Onverwacht plot en Arlette Henek

Schrijfdag 2 juni 2018
Toevallig raakten we aan de babbel met schrijfster Arlette Henek. Ze stond klaar om haar verhaal voor te leggen aan een redactielid van het literaire tijdschrift Deus Ex Machina. Nog vlug een gesprekje voor ze haar kans waagt op de literaire markt.

Kunstpoort Bemerk ik daar wat stress voor deze pitch?
Arlette Henek Op van de zenuwen ben ik niet. Ik noem het gezonde stress.

Kunstpoort Zijn er verhalen, romans of gedichten van je gepubliceerd?
Arlette Henek Vertelpunt-uitgevers heeft mijn roman Achter-land uitgegeven..
Achteraf-land handelt over de eerste Poolse migrantenfamilies in België. Ik beschrijf de eerste (Poolse) migrantenvrouwen en hun kinderen in de Limburgse steenkoolmijngemeenten. Het verhaal speelt zich af in Zwartberg in de periode tussen 1930 en 1950. De roman verhaalt over de angst om niet te begrijpen of begrepen te worden, om fouten te maken, om niet in het plaatje te passen …  Gezinshereniging is van alle tijden. Het integratieproces is niet vanzelfsprekend en moeilijk.
Ik ben van Poolse afkomst. Mijn 2 grootvaders en vader hebben in de Limburgse steenkoolmijnen gewerkt vandaar mijn bevlogenheid.

Kunstpoort Herschrijf je vaak je teksten? Corrigeer je veel?
Arlette Henek Ik herschrijf mijn teksten vaak en corrigeer ze ontzettend veel. Een corrector zorgt voor de eindcorrectie. Zelf zie ik geen fouten! Indien je een tekst met fouten naar een uitgeverij stuurt dan kan je het vergeten of je zou de witte duif of zeg je witte raaf moeten zijn.
Met vier andere vrouwen vorm ik een schrijfclub. We komen maandelijks samen. Een week op voorhand sturen we de tekst naar elkaar door. Op de bijeenkomst zijn er soms heftige discussies over vorm, inhoud en taal. Deze kritiek is niet altijd fijn en doet soms pijn. Gefundeerde kritiek kan ik wel smaken. Jawel soms moet ik ridderlijk hun gelijk toegeven.

Kunstpoort Welk onderwerp behandelt het verhaal dat je wil publiceren? Ga je een uitgeverij benaderen? Of in eigen beheer?
Arlette Henek Het onderwerp is machogedrag en tunnelvisie op een leuke manier gebracht. Het verhaal speelt zich af in Italië waar ik een aantal jaren geleden verbleef. Een man, ik veronderstel de burgemeester, deed ieder avond zijn ronde in gezelschap van zijn entourage. Het stadje heet Cupramontana. Ik heb er Santamontana van gemaakt. Of ik het wil uitgeven? Graag. Ik heb verschillende kortverhalen geschreven. Enkele zijn bekroond. Alleen is er in Vlaanderen geen markt voor kortverhalen.

Kunstpoort Waar schrijf je het liefst: op een speciale plek? op een zeker tijdstip?
Arlette Henek Nu de kinderen het huis uit zijn heb ik een kamer waar ik kan schrijven. Het tijdstip is variabel afhankelijk van de tijd die ik heb.

Kunstpoort Maken we door de sociale media een verarming van de taal mee?
Arlette Henek Daar kan ik geen antwoord opgeven. Als ik mijn volwassen kinderen observeer dan zeg ik ja. Of ze representatief zijn weet ik niet.

Kunstpoort Denk je volgend jaar de schrijfdag bij te wonen?
Arlette Henek Dat is afhankelijk van het programma en locatie.

Deus Ex Machina wacht, Kunstpoort wenst Arlette Henek alle succes toe.

Info

Roman Achter-land
Arlette Henek
Vertelpunt Uitgevers
ISBN: 9789491220876

2006      tweede laureaat in de Ward Ruyslinck Prijs Kortverhaal voor ‘Bezieling’
2014      genomineerd voor Mauve
2012      Hendrik Prijs, prijs van de Stad Sint-Truiden voor haar kortverhaal ‘Abdel’.
2012      scoort met het kortverhaal ‘Santamontana’ tijdens de schrijfwedstrijd ‘de Langste Nacht van het Kortverhaal’ een wedstrijd uitgeschreven door de Bibliotheek van Turnhout

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Eric Rottée

Pitch met Vrijdag

Schrijfdag 2018 De Krook 16.10 uur
Patrice De Meyer, verhalenschrijfster, heeft zonet een pitch met uitgeverij Vrijdag achter de rug. We treuzelen niet en strikken haar onmiddellijk voor een interview. Enthousiast kijkt ze ons aan. “Natuurlijk zie ik een interview zitten, ik heb nog bakken energie” lacht ze ons toe.

 

Kunstpoort Hou je een positief gevoel over aan deze ontmoeting met de uitgever?
Patrice De Meyer Het manuscript van mijn verhaal heb ik netjes ingebonden overhandigd. De uitgever heeft het meegenomen voor feedback. Hij vroeg me: “Is dat nu af”? “Wanneer is een verhaal af”? Wat ik schrijf laat ik altijd even rusten. De volgende dag lees ik met verse ogen mijn neergepende tekst opnieuw. Een verhaal kan je ‘verprutsen’. Op een bepaald moment laat je je kind los.
Ik kreeg constructieve feedback en schrijfadvies. De uitgever leerde me mijn tekst structureren en de dialogen beter maken.

Kunstpoort Voelde je stress voor deze eerste ontmoeting met een uitgever?
Patrice De Meyer Helemaal niet, een gevolg van mijn verschillende schrijfopleidingen. Ik stak veel op van de lessen Literaire creatie aan de academie van Deinze.

Kunstpoort Flarden, de titel van je boek, zit alvast goed. Waarom deze titel?
Patrice De Meyer We leven in flarden. Bij vrienden bewegen we ons anders dan thuis, als op het werk. Wat zijn herinneringen? Flarden uit de puzzel van ons leven waar we stukjes van verloren zijn.

Kunstpoort Is je werk autobiografisch?
Patrice De Meyer Ik haal inspiratie uit ontmoetingen. Ieder mens heeft een geheim, in zekere zin een dubbel leven. Dat is de rode draad in mijn verhalen. In mijn boek zit veel emotie. Mijn verhalen zijn grappig en triestig tegelijkertijd. Flarden handelt over verschillende werelden, o.a. de bedrijfswereld, met telkens een aangepast taalgebruik. Met het theater ben ik vertrouwd vandaar de filmische opbouw van mijn verhalen, de beschrijvingen, het gebruik van dialogen. Schrijven is een eenzaam beroep daarom verzorgde ik een tijdje straatanimatie.

Kunstpoort Een schrijfster gaf werk uit in eigen beheer en verhindert zo dat iemand aan haar tekst sleutelt. Zou jij daar erg in hebben?
Patrice De Meyer Een uitgever mag gerust aan mijn tekst sleutelen als het boek er maar beter van wordt.

Kunstpoort Wat boeide je nog op de schrijfdag?
Patrice De Meyer Met belangstelling volgde ik de infosessie Synergie tussen schrijver en illustrator. Illustraties bij mijn verhalen zou ik top vinden maar liever geen beelden die louter de tekst weergeven. Een illustratie moet meer zijn dan dat en iets aan het woord toevoegen. Een wisselwerking tussen woord en beeld, het overstijgen van de tekst, als de illustrator hier in slaagt dan is zijn opdracht vervuld. Zelf heb ik plannen voor een kinderboek en heb een illustrator op het oog.

Kunstpoort Heb je een vaste stek om te schrijven?
Patrice De Meyer Op mijn ‘koer’ installeerde ik een schrijfhoek maar de zetel in mijn living is nog altijd de uitverkoren plek om verhalen neer te pennen.

Kunstpoort We hopen dat er nog massa’s verhalen geboren worden in die bewuste zetel en wie weet ooit een roman of kinderboek. Geniet van elk woord dat je optekent.

 

Tekst Kathleen Ramboer
Foto Eric Rottée

 

De schrijfdag 2018: Festival van het geschreven woord

De schrijfdag 2 juni 2018 georganiseerd door creatief schrijven was opnieuw een feest voor de Nederlandse taal. Dit jaar waren  stadsbibliotheek van Gent De Krook en kunstencentrum Vooruit the places to be voor alle literair talent.

 

Verrast flaneerde ik om 11u over het Miriam Makeba plein, standjes verzameld onder een vaalgrijze lucht vrolijkten het hele gebeuren op. Boekhandel Paard van Troje, de giftshops La Vie en Prose, De Ongebonden Boekbinderij, Steen, Schaar en de selfpublishing bedrijven Create My Books en Skribis… allen showden met verve hun literaire producten. Zie reportage kunstpoort
https://kunstpoort.com/2018/06/03/een-ongebonden-ontmoeting-op-de-schrijfdag-2018/
Ook het vertrouwde SCRABBLE bord stond klaar voor een puzzel van woorden.

          

Infosessie Kracht van Social Media

De Infosessie Kracht van Social Media leek me geknipt voor Kunstpoort. Zaal De blauwe vogel, een toepasselijke naam voor mijn zoektocht naar Social Media tips en tricks, liep aardig vol. Wim Oosterlinck fungeerde als dé geknipte moderator voor gesprekspartners Siel Verhanneman, Katrijn Vanbouwel en Kristof D’hanens. Het werd een pittige vlotte sessie, to the point. Een gevatte Wim Oosterlinck leidde de geanimeerde gesprekken en het onbevangen improvisatie acteertalent van Katrijn Vanbouwel in goede banen.

Wat is me bijgebleven?

Voor Siel Verhanneman is Facebook niet veilig voor haar poëzie. De ganse wereld leest mee. Haar schrijven mag niet afhangen van sociale media. Aantal volgers is niet belangrijk, echte volgers wel. Posten doet Siel om werk te delen, als test, niet om meer volgers te hebben. Ze streeft naar integriteit, te veel hashtags vermijdt ze.
Kristof D’hanens beweert dat Facebook de nieuwe Google is. Facebook heeft een agendafunctie en is uitstekend voor het propageren van evenementen. Instagram daarentegen lijkt eerlijker en authentieker. Een blog heeft nog zin en is niet passé. Oef, Kunstpoort mag er zijn.
Tip van Kristof: plaats op Instagram naast je literaire teksten ook alledaagse foto’s. Laat zien dat een schrijver ook maar een mens is. Gebruik visuele creativiteit voor je teksten zoals de filmfunctie.
Volgens Katrijn Vanbouwel overschatten uitgevers de sociale media. Ze kijken naar je volgersaantal. Dit maakt het creatief schrijven kapot. Sociale media is waardevol voor feedback. Ga in interactie met mensen.

Social Media en info

Siel Verhanneman
Auteur van: Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd en Zo scherp je kon er ook niet geweest zijn
Instagram @sielvhm – facebook @vijftiendeverdieping
Kristof D’hanens
Na zijn studies Germaanse talen en bedrijfseconomie startte hij met andere mediatrainers het bedrijf I LIKE MEDIA. Dit collectief freelance communicatietrainers helpt verenigingen, overheden en ondernemers met hun digitale communicatie.
http://www.ilikemedia.be/
http://www.ilikemedia.be/blog/
Katrijn Vanbouwel
columnist, improvisatieactrice en schrijfster van de roman De muze en het meisje http://katrijnvanbouwel.be/muze/ 
instagram @katrijn_vanbouwel @katrijvanbouwel – twitter _katrijn
Wim Oosterlinck
radiopresentator en schrijver van Ik wilde geen kinderen (en nu heb ik er twee)
twitter @WimOosterlinck – instagram @wimoosterlinck – facebook @wimoosterlinck

Creativiteit als bron

Een writersblock voorkomen leerde ik in de workshop Creativiteit als bron onder leiding van Sarah Timermans. Wie is Sarah Timmerman?
Sarah Timmermans is ondersteuner in het onderwijs, integraal welzijnscoach en auteur van Het Creatieve Dagboek. Dit boek is een theoretisch- en doe boek met schrijf- teken- en collage opdrachten om de creativiteit aan te scherpen. De stelling van Sarah Timmerman: Creativiteit is helemaal  geen talent en is aangeboren. Door o.a. opvoeding en veelvuldig gebruik van mediaschermen raakt die verbeeldingskracht ondergesneeuwd. Om tot oplossingen te komen is inventiviteit uiterst belangrijk in het dagelijks leven. Verbeeldingskracht maakt het leven zo veel aangenamer. Spel, chaos en risico is interessant.

         

Boxen met kleurtjes, krijtjes, lijm, spatel, babydoekjes, tijdschriften, dobbelstenen…. nodigen uit creatief aan de slag te gaan.
Sarah Timmerman schotelt de deelnemers uitdagende opdrachten voor die de verbeelding prikkelen, de inspiratie een boost geven. De deelnemers maken een collage van woorden en betekenisloze beelden en voegen kleuraccenten en/of vlakken eraan toe. Sarah vraagt innerlijke kritiek achterwege te laten, knoeien mag, laat je verrassen.
De bedoeling is de collage aan te vullen met zinnen die zomaar opborrelen, freewriting. Een heerlijke meditatieve stilte getuigt van de concentratie bij de deelnemers. Hier worden grenzen verlegd. Een creatieproces is in gang gezet.
info op
www.sarahtimmermans.com

Herman Brusselmans 35 jaar schrijver en 75 boeken

De lezing van Herman Brusselmans in de Vooruit dat wilde Eric onze fotoreporter zeker niet missen!
Herman Brusselmans, wie kent hem niet?, is 35 jaar schrijver en auteur van meer dan 75 boeken. Hilde Van Malderen, freelance journaliste, columniste en presentatrice ging in dialoog over zijn omvangrijk oeuvre. Hilde Van Malderen debuteerde in 2017 met één van de best verkochte debuten Kathaai. http://www.hildevanmalderen.be/


Wat Eric me vertelde.
De productieve Herman Brusselmans is een nachtschrijver, heeft nooit last van een writers block, de inspiratie komt zo. (nota van Kunstpoort: een workshop Creativiteit als bron is niet broodnodig voor deze auteur). Veel boeken gaan over zijn leven als beroemd schrijver en bevatten gescheld op zijn omgeving. Toch beweert Brusselmans in deze lezing dat zijn werk niet biografisch is.
De auteur verwijt de opdringerige media niet relevante feiten te verspreiden over zijn persoon. Wat heeft stoppen met roken te maken met zijn schrijverschap? Waarom heeft de media interesse voor zijn lief?
Vroeger schreef hij columns voor De Morgen – De Standaard. Die hebben zijn diensten niet meer nodig, zelf zegt hij: “Ik heb de bons gekregen”.

Herman Brusselmans krijgt veel kritiek op de eentonigheid van zijn oeuvre, zijn schuttingtaal en platte seksueel getinte uitspraken. Hij blijft een omstreden figuur maar kleurt het landschap van de Nederlandstalige schrijvers. Fijn dat hij op de schrijfdag zijn mening kon uiten. Daar zijn we blij om.

Uit de talrijke workshops, lezingen activiteiten een keuze maken was voor ons reuze moeilijk.  Wat we uitpikten was boeiend en vraagt naar meer.
Creatief Schrijven mag zeker tevreden terugblikken op een succesvolle editie.

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer en Eric Rottée

 

 

Een ongebonden ontmoeting op de schrijfdag 2018

KUNSTPOORT publiceert een drietal interviews met markante personen aanwezig op de Schrijfdag 2018.
Eerste in de rij Dirk Seynhaeve van De Ongebonden Boekbinderij

De akelig grijze lucht bij de start van de Schrijfdag deed niet vermoeden hoe mijn stemming later op de dag deze vale kleur zou overstijgen. Plaats van het onthaal: De Krook, de BIB van stad Gent. Op het Miriam Makebaplein heetten verschillende standjes me welkom. Een tafel vol boeken met leuke vintagecovers vroeg om een woordje uitleg. Dirk Seynhaeve vertelde me rustig hoe het allemaal begon en verder evolueerde.

Kunstpoort Wat ligt aan de oorsprong van deze 100% handmade boekjes?
Dirk Seynhaeve Het begon met mijn passie voor fotografie. Ik vond niet het ideale fotoboek: te groot, te klein, te dik, te dun….. Het werkte niet. Zoals ik experimenteer met fotografie zoek ik ook de grenzen van het boek op.

Kunstpoort Waar kreeg je het metier in de vingers?
Dirk Seynhaeve  4 jaar lang volgde ik verschillende boekbindmodules bij SYNTRA Brugge en een Paper workshop bij Richard Lee  San Cristobal de Las Casas Mexico. Het oude vak is terug in. Ik probeer aan de klassieke methode iets nieuws en hedendaags toe te voegen. Kenmerkend voor mijn boeken is de zichtbare binding. Ik werk volgens het magnumprincipe.

Kunstpoort Het magnumprincipe? Graag een woordje uitleg.
Dirk Seynhaeve Het magnumprincipe is een eigen uitdrukking en refereert aan het gezegde -oude wijn in nieuwe vaten-. Ik geef een voorbeeld. Een frisco kocht niemand meer. Toen bracht men de magnum op de markt, een iets grotere frisco met een lichtjes andere vorm. Een nieuw sterk product werd geboren.

Kunstpoort Welke materialen gebruik je?
Dirk Seynhaeve De keuze van het materiaal kan variëren van gevonden, gerecycleerde producten tot handgeschept fair trade papier of linnen. Schriften en agenda’s zijn steeds unieke exemplaren. Mijn passie voor reizen vormt een perfecte uitgangsbasis voor mijn zoektocht naar divers gerief. De markten van Parijs zijn echte schatkamers voor De Ongebonden Boekbinderij. Wat oud is krijgt een tweede leven.
Naast boeken creëer ik ook objecten. Zoals dit boekje met lottokaartjes uit Mexico.

Kunstpoort Hoe lang timmer je reeds aan de weg?
Dirk Seynhaeve Ik ben een 5 tal jaren bezig. Sinds januari 2018 is De Oude Binderij mijn bijberoep.

Kunstpoort Een laatste vraag. De Ongebonden Drukkerij, een intrigerende naam, waarom “Ongebonden”?
Dirk Seynhaeve Ongebonden gebonden dat klinkt tegenstrijdig maar dit bevat wel de essentie van De Ongebonden Boekbinderij. Het niet gebonden zijn aan de regels en verplichtingen van de traditionele boekbinders. Het creatieve heeft voorrang op de traditie. Ik neem de vrijheid zelf te bepalen welke boeken ik maak, wat ik mooi vind of niet.

Dankjewel Dirk voor dit gesprek aan de voordeur van de Schrijfdag 2018.

Dolgelukkig verliet ik de stand met een 100% Handmade boekje. Wie schrijft die blijft, zeker als je met pen of potlood op een boekje van De Ongebonden Drukkerij je teksten neerschrijft.

Info
Dirk Seynhaeve
Louis De Smetstraat 12
9050 Ledeberg – Gent

www.dirkseynhaeve.be
www.deboekbinderij.be
dirk@dirkseynhaeve.be

 

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

WEEK VAN DE AMATEURKUNSTEN VOORTAAN 365 DAGEN LANG

VAN 10 DAGEN WEEK VAN DE AMATEURKUNSTEN NAAR…. #poweredbyWAK

MEDEDELING

Misschien had je er al van gehoord…maar de Week van de Amateurkunsten 2018 was dé allerlaatste editie. 23 jaar lang toonde de Week van de Amateurkunsten de rijke diversiteit in kunstbeoefening van de 2 miljoen vrijetijdskunstenaars in Vlaanderen en Brussel. Waarschijnlijk ook in jouw stad of gemeente. Als nationaal event houdt de WAK op te bestaan…maar dat betekent niet dat de aandacht voor lokaal artistiek talent zal verdwijnen, wel integendeel!

WAAROM DIT EINDE?

En toch houden we op met een nationale Week van de Amateurkunsten. De WAK is ontstaan toen er nog geen smartphones waren waarmee evenementen gedeeld werden. Gemeentes hadden nog geen cultuurbeleidscoördinator. Doorheen de jaren zagen we steeds vaker straffe lokale (vaak interdisciplinaire) initiatieven opduiken onder een eigen naam. Ook op andere momenten van het jaar worden sterke evenementen georganiseerd waarin lokaal artistiek talent aan bod komt. Al dat creatief talent vindt ook steeds beter zijn eigen weg naar het publiek … en dat is maar goed ook!

 EN NU?

Voortaan kies je als kunstenaar of organisator gewoon zelf het beste moment om je kunst aan het publiek te tonen. Wou je al jaren eens een wintertheaterfestival organiseren, of wil je graag een artistieke invulling geven aan de Week van het Bos, gedichtendag of een ander event … het kan allemaal!

Ook de landelijke amateurkunstenorganisaties zullen je blijven uitdagen met sterke formats waar jij als organisator in mee kan stappen. Denk aan Lokale Helden, Drukdrukdruk, Buren bij Kunstenaars, Naft voor Woord, Feest van de Folk, Stem van mijn geheugen, BK Poetry Slam, Landjuweel, Dansvitrine en allerlei wedstrijden en festivals. Inspiratie vind je hier.

Het enige wat echt verandert vanaf 2019 is:

– geen landelijke oproep met thema weer

– geen voorgedrukt promotiemateriaal meer ter beschikking

– geen vaste ‘periode’

 #poweredbyWAK

Alle prachtige lokale initiatieven en nationale events bundelen en verbinden we nu onder via #poweredbyWAK! Al je creatieve exploten kan je vanaf nu kwijt onder deze noemer. Tag dus zeker al jouw evenementen, acties, optredens, activiteiten, plannen en workshops met #poweredbywak op Facebook, Instagram en Twitter en ze krijgen automatisch een plaatsje op de ‘wall of fame’ op www.wak.be.

Met #poweredbywak blijven we werken aan de zichtbaarheid van de 2 miljoen amateurkunstenaars in Vlaanderen en Brussel, en blijven we de kracht van zelf kunst maken in de vrije tijd in de verf zetten.

 

info, tekst en illustraties:

 

 

WAK Lokale Helden: De Gentse Magical Mystery Tour

Sommige filosofen denken na over de huidige maatschappelijke disruptie. De disruptie is de radicale verandering in onze maatschappij. Ze breekt met de regels van de samenleving, met het achterlaten van het bestaande en van het collectief geheugen. Een van de essentiële aspecten is dat van de computergestuurde wensen. Wij krijgen voorstellen van wat we kunnen doen, van wat we kunnen dromen. Het onverwachte is bijna niet meer mogelijk.

Bewust of onbewust hebben de organisatoren het tegengestelde gedacht van het bovenstaande fenomeen.  De ontmoetingsplaats en het uur, het enige wat we kenden van het programma.

 

 

Chauffe! Marcel, chauffe!  ( “Vesoul”, Jacques brel) 

Jan van den Broeke en Hilde De Clercq, “Hello darkness, my old friend”

We dalen onder blauw licht de trappen af en ontdekken een ruimte met grote kolommen, de fundering van het stadhuis. Rood licht schept de sfeer, een beetje “beangstigend”.

Jan en Hilde zingen liedjes van de jaren ‘70 vol melodieën en harmonieën. Simon & Garfunkel en Leonard Cohen zijn de helden van vroeger. Ze zingen ook eigen composities van Jan, echte songs.

Het laatste: The partisan klinkt bijzonder passend: “an old woman gives us shelter, kept us hidden in the garret, then the soldiers came; she died without a whisper”.

“then we’ll come from the shadows”.

Amajunzi
De straatvogel in een kluis, een illusie in de spiegel.

Een straatartiest in een kluizenzaal van de vroegere Bank van de Arbeid. Een vrije vogel in een kluis. De vogel is Amajunzi, een straatmuzikant. Wat een iconoclastische ironie.

Lange muziekstukken, zacht, opgebouwd om de luisteraars te laten dromen, om hen te laten wandelen door hun gedachten.

Bij het luisteren komen deze woorden op in mijn hoofd:

“J’aime les gens qui n’osent
S’approprier les choses
Encore moins les gens
Ceux qui veulent bien n’être
Qu’une simple fenêtre
Pour les yeux des enfants
(“Les gens qui doutent”, Anne Sylvestre)

 

 

 

Friends are magic
In de keuken, Eva heb jij iets tegen Jason?

Even op adem komen voor we binnen gaan in een prachtig herenhuis, het Hotel d’Hane Steenhuyse. We dalen de trappen af, lopen door de keuken en gaan zitten aan een eettafel. Twee mensen staan tegenover elkaar, bijna schreeuwend, gaan dan zitten en beginnen te zingen.

Liedjes van veertig seconden, abrupt gestopt. De woorden worden gespuwd. Het ritme is snel. Wat een verschil met de vorige zangers!

De liedjes zijn een soort dialoog tussen de twee zangers ondersteund door “country like” muziek met een tendens om de melodie te ontmantelen via abrupte stop en “restart”.

“I just want to talk, talk, talk, talk, talk, talk, talk. I just want here sitting with you” Wij ook. het is leuk en verfrissend.

 

Ultra Vioolet
What’s in your Head (Zombie The Cranberries)

Het is de droom van vele rockers om hun liedjes te zingen onder begeleiding van een klassiek orkest. Ultra Vioolet heeft popsongs gearrangeerd om ze met klassieke instrumenten te kunnen spelen: Viool, cello en soms contrabas.

 

 

 

Twee warme stemmen, Elise en Francis, nemen ons bij de hand en brengen ons naar liedjes zoals “Hit the Road jack” of “Zombie-. Het zijn geen lichte onderwerpen. De klassieke instrumenten verzachten de manier waarop de woorden en de stemmen in ons hoofd doordringen.

“Hit the road Jack and don’t come back no more. Oh no!” We zullen terugkomen, we zullen ons opnieuw laten betoveren door de stemmen.

Absinthe minded
Meneer heb jij te veel absinth gedronken?

“Mevrouw u had een jazz orkest moeten bijeenroepen. Geen twee gitaristen in een jazz-kelder. De jongeren moeten de goede muziek leren kennen”. Dit zegt een oude heer tegen de organisatrice. Amajunzi, zonet aangekomen,  vraagt: “wat is goede muziek?”. “40 jaar jazz in Gent, 50 jaar in Dendermonde, ik ben 80 jaar oud” klinkt het antwoord van de vertrekkende man, zijn manier van zeggen “ik weet wat goede muziek is”.

 

Aan de bar zit een echte jazzliefhebber, grijs haar in een paardenstaart. Achter de bar wordt een metalen doos als kassa gebruikt. In de Lazy River Jazz Club wordt er liever in muziek geïnvesteerd dan in infrastructuur.

Het publiek bestaat uit meer dan de deelnemers van de Magic Tours. Wanneer de twee “gitaristen” verschijnen wordt er al geapplaudisseerd.
Geen onbekende, Absinthe Minded. Vanavond, zijn er twee jongeren met stevige liedjes. De juiste stem en goed gitaarspel. Geen schande voor deze jazz-kelder.

“Be aware of the false heroes of the day” (in “Kingpin”) en “every day is not like any other day” (in “Beam”) zingen ze.

Epiloog

Deze Magic Tour werd door de cultuurdienst van Gent georganiseerd. Cleo Janse, de organisatrice: “De bands zijn hoofdzakelijk geselecteerd uit ons eigen programma Artiest zoekt Feestneus, een lijst van Gentse artiesten waaruit inwoners van Gent een door de stad betaalde artiest kunnen boeken voor hun huiskamerconcert, wijk- of straatfeest. Absynthe Minded kozen we omdat ze vroeger ook jonge Gentse muzikale helden waren die nu zijn doorgegroeid naar een sterrenstatus”.

 

Absinthe Minded treedt deze zomer op in Dranouter, een waar succes.

De sociale media leggen, voor de kunstenaars, nieuwe wegen aan naar bekendheid. Toch is wat de toeschouwer vanavond beleefd heeft niet te vervangen door wat “internet” wordt genoemd. Samen een evenement beleven maakt deel uit van het collectief geheugen dat door de huidige maatschappelijke disruptie bedreigt wordt.

Dankzij dit initiatief, zijn we deze avond gered!

Jan van Den Broeke: https://www.facebook.com/jan.vandenbroeke2

Hilde De Clercq: https://www.facebook.com/hilde.declercq.18

Amajunzi: https://www.facebook.com/amajunzi.lamat

Friends are Magic: https://www.facebook.com/friendsaremagicfriendsaremagicfriendsaremagic/

Ultra Vioolet: https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/

Absinthe Minded: https://www.facebook.com/absynthemindedtheband/

Artist zoek Feestneus: https://stad.gent/cultuur-sport-vrije-tijd/uitgaan-en-organiseren/zelf-een-evenement-organiseren/artiest-zoekt-feestneus

Eric Rottée foto’s en tekst

Interview met Brantt en Free Pectoor, partners in de kunst

Twee kunstenaars/curatoren

Brantt en Free Pectoor zijn twee kunstenaars/curatoren die perfect matchen.
Ze treden voor de derde maal op als duo curator/organisator van een tentoonstelling. Eerst was er RAGS, dan RAGS THE SEQUEL.
ON THE MOVE zet dit positieve verhaal verder. ON THE MOVE zijn beide ook als kunstenaar: innoverend en altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen.
We namen tijd voor een interview.

Wat is de belangrijkste rol van een curator?
Free Tentoonstellingen bouwen met als eindresultaat de expo is het uiteindelijke streefdoel.
Brantt Hoe goed of slecht de werken ook zijn, ze positief laten opvallen in de ruimte is onze ambitie.

Wat is jullie motivering om als duo op te treden? Zijn meningsverschillen gemakkelijk te overbruggen? Vullen jullie elkaar aan, is er een taakverdeling?
Free Alleen een tentoonstelling organiseren is zwaar om dragen. Als duo heb je een klankbord, een toetssteen. Tussen ons beiden klikt het ongelofelijk goed: elkaars enthousiasme werkt aanstekelijk. Meningsverschillen mogen en moeten er zijn, dit leidt tot goede en verrassende oplossingen. Belangrijk is dat we beide een luisterend oor hebben. Een ja of een nee krijgen is niet de hoofdzaak. Een duidelijke taakverdeling ontbreekt, we vullen elkaar aan. Er hangt synergie in de lucht.
Brantt Free is de motivator. Zijn enthousiasme en positieve houding werken stimulerend. Een klein spontaan signaal wordt niet onmiddellijk afgeketst en kan een bouwsteen worden.

Welke is de wisselwerking tussen jullie eigen werk en bezigheden als curator?
Free Beide lopen door elkaar. ‘s Morgens betreed ik mijn atelier, een aantal werkzaamheden nemen aanvang: lezen, archiveren, noteren, schrijven, schetsen, fotograferen, … Enkele zaken blijven hangen in mijn creatief archief, worden gestockeerd om later onbewust te leiden naar nieuwe ideeën. Kunst is een deel van mijn leven.
Brantt Door elkaars atelier te betreden, feedback te geven en te ontvangen volgt automatisch een wisselwerking. Naar buitentreden met ons werk, anderen erbij te betrekken en meenemen in het verhaal is belangrijk. Optreden als curator betekent je eigen werk in de schaduw plaatsen. De grootste aandacht moet naar de deelnemende kunstenaars gaan.

Is het niet moeilijk kunstenaar en curator te zijn, oordelen over het werk van een andere kunstenaar? Blijf je niet automatisch in eenzelfde clubje?
Brantt Soms voldoen de persoonlijke verwachtingen niet en vinden we een werk minder sterk maar door de manier van opstellen zetten we ontgoocheling om in een positieve kijk. We streven ernaar dat iedere deelnemende kunstenaar een goed gevoel overhoudt aan de tentoonstelling.
Free Brantt vertrekt vanuit de ruimte, door zijn ingreep bekijkt de toeschouwer een kunstwerk anders.
Het publiek verplichten op zijn hurkje een werk te bekijken is voor Brantt geen sinecure. Zo krijgt een minder sterk werk een meerwaarde.
Als kunstenaar en curator willen we geen deel uitmaken van een select clubje. Bij de tentoonstelling RAGS gaven we iedereen de kans om deel te nemen.

Wat is er typisch aan jullie kijk op expo’s maken? Hoe zijn jullie tot deze manier van werken gekomen? 
Free Zelf wist ik niet dat ik die talenten had. Door mijn eerste project ONEwork heb ik die ontdekt. Brantt gaf me geregeld advies, hier is de vonk overgeslagen.
Intuïtief de ruimte bekijken, een zekere vrijheid hebben en nieuwsgierig zijn staat voorop… Enkel een vlakke wand vullen is niet aan de orde. De zaal creatief invullen, werk op een andere manier tonen, dat streven we na. Brantt gaat daar verrassend ver in.
Brantt Ieder werk geven we sowieso voldoende ademruimte. We laten ons bij de opbouw inspireren door het concept van de tentoonstelling. Het project ON THE MOVE bestaat namelijk uit een selectie van 22 kunstenaars die de afgelopen 12 jaar een deel van hun artistiek parcours hebben uitgestippeld in hun atelier in BLOK E van de Leopoldskazerne. Eind december 2018 verlaten ook de huidige NUCLEO residenten definitief deze locatie. Het wordt uitkijken naar een andere bestemming, verhuizen dus. Gedurende de afgelopen jaren is er telkens een wisselende bezetting geweest van kunstenaars die een atelier op deze locatie hadden. Heel wat kunstenaars zijn weggegaan, bijgekomen, gebleven, teruggekomen, … Voor het ON THE MOVE project verdelen we de 22 werken over 2 weekends, elke creatie krijgt zeker 1 weekend exposure maar niet alle 22 samen. Door de werken te spreiden over twee weekends met telkens een andere opstelling vertalen we ook het concept ON THE MOVE. Alle werken zijn telkens wel aanwezig. Ingepakte werken en transportboxen zullen een totaalinstallatie vormen.
Free Door een analyse van de kunstwerken ziet Brantt nieuwe dimensies. Zijn architecturale en grafische vorming  plus opleiding schilderkunst beïnvloeden zijn kijk op exposeren. Hij legt zichzelf geen restricties op. Een opbouw in 24 uur bestaat niet voor ons. Cureren is een rijpingsproces.

Vertel ons iets over de opzet van RAGS. Dat verduidelijkt misschien jullie visie op expo’s maken?
Free Ik was gecharmeerd door Brantt zijn met verf en kleur doordrongen washandjes, zijn zwarte schilders outfit, bespatte schoenen. Dit was de start van een tentoonstelling rond RAGS. Iedere kunstenaar gebruikt vodden. Elke vod heeft zo zijn eigen identiteit, vertelt veel over achtergrond, afkomst en levensloop van de kunstenaar en werk. De vodden werden gedurende RAGS samengebracht en tentoongesteld met allerhande objects trouvés. Het verhaal van de vod kreeg een vervolg. Aan de hand van de presentatie was onmogelijk te merken welke discipline, oeuvre of kunstenaar de vod vertegenwoordigde, een vereiste voor ons als curatoren.
Brantt Zo zie je dat ideeën en een concept spontaan en ongeremd ontstaan.

Cureren is een ingreep op de kijk op het werk van de kunstenaar. Is het mogelijk de zeggingskracht te vergroten door het ingrijpen van de curatoren?
Free Zeker en vast. Wij als curatoren duo geven een andere ‘twist’ aan de presentatie. Eén enkel voorbeeld. Brantt plaatste het dominerende schilderij ‘Magnolia’s’ van André Van Schuylenbergh tijdens RAGS THE SEQUEL bovenaan op de wand in een hoek, daaronder een bloeiende magnoliatak waarvan tijdens de tentoonstelling de bloemen verwelkten, voor interpretatie vatbaar.
Brantt Sommige werken spreken voor zich en worden klassiek aan de wand tentoongesteld. Niels Ketelers diende een werk in met een geïntegreerd aluminium hoekprofiel; voor ons het ideale vertrekpunt om een  gewaagde opstelling te overwegen. Het zwart/wit schilderij refereerde naar het complete verweerde plafond van de tentoonstellingsruimte BLANCO; door de haakse plaatsing op de wand en in synergie met het plafond, dwongen we de bezoeker om het schilderij anders te bekijken.
Free Een constante tijdens RAGS THE SEQUEL was de wisselwerking tussen de kunstwerken van de diverse kunstenaars in de ruimte.

Er zijn massa’s tentoonstellingen. Welke willen jullie brengen: informatieve? Tentoonstellingen die vragen oproepen, discussies uitlokken? Kunstenaars bij elkaar brengen?
Free Beide hebben we onze eigen soloprojecten. Uiteraard voelen we de behoefte andere kunstenaars te betrekken en samen te brengen in een nieuw tentoonstellingsevenement. Kunst brengt verwondering en verontwaardiging. Kunst zet iets in beweging, brengt verstilling zoals bij het aanschouwen van het artistiek werk van Rothko.
Brantt Een buitenstaander willen we tonen wat ze niet verwachten. Een klassieke tentoonstelling met ophangsystemen en sokkels daar zijn we geen fan van. Een sokkel moet passen in het concept. ON THE MOVE vraagt veeleer om een stapel paletten of verhuisdozen. We willen verrassen. Ideeën ontstaan binnen een nanoseconde kunnen de basis vormen van een mogelijk concept. We hebben een totaalbeeld en presentatie voor ogen waarbij ieder werk tot zijn recht komt, waarbij de werken elkaar aanvullen en dialogeren.

Kan en mag een curator de maatschappelijke onvrede versterken? Maatschappijkritiek is dit bij een curator aan de orde?
Free We hebben beide een mening over onze leefwereld. Dit betekent niet dat onze projecten een verwijzing moeten inhouden naar politiek, de maatschappij, de instellingen, …
Brantt Ook voor mij hoeft dit niet. De mogelijkheid laten we open, never say never.

Moet een curator een tentoonstelling laagdrempelig maken? Wordt ON THE MOVE een ‘gemakkelijke’ tentoonstelling?
Free We opteren, wat bij galeries niet altijd het geval is, voor een tentoonstelling met een breed bezoekersplatform. Onze focus ligt op ‘gezien worden’ los van elitaire impuls. Een galerie blijft vaak hangen bij haar protegees. Dit is meteen de reden waarom jonge talentvolle kunstenaars zoeken naar alternatieve betaalbare locaties zoals deze BLANCO ruimte. BLANCO werkt laagdrempelig.
Kunstliefhebbers, van buiten de NUCLEO kring, vinden frequent de weg naar BLANCO, dat bleek uit een bevraging.
ON THE MOVE wordt voor ons als curatoren geen gemakkelijke tentoonstelling. We gaan immers zelf met de werken ON THE MOVE gedurende de 2 weekends van de tentoonstelling.
Brantt De opbouw van onze tentoonstellingen gebeurt met respect voor elk werk en alle kunstenaars.
De werken van ON THE MOVE zullen uiterst divers zijn; voor elk wat wils dus. We willen absoluut de ‘kunstliefhebber’ aanspreken en die bevindt zich in alle lagen van de bevolking.

Jullie tentoonstellingen vinden plaats in de tentoonstellingsruimte BLANCO van NUCLEO. Is het de bedoeling de NUCLEO kunstenaars te promoten? Of willen jullie in de toekomst ook verder dan NUCLEO kijken als duo dan?
Brantt In onze kennissenkring zijn er NUCLEO kunstenaars maar we hebben beide ook contacten met nationale en internationale kunstenaars.
Free Ik zie de BLANCO ruimte en de NUCLEO kunstenaars als een voordeel en niet als een beperking. Nieuwe en andere mogelijkheden bieden zich aan. Binnenkort ‘pitchen’ we beide met volle goesting voor een duo-curatorship.

Voor ON THE MOVE kiezen jullie niet zelf het werk, de kunstenaar kiest, in tegenstelling met andere curatoren. Waarom laten je dit aan de kunstenaar over? Komen jullie voor onoverkomelijke verrassingen te staan? Zoek je de uitdaging op?
Free Ik ben een adept van verrassingen. Surprise me! Verwacht het onverwachte! Taking risks! De 22 deelnemende kunstenaars van ON THE MOVE zijn geen onbekenden voor ons. We kennen hun werk. De kunst is een individueel werk te matchen met andere.
Brantt Zelf kiezen is in dit geval te determinerend. We gaan graag de uitdaging aan. De moeilijkheid is: het ene werk mag het andere niet verdringen. We vragen dan ook een seintje te geven bij groot werk. Bij één kunstenaar zagen we een werk dat uitstekend past bij ON THE MOVE. Zonder ons op te dringen laten we onze voorkeur blijken. De eindkeuze blijft bij de kunstenaar.

Ik veronderstel dat het rechtstreeks contact met een kunstenaar voor jullie belangrijk is. Meestal is het tentoongestelde werk van mensen die jullie persoonlijk kennen. Is dit een vereiste?
Free Elk contact met een kunstenaar loont de moeite. We hebben wel een boontje voor bepaalde kunstenaars. Dit overstijgt alle -ismen, tendensen en/of hypes. Een face-to-face ontmoeting met de kunstenaar hoort erbij.
Brantt De ene  kunstenaar is al toegankelijker dan de andere en meer geëngageerd; het enthousiasme en de drive bij sommige kunstenaars verstevigen de artistieke band waaruit nieuwe projecten kunnen ontstaan.

Jullie tentoonstellingen zijn low-budget, een bewuste keuze. Zouden jullie het fijn vinden met een enorm budget aan de slag te gaan?
Free Door BLANCO kunnen we low-budget werken. We vragen nooit een bijdrage aan de deelnemende kunstenaars. Een groter budget vraagt sowieso een andere aanpak en strategie. Dat is toekomstmuziek.
Je moet er klaar voor zijn. Ik denk dat we onderweg zijn.
Brantt Een low-budget kan creatief werken maar je moet vindingrijk blijven.
Free Creatief zijn is niet afhankelijk van een budget; de uitvoering van een kunstwerk of tentoonstelling kan wel gebonden zijn aan een budget.

Kunnen deze door jullie gecureerde tentoonstellingen een springplank betekenen voor de kunstenaar? Is er nood aan dergelijke low-budget tentoonstellingen? Wordt er genoeg aandacht aanbesteed door de pers?
Free Een springplank is wat te ambitieus. In marketingtermen uitgedrukt ‘OTS – Obliged To See’ is onze doelstelling. Kunstenaars hebben het moeilijk naar buiten te treden daarom is onze op- en inzet: opportuniteiten, faciliteiten, netwerking en confrontatie. De gedrukte klassieke pers besteed weinig aandacht aan de kunstwereld. Daarom ben ik een adept van LinkedIn, met resultaat trouwens. Brantt kiest voor gerichte sociale media met respons, uitnodigingen per mail en dito.
Brantt Sociale media is soms vluchtig en heeft nood aan een repetitieve follow-up. Sociale media werkt als een teaser, is een hefboom om naar een tentoonstelling te komen, de werken in het echt te zien. Daarom willen we op voorhand niet alles prijs geven. Bepaalde kunstenaars hebben onze aandacht niet echt nodig, andere wel. Het is leuk om vast te stellen dat gevestigde waarden met plezier meewerken aan ON THE MOVE.

Waar halen jullie voldoening uit? Hebben jullie nog plannen, een ultieme droom?
Free Ermee bezig zijn, een totaal traject afleggen, van de embryonale fase, het concept, de open call, de  communicatie tot de opbouw, het contact met het publiek en de afsluiting. Dát geeft voldoening.
En waarom niet dromen van een groot Gents initiatief zoals ‘Chambres d’amis’ of ‘Over The Edge’ van Jan Hoet als lichtend voorbeeld?
Brantt Ik krijg een goed gevoel door het ganse gebeuren, het ondernemen, door zelf initiatief te nemen, door te experimenteren, door nieuwe uitdagingen aan te gaan, door (nieuwe) contacten te maken, door de comfortzone te verlaten en open te staan voor wat zich kan aandienen.

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Brantt, Kathleen Ramboer