Kunstenares Eline Vanheule schildert nostalgie.

Twee jaar geleden ontdekte ik tot mijn grote verbazing een portret van mijn nicht Agnes Debaillie op Instagram. De post bleek gepubliceerd door een jonge kunstenares uit Lichtervelde Eline Vanheule. Eline volgde toen een specialisatiejaar schilderkunst aan het SASK te Roeselare. Als onderwerp koos ze de dorpscinema van Lichtervelde ‘De Keizer’, gesticht in 1923, nu nog altijd bioscoop en ook Cultuurhuis De Keizer.

Mijn nicht Agnes hield de erfenis van haar ouders, de cinema, in ere.
Met de kunst van Eline Vanheule maakte ik nader kennis bij een bezoek aan haar atelier tijdens ‘Buren bij kunstenaars’. Haar eindwerk, toen nog in een beginfase, gaf me onmiddellijk een goed gevoel. Ik bleef haar volgen op Instagram. En kijk 2 jaar later exposeert de kunstenares haar sfeervolle schilderijen in het cultuurhuis De Keizer.

Kunstpoort Heb je kunst van huis uit meegekregen?
Eline Vanheule Mijn ouders hadden interesse voor kunst, konden goed tekenen maar brachten dit niet in de praktijk. Als klein meisje mocht ik mee naar Parijs en Londen. We bezochten er de highlights. De interesse was gewekt.

Kunstpoort Wanneer begon het idee te rijpen: Ik zou graag kunst maken.
Eline Vanheule De drang om kunst te maken was latent aanwezig en groeide naarmate ik ouder werd. Als kind tekende en schilderde ik de plaatjes uit mijn voorleesboekjes. Van het een kwam het ander.

Kunstpoort Welke opleiding heb je gevolgd?
Eline Vanheule Ik was dolgraag naar de kunstschool, Sint-Lucas, geweest. Mijn ouders vonden het belangrijk eerst een ‘goede’ opleiding te volgen. Kunst kon later nog. Op 22 jarige leeftijd schreef ik me in aan de academie SASK te Roeselare, onmiddellijk aan de afdeling schilderkunst. Ik volgde er 5 jaar plus 2 specialisatiejaren.

Kunstpoort Je behoorde na een jurering bij de 20 geselecteerden van STIMULANS20 KORTRIJK, een wedstrijd voor jong talent en je kon zo tentoonstellen in Kortrijk. Heeft dit concrete positieve gevolgen met zich meegebracht?
Eline Vanheule Niet echt. De tentoonstelling ging door in volle coronatijd. De opening was heel bizar. Bij de openingstoespraak stonden de 20 kunstenaars meters uit elkaar niet in de mogelijkheid contact met elkaar maken. Positief is de uitgave van een mooie cataloog met onder andere mijn schilderijen. Verder motiveert het enorm dat je bijna als enige niet professionele kunstenares geselecteerd bent.

Kunstpoort Als eindwerk maakte je de reeks over de dorpsbioscoop Cinema De Keizer, erkend als historisch en cultureel erfgoed. Waarom dit onderwerp? Uit nostalgie? Van een jonge kunstenares verwacht je een terugkijk naar het verleden niet.
Eline Vanheule Ik maakte kennis met de cinema via het bioscoopbezoek van mijn 2 meisjes. Telkens opnieuw overdonderde de sfeer me en kriebelde het om te fotograferen. Je stapt een andere wereld binnen. Ik hou van de aantrekkelijke nostalgische sfeer, de ziel, het verhaal. Een onderwerp bepalen voor mijn eindwerk bleek geen moeilijke keuze.

Kunstpoort Wat was het moeilijkst bij het schilderen van de interieurs: het nauwkeurig weergeven van het perspectief, details, decorelementen, het gedempte licht, het vatten van de ‘bruine’ sfeer?
Eline Vanheule Perspectief tekenen herinnert me aan mijn schooltijd in het middelbaar. Bij de opzet van een schilderij is perspectief belangrijk. De basis moet goed zijn. Later bekommer ik me daar niet meer over. Het uittekenen van de vloer op het schilderij ‘Counting squares in my sleep’ betekende een meetoefening van een 2tal uren. Het schilderen van materie: de gordijnen in velours, de glazen stolp met het Oscar beeldje, de rode zetels, het licht op de vloertegeltjes… vond ik een echte uitdaging. Sfeer en kleur zijn cruciaal in mijn ‘cinema’ schilderijen. Ik werk met kleuraccenten die een toeschouwer vaak niet waarneemt. Het juiste kleur zoeken, mengen, lichtgradaties aanbrengen… dat boeit me.

Kunstpoort Was het Oscar beeldje op je schilderij te zien in het bezit van Cinema De Keizer? Ken je het verhaal achter het beeldje?
Eline Vanheule Het beeldje, een Lichterveldse Oscar, werd aan Agnes uitgereikt door Lieven Debrauwer, naar aanleiding van de avant-première van de Belgische film (2001) ‘Pauline & Paulette’.

Kunstpoort Maakte je op voorhand studies, schetsen? Gebruikte je foto’s? Je schilderde waarschijnlijk in laagjes, klopt dit?
Eline Vanheule Om het onderwerp in de vingers te krijgen maak ik vooraf schetsen, veelal van foto’s. Voor het schilderen van portretten, zoals  dat van Agnes, is dit gewenst. Ik hou van portretten tekenen. Vooral krachtige koppen zoals van Reinhilde Decleir schets ik graag.
Door in dunne laagjes te werken, vaak met veel terpentijn, kon ik het licht, de sfeer vatten.

Kunstpoort Wat was de rol van de leerkracht schilderkunst Tina Feys in het productieproces?
Eline Vanheule We zaten op eenzelfde golflengte. Ze gaf me raad bij perspectief tekenen en het interpreteren van onduidelijke fragmenten op foto’s. Haar suggestie snelle 5 minuten schetsen te maken met zwarte bic, zonder potlood, zonder gom heb ik letterlijk met beide handen aangegrepen.
Ze raadde me aan te kijken naar de schilderkunst van Koen van den Broek. Hij werkt met grote slagschaduwen. Zo maakte ik een aantal strandportretten van mijn kinderen waar de felle schaduwen van de zon op het zand een grote rol spelen.

Kunstpoort Ook Léon Spilliaert durft met sterke slagschaduwen werken.
Eline Vanheule Vóór ik de armaturen van de cinema (zie eerste foto) schilderde, heb ik de luster op het werk ‘Het restaurant’ van Leon Spilliaert bestudeerd.
Ik mis haar tips nu al.

Kunstpoort Ben je zelf een filmfanaat?
Eline Vanheule Een sfeervol avondje uit naar de cinema kan me bekoren. Ik hou van de acteerstijl van Robin Williams. Hij schittert in ‘Dead Poets Society’. Deze film was ook een favoriet van Agnes.

Kunstpoort Mag ik de reeks fotorealistisch noemen? Gaat het verder dan dat? Heb je er eigen touch aan gegeven?
Eline Vanheule Een fotorealistisch schilderij lijkt me niet zo interessant. Ik wou een schilderachtige nostalgische sfeer creëren door een persoonlijke zoektocht naar het juiste kleur en licht.

Kunstpoort Beschouw je de reeks als af of komt er een vervolg?
Eline Vanheule De reeks is afgerond. Ze omvat 15 werken, ik heb alles vastgelegd wat ik wou.

Kunstpoort Wat is de volgende stap? Ga je andere technieken uittesten? Begin je een nieuwe reeks?
Eline Vanheule Aan het SASK volg ik nu tekenkunst. Werken met diverse materialen boeit me. Er waait een frisse wind. Ik opteer om in de toekomst dagelijkse taferelen te schilderen: familie, vrienden aan een tafel…
Mijn kinderen penseel ik in iedere levensfase. Met mijn schilderijen zet ik de tijd stil. De reeks van mijn kinderen is sterk confronterend. Wat gaat de tijd toch snel.

Kunstpoort Voor welke kunstenaar, hedendaags of niet, heb je bewondering? Ben je geïnspireerd door het werk van een andere kunstenaar?
Eline Vanheule Dat wisselt nogal. Ik noem enkel namen: Koen van den Broek, Jenny Saville…
De affiches van Toulouse Lautrec zijn inspirerend door zijn kleurgebruik.

Kunstpoort Stel je voor: Je hoeft met niets rekening te houden, geen prijs, nationaliteit kunstenaar, omvang, discipline…. Welk kunstwerk zou je dan graag in je bezit hebben, er elke dag mee samenleven?
Eline Vanheule Een werk van de hedendaagse kunstenares Jenny Saville mag bij mij aan de muur! De manier waarop ze een vrouwelijke, vlezige lichaamsmassa vorm geeft, spreekt me aan.

Kunstpoort Vind je als mama van 2 kinderen genoeg tijd om met je schilderkunst bezig te zijn? Wil je graag meer tijd voor je artistieke carrière?
Eline Vanheule Vroeger viel het me moeilijk de strijk opzij te zetten om toch maar te kunnen schilderen. Nu lukt dat beter. De drang is te groot.

Kunstpoort Geef je de fakkel door aan je 2 jonge kinderen? Hebben die interesse voor de kunst van mama?
Eline Vanheule
Soms zitten we samen, wel 2 uur lang, in het atelier om te tekenen en te schilderen. Ze tekenen zelfs elkaars portret. ’s Avonds wanneer ze rustig slapen, kijk ik stiekem in hun schetsboek naar hun tekeningen van de dag.
Kunstpoort De opvolging is verzekerd!

Kunstpoort Wat zijn je toekomstdromen wat je persoonlijke kunst betreft?
Eline Vaznheule Ik hou van het werken in mijn atelier, kunstenaar zijn is een eenzaam beroep. Toch is het nodig uit je comfortzone te treden en de confrontatie met het publiek aan te gaan. Verkopen is leuk, erkenning heb ik liever. Dat motiveert pas.

INFO

elinevanheule@gmail.com
https://www.instagram.com/_elinevh_/
https://beeld.be/kunstenaars/eline-vanheule

EXPO
Lichtervelde – Cinema De Keizer

Cultuurhuis De Keizer
Neerstraat 11
8810 Lichtervelde
van 1 tot 29 oktober

https://www.cultuurhuisdekeizer.com/tentoonstelling-eline-vanheule.html
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Kathleen Ramboer – Eline Vanheule

Lucile van Laeken: Het digitale tijdperk in dienst van de geschiedenis van Brussel

Honderd jaar geleden besloten vier gemeenten te fuseren: Brussel, Laken, Haren en Neder-over-Heembeek. Dat is iets meer dan drie keer de leeftijd van Lucile. Het is zowel ver als dichtbij in de tijd, maximaal drie generaties.

De vier gemeenten organiseerden een jubileum. Hiervoor vroegen ze vier kunstenaars om dit evenement te illustreren met muurschilderingen.

Lucile, één van de vier uitverkoren kunstenaars, van Belgische afkomst, heeft het grootste deel van haar leven in Frankrijk gewoond. Via haar artistieke project ontdekte ze de geschiedenis van België, in een tijd dat het één van de grote naties van de westerse wereld was.

Drie jaar geleden ontdekten wij Lucile tijdens een project in de stad Brussel. Deze verjaardag in het hart van de Belgische geschiedenis is een mooie gelegenheid om onze nieuwsgierigheid en die van u, beste lezer, te laven.

Welke weg heb je afgelegd om tot je beroep van kunstenaar te komen?

Ik kom uit de Elzas. Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot alles wat tekenen, creëren enz. was en ik wilde op mijn zestiende een artistieke wending nemen door naar een middelbare school te gaan die specifiek gericht was op artistieke creatie. Ik heb twee jaar animatiefilm gestudeerd in de Auvergne. Toen ik videogames wilde leren, kwam ik naar Brussel. Ik realiseerde me dat de wereld van videogames interessant was, maar het was een beetje te veel gefocust op computers en programmeren en ik wilde me richten op een meer klassieke artistieke cursus en daarom volgde ik een professionele animatie opleiding van 6 maanden in Brussel – best intensief – wat leidde tot een stage. Na deze stage had ik interessante ontmoetingen en maakte ik kleine projecten voor verenigingen. Ik begon geanimeerde video’s of afbeeldingen te maken. Geleidelijk aan begon ik met kleine projecten voet aan de grond te krijgen in de professionele wereld en nu is dat de hoofdmoot van mijn activiteiten. Ik realiseer videoprojecten, murals, graphics, alles wat met tekenen te maken heeft, en daar heb ik drie jaar van geleefd. Ik werk met de hulp van ‘Smart’ (https://smartbe.be/nl/).

Hoe heb je dit project toegewezen gekregen?

Eind 2018 reageerde ik op een projectoproep voor de stad Brussel, georganiseerd door het ‘Parcours street art’. Het ging erom een ​​tekening op fresco voor te stellen die Brussel illustreerde, een nieuwe stad, een stad van de toekomst. Ik werd samen met 8 andere artiesten geselecteerd. Ik heb dit fresco gemaakt op een paneel van 2 m bij 3. Het was mijn eerste muurschildering, ik vond het erg leuk. Dankzij dit project dat ik voor Brussel deed aan de Kiekenmarkt werd ik rechtstreeks gecontacteerd door de verantwoordelijken die me vroegen of ik interesse had om deze muurschildering te maken.

Welke zijn de thema’s die je met dit fresco wilde aanpakken?

Wat ik voor Laken naar voren wilde brengen was de belangrijkste plaatsen of gebeurtenissen uit een bepaald tijdperk chronologisch weergeven. In mijn illustratie wilde ik de 18e eeuw weergeven met de promenade van de Groendreef, een voetgangersgebied waar mensen met een beetje geld wilden flaneren. Het was een beetje de Louisalaan van vandaag. Ik heb het voorgesteld met goed geklede personages in historische kostuums. Ik heb die tijd weergegeven door gebruik te maken van kleine leeuwenkoppen als kleine menselijke leeuwen. De leeuw is een dier dat zich een beetje trots voelt. In het midden staat de voorstelling van het eerste stuk spoorlijn in België. In 1835 was er in Laken het eerste stuk spoor in België met het station van de Groendreef. Dus stelde ik me een locomotief-trein met passagiers voor. Uiterst rechts op de tekening staat een weergave van de arbeidersbeweging, want langs het kanaal Werkhuizenkaai waren veel industrieën gevestigd en met name in de 19e eeuw was er de familie Gaudin. Het gebouw is er nog steeds. Gaudin is een fabriek van gietijzeren kachels. De familie verwelkomde de arbeiders die met hun gezin in dit gebouw woonden. Op mijn tekening zien we deze arbeidersbeweging met dit emblematische gebouw van Brussel, dus van Laken. En daar zijn meer personages met mierenkoppen, kleine hardwerkende karakters, kleine mieren. Ik portretteer graag dierlijke karakters omdat het makkelijker is om een ​​aspect over te brengen. Het maakt een beetje een verwijzing naar de fabel.

Hoe zou je het creatie- en productieproces omschrijven?

Er moest voldaan worden aan de vraag want het ging er niet om, om zomaar iets te tekenen, het moest historisch zijn en aansluiten bij de stad in kwestie. Ik ontmoette een historicus, genaamd Roel Jacob, en hij was degene die me aanwijzingen gaf. Hij vertelde me veel over Laken. Ik selecteerde deze drie dingen: de Groendreef, het station met de spoorweg en de arbeidersbeweging. Toen mijn thema eenmaal was gekozen, tekende ik digitaal op de iPad. Ik zette het in kleur. Ik stelde een tweede tekening voor – we moesten twee tekeningen indienen die aan de Brusselaars zouden worden aangeboden – en de inwoners stemden op degene die ze wilden zien. De andere vond ik ook mooi, maar die was actueler en vertegenwoordigde meer het hedendaagse Laken met het Heizelpark, het Atomium, de tram, het Bockstaelplein. De geselecteerde tekening is degene die ik heb geschilderd.

Hoe heb je de tekeningen op de muur in de juiste verhoudingen gemaakt?

We moesten het oppervlak helemaal wit schilderen. We hebben een rooster gemaakt. Ik zeg ‘wij’ omdat we vanaf het begin hebben samengewerkt. Om mijn tekening op grote schaal te over te dragen heb ik de digitale tekening uitgeprint en een raster van 1 cm gemaakt. Het vierkant van 1 cm vertegenwoordigde in werkelijkheid 1 m. Ik maakte een raster op de muur met vierkanten van 1 m. Op basis van elk vierkant op de muur en de tekening, heb ik dit vierkant na vierkant getekend. Het is niet 100% getrouw, het is nog steeds een spontane pennetrek. Soms verdwalen we even, we verschuiven, maar dat brengt ook de tekening op de muur tot leven. Dus het is ongeveer hetzelfde als wat ik op de iPad tekende, maar toch een beetje anders. Het respecteert min of meer de verhoudingen.

Hoe heb je Rocio ontmoet?

Ik kende Rocio Alvarez, ze is een vriendin van vrienden. Ze maakt ook muurschilderingen, animatievideo’s, grafische afbeeldingen … ongeveer hetzelfde soort projecten als ik. Toen ik het te schilderen oppervlak en het tijdschema zag, dacht ik erover om hulp te vragen omdat het te lang zou duren in mijn eentje en dan is het leuker om het samen te doen. Ik vroeg haar of ze interesse had om bij mij te komen schilderen. Ze heeft geaccepteerd. We organiseerden ons in functie van haar vrije dagen. Het viel allemaal heel gemakkelijk op zijn plaats. Het is iets dat ze graag doet, schilderen, .. Op het moment dat ik haar vroeg om me te helpen schilderen, voelde ik me een beetje ongemakkelijk. Voor iemand zoals zij die tekent en muurschilderingen maakt volgens haar eigen verbeelding, die een identiteit heeft … In het begin was ik een beetje … “verdorie …  het zal voor haar niet zo creatief zijn, het zal meer van technische of uitvoerende aard zijn”. Ze was erg enthousiast en ze houdt van schilderen, dus dat was tof. Het is niet haar stijl, het is anders. Het ging goed – heel goed -, ze heeft me veel geholpen, ze heeft meer ervaring dan ik, ze weet wat ze moet doen. Ik heb veel advies van haar gekregen.

Zou het  in de toekomst tot een samenwerking kunnen komen?

We hebben er een beetje over gepraat, we konden het te goed met elkaar vinden. We kenden elkaar een beetje. We dachten dat het geweldig zou zijn om samen iets te doen, zelfs voor de lol, maar het is altijd geweldig om connecties te hebben met wie je wilt werken en met wie het werkt. Eerlijk gezegd zouden we het opnieuw moeten doen!

Gaf het feit dat je enkele weken, zelfs maanden, aan het ontwerp-gedeelte hebt gewerkt, enig specifiek plezier?

Het ontwerp-gedeelte, het concept, voordat het op de muur ging … ja, het duurde enkele weken. Ik vond het erg leuk omdat het nog altijd een soort uitdaging voor me was. Ik heb vrij spel. Ik heb plezier, ik denk niet per se na over wat logisch is. En hier, het project, ik vond het erg leuk om het te tekenen omdat ik me veel moest documenteren en dingen moest lezen die ik niet wist over Laken, over Brussel.Het was.. het is niet zomaar – hoe zeg je dat – een denkbeeldige tekening. Er zit een verhaal achter. Dat is het wat ik er leuk aan vond: een beetje te weten komen over dat  wat ik wilde uitdrukken in relatie tot de geschiedenis van Laken, die periode, die tijd …

Heb je zes weken met plezier geschilderd of ben je het beu?

6 weken… nee, ik ben het niet zat, ik vind het heerlijk. Er zijn momenten dat het een beetje repetitief wordt. Bijvoorbeeld vandaag, nou, ik heb geschilderd, ik heb een tweede kleurlaag aangebracht en daar heb je de indruk hetzelfde opnieuw te schilderen en je hebt niet een heel concreet resultaat voor het oog, behalve dat de kleur levendiger is, om preciezer te zijn op het niveau van de contouren. Maar als je iets overschildert dat je eerder hebt gedaan, ja, er zijn momenten dat het een beetje vermoeiend wordt. Als het echt warm is, is het pas echt vermoeiend. Het moeilijkste zijn de eerste dagen, we hebben alleen maar witte kleur aangebracht. Het was de eerste laag, heel fysiek, steeds dezelfde rolbeweging, je moest echt alles uit de kast halen. Maar daarna – eenmaal de contouren gemaakt en de kleuren aangebracht – krijgt het vorm. Dat vind ik prettig, want het groeit beetje bij beetje.

Was dit project langer dan andere projecten?

Ja, het is lang, maar ik zeg tegen mezelf dat het nog lang zal blijven. Dit is werk dat zich langzaam concretiseert en zal blijven. Ik weet het niet… als ik erin zit, zit ik erin en vergeet ik alles en voel ik me in mijn nopjes.

Hoe ben je tot deze stijl van illustratie gekomen?

Het komt niet uit het niets. Ik ben beïnvloed door tekenfilms. Ik keek veel tekenfilms toen ik klein was. Alles wat stripboek, tekenfilm is, … ik vond Titeuf erg leuk. Er zijn invloeden die ik heb verwerkt in wat ik nu teken. Er is niet per se één iets dat me heeft beïnvloed, het is een geheel.

Hoe heb je dit artistieke pad gekozen? Hoe ben je tot deze illustratie-wijze gekomen?

Beetje bij beetje, als we het over stijl mogen hebben. Hoe dan ook, alles wat dierlijk is, de karakters met dierenkoppen, dat dateert van twee of drie jaar geleden. Ik tekende altijd kleine figuurtjes. Ik vond er zo een die mooi was, met een hertenkop. Zo begon ik een reeks karakters met dierenkoppen. Ik voelde me er prettig bij en nu doe ik alleen nog dat.

Ik hou heel veel van dieren, ik documenteer mezelf, ik kijk naar documentaires, ik hou van de natuur, dit is mijn echte inspiratie.

Hoe vind je werk/opdrachten in deze branche?

Ik reageer op oproepen voor projecten en op verzoeken. Maar het is niet altijd zeker dat ik gekozen word. Het gaat ook dikwijls via van mond tot mondreclame. Als je eenmaal een project hebt gedaan en de klant vindt het leuk, dan is de kans groot dat er over gepraat  en gecommuniceerd wordt op de sociale media. Zo gaat het meestal, mond-tot-mondreclame.

Heb je nog stripboekprojecten ?

Ja, het project genaamd Animalia. Ik teken, maar ik heb een vriend die de scripts schrijft. Twee en een half jaar geleden zijn we er aan begonnen. Het is iets waar we aan werken wanneer we tijd hebben. Dit is een persoonlijk project. Het is nog niet klaar. Het idee is om tot 7 afleveringen te komen. Op dit moment hebben we er al drie. We zijn net begonnen met de vierde. Het kost tijd, het is bijna een levensproject. We gaan vooruit wanneer we kunnen, wanneer we tijd hebben, het blijft een genoegen. Ik moet wel toegeven dat ik soms vergeet dat het project er is. Ik ben er niet zoveel meer mee bezig. Ik vind het moeilijk om ergens regelmatig in te zijn. Ik hou van eenmalige projecten.

Staan er nog andere projecten op stapel?

De drie strips zijn gedrukt en we hebben een klein evenement georganiseerd om ze te verkopen. Het gaat over verslaving aan online games, het gaat over geld, drugs, er is niets schokkends, het is met mijn handelsmerk  – de stijl die ik teken – de personages zijn met dierenkoppen, het is kleurrijk. Op het eerste gezicht zou je denken dat het voor kinderen is, maar als je het onderwerp onder de loep neemt, is het nog steeds ernstig, het is voor volwassenen. Er zijn kleine grappen, het is toegankelijk.

Mijn volgende project is een uitstalraam aan het Kasteleinsplein in Elsene.

Lucile van Laeken website
Instagram https://www.instagram.com/lucilevanlaecken/
Facebook account Lucile Van Laecken Projects https://www.facebook.com/lucilevl

Interview Magda Verberckmoes
Foto’s Eric Rottée & Eric Danhier

Kunstmarkt Nieuwpoort 2021

Het centrum van Nieuwpoort werd afgelopen zaterdag 14 augustus omgetoverd tot een kunstmarkt met kunstenaars aan het werk uit verschillende disciplines. Schilderijen, beeldhouwwerken, juwelen, werken in keramiek, glas en nog veel meer kwamen aan bod.  Verschillende muzikale & kunstzinnige acts zorgden voor de juiste sfeer.
Via workshops gegeven door enkele kunstenaars kon de bezoeker kennis maken met verschillende kunstvormen en zijn creatieve zelf ontdekken.

Videograaf: Bert VANNOTEN

Glaskunst en textiele kunst samen onder één dak

Vaak verwijst men glaskunst en textiele kunsten naar het hoekje van de hobbyist, niets is minder waar. Dit bewijzen Liliane Van der Elst, glaskunstenares en Tania Verhasselt, textielkunstenares met hun expo – Rood staat voor passie maar misschien voelt u dat anders – in het Huis De Leeuw te Zulte. Beide disciplines zijn meer dan vakmanschap, het is kunst met een grote K. De kunstenaressen geven me vol vuur en passie een boeiende uitleg die de complexiteit van hun kunst blootlegt.

Links in beeld Tania Verhasselt, rechts in beeld Liliane Van der Elst

Interview

Kunstpoort Waarom besloten jullie samen tentoon te stellenen, is deze expo de eerste gezamenlijke?
Tania Verhasselt Wij kennen elkaar nu 12 jaar. De rode draad in ons werk is kleur. Maar er zijn meer oorzaken waarom we samen tentoonstellen. Het klikt intermenselijk en we zijn complementair.
Voor dit gezamenlijk project ontwierp ik 6 grote doeken. Dit vergde 3 jaar tijd.
Kunstpoort Vilten op zijde, naaien gebaseerd op de Japanse borotechniek, werken met moerbeizijde, bourrettezijde, papier, plastic; synthetische organza… deze mix is typisch voor Tania Verhasselt.
Boro is de traditionele Japanse techniek om kleren te repareren of te versterken. Boro is geboren uit pure noodzaak. Het weggooien van een versleten kledingstuk was in Japan tot ver in de 20ste eeuw geen optie. In plaats daarvan repareerde en versterkte men al het dagelijks gebruikte textiel door lapjes in indigo geverfde stof over slijtageplekken te borduren. Kleding werd door boro toe te passen niet alleen sterker, maar ook warmer.
Liliane Van der Elst Ik voel me verwant met de kunst van Tania Verhasselt omwille van het experimenteel omspringen met kleur.

Links in beeld werk van Tania Verhasselt, gevilt op zijde en borotechniek, rechts in beeld glaskunst van Liliane Van der Elst

Kunstpoort Beiden volgden jullie heel wat workshops, cursussen, opleidingen. Beantwoordden die aan de verwachtingen, waren ze een aanzet tot zelfstudie?
Liliane Van der Elst Ik volgde 8 jaar academie te Antwerpen. Daar primeerde het idee, het concept. De workshops zijn praktischer van aard en leggen de nadruk op techniek. Ze zetten aan tot zelfstudie en zelfontwikkeling, verruimen je horizon waardoor je als kunstenaar je eigen weg kan gaan.
Tania Verhasselt Beide zijn interessant, de academie laat je nadenken over een concept, de workshops bieden belangrijke technieken aan.

links in beeld ‘Moonstruck’ glaskunst van Liliane Van der Elst, rechts werk van Tania Verhasselt

Kunstpoort Verliep jullie kunstenaarschap met vallen en opstaan? Ik kan me inbeelden dat bij het glasblazen toch heel wat kan mislopen.
Liliane Van de Elst De eerste 5 jaar waren gekenmerkt door mislukkingen. Soms heb je een off day en loopt alles verkeerd. Vergelijk het met een wielrenner die een dag niet de ‘goede’ benen heeft. Ik hou van uitdagingen, telkens opnieuw beginnen tot het vooropgestelde doel bereikt is. Deze veerkracht ‘resilience’  herken je in mijn werk. Elke misser leidt vaak tot een nieuw begin.
Tania Verhasselt  Kunst creëren is een continue proces. Ik schilderde 20 jaar en wilde wel eens iets anders, mijn eigen opnieuw uitvinden. 15 jaar volg ik nu de weg van textiele kunst. Kleine textiele werken maak ik nog maar 2 jaar. Dit vergt een andere manier van denken.

Kunstpoort Tania, waarom ontwerp je ook toegepaste kunst zoals juwelen, handtassen…?
Tania Verhasselt Het is enorm fijn mij daarop te concentreren. Toegegeven het is commercieel werk. Mijn sjaals, juwelen… zijn stuk voor stuk unieke objecten. Ik maak gebruik van professioneel materiaal. Zo verwerk ik zijde uit Oezbekistan, kleur de zijde met pigmenten uit Japan … Ik noem het draagbare kunst. Verder opent deze toegepaste kunst perspectieven voor groepstentoonstellingen. Het aanbod van textiele kunst is kleiner dan bijvoorbeeld schilderkunst.

Kunstpoort Liliane, ontwerp jij zoals Tania gebruiksvoorwerpen?
Liliane Van de Elst Af en toe waag ik me aan ‘lampen’. Lichtreflecties, speling van het licht en de lichteffecten boeien me.

Kunstpoort Volgens mij krijgt glaskunst en textiele kunst minder aandacht van het grote publiek, kunstverzamelaars, kunstrecensenten… Ervaren jullie dat zo? Zijn jullie creatieve buitenbeentjes?
Tania Verhasselt Inderdaad. Gedurende de jaren 70 was textiele kunst een hype. Tegenwoordig is de interesse minder, de meeste aandacht komt uit Nederland.
Liliane Van de Elst De glaskunst staat nog altijd letterlijk en figuurlijk in het verkeerde daglicht. Er zijn heel wat misvattingen en vooroordelen. Glaskunst beschouwt het publiek als niet hedendaags, oubollig, te kwetsbaar, vatbaar voor beschadiging. Niets is minder waar.

Kunstpoort Denk je dat glaskunst teveel als ambacht wordt beschouwd en niet zozeer als beeldende kunst? Vind je dat erg?
Liliane Van der Elst In zekere zin wel. De glaskunst is van oorsprong een ambacht met een spectaculair kantje, een showelement. Dit entertainment gehalte is de oorzaak dat de kijker glaskunst minder als kunstvorm herkent. Glaskunst ziet eruit als een fluitje van een cent maar is meer dan glas blazen. De vele uren van trial en error, het groeiproces, de denkfase van ontwerp tot uitvoering, daar is het publiek zich niet van bewust.

‘Coral’ Liliane Van der Elst

Kunstpoort Liliane Is het fysiek zwaar werk?
Liliane Van der Elst Enorm zwaar, eenmaal onder de knie heb je letterlijk en figuurlijk een passionele relatie met het hete glas, je wordt elkaars bondgenoot. Vergeet vooral het teamwerk niet. Bij sculpturaal werk is teamwerk een noodzaak. Belangrijk is de goede voorbereiding. Elke handeling wordt stap voor stap op voorhand vastgelegd. Bij het productieproces is er geen tijd om na te denken. Het blijft wel mijn idee, het concept waar ik de leiding over heb. Glaskunst is een technische discipline die je volle concentratie eist en uiterst arbeidsintensief is.

Kunstpoort Voor welke kunstenaar in jullie discipline heb je bewondering? Waarom?
Tania Verhasselt Sheila Hicks
Wikipedia Sheila Hicks is een Amerikaanse kunstenaar. Ze staat bekend om haar innovatieve en experimentele weefsels en sculpturale textielkunst met kenmerkende kleuren, natuurlijke materialen en persoonlijke verhalen. Sinds 1964 woont en werkt ze in Parijs, Frankrijk.
Anna Boghiguian; een Egyptisch-Canadese kunstenares van Armeense origine Er was werk van haar te zien in het S.M.A.K.
Bron site van het S.M.A.K. Het werk van Boghiguian biedt een unieke kijk op het leven en toont haar grote belangstelling voor het heden en het verleden, boeken en poëzie, politiek en economie. Haar beeldtaal is op de eerste plaats figuratief, zeer persoonlijk en komt sterk naar voor bij onderwerpen die haar raken. Deze kunnen zowel met levensvreugde als met woede om het onrecht in de wereld te maken hebben.
Liliane Van der Elst Ik heb heel veel bewondering voor de Zweedse kunstenaar Bertil Vallien. Hij is een grote vernieuwer van de hedendaagse glaskunst, wereldwijd bekend en erkend.

Kunstpoort Bezoeken jullie zelf veel tentoonstellingen? Doe je er inspiratie op?
Tania Verhasselt Regelmatig
Liliane Van der Elst Ook regelmatig maar veel inspiratie doe ik er niet op. Mijn inspiratiebron zijn beelden uit de natuur die ik vind op het internet, via onder andere National Geographic. Ik bekijk die vaak, opnieuw en opnieuw. Eerst is er het idee, dan volgen ontwerpen, tekeningen en soms jaren later is daar dan de uitvoering. Een werk moet kunnen rijpen.

Kunstpoort Liliane Heb je er nooit aan gedacht een andere discipline uit te proberen?
Liliane Van der Elst Ja maar het glas heeft me volledig in zijn greep.

Kunstpoort Tania Werk je intuïtief? Is de materiaal keuze afhankelijk van het onderwerp of onderhevig aan de inspiratie van het moment?
Tania Verhasselt Dagelijks bezoek ik mijn atelier. Snuif de sfeer op. Ik denk op voorhand na, dan pas begint het grote werk. Ik werk organisch, maak geen schetsen. De 2 schilderijen op deze tentoonstelling, acryl plus olieverf op basis van water, zijn speciaal voor dit project geconcipieerd. Er is over nagedacht.

Kunstpoort Werken jullie soms in opdracht en hoe bevalt dit?
Tania Verhasselt In opdracht werken doe ik niet evenmin maak ik een tweede exemplaar van een werk.
Liliane Van der Elst Het project Phoenix kwam op vraag van een glasverzamelaarster. Zij wilde een nieuw werk waarin gebroken stukken van een ander kunstwerk verwerkt zijn. Het was een hele uitdaging, een technisch huzarenstukje en uiteindelijk toch geslaagd. Deze opdracht gaf me een goed gevoel.

Kunstpoort Was de voorbije covid19 periode, de lockdown, voor jullie als kunstenaar een zegen of tegenslag?
Tania Verhasselt Voor mij was het een productieve periode. Ik werd verplicht om na te denken. Zonder afleiding en invloed van buitenaf lukte dat uitstekend.
Liliane Van der Elst Door de kans op besmetting kon ik niet blazen. Teamwork was niet mogelijk. Toch was deze periode een zegen. Elke dag bleef ik in mijn koudatelier met glas werken. Covid19 voedde mijn inspiratie en leidde tot een alternatieve manier van creëren, zonder ‘heet’ glas.

Glaskunst van Liliane Van der Elst

Kunstpoort Wat brengt de toekomst? Tentoonstellingen? Creaties? Calls?
Tania Verhasselt Gedurende de maand oktober stellen we samen tentoon op de Brabant Art Fair te Breda in de prachtige locatie de Grote Kerk. Alle disciplines zijn er vertegenwoordigd. Deelname gebeurt via een selectie. De beurs heeft een belangrijk koperspubliek, dat is mooi meegenomen. https://brabantartfair.nl/kunstenaars/
Ook in kunstgalerij Hondsdamme te Damme stellen we in 2022 samen tentoon. http://www.hondsdamme.be/
Liliane Van der Elst Er volgen in 2021-2022 expo’s in Nederland en België. Ik kreeg een aanvraag vanuit Nederland om Inspiring Seeds Casting tentoon te stellen. Ik doe zeker mee aan calls, zit boordevol ideeën. Het is A NEVER ENDING STORY!

Info tentoonstelling

Rood staat voor passie maar misschien voelt u dat anders.
Huis De Leeuw
Mechelen-Dorp 7
9870 Zulte

Textielkunst van Tania Verhasselt

12/7/2021 tot en met 7/7/2021
open zaterdag en zondag van 12u tot 17u

Info kunstenaars

Liliane Van der Elst

glaskunstenaar
www.lilianeglaswerk.be
https://www.facebook.com/liliane.vanderelst.3
https://www.instagram.com/glaswerklil/

Tania Verhasselt

mixed media paintings & drawings
mixed media textile
www.taniaverhasselt.be
https://www.facebook.com/tania.verhasselt
https://www.instagram.com/tania.verhasselt/

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Bip Van de Velde

Gallery Artmut

Gallery Armut- Pareipoelstraat, 3 2800 Mechelen


Harald Calle (° Gent 1960) volgde de opleiding teken- en schilderkunst aan de academie voor beeldende kunst te Gent.
Heeft een resem aan tentoonstellingen achter de rug, veel in Watou, de anderen vooral in Gent en omgeving.

Het werk van Harald Calle – schilderijen en gemengde techniek tekeningen – confronteren ons met de donkere kant van de mens, dicht aanleunend tegen de dood. Expressief op papier of doek gezet, met bijna groteske figuratie en in een sombere “danse macabre”, doet het werk van Harald Calle denken aan grote voorgangers, zoals Ensor, Kollwitz of aan de kracht van de schilders en tekenaars van de Latemse Scholen.
Harald Calle drukt ons met de neus op de harde werkelijkheid van de vergankelijkheid, welke altijd de strijd wint, hoe krampachtig we ook ons best doen deze te ontlopen. Door de uitvergroting krijgt het werk bovendien een theatrale dimensie en roept het associaties op met bijvoorbeeld de figuren in de theaterstukken.


Voor Barbara Van den Broeck (49) is klei emotie. Ermee werken dwingt focus af, waardoor andere gedachten moeten wijken. Ze kan er meer mee zeggen dan met reguliere taal. “Het zorgt voor het verwerken en ompolen van emoties”, zegt ze zelf. “Klei is tot in het extreme met de aarde verbonden. Het heeft gewicht, en reageert nooit hoe je denkt dat het zal reageren.” Het is die onvoorspelbaarheid die haar leert om los te laten. “ Ermee werken zorgt voor rust tussen mijn oren, en trekt me in het hier en nu.” Van den Broeck startte vijftien jaar geleden met een opleiding keramiek, en heeft intussen met B.LAB een eigen tableware collectie. Daarnaast stelt ze op Djazart ook haar sculpturaal werk van keramiek tentoon. Haar inspiratie haalt ze uit reizen, maar net zo goed uit andere disciplines in het culturele veld, zoals dans en theater. Zo boetseert ze een eigen beeldtaal. Samen met Hartmut De Martelaere zette ze in 2016 Kolektif Kreatif op, wat onder de naam Djazart intussen geëvolueerd is naar jaarlijkse expo waar ook andere kunstenaars worden uitgenodigd om hun werk te laten zien. “In alles wat ik doe zoek ik verbinding met anderen. Die vormen mijn spiegel, mijn klankbord. En daar put ik weer nieuwe inspiratie uit.”


http://www.facebook.com/ArtMut-2324538417610958/
http://www.facebook.com/djazart.be/
http://www.facebook.com/kunstvanharaldcalle/

http://artmut.be/

Videograaf: Bert VANNOTEN

De wondere wereld van kunstenaar Seba P

Wie het atelier van Seba P wil bezoeken trekt best makkelijke schoenen aan voor een kleine klim.  Twee reeksen zoldertrappen later wacht de beloning:  het merkwaardige ‘fantasy’ atelier van kunstenaar Seba P. Zijn wondere betoverende wereld houd je vast tot je de trappen terug afdaalt ‘down to earth’.

Seba P, Seba Penson, kijkt me met kwajongensogen aan, tovert een bureaustoel tevoorschijn maar mijn blik valt op een knusse velours canapé, ik vlei me erin neer, het interview kan beginnen.

Kunstpoort Eerst de klassieke vraag: hoe is de interesse voor kunst ontstaan? Volgde je een opleiding of ben je een selfmade kunstenaar?
Seba P Als kind was ik een onrustige natuur, altijd bezig, altijd in de weer. Ik hield ervan apparaten te demonteren en terug in elkaar te knutselen. Als kleine jongen haalde ik een radio uiteen en maakte een assemblage met het recupmateriaal. Toen ik op 12jarige leeftijd kunsthumaniora te Brugge startte, was er meteen de klik. Vanaf dag 1 was ik overtuigd KUNST dat wordt mijn leven.

Kunstpoort Je creëert kleurrijke, dynamische, veelal figuratieve maar ook abstracte kunst. Weerspiegelt dit fel palet je persoonlijkheid?
Seba P Inderdaad, in mijn eigen wondere wereld acht ik me gelukkig. Dit atelier is mijn thuis, hier voel ik me vrij en vrolijk. De buitenwereld betekent chaos. De drukte, het verkeer, de mensen in hun totaliteit zijn schrikwekkend, boezemen mij angst in.

Cameraman Bert Is je werk fauvistisch?
Seba P Mijn oeuvre is zeer kleurrijk maar of je het fauvistisch kan noemen dat weet ik niet. Mijn vriendin heet Fauve misschien verklaart dat veel. In elk geval heb ik mijn eigen stijl. Mijn werken kan je niet indelen bij één of ander –isme.

Kunstpoort Je gebruikt heel veel verschillende media en technieken om je uit te drukken. Is het voor je moeilijk je te beperken tot 1 techniek, om in één bepaalde techniek je volledig uit te drukken?
Seba P Eén enkele techniek beperkt mijn creativiteit. Ik moet kunnen assembleren, knippen, lijmen, plakken, solderen, schilderen… om tot een gewenst resultaat te komen.

Kunstpoort Ben je met meerdere werken simultaan bezig?
Seba P Verschillende projecten ontstaan parallel en staan tegelijkertijd op stapel. De ene dag schilder ik met rode verf. De andere dag lijm ik. Ondertussen soldeer ik aan een assemblage.

Kunstpoort Je werk oogt trendy. Het doet me aan graffiti denken. Ben je niet bang dat er voor deze stijl geen blijvende interesse is? Wil je tijdloos werk maken of hedendaags? Tijdloos en hedendaags, is dat mogelijk?
Seba P Ik zou mijn werk zeker geen graffiti kunst noemen. Het is hedendaags en ook tijdloos. Dat kan hand in hand gaan. Het werk – space women – verwijst naar de toekomst. Wie weet woont de mens in de toekomst permanent in de ruimte? Wie naar mijn werk kijkt, geeft er een eigen interpretatie aan. Een koper vertelde de galeriehouder dat hij iedere dag iets nieuws ontdekt in het aangekochte werk. Fijn als de toeschouwer niet alleen het plaatje mooi vindt maar ook inhoud en thema ontdekt.

Kunstpoort Dark Times For Culture – Human Rights – Makkelijker dan je denkt, moeilijker als je denkt. -Achter Elke Hoek. Aan de titels van je werken merk ik dat je een geëngageerd kunstenaar bent. Kan kunst bijdragen tot een betere wereld?
Seba P In mijn eentje kan ik de wereld niet veranderen. Als het publiek nadenkt bij het aanschouwen van mijn werk, betekent dat een begin. Samen kunnen we de wereld aan.

Kunstpoort Spreek je het meest een jeugdig publiek aan, krijg je feedback van alle leeftijden.
Seba P Mijn publiek is heel divers, oud en jong appreciëren het.

Kunstpoort Leef je van je kunst? Heb je nog een andere job?
Seba P Ik ben halftijds kunstenaar. Mijn job is seizoensgebonden. Ik werk samen met mijn pa en zus in een zaak van pellet kachels. In de winter is er vanzelfsprekend veel werk. Tijdens de zomermaanden is er meer plaats voor kunst.

Kunstpoort Schilder je met een regelmaat, op vaste uren? Of alleen als je er zin in hebt en geïnspireerd bent?
Seba P Een vast stramien is er niet. Ik hou van chaos. Zo ben ik ook en moet ik zijn om kunst te creëren. De inspiratie komt altijd en overal, zelfs op zondagmiddag aan de koffietafel. Ik lees een krant, zie een woord, een tekst, knip die uit en … ik ben vertrokken op weg naar een nieuw kunstwerk.

Kunstpoort Waar haal je de inspiratie? Muziek? Literatuur? Foto’s? Films? Eigen ervaringen? Ontstaan je werken spontaan?
Seba P Ik heb een spontane intuïtieve manier van werken. Mijn inspiratiebronnen? Dat kan alles en nog wat zijn: eigen foto’s, foto’s uit tijdschriften, film, teksten… Onlangs las ik het woord – continuïteit – in de krant. Wat is dat? Dit bleek de aanleiding voor een nieuw werk.

Kunstpoort Volgens mij hou je ook van humor, de titel- Vrouw met een hoek af- doet me glimlachen. Is humor belangrijk voor je?
Seba P Ik hou van humor, van kunst met een twist, met een hoek af.
Kunstpoort Het atelier van Seba P doet me denken aan de grot van Alibaba met tal van vreemde, grappige objecten van de hand van de kunstenaar.

Kunstpoort Eén van je kunstwerken kreeg de titel ‘Dark Times for Culture’. Heb je dit zelf ondervonden? Kan je gewoon verder werken alsof er geen pandemie aan de gang is?
Seba P Gek genoeg deze periode is voor mij ideaal om te werken in mijn atelier. Plots kreeg ik enorm veel ademruimte: geen onverwachte bezoeken, minder mensen om me heen. Het sociaal contact mis ik niet. Dit wil niet zeggen dat ik geen oog heb voor de miserie die deze pandemie met zich meebrengt. Meestal werk ik parallel aan verschillende projecten, staan er veel kunstwerken op stapel die niet volledig af zijn. Nu was er ineens tijd om die tot een goed einde te brengen, te voltooien. 

Kunstpoort Ben je beïnvloed door andere kunstenaars of wie bewonder je als kunstenaar?
Seba P Ik ben door niemand beïnvloed en ben niet wild van één of andere hedendaagse kunstenaar. Ik apprecieer de hedendaagse kunst maar de klassieke grootmeesters brengen me het meeste bij.

Kunstpoort Galerie MixArt vertegenwoordigt je. Vind je het belangrijk dat een galerie je onder je vleugels neemt? Wat is het voordeel hiervan?
Seba P Hugo Tanghe van MixArt ontdekte mijn werk op instagram. Hij contacteerde me en de rest is historie. Hij verkocht verschillende werken van me en steunt me door dik en dun. Al mijn werk komt in de galerie terecht, in mijn interieur hangt geen eigen werk.

Kunstpoort Mocht je geen succes hebben met je oeuvre zou je nog verder kunst creëren? Heb je nood aan erkenning?
Seba P Ook zonder interesse van de buitenwereld, zou ik kunst produceren. Mijn huidig atelier barst uit zijn voegen, ik ben er uitgegroeid. Binnenkort betrek ik een gigantisch atelier in Brugge met mogelijkheden om groter werk (3meter) te produceren, tentoonstellingen in te richten…

Kunstpoort Ook voor andere kunstenaars?
Seba P Ja dat kan. Mijn vriendin Fauve is keramiste. Voor haar is dat een opportuniteit om tentoon te stellen.

Kunstpoort Misschien kan je daar ooit beeldhouwen?
Seba P Ook dat sluit ik niet uit.

INFO

Geen antwoord enkel vragen, het werk van Angéline Catteeuw.

Op een grijze zaterdag trof ik Angéline Catteeuw aan in haar atelier. Een warme kunstenares als Angéline Catteeuw verwacht je op zaterdagmorgen niet onmiddellijk middenin een desolaat industriepark. In deze eenzame stilte kan de kunstenares zich volledig op haar organische schilderijen concentreren. Het vele daglicht in het ruime atelier laat haar in de zomermaanden werken tot in de late uurtjes. Hoewel ons interessant ochtend gesprek vlot en aangenaam verliep, vertrouwt ze me toe dat ze geen matineus persoon is.  

Kunstpoort Je schilderijen zijn een uitpuren van figuratieve vormen. Volgde je ooit levend model of hoe kwam je bij het menselijk figuur terecht? 
Angéline Catteeuw Ik studeerde grafische vormgeving aan Sint Lucas. Soms tekenden we naar het menselijk lichaam. Ook tijdens de les aan de academie was er gelegenheid tot modeltekenen. Werken naar de menselijke figuur fascineerde me en liet me nooit meer los. Ik schilder al van toen ik 13 was. Mijn studie grafische vormgeving ontnam mij de goesting. Ook na mijn studies raakte ik enkele jaren geen schilderborstel meer aan. Toch was deze studierichting niet een verkeerde keuze. Het maakt deel uit van mijn opleiding.

Kunstpoort Ik las dat je vroeger heel minutieus schilderde. Wat je nu schildert is vrijwel abstract. Kostte het veel moeite om het precisiewerk los te laten? Moest je jezelf daartoe dwingen of kwam het vanzelf?
Angéline Catteeuw Het realistisch precies schilderen leerde me techniek bij. Eenmaal ik dit onder de knie had, ontbrak me een uitdaging. Ik zocht iets extra: emotie, abstractie… Deze abstrahering kostte me wel bloed, zweet en tranen.

Kunstpoort Was die leerschool nodig om later abstracter te kunnen werken?
Angéline Catteeuw Ongetwijfeld. Veel niet figuratief werk vertrekt vanuit de realiteit. Ik geloof niet in abstracte werken die zomaar uit het ‘niets’ verschijnen. Ieder sterk abstract werk heeft een voedingsbodem anders bestaat het alleen uit ‘trucjes’ dan mist het werk inhoud en geloofwaardigheid. Bij abstrahering sluit de kunstenaar het narratieve uit en houdt de emotie over. Abstracte werken vragen meer van een toeschouwer. De kijker krijgt geen antwoorden enkel vragen.

Kunstpoort Is het moeilijk afstand te nemen van de lichaamsdelen, ze om te werken tot organische vormen?
Angéline Catteeuw Het lukt me nu meer en beter. Ik slaag erin bepaalde stappen van het proces over te slaan. Vroeger tekende ik met houtskool de menselijke figuur op mijn canvas en vormde de modeltekening stap voor stap om tot een organisch geheel. De eerste aanzet is nu vaak abstract. De houtskoollijnen, ook een toevallige vlek laat ik staan als ze bijdragen tot de rijkheid van een beeld.  

Kunstpoort Je kleuren doen volgens mij denken aan huidskleur. Ze refereren nog naar een lichaam soms een bloederig lichaam. Is dit bewust of een logisch gevolg van de inspiratiebron?

Angéline Catteeuw Vroeger kon ik moeilijk met kleur omgaan. Die angst heb ik overwonnen. Nu kies ik resoluut voor meer kleur. Zo wint mijn werk aan expressie. De kleurcombinaties dringen zich op tijdens het schilderen. De tinten rood verwijzen naar een gekwetst en getormenteerd lichaam. Die tinten zijn er gewoon, ik zoek ze niet op.

Kunstpoort Je werk is zowel zacht, intiem als uitdagend en bijwijlen agressief. Schuilen er 2 verschillende persoonlijkheden in je? Zijn dit 2 uitersten van je persoonlijkheid?
Angéline Catteeuw Intimiteit is wat de zachte, tere werken gemeen hebben met de meer agressieve, uitdagende schilderijen. Agressie vloeit voort uit kwetsbaarheid. Gevoeligheid brengt pijn met zich mee. Er zijn 2 kanten aan een medaille.

Kunstpoort Kunstschilder is een eenzaam beroep. Ongetwijfeld word je met jezelf geconfronteerd als je aan het werk bent. Laat dit zijn sporen na in je schilderij?
Angéline Catteuw Schilderen is zoeken naar je eigen waarheid. Zoeken naar dat ene beeld waarin je alles wil vatten. Het is de eeuwige confrontatie met techniek en inhoud van een werk, met wat je kan, wil en het resultaat. Het is hard. Soms zou ik willen kunnen kijken met de frisse ogen van een toeschouwer die geen weet heeft van het denk- en maakproces.
Tijdens het schilderen vertoef ik in een andere wereld, in volle concentratie.

Kunstpoort Is het je bedoeling de universele mens te schetsen, mensen met hun twijfels, angsten, gevoelens?
Angéline Catteeuw Hoe dieper ik graaf, hoe meer universele thema’s naar boven komen. Existentiële eenzaamheid ligt niet aan de oppervlakte maar bij ieder van ons op de bodem van de vijver van de geest.

Kunstpoort Het klinkt filosofisch.
Angéline Catteeuw Ik denk veel na over grote thema’s. Kunst is voor veel kunstenaars het verwerken van een trauma, dat is bij mij niet het geval. Of toch wel? Mijn geboorte, mijn leven heb ik niet gevraagd, dit is mijn trauma. Het leven is geen cadeau, niet vatbaar voor controle. Schilderen helpt me daarmee omgaan.

Kunstpoort Krijg je soms emotionele commentaar op je werk? Raak je het innerlijke van een kijker? Hoe reageer je daarop?
Angéline Catteeuw Vaak krijg ik emotionele reacties. Onlangs kwam een dame over de vloer die heel wat doormaakte. Online reserveerde ze een werk. Bij overhandiging kon ze haar tranen niet bedwingen. Wat er door haar heen ging kan ik onmogelijk verhalen. Het pleziert me dat mijn werk zoveel betekent voor iemand. Kunst brengt troost en is een vorm van vrije communicatie. Zelf voel ik een klik bij het werk kreupelhout van Berlinde De Bruyckere. Waarom? Het groot spectrum van emoties dat een kunstwerk oproept is vaak moeilijk te verklaren.

Kunstpoort Je stelde tentoon in het zwembad van Moeskroen, een speciale locatie. In de pers kreeg dit toch aandacht. Is er nu meer respons op je werk dan vroeger? Zette je jezelf op de kaart met deze expo? Is je carrière als kunstenaar voorgoed vertrokken?

Angéline Catteeuw Deze expo ‘Trophies’ heeft in de daaropvolgende maanden het een en ander losgemaakt. De expo kwam er op uitnodiging van het stadsbestuur van Moeskroen. Het was een prachtige locatie met mooi diffuus licht, uiterst sfeervol. De tentoonstelling bracht een zekere geloofwaardigheid en sérieux met zich mee. Nu kan ik volop gaan voor een leven als kunstenaar.

Kunstpoort Je creëert nu ook sculpturen. Vanwaar die behoefte? Is het moeilijker of gemakkelijker om je gevoelens, je innerlijke te uiten door middel van sculpturen, van monumentale werken? Zijn je beelden een voortzetting van je schilderijen? Stijl, kleur en thema refereren naar je schilderkunst. Wil je in de toekomst deze 2 disciplines verder samen uitbouwen?
Angéline Catteeuw Mijn eerste beeld ‘The Raven’ was letterlijk gemaakt met resten opgedroogde acrylverf. Dit proces verliep zo naturel dat ik besloot me daar meer in te verdiepen. Mijn sculpturen ontstaan spontaan als een soort verlengstuk van mijn schilderen. Bij het creëren voel ik me vrijer, ongeremd, het maakproces verloopt speelser. Experimenten, nieuwe materialen dringen zich op. Het beeldhouwen verloopt nu parallel naast het schilderen. De uitdaging van het 2D doek ga ik niet uit de weg.

work in progress

Kunstpoort Denk je ooit los te komen van je inspiratiebron het menselijk lichaam en een totaal andere richting uit te gaan?
Angéline Catteeuw Voorlopig niet, mijn fascinatie voor het organische is te groot. Onder die term valt voor mij ook de natuur op zich. Rechte lijnen, wat de mens produceert, boeien me niet. Die staan regelrecht tegenover de dynamische grillige gebogen vormen van de natuur die zoveel rijker zijn.

Kunstpoort Hou je rekening met de meningen van kunstkenners, kunstliefhebbers, kunstrecensenten of volg je gewoonweg je gevoel?
Angéline Catteeuw Ik luister altijd aandachtig, oordeel en beslis wat ik zelf bruikbaar acht, volg mijn eigen intuïtie. Te veel rekening houden met de mening van anderen leidt ongetwijfeld tot middelmatig werk.

Kunstpoort Voel je aan wanneer je schilderij af is? Of neem je soms veel later de symbolische draad opnieuw op om toch nog iets aan het werk toe te voegen?
Angéline Catteeuw Het ‘stoppen’ leer je wel. Meestal voel ik het aan als een werk af of bijna voltooid is. Soms vraagt een schilderij dan nog een lijn of wat kleur. Daarna besluit ik dit schilderij is af. Aan sommige schilderijen werk ik met tussenpauzes met het besef dat ze nog ‘in progress’ zijn.

Kunstpoort Ben je zelf tevreden over je schilderijen en sculpturen, over de creatieve weg die je inslaat?
Angéline Catteeuw Ik heb nu een eigen stijl en beeldtaal. Dat schept vertrouwen. 100% tevreden ben ik bijna nooit. Het ‘yes’ gevoel ervaar ik zo’n 3 maal per jaar.

Kunstpoort Maak je ook tekeningen? Indien ja wat is de zin ervan? Zijn het kunstwerken op zich?
Angéline Catteeuw Ik maak tekeningen en een soort schets-schilderijtjes, een lightversie van wat ik op doek maak. Deze tekeningen staan op zich. Ze fungeren niet als voorbeeld voor de grotere schilderijen maar werken bewust of onbewust mee aan de evolutie in mijn kunst.

Kunstpoort Laat je je inspireren door beroemde voorgangers? Of wie bewonder je als kunstenaars?
Angéline Catteeuw Wat sfeer, kleur en tactiliteit betreft, bewonder ik het werk van Berlinde De Bruyckere. Als je veel kunst kijkt, volgt automatisch de beïnvloeding. Francis Bacon, Berlinde De Bruyckere, Per Kirkeby, Rothko in zijn vroege jaren en Cy Twombly zowel voor schilder- als beeldhouwkunst vind ik boeiend. Inspirerend zijn ook de sculpturen van Ursula Von Rydingsvard en Raphael Buedts.

Kunstpoort Twijfel je vaak aan je zelf? Bijvoorbeeld je bent in je atelier aan het werk, komt de gedachte dan op: ‘Wat ben ik hier in godsnaam aan het doen?’
Angéline Catteeuw Een tijd lang had ik last van het ‘imposter syndroom’, het gevoel dat ik onterecht bewierookt werd. De twijfel is er elke dag, een constant schipperen tussen onzekerheid en overtuiging. Dit stuwt je vooruit en zorgt dat je kritisch blijft tegenover je eigen werk.

Kunstpoort Heb je behoefte aan achtergrondmuziek terwijl je werkt en welk soort muziek verlang je?
Angéline Catteeuw Terwijl ik werk hou ik van stilte en klassieke muziek. Dramatische muziek geeft me een boost, veel diepe emotie, ruimte tot voelen.

Kunstpoort Werk je voor het ogenblik met een volgende tentoonstelling voor ogen, in functie van een expo?
Angéline Catteeuw Ik geloof niet in werken rond een thema voor een expo. Deze zijn pertinent al aanwezig in het werk van een kunstenaar. Toevallig had ik gisteren een gesprek in verband met een expositie in een nieuwe galerieruimte in Sint-Amandsberg. We tippen op begin 2022.

INFO

Video call met rebelse punk galerist

MixArt en de kracht van een virtuele galerie

Op een rustige zaterdagnamiddag had ik een ontspannende video call met een enthousiaste
duivel-doet-al galeriehouder Hugo Tanghe. Onze fotograaf Eric, ter plaatse gewapend met mondmasker, zorgde voor beeld bij deze reportage in corona tijden. 
Vanaf het startscherm voelde ik me onmiddellijk op mijn gemak. Het interview kon beginnen.

Kunstpoort Hoe lang bestaat de galerie al? Waarom ben je Mixart gestart, wat was de aanleiding?
Hugo Tanghe MixArt heeft haar 15de verjaardag gevierd. De galerie is in het leven geroepen uit onvrede met de toen, we spreken van de jaren 90, weinig geschikte locaties om tentoon te stellen. Ik ben zelf kunstenaar, wilde tentoonstellen in goede omstandigheden. De verlichting was meestal ontoereikend, een ophangsystemen ontbrak, daarbij waren de ruimtes vaak onbetaalbaar. Ik besloot het heft in eigen handen te nemen en een galerie op te starten. Zo kon ik autonoom werken, mijn zin doen, zelf openingsuren kiezen en nog zo veel meer. Ik ben een ondernemend persoon, ik was 33 jaar en besloot de sprong te wagen om volledig van de kunst te leven. Een fijne goede job zegde ik vaarwel. En kijk het is me gelukt. Stilletjes aan en vele jaren verder kan ik van de kunst leven: galerie en eigen werk. Stilletjes aan haalt de galerie de bovenhand.

Hugo Tanghe

Kunstpoort Je bent blijkbaar een creatieve duizendpoot, je bezit een galerie, je bent zelf kunstenaar, medeoprichter van het muziekcentrum Noisegate… Is het soms niet te druk? Geen last van stress?
Hugo Tanghe Helemaal niet. Van de muziekwereld krijg ik trouwens veel steun. Er is een intense samenwerking, een soort kruisbestuiving tussen 2 verschillende werelden met raakvlakken. Soms geven muzikanten hier een concert. Jan Hautekiet was hier nog te gast.
Muzikanten zijn vaak ook goede grafici. MixArt vertegenwoordigt bijvoorbeeld de muzikant Kloot Per W. Kloot Per W, door velen honend genoemd als de muzikant die schildert, heeft heel wat in zijn mars. Hij sloot zich aan bij de beweging van punkrocker Billy Childish, het ‘stuckisme’* en exposeerde in binnen- en buitenland. Op de site van MixArt ontdek je zijn virtuele galerie.
https://www.mixart.be/?q=kloot-w/galerie-kloot-w
* Het stuckisme is een internationale kunstbeweging die de figuratieve kunst bepleit als tegenreactie op de conceptuele kunst. Deze beweging werd in 1999 opgericht door Charles Thomson en Billy Childish. Gestart als groepje van 15 kunstenaars nu wereldwijd verspreid.  Kloot Per W zelf noemt zijn werk graag ‘popart’, felle kleuren en simplistische lijnen. (info Wikipedia)

Kunstpoort Er is tegenwoordig een tendens naar figuratieve kunst. Ook MixArt promoot voornamelijk figuratieve kunst. Wat is de verklaring hiervoor?
Hugo Tanghe Fijn dat je me hierop attent maakt. Daar was ik mij niet van bewust. Het zal wel een gevolg zijn van een persoonlijke voorkeur. Eerlijk gezegd, er is meer interesse voor figuratieve kunst, figuratieve kunst verkoopt vlotter.

Wat Voorbestemd Is, Zoekt Zijn Weg – Daniëlle Brits

Kunstpoort Naast vier expo’s per jaar waar het publiek de werken fysisch kan bekijken, toont je site ook virtuele galeries. Het virtueel portaal bevat een 1200 tal werken van ongeveer 50 kunstenaars. Is dit de toekomst volgens jou? Worden er veel werken via de digitale galeries aangekocht of dienen deze louter als kennismaking met de kunstenaar?
Hugo Tanghe Vroeger organiseerde ik 9 expo’s per jaar. Dit is arbeidsintensief, onmogelijk vol te houden. Nu beperk ik me tot langlopende groepsexpo’s waarvan ik de curator ben. Ik heb een enorme vijver om in te vissen, handig om een tentoonstelling samen te stellen. De galerie is voor mij als een speeltuin: levend, actief, dynamisch. Eenmaal een werk verkocht, wordt het onmiddellijk vervangen door een ander. Wie hier regelmatig binnenwipt zal nooit dezelfde opstelling zien.
De virtuele galeries op mijn site zijn een zegen in dit corona tijdperk. Nu meer dan ooit contacteren kunstliefhebbers me via MixArt portaal. Hebben ze belangstelling voor een specifiek werk dan zorg ik dat het kunstwerk in de galerie aanwezig is. Een werk koop je niet op foto, ervaar je best fysisch om voeling te krijgen met techniek, materie en sfeer.
In deze bizarre periode hebben beeldende kunstenaars het voordeel dat ze ongestoord verder kunnen creëren. Ik geef ze de gelegenheid hun werk online voor te stellen. Resultaat van hun artistieke activiteit kunnen ze persoonlijk uploaden. Trouwens midden april krijgt de site een remake met onder andere een art shop. Filteren op kunstenaar, discipline, prijs en beschikbaarheid ligt in de mogelijkheid.

Kunstpoort Welke eigenschappen moet je hebben om een goede galeriehouder te zijn?
Hugo Tanghe Als galerist moet je vooral aanspreekbaar zijn, toegankelijk. Ik zit niet in een ivoren toren, iedereen is welkom. Mijn galerie heeft een laag drempel gehalte.

Kunstpoort Welke band heb je met je kunstenaars?
Hugo Tanghe Voor mij is de vrijheid van een kunstenaar heilig. Ik geef geen enkel advies over stijl of productie, leg geen beperkingen op. Kunst = Vrijheid. Als galeriehouder moet je je grenzeloos inleven in de wereld van een kunstenaar. Soms is er van dag 1 een klik, groeien vriendschapsbanden. Je moet op één lijn staan wat verkoop betreft, afspraken nakomen. Er is een soort partnerschap. Je geeft de kunstenaar een rode loper, je begeleidt en ondersteunt hem in de hoop dat MixArt geen tussenstap is. Eenmaal een kunstenaar mijn galerie de rug toekeert, dat is zijn recht, is het afscheid voor eeuwig. Het vertrouwen is verloren.

Kunstpoort Hoe kies je een kunstenaar die je wil vertegenwoordigen? Klop je zelf aan bij een kunstenaar of komt die naar jou? Bezoek je zelf veel expo’s om kennis te maken met kunstenaars of zoek je kunstwerken via sociale media?
Hugo Tanghe Door het volgen van kunstroutes scoutte ik kunstenaars. Nu zijn die evenementen geschrapt wegens corona. Gelukkig ontvang ik gemiddeld drie mails per week van kunstenaars die zich voorstellen. Graag promoot ik goede amateurs, semi-professionelen en semi-professionelen, zoals Peetermans Michael,  die de ambitie hebben ooit prof te worden.
https://www.mixart.be/?q=users/peetermans-michael

Staatsprijs & Beroemdheid / acryl op hout – Michael Peetermans – copyright MixArt

Leeftijd speelt geen rol, wat hij maakt is belangrijk. De naam MixArt verklaart veel: alle disciplines zijn welkom. Ik hou van eigenzinnige talenten, pure kunstenaars. Rebels is het handelsmerk van de galerie, de spirit. Zo promoot ik Jean-Luc Borgers. Jean Luc Borgers die internationaal toch al faam heeft, komt in België moeilijk van de grond. Hij heeft een zeker panamarenko gehalte. Met de trailer, een productie in samenwerking met cameraman Geert Decancq, wil ik hem een duwtje in de rug geven.
https://www.youtube.com/watch?v=Ohzl-_H1ll0&list=TLGGjz7LO45a4-swNjAzMjAyMQ&t=14s

Speedy Snail – Jean-Luc Borgers – copyright MixArt

Kunstpoort Kan je als galeriehouder nog zonder de sociale media zoals Instagram, LinkedIn, Facebook… ?
Hugo Tanghe Je moet een kind van je tijd zijn. De sociale media is een tool waar je best op een goede manier gebruik van maakt. Zo heeft MixArt niet alleen een Facebookpagina maar ook een Facebookgroep die een 7tal jaar geleden in het leven geroepen is.
https://www.facebook.com/tentoonstellingen
https://www.facebook.com/groups/32689715585
Ik schrik niet terug betalend te adverteren op Facebook en Instagram.
Verder heb ik een groot klantenbestand en wie interesse heeft kan zich abonneren op onze nieuwbrief.

Kunstpoort Je propageert toegepaste kunst van eigen werk zoals schoudertassen, muismatten, reproducties… Wat is de bedoeling?
Hugo Tanghe Het zijn collector’s items, beperkte oplages. Hiermee bereik ik een groter publiek, deze seriële oplagen zijn drempelverlagend en betaalbaar. De jaren 1999-2000 startte ik dit project. De productie van toegepaste kunst maakte het comfortabel om te leven van mijn kunst. Op de webshop ART-4-U komt het complete gamma aan bod: schoudertassen, muismatten, boots, reproducties, meubelen, schoudertassen, klokken… alles gebaseerd op eigen schilderijen. https://www.art-4-u.eu/ Style Copy Print met zaakvoerder Caroline Vanneste zorgt voor de digitale print.

Popart shoes- Hugo Tanghe – copyright MixArt

Kunstpoort Een bepaald publiek koopt kunst als belegging, vind je dat een goed idee? Vanuit commercieel oogpunt is dit wellicht interessant voor de kunstenaar maar daar put een kunstenaar waarschijnlijk minder voldoening uit.
Hugo Tanghe Kunst mag commercieel benaderd worden, daar is niets mis mee. Een kunstenaar investeert in materiaal. Als koper steun je de kunstenaar plus geef je een gevoel van waardering. Een kunstenaar moet hard werken, return is meer dan normaal. Er is respect nodig voor een kunstenaar, als het nu een beeldend kunstenaar of muzikant is. Zelf heb ik bijvoorbeeld nooit muziek gedownload zonder betalen.

Kunstpoort Ik weet het is moeilijk kiezen in je groot aanbod, welke kunstenaars mogen we op deze blog in het daglicht stellen.
Hugo Tanghe Michael Peetermans, Jean-Luc Borgers en Kloot Per W kwamen al aan bod. Graag vermeld ik nog: de Nederlander Vincent M. Bakker met een eigen stijl, de bronzen beelden van Ba Cali, het expressionistisch kubisme van John Alossery, Wim De Cauter met werken in cortenstaal, de lichtfonteinen van Jack Francken, werk van Seba P…

Space Woman 1.0 2016 en Spacegirl 1.0 – Seba P – copyright MixArt
Schaakbard zwart wit / keramiek – Jack Franken – copyright MixArt

Kunstpoort Heb je toekomstplannen, initiatieven voor na corona?
Hugo Tanghe De site krijgt een ander jasje. De beeldentuin, nu ondergeschikt aan de galerie, breiden we uit. Mijn droom is na covid, gedurende de maand september, een bevrijdingsfeest te organiseren. Een feest met theater, muziek, beeldende kunst dat het hele medialandschap in rep en roer zet.

Kunstpoort We hopen met hart en ziel dat dit feest van de kunst zal kunnen losbarsten.

INFO

MixArt
Sint-Martinusstraat 101
DILBEEK

galerie@mixart.be
https://www.mixart.be/

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Eric Rottée en MixArt

Salon des Artistes Brugge

Kunstwandelroute van 11 december tot 10 januari

Kunstmagazine, Stad Brugge, de Vlaamse Regering, 40 lokale handelaars en 30 kunstenaars zorgen tijdens het eindejaar en de jaarwisseling voor een hedendaagse kunstgevoel in het historische centrum van Brugge. Een trip langs 40 etalages laat de wandelaar kennis maken met beeldende kunst in diverse disciplines. Schilderkunst, tekenkunst, fotografie, installatiekunst, beeldhouwkunst, keramiek… passeren de revue.
Je kunstpoortreporter, met mondmasker gewapend, trok belangstellend naar de Brugse binnenstad.
Alle deelnemers becommentariëren is een onmogelijke opgave. Enkele deelnemende kunstenaars stellen we graag voor.

Sassasfras De Bruyn
Go CHIC
Sint-Jakobsstraat 52
https://www.kunstmagazine.net/artist/67
https://www.sassafrasdebruyn.com/


Tegenwoordig is er een vernieuwde belangstelling voor de tekenkunst. Sassasfras De Bruyn, illustratrice,  speelt hier op in. Het werk dat ze bij Go CHIC presenteert is subtiel, poëtisch, bevreemdend en met een surrealistische toets. Aquarel en kleurpotlood hanteert ze feilloos.
Een ‘supervrouw’ vliegt bijna door de vitrine en een etalage verder brengt een ‘wolkkop’ wervelende dromen.

Marc Cloet
Djamil Zenansi
Hoogstraat 42
https://www.kunstmagazine.net/artist/58
www.markcloet.be

Marc Cloet zoekt naar de ziel van het materiaal, speelt met geometrische vormen zoals de steen en drukt er zijn eigen stempel op. Hij was een jaar docent aan UTPA, University of Texas-Pan American in Edinburg Texas. Daar liet hij zijn studenten via kunst communiceren. Mark Cloet kent aan de kunst een hoge maatschappelijk waarde toe die ver staat van een versierende functie.

Philippe Badert
LUCAS optiek
Vlamingstraat 24
https://www.kunstmagazine.net/artist/45
www.philippebadert.be


De titel van het schilderij in de vitrine van LUCAS optiek luidt ‘What do you see when you close your eyes’
Hier is er niet alleen een contradictie in de titel maar ook een discrepantie met de voorwerpen in de etalage.
Doelbewust dat is zeker. Waarom daar hebben we het raden naar. Dit citaat van de kunstenaar is heel toepasselijk op deze canvas: ‘Mijn schilderijen bevatten soms een zeker onbehagen maar altijd laat ik de mogelijkheid van de kijker zelf een deel van het verhaal in te vullen.’ De geblinddoekte man is in blauwe tinten geschilderd. Dit versterkt de sfeer van melancholie en raadselachtigheid.

Jean De Groote
Chocolatier DUMON
Simon Stevinplein 11
https://www.kunstmagazine.net/artist/46
www.jeandegroote.com


Jean De Groote stelt drie schilderijen tentoon. Vooral het werk ‘Volle maan’ soms noemt hij het schilderij ‘Holzwege’ baadt in mysterie en toont letterlijk en figuurlijk een donkere kant. De geschilderde zwarte vlakken tonen een vakmanschap van 45 jaar. De zwartgrijze tinten zijn zo geschilderd dat je automatisch op ontdekking gaat naar vorm en inhoud van het werk. Het werk is niet anekdotisch, Jean De Groote verliest zich niet in details. Daarom laat dit werk een desolate, sombere indruk na.

Ulrike Bolenze
winkelpand
Zilverpand 26
https://www.kunstmagazine.net/artist/34
www.ulrikebolenz.com/


/

Ulrike Bolenze is een Duits-Belgische kunstenares die heel subtiele werken maakt vaak in witgrijze tinten. Het kunstwerk in het Zilverpand toont bij nader toezien een met verf bewerkt fotografisch silhouet. Door aan de figuur een tweede laag toe te voegen komt het lichaam los van de werkelijkheid en wordt het gevangen in een nieuw poëtisch universum.

Tot slot maak ik graag nog deze opmerking. In deze onwezenlijke periode zorgen handelaars van Brugge en kunstenaars voor een gevoel van schoonheid en reflectie tijdens deze jaarwisseling. Laat ons daar blij om zijn.

Info
deelnemers en plan vind je op
https://www.salondesartistes.be/
en https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

ALONE TOGETHER

ALONE TOGETHER, is dé geschikte naam voor een expo van drie aparte kunstenaars met een eigen specifieke beeldtaal. Naar aanleiding van hun tentoonstelling had ik een fijn, spontaan gesprek in hun atelier De Drukkerij te Sint-Amandsberg Gent.
Een beknopte voorstelling
Pia Cabuy houdt zowel van kleur als zwart/wit, van onverwachte, ongewone materialen; zilver-karton, glitterverf… Haar werk is feeëriek figuratief en verhaalt de wereld van het kind dat verbaasd aan de zijlijn staat te observeren naar de vaak ingewikkelde wereld van de volwassenen.

Pia Cabuy

Koen De Roeck werkt abstract en is niet bang om te experimenteren met onder meer betonplex, epoxy, tape… De kleuren spatten van het doek.

Koen De Roeck en Isa Dee

Isa Dee vertrekt vanuit het menselijk lichaam. Haar schilderijen vallen op door een organische vormentaal en gedempte kleur. Ze is vooral een zoeker.
Het sterk persoonlijk drietal heeft aandacht voor techniek, materialen, liefde voor de tekenkunst en een rebels tegendraads kantje gemeen.
Tijdens het gesprek valt me ook op welke hechte band ze hebben. Is er iets mooier dan kunst die verbindt. Together en toch Alone.

Kunstpoort Jullie stellen met zijn drieën weldra tentoon. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
Pia We leerden elkaar kennen op de academie en zijn daar vrienden geworden. Er is een match in ons creatief parcours qua  persoonlijkheid, drive en passie.

Kunstpoort Hadden jullie dezelfde leerkrachten? Kan je dat merken? Een goede leerkracht kan positief zijn voor een evolutie. Naar welke leerkracht kijk je op of geen enkele?
Isabel, Koen, Pia Ons drietal kreeg les van Chris Van Beveren, hij bracht ons veel bij.
Isabel Aan de academie kan ik naar model tekenen, een inspiratiebron voor mijn schilderkunst. Ik hou van de creatieve sfeer in een academie, de academie als eye-opener.
Koen Aan de academie stuwen ze cursisten vaak in een zelfde richting. Maar wij zijn goestingdoeners, tegendraads en voelen ons daarom ook zo verbonden. De band met de cursisten heb ik nodig, de mogelijkheid tot reflectie, het ontdekken van interessante invalshoeken.
Pia Ik wil graag een nieuwe weg op. Ik volgde de richting sculpturale keramiek, schilderkunst en  cross over schilderkunst/tekenen.  Nu opteer ik voor mixed media. Wellicht evolueer ik  naar 3D. 

Kunstpoort Jullie werk volg ik al een tijdje via instagram. Ik ontdek ondanks verschillende stijlen en technieken toch enige verwantschap. Alone together zou ik zeggen. Tekenen maakt een belangrijk deel uit van jullie oeuvre. Sommige werken zijn als geschilderde tekeningen. Hebben jullie het tekenen nodig om te kunnen schilderen? Zijn het 2 losstaande disciplines of beïnvloedt het ene het andere? Zou je zonder tekenen kunnen?
Isabel Schetsen is cruciaal voor mij en bepaalt mijn manier van kijken. Ik vertrek vanuit het menselijk lichaam om tot organische vormen te komen die ik op het doek vast leg. Voor het eerst ga ik ook mijn tekeningen exposeren. (kunstpoort: pakken schetsboeken sieren de werktafel)
Koen Voor mij is de grens tussen schilderkust en tekenkunst miniem.
Pia Tekenen is een vertrekpunt én hoofdzaak  geworden. Ik vul mijn tekeningen aan met verf, oliepastel, houtskool enz. Alles waar het werk om vraagt.

atelier De Drukkerij

Kunstpoort Het kleurgebruik bij Isabel is meer ingetogen, bij Pia en Koen is dit vaak uitbundiger. Bij Pia duiken er nu ook zwart/wit tekeningen op. Hoe verklaren jullie het al of niet veel kleur in jullie oeuvre?
Isabel Omdat ik snel teken is er een schaarsheid aan kleur in mijn schetsen. Ze getuigen van een zekere spontaniteit. Bij het schilderen werk ik bewuster. De kleuren zijn doordacht, ik laat niets aan het toeval over. Door de kleuren te beperken probeer ik mijn werk sterker te maken. Er gaat een ganse zoektocht aan vooraf, talrijke foto’s en schetsen helpen me hierbij.
Pia Mijn werken hebben een beladen thematiek. Er is een discrepantie tussen thema en kleur. Dat is bewust. De gevoeligheid van mijn onderwerp wordt zo afgezwakt, minder dramatisch. Mijn zwart/wit tekeningen zijn ‘1 minuut tekeningen’ aan de keukentafel.  Het zijn uiterst spontane gedachtenlijnen die ik later al dan niet in detail finaliseer.
Koen Mijn kleurgebruik is intuïtief, op gevoel. Ik werk met muziek, punk, heavy metal, vergeet de wereld om me heen en schilder… Voor mij geen less is more.
Isabel, Koen, Pia Schilderen is in je ziel laten kijken.

werk van Isa Dee

werk van Pia Cabuy

Koen De Roeck

Kunstpoort Worden bij de opstelling de werken gemixt? Bij hedendaagse curatoren gebeurt dit veelvuldig.
Isabel Onze werken matchen niet. Ik wil dat de toeschouwer naar mijn werk kan kijken los van de andere.
Isabel, Pia Mixen zou de fragiliteit van ons werk ondergraven.
Onze tekeningen mogen wel tussen onze eigen canvassen hangen. Dat vormt geen enkel probleem.
Koen Een confrontatie zou ik wel boeiend vinden.

Kunstpoort Moet het publiek het geheel zien of mag één werk uitgelicht worden?
Isabel Je kan een werk op zich bekijken maar het hele traject en de rode draad die doorheen mijn werken loopt is wel belangrijk. Ik stel mezelf steeds opnieuw in vraag en probeer mijn grenzen te verleggen. Een werk wordt interessanter door de evolutie en het geheel te zien.
Koen Mijn schilderijen kan je stuk voor stuk apart bekijken.
Pia Ik heb een heel parcours afgelegd. Het is essentieel met een totale bagage mijn werken te bekijken.

Kunstpoort Vinden jullie dat een kunstwerk ‘mooi’ moet zijn, goed geschilderd, technisch prima. Zit de schoonheid in de techniek, in de mogelijkheid tot een aangename observatie of zit de schoonheid in het engagement van een kunstenaar. Primeert de inhoud of het behagen?
Isabel Techniek is een middel om de boodschap over te brengen. Voor mij is die van belang. Ik werk graag met liquide verf op een absorberende ondergrond. Zo bekom ik kleur met gevoelswaarde. Ik wil niet pleasen of behagen, emotie is primair.
Koen Ik heb niet graag dat de kijker spreekt van een schoon werk. Hou het maar bij boeiend, krachtig.
Pia Wat is mooi? Een vlek op een vod is ook mooi. Het totale plaatje moet kloppen, inhoud is belangrijk.  Mijn werk is narratief in een persoonlijke stijl. Verder laat ik veel over aan de verbeelding van de toeschouwer. Een kunstenaar hoeft niet alles uit te leggen.

Pia Cabuy

Kunstpoort Isabel, Koen en Pia, jullie zijn volgens mijn bescheiden mening een eigen stijl aan het ontwikkelen. Denk je, nu ga ik verder deze richting uit? Of gebeurt die beeldontwikkeling spontaan? Bij Isabel bijvoorbeeld zie ik dat figuratief werk ontwikkelt naar abstractie, is dit bewust?
Koen Ik creëer niet gestuurd. Een evolutie biedt zich aan.
Isabel Ik zoek een balans en spanning tussen het abstracte en organische.
Pia Ik heb mijn beeldtaal en stijl ontwikkeld, toch blijft  elke richting open voor ontdekking. Een evolutie groeit en mag je geen geweld aan doen. Dat valt op, je werk wordt dan krampachtig.  

werk van Pia Cabuy

Kunstpoort Van Pia weet ik dat ze enorm productief is. Isabel en Koen jullie zijn ongetwijfeld ook heel veel met jullie kunst bezig. Vind je dat ‘kunst maken’ zwoegen is of fun? Hebben jullie ambitie? Moet je ambitie hebben om geode kunst te kunnen maken?
Isabel Mijn kunstenaarsleven zie ik los van mijn beroepsleven vandaar mijn kunstenaarsnaam Isa Dee. En ja het is zwoegen.
Koen Het is een tegengewicht voor een ander leven. Beschouw het schilderen als een soort therapie, zonder kan ik niet.
Pia Voor mij is kunst maken een noodzaak. Het gaat over een ‘kik’ die ik krijg als ik  een werk af heb. Een soort adrenaline die dan stroomt, een bewijs van mijn bestaan:  er letterlijk ‘mogen zijn’.
Isabel, Koen, Pia Het is een gezonde verslaving.

Kunstpoort Denken jullie ook aan een solo expo of is de tijd er nog niet rijp voor?
Iasbel Solo? Dat zou ik top vinden.
Pia Ik niet, ik durf het niet alleen. Met een aantal kunstenaars samen exposeren is fijn, het werk wordt verdeeld en de opkomst kan een ‘publieks-kruisbestuiving’ betekenen.  

Kunstpoort Koen en Isabel jullie atelier is in hetzelfde gebouw, waarschijnlijk zien jullie elkaars werk geboren worden. Of niet? Is er een wederzijdse beïnvloeding, geven jullie drie raad aan elkaar? Of bewust niet?
Isabel, Koen We beïnvloeden elkaar zeker niet, houden ook geen rekening met de mening van een ander.
Koen Iedereen werkt in zijn eigen cocon, alone. We zijn goestingsdoeners. Toch werken we together, stellen we samen tentoon. Dat verloopt super vlot zonder spanningen. Wij drieën kennen elkaars diepste ik en respecteren de andere.  Zie ons als partners in crime.

Isa Dee

INFO

ALONE TOGETHER
een expo met werk van ISADEE (Isabel De Rijcke), Koen De Roeck en Pia Cabuy

Huis De Leeuw
Machelen dorp 2 (nabij het Raveel museum)
9870 Zulte

Vernissage vrijdag 9 oktober 2020 van 19u tot 23u
zaterdag/zondag 10-11 oktober
17-18 oktober
24-25 oktober
telkens van 14u tot 18u

https://www.isadee.net/
https://www.instagram.com/isadee_paintings/

https://www.instagram.com/deroeckkoen/

http://piacabuypaintings.weebly.com/
https://www.instagram.com/piacabuy/

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Bip Van de Velde en archief Pia Cabuy