5 jaar Galerie Wivina Ockier

Met de regelmaat van een klok duiken kunstgaleries op om later te verdwijnen, niet Galerie Wivina Ockier. Deze galerie in Deinze is een blijver en wordt stilaan een vaste waarde. 5 jaar geleden besloot Wivina Ockier een galerie te starten. Ze wou haar eigen schilderijen in perfecte omstandigheden en sfeer tentoonstellen. 5 jaar dat moet gevierd worden hoe kan het ook anders met een tentoonstelling; schilderijen van Wivina Ockier, sculpturen van gastkunstenaar Joost Gevaert
Dit was dé gelegenheid om Wivina Ockier in haar galerie te ontmoeten.

Kunstpoort Het thema van je tentoonstelling luidt People are strange. Vanwaar komt deze naam?
Wivina Ockier Het onderwerp is het resultaat van een maatschappelijke waarneming. Ik observeer de wereld en kom telkens tot de vaststelling People are strange.

Kunstpoort Hoe ontstaat een schilderij,
werk je met foto’s, stills…?
Wivina Ockier Ik zoek gericht foto’s op het net. Met die verzamelde beelden creëer ik een collage. Dan begin het schilderen. Soms sla ik een totaal andere weg in dan die ik voor ogen had. Een figuur in een landschap? Die kan verdwijnen door ze weg te schilderen.

Kunstpoort Laat dit sporen na op het schilderij?
Wivina Ockier Soms wel maar dat is helemaal niet erg. Een schilderij heeft een geschiedenis en die mag je voelen. Ik hou van de imperfectie van een schilderij, van de gelaagdheid.

Kunstpoort Op een ander schilderij valt te lezen
‘niet te dicht’.
Wivina Ockier Mensen mogen niet te close komen, ik hou graag wat afstand. De roze wolk verhindert contact en verzacht.

Kunstpoort Was het voor jou evident een galerie te starten? Kom je uit een kunstminnende familie?
Wivina Ockier Een familielid van me runt Galerie Gevaert vandaar misschien het idee om een galerie te starten. http://www.galeriegevaert.be/

Kunstpoort Sluit dit de deur van andere galeries of stel je toch nog in andere galeries tentoon? Vind je dat niet erg?
Wivina Ockier De sociale media vermindert het belang van een galerijhouder als tussenpersoon. Kunstenaars zitten op eenzelfde markt, de sociale media. Ik zoek niet om in galeries tentoon te stellen en richt me meer op kunstroutes, events, kunstbeurzen, allerhande projecten rondom kunst, artistieke interventies… onafhankelijke initiatieven… In de toekomst organiseren Els Wuyts en Yves Velter voor me een toonmoment in hun Salon Blanc te Oostende. Een deel van hun woonhuis veranderen ze voor één namiddag in een kleinschalige tentoonstellingsruimte. Salon Blanc is een knipoog naar de vroegere saloncultuur. De salons waren een mogelijkheid om ideeën uit te wisselen, kunst te tonen, te discussiëren en te kijken.

Kunstpoort Valt het moeilijk je eigen werk te promoten of net niet?
Wivina Ockier Het is lastig. Jaarlijks organiseer ik een tentoonstelling in mijn galerie met een vernissage en receptie. Ik werk het ganse jaar door aan een thema, dit jaar, People are strange. Dat motiveert.  Ik mis wel een duwtje van buitenaf. In feite moet je als galeriehouder een goed marketeer zijn. Sommige kunstenaars zijn marketingspecialisten andere missen dat talent.

Kunstpoort Je was ook vertegenwoordigd op de BAD beurs te Gent. Voelt dit als een positieve ervaring?
Wivina Ockier Belgian Art & Design heeft zijn waarde bewezen bij zowel het netwerken als het bereiken van een ruim publiek, een publiek dat de weg vindt naar mijn galerie. Veel deelnemers proppen hun stand overvol, gebruiken de muren als cataloog. Het is aan te raden niet alles te tonen wat je in huis hebt, less is more. Kitsch, emoties, felle kleuren verkopen goed. Zelf breng ik emoties niet expliciet in beeld. Mijn figuren zijn neutraal. Ik schilder geen emoties maar suggereer gevoelens. Met een gedempt palet roep ik een kwetsbare bevreemdende wereld op in een sfeer van stilte en weemoed. Donkere, zwaarmoedige werken verkopen moeilijk want niet iedereen wil een droefgeestig werk in een leefruimte aan zijn muur.

Kunstpoort Vind je Deinze geschikt als locatie voor een galerie en waarom?
Wivina Ockier Deinze is niet de ideale locatie voor een galerie. Hoewel de Gentstraat in het koopcentrum gelegen is, krijg ik weinig toevallige passanten over de vloer. De Deinzenaar heeft drempelvrees. In Gent centrum kent een shopper, voorbijganger minder schroom.

Kunstpoort Wat is de aanleiding voor een galeriebezoek? Wie is je publiek? Publiek van alle leeftijden?
Wivina Ockier Een galerie heeft nood aan een netwerk. Belangrijk zijn curatoren, kunstrecensenten die over je werk schrijven en zo zorgen voor promotie. Een ‘kunstpaus’ die in je gelooft, triggert het kunstpubliek en lokt ze naar je galerie. Mijn schilderijen interesseren vooral een mannelijk publiek.

Kunstpoort Kan je dit verklaren?
Wivina Ockier Door getemperde kleuren vallen mijn schilderijen niet direct op. Ze zijn niet schreeuwerig en scheppen een zekere intimiteit. Het zijn verstilde werken. Dat spreekt wellicht een mannelijk iets ouder niet piepjong publiek aan. Vroeger schilderde ik kinderen. Ook dat verkocht goed maar de drang is er niet meer om kinderen af te beelden. Als de bezieling weg is, het schilderen niet recht uit het hart komt, stop je best met het onderwerp.

Kunstpoort Je viel reeds enkele malen in de prijzen, je sleepte tal van nominaties voor prestigieuze prijzen in de wacht, helpt dit om belangstelling voor je werk en galerie op te wekken? Noot van de redactie Wivina won onder andere de kunstwedstrijd De Curieuze Collectie 2013
Wivina Ockier Helemaal niet, het bezoekersaantal is hierdoor niet gestegen.

Kunstpoort Hoe kies je de gastkunstenaars, volgens discipline, stijl, moeten ze bij de sfeer van jouw werk aansluiten?
Wivina Ockier Ik ga niet op zoek naar gevestigde namen en/of commercieel werk maar naar sculpturen die dezelfde uitstraling hebben als mijn schilderijen. Ik bezoek eindejaar expo’s van kunstscholen of ontdek beeldende kunst in de webgalerie van KUNSTWERKT, op Facebook… Met plezier toon ik werk van gastkunstenaars maar treed niet op als verkoper.

Kunstpoort Waar haal je het meest voldoening uit? Appreciatie? Verkoop? Een prijs? Of gewoon het feit dat je kan schilderen wat je wil zonder management achter je?
Wivina Ockier Het is belangrijk voor me dat ik op mijn eigen tempo kan schilderen. Ik heb een vrijheid in wat en wanneer ik schilder. Dat is pas luxe. Een toevallig gesprek met een galeriebezoeker daar geniet ik nog het meeste van. Verkopen is natuurlijk ook leuk en is een must om de galerie draaiende te houden. Een koper knoopt niet altijd een gesprek aan, dat vind ik vreemd. Een schilderij is soms liefde op het eerst gezicht en verder over praten is dan blijkbaar geen must voor de gegadigde. Ik geef ook tekenworkshops, dat doe ik enorm graag vooral wanneer een cursist vooruitgang boekt en een goed resultaat neerzet.

Kunstpoort Zijn er galeries waar je zelf een zwak voor hebt? Of waar je graag zou tentoonstellen? Van wat durf je nog te dromen?
Wivina Ockier Ik hoop één of andere dag tentoon te stellen op het Kunstenfestival Watou.

Kunstpoort Eerlijk, je werk ligt ongetwijfeld in de lijn van het Kunstenfestival Watou. We gunnen het je van harte!

Info
Tentoonstelling People are strange
Schilderijen Wivina Ockier
Beelden Joris Gevaert

Galerie Wivina Ockier
Gentstraat 39
9800 Deinze

Opening vrijdag 26 april 2019 om 19u
Open
zaterdag 27 april van 14u tot 17u
zondag 28 april van 10u tot 12u30

Elke zaterdag van 14u tot 17u tot 25 mei 2019

www.wivinaockier.be
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Kathleen Ramboer – Wivina Ockier

 

 

ACROSS THE BORDERS

Het gebeurt niet alle dagen dat een Gentse of zelfs Belgische Galerie een samenwerking aangaat met een Gallery uit New York.
Galerie S&H De Buck opteert voor een uitwisselingsproject met de
Envoy-Enterprises Gallery New York. KUNSTPOORT brengt dit unicum graag onder de aandacht van haar lezers.

 

ACROSS THE BORDERS te Gent

De eerste tentoonstelling gaat door van 26 april tot 26 mei 2019 in Galerie De Buck Gent. ACROSS THE BORDERS toont werk van vier Amerikaanse kunstenaars David Alexander Flinn, Erica KEck, Gerald Collins en HRH PR.

David Alexander Flinn

David Alexander Flinn (1987, New York, NY) leeft en werkt in New York, stelt tentoon in groep en solo in de Verenigde Staten en Europa.

Erica KEck

Erika Keck (1976, Albuquerque, NM) leeft en werkt in Brooklyn, New York. Haar werk is wereldwijd in verzamelingen vertegenwoordigd. Ze stelt tentoon in de Verenigde Staten en Europa.

Gerald Collins

Gerald Collings is geboren in 1974 in Tampa, Florida. Hij leeft en werkt in New York. Zijn werk was te zien in het HISK Gent, in  the Contemporary Art Museum Tampa, Florida en in galeries te New York, België, Mexico en Parijs.

HRH P.R

HRH P.R. geboren in 1981 in Dillon, S.C., leeft en werkt in Saginaw, Michigan. Het is zijn eerste tentoonstelling in België.

ACROSS THE BORDERS New York

Van 27 september tot 23 november 2019 stellen de kunstenaars Johan Clarysse, Robine Clignett, Christina Mignolet, Sven Verhaeghe op hun beurt tentoon in New York. Het werk van deze kunstenaars was reeds enkele malen te zien in Galerie S&H De Buck Gent.

INFO

opening
door ERE Ambassadeur Luk Darras
vrijdag 26 april 19 u.

van 26 april tot 26 mei 2019
wo.do.vr.za. 15 u tot 18 u en op afspraak.
Gesloten op zon- en feestdagen

locatie
Galerie S&H De Buck
Zuidstationstraat 25
9000 Gent (B)

www.galeriedebuck.be

www.siegfrieddebuck.be

Zingen op zondag

Las Aceitunas

Las Aceitunas, de olijfjes, is een koor dat resoluut kiest voor het Spaanse lied. Zo treden ze in de voetsporen van de tuna’s. Tuna’s zagen het daglicht eeuwen geleden toen de eerste Spaanse universiteiten het daglicht zagen. Groepjes studenten zongen zichzelf begeleidend op gitaar en tamboerijn in herbergen en op pleinen. Zo voorzagen ze in hun levensonderhoud. Niet in het minst probeerden ze met hun muzikaal talent in de gunst te komen van plaatselijke schoonheden.
Las Aceitunas ontstond in de schoot van het volwassenenonderwijs. De Tuna’s inspireerden een groepje Vlaamse studenten Spaanse taal, studenten die toevallig ook een passie hadden voor het Spaanse lied.

De zanggroep met als dirigent Stefaan De Lange telt 27 leden, mannen en vrouwen. Het koor komt driewekelijks samen op zondagmorgen in Destelbergen. Ik woonde een repetitie bij, snoof de amicale sfeer op en voelde me onmiddellijk welkom. Zondag 2 juni 2019 zingen Las Aceitunas 12 liederen op een koorfestival in Middelburg.  www.middelburgvolkoren.nl
​Deze zondagmorgen stond in teken van het festival.
De liederen zingt het koor vandaag in.
Ritmische handbewegingen met de Ábanico geven het lied een zuiderse, levendige toets. Gitaristen begeleiden het koor.

Luc bespeelt de Bandurria, een mandoline-achtig snaarinstrument afkomstig uit Spanje. Het is wat wennen want voor Luc is de Bandurria nieuw.
Het tweede lied ‘Fonseca Triste et Sola’ dat het koor instudeert klinkt weemoedig in de oren. De dirigent geeft de zangers een hint: Laat het klinken als een herinnering, een beetje zuchtend.
Na een uurtje zingen kunnen de stemmen wat rusten en is er pauze. Tijd om een gesprekje aan te knopen met wat koorleden.

Luc met de Bandurria

Monique Verstraeten

In gesprek met enkele koorleden

Lut Dresselaers

KUNSTPOORT Hoe ben je bij Las Aceitunas terechtgekomen? Heb je voeling met de Spaanse cultuur?
Lut Dresselaers Ik ben er toevallig ingerold. Ik ken helemaal geen Spaans. Op vraag van de dirigent Stefaan De Lange zing ik bij het koor.
KUNSTPOORT Ben je een sopraan, een alt?
Lut Dresselaers Ik volg zangles en heb een breed spectrum zowel alt als sopraan. Stefaan De Lange verkiest mij als een sopraan.
KUNSTPOORT Heb je een muzikale opleiding genoten?
Lut Dresselaers Inderdaad een klassieke muziekopleiding. Muziek zit mij in de genen en is met de paplepel meegegeven. Thuis waren we met 11 kinderen en vormden samen een kamerorkest. Mijn kinderen zijn trouwens ook uiterst muzikaal. Het is fijn als je als gezin dezelfde passie hebt. Muziek verbindt mensen ook dit koor.

Willy Genbrugge dichter Thomas Rubico
info http://www.mens-en-natuur.com/activities/gedichtendag-girn.php

KUNSTPOORT Heb je interesse voor de Spaanse cultuur?
Willy Genbrugge Ongetwijfeld. Ik spreek na 14 jaar Spaanse les vloeiend spaans. Als Santiago Pelgrim ben ik vertrouwd met de Spaanse cultuur en leefwereld. Het begon met de liefde voor America Latina. Mijn zoon nam deel aan een uitwisselingsproject in Columbia en mijn schoondochter is een Costa Ricaanse. Vandaar dat ik Spaans wilde leren. Mijn lerares spaans Francine Baetens ligt samen met de dirigent aan de basis van het koor. Ook de Spaanse literatuur boeit me enorm.
KUNSTPOORT Heb je een muzikale opleiding genoten?
Willy Genbrugge Helemaal niet. Ik zong vroeger in een kerkkoor en zing nu in diverse koren. Ik heb een hoog en laag stembereik.
KUNSTPOORT De mannen zijn hier blijkbaar in de minderheid.
Willy Genbrugge Inderdaad we zijn op zoek naar goede mannenstemmen misschien kan je een oproep doen op KUNSTPOORT?

Claudine De Wilde

KUNSTPOORT Hoe leerde je Las Aceitunas kennen?
Claudine De Wilde Ik woonde enkele optredens bij en vond het tof. Ik ben nu een 2tal jaren bij het koor.
KUNSTPOORT Heb je een boontje voor de Spaanse cultuur?
Claudine De Wilde Om Zuid-Amerika te bereizen leerde ik Spaans later volgde mijn interesse voor Spanje. Ik wandelde een 6tal camino’s en hoop dit jaar de Camino de la lana te stappen. Het Spaanse binnenland trekt mij aan, niet de Costa’s.
KUNSTPOORT Genoot je een muzikale opleiding?
Claudine De Wilde Ik volgde geen notenleer en zing op het gevoel en gehoor. Ingezongen stukken stuurt Stefaan De lange via de computer naar mij. Door veel te luisteren en te oefenen lukt het aardig. Veel liedjes waren mij bekend door mijn Santiago tochten.

Yves Druyve, materiaal meester en manusje van alles

Een koor heeft niet alleen zangers nodig maar ook logistieke hulp en kennis.
Yves Druyve neemt deze taak voor zijn rekening
KUNSTPOORT Wat doe je zoal voor Las Aceitunas?
Yves Druyve Naast materiaal meester, klusjesman ben ik koffieman, de persoon die zorgt voor de catering.  Ik ben een duiker in Spanje vandaar mijn kennis van de Spaanse taal. Deze kennis kan ik gebruiken in het vertalen van de Spaanse teksten. Samen met de dirigent volgde ik Spaanse les. Zo ben ik hier bij het koor terecht gekomen. Mijn vrouw begeleidt het koor op de gitaar. Als ik vandaag het koor vergelijk met de beginperiode dan zie ik de kwaliteit stijgen.

Yves Druyve bezorgde me de tekst van het melancholische lied dat ik zo mooi vind:
Fonseca Triste et Sola

Ik heb het gevoel dat dit koor op de eerste plaats zingt voor het plezier. De koorleden heb ik leren kennen als een groepje vrienden die houden van de Spaanse cultuur, -taal en -lied. Muziek verbindt.

Info

http://las-aceitunas.weebly.com/

 

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie kleur Kathleen Ramboer
Fotografie zwart/wit
Bernadette Van de Velde

 

 

 

3 schilders / 4 gangen

Tentoonstelling van Maaike Aelbrecht – Mies Criel – Patrick Goditiabois

KUNSTPOORT bracht een bezoek aan de expo 3 schilders / 4 gangen in het Karmelietenklooster te Gent. De verstilde gangen baadden in het zachte middaglicht toen ik de lange gangen wat onwennig betrad. Een contemplatieve sfeer omarmt de schilderijen en geeft ze een bijzonder cachet. Drie kunstenaars die les volgen aan de Sint-Lucasacademie Gent hangen hier hun schilderijen te kijk: het resultaat van enkele jaren intensief bezig zijn met hun passie. Het is een mix van abstract en figuratieve kunst met soms een neiging naar het abstracte. De drie kunstenaars gebruiken Cobraverf en dit op een eigen wijze en met een persoonlijke techniek.

Patrick Goditiabois schreef een poëtische evocatie over hun kunstenaarschap, eigen kunst en de expo.
Laat je verrassen en opgaan in de sfeer van de pandgangen. Bekijk de schilderijen met deze tekst in het achterhoofd en misschien ontdek je een nieuwe manier van kunst beleven.

KUNSTPOORT citeert Patrick Goditiabois
Wat valt er te schilderen. Hoe of waarmee. Waarom? Waarom doe je zo iets als schilderen? Wat te schilderen? Is de werkelijkheid te saai?
Schilderend schept elkeen van lieverlede zijn wereld, zijn sfeer, een die is of was, of een die misschien nooit zal zijn.
Het onderzoek naar de mogelijkheid van een plek.
4 pandgangen.
Wandelen, kuieren, doorsteken, slenteren, dralen, stilstaan, verwijlen, keuvelen, mediteren… ‘t is de gang die uitnodigt, het licht valt binnen, in deze of gene, altijd anders, hemellicht in kwadratuur. En over gangen gesproken. Vluchtgangen. Geen een die ze niet kent. Van excuses tot verdwijntruuk.
Schilderend de vlucht vooruit, ontdoen van ballast, vergeten, herinneren… doorstomend richting je eigenste mezelfschap

1 2 3 schilders…

Groen groenige horizonten van schijnbaar licht…
Groen van wat zwart was …
zwartgeblakerde boomsculpturen en twijgen als frivole bladverademingen.
Blauwst blauwig diepblauw wegvluchtend vlak van hardbotsen van zachtheid omarmd door een witte stroom van leven.
Of is het schijn ? Vult het schijngroen de ruimte, draagt het vlak de wereld. ijlheid en uitzichtloosheid, inzicht laat het vermoeden wankelen.
De aarde en haar mysterie
Duisternis scheppen en het licht alvast bewaren licht achter de einder het scheppen van adem achter de kim van donkerte
Zo de plek klaar zetten voor wie ernaar verlangt, erin wil verwijlen.
Rood als het hart nog niet aan pompen toe van bloed te goed
Roos die onbegrensde mogelijkheid
Geel van bevrijding en toch, gemaskeerde aanwezigheid
Fascinerende kijk door een gordijn van mixtures van wat was en nu gestold in kleurenzweem van argwaan of argeloosheid
Wit blad, zwarte gat diep en paars van oneindigheid
Onaardse aarde heel en al van verdoken kwelling en goedmoedigheid De aarde zoals ze kan zijn…
Anders wordt het met de vlucht in wat was. Het slechte was er al. Wij zeker niet, denken we.
De dood en een andere duisternis, van wat was geen toekomst kleuren van besmeuren
Het verleden ontpuzzelen, een moment, een tijdshalte
Niets van verleden zit niet in het nu
Hier
Op deze plek
In deze gangen
Een gebeurtenis, het beeld, het icoon
Klein in het grootse de vergroting groots in het kleine
Kamers van verdwelming
Het licht staat niet eens aan de deur
Een huis doormidden half op half onder van weerspiegeling
In een zwart land van wit doorstreept
De man in een groene jungle van heup ter waterspiegel
Hoe woont die man
De man is afwezig
Kijkt niet eens
Ziet hij het wonder van het licht daar achter die onbereikbare kim?
Zij daarentegen, wat lichtgehavend, savoureert de onnozelheid van het bestaan in roos en ruit
Uitgeraamd in deze omheinde magnoliatuin
Magnolias forever
kijk, luister en sssavoureer…

Mies Criel

 

Maaike Aelbrecht

Patrick Goditiabois

 

 

Patrick Goditiabois

info

https://www.facebook.com/3-schilders-4-gangen-407381933402532/?epa=SEARCH_BOX
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

Karmelietenklooster
Burgstraat 46
9000 Gent
van 15 maart tot 14 april 2019
elke dag van 10u tot 18u

contact

Maaike Aelbrecht m.maaikemaria@gmail.com
Mies Criel miescriel@gmail.com instagram @miescriel
Patrick Goditiabois p.goditiabois@gmail.com instagram @patrickgoditiabois

Tekst Kathleen Ramboer en Patrick Goditiabois
Fotografie Kathleen Ramboer

 

Over de randen van mijn handen

Jo Michiels, beeldend kunstenaar met een aparte inspiratiebron

In 2017 werd ik een eerste maal geconfronteerd met beeldend werk van Jo Michiels. Jo Michiels onderscheidt zich van andere kunstenaars omwille van zijn aparte werkwijze en inspiratiebron. Zie link kunstpoort https://kunstpoort.com/2017/07/03/tangere/
Hij timmert verder aan deze weg en met succes, het werk oogt subtieler dan voorheen.

Jo Michiels rondde in 2015 zijn opleiding Schilderkunst af aan de Academie van Gent. Tegenwoordig maakt hij abstracte tekeningen, collages en schilderijen. Het vertrekpunt voor zijn werk zijn retro-pornografische foto’s uit de jaren 60 en 70. Hij schildert de foto’s niet na. Noch een verhaal noch duidelijke emoties zijn terug te vinden. De nadruk ligt op compositie. Hij laat zich inspireren door de beweging van de gefotografeerde lichamen en de specifieke kleuren uit die periode, vandaar de eigenzinnige kleurcombinaties, geometrische vormen en organische lijnen. In zijn recent werk integreert hij lichamen uit pornografisch beeldmateriaal, de huid wordt letterlijk zichtbaar op de ondergrond als onderdeel van een abstract landschap. Nadien bouwt hij het beeld laag over laag op in een onorthodoxe mix van olieverf, acrylverf, acrylspray, houtskool, kleurpotloden, (was)stiften.

De tekeningen, collages en schilderijen zijn een zichtbare zoektocht naar compositie waarbij aarzelende en vastberaden acties elkaar afwisselen. Zijn beeldend werk is steeds een getuigenis van een eigen ontstaansproces. Afgelijnde vlakken, grillige vormen en lijnen verraden het overschilderen, afdrukken en wegvegen.

De tentoonstelling ‘Bodily Drawings’

Jo Michiels toont in zijn tentoonstelling Zebrastraat te Gent zie link https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/ werken uit de reeks ‘Bodily Drawings’. Deze creaties zijn ontstaan gedurende de maand augustus 2018 tijdens een residentie in Hongarije @D’Clinic Studios en in zijn atelier najaar 2018 / voorjaar 2019.

In deze tekeningen, mixed-media op papier, wordt het lichaam gedeconstrueerd en nadien terug opgebouwd op een directe en intuïtieve manier. Het resultaat zijn abstracte tekeningen met een zichtbare voelbare referentie naar lichamen en lichamelijkheid.

Jo Michiels maakt kunst vanuit een behoefte aan een soort aanraking, de aanraking van het papier en huid op het papier. Huidhonger, volgens Van Dale: behoefte aan aanraking van de huid.

 

 

“Over de randen van mijn handen /
Tasten mijn handen /
Naar mijn andere handen /
Onophoudelijk”

Paul van Ostaijen

Info

Locatie Kunstplatform Zebrastraat 32

9000 Gent
kunstenaar maand maart

Open maand maart van 9u tot 17u
donderdag van 18u tot 24u
zaterdag en zondag van 14u tot 18u

Opening donderdag 7 maart 2019 om 20u

www.jomichiels.com

www.zebrastraat.be

Info persmap Jo Michiels
bewerkt door Kathleen Ramboer
beeldmateriaal Jo Michiels

Kunst in de publieke ruimte

Kunst op het centrumplein van Sint-Baafs-Vijve herinnert aan een verloren vlasteelt

Sint-Baafs-Vijve profileert zich als een typisch Zuid-West-Vlaams dorp waar vroeger de vlasnijverheid voor de meeste jobs zorgde. Nu is de industrialisatie een feit. De installatie in de dorpskern ‘Vlaskapellen’ van Martine Platteau zorgt dat deze vlasteelt in de herinnering van de bewoners blijft hangen. Dit is het bewijs dat kunst in publieke ruimte zin heeft. De dorpskern van Sint-Baafs-Vijve gelegen aan de armen van de Leie, waar fietsroutes en wandelroutes elkaar kruisen en zilverreigers over de weiden vliegen, is dé geschikte plaats voor een ontmoeting tussen kunst, cultuur, bewoners en bezoekers.
Het hoe en waarom kreeg ik te horen van ontwerpster/kunstenares Martine Platteau en uitvoerder/ aannemer metaalconstructies/kunstenaar/ontwerper Willy Cauwelier.

Kunstpoort Is dit project het resultaat van een wedstrijd? Wie is de opdrachtgever?
Martine Platteau Het bestuur van Sint-Baafs-Vijve/Wielsbeke schreef een wedstrijd uit. Ze zochten een creatieve oplossing voor parkeerpaaltjes op het vernieuwde centrumplein. Dit plein is gelegen aan  de groene boorden van de Leie. De installatie moet verhinderen dat auto’s parkeren op de groene zone. Hun voorkeur ging uit naar mijn concept omdat ik refereer naar de vroegere vlasnijverheid in de streek. Het ontwerp bestaat uit stalen vormen geïnspireerd op ‘vlaskapellen’. De blauwe verlichting die door vele gaatjes bovenaan de vorm uitstraalt, refereert naar de vlasbloem. Deze 48 ‘Vlaskapellen’ betekenen respect voor het harde werk van de bewoners in de vlasteelt.
Willy Cauwelier De leegstaande vlasroterie op het centrumplein verwijst ook nog naar het rijke vlasverleden. Ze wordt weldra omgetoverd tot lofts. De vlaskapellen sluiten hier mooi bij aan.

Kunstpoort Wie koos de partners om mee samen te werken?
Martine Platteau Toen de stad de Vlaskapellen door buitenlandse werknemers wilde laten uitvoeren stelde ik mijn veto. Ik wilde in zee gaan met aannemer metaalconstructies en kunstenaar Willy Cauwelier. Omdat Willy zelf kunstenaar is begrijpt hij beter dan wie ook mijn concept, eisen en gedachten. Hij heeft veel ervaring. Zo was ik zeker van een perfect eindresultaat.
Willy Cauwelier Samen brachten we reeds een aantal projecten tot een goed einde. We voelen elkaar perfect aan. Voor mij was dit een soort ‘tartineproject’, een acte d’amitié.
Martine Platteau Mijn installatie maakt deel uit van een totale hertekening van de dorpskern en haar omgeving. Stad Wielsbeke contacteerde Studiebureau Demey, Landschapsarchitect Denis Dujardin, Technische dienst Wielsbeke en verlichtingsadvies Kaat Espeel.

Kunstpoort Met welke administratieve, stedenbouwkundige en/of technische regels werden jullie geconfronteerd? Was er een bepaald budget?
Willy Cauwelier Met ons voorgestelde budget was stad Wielsbeke onmiddellijk akkoord. Er waren  geen speciale stedenbouwkundige en/of technische regels na te leven.

Kunstpoort Verliep de samenwerking met de verschillende partners vlot?
Willy Cauwelier
Er werden werkvergaderingen voorzien met alle partners. Vooral Studiebureau Demey en de technische dienst Wielsbeke stelden zich coöperatief op.

Kunstpoort De stad wou een verplaatsbare installatie, waarom?
Martine Platteau Iedere tweede zondag van oktober staat de dorpskern van Sint-Baafs-Vijve in de belangstelling  voor de loop- en zwemwedstrijden voor honden, in de volksmond ‘hondenzwemming’ genoemd. De honden moeten een korte afstand lopen en over de oude Leie-arm zwemmen. In januari 2018 werd dit stukje folklore zelfs erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Mijn installatie Vlaskapellen maakt dan plaats voor tenten, kraampjes, voor een soort Vlaamse kermis.
Willy Cauwelier Voor deze move zochten we een eenvoudige en gemakkelijke oplossing. Na verwijderen van de Vlaskapellen, verdwijnt elektriciteit, zoals kabels, in een holte in de grond onder de vlaskapellen. Met een deksel erop is het plein clean en klaar voor één of ander evenement of activiteit.

Kunstpoort Waren er technische problemen?
Willy Cauwelier De productie van de Vlaskapellen verliep vlot. Later doken moeilijkheden op. Zo bleek drainage nodig. Doordat de Vlaskapellen op een plateau staan, kan water binnensijpelen.
De elektriciteit voor de lampjes was een ander struikelblok. Jammer genoeg bleek de verlichting niet klaar voor de inhuldiging. Gelukkig was het zomer.

Kunstpoort Was er een deadline?
Martine Platteau De opening was voorzien oktober 2016. Wegens het faillissement van de aannemer, aangesproken voor vernieuwing van de dorpskern, verplaatste stad die naar 1 juli 2018.
Willy Cauwelier Door een fietsongeval wachtte mij een ingreep aan de schouder begin 2018. Ik heb hard gewerkt om de installatie klaar te hebben voor de operatie.

Kunstpoort Wie volgt de staat van het kunstwerk op? Wie is verantwoordelijk voor herstellingen in geval van bijvoorbeeld vandalisme?
Willy cauwelier Stad Wielsbeke controleert de toestand van de installatie. Vandalisme vrezen we niet want de stalen Vlaskapellen zijn oersterk. Zelf ben ik 10 jaar verantwoordelijk voor het kunstwerk.

Kunstpoort Zijn jullie tevreden over de Vlaskapellen? Zou je het project de volgende keer anders aanpakken?
Martine Platteau Een beter resultaat kon ik mij niet dromen. De blauwe lichtjes van de grootste objecten heb ik achteraf wat hoger laten plaatsen, nu ben ik 100% tevreden. Deze manier van ondernemen zou ik zeker overdoen.

Kunstpoort Hoe reageerde de bevolking? Voelen ze zich betrokken bij het kunstwerk?
Willy Cauwelier Toen ik aan het werk was, keken de bewoners nieuwsgierig naar de Vlaskapellen. Een babbel kwam algauw op gang. Het verhaal achter de Vlaskapellen vinden ze schitterend. Door dit kunstwerk ontstaat een dialoog en win je belangstelling voor kunst in een openbare ruimte.  

Kunstpoort Martine je ontwerpt niet alleen in opdracht maar je maakt ook eigen creaties met een persoonlijke motivatie. Beïnvloeden die elkaar? Versterken ze elkaar? Vind je zo oplossingen voor eigen werk die je anders niet zou gebruiken?
Martine Platteau Ik maak inderdaad ook eigen werk gewoon omdat ik het niet laten kan, 2D of 3D. Eerst is er het idee, later zoek ik de gepaste uitvoering. Dit kan metaal, chocolade, papier, epoxy, stof, film… zijn. Een opdracht moet ik aanvoelen daarna kan ik aan de slag. Dichter Alain Delmotte omschreef mijn werkwijze als volgt: “Ze reflecteert in een beginstadium maar eenmaal deze episode voorbij volgt ze vanuit dat reflexieve haar intuïtieve weg.”

Kunstpoort Je gebruikt zelfs smeed- en laswerk.
Martine Platteau Inderdaad, ik volgde een gepaste opleiding. Door gericht diverse materialen te gebruiken kom ik tot een eigen beeldtaal. Misschien is mijn werk niet altijd door de toeschouwer te vatten. Het publiek mag mijn creaties interpreteren door ze gevoelsmatig en empathisch te benaderen.

Kunstpoort Willy, werk je graag in opdracht of zou je liever een tijdje voluit voor eigen werk gaan?
Willy Cauwelier Ik werk en creëer graag. Het maakt mij niet uit of ik in opdracht of in het kader van ‘ l’art pour l’art’ werk.  Vooral het creatieproces boeit me: vertrekken vanuit een idee, het meest aangepaste materiaal kiezen en uiteindelijk het ontwerp zien geboren worden.

 

Info
www.martineplatteau.be
Willy Cauwelier www.lachose.be

 

 

 

 

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

Vitines d’Amour: een ode aan de liefde

Kunst-wandelroute Vitrines d’Amour

51 handelszaken en 55 kunstenaars brengen in de Vitrines d’Amour van Gent Linkeroever een ode aan de liefde.
55 artiesten vonden een match met 51 handelszaken om de commerciële hoogdag van romantiek, Valentijn, te visualiseren in hun etalage. Het resultaat is Vitrines d’Amour, een gratis kunst-wandelroute waarin de liefde centraal staat. Vitrines d’Amour is een organisatie van sfeergebied Gent Linkeroever en beleeft nu zijn tweede editie van 1 tot 14 februari 2019.

Met deze gratis kunst-wandelroute wil Gent Linkeroever het clichébeeld van Valentijn doorbreken, kunst promoten en ondernemers, bewoners en bezoekers van de buurt Gent Linkeroever verbinden. Het kunstaanbod is zeer divers. Installaties, assemblages, foto, collage, woord, film, illustraties… bezingen de liefde in al haar facetten en toonaarden.

KUNSTPOORT stelt graag uit het rijke aanbod enkele kunstenaars en handelaars aan je voor.

Mia Reynaert – Apotheek Anaïs Roos – Burgstraat 120

Mia erfde van haar pa massa’s schattige pillendoosjes. Een vriendin schoenfanaat offreerde haar ontelbare leuke kinderschoentjes. Ze wist dat Mia ontzettend creatief is en graag recycleert. Deze doosjes en schoentjes vormen het uitgangspunt voor haar installatie. Deze matcht wonderwel met de locatie, de apotheek van Anaïs Roos. Ze waarschuwt voor de mogelijke gevolgen van die grote Liefde en/of passie.
Tekst bij haar installatie:
Een kinderschoen is gauw gevuld.
Liever niet door toeval.

De Durex display naast de installatie biedt naast het pilletje nog een oplossing.

 

Eddie De Winter – De Dansende Kameel – Burgstraat 15

De speelse assemblages van Eddie De Winter sluiten wonderwel aan bij de leuke naam van het reisbureau De Dansende Kameel. De kunstwerken met kleine figuurtjes onder een stolp verraden de cartoonist in Eddie. Ze geven een knipoog aan de Britse streetart kunstenaar Slinkachu.

assemblage Till death do us part
Graag zien tot de dood ons scheidt… het bestaat gelukkig nog wel ook al loopt er soms een kleine rode draad tussen liefde en haat.

assemblage Broken
Het kan kei-hard zijn als een relatie tussen 2 mensen stuk gaat… en nog moeilijker is het om een gebroken hart terug dicht te naaien.
foto’s © Eddi De Winter
instagram.com/eddidewinter

Free Pectoor – Nathalie Vleeschouwer – Onderbergen 17

Rood is het digitaal beeld van Free Pectoor, rood is de kleur van passie en liefde.
Deze opname maakte Free met zijn smartphone tijdens het optreden van Isolde Lasoen en band in de Zebrastraat een Kunstenplatform te Gent. Muziek vormt hier de rode draad. En is Passion ook niet dé lyrische song van Rod Stewart? Er is meer, Passion is tevens de drive van modehuis Nathalie Vleeschouwer? De cirkel is rond. Van een match gesproken.
www.nucleo.be/artist/index/nl/104

foto ©Free Pectoor

 

 

Jo Michiels – Fase 2
Struifstraat 1

Els van Fase 2 koos zelf een werk van Jo Michiels uit de reeks Anteros. Anteros, de ogenminnaar is een citaat van de Portugese dichter Pessoa. Els, enorm creatief met vilt, ging de confrontatie aan met het schilderij en maakte een interpretatie in vilt. Die 2 werken zijn binnenshuis te zien.

Twee collages van de reeks ‘Bodyscape’ kan je bewonderen in de vitrine. Jo Michiels maakt abstracte schilderijen, tekeningen en collages met referenties naar lichamen en lichamelijkheid. Zijn vertrekpunt zijn retro pornografische foto’s. Dit zorgt voor een eigenzinnig kleurenpalet. ‘Bodyscape’ is de titel van een reeks schilderijen en collages waarbij huid letterlijk zichtbaar wordt op het canvas, als onderdeel van een abstract landschap.
www.jomichiels.com

Yon Sim – De kaft
Zwarte Zusterstraat 12

Ongehoord romantische bladwijzers van Yon Sim, gecreëerd voor vitrines d’Amour, zijn exclusief te verkrijgen in Boekhandel De Kaft. Dit is er eentje.

Instagram.com/Sim_Yon

 

 


Jonathan Sommereyns – Het Zwarte Gat – Annonciadenstraat 16

De leuke momentopname van Jonathan Sommereyns is straatfotografie op zijn best. Het rode kleurvlak zuigt je in de foto naar het beeld van de jonge lovers. De toepasselijke vrouwentongen en de rode muur van Het Zwarte Gat maken het plaatje compleet. Een schitterend geheel!
www.sommereyns.com

 

 

 

Ruth Van de steene – Chocolatier Hilde Devolder – Burgstraat 43

De vitrine van Chocolatier Hilde Devolder baadt in een warme Valentijnsfeer. Rode hartjes, hartjes in chocolade en fijnzinnige gedichten van Ruth Van de Steen geven je een zoet gevoel.
https://ruthvandesteene.com

 

 

 

 

Kathleen Ramboer – het binnenhuis – Burgstraat 29

Stoffeeratelier en interieurvormgeving het binnenhuis vormt een unieke match met de foto’s van bedlinnen van Kathleen Ramboer.
Deze tekst geeft duiding bij de beelden.
Liefde speelt zich af tussen lakens: roze, blauwe, witte…
Op de sensor tovert een streepje middag zonlicht
het tafereel zachtjes om tot een ‘l’Amour l’après midi’.
www.kathleenramboer.be
instagram.com/kramboer
https://www.facebook.com/kathleenramboer/ 

  

 

Marika Giacinti – Het Moment – Burgstraat 20

Ook de illustratoren mogen we niet vergeten. Geniet van Het Moment, locatie van de vernissage, en de tekeningen van Marika Giacinti. De illustratrice verzorgt er de huisstijl op een originele en hedendaagse manier. De Vitrines d’Amour van Het Moment is een gelaagd werk: een Valentijn collage plus een tekening op de ruit er overheen.
https://cargocollective.com/marika_giacinti

 

 

 

 

 

Er hangt duidelijk romantiek in de straten van sfeergebied Gent Linkeroever.
Trotseer de winterprik en laat je verwarmen door de kunst in de Vitrines d’Amour.
Een finissage verzorgt een laatste date.

Info

Deelnemende handelaars en kunstenaars kan je vinden op de facebookpagina
https://www.facebook.com/events/255405761807898/

De route loopt van 1 tot 14 februari, Valentijnsdag.
Een handig boekje met uitgestippelde wandelroute en deelnemende kunstenaars plus handelszaken is gratis te verkrijgen bij de deelnemers.
Op Valentijnsavond neemt Gent Linkeroever afscheid met een laatste date, een hartverwarmend drankje in de binnentuin van Het Objectief Oude Houtlei
Welkom vanaf 19u. Om 21u is Vitrines d’Amour afgelopen maar wie weet wat de avond nog brengt?

Organisator Gent Linkeroever https://www.facebook.com/gentlinkeroever/
Coördinator Marieke Selhorst van Het Objectief www.hetobjectief.com

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer