Poppunt Soundtrack: “Wat mij triggert”

Competitie en Kunst

Als muzikant zijn er heel veel paden te volgen om te slagen in de muziekwereld. Zoals vroeger kunt u in de cafés gaan spelen. U kunt aan wedstrijden deelnemen. U kunt uw muziek op Youtube of/en op Facebook plaatsen.

Soundtrack is een project van de eerste categorie, de wedstrijd. Een kansenparcours wordt het genoemd. Kunst en wedstrijd, het klinkt tegenstrijdig. De kunstenaar strijdt voor zijn kunst, niet om de eerste te zijn. Om te slagen moet je toch aan wedstrijden deelnemen. In tegenstelling tot de competitie in de sport , is het een strijd tegen zichzelf, niet tegen de andere.

Een muziekreis door de Vlaamse jeugd

Alle benaderingen willen hetzelfde bereiken: de muzikanten zichtbaar maken voor het brede publiek. Het brede publiek is een jong publiek, net zoals de kandidaten.

Soundtrack is een samenwerking tussen verschillende muziekorganisaties zoals Poppunt, Ancienne Belgique, Muziekdroom enz. of jeugdhuizen zoals Formaat.

Per provincie worden de muzikanten opgeroepen om aan het project deel te nemen. 100 Groepen / muzikanten in Brussel hebben de stap gezet, 16 worden voor de tweede ronde geselecteerd. De tweede ronde bestaat uit een eerste concert van ongeveer 15 tot 20 minuten.

Zinnema, diversiteit op de voorgrond

En daarom zijn wij bij Zinnema, voor de eerste van de vier concertavonden. Vier groepen zullen spelen. De namen van de groepen geven niet veel weg: Azertyklavierwerke, Pega, Leonore, Dilly. Het zal een echte ontdekking worden.

De geluidsingenieur van Zinnema, zoals altijd behulpzaam en efficiënt, helpt bij de samenstelling van de instrumenten en het geluid. Perfect!

Een zachte stem komt uit een tenger lichaam. De naam Leonore staat haar goed. Een klassieke rustige rockmuziek. Het publiek is rustig, niet zo talrijk, het is nog vroeg in de avond. “De eerste groep heeft het moeilijker dan de laatste” zegt Paulo, een jurylid. 

De tweede groep is een persoon, genaamd Azerty Klavierwerke. Een sterk contrast met de vorige groep. Geen gitaar, geen drums. Een paar elektronische DJ-mixers met veel knoppen, een soort steen met iets erop gekleefd. Wat eruit komt is niet altijd aangenaam om te horen. Het geluid heeft iets unieks, misschien zullen wij het binnen een paar jaar op de radio horen. 

Pega is de naam van de derde groep. Er wordt, door de drie vrouwen, een beetje metal rock gespeeld. De drummer dirigeert de groep, met de ogen gericht op de twee zangeressen. De stemmen zijn  soms moeilijk te verdragen. Toch  is het publiek mee.

Opgelet!  De ster van de avond komt op het podium, Dilly, een queer zanger. Wat een energie! wat een stem! Het publiek gaat uit zijn dak! Hij heeft van de 15 minuten, die hem  ter beschikking werden gesteld, een echte show gemaakt.

Het wordt heet.

Paulo draagt geen Marcelleke maar toch wel een pet

“Daar, de jongen met een pet is een jurylid” zegt Rosa, de organisatrice van de avond. Hij ziet eruit als een echte rapper. Eerste verrassing,  Paulo geeft een hand om goeiedag te zeggen, geen high-five of hi, nee een simpele handdruk .“Deels wat ik zelf ervaar, wat mij triggert, wat mij boeit” vertelt Paulo over de manier hoe hij de muzikanten evalueert. Hij gaat verder “Ik probeer heel observerend rond te kijken naar het publiek toe, hoe de toeschouwers applaudisseren”. “Het is heel moeilijk in te schatten, het is een balansoefening. “De eerste groep heeft het moeilijker dan de laatste”. Wij zijn verbaasd hoeveel belang hij hecht aan de mening van het publiek. 

Paulo is niet zomaar een jurylid. Hij schrijft zelf ook liedjes en werkt vaak samen met Stikstof. Hij ziet zichzelf wel niet als een Vlaming, maar als een Nederlandstalige Brusselaar.
Mooie uitspraak!

Iedereen voelt zich jurylid

Wijzelf zijn geen fans van wedstrijden voor kunstenaars. Het is een noodzakelijk kwaad. Zoals Soundtrack georganiseerd is, is het een mooie kans voor de muzikanten. De mensen die komen luisteren staan voor veel open, en dat is wel nodig. De juryleden moeten heel alert zijn. Iedereen voelt zich de voetbaltrainer op café, zo voelen wij onszelf ook.  Dilly heeft ons hart veroverd, met zijn levendige performance. Wij zijn benieuwd of hij de eindstreep zal halen.

 

Eric Rottee Tekst en Foto’s

83ste Landjuweel in Brussel

 

LUCKY LEO stelt voor:
De Loonsverhoging

OPENDOEK wil als koepelorganisatie het beoefenen en beleven van theater waarderen, faciliteren en verder ontwikkelen zodat mensen zich sociaal en artistiek kunnen ontplooien.

Het Landjuweelfestival toont het amateurtoneel in al zijn kwaliteit en diversiteit. Het festival toont een scala van de meest belangwekkende voorstellingen die het voorbije seizoen te zien waren in heel Vlaanderen en Brussel.
Sinds 2016 vindt het Landjuweelfestival elk jaar in een andere stad plaats. In 2016 was Mechelen de eerste halte op deze ronde door Vlaanderen. In 2017 meerden we aan in Oostende. In 2018 was Genk aan de beurt. Voor het 83ste Landjuweel nemen we je mee naar Brussel, van 30 OKTOBER tot 3 NOVEMBER.

Het Mechels theatergezelschap Lucky Leo werd dit jaar ( 2019) geselecteerd voor het landjuweelfestival.
Uit 83 Vlaamse en Brusselse producties selecteerde het Landjuweelfestival zeven belangwekkende
producties van het voorbije theaterseizoen.
Uiteraard was het gezelschap best tevreden met deze erkenning.
Het was de derde keer dat ze een stuk indienden voor het landjuweelfestival.

AUTEUR, VERTALER/AUTEUR, TRADUCTEUR: Georges Perec, Alice Toen

Georges Perec staat bekend voor het schrijven van teksten onderworpen aan een wisselende vormbeperking. In ‘De loonsverhoging’ gebruikt Perec een organigram als uitgangspunt van zijn verhaal. Gebruikmakend van het organigram laat hij een kantoorbediende zijn personeelschef om een loonsverhoging vragen.
Door middel van een voorstel, alternatief, positieve hypothese, negatieve hypothese, keuze en besluit wordt een repetitieve tragikomische tekst samengesteld. Het is een onderzoek hoe de structuur en de inhoud van de tekst kan samenvallen met het ritme van de muziek en de bewegingen van de acteurs.

Deze voorstelling haalde de overwinning als eind laureaat van het Landjuweelfestival 2019.
Regie: Hilde Moyson.
Spel: Brien Coppens · Lysbet Cammaer · Lina Lauwens · Robin Mertens · Jessie Glorie · Debbie Jacobs · Pieter Mollemans.
Muziek: Willem Moyson
Productie: Mia Vaes (kostuum) · Ans de Bremme (assistentie) · Gerd Cammaer (make-up) · Femke Nuttin (communicatie)

http://www.luckyleo.be/
https://www.opendoek.be/landjuweel/2019
https://www.facebook.com/pg/www.luckyleo.be/posts/

Videograaf: Bert VANNOTEN

BREEDBEELD FILMGALA 2019

BREEDBEELD rolde de rode loper uit voor kortfilms gemaakt binnen de lijnen van het filmclubcircuit. Met dit Filmgala wil BREEDBEELD de beste films uit niet-professionele kringen in de kijker plaatsen. Iedere cineast die aangesloten is bij een filmclub kon maximaal twee films insturen. Een selectie van 17 films werd zondag 28 oktober vertoond in
het Cultuurcentrum Scharpoord te Knokke-Heist.

Yirka De Brucker verantwoordelijk voor de organisatie maakte tijdens het Filmgala wat tijd voor KUNSTPOORT.

Kunstpoort Wat is de bedoeling van het Filmgala?
Yirka De Brucker Om dit duidelijk te maken geef ik graag eerst wat duiding over de werking van BREEDBEELD. BREEDBEELD richt zich tot verschillende doelpublieken: de academies, filmclubs, studenten aan de Hogeschool en cineasten die niet in groepsverband ageren. Deze creatievelingen helpen we waar we kunnen. We stimuleren en motiveren door middel van feedback, door toonkansen, een podium te bieden en nuttige info mee te geven. De nadruk ligt op evenementen.
Zo hebben we van 8 tot 10 november het BREEDBEELD KORTFILMFESTIVAL. https://breedbeeld.org/agenda/breedbeeld-kortfilmfestival
Het lidmaatschap is volledig gratis.
https://breedbeeld.org/

Kunstpoort De hoeveelste editie maken we nu mee?
Yirka De Brucker Dit is de achttiende editie. We hadden zo’n 50 tot 60tal inzendingen. Het BREEDBEELDteam selecteerde daaruit een 17tal kortfilms. Op het Filmgala kent ons team prijzen toe in de categorie fictie en non-fictie. Daarnaast kan de jury een extra prijs uitdelen aan een film die buitengewoon is op vlak van cinematografie of scenario. Per prijs reikt
BREEDBEELD een cheque uit van € 500.

Kunstpoort Wie maakt deel uit van de jury?
Yirka De Brucker Er zijn drie juryleden: één jurylid vertrouwd met BREEDBEELD door een medewerking aan verschillende projecten en twee Nederlanders van NOVA, een Nederlandse Organisatie voor Audiovisuele Amateurs. Hierdoor werken we aan een internationale uitstraling.

Kunstpoort Wat waren de criteria voor een selectie?
Yirka De Brucker Belangrijk zijn de cinematografie, het scenario, de auteurs, de tekst, muziek, regie en montage. We streven een diversiteit aan onderwerpen na.

Kunstpoort Het valt me op dat er vooral veel documentaires getoond worden.
Yirka De Brucker Inderdaad zo ongeveer een 50%. De reden? Waarschijnlijk omdat bij een documentaire de auteurs voorhanden zijn. Bij fictie valt scenarioschrijven moeilijker.

Kunstpoort Wie komt naar het Filmgala, welk publiek?
Yirka De Brucker Hoofdzakelijk mensen uit het Filmclubcircuit, vrienden, familie, weinig buitenstaanders.

Kunstpoort Hoe was het niveau dit jaar?
Yirka De Brucker Ongeveer het zelfde als vorige jaren.

Kunstpoort De regisseur Jan Verheyen presenteert het Filmgala en interviewt de cineasten. Was die gemakkelijk te overtuigen?
Yirka De Brucker Hij verleent al jarenlang zijn medewerking aan het Filmgala. Ook tijdens het Kortfilmfestival speelt hij een grote rol.

Enkele kortfilms uitgelicht

Left Luggage 14’
Jürgen Depoorter & Kurt Mariën
Capricorn Film Group

https://vimeo.com/299190614

Left Luggage brengt het filmisch portret van de kunstinstallatie van Willy Baeyens. Bij een bezoek aan de Dossin Kazerne te Mechelen werd de kunstenaar getroffen door foto’s van kinderen, slachtoffers van de holocaust. Deze foto’s vertaalde Willy Baeyens naar schilderijen, portretten die hij later voor zijn kunstinstallatie in oude reiskoffers stopte. De kortfilm toont het schilderproces en de zoektocht naar 140 oude reiskoffers. Wat me opvalt zijn de verrassende camerastandpunten en de warme sfeervolle kleuren in contrast met het onderwerp. Niets in deze docu verraadt dat de cameraman Jürgen Depoorter geen professional is. Hij werkt als chauffeur bij De Lijn. De kunstinstallatie Left Luggage lokte 7000 bezoekers naar de Dossin Kazerne en maakt nu een tour door het land.

Famadihana 17’
Jean-Paul Grauwels
filmclub VTB Antwerpen

https://www.youtube.com/watch?v=0VgXMbffFJk

Eens in de 7 jaar graven Malagassiërs, inwoners van Madagascar, hun overleden familieleden op om hen te keren. Die dag dansen ze met hun doden en is het feest.
Jean-Paul Grauwels konden we strikken voor een klein interview. Hij is cameraman en tevens voorzitter van de filmclub VTB Antwerpen.
Kunstpoort Van waar komt je fascinatie voor de film?
Jean-Paul Grauwels Die dateert van eind de jaren 70. Ik ben kinesist. Een patiënte van me filmde toen met een super8 camera en gaf een voorstelling. Het zien van haar film legde de kiem voor mijn passie.

Kunstpoort Waar haal je de inspiratie vandaan?
Jean-Paul Grauwels Mijn reizen zijn mijn inspiratie. Ik reis in functie van het filmen. Soms belicht ik één aspect van een reis zie ‘De zwaveldragers van Java’.

Kunstpoort Hoeveel uren per week besteed je aan je hobby?
Jean-Paul Grauwels Toen ik nog werkte was het vooral nachtwerk. Nu ik op rust ben, speelt de film dag en nacht door mijn hoofd. Het is een passie die me niet meer loslaat.

Kunstpoort Doe je alles zelf, scenario, montage, muziek…?
Jean-Paul Grauwels Inderdaad enkel de tekst spreek ik niet zelf in.

Kunstpoort Film je met een professionele camera?
Jean-Paul Grauwels Ik heb een betere amateurcamera. Montage gebeurt met de computer.

Kunstpoort Beschouwden de Malagassiërs je niet als een indringer bij het filmen van ‘Famadihana’?
Jean-Paul Grauwels Helemaal niet. Ik bezocht Madagaskar 4 maal. Ik leerde Malagassiërs kennen die hier in België woonden. De man die hier werd opgegraven heb ik ontmoet. Ik ben betrokken bij de familie, ze noemen me een vriend.

Kunstpoort Kijk jezelf veel film, video’s, film of televisie?
Jean-Paul Grauwels Helemaal niet. Ik kijk enkel passief tv als mijn vrouw voor de beeldbuis zit. Wel hou ik van documentaires.

Kunstpoort Indien je een prijs wint, wat zou je met de 500 euro doen?
Jean-Paul Grauwels Onmiddellijk op reis vertrekken.

Noot: Van 1980 tot 1991 programmeerde de toenmalige BRT enkele bijzondere toeristische films van Jean-Paul Grauwels.

In goede en kwade dagen 23’
Flore Pensaert
filmclub Nova

Flore Pensaert, studente aan het RITCS brengt een intiem familieportret van haar ongeneeslijk zieke oom/peter Danny en zijn ouders, haar grootouders Maria en Joseph.
Enkele flitsen uit het interview van regisseur Jan Verheyen.
Regisseur Jan Verheyen ‘Waarom dit dubbelportret? Was dit de bedoeling van meet af aan’?
Flore ‘Inderdaad. Het is niet vanzelfsprekend dat ouders hun zoon overleven daarom wilde ik beide verhalen brengen’.
Regisseur Jan Verheyen ‘Was het voor Danny soms niet moeilijk dat je hem filmde’?
Flore ‘Soms was er inderdaad protest. Ik probeerde een balans te vinden tussen filmmaker en familielid’.
Regisseur Jan Verheyen ‘Is dit een kortfilm gemaakt in het kader van je studies aan het Ritcs’?
Flore Pensaert ‘Nee. Ik ben lid van een filmclub vandaar deze productie en inzending’.
https://florepensaert.weebly.com/

PRIJZEN

Left Luggage
Jürgen Depoorter & Kurt Mariën 14′
https://vimeo.com/299190614
beste non fictie & beste Belgische film

 

Ambachtelijk
Tony Jacobs 10′
beste fictie

 

 

Leven in de schemerzone
Ronny Claus 23′
beste cinematografie

 

Niet zonder slag of stoot
Daniël Beckers 23′ (NL)
beste Nederlandse film (samenwerking NOVA)

 

Dit was het eerste BREEDBEELD evenement dat KUNSTPOORT bijwoonde. Het smaakt naar meer. We kijken uit naar andere BREEDBEELD foto-, film- of mediakunstevenementen.

 

Regisseur Jan Verheyen en Yirka De Brucker van BREEDBEELD

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Eric Rottée
Foto’s stills BREEDBEELD

 

CONTOUR BIENNALE 9- de fase van de afnemende maan

 

Neem afscheid van Contour Biennale 9

Het Mechelse kunstencentrum NONA en curator Nataša Petrešin Bachelez openden afgelopen weekend 18 tot en met 20 oktober 2019 het derde en laatste luik van het bewegend beeldfestival Contour Biennale 9.
Bezoekers mochten zich verwachten aan verschillende premières, presentaties en uitvoeringen.
Onderwerpen waren onder meer de koloniale periode, racisme en ecologische en maatschappelijke degrowth.
Een werk met een opvallende Mechelse insteek was ‘Memory of Congo’ van Bie Michels, die samen met een groep Congolese Belgen op zoek ging naar een nieuwe inscriptie voor het omstreden koloniale kunstwerk op de Schuttersvest.

Meer info op http://www.contour9.be.
https://www.facebook.com/ContourBiennale/
https://www.contour9.be/nl/contour/

Videograaf: Bert VANNOTEN

 

 

Wanderlust in Marchin

6:30. Opstaan. Midden september is het op dit uur nog donker. Een douche heb je absoluut nodig om wakker te worden. Herinneringen aan vroeg opstaan in de zomer komen terug. Marchin. Er is een Marchin en een Grand-Marchin. Wij vragen ons af waar het cultuurcentrum zich bevindt. Waarschijnlijk in het centrum van Marchin? Nee dus, volgens de GPS. Grand-Marchin is groot. Dus moeten we verder rijden om het cultureel centrum te bereiken. Onderweg valt ons de goede toestand van de huizen op.. Ver weg is het cliché van het arme Wallonië.  

Marchin of Grand-Marchin

“Vous venez pour la Biënnale?” vraagt de vrouw achter een eenvoudige tafel. Het huis, het cultureel centrum ziet er ook eenvoudig uit. Het is Venetië niet.. Op een duidelijke kaart zie je de verschillende plaatsen waar je foto’s kan bekijken. De eerste verrassing komt van een fotografe uit Wit-Rusland, in de bar naast het cultureel centrum. Geen intellectuele, abstracte zwart-wit foto’s, maar frisse kleurenfoto’s met een grote luchtigheid.

Luchtigheid is er ook in de kerk. Bloemen werden gefotografeerd. De foto, afgedrukt op een glazen plaat, is doorzichtig. Je zit op de bank van een familie en je kijkt naar foto’s die zouden kunnen wegvliegen. Wanneer je vertrekt uit de kerk, krijg je een rustig heuvelachtig landschap te zien.

 

Een beetje klimmen en je betreedt een gewoon huis. Foto’s van een man en een vrouw, soms samen, soms apart. Colin Gray , uit Engeland, heeft zijn hele leven lang zijn ouders gefotografeerd. Dat besef je na een tijdje. Indrukwekkend zijn de foto’s van de gestorven moeder in de slaapkamer. 

De volgende etappe is het gelijkvloers van een rijhuis. In de keuken/eetkamer hangen foto’s aan de muur en staan ze op de meubels. Er zijn originele afdrukken bij zegt de zoon van de fotograaf, aanwezig op die dag. Alle in zwart-wit. Het leven van de jaren ‘70 komt naar boven. Een getuigenis van hoe het was in de streek rond en in Luik.

 

 

Ossogne en de kerk

De tentoonstellingen zijn niet alleen in Marchin maar ook in Ossogne. Hoe ver is dat? 8 km. De mooie landschappen met heuvels verleiden ons om er te voet naar toe te gaan. Toch is het een beetje te ver. Wanneer wij aankomen valt het op dat in een zo’n klein dorp, hameau in het Frans, ze toch een kerk hebben gebouwd. Een andere tijd. 

Twee fotografen trekken de aandacht. Beiden spelen ze rechtstreeks in op het gevoel van medelijden en sympathie.

Sarah Seené heeft blinde of slechtziende mensen gefotografeerd. Het zijn sterke portretten, met een tekst in braille. Er straalt veel emotie uit deze foto’s en uit de verhalen van deze jonge mensen.

Jef van den Bossche heeft mensen in het volkscafé gefotografeerd. Nu. Ze bestaan nog, zowel het volkscafé als de mensen die het bezoeken. Groot formaat en in kleur, de foto’s  geven de indruk dat u de mensen kunt horen, ruiken, voelen. 

Wanderlust

De volgende keer, dus binnen twee jaar, nemen wij de fiets mee. Zo ontdekt je een Belgische streek, maar te voet gaat ook. Heuvelachtig, een mix van pure natuur en akkers. Je ontdekt huizen, kerken, boerderijen met hun schuur, kasteeltjes en lokale bars. Je ontdekt fotografen en hun foto’s. De Biënnale is een leuke en rijke ontdekkingstocht.

LINKS:

Eric Rottée tekst en foto’s
Guy Verschueren foto’s

6 vrouwen, 6 kunstenaars, 6x sterk werk

Tentoonstelling schilderkunst ALLE 6 GOED

De open deur van het Hof van Rijhove Gent nodigt uit om binnen te wandelen in de tentoonstelling van 6 dames/kunstenaars. Ik bezoek die nu een tweede maal, de vernissage overtuigde me. De schilderkunst van -ALLE 6 GOED- charmeert en vraagt om een recensie; -alle 6 goed- bezig!
Kunstpoort plaatst de 6 op een rij.

 

 

 

 

Miet Verschelden bereikt met haar huiselijke, intimistische taferelen op klein formaat een groots resultaat. Warme kleuren, goede composities, tedere en gevoelige penseelvoering maken de schilderijen tot juweeltjes. Piet is voor Miet Verschelden zoals Nel was voor schilder/beeldhouwer Rik Wouters: partner, model en een bron van inspiratie.

 

De schilderijen van Det Cambien verraden dat ze een zwak heeft voor appelblauwzeegroen, een bijna cyaanblauw. Het eerder agressieve cyaan verzacht met titaanbuff en de wervelende penseelvoering dwingt de bezoeker tot een studie van de portretten. De dwingende portretten ogen niet lieflijk, schijnen niet gemaakt om te behagen en vragen juist daarom om veroverd te worden. Eenmaal ontdekt laten ze je niet meer los.

 

De werkwijze van Katleen Vandenberghe is uniek. Een beeld uit haar map met foto’s en krantenknipsels vormt de basis van haar avontuur op doek. Angstloos, vol enthousiasme staat ze voor het uitdagende witte doek. Zonder voorstudies, zonder doel, zonder kleurstudie, zonder plan begint ze te schilderen, intuïtief en spontaan. Het formaat is een keuze van het moment. Het resultaat? Geabstraheerde landschapjes, geïsoleerde vogels, felle bloemen, eenvoudige portretjes… die getuigen van een groot abstraheringsvermogen en een gevoel voor kleur.

 

Abstracte werken, landschappen en paarden vormen de thematiek van het werk van Martine Deleu. Vooral het expressieve heftige kleurgebruik springt in het oog. Ze schuwt de roden niet. De levendige doeken tonen een interessant creatieproces: een laag op laag schildertechniek, wegvegen, schrapen… Ik citeer Gerolf Van de Perre: Schilderen is steeds weer een positie zoeken tussen twee kanten: de zichtbare werkelijkheid buiten het canvas weergeven of net wegnemen binnen dat canvas.  …  Wie kijkt wil kunnen interpreteren. Om die reden mag een schilderij ook niet uitsluitend om een weergave gaan.  Er moet nog ruimte voor interpretatie zijn; de kijker moet ook nog een stap kunnen zetten. Die ruimte geeft ons Martine Deleu.

 

In dit Hof van Ryhove toont Annick Steyaert een sublieme ‘church’ reeks: gevoelige momentopnames van concertreeksen in de Sint-Michielskerk Gent. De kleine werken zijn sober van kleur, krachtig en op een spontane directe manier geborsteld. De verstilling, kenmerkend voor haar sacrale interieurs zie je ook terugkeren in mooie portretten.

 

Tot slot zijn er de vrouwenlichamen van Ann Vermeersch. Ze zijn raak getekend, soms puur lineair, vaak met aquarel toetsen. Ann Vermeersch kan niet alleen raak tekenen, schilderen lukt ook aardig. Mij treft een schilderij met een donkerharig mannenhoofd achteraan gezien in bruine tinten, gevoelig geschilderd. Geen aangezicht is er te zien toch verraadt het werk de identiteit van een persoon. De tekenkunst is voor Ann Vermeersch duidelijk haar favoriete kunstvorm. Zij is er zeker bedreven in. Toch zou ik graag meer van haar schilderijen zien.

 

Deze zes vrouwen ontmoetten elkaar in het atelier’ levend model’ Sint-Lucas, Gent. Sommigen werkten op dit onderwerp verder, andere gingen op ontdekking met als resultaat een eigen plastische beeldtaal. De accrochage in het Hof van Ryhove lijkt me niet gemakkelijk. Toch hebben de kunstenaars er een mooi samenhangend geheel van gemaakt.
Het is niet de eerste keer dat dit groepje samen tentoonstelt. KUNSTPOORT is alvast benieuwd naar hun volgende tentoonstelling.

Buiten wacht me een grijze regenbui. Gelukkig, de warme ontvangst door de kunstenaars en het heerlijke kleurenspel van hun schilderijen kunnen de pret niet bederven.

INFO

tentoonstelling schilderkunst Hof van Ryhove
van 21 september tot 8 oktober 2019

Onderstraat 20-21
9000 Gent
open woensdag – donderdag – vrijdag van 14u30 tot 1830
zaterdag en zondag van 11u tot 18u30
ingang gratis

Miet Verschelden
https://www.facebook.com/verschelden.miet

Det Cambiern
https://www.facebook.com/det.cambien

Katleen Vandenberghe
https://www.facebook.com/katleen.vandenberghe
https://katleenvandenberghe.weebly.com/index.html

Martine Deleu
www.martinedeleu.be
https://www.facebook.com/martine.deleu.3158

instagram deleu.martine

Annick Steyaert
instagram stey.art
https://www.facebook.com/annick.steyaert

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer
groepsfoto © alle6goed

 

 

 

 

 

 

 

 

Genieten van kunst langs kunstenroute ‘zilver’ in Laarne en Kalken.

40 kunstenaars, 13 locaties en een heerlijk fietsweertje, dit maakte de Kunstenroute Lak@rt tot een succes.
Lak@rt kunstenaarscollectief Laarne – Kalken organiseerde het weekend van 30 augustus 2019 voor de vierde maal hun 2-jaarlijkse Kunstenroute. Parallel aan dit evenement was in het Kasteel Van Laarne de zilvercollectie opengesteld. ‘Zilver’ fungeerde als rode draad. Enkele gastkunstenaars en leden van het collectief verwerkten en werkten rond ‘Zilver’
KUNSTPOORT was present op 5 locaties.
www.lakart.be

Bunderakker 62 – Kalken

Hugo De Winter – schilder
hugo.de.winter1@telenet.be

Hugo De Winter is kunstenaar en 1 jaar voorzitter van Lak@rt.
Hoe word je lid?
Je wordt pas lid door je aan te melden met een formulier, je voor te stellen en na een selectie. Alle disciplines zijn welkom ook muzikanten, woordkunstenaars….
Hoe krijg je een dergelijk initiatief financieel rond?
De gemeente zorgde vooral voor logistieke steun. We hebben tal van sponsors. De sponsorwerving verliep vlot door de passie en het enthousiasme van ons team.
Als kunstenaar laat Hugo De Winter zich inspireren door de Spaanse schilder Joan Miro. Figuratief en abstract samen op één canvas dat kan bij Hugo De Winter. ‘De piano heeft gedronken, ik niet’ naar het lied van Tom Waits ‘The piano has been drinking’ is daar een voorbeeld van. Abstract met een knipoogje, zo kan je het noemen.

   

Martine Braeckman – keramiek
keramart@telenet.be

Martine Breackman heeft 30 jaar ervaring als keramiste. Na een opleiding aan de academie van Wetteren en privéles bij Jeanine Boerjan volgde ze haar eigen weg. Beelden zijn voor haar de hoofdzaak. Daarnaast maakt ze ook schaaltjes. Hiervoor gebruikt ze loodvrij glazuur, zo kunnen ze zonder gevaar levensmiddelen bevatten. Met klei werken is voor Martine Braeckman één worden met de natuur, aardetinten liggen haar het best.

Pastorij Kalkendorp Kalken

De sculpturen van de twee kunstenaars die in de tuin tentoonstellen matchen wonderwel en staan ‘beeldig’ in de pastorietuin. Het was een eerste kennismaking met elkaars werk, een onverwachte aangename ontmoeting voor beide.

Bert Vangerven – assemblages
albertvangerven@telenet.be
   www.bertvangerven.be
Bert Vangerven maakt assemblages met wat hij op zijn pad tegenkomt en zijn atelier mee volstouwt. Een eerste vereiste is doorleefd materiaal. Hij creëert vanuit het onderbewustzijn. Zijn gevoelens, emoties, verlangens , dromen en gebeurtenissen verwerkt hij in schilderijen, beelden en assemblages. De betekenis dringt pas later door. Het werk Point de Paris kreeg zijn titel pas na creatie. Een kijker vergeleek het werk met uitstekende spijkers in het Parijse wegdek.

Geert Van den Meerschaut – gastexposant
sculpturen in natuurmaterialen, collages

geertvandenm@gmail.com       https://www.facebook.com/geert.vandenmeerschaut
Geert Van den Meerschaut heeft een voorliefde voor organische materialen. Zo verwerkt hij takjes van de berk, zijn lievelingsmateriaal,  tot een sculptuur. Waarom takjes van een berk? De berk is krachtig en doorstaat de tand des tijds. De takjes verwerkt hij binnen 14 dagen want daarna verliezen ze hun souplesse. De natuur mag zijn gang gaan. Een vogelnestje in zijn sculptuur zou leuk zijn, waarom niet? Zijn kunst is niet alleen spielerei maar refereert naar een organische en biologische verbondenheid met de aarde die nu gevaar loopt. Dit thema herhaalt zich in de GREEN collages, een combinatie van fotomateriaal gevonden op het web.

Marina Ploegh – keramiek
marina.ploegh@telenet.be

     

Marina volgt nu het zesde jaar kunstacademie te Wetteren. Ze heeft thuis een eigen oven. De kunstwerken die ze thuis maakt staan los van haar ‘academie’ werk. Haar kleine sculpturen Kemeno, Japans voor beest, vielen me onmiddellijk op. De asymmetrische amorfe objecten met gaatjes verwijzen naar het broze van een bot, naar vergankelijkheid. Marina Ploegh zoekt duidelijk nog naar een eigen stijl. Kemeno getuigt van deze queeste.

Christine Scheire schilderijen
christine.scheire@telenet.be   https://chrisenkras.myportfolio.com/
Een uitgestelde droom wordt werkelijkheid… Vroeger had Christine Scheire niet de tijd zich creatief uit te leven. Nu heeft ze wel die kans. Naar het materiaal die haar het best ligt, is ze nog op zoek: acrylverf, aquarel, houtskool, olieverf… Kleur, uitdrukking en emotie is voor haar essentieel.

Tuinen Baetens – Bochtenstraat Laarne

William Roobrouck sculpturen
info@williams-art-design.com
www.williams-art-design.com

     

sculptuur Proud ©William Roobrouck en Female Wave ©Bernadette Van de Velde

William Roobrouck, art and design Williams, verrast met monumentale werken in de prachtige Tuinen Baetens. William Roobrouck koos sinds kort resoluut voor zijn kunst en is professioneel kunstenaar, een terechte keuze. Het sculptuur ‘Through your eyes’ van William Roobrouck is nu tentoongesteld in de tuin van de Royal Horticultural Society in Wisley in het Engelse graafschap Surrey ten zuiden van Londen. Een pittig detail, het heeft een plaats naast een werk van Henry Moore, een meester in het abstraheren van het menselijk lichaam. Zijn geprefereerde materialen zijn inox en cortenstaal, Arcelormetaal. Tekenen deed hij als kleine jongen. Grootvader leerde hem, tijdens vakanties aan de kust, lassen op 7jarige leeftijd. Zo is de basis gelegd voor de beloftevolle kunstenaar die hij nu is. Als alles goed verloopt heeft stad Knokke weldra een rond punt (locatie Heistlaan) met een stalen Roobrouck kunstwerk ‘Proud’. ‘Division’ het monumentale werk dat voor de Kunstenroute prachtig ingebed is in Tuinen Baetens vindt zijn oorsprong in een verhaal van drie broers. De naam zegt het zelf, de broers met sterk verschillende visies groeiden uit elkaar. William Roobrouck sneed hun drie profielen uit in staal en laat ze symbolisch elk een andere richting uitkijken.
     

sculptuur Division ©William Roobrouck en kunstenaar bij zijn creatie ©Bernadette Van de Velde

Kasteel van Laarne

Ann Marien – vilten
zanita270801@hotmail.com      https://www.facebook.com/annstan.marien
Ann Marien heeft haar hart verloren aan vilten, het werken met zachte of ruwe wolvezels. Het viel me op hoe sterk deze werken thuishoren in deze oorspronkelijk middeleeuwse burcht. Ann Marien schept een eigen mythische wereld vol vreemde wezens. De centauer is haar lievelingswezen, vertrouwde ze me toe. De vilten kunstobjecten zijn functioneel en draagbaar. Het vilten kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ann Marien legde een druk artistiek parcours af. Ze volgde kunsthumaniora in Lier, grafische vormgeving in Antwerpen en dan nog eens 3 jaar beeldhouwkunst. Bij het vilten van maskers komt de beeldhouwster in haar terug naar boven. Speciaal voor deze ‘zilver’ editie ontwierp ze in samenwerking met edelsmid Erik Van Den Bulck juwelen, een combinatie van zilver en vilt.

     

 

Warande 84 Laarne

Wilfrieda Van de Velde – juwelen – schilderijen – brons
art@wilfriedavandevelde.be    www.wilfriedavandevelde.be
Wilfrieda Van de Velde is niet alleen medeoprichter van Lak@rt maar ook een veelzijdige kunstenares. Ze beheerst verschillende disciplines en heeft een enorme vakkennis. Edelsmeedkunst combineert ze met het creëren van materieschilderijen en het maken van bronzen beelden. Jackson Pollock, Frida Kahlo, de gedichten van Toon Hermans en de Japanse Kintsukuroi traditie liggen aan de oorsprong van haar kunst. Op de zeedijk in De Haan heeft ze een eigen kunstgalerij ‘Art Gallery Van de Velde’. Daar kan je kennis maken met haar werk en dat van andere kunstenaars.
Door het geven van workshops combineert Wilfrieda haar creatieve en innovatieve kant met haar pedagogische ervaring uit haar onderwijsloopbaan. Met kinderen gaat ze op ontdekking in de wereld van de kunst. http://www.debontebende.be/

     

foto rechts oorjuwelen ©Wilfrieda Van de Velde

KUNSTPOORT genoot van de onderdompeling in dit kunstbad. Kunstpoort wenst alle deelnemende kunstenaars pakken inspiratie. Tijd om alle kunstenaars te ontdekken hadden we niet daarom plaatsen we Kunstenroute 2021 nu al op de agenda.

Tekst Kathleen Ramboer

Fotografie Bernadette Van de Velde

 


sculptuur William Roobrouck