Jean De Groote ontmoet Emma Van Roey

2 generaties 2 kunstenaars

Jean De Groote (64jaar) en Emma Van Roey (26jaar), namen plaats aan mijn tafel in De Krook, de stadsbibliotheek van Gent. De Krook staat symbool voor kennis en cultuur, een ideale plaats voor onze ontmoeting. Het beeld ‘De passanten’ van Michaël Borremans op het Maria Makebaplein fungeerde als meeting point.

Een clash tussen 2 generaties is het niet geworden maar wel een constructief gesprek. Boeiend hoe beide elkaars gedachten volgden en die in elkaar vloeiden.

Kunstpoort Ik ontdekte deze tekst over ‘De Passanten’: ‘Het beeld van Michaël Borremans is samengesteld uit 4 figuren die de hoofden letterlijk bij elkaar steken. Ze hebben verschillende achtergronden en vertonen imperfecties. Het is een symbool voor het doorgeven van kennis en informatie. De kunstenaar heeft de beelden met de hand beschilderd met zijn specifieke schilderstijl.’
Zijn jullie het hier mee eens? Hebben jullie een menig over dit beeld?
Emma Deze tekst is wat algemeen en kan op vele sculpturen van toepassing zijn.
Jean Voor mij is dit een beeld zonder inhoud enkel met een verhaaltje. Ik hou er niet van.

Kunstpoort Graag jullie mening over werk in de publieke ruimte, een noodzakelijk kwaad?
Emma Het is belangrijk dat burgers in contact komen met kunst in een alledaagse setting. Vaak poot een gemeentebestuur die werken ergens ondoordacht neer. Zo zie je miskleunen opduiken zoals De koningin van de Schelde van Peter Bijls aan de rotonde te Eine.
Jean Het was een trend in de jaren 90 rotondes aan te leggen en op elke rotonde moest en zou er kunst komen: immense metaalsculpturen, een hulde aan en artistieke interpretaties van de streek… Er is een wildgroei, een overaanbod. De meeste werken zijn opvulling. Essentieel is een degelijk selectie comité. Waarom ook niet de burger, de belastingbetaler, een stem geven? Ik vind het kortom volksverlakkerij.

Jean De Groote

 

Kunstpoort Ik weet niet of jullie weet hebben van elkaars werk. Zelf voel ik een zekere verwantschap. Het ademt eenzelfde sfeer uit. Jean je schildert eenvoudige objecten, stoel, tafel, lamp, een lint…. Eén van je thema’s is trouwens ‘the essence of things’, een object is niet zomaar een ding maar een voorwerp met een eigenheid. Je hecht belang aan de stilte. Je atelier is voor jou een monnikencel,  ‘une histoire de solitude’. Emma jij gebruikt eenvoudige materialen: zand, hout, textiel…. Deze staan symbool voor vergankelijkheid, stilte, er is het contrast tussen ruw en zacht…
Vinden jullie zelf ook dat er raakvlakken zijn?
Emma Inderdaad, ik herken mezelf in de manier van werken van Jean. Ik kan niet constant omringd worden door mensen. Ik sluit me op, niemand mag me storen.
Jean Noodzakelijk om mijn kunst te creëren is onthechting. Eenvoudige voorwerpen zoals een tas, lamp, stoel, bril… schilder je niet zomaar. Schilderen is contemplatie.
Emma Werken zonder nadenken levert hapklare kunst zoals de schilderijen van Michaël Borremans, kunst zonder diepte.

Emma Van Roey – foto: Daphne Mulder

 

Kunstpoort Jean ik veronderstel dat je een plaatsje in het MSK, SMAK of een ander museum ambieert. Emma, als jonge kunstenares was je al te zien in het SMAK. Vind je jou jonge  carrière daarom nu al geslaagd? En Jean waarom zou je het fijn vinden je werk aan een muur van een gerenommeerd museum te zien. Wat doet dat met een kunstenaar?
Emma Wim Lambrecht, directeur van Lucas School of art, organiseerde een tentoonstelling in het SMAK en koos een werk van mij voor de tentoonstelling. Er is geen enkel contact uit voortgevloeid. Door onze samenwerking heb ik wel nog een band met de mede exposant Hannelore Van Dijck. Zo belangrijk is het dus niet.
Jean Het is aan de curatoren van het SMAK om je op te volgen en voor feedback te zorgen. Werk in een museum staat prachtig op je cv, niets meer en niets minder. Wie achter je werk staat is cruciaal. Jan Hoet bewonderde mijn werk, dat was pas een grote stimulans.

Kunstpoort Vinden jullie de exuberante bedragen die een kunstkoper betaalt voor sommige werken verantwoord?
Jean Niet correct.
Emma Belachelijk. Mijn werk is trouwens moeilijk verkoopbaar. Ik verkocht wel reeds aan een verzamelaar.

Kunstpoort Zouden jullie het fijn vinden in één of andere privécollectie te vertoeven zoals de schilderijen van Luc Tuymans in de collectie van verzamelaar en ondernemer Francois Pinault
Of is dat een vergiftigd geschenk?
Emma Natuurlijk.
Jean Vanzelfsprekend.

Jean De Groote

Kunstpoort Vinden jullie het noodzakelijk de grenzen over te steken? Of geef je de voorkeur je publiek, kopers te kennen. Heb je behoefte aan internationale interesse?
Jean Als het een goede tentoonstelling is, graag. Tentoonstellen op een slechte locatie, een frituur, haalt je werk naar beneden. Een kunstenaar heeft tenslotte bevestiging nodig. Je kunst moet worden  gezien. Als oudere kunstenaar vind ik het mijn taak jonge kunstenaars op te sporen en aan te bevelen. Zo ontdekte ik de rapper Omar Pluymers. Kunst is tegenwoordig marketing. De essentie van de kunst verdwijnt. Door management zijn Tuymans en Borremans tegenwoordig de meest voorkomende kunstenaars in de media.
Emma Ze hebben macht over de kunstscène en macht spreekt aan. Zelf kan ik me moeilijk managen. Subsidies aanvragen, dossiers aanleggen, lobbyen… dat ligt me niet. Een imago uitbouwen is niet aan mij besteed.
Jean Als je goed bent heb je geen imago nodig. Het zijn slechts would-be kunstenaars die zich een imago aanmeten en vaak extravagant gekleed gaan.

Kunstpoort Lezen jullie kunstrecensies? Beinvloeden recensies de kunstwereld? Kunnen ze een kunstenaar maken of breken? Wat is jullie wapen tegen kritiek?
Emma Het is een vereiste dat kunstenaars recensies lezen. Ik vind het nodig weet te hebben wat anderen over mijn werk denken. Ik pas er wel voor op dat recensies mijn werk niet sturen, dat recensies mijn creaties niet beïnvloeden.
Jean Recensies lees ik ook. Essentieel voor me is wie de recensie schrijft. Als Marc Ruyters zich in magazine (H) ART lovend uitlaat over mijn werk dan betekent dat heel veel voor mij. Kortom je hebt de juiste mensen nodig. Wanneer iemand zegt je schilderij is mooi, dan is dat nietszeggend. Het betekent dat de criticus niets van je werk begrepen heeft.

Kunstpoort Een kunstrecensent opperde de mening dat wat aan een kunstwerk voorafgaat het eigenlijke kunstwerk is. Het tastbare eindresultaat is dan een soort resumé waar vaak het interessante deel van weggespoeld is zoals het zoeken, de twijfels, de vragen, het onderzoek….
Jean Dat is lulkoek.

Kunstpoort Hedendaagse kunst is meestal gelaagd. Moet je een kunstwerk begrijpen? Of mag het mysterie blijven? Je kan het mooi vinden ‘tout court’. In andere disciplines aanvaardt men algemeen de term ‘mooi’ zoals in de muziek.
Emma Niet alles moet je willen verklaren. Ik werk vaak repetitief, naai het ene streepje na het andere, heb je daar een uitleg voor nodig?
Jean Wat duiding kan een vereiste zijn zoals bij het werk van Emma. Je begint met niets en komt tot iets buitengewoons. De schepping mag mysterie blijven. Trouwens goed werk is niet te verklaren of je zou een ziener moeten zijn. Eens verkocht ik een werk aan een veehandelaar, een blauwe stier. Hij vond het mooi en stelde zich geen vragen naar de ziel van het werk. De koper had zelfs niet opgemerkt dat de B van de Belgische spoorwegen als stempel voorkwam op het schilderij.

Kunstpoort Heb je als kunstenaar kennis van kunststijlen, stromingen en periodes nodig om goede kunst te maken?
Emma Dit is een eerste vereiste om een goede kunstenaar te worden. Zelf heb ik superveel interesse in kunst. Het is nodig dat je weet wat in de kunstwereld en wereld omgaat.
Jean Het is een voorwaarde dat staat vast. Zelfs een autodidact heeft nood aan kennis van de kunstgeschiedenis. Zonder voorkennis werk je in het luchtledige en maak je alleen toevalstreffers. Kunstgeschiedenis zou voor 10jarigen moeten worden verplicht. Op Instagram haal ik de werken eruit waar geen kennis achter zit. Die kunstenaars vallen door de mand.
Emma Op mijn school, tijdens het middelbaar onderwijs, doceerde geen enkele leraar kunstgeschiedenis. Iedereen bleek stomverbaasd toen ik meedeelde kunstenaar te willen worden.

Kunstpoort Zijn de sociale media HET middel bij uitstek om je eigen kunst  te promoten, te netwerken. Of blijft het oppervlakkig?
Emma Je kan er niet naast. Als kunstenaar heb ik via instagram zelf een overzicht van mijn werk wat handig is. Oppervlakkig? Ja  maar je wordt gezien. Ik publiceer enkel op het einde van een project. Het scheppingsproces is een intiem traag proces dat ik afscherm. Andere mensen wil ik daar niet bij betrekken, ik deel het alleen met mezelf.
Jean Curator van mijn volgende tentoonstelling Koen Van Damme is overtuigd van het nut. Vaak heb ik twijfels en bevestiging nodig. Een kunstenaar is een slechte beoordelaar van eigen werk. Instagram helpt de twijfels overwinnen. Wie de persoon is die ‘liket’ is dan een pertinente vraag. Voor jonge kunstenaars is Instagram HET medium naar naambekendheid.
Verder plaats ik de verschillende fases van een schilderij op Instagram. Ook een schilderij in situ, in het atelier tonen helpt om de aandacht te trekken en dwingt de surfer langer te kijken naar je post.

Emma Van Roey – foto: Romy Finke

Kunstpoort Welke eigenschappen zijn onmisbaar voor een kunstenaar en voor jou?
Emma Doorzettingsvermogen en interesse in de wereld rondom je zijn essentieel. Zelf heb ik rust nodig om uren na elkaar te werken. Niemand mag me storen. Uiterlijk ben ik kalm maar in mijn hoofd passeren tal van zaken de rubriek.
Jean Zelf kom ik ook over als het rustige type maar innerlijk voer ik een gevecht. Er is de onmogelijkheid weer te geven wat in je zit. Daarom grenst de genialiteit van een kunstenaar vaak aan de waanzin. Ik apprecieer de bewogenheid van een kunstenaar, de verwondering, de vechtlust. Er is zoveel schoonheid op de wereld. Kunst kan de wereld redden! Emma beschouw ik als een filosoof aan het werk.

Kunstpoort Voor welke nog levende kunstenaar hebben jullie bewondering?
Emma heeft wat tijd nodig.
Kunstpoort Het mag ook iemand zijn zonder naambekendheid.
Emma Lieselotte Vloeberghs die spreekt me wel aan. Van de vrienden van het SMAK kreeg ze de publieksprijs Coming people 2018. Ze creëert met haar tekeningen, performances, installaties… een eigen imaginaire bevreemdende wereld; Een wereld die zijn geheimen niet prijsgeeft. Ze behandelt mystieke zweverige thema’s. Telkens opnieuw laat ze de kijker zoekend achter.
Jean Mijn bewondering gaat uit naar Gerhard Richter. Hij is 85 jaar maar blijft een vernieuwer. Elke kunstenaar is schatplichtig aan Richter. Het is een bescheiden man die zich niet voordoet als de GROTE kunstenaar. Voor Walter Swennen heb ik ook veel respect.
Emma De naam Francis Alÿs schiet me ook te binnen.
Jean Die vergat ik nog te vernoemen. Francis Alÿs is uit Antwerpen afkomstig en vestigde zich eind jaren tachtig in Mexico City. Zijn kunst zet aan tot nadenken.

Kunstpoort Tot slot. Beschouw je deze namiddag als ‘verloren tijd’?
Jean Ik heb weinig kans met jonge kunstenaars in confrontatie te gaan, het was een positief gesprek.
Emma Ook ik ben blij dat ik de mogelijkheid kreeg met een oudere kunstenaar van mening te wisselen.

 

https://www.jeandegroote.com/          instagram @sebastiandmorra
https://www.emmavanroey.com/        instagram @emmavanroey

tekst Kathleen Ramboer
foto Kathleen Ramboer -Jean De Groote – Daphne Mulder – Romy Finke

6 vrouwen, 6 kunstenaars, 6x sterk werk

Tentoonstelling schilderkunst ALLE 6 GOED

De open deur van het Hof van Rijhove Gent nodigt uit om binnen te wandelen in de tentoonstelling van 6 dames/kunstenaars. Ik bezoek die nu een tweede maal, de vernissage overtuigde me. De schilderkunst van -ALLE 6 GOED- charmeert en vraagt om een recensie; -alle 6 goed- bezig!
Kunstpoort plaatst de 6 op een rij.

 

 

 

 

Miet Verschelden bereikt met haar huiselijke, intimistische taferelen op klein formaat een groots resultaat. Warme kleuren, goede composities, tedere en gevoelige penseelvoering maken de schilderijen tot juweeltjes. Piet is voor Miet Verschelden zoals Nel was voor schilder/beeldhouwer Rik Wouters: partner, model en een bron van inspiratie.

 

De schilderijen van Det Cambien verraden dat ze een zwak heeft voor appelblauwzeegroen, een bijna cyaanblauw. Het eerder agressieve cyaan verzacht met titaanbuff en de wervelende penseelvoering dwingt de bezoeker tot een studie van de portretten. De dwingende portretten ogen niet lieflijk, schijnen niet gemaakt om te behagen en vragen juist daarom om veroverd te worden. Eenmaal ontdekt laten ze je niet meer los.

 

De werkwijze van Katleen Vandenberghe is uniek. Een beeld uit haar map met foto’s en krantenknipsels vormt de basis van haar avontuur op doek. Angstloos, vol enthousiasme staat ze voor het uitdagende witte doek. Zonder voorstudies, zonder doel, zonder kleurstudie, zonder plan begint ze te schilderen, intuïtief en spontaan. Het formaat is een keuze van het moment. Het resultaat? Geabstraheerde landschapjes, geïsoleerde vogels, felle bloemen, eenvoudige portretjes… die getuigen van een groot abstraheringsvermogen en een gevoel voor kleur.

 

Abstracte werken, landschappen en paarden vormen de thematiek van het werk van Martine Deleu. Vooral het expressieve heftige kleurgebruik springt in het oog. Ze schuwt de roden niet. De levendige doeken tonen een interessant creatieproces: een laag op laag schildertechniek, wegvegen, schrapen… Ik citeer Gerolf Van de Perre: Schilderen is steeds weer een positie zoeken tussen twee kanten: de zichtbare werkelijkheid buiten het canvas weergeven of net wegnemen binnen dat canvas.  …  Wie kijkt wil kunnen interpreteren. Om die reden mag een schilderij ook niet uitsluitend om een weergave gaan.  Er moet nog ruimte voor interpretatie zijn; de kijker moet ook nog een stap kunnen zetten. Die ruimte geeft ons Martine Deleu.

 

In dit Hof van Ryhove toont Annick Steyaert een sublieme ‘church’ reeks: gevoelige momentopnames van concertreeksen in de Sint-Michielskerk Gent. De kleine werken zijn sober van kleur, krachtig en op een spontane directe manier geborsteld. De verstilling, kenmerkend voor haar sacrale interieurs zie je ook terugkeren in mooie portretten.

 

Tot slot zijn er de vrouwenlichamen van Ann Vermeersch. Ze zijn raak getekend, soms puur lineair, vaak met aquarel toetsen. Ann Vermeersch kan niet alleen raak tekenen, schilderen lukt ook aardig. Mij treft een schilderij met een donkerharig mannenhoofd achteraan gezien in bruine tinten, gevoelig geschilderd. Geen aangezicht is er te zien toch verraadt het werk de identiteit van een persoon. De tekenkunst is voor Ann Vermeersch duidelijk haar favoriete kunstvorm. Zij is er zeker bedreven in. Toch zou ik graag meer van haar schilderijen zien.

 

Deze zes vrouwen ontmoetten elkaar in het atelier’ levend model’ Sint-Lucas, Gent. Sommigen werkten op dit onderwerp verder, andere gingen op ontdekking met als resultaat een eigen plastische beeldtaal. De accrochage in het Hof van Ryhove lijkt me niet gemakkelijk. Toch hebben de kunstenaars er een mooi samenhangend geheel van gemaakt.
Het is niet de eerste keer dat dit groepje samen tentoonstelt. KUNSTPOORT is alvast benieuwd naar hun volgende tentoonstelling.

Buiten wacht me een grijze regenbui. Gelukkig, de warme ontvangst door de kunstenaars en het heerlijke kleurenspel van hun schilderijen kunnen de pret niet bederven.

INFO

tentoonstelling schilderkunst Hof van Ryhove
van 21 september tot 8 oktober 2019

Onderstraat 20-21
9000 Gent
open woensdag – donderdag – vrijdag van 14u30 tot 1830
zaterdag en zondag van 11u tot 18u30
ingang gratis

Miet Verschelden
https://www.facebook.com/verschelden.miet

Det Cambiern
https://www.facebook.com/det.cambien

Katleen Vandenberghe
https://www.facebook.com/katleen.vandenberghe
https://katleenvandenberghe.weebly.com/index.html

Martine Deleu
www.martinedeleu.be
https://www.facebook.com/martine.deleu.3158

instagram deleu.martine

Annick Steyaert
instagram stey.art
https://www.facebook.com/annick.steyaert

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer
groepsfoto © alle6goed

 

 

 

 

 

 

 

 

Genieten van kunst langs kunstenroute ‘zilver’ in Laarne en Kalken.

40 kunstenaars, 13 locaties en een heerlijk fietsweertje, dit maakte de Kunstenroute Lak@rt tot een succes.
Lak@rt kunstenaarscollectief Laarne – Kalken organiseerde het weekend van 30 augustus 2019 voor de vierde maal hun 2-jaarlijkse Kunstenroute. Parallel aan dit evenement was in het Kasteel Van Laarne de zilvercollectie opengesteld. ‘Zilver’ fungeerde als rode draad. Enkele gastkunstenaars en leden van het collectief verwerkten en werkten rond ‘Zilver’
KUNSTPOORT was present op 5 locaties.
www.lakart.be

Bunderakker 62 – Kalken

Hugo De Winter – schilder
hugo.de.winter1@telenet.be

Hugo De Winter is kunstenaar en 1 jaar voorzitter van Lak@rt.
Hoe word je lid?
Je wordt pas lid door je aan te melden met een formulier, je voor te stellen en na een selectie. Alle disciplines zijn welkom ook muzikanten, woordkunstenaars….
Hoe krijg je een dergelijk initiatief financieel rond?
De gemeente zorgde vooral voor logistieke steun. We hebben tal van sponsors. De sponsorwerving verliep vlot door de passie en het enthousiasme van ons team.
Als kunstenaar laat Hugo De Winter zich inspireren door de Spaanse schilder Joan Miro. Figuratief en abstract samen op één canvas dat kan bij Hugo De Winter. ‘De piano heeft gedronken, ik niet’ naar het lied van Tom Waits ‘The piano has been drinking’ is daar een voorbeeld van. Abstract met een knipoogje, zo kan je het noemen.

   

Martine Braeckman – keramiek
keramart@telenet.be

Martine Breackman heeft 30 jaar ervaring als keramiste. Na een opleiding aan de academie van Wetteren en privéles bij Jeanine Boerjan volgde ze haar eigen weg. Beelden zijn voor haar de hoofdzaak. Daarnaast maakt ze ook schaaltjes. Hiervoor gebruikt ze loodvrij glazuur, zo kunnen ze zonder gevaar levensmiddelen bevatten. Met klei werken is voor Martine Braeckman één worden met de natuur, aardetinten liggen haar het best.

Pastorij Kalkendorp Kalken

De sculpturen van de twee kunstenaars die in de tuin tentoonstellen matchen wonderwel en staan ‘beeldig’ in de pastorietuin. Het was een eerste kennismaking met elkaars werk, een onverwachte aangename ontmoeting voor beide.

Bert Vangerven – assemblages
albertvangerven@telenet.be
   www.bertvangerven.be
Bert Vangerven maakt assemblages met wat hij op zijn pad tegenkomt en zijn atelier mee volstouwt. Een eerste vereiste is doorleefd materiaal. Hij creëert vanuit het onderbewustzijn. Zijn gevoelens, emoties, verlangens , dromen en gebeurtenissen verwerkt hij in schilderijen, beelden en assemblages. De betekenis dringt pas later door. Het werk Point de Paris kreeg zijn titel pas na creatie. Een kijker vergeleek het werk met uitstekende spijkers in het Parijse wegdek.

Geert Van den Meerschaut – gastexposant
sculpturen in natuurmaterialen, collages

geertvandenm@gmail.com       https://www.facebook.com/geert.vandenmeerschaut
Geert Van den Meerschaut heeft een voorliefde voor organische materialen. Zo verwerkt hij takjes van de berk, zijn lievelingsmateriaal,  tot een sculptuur. Waarom takjes van een berk? De berk is krachtig en doorstaat de tand des tijds. De takjes verwerkt hij binnen 14 dagen want daarna verliezen ze hun souplesse. De natuur mag zijn gang gaan. Een vogelnestje in zijn sculptuur zou leuk zijn, waarom niet? Zijn kunst is niet alleen spielerei maar refereert naar een organische en biologische verbondenheid met de aarde die nu gevaar loopt. Dit thema herhaalt zich in de GREEN collages, een combinatie van fotomateriaal gevonden op het web.

Marina Ploegh – keramiek
marina.ploegh@telenet.be

     

Marina volgt nu het zesde jaar kunstacademie te Wetteren. Ze heeft thuis een eigen oven. De kunstwerken die ze thuis maakt staan los van haar ‘academie’ werk. Haar kleine sculpturen Kemeno, Japans voor beest, vielen me onmiddellijk op. De asymmetrische amorfe objecten met gaatjes verwijzen naar het broze van een bot, naar vergankelijkheid. Marina Ploegh zoekt duidelijk nog naar een eigen stijl. Kemeno getuigt van deze queeste.

Christine Scheire schilderijen
christine.scheire@telenet.be   https://chrisenkras.myportfolio.com/
Een uitgestelde droom wordt werkelijkheid… Vroeger had Christine Scheire niet de tijd zich creatief uit te leven. Nu heeft ze wel die kans. Naar het materiaal die haar het best ligt, is ze nog op zoek: acrylverf, aquarel, houtskool, olieverf… Kleur, uitdrukking en emotie is voor haar essentieel.

Tuinen Baetens – Bochtenstraat Laarne

William Roobrouck sculpturen
info@williams-art-design.com
www.williams-art-design.com

     

sculptuur Proud ©William Roobrouck en Female Wave ©Bernadette Van de Velde

William Roobrouck, art and design Williams, verrast met monumentale werken in de prachtige Tuinen Baetens. William Roobrouck koos sinds kort resoluut voor zijn kunst en is professioneel kunstenaar, een terechte keuze. Het sculptuur ‘Through your eyes’ van William Roobrouck is nu tentoongesteld in de tuin van de Royal Horticultural Society in Wisley in het Engelse graafschap Surrey ten zuiden van Londen. Een pittig detail, het heeft een plaats naast een werk van Henry Moore, een meester in het abstraheren van het menselijk lichaam. Zijn geprefereerde materialen zijn inox en cortenstaal, Arcelormetaal. Tekenen deed hij als kleine jongen. Grootvader leerde hem, tijdens vakanties aan de kust, lassen op 7jarige leeftijd. Zo is de basis gelegd voor de beloftevolle kunstenaar die hij nu is. Als alles goed verloopt heeft stad Knokke weldra een rond punt (locatie Heistlaan) met een stalen Roobrouck kunstwerk ‘Proud’. ‘Division’ het monumentale werk dat voor de Kunstenroute prachtig ingebed is in Tuinen Baetens vindt zijn oorsprong in een verhaal van drie broers. De naam zegt het zelf, de broers met sterk verschillende visies groeiden uit elkaar. William Roobrouck sneed hun drie profielen uit in staal en laat ze symbolisch elk een andere richting uitkijken.
     

sculptuur Division ©William Roobrouck en kunstenaar bij zijn creatie ©Bernadette Van de Velde

Kasteel van Laarne

Ann Marien – vilten
zanita270801@hotmail.com      https://www.facebook.com/annstan.marien
Ann Marien heeft haar hart verloren aan vilten, het werken met zachte of ruwe wolvezels. Het viel me op hoe sterk deze werken thuishoren in deze oorspronkelijk middeleeuwse burcht. Ann Marien schept een eigen mythische wereld vol vreemde wezens. De centauer is haar lievelingswezen, vertrouwde ze me toe. De vilten kunstobjecten zijn functioneel en draagbaar. Het vilten kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ann Marien legde een druk artistiek parcours af. Ze volgde kunsthumaniora in Lier, grafische vormgeving in Antwerpen en dan nog eens 3 jaar beeldhouwkunst. Bij het vilten van maskers komt de beeldhouwster in haar terug naar boven. Speciaal voor deze ‘zilver’ editie ontwierp ze in samenwerking met edelsmid Erik Van Den Bulck juwelen, een combinatie van zilver en vilt.

     

 

Warande 84 Laarne

Wilfrieda Van de Velde – juwelen – schilderijen – brons
art@wilfriedavandevelde.be    www.wilfriedavandevelde.be
Wilfrieda Van de Velde is niet alleen medeoprichter van Lak@rt maar ook een veelzijdige kunstenares. Ze beheerst verschillende disciplines en heeft een enorme vakkennis. Edelsmeedkunst combineert ze met het creëren van materieschilderijen en het maken van bronzen beelden. Jackson Pollock, Frida Kahlo, de gedichten van Toon Hermans en de Japanse Kintsukuroi traditie liggen aan de oorsprong van haar kunst. Op de zeedijk in De Haan heeft ze een eigen kunstgalerij ‘Art Gallery Van de Velde’. Daar kan je kennis maken met haar werk en dat van andere kunstenaars.
Door het geven van workshops combineert Wilfrieda haar creatieve en innovatieve kant met haar pedagogische ervaring uit haar onderwijsloopbaan. Met kinderen gaat ze op ontdekking in de wereld van de kunst. http://www.debontebende.be/

     

foto rechts oorjuwelen ©Wilfrieda Van de Velde

KUNSTPOORT genoot van de onderdompeling in dit kunstbad. Kunstpoort wenst alle deelnemende kunstenaars pakken inspiratie. Tijd om alle kunstenaars te ontdekken hadden we niet daarom plaatsen we Kunstenroute 2021 nu al op de agenda.

Tekst Kathleen Ramboer

Fotografie Bernadette Van de Velde

 


sculptuur William Roobrouck

Left Luggage

Left Luggage in “Kazerne Dossin”
van 16 juli 2019 tot en met 15 september 2019

Kunstenaar Willy Baeyens uit Koksijde bracht zowat 3 jaar geleden een bezoek aan het museum “Kazerne Dossin”in Mechelen, een bezoek om nooit meer te vergeten.
Dit bezoek was zo emotioneel confronterend dat het voor de volgende 2 jaar een wel heel sterke invloed had op zijn kunstbeleving.
Het resulteerde in een indrukwekkende aangrijpende kunstinstallatie: Left Luggage.
Deze installatie roept emoties op wat zich in het verleden afspeelde in “Kazerne Dossin”.
Tussen 1942 en 1944 gebruikten de nazi’s de Dossinkazerne in Mechelen als verzamelkamp
voor bijna 26.000 joden, Roma en Sinti.
Met 28 treintransporten werden ze getransporteerd naar Auschwitz- Birkenau.
Slechts 5 procent onder hen overleefde.
De meeste kinderen kwamen om, sommigen overleefden, anderen konden ontsnappen aan de
gruwel en hadden nog hoop op de toekomst.
Het werk telt meer dan 100 open reiskoffers, schijnbaar achteloos achtergelaten.
Deze koffers tonen portretten ( olieverf op canvas) van kinderen van wie het jonge leven abrupt werd afgebroken door de gruwel van de Holocaust.
Deze koffers worden getoond alsof ze zijn achtergelaten, uitgestort.
één voor één kijken deze kinderen de toeschouwer aan, hun ogen lijken je wel te volgen.
Een wandeling langs en tussen de koffers, maakt de pijn, angst en verdriet bijna voelbaar.
Is deze pijn, angst en dit verdriet in de wereld om ons heen voorbij…
De installatie “ Left Luggage” werd vorige zomer ( dankzij het gemeentebestuur van Koksijde)
voor de eerste keer getoond aan het grote publiek, meer dan 3000 mensen voelden de “emotie” van
“left luggage” in koksijde.
Gedurende 2 maanden is nu het werk te zien op uitnodiging van algemeen directeur Christophe Busch
in “kazerne Dossin” te Mechelen.
Deze kunstinstallatie heeft alle verdienste om internationaal te gaan, met de inzet van diverse instanties zou dit best kunnen lukken.
Het zou een meerwaarde voor de mensheid betekenen.

Videograaf: Bert VANNOTEN
www.art2u.be
https://www.kazernedossin.eu/NL/Agenda/Tijdelijke-tentoonstellingen

Eenzaamheid sluimert in het canvas van kunstenaar Jean De Groote

Eenzaamheid sluimert in het canvas.
Geen realisme om het realisme.

Het atelier

Het atelier van Jean De Groote is een eenzame plek waar hij graag en dagelijks vertoeft, rustig kan nadenken en schilderen. Buitenhuis liggen de uitgestrekte eenzame Vlaamse velden, binnenhuis tref je de loneliness van de schilder. Toch is Jean De Groote geen eenzaat. Hij geniet van een gesprek en een gedachtewissel. Zijn werk is niet alleen het resultaat van een bewust gezochte eenzaamheid maar ook van communicatie met de buiten wereld.

Een manier van leven

Jean DGR heeft een grenzeloos verlangen om te schilderen, elke dag opnieuw. Het is zijn manier van leven: schilderen als ritueel, een mogelijkheid om na te denken. Wellicht leidt dit proces ooit tot het ultieme werk dat alles bevat wat de kunstenaar wil uiten.
De werken stapelen zich op, dag na dag. Tot zijn wanhoop en frustratie wordt deze plek weldra te klein. Misschien kunnen musea, Vlaamse overheid, verzamelaars… zich een schilderij van Jean DGR aanschaffen?

Authenticiteit  

Het werk van Jean DGR kan je bij geen -isme onderbrengen. Hij zoekt geen trends op, is authentiek. Precies die authenticiteit ligt moeilijk in de huidige kunstwereld.
Het gaat bij Jean DGR niet om esthetiek, realistische verbeelding en/of aandacht trekken. Inhoud en gedachte primeren. De kunstenaar is filosoof of andersom? Het is aan de kijker te peilen naar het donkere onbekende. De beoordeling van Karl Ove Knausgård over het werk van Munch  deed me aan de werkwijze van Jean DGR denken, ik citeer: ‘En Munchs grote talent bestond precies daarin dat hij niet alleen wist te schilderen wat zijn blik zag, maar ook datgene waarmee zijn blik geladen was.’‘Wat hij wilde was niet het levende schilderen, maar het geschilderde tot leven wekken.’
Jean DGR schildert stille werken, zonder franjes. Op de canvas ontwaar je geen afbeelding van mensen enkel geïsoleerde niet geladen objecten uit zijn leefwereld. Jean DGR gaat aan de slag met die voorwerpen, wekt ze tot een ‘stil’ sacraal leven. Zijn creaties stralen eenvoud uit, het resultaat van eenzame dagen afzondering in zijn atelier. John Constable schilderde zijn boom in een landschap ‘Trees in the landscape’ als ‘study’, bomen waren een populair onderwerp in die tijd. Jean DGR schildert geen boom maar een stam, een geïsoleerde boomstam, eenzaam, zonder bos. ‘Existe’ De titel verraadt dat het hier niet alleen om een realistische afbeelding gaat en evenmin een studie is. Hier spreekt de filosoof.

Grijswitte tinten voeren meestal de hoofdtoon alsof de schilder bang is van explosief kleurgebruik. Niets is minder waar. Wanneer Jean DGR kleur gebruikt dan is het adequaat en wel doordacht.
‘Brain of a female philosopher’. Waarom gebruikt de schilder dit Delfts blauw, een ongewone kleur voor brains? Wellicht is deze ‘female philosopher’ uniek of heel apart? Of verwijst het blauw naar plaats van afkomst van de filosofe? Wij hebben er het raden naar.

De schilderijen van Jean De Groote zijn niet impulsief, niet extatisch en toch intrigerend. En zo blijft hij verder schilderen, eenzaam in zijn werkplaats, eenzaam in zijn authenticiteit, eenzaam in zijn sobere stijl, verrassend consequent. Het loont. Een ziel komt tot rust. Laat je als toeschouwer glijden in het duistere onbekende.

Info

www.jeandegroote.com
instagram @sebastiandmorra

tentoonstelling van 8 september tot 19 oktober 2019
Une histoire de solitude
Galerie S&H DE BUCK
Zuidstationsstraat 25
9000 Gent
http://galeriedebuck.be/
later meer info over deze tentoonstelling op KUNSTPOORT

Meer over Jean De Groote lees je in een reportage van Koen Van Damme in het tijdschrift
The Art Couch #2
Het magazine met een passie voor hedendaagse kunst in België
https://www.theartcouch.be/
https://www.theartcouch.be/belgische-kunstenaars/op-zoek-naar-de-essentie-met-jean-de-groote/

tekst Kathleen Ramboer
foto’s Jean De Groote

Beiron Brouwers The making of van een tentoonstelling

Kunstenaar Beiron Brouwers leeft naar zijn tentoonstelling toe. Deze is in juni gepland. Op de monumentale trap naar zijn atelier te Antwerpen waarschuwt hij me voorzichtig: “Er is nog niet veel te zien.” Onmiddellijk begint hij gedreven over de komende tentoonstelling te praten. Beiron Brouwers is duidelijk intens bezig met de tentoonstelling en het thema: The Spirit of a child.

Foto’s en schilderijen aan de muur van zijn atelier illustreren zijn werkwijze. Het gesprek komt snel en vlot op gang.

KUNSTPOORT Hoe ga je te werk?
Beiron Brouwers
De basis waaruit ik vertrek zijn honderden door mij gefotografeerde foto’s. Een voorbeeld: deze foto van mijn dochter in een boom vertaal ik naar een schilderij op klein formaat. Vooral het lijnenspel in de foto intrigeert me. Ben ik over het klein formaat tevreden dan creëer ik een groot schilderij. Dit schilderij is nog niet af, het vraagt meer kleur. Een subtiel silhouet van mijn dochter ontbreekt nog. Schetsen en voorstudies maakte ik al, de uitwerking zit in mijn hoofd.

KUNSTPOORT Gebruik je trucjes om je schilderij uit te vergroten, maak je gebruik van een projector, een digitale tool? Is het niet moeilijk dezelfde dynamiek te houden?
Beiron Brouwers Ik doe het gewoon door veel en goed te kijken.

KUNSTPOORT Waarom speelt – The Spirit of a child – een rol in je werk?
Beiron Brouwers Kinderen willen klimmen naar het hemelse, aanraken wat niet tastbaar is. In een boom zijn ze wie ze zijn, puur, zonder frustratie. Waarom klimmen volwassenen niet in de bomen? Ik nodig het publiek uit binnen te treden in mijn schilderijen, in een geheime wereld vol grenzeloze dromen. Wellicht kan de kijker zijn eigen jeugd even vasthouden, opnieuw beleven? Dit is de opzet van deze Child Spirit. Als volwassene verlies je de spontaniteit. Het begint al in de kleutertijd want als kind leer je tussen de lijntjes kleuren. Deze bagage, ballast wil ik over boord gooien, van nul beginnen, onbevangen schilderen. Dit onvoltooide schilderij nam ik mee naar huis. Mijn dochter reageerde enthousiast, los van enige culturele bagage: wauw ik vind het knap. Toen wist ik dit schilderij komt goed.

KUNSTPOORT Je schildert met een rijk kleurenpalet, dit was vroeger anders.
Beiron Brouwers Mijn vorige werken waren donker. Dat had zo zijn reden. Mijn vader was gestorven en ik schilderde snel, in een waas, kunst als vluchtweg. Nu ben ik doorheen die rouwperiode. Ik werk doordachter en bouw mijn werken op. De techniek van toen blijft wel dezelfde. Met konijnenlijm bevestig ik Japans papier op het canvas. De levendige structuur van het papier geeft diepgang aan het geheel.

KUNSTPOORT Sta je open voor het onverwachte, ga je soms een andere weg op bij het schilderen?
Beiron Brouwers Ja dat gebeurt maar de basis en grondgedachte blijft altijd behouden.

KUNSTPOORT Is de verf als materie voor je belangrijk of is het alleen maar een middel tot verbeelding?
Beiron Brouwers De ondergrond is voor mij van groot belang. Ik heb een goede leerschool gehad, alles uitgeprobeerd. Nu wil ik terug naar de bron, tabula rasa maken. Die voorkennis is wel nodig, je moet je verf beheersen.

KUNSTPOORT Ik zie hier tal van snippers, gescheurd papier op de grond liggen. Hebben die een functie?
Beiron Brouwers Vellen papier geprint met een inkjetprinter week ik in water. De inkt lost op. Die gebruik ik af en toe om te schilderen.

KUNSTPOORT Wanneer is een schilderij voor je af? Is het moeilijk halt te roepen?
Beiron Brouwers Ik weet perfect als mijn schilderij voltooid is.

KUNSTPOORT Heb je een vast ritueel? Heb je structuur nodig? Ga je op vaste tijden naar je atelier?
Beiron Brouwers Schilderen doe ik als ik in de mood ben. Dit kan op elk tijdstip zijn, overdag, ’s avonds, ’s nachts. Weet je als het donker is en geen daglicht aanwezig, je vaak verrassend andere schilderijen maakt? Soms kan ik uren zitten kijken. Een schilderij creëer ik in mijn hoofd. Als het daar voltooid is, begin ik te schilderen. Schilderen is een eenzaam beroep, dat weegt vaak. Dan komt de gedachte bij me op: moet ik een andere weg inslaan? Ik vermoed dat Picasso om diezelfde reden begon te beeldhouwen.

KUNSTPOORT Je werken zijn voor interpretatie vatbaar. Vindt je dat positief, moet de kijker diepgang in je werk zoeken, je boodschap ontdekken?
Beiron Brouwers Mijn werk moet krachtig genoeg zijn zodat de toeschouwer het zonder een zekere filosofie kan appreciëren. Leuk is het als de kijker er een eigen wending aangeeft. De toeschouwer mag het schilderij ook zomaar mooi vinden.

KUNSTPOORT Ben je tevreden met je carrière? Sommige kunstenaars maken een blitzcarrière andere werken liever in stilte en ‘rijpen liever als een goede wijn’ dixit Lucas Devriendt.
Beiron Brouwers Ik bouw niet bewust aan mijn carrière. Ik groei in mijn werk. Als er evolutie is dan ben ik tevreden. Ik ben ook niet gebonden aan een galerie, geef niet toe aan trends, wil niet perse behagen aan het grote publiek. Mijn werk verkoopt gelukkig goed, vooral aan kunstverzamelaars. Ik heb het gevoel dat het gemakkelijker is als kunstenaar zijn weg te vinden in het buitenland zoals in Duitsland dan in eigen land. Tegenwoordig heeft een jonge kunstenaar het wel moeilijk. De lat ligt hoog, je moet opboksen tegen tal van goede kunstenaars die constant posten op Instagram en andere sociale media. Dat maakt het voor een kunstenaar niet gemakkelijker. Galerieën maken een eerste selectie via de sociale media. Zelf post ik minimaal op Instagram, ik heb geen behoefte aan likes, aan bevestiging op sociale media, laat mij mijn gang maar gaan. Een andere vereiste, een kunstenaar moet veelzijdig zijn: een goede prater, zakenmaan, sociaal vaardig…

KUNSTPOORT Je hebt contact met art dealers van Hongkong. Hoe kwam dit tot stand?
Beiron Brouwers In Hongkong heb ik vrienden wonen die me introduceerden. De eerste contacten dateren van een vijftal jaar geleden. De onderhandelingen zijn 2 jaar aan de gang. De expo in juni is in samenwerking met Hongkong. Ze zal gedeeltelijk ook ginder te zien zijn. Het is een uitwisselingsproject. Kunstenaars van Hongkong komen ook naar hier.

KUNSTPOORT Tot slot wat is je ultieme droom?
Beiron Brouwers Mijn droom is een perfect schilderij maken of toch voor 80%. Ik ben constant uiterst gedreven, dan pas zal ik rust vinden.

KUNSTPOORT Betekent dat eenmaal het perfecte schilderij gemaakt je het penseel naast je legt?
Beiron Brouwers Helemaal niet.

Info

tentoonstelling van 13 juni tot 26 juni
Mechelsesteenweg 148
2018 Antwerpen
www.beironbrouwers.com

 

fotografie en tekst Kathleen Ramboer

BREDENSE Keramiek Academie & Kunstatelier BREDENE

24 jaar geleden werd de afdeling pottendraaien en keramiek opgericht in de Bredense kunst academie. Tot op heden is deze afdeling, onder leiding van Peter Wouters, nog steeds in volle bloei en expansie.
Een vijftigtal cursisten stellen daarom hun werk, geïnspireerd op hun fantasie, natuur enz. tentoon in het gemeentehuis te Bredene.

Kunstatelier Bredene bestaat alweer zes jaar. Tekenen en schilderen op basis van olie, acryl of aquarel … Vanaf 16 maart hangen, voor de derde keer reeds, werken van al hun leden in het Gemeentehuis van Bredene. Kom gerust eens langs en misschien mogen zij ook u binnenkort begroeten binnen hun enthousiaste schilderskring. Of spring even binnen in het Dienstencentrum Bredene, Prinses Elisabethlaan 47, op dinsdag- en vrijdagnamiddag van 14.00 tot 17.00 en iedere dinsdag- en woensdagavond van 19.00 tot 21.30.

De expo is gratis te bezoeken tijdens de openingsuren van het gemeentehuis en loopt nog tot 20 april 2019.

Meer info cultuur@bredene.be of 059 59 19 60

www.uitinbredene.be/index.asp?pId=1
http://www.uitinbredene.be/uit_zoek.asp?pid=53&search-result%5B0%5D%5Bpage%5D=1&cdbid=2676972a-9a71-4feb-ada8-7e4803145f1f
https://www.facebook.com/Kunstpoort-161497037867809/

Videograaf: Bert VANNOTEN