtskool, olieverf… Kleur, uitdrukking en emotie is voor haar essentieel.

Tuinen Baetens – Bochtenstraat Laarne

William Roobrouck sculpturen
info@williams-art-design.com
www.williams-art-design.com

     

sculptuur Proud ©William Roobrouck en Female Wave ©Bernadette Van de Velde

William Roobrouck, art and design Williams, verrast met monumentale werken in de prachtige Tuinen Baetens. William Roobrouck koos sinds kort resoluut voor zijn kunst en is professioneel kunstenaar, een terechte keuze. Het sculptuur ‘Through your eyes’ van William Roobrouck is nu tentoongesteld in de tuin van de Royal Horticultural Society in Wisley in het Engelse graafschap Surrey ten zuiden van Londen. Een pittig detail, het heeft een plaats naast een werk van Henry Moore, een meester in het abstraheren van het menselijk lichaam. Zijn geprefereerde materialen zijn inox en cortenstaal, Arcelormetaal. Tekenen deed hij als kleine jongen. Grootvader leerde hem, tijdens vakanties aan de kust, lassen op 7jarige leeftijd. Zo is de basis gelegd voor de beloftevolle kunstenaar die hij nu is. Als alles goed verloopt heeft stad Knokke weldra een rond punt (locatie Heistlaan) met een stalen Roobrouck kunstwerk ‘Proud’. ‘Division’ het monumentale werk dat voor de Kunstenroute prachtig ingebed is in Tuinen Baetens vindt zijn oorsprong in een verhaal van drie broers. De naam zegt het zelf, de broers met sterk verschillende visies groeiden uit elkaar. William Roobrouck sneed hun drie profielen uit in staal en laat ze symbolisch elk een andere richting uitkijken.
     

sculptuur Division ©William Roobrouck en kunstenaar bij zijn creatie ©Bernadette Van de Velde

Kasteel van Laarne

Ann Marien – vilten
zanita270801@hotmail.com      https://www.facebook.com/annstan.marien
Ann Marien heeft haar hart verloren aan vilten, het werken met zachte of ruwe wolvezels. Het viel me op hoe sterk deze werken thuishoren in deze oorspronkelijk middeleeuwse burcht. Ann Marien schept een eigen mythische wereld vol vreemde wezens. De centauer is haar lievelingswezen, vertrouwde ze me toe. De vilten kunstobjecten zijn functioneel en draagbaar. Het vilten kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ann Marien legde een druk artistiek parcours af. Ze volgde kunsthumaniora in Lier, grafische vormgeving in Antwerpen en dan nog eens 3 jaar beeldhouwkunst. Bij het vilten van maskers komt de beeldhouwster in haar terug naar boven. Speciaal voor deze ‘zilver’ editie ontwierp ze in samenwerking met edelsmid Erik Van Den Bulck juwelen, een combinatie van zilver en vilt.

     

 

Warande 84 Laarne

Wilfrieda Van de Velde – juwelen – schilderijen – brons
art@wilfriedavandevelde.be    www.wilfriedavandevelde.be
Wilfrieda Van de Velde is niet alleen medeoprichter van Lak@rt maar ook een veelzijdige kunstenares. Ze beheerst verschillende disciplines en heeft een enorme vakkennis. Edelsmeedkunst combineert ze met het creëren van materieschilderijen en het maken van bronzen beelden. Jackson Pollock, Frida Kahlo, de gedichten van Toon Hermans en de Japanse Kintsukuroi traditie liggen aan de oorsprong van haar kunst. Op de zeedijk in De Haan heeft ze een eigen kunstgalerij ‘Art Gallery Van de Velde’. Daar kan je kennis maken met haar werk en dat van andere kunstenaars.
Door het geven van workshops combineert Wilfrieda haar creatieve en innovatieve kant met haar pedagogische ervaring uit haar onderwijsloopbaan. Met kinderen gaat ze op ontdekking in de wereld van de kunst. http://www.debontebende.be/

     

foto rechts oorjuwelen ©Wilfrieda Van de Velde

KUNSTPOORT genoot van de onderdompeling in dit kunstbad. Kunstpoort wenst alle deelnemende kunstenaars pakken inspiratie. Tijd om alle kunstenaars te ontdekken hadden we niet daarom plaatsen we Kunstenroute 2021 nu al op de agenda.

Tekst Kathleen Ramboer

Fotografie Bernadette Van de Velde

 


sculptuur William Roobrouck

Lichtervelde Schouwt!

Lichtervelde Sho(u)wt boeiende kunst.

Met deze kunsthappening toonden Lichterveldse kunstenaars op 25 augustus 2019 in OC De Schouw  wat Lichtervelde te bieden heeft aan creatief talent.
De meeste zijn amateurkunstenaars wat niet wil zeggen dat de kunst niet professioneel overkomt. Acteurs, auteurs, beeldhouwers, schilders, fotografen, grafici, keramiekmakers juweelkunstenaars, tekenaars… allen toonden of showden kunst met een passie. Davidsfonds Lichtervelde en Curieus – L organiseerden op een schitterende manier het evenement.

De Filmbende is een groepje vrienden die een passie hebben voor film en alles wat daarrond gaande is. Iedereen mag zich aansluiten.
De Filmbende bracht dit evenement boeiend in beeld met wat duiding. In hun videoreportage geven ze een evocatie van wat er in en rond De Schouw gebeurde.

http://www.facebook.com/LichterveldeSchouwt

De Filmbende
de.filmbende@hotmail.be
https://www.facebook.com/filmbende.lichtervelde

Davidsfonds Lichtervelde
www.lichtervelde.davidsfonds.be

Curieus-L
ritalombaert@skynet.be

 

Dank aan De Filmbende van Lichtervelde voor hun reportage.