Een Bus vol Poëzie

De laatste halte van de Poëziebus is het jeugdcentrum De Kuub te Mechelen.

Aan boord 20 dichters en een aantal logistieke medewerkers. Dit gezelschap is sinds 5 augustus onderweg. Rotterdam, Amsterdam, Zwolle, Groningen, Eindhoven, Gent, en vandaag, 11 augustus, Mechelen zijn de steden die op het programma stonden met bovendien 3 optredens in Groningen en 2 in Gent.

Bij de start van het event is het zoeken naar een vrije stoel. Irène Siekman, dienstdoende host, geeft een korte inleiding en kondigt een lokaal duo aan: de twee broers die het collectief Arno en Hidde Moens vormen en die deelnamen aan de editie 2017 van Poëziebus. Dadelijk krijg je de indruk dat dit niet enkel om poëzie draait, maar ook veel weg heeft van theater. Later verneem ik dat het ding een naam heeft: “podiumpoëzie” of “podium-dichtkunst” en de dichters zijn “podiumdichters”.

Aurora Guds

Via contacten kwam ze in aanraking met de Poëziebus en waagde ze haar kans door deel te nemen aan de selectieprocedure. Ze ziet zichzelf als een traditionele dichter. 

De voorbije week was voor haar een geweldige ervaring, veel meer dan poëzie. Ze omschrijft het als volgt: het samen creëren van één groot werkstuk waarbij de visie van de individuen wordt gekneed tot één geheel in een proces van inclusiviteit, waarbij alle stijlen aan bod kunnen komen. 

Reeds als kind schreef Aurora verhalen en gedichten. Optreden voor een publiek was een echte stap vooruit: een spannende gebeurtenis maar binnen de veilige bakens van de groep.
“Hoe je stuk gebracht wordt, ligt volledig in je handen, je bent volledig vrij. “

Haar wens is om ooit een dichtbundel te publiceren. Ze wil vooral alle kansen te baat nemen om te blijven groeien. Op dit ogenblik focust ze op de performance die bij podium-poëzie hoort.

Terence Roelofsen

Terence was reeds actief in het brengen van liedjes en het schrijven van korte versjes en teksten. Via de social media hoorde hij van de Poëziebus en nam vorig jaar deel aan de selectieprocedure. 

De Poëziebus beschouwt hij als een leerproces. Hij schreef zijn tekst amper één week voor het vertrek van de Poëziebus. Het was een heftige ervaring: zeven dagen opgetreden, en ondertussen bijschaven en verbeteren. Naast de workshops en de optredens die een waar leerproces vormden,  was het voor hem ook een ervaring op menselijk vlak, soms heftig. Een week vertoeven in deze toch grote groep vroeg van hem dan ook een zekere mentale voorbereiding. De opvang door de andere deelnemers verliep supergoed en de organisatie was top. Naarmate de week vorderde werd het leuker. 

Terence gaat binnenkort van start met de voorbereiding van de uitgave van een Nederlandstalige LP. In de toekomst wil hij culturele agenda’s programmeren, een activiteit die hij momenteel al uitoefent voor een hotel met cultuurpodium en expositieruimte.

Anna Borodikhina

De Poëziebus is voor Anna een bekend gegeven. Ze woonde eerder een optreden bij in Kavka te Antwerpen. Een tweede poging om door de selectieprocedure te komen lukte haar ditmaal. Anna bracht een leuk stukje slam-poetry, een genre waarin ze enkele jaren geleden haar eerste passen waagde. Na het volgen van enkele workshops kreeg ze via Facebook regelmatig verzoeken om op te treden. Nu is dit uitgegroeid tot een vaste activiteit op diverse locaties in Vlaanderen.

Anna voelt zich met de Poëziebus een ervaring rijker. Naast het soms vermoeiende aspect van dit type activiteit, genoot ze vooral van de aangename en open sfeer en de nieuwe contacten met andere dichters. De culturele verschillen tussen Nederlanders en Vlamingen zorgden af en toe voor grappige situaties. Netwerking.

Toekomstgericht heeft Anna een hele waslijst verwachtingen.  Daartoe behoren het uitgeven van een boek en een dichtbundel. Ook haar EP (nvdr: EP staat voor ‘extended play muziek’, een opname die te lang is voor een single en te kort voor een album) komt er binnenkort aan. Ze wil zeker verder doorgroeien in de muziek maar ook,  in lijn met haar studie, zich als psychotherapeut vestigen. Verder wil ze evenementen organiseren en jongeren helpen door te groeien. En last, but not least: geïnspireerd door persoonlijke ervaringen zal ze misschien ook ooit een stap wagen in de politiek.

De voorstelling

Dan is het de beurt aan de 20 dichters die een week lang samen hebben doorgebracht en tot een ware poëzie-familie uitgegroeid zijn. Het wordt dan ook een verbindend gebeuren. Het ene stuk vloeit door in het volgende. Geen onderbrekingen. Geen applaus. Enkel vingergeknip en een luide kreet worden getolereerd tijdens de voordracht.

In dit grote stuk komt iedere dichter met zijn eigen stijl aan bod. Van zuivere poëzie naar tekst begeleid op muziek, naar slam-poetry, naar podiumpoëzie…. het ene volgt het andere broederlijk op en vormt een prachtig geheel.

Irène Siekman

Een boeiend gesprek met de drijvende kracht achter de Poëziebus, die voor het eerst van start ging in 2015.

Over de doelstelling van Poëziebus:

“De doelstelling van het evenement is voornamelijk de sector van de poëzie helpen groeien. De contacten tussen Nederlandse en Vlaamse dichters draagt hiertoe bij. Mensen leren ontzettend veel van elkander en dat doet de sector groeien. Deze samenwerking zorgt er eveneens voor dat een breder publiek wordt aangesproken.”

Over het accent van editie 2019:

“Jaarlijks wordt er ook een specifiek accent gelegd. Dit jaar draaide het om de interactie. Het is belangrijk dat wanneer een artiest op het podium staat, er tevens een contact ontstaat met het publiek. Dit doe je bijvoorbeeld door mensen in de zaal aan te kijken. Een gedicht op papier lezen en een dichter die op het podium zijn werk brengt, zijn twee heel andere ervaringen. Contact kan op een zeer persoonlijke manier gemaakt worden. Hoe meer ruimte daartoe beschikbaar is, hoe beter. En dat wou Poëziebus – editie 2019 – vooral in de verf zetten: een spanningsboog over de tour heen, waarbij de deelnemers intuïtief de line-up vastzetten en zo een bepaalde gezamenlijkheid tonen van waaruit de dichters kracht ontwikkelen en een beter contact met het publiek krijgen. Zo wordt het een gezamenlijke ervaring waar het publiek ook onderdeel van wordt. 

De oproep tot deelname speelde hier reeds op in. Aan kandidaten werd gevraagd een tekst én een video in te sturen. De interesse in het ‘performen’ en de bereidheid zich er in uit te dagen moesten immers duidelijk aanwezig zijn om door de selectieprocedure te raken. Podiumpoëzie is immers een aparte discipline.”

Over het succes van de Poëziebus:

“Het event werd uitgebreid gepromoot. De opkomst in de diverse steden was telkens een groot succes, overal zat de zaal telkens vol.”

Het einde

Het slot van deze namiddag betekent voor de dichters eveneens het einde van een fantastische week. Dit vindt vooral zijn weerslag in het dankwoord dat zij richten tot Irène. Er worden tranen weggepinkt, het bewijs dat deze mensen van diverse leeftijden een mooie ervaring rijker werden die ze nog lang met zich zullen meedragen.

Volgt er een Poëziebus 2020? 

Of er een editie 2020 van Poëziebus zal volgen hangt af van diverse factoren, zoals – en dit is een belangrijke voorwaarde – de financiering van het gebeuren. Er wordt gewerkt met een heus financieel plan. Afwachten of de nodige fondsen en sponsoring kunnen verzameld worden. Wij zien er in ieder geval al naar uit!”

Epiloog

Het is even wennen
20 dichters in een rijdende bus
de promiscuïteit
bij het dichten
ieder zijn stijl
toch op den duur
wordt het een geheel
ze spreken dezelfde taal
maar een grens en een nationaliteit
maken ons anders
we zijn allen ambitieus
er was wel een selectieprocedure
de criteria zijn onbekend
oude dichters, jonge dichters
iedereen moet leren
zijn poëzie op een podium te brengen
de zaal is vol mensen
hebben ze een voorkeur
ieder begrijpt iets anders
op een zondagnamiddag
poëzie beluisteren
het is even wennen

Poëziebus: https://poeziebus.nl
Creatief Schrijven: https://creatiefschrijven.be

Tekst Magda Verberckmoes
Epiloog en foto’s Eric Rottée

STRAF!

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer

De schrijfdag 2018: Festival van het geschreven woord

De schrijfdag 2 juni 2018 georganiseerd door creatief schrijven was opnieuw een feest voor de Nederlandse taal. Dit jaar waren  stadsbibliotheek van Gent De Krook en kunstencentrum Vooruit the places to be voor alle literair talent.

 

Verrast flaneerde ik om 11u over het Miriam Makeba plein, standjes verzameld onder een vaalgrijze lucht vrolijkten het hele gebeuren op. Boekhandel Paard van Troje, de giftshops La Vie en Prose, De Ongebonden Boekbinderij, Steen, Schaar en de selfpublishing bedrijven Create My Books en Skribis… allen showden met verve hun literaire producten. Zie reportage kunstpoort
https://kunstpoort.com/2018/06/03/een-ongebonden-ontmoeting-op-de-schrijfdag-2018/
Ook het vertrouwde SCRABBLE bord stond klaar voor een puzzel van woorden.

          

Infosessie Kracht van Social Media

De Infosessie Kracht van Social Media leek me geknipt voor Kunstpoort. Zaal De blauwe vogel, een toepasselijke naam voor mijn zoektocht naar Social Media tips en tricks, liep aardig vol. Wim Oosterlinck fungeerde als dé geknipte moderator voor gesprekspartners Siel Verhanneman, Katrijn Vanbouwel en Kristof D’hanens. Het werd een pittige vlotte sessie, to the point. Een gevatte Wim Oosterlinck leidde de geanimeerde gesprekken en het onbevangen improvisatie acteertalent van Katrijn Vanbouwel in goede banen.

Wat is me bijgebleven?

Voor Siel Verhanneman is Facebook niet veilig voor haar poëzie. De ganse wereld leest mee. Haar schrijven mag niet afhangen van sociale media. Aantal volgers is niet belangrijk, echte volgers wel. Posten doet Siel om werk te delen, als test, niet om meer volgers te hebben. Ze streeft naar integriteit, te veel hashtags vermijdt ze.
Kristof D’hanens beweert dat Facebook de nieuwe Google is. Facebook heeft een agendafunctie en is uitstekend voor het propageren van evenementen. Instagram daarentegen lijkt eerlijker en authentieker. Een blog heeft nog zin en is niet passé. Oef, Kunstpoort mag er zijn.
Tip van Kristof: plaats op Instagram naast je literaire teksten ook alledaagse foto’s. Laat zien dat een schrijver ook maar een mens is. Gebruik visuele creativiteit voor je teksten zoals de filmfunctie.
Volgens Katrijn Vanbouwel overschatten uitgevers de sociale media. Ze kijken naar je volgersaantal. Dit maakt het creatief schrijven kapot. Sociale media is waardevol voor feedback. Ga in interactie met mensen.

Social Media en info

Siel Verhanneman
Auteur van: Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd en Zo scherp je kon er ook niet geweest zijn
Instagram @sielvhm – facebook @vijftiendeverdieping
Kristof D’hanens
Na zijn studies Germaanse talen en bedrijfseconomie startte hij met andere mediatrainers het bedrijf I LIKE MEDIA. Dit collectief freelance communicatietrainers helpt verenigingen, overheden en ondernemers met hun digitale communicatie.
http://www.ilikemedia.be/
http://www.ilikemedia.be/blog/
Katrijn Vanbouwel
columnist, improvisatieactrice en schrijfster van de roman De muze en het meisje http://katrijnvanbouwel.be/muze/ 
instagram @katrijn_vanbouwel @katrijvanbouwel – twitter _katrijn
Wim Oosterlinck
radiopresentator en schrijver van Ik wilde geen kinderen (en nu heb ik er twee)
twitter @WimOosterlinck – instagram @wimoosterlinck – facebook @wimoosterlinck

Creativiteit als bron

Een writersblock voorkomen leerde ik in de workshop Creativiteit als bron onder leiding van Sarah Timermans. Wie is Sarah Timmerman?
Sarah Timmermans is ondersteuner in het onderwijs, integraal welzijnscoach en auteur van Het Creatieve Dagboek. Dit boek is een theoretisch- en doe boek met schrijf- teken- en collage opdrachten om de creativiteit aan te scherpen. De stelling van Sarah Timmerman: Creativiteit is helemaal  geen talent en is aangeboren. Door o.a. opvoeding en veelvuldig gebruik van mediaschermen raakt die verbeeldingskracht ondergesneeuwd. Om tot oplossingen te komen is inventiviteit uiterst belangrijk in het dagelijks leven. Verbeeldingskracht maakt het leven zo veel aangenamer. Spel, chaos en risico is interessant.

         

Boxen met kleurtjes, krijtjes, lijm, spatel, babydoekjes, tijdschriften, dobbelstenen…. nodigen uit creatief aan de slag te gaan.
Sarah Timmerman schotelt de deelnemers uitdagende opdrachten voor die de verbeelding prikkelen, de inspiratie een boost geven. De deelnemers maken een collage van woorden en betekenisloze beelden en voegen kleuraccenten en/of vlakken eraan toe. Sarah vraagt innerlijke kritiek achterwege te laten, knoeien mag, laat je verrassen.
De bedoeling is de collage aan te vullen met zinnen die zomaar opborrelen, freewriting. Een heerlijke meditatieve stilte getuigt van de concentratie bij de deelnemers. Hier worden grenzen verlegd. Een creatieproces is in gang gezet.
info op
www.sarahtimmermans.com

Herman Brusselmans 35 jaar schrijver en 75 boeken

De lezing van Herman Brusselmans in de Vooruit dat wilde Eric onze fotoreporter zeker niet missen!
Herman Brusselmans, wie kent hem niet?, is 35 jaar schrijver en auteur van meer dan 75 boeken. Hilde Van Malderen, freelance journaliste, columniste en presentatrice ging in dialoog over zijn omvangrijk oeuvre. Hilde Van Malderen debuteerde in 2017 met één van de best verkochte debuten Kathaai. http://www.hildevanmalderen.be/


Wat Eric me vertelde.
De productieve Herman Brusselmans is een nachtschrijver, heeft nooit last van een writers block, de inspiratie komt zo. (nota van Kunstpoort: een workshop Creativiteit als bron is niet broodnodig voor deze auteur). Veel boeken gaan over zijn leven als beroemd schrijver en bevatten gescheld op zijn omgeving. Toch beweert Brusselmans in deze lezing dat zijn werk niet biografisch is.
De auteur verwijt de opdringerige media niet relevante feiten te verspreiden over zijn persoon. Wat heeft stoppen met roken te maken met zijn schrijverschap? Waarom heeft de media interesse voor zijn lief?
Vroeger schreef hij columns voor De Morgen – De Standaard. Die hebben zijn diensten niet meer nodig, zelf zegt hij: “Ik heb de bons gekregen”.

Herman Brusselmans krijgt veel kritiek op de eentonigheid van zijn oeuvre, zijn schuttingtaal en platte seksueel getinte uitspraken. Hij blijft een omstreden figuur maar kleurt het landschap van de Nederlandstalige schrijvers. Fijn dat hij op de schrijfdag zijn mening kon uiten. Daar zijn we blij om.

Uit de talrijke workshops, lezingen activiteiten een keuze maken was voor ons reuze moeilijk.  Wat we uitpikten was boeiend en vraagt naar meer.
Creatief Schrijven mag zeker tevreden terugblikken op een succesvolle editie.

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer en Eric Rottée

 

 

TOEKOER

Toekoer theaterfestival:
theater, vertelkunst en muziek voor de ganse familie

Toekoer beleeft zijn vijfde editie.
Toekoer is een jaarlijks familie theaterfestival georganiseerd door OPENDOEK en de Abdijsite Herkenrode.
https://www.opendoek.be/
http://www.abdijsiteherkenrode.be/

Het prachtige domein met de oude hoevegebouwen van de abdij Herkenrode en de omliggende 100 hectare natuurgebied zorgen ervoor dat zowel de cultuur- als de natuurliefhebber aan zijn trekken komt.

Het programma omvat een brede waaier aan kinder- en familievoorstellingen, muziek-, vertel- en figurentheater, visuele acts, poëzie voor groot en klein…
Het theaterfestival kan je makkelijk combineren met een bezoek aan het belevingscentrum en de kruiden- plus inspiratietuinen van de abdijsite. In de inspiratietuinen vind je meer dan 500 verschillende kruiden en kruidachtige planten. Zie links
http://www.abdijsiteherkenrode.be/de-site/kruiden-en-inspiratietuin/ en
http://www.abdijsiteherkenrode.be/de-site/belevingscentrum/

INFO

Zondag 3 september 2017 van 13u tot 18u30
Abdijsite Herkenrode
Herkenrodeabdij 4
3511 Kuringen

TICKETS

Buitenvoorstellingen: GRATIS
Locatie: de koer, Clavis Conceptwinkel gelijkvloers, het grasperk, het Kunstwerk en Sacramentskapel.
Binnenvoorstellingen: 1 euro
verzamelen aan het Poortgebouw/Clavis Conceptwinkel vanaf 10 min. voor elke voorstelling

TICKETS enkel verkrijgbaar de dag zelf aan de ticketbalie op het festivalterrein vanaf 10u

COMBITICKET
Bij aankoop van 1 ticket krijgt men een bon met 2€ korting voor een combi bezoek aan het Belevingscentrum en de Kruiden en Inspiratietuin op de Abdijsite.

PROGRAMMA

Het volledig programma raadplegen kan via
https://opendoek.be/toekoer/2017

 

Poëzie verbindt

Poëzie als innerlijke kracht

Op de tweede dag van de week van de amateurkunsten, WAK, woonde KUNSTPOORT de performance POËZIE VERBNDT bij. Deze ging door in de stemmige zolderruimte van het Poëziecentrum op de vrijdagsmarkt te Gent, daar waar het allemaal begon.

‘Poëzie verbindt’ een woordje uitleg

Yilmaz Koçak

Nerkiz Şahin, dichteres/kunstenares, staat aan de wieg van het project. Graag wil ze jongeren met verschillende achtergronden samenbrengen, verbinden door middel van taal plus woord en tevens de kans bieden met hun talent naar buiten te komen. Het sociale aspect is hier niet onbelangrijk. Nerkiz Şahin: ‘In deze moeilijke tijden vol oorlogsgeweld, terreur en andere negatieve stromingen wil ik aantonen dat kunst hierboven kan staan’.

Het project kreeg vorm toen Yilmaz Koçak en Johan Van Acker, artistieke medewerkers van de Centrale, erbij betrokken werden. Ieder project vraagt om financiële middelen. Gelukkig geloven schepenen Annelies Storms en Resul Tapmaz sterk in artistiek talent en zo zetten ze hun schouders onder ‘Poëzie verbindt’. ‘Poëzie verbindt’ kadert in het nieuwe stadsproject waarbij artistiek talent ondersteuning vindt om eigen projecten te ontwikkelen en door te stromen naar een professionele context.

Gedurende vijf workshops kwamen jongeren met verschillende roots samen om zich te laten verbinden door taal. Vijf verschillende locaties: Poëziecentrum, MIAT, MSK, Sint-Pietersabdij, Huis van Alijn, zetten hun deuren wijd open voor de sessies. Hierdoor werd heden met verleden verbonden. Met hulp van verschillende technieken, afhankelijk van de vijf locaties, werden jongeren vertrouwd gemaakt met taal, poëzie in het bijzonder. David Troch, stadsdichter van Gent, Johan De Vos en Nerkiz Şahin hebben deze jongeren deskundig begeleid.

Een fotograaf Eduardo Tardaguila (met Uruguayaanse roots) volgde het gebeuren op de voet, dat leverde een schat aan reportage materiaal op. Beeldende kunstenares Lioubov Melantchouk (met Russische roots) liet zich ter plaatse op de verschillende locaties inspireren met als resultaat boeiend passend beeldend werk. De constante ‘verbinding’ hield stand: de verbinding tussen fotograaf en deelnemers, tussen verf en doek, tussen woord, beeld en taal.

Nawel Kalbi

Een gesprekje met dichteres
Nawel Kalb

Kunstpoort: Ben je reeds lang bezig met taal?
Nawel Kalbi: Ik schrijf reeds een drietal jaar gedichten, in het Nederlands, Engels of Frans en ben gepassioneerd door taal. Dat blijkt ook uit mijn studies economie moderne talen.
Kunstpoort: Wil je in de toekomst hier professioneel mee bezig zijn?
Nawel Kalbi: Volledig professioneel misschien niet maar ik wil toch naar buiten treden. Ik schreef in het verleden al verhalen en speeches voor o.a. VICTORIA DELUXE.
Kunstpoort: Waren de vijf workshops verrijkend voor je?
Nawel Kalbi: Zeker, de samenwerking met andere kunstenaars werkte vooral inspirerend. Iedereen heeft een andere manier van kijken, schrijven, reageren. Dat was een leuke ervaring. Verder brachten de verschillende historische locaties ons in een bepaalde sfeer en stemming. Zo waren de schilderijen van het MSK onder andere een aanleiding tot creativiteit. Kunst inspireert kunst.

 

Een gesprekje met dichteres
Betül Akkaya

Kunstpoort: Schreef je reeds gedichten voor de start van dit project?
Betül Akkaya: Neen wel columns. Over het algemeen schrijf ik in de Engelse taal, dit project is hét moment om over te schakelen naar het Nederlands en te dichten. Ik kan mij het best uitdrukken in het Engels. Mijn moedertaal is nochtans het Nederlands. Het is een echte uitdaging.
Kunstpoort: Welke thema’s komen bij jou aan bod?
Betül Akkaya: Ik schrijf vooral vanuit mijn gevoel: over emoties, vreugde, verdriet, liefde.
Kunstpoort: Traditioneel wordt een gedicht in versvorm geschreven en als stijlfiguur wordt dan het rijm gekozen. Hou je van dergelijke dichtkunst en hoe zien jou gedichten eruit?
Betül Akkaya: Ik hou verschrikkelijk veel van een traditionele manier van dichten. Het heeft zo zijn charme. De begeleider David Troch hechte daar minder belang aan.  Nerkiz Şahin speelde in op de creativiteit. Ze lanceerde een woord waar we verder op doorgingen.

Johan De Vos

Een gesprekje met dichter/begeleider
Johan De Vos

Kunstpoort: Persoonlijk vind ik het een moeilijke opdracht jongeren te verbinden door middel van poëzie. Hoe gingen jullie te werk tijdens de workshops?
Johan De Vos: We hebben drie technieken uitgedokterd.
Eerste techniek: inspiratie door een ander gedicht
Door gebruik te maken van een ander bestaand gedicht schep je een sfeer, een scheppingsbodem.
Tweede techniek: inspiratie door een locatie. Hier in het poëziecentrum beklommen we het Torentje. Daar heb je een prachtig uniek uitzicht over de stad. Dit beeld werd verwerkt door de jongeren in hun gedichten.
Het schilderij De Lezing door Emile Verhaeren, 1903 van Théo Van Rysselberghe in het MSK vormde bijvoorbeeld het uitgangspunt voor een collectief gedicht. Een blanco vel werd voor het schilderij gelegd. Een zin alluderend op het schilderij erop neergeschreven. Een tweede persoon bouwde verder op de eerste zin en een derde persoon op de tweede zin en een vierde…. Belangrijk is het openstaan voor gevoelens. Zo ontstaat een collectief gedicht.
Derde techniek: gebruik maken van visuele poëzie
In het MIAT waar oude drukpersen tentoongesteld zijn, werd visuele poëzie gemaakt door woorden, teksten te knippen, te plakken, door een collage te maken.
Kunstpoort: Wat wilde je meegeven aan de jonge dichters?
Johan De Vos: Ik wilde de jongeren kennis laten maken met bepaalde technieken, een manier van gestructureerd werken aankaarten en last but not least ze zelfvertrouwen geven voor de toekomst.
Kunstpoort: Hoe verliep de samenwerking?
Johan De Vos: De sfeer was schitterend en vriendschappelijk. Sommige hebben ongetwijfeld contacten gelegd voor het leven. We hopen later nog eens samen te komen. Het STAM is geïnteresseerd in nog een project.

De voorstelling

Na een korte speech van Nerkiz Şahin, Johan De Vos en Annelies Storms kwamen de dichters aan het woord. Wim De Winter, Betül Akkaya, Nour Hamdan, Yilmaz Koçak , Céderik Goossens, Nawel Kalbi, Alican Ünal, Johan De Vos en Nerkiz Şahin brachten op de planken eigen werk en gedichten van de deelnemers aan het project.
Het was een ingetogen lezing met aandachtige luisteraars die ondanks het lentezonnetje de voorrang gaven aan een middagje poëzie.

Zanger/Dichter Wim De Winter vergastte ons op een muzikaal intermezzo. Zacht en zoet, een eigen tekst gezongen en met gitaar begeleid palmde het publiek in. Mag ik het kleinkunst noemen met een grote K? Als ik een nachtegaal was, een vertaling uit het Turks, een lied van de groep BaBa Zula, met de ogen dicht gezongen, deed ons eventjes wegdromen.

Uit dichtbundel VERBINDING GEZOCHT – pg 36 – gedicht: Collectief / illustratie: Lioubov Melantchouk

De dichtbundel

De gedichten, foto’s en kunstwerken vormen een mooi geheel in de dichtbundel VERBINDING GEZOCHT. Een mooi resultaat van een boeiende multiculturele samenwerking.
Met taal als bindmiddel is een innerlijke kracht ontdekt bij getalenteerde jongeren. Dit is hoopvol voor de kunst en de toekomst.

INFO
De dichtbundel VERBINDING GEZOCHT wordt te koop aangeboden in het Poëziecentrum, verkoopprijs 10,-€
Poëziecentrum
Vrijdagmarkt 36
B-9000 Gent
Tel. 0032 (0)9 225 22 25

 

‘Poëzie verbindt’ is een organisatie van De Centrale i.s.m. stad Gent Cultuur, het Poëziecentrum, MIAT, MSK, Sint-Pietersabdij, Huis Van Alijn, August Vermeylenfonds, Instelling voor Morele Dienstverlening Oost-Vlaanderen

 

Nerkiz Şahin, dichteres/kunstenares, in gesprek met Schepen van cultuur stad Gent Annelies Storms

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie: Eric Rottée