CONTOUR Biënnale 2019 NONA Mechelen

De Contour Biënnale is een vaste waarde tot ver buiten België. Een uniek platform voor al wie belangstelling heeft voor bewegend beeld. Tijdens de negende editie zijn ecologie, ongelijkheid, inkrimping , solidariteit en racisme de grote thema’s die in de films, installaties en performances van de geselecteerde kunstenaars aan bod komen. Ook de stad Mechelen en haar bewoners blijven de inspiratie voor de projecten, net als de recente koloniale geschiedenis van België.

In Contour Biënnale 9: Coltan as Cotton daagt curator Nataša Petrešin-Bachelez het biënnale-format uit. Wat kan een biënnale vandaag zijn? En hoe kunnen we dit duurzaam organiseren? Contour Biënnale 9 wordt daarom een langgerekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt. Drie grote publieke momenten en verschillende tussentijdse presentaties vormen daarbij de ruggengraat. Ze vinden plaats op 11-13 januari, 17-19 mei en 18-20 oktober 2019.

Contour Biënnale 9 is een organisatie van Kunstencentrum Nona Mechelen.

Nataša Petrešin-Bachelez is een onafhankelijk curator, redacteur en schrijver. Als curator was ze betrokken bij projecten en tentoonstellingen als Show me your archive and I will tell you who is in power met Wim Waelput bij Kiosk in Gent (2017), Let’s Talk about the Weather in het Sursock Museum in Beiroet en het Times Museum in Guangzhou met Nora Razian and Ashkan Sepahvand (2016 en 2018), Resilience tijdens de triënnale voor hedendaagse kunst in Ljubljana (2013) en transmediale.08 in HKW, Berlijn (2008). Ze was codirecteur van Les Laboratoires d’Aubervilliers (2010–2012) en medeoprichter van het netwerk Cluster. Petrešin-Bachelez was hoofdredacteur van het online platform L’Internationale (2014-2017) en van Manifesta Journal (2012–2014).

De eerste van de drie weekends, de drie fasen, is afgestemd op de fase van de wassende maan. Het is het moment dat volgt op de Nieuwe Maan. Tijdens drie dagen zullen lezingen, performances, voorstellingen, filmvertoningen, installaties en discussies ingaan op de thema’s en associaties die te maken hebben met een toestand die net voor het moment van voltooiing plaatsvindt, van een fase in volle gang en groei. Meer concreet is de insteek het verleden van België, en hoe dat de kiem in zich draagt voor onze tijd. Vanuit het hedendaagse België worden specifieke vragen gesteld: wie schrijft de geschiedenis van kolonisatie en migratie? Wie strijdt voor dekolonisatie? En wie creëert een toekomst voor zwarte gemeenschappen binnen Europa?

Voor meer info over de programmatie zie link
https://www.contour9.be/nl/contour/

Videograaf: Bert VANNOTEN

Wist je dat?

?  ?  ? . . .  

WIST JE DAT…

KUNSTPOORT nu een extra pagina V I D E O R E P O R T A G E S bevat?
Op deze pagina bundelen we vanaf nu alle videoreportages. Natuurlijk vind je die ook terug op de HOME pagina.

KUNSTPOORT ook een pagina T E N T O O N S T E L L I N G E N / E V E N E M E N T E N heeft?
Op deze pagina publiceren we nieuws over verrassende, buitengewone, niet-alledaagse, kleinschalige, minder gekende tentoonstellingen. Evenementen van amateurkunstenorganisaties en andere komen hier aan bod.

KUNSTPOORT ook een pagina I N T E R V I E W S heeft?
Hier zie je een overzicht van alle interviews met kunstenaars, curatoren, organisatoren, galeriehouders… die ooit op de HOME pagina verschenen.

Aan jou om die te ontdekken!

 

Nine visions of Brussels: Bruxelles ma belle! Bruxelles attends-moi j’arrive

Een zee van mensen in Jazzcafé l’Archiduc. Aan de rechter kant is er een jazz band een concert aan het voorbereiden.Toen ik naar België kwam, raadden de lokale mensen me de bar l’Archiduc aan. Het was er aangenaam vertoeven. Toch was ik verwonderd hoe de wijk naast de Beurs er zo verschrikkelijk kon uitzien. De gebouwen waren aan het verkommeren.

Vandaag, 30 jaar later, is het één van de meest florerende wijken van Brussel.

Daar zal ook het toekomstige administratieve gebouw van de stad Brussel gevestigd worden.

Politieke wil

Yolaine Oladimeji, medewerkster van de stad Brussel en verantwoordelijk voor Streetart: “In 2013 werd een project in het kabinet van de Schepen van Cultuur, Karine Lalieux, opgezet. Het project kende een langzame start. In 2017 raakte het in een stroomversnelling. In 2018 hebben we meer dan 20 projecten ondersteund. Het doel was en is nog steeds een openluchtmuseum op te richten om Streetart en de hedendaagse kunst toegankelijker te maken voor de bevolking. De kunstenaars zullen er ook de mogelijkheid krijgen om vrij en toch wettelijk Streetart te tonen, een kunstvorm die heel populair is”.

“Nu krijgen we organisaties zoals het Justitiepaleis of zelfs privé-ondernemingen over de vloer. Ze vragen onze hulp om een deel van hun gebouwen te beschilderen.”

“Nine visions is één van de vier projecten waarvoor dit jaar een projectoproep werd gelanceerd door de stad Brussel.” Het is de uitvoering van 9 kunstwerken op een van de vier omheiningen rond de bouwplaats van het toekomstige administratieve centrum van de Stad Brussel.

Brussel in beweging: Nine visions

Yolaine: “Het is de eerste keer dat wij een onderwerp opleggen. Brussel beweegt en verandert enorm. Het toekomstige administratiegebouw zal dat uitstralen en op die wijze kwam het onderwerp tot stand.”

Elke kunstenaar/kunstenares heeft zijn/ haar visie.

Patrick Croes (Aka Jelly Fish): “Ik wilde een meerwaarde aan de stad geven door haar diversiteit in de verf te zetten. De personages op mijn schilderij zijn de mensen die men in Brussel ontmoet.”

Ted Nomad: “Ik wilde de jeugd naar de voorgrond brengen, want zij is de toekomst!”

Marion Demeulenaere: “Twee maanden geleden begon ik illustraties over Brussel te maken. Toen ik over het project hoorde dacht ik: super, ik kan mijn tekeningen in de praktijk brengen.”

Yolaine: “ We hebben ongeveer 80 dossiers ontvangen. Met het selectieteam hebben we geprobeerd negen visies te onderscheiden die ook verschillen in techniek en vorm. Sommigen zijn meer illustratief, anderen eerder figuratief, maar ook de abstracte benaderingen zijn vertegenwoordigd. Allen gefocust op de vraag: wat betekent Brussel?”

Kunstenaars en voorbijgangers communiceren

Die zaterdagnamiddag regent het in de Kiekenmarktstraat. De kunstenaars hebben gans het weekend de tijd om hun werk te realiseren.

“Morgen kom ik om zeven uur” Ze stond op de wachtlijst. Op vrijdag werd ze verwittigd dat ze geselecteerd was. “Snel het materiaal kopen en nu ben ik hier” zegt Lucile van Laecken.

Voetgangers stoppen en kijken nieuwsgierig naar “the making of”. Er heerst een goede sfeer bij de kunstenaars die welwillend hun werk toelichten.  

De volgende donderdag om 17 uur regent het nog altijd. Lampen hangen boven de houten panelen. Niet iedereen stopt om te kijken, op deze werkdag zijn het vooral toeristen die belangstelling hebben, die hebben meer tijd. Het is leuk langs de kunstmuur te flaneren en hier en daar halt te houden. De kunstwerken zijn zo verschillend dat er altijd een verrassing wacht.

Yolaine: “Ik ben heel tevreden met het resultaat. Het was bijzonder leuk om de kunstenaars te ontmoeten. De diversiteit van de deelnemers is duidelijk te merken, maar één ding hebben ze zeker gemeen: hun liefde voor Brussel. Soms hebben wij – Brusselaars – de tendens om de stad te bekritiseren. De positieve kijk op de stad van de kunstenaars, waaronder enkele buitenlanders, heeft me echt deugd gedaan.”

“Je vais continuer si on me donne l’opportunité” zegt Marion

Over het toekomstige gebouw

Daarnaast wil de Stad Brussel ook animatie voorzien op de gevels van de gelijkvloerse verdieping buiten de openingstijden van het Administratief centrum (verlichting, tentoonstelling, informatie,…).” (Tekst, gepubliceerd op de website van de Stad Brussel).

Wat na het project?

“Ik doe projecten een beetje overal in Europa.” “Ik zal mijn werk op tolerantie richten.” Ik doe geen kunstwerk meer zonder toestemming of opdracht.”

Het vervolg

Yolaine:” We hebben veel kunstenaars ontdekt, we bewaren ze in onze databank en misschien zullen we hen voor andere projecten contacteren.” “Wat wij missen zijn Vlaamse kunstenaars, dus dit geldt als een oproep naar hen toe!”

 

https://parcoursstreetart.brussels/

ted nomad: http://tednomad.com/

thibault cazin: pas de site ni de profil Facebook, geen site of facebook profiel

Patrick croes (aka Jelly Fish): https://www.patrickcroes.com/  https://www.facebook.com/croespatrick/

Marion Demeulenaere: https://www.facebook.com/ateliertonpiquant/

Lucile Van Laecken: http://lucilevanlaecken.com/

Berrekki: https://berrekki.com/about-him/

Pierre Bolide: http://www.pierrebolide.fr/

Lolo fonico: https://www.facebook.com/lolo.fonico

Dake 25: https://www.dake25.com/

Tekst & Foto’s Eric Rottée

 

Stemmen voor vrede – Mechelen

EEN KATHEDRAAL VOL ‘STEMMEN VOOR VREDE’

Op woensdag 19 december krijgen 250 kinderen een podium in de Sint-Romboutskathedraal om de longen uit hun lijf te zingen voor de vrede. Stemmen voor vrede, voor de vijfde keer georganiseerd door Festival van Vlaanderen Mechelen, is het resultaat van een unieke samenwerking tussen de stad Mechelen, vijf Mechelse scholen en het Stedelijk Conservatorium. Niemand minder dan Dr. Mohammed ElBaradei, drager van de Nobelprijs voor de vrede, verleent zijn steun aan dit project. De winst gaat dit jaar naar de Mechelse vzw Collectief Kanaga.

Gedurende drie weken krijgen de deelnemende klassen van BSGO De Spiegel, Vrije Basisschool De Parel, Basisschool De Luchtballon, Basisschool Scheppersinstituut en Basisschool De Ham bezoek van professionele zangcoaches. Zij leren hen enkele volks- en klassieke liederen aan en geven hierbij de nodige ‘tips & tricks’ inzake stemgebruik en samenzang om het concert in goede banen te leiden. Het Lerarenensemble van het Conservatorium o.l.v. Tom Van den Eynde zal hen op het podium begeleiden.
Jelle Dierickx, directeur van Festival van Vlaanderen Mechelen: “Via dit project kunnen de kinderen kennismaken met de wereld van de klassieke muziek. Tegelijk verheffen ze hun stemmen voor het meest kostbare goed op aarde: vrede. Samen zingen helpt ons om elkaar beter te begrijpen. Enkel wie naar anderen luistert, kan immers echt muziek maken.
Nieuw tijdens deze editie van Stemmen voor Vrede is dat er gevraagd werd om een nieuwe compositie te ontwerpen speciaal voor het project. Om de kinderen ook in contact te laten komen met minder traditionele partituren was de idee om een mobiel stuk voor groot kinderkoor in opdracht te geven. Thomas Smetryns, Benne Dousselaere en Jakob Ampe hebben uiteindelijk gekozen om het prachtige lied “Weet je waar de bloemen zijn?” van Jaap Fischer als uitgangspunt te nemen. Het is de Nederlandstalige versie van een lied van Pete Seeger dat de roep naar vrede op een poëtische manier verwoordt. Het resultaat is een stuk voor a capella koor geworden met heel veel speciale stemtechnieken. De partituur bestaat uit een tekening met verschillende modules. Voor elke gebruikte stemtechniek werd een bijhorende instructievideo gemaakt zodat de coaches en leerkrachten kunnen zien welke klanken de componisten voor ogen hebben. Project coach Sien De Smet zal het a capella koor dirigeren.”

Stemmen voor Vrede staat dit jaar opnieuw onder de auspiciën van niemand minder dan Dr. Mohammed ElBaradei, drager van de Nobelprijs voor de vrede. Hij steekt zo de leerlingen en de stad Mechelen een hart onder de riem.
Met de aankoop van een ticket of van enkele warme lekkernijen voor of na het concert, steunt de concertganger de Mechelse vzw Collectief Kanaga. Deze vzw zet sinds 2007 haar schouders onder ontwikkelingsprojecten in Mali en organiseert daarvoor sociaal-artistieke-educatieve projecten in België.

Met steun van Stad Mechelen, Koor & Stem, Repas Catering.

 

Videograaf: Bert VANNOTEN

Iedereen gepubliceerd

Bijeenkomst schrijfgroep Iedereen gepubliceerd

Cafetaria Permeke bibliotheek Antwerpen
15 december 2018

15 uur stipt stapte ik de cafetaria binnen en ja hoor de schrijfgroep was al druk bezig.
De schrijfgroep Iedereen gepubliceerd viert haar 5 jarig bestaan. Daar mogen ze best trots op zijn. Twee onder hen publiceerden al.
Arlette, Katrien, Lieve, Anneleen en Tine zijn een hecht schrijfgraag literair groepje. De groep is organisch gegroeid. Anneleen en Tine ontmoetten elkaar via een schrijfcursus. Lieve, vriendin van Anneleen, zocht een hobby en sloot zich aan bij de groep. Ondertussen zijn ze 5 jaar verder en hebben ze al heel wat van elkaar geleerd. De groep is hecht en vast. Afvallers of nieuwkomers zijn er niet. Iedereen gepubliceerd is nu een literaire vriendengroep waar men constructieve kritiek durft geven. Dat ondervond ik die namiddag in de Permeke bibliotheek te Antwerpen.

Hoe gaat de groep te werk?

Om de vijf weken komen ze samen in Antwerpen. Arlette maakt de trip van Limburg naar Antwerpen, Katrien is Antwerpse, de rest woonachtig te Gent. Antwerpen is voor iedereen gemakkelijk te bereiken. Één week leestijd is voorzien. De groep stelt een ultimatum. Elk lid mailt zijn tekst naar de anderen uiterlijk één week voor de bijeenkomst voor zondagavond 23u59.. Zo creëert het schrijversteam discipline en is elk lid extra gemotiveerd. Vragen worden opgemaakt, opmerkingen genoteerd en op voorhand doorgegeven. In de groep is iedereen gelijkwaardig. Er is geen docent, niemand neemt de leiding.


Arlette – Katrien – Lieve

De bespreking

Arlette Henek
Arlette Henek schrijft aan een tweede boek. In haar eerste roman Achter-land, Vertelpunt Uitgevers beschrijft ze de eerste (Poolse) migrantenvrouwen en hun kinderen in de Limburgse steenkoolmijngemeenten. Zie https://kunstpoort.com/2018/06/11/onverwacht-plot-en-arlette-henek/ Ook voor haar tweede roman put Arlette inspiratie uit haar Poolse afkomst.
Is het niet langdradig? Werpt ze in de groep. Als titel dacht ik aan ‘Gelukkig’ of ‘Zosja’. De groep is unaniem. Het moet ‘Zosja’ worden. Een naam is sterk als titel.
Arlette twijfelt nog. Geef ik de roman uit in eigen beheer of via een uitgeverij? Ze wikt en weegt. Een uitgeverij betekent ongetwijfeld erkenning, bezorgt je aanzien en je wordt ‘au serieux’ genomen. Doe je het in eigen beheer, dan heb je alles in eigen handen.

 

Katrien Goris
De tekst van Katrien is een opdracht voor de schrijfcursus die ze volgt. Het wordt een lang verhaal. De groep is van mening dat er een stijlbreuk is tussen de verschillende hoofdstukken. Tine twijfelt aan de geloofwaardigheid van de tekst. Er volgt een inhoudelijke interessante discussie. Tenslotte is men het erover eens dat de tekst visueel sterk is. Arlette bracht een boek mee ‘Ansicht’ van Emily Puck en raadt Katrien aan dit te lezen maar Tine repliceert onmiddellijk: “Laat je niet te veel beïnvloeden door andere lectuur.”

Tine Draeck
Ook Tine schrijft een verhaal. Eerlijk bekent ze me: “Als ik een lang verhaal schrijf, maak ik het nooit af.” Nochtans Arlette vindt dat het verhaal zoals altijd goed geschreven is. Ook hier twijfelt de groep aan de geloofwaardigheid.


Tine en Anneleen

Waarom schrijven ze? Waarom maken ze deel uit van deze schrijfgroep?

Arlette Henek
Ik schrijf omdat ik het graag doen. Er is een soort gedrevenheid. Ik heb ook heel veel twijfel. Een kleine troost, zelfs gerenommeerde auteurs zijn niet altijd zelfzeker. Zo verandert auteur Stefan Hertmans in een 2de druk vaak nog een onjuistheid. Onze groep is divers. Elk lid heeft zijn eigen sterkte, grammaticaal, visueel of wat stijl betreft. Een kritische beoordeling is niet altijd fijn om horen. Na een discussie verander ik vaak mijn tekst om achteraf vast te stellen, ze hadden toch gelijk.

Anneleen Van den Berge
Iedere schrijver wil in zijn achterhoofd erkenning en houdt ervan dat men zijn schrijfsel leest. Ik startte zelf een reisblog. https://www.onder-andere-wolken.be/ In feite is publiceren je kwetsbaar opstellen. De schrik zit er goed in telkens ik op de knop verzenden druk. Er is geen weg terug!
Anneleen vertrekt op 24 december voor een viertal maanden op reis door Azië. Haar twijfels en problemen voor de trip lees je via deze link https://www.onder-andere-wolken.be/belgie/reisverhalen/struikelblok-china/

Lieve Reynebeau
Schrijven doe je alleen. Hier kan je je solowerk aftoetsen in groep. Het is fijn dat je tekst tot leven komt.

Welk medium verkiezen ze om te schrijven? Pen en Papier? Computer?

Het romantische beeld van een schrijver met pen en papier in een afgesloten ruimte vervaagt stilaan.

Katrien Goris en Tine Draeck
schrijven ideeën, gedachten… in schriftjes, op blaadjes papier.

Anneleen Van den Berge
Schrijven is knutselwerk. Puzzelen gaat nog altijd best met de computer.

Katrien Goris
Met pen schrijven heeft tot gevolg dat je meer nadenkt over de essentie. Het gaat langzamer, je hebt tijd tot nadenken. Onderweg wijzig ik soms mijn zin.

Volgen jullie nog schrijfcursussen?

Ze zijn het erover eens. De leader van een schrijfcursus dicteert wat je moet doen. Met deze groep doen we ons eigen ding. We leren enorm veel van elkaar, meer dan we van een docent zouden opsteken. Voor beginnende schrijvers raden we een cursus schrijven wel aan.

 

De leden maken de planning op voor de eerste helft van 2019 en wensen Anneleen een goede reis, een reis die ongetwijfeld schitterende, avontuurlijke verhalen zal opleveren. Ik vertrek terug naar Gent. Mijn tekst sluimert in mijn hoofd. De lange treinrit, er zijn werken op de lijn Antwerpen-Gent, blijkt ideaal om mijn nota’s door te nemen.

Misschien schrijven Arlette, Katrien, Lieve, Anneleen en Tine straks bij hun thuiskomst ook verder aan hun verhaal, de opmerkingen in gedachte?

Mijn wandelingetje naar het station brengt me voorbij de feeërieke lichtjes van China Light Zoo, een aangename afsluiter voor deze interessante uurtjes met Arlette, Anneleen, Katrien, Lieve en Tine.

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

15 Beeldhouwers bevolken de oude stadsbibliotheek te Gent

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent

Van 7 december tot 30 december organiseert Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg voor de tweede maal een Pop-up Ginsberg-Lecleir. De oude Gentse stadsbibliotheek aan het zuid is ditmaal de uitverkoren locatie. De kunstenaars zijn divers maar één ding hebben ze gemeen: allen verkiezen ze het vakmanschap van de Kunstgieterij Declercq-Ginsberg om hun beelden in brons te gieten. Velen zijn er kind aan huis. Een dialoog tussen ambachtsman en kunstenaar is nooit veraf. Kunstenaars kunnen er hun geesteskind op de voet volgen, van mal tot afwerking. Ook de partners Dimitri en Jimmy zijn creatieve duizendpoten en beeldhouwers.

Kunstpoort ging een kijkje nemen en ontmoette een aantal beeldhouwers. Graag stellen we enkele kunstenaars en hun werk voor.

 

Jimmy De Clercq

Jimmy De Clercq, met een zwak voor fotografie, luchtvaart en beeldhouwkunst, runt samen met Dimitri Ginsberg de bronsgieterij. Passie, ervaring en vakmanschap blijken 3 pijlers waarop zijn kunstenaarschap steunt. Zijn beeldhouwwerken verraden een buitengewone interesse voor de luchtvaart. De jongensdroom, eens piloot worden, is nu realiteit. Zijn Icarus is geen gewone of klassieke verbeelding maar een eigentijdse ludieke superheld met een vleugje humor.

www.bronsgieterij.be

Dimitri Ginsberg 

Het werk van Dimitri Ginsberg, zakenpartner van Jimmy De Clercq verraadt pakken fantasie. Zijn kunst ontstaat uit een geniale creatieve flits, inspiratie van het moment. Een eenvoudige kniptang, een oud sokkeltje… recupereer materiaal… neemt hij mee in een nieuw verhaal, in een fantastische droomwereld gekruid met ironie. Heel even denk ik aan Salvador Dali maar neen laten we niet vergelijken een ‘Ginsberg’ is uniek.

www.bronsgieterij.be

 

Annabelle Schatteman

studeerde in Gent, Shangai, Den Haag en werkt in Den Haag.
Na de uitputtingsslag van performances met maskers besloot ze te beeldhouwen. In de Pop-up galerie toont ze onder andere beelden uit de reeks Beyond, illustratie van het thema: het paradoxale in de vrouw, ze is heldin en moeder. Als moeder mag en kan je geen zwakte tonen. Enkel bij een werk van Botticelli zie je een andere vrouw. Bij de annunciatie van de Engel Gabriël aan Maria merk je een –neen- van Maria. Eerst boetseerde Annabelle de sculpturen van de reeks Beyond in klei om ze later in brons te laten gieten. Het polijsten geeft de beelden een goudglans.


www.annabelleschatteman.com

Geert Van Rysseghem

heeft een gevarieerde levendige carrière achter de rug in verschillende sectoren, in binnen- en buitenland, sectoren die toch ergens elkaar raken en blijk geven van een enorme creativiteit. Voeding, architectuur, meubelontwerpen, wooninrichting… Geert Van Rysseghem heeft een overvol visitekaartje. Zijn Zwevende werken en Art with holes tonen de architect in hem. De kunst van Geert Van Rysseghem is toegankelijk, zo heb je zijn bronzen sculpturen met als rode draad ‘beweging en sport’, Vintage cars en Masker portretten. 40% tot 50% van zijn tijd is hij beeldhouwer. Resultaat: zijn kunst toont maturiteit.


www.pieceunique.be   www.archion.be

Kristin Van Tuyne

probeerde een aantal technieken uit, volgde vele opleidingen, tekenen, schilderen en keramiek om uiteindelijk bij het beeldhouwen te belanden. Het vrolijke aspect van haar schilderijen, lieve kleurrijke tafereeltjes met kinderen en jonge vrouwen vind je ook terug in haar bronzen beelden. De titels spreken voor zich: Dansend meisje – Klein meisje – Knielend meisje.


www.kristinvantuyne.be

Tony Mussche

studeerde fotografie maar brons is zijn passie. Geen wonder want Tony Mussche werkte zes jaar als zandvormer en bronsgieter bij de toenmalige Bronsgieterij Schellynck-Ferbuyt, nu Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg. Voor zijn realisaties komt hij er nog geregeld over de vloer.
Tony Mussche werkt vanuit de verbeelding. Voorstudies maakt hij niet. Zijn inspiratie put hij uit het leven, vallen en weer opstaan. Niet alleen brons maar ook ijzer en keramiek zijn voor hem boeiende dragers om wat binnenin borrelt, vorm te geven.
‘Don’t think about making art, just get it done. Let everyone else decide if it’s good or bad, whether they love or hate it. While they are deciding, make even more art’ Andy Warhol, lees je in zijn presentatieboekje.

https://www.facebook.com/Madebytony-251838351940742/

 

Rik Haezebrouck

woont in Frankrijk, is schilder, beeldhouwt slechts sinds een drietal maanden. Om zijn gevleugelde beelden te begrijpen hoef je enkel de titels te lezen. The motion of failure – The motion of effort..
een omschrijving neergepend door Rik Haezebrouck

Gestolde beweging

Onvolkomen gevoel
van kracht
in figuren.

Voorbij de actie
komt de rust.

 

Rik.haezebrouck@gmail.com

Siska Van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld, een olifant is pas in brons gegoten.
Haar beelden zijn Afrikaanse olifanten, groot en klein, in beweging, stilstaand… alle mogelijke variaties. Vanwaar die fascinatie voor de olifant?  Siska: De olifant is niet alleen imposant maar ook  een familiedier. Hun sociale gedrag is bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant.
Wat haar het meest is bijgebleven in haar carrière? Siska: De dag dat Panamarenke een ‘Olifant’ van me kocht tijdens een tentoonstelling in Zegelsem. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek, Panamarenko ondertekende met zwier.
De wilde olifant is bedreigd door stroperij, Siska bewaart de olifant voor de toekomst.


facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

De andere kunstenaars die tentoonstellen zijn:
Roger Pintens
Ina Marcus
Dirk De Keyzer
Mireille Robbe
Stefaan Wouters
Patricia De Vulder
René Logeais

Proficiat aan Dimitri en Jimmy voor dit schitterend initiatief: een tentoonstelling die beeldhouwkunst op een voetstuk plaatst. Kunstpoort wenst alle kunstenaars een geïnteresseerd publiek.

INFO

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent
Oude bibliotheek Gent Zuid
Woodrow Wilsonplein
9000 Gent
van vrijdag 7 tot zondag 30 december 2018
gesloten op maandag en dinsdag
van 14u tot 19u

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
http://www.bronsgieterij.be
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)

 

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
tekst Kathleen Ramboer
fotografie Bernadette Van de Velde