Stadsfestival ER WAS EENS Damme

Stadsfestival  ER WAS EENS Damme

In de mix van verzamelde verhalen spelen tijdens stadsfestival Damme de kracht van het woord en de macht van het beeld de hoofdrollen.
De stichting Ijsberg brengt jaarlijks een belevingsfestival voor jong en oud.
Tijdens deze allereerste editie brengt het festival met de expo ‘ IK WORDT’ de zoektocht van het zijn in beeld.
In de voormalige turnzaal van de heringerichte d’ oede schole, de oude hospitaalsite, de kerk van Damme en op enkele buitenlocaties tonen diverse kunstenaars,
auteurs en illustratoren hoe zij deze zoektocht ervaren.

Videograaf  Bert VANNOTEN

Garnaalkroketten, Drawing Days en de Kunstmeridiaan

Een dagje voor fijnproevers

Zaterdag 29 september was Oostende the place to be. Lekker genieten van de nazomer, garnaalkroketten op een terrasje en tekenen aan de Casino Kursaal: dit was hét ideale zaterdagmenu voor een dagje Kunstmeridiaan.
-Teken mee aan de Kunstmeridiaan- een project van het kunstenaarscollectief 03.10.00 maakte deel uit van het programma Drawing Days.
Met dit tekenfestival spoort KUNSTWERKT iedereen aan tot tekenen. Oostende, de stad aan zee, was drie dagen lang, van vrijdag tot zondag, dé tekenhoofdstad van België.

Hoe maken we de wereld kleiner, verbinden we mensen van Noord tot Zuid, overschrijden we grenzen en muren met kunst als bindmiddel? Door deel te nemen aan een Kunstmeridiaan! Na Venetië, Roeselare, Thailand was Oostende dit maal de hot place van De Kunstmeridiaan.

Coördinaten van de Oostendse Kunstmeridiaan werden opgespoord en digitaal vastgelegd.   

                   

Het tekenen kon beginnen.   De performance duurde drie uur lang. Zeventig participanten maakten elk een unieke tekening die de Kunstmeridiaan van Oostende visualiseert. Iedere tekenaar werd met creatie vereeuwigd, getuigenissen voor de toekomst, en krijgt de foto digitaal toegestuurd. Vierhonderd voorbijgangers toonden interesse. Engels-, Frans-, Duits- en Nederlands sprekenden, jong en oud, vonden elkaar op de Kunstmeridiaan. Dit feit en de grappige, ernstige, gekke, kleurrijke, zwart witte, lineaire… tekeningen   tonen aan hoe diversiteit een meerwaarde kan zijn.

Drawing Days in Oostende was voor het kunstenaarscollectief 03.10.00 een onvergetelijk mooie ervaring op een nazomerse zaterdag. Kunst werkt! De Kunstmeridiaan is springlevend, hopelijk krijgt die van Oostende een staartje. Het kunstenaarscollectief 03.10.00 denkt in elk geval reeds aan een volgende.

 

 

Ook zin om een Kunstmeridiaan te visualiseren?
Kunstenaarscollectief 03.10.00 vraagt kunstenaars een meridiaan tussen Noord- en Zuidpool uit te kiezen en om te toveren tot Kunstmeridiaan. Dit kan gepaard gaan met een ludieke performance, gelinkt worden aan een kunstwerk, monument, gebouw, site, thema, evenement…. De mogelijkheden zijn grenzeloos.
Contactmail willy.cauwelier@lachose.be

Info over de kunstmeridiaan, zie link

https://kunstpoort.com/2017/12/20/the-green-floating-artline/

 

 

tekening van Geert Clarisse

 

 

tekst en fotografie: Kathleen Ramboer

 

 

 

Drawing Days- Oostende

DRAWING DAYS 2018 MEERT AAN IN OOSTENDE

ZOVEEL MOGELIJK MENSEN AAN HET TEKENEN KRIJGEN.
DAT IS HET DOEL VAN DRAWING DAYS.
Na Gent, Antwerpen, Leuven en Hasselt, meert het tekenfestival dit najaar aan in Oostende. Van vrijdag 28 t.e.m. zondag 30 september 2018 wordt de stad aan zee dé tekenhoofdstad van België.

Drie dagen lang, op zoveel mogelijk plaatsen, gaan mensen aan de slag met potlood, papier, inkt, maar ook met technologie en nieuwe materialen. Om zo tekenen opnieuw uit te vinden, te experimenteren en hun ervaring en vondsten te delen. Jong en oud, ervaren of absolute beginner: we roepen iedereen op om mee te doen en Oostende
om te toveren tot één groot atelier vol ideeën en spektakel.

Videograaf: Bert VANNOTEN

Olifanten van klei tot brons

De droom van Siska van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld wordt weldra in brons gegoten. Kunstpoort was met haar te gast in de kunstbronsgieterij De Clercq-Ginsberg Oostakker. Meteen was me duidelijk dat Siska graag en vlot praat. Een interview? Dat vond ze fijn.

Kunstpoort Een klassieke vraag: Hoe is het allemaal begonnen?
Siska van de Keere Schilderkunst was mijn eerste liefde. Later volgden creaties in papier maché en Powertex. Ik ben een autodidact. Mijn wijsheid haal ik uit boeken. 2007 was het jaar dat de klei zich aanbood. Ik volgde 5 jaar les bij Françoise Busin: ik leerde opbouwen met klei, glazuren, werken met oxides, pigmenten. Toen ik van dit alles weet had, ging ik in mijn eentje aan de slag. In 2015 was mijn eigen atelier met keramische oven van 60l een feit.

Kunstpoort Vanwaar de fascinatie voor de olifant?
Siska van de Keere Naast imposant is een olifant ook een familiedier. Hun sociale gedrag is heel bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant. Ze zijn uiterst vredelievend. Een matriarche neemt de leiding. Bij droogte delen ze water en voedsel. Iedereen helpt iedereen. Treuren om een dode olifant doen ze samen. Het mannetje leeft solo en zoekt de familie op om te paren.

Kunstpoort Welke olifant boetseer je: de Afrikaanse of de Aziatische en waarom?
Siska van de Keere Ongetwijfeld de Afrikaanse. Een Afrikaanse olifant is imposanter, majestueus, heeft karakter. Ik kan meer van mezelf in een Afrikaanse olifant leggen. Honderd procent realistisch maak ik ze niet. Een voorbeeld: oren worden nog groter om nadruk te leggen op het monumentale, statige en trotse karakter van het dier.

Kunstpoort Voel je soms de drang een ander dier te beeldhouwen? Zou dat geen uitdaging zijn?
Siska van de Keere Enkel op aanvraag boetseer ik een ander dier. Ik concentreer me het liefst op de olifant en wil bekend worden voor mijn olifanten. Ze zullen me blijven boeien door hun karakter, hun poses, het monumentale en ook door hun speels aspect. Dat levendige komt tot uiting in mijn beelden.

Kunstpoort Kan je wat meer vertellen over het productieproces? Ik merk veel kleurschakeringen op, hoe bekom je dit effect?
Siska van de Keere Pigmenten zorgen voor kleur. Er moet snel gewerkt worden want op de nog natte klei breng ik met een glazuurborstel de pigmenten aan. What you see is what you get. De kleuren veranderen niet meer.

Kunstpoort Je vertrekt vanuit je handen. Denk je veel na als je aan het beeldhouwen bent? Waar gaan je gedachten dan naartoe? Of ben je 100% gefocust en werk je intuïtief?
Siska van de Keere Ik werk 100% geconcentreerd, laat me door niets of niemand afleiden. Op de achtergrond speelt altijd muziek.

Kunstpoort Is je atelier de plaats waar je het gelukkigst bent?
Siska van de Keere Ongetwijfeld. Mijn atelier is voor mij een waar paradijs op aarde. Ik ben er 4 à 5 dagen per week creatief bezig. Deze plek hou ik zorgvuldig geordend en netjes. Belangrijk is dit bij de start van een nieuwe olifant.

Kunstpoort Belandt er soms een olifant in de prullenbak?
Siska van de Keere Slechts 2 maal is een olifant ontploft. Er zat lucht tussen de lagen. Ik gebruik steeds dezelfde chamotte-klei, ruwe klei met kleine steentjes in verwerkt. Ik ken de klei door en door. Dat vermindert het percentage mislukkingen.

Kunstpoort Weldra wordt je eerste olifant in brons gegoten in de kunstgieterij Declercq-Ginsberg, spannend!
Siska van de Keere Eindelijk, lang gewacht en eindelijk is het realiteit. Ik wilde overtuigd zijn van de kwaliteit van mijn beeldje. De voorbereiding is volop bezig.

Opmerking Binnenkort brengt Kunstpoort het productieproces van het bronsgieten in woord en beeld.

Kunstpoort Waar zijn je olifanten te zien? Ook in het buitenland?
Siska van de Keere Mijn olifanten zwerven tot over de grenzen heen. Ze zijn te zien in Duitsland, Nederland, Italië. De Italiaanse professionele schilder Giovanni Faccioni bezit drie van mijn olifanten.

Kunstpoort Zelf maak je realistische toegankelijke olifantenbeelden. Kan je hedendaagse, non-figuratieve kunst appreciëren?
Siska van de Keere Voor moderne kunst heb ik respect maar ik voel het niet aan. Hedendaagse kunst valt moeilijk te begrijpen.

Kunstpoort Voor welke beeldhouwers heb je bewondering? Of voor welke kunstenaar, schilder, tekenaar? Welke kunstrichting of stroming boeit je?
Siska van de Keere Als beeldhouwer bewonder ik Rodin en verder Degas, zijn pastels, schilderijen en beelden. Ze zijn niet perfect maar dat is niet van belang wel de kracht die ervan uitgaat.

Kunstpoort Wat is je het meest bijgebleven van je ganse carrière?
Siska van de Keere De dag dat Panamarenko een beeld van me kocht. Ik stelde tentoon tijdens de kasseifeesten te Zegelsem. Mijn olifanten vulden toen het altaar in de kerk. Panamarenko kwam toen over als een minzaam man. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek. Panamarenko ondertekende.

Kunstpoort Welk publiek wil je bereiken? Een kunstminnend publiek? Dierenliefhebbers?
Siska van de Keere Ik richt me niet speciaal tot dierenliefhebbers maar vooral tot kunstliefhebbers en mensen die beseffen dat de wilde olifant bedreigd is. Het aantal olifanten is de laatste jaren drastisch afgenomen door illegale handel in ivoor en stroperij.

Kunstpoort Samen met Siska hopen we dat de olifant niet alleen verderleeft in haar beelden maar ook nog waar te nemen is in de wildernis. Siska we wensen je nog veel succes!

Info
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere
Siska.van.de.keere@telenet.be
Kunstgieterij De Clercq – Ginsberg
www.bronsgieterij.be

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie op locatie kunstgieterij De Clercq – Ginsberg: Kathleen Ramboer
andere foto’s: Siska van de Keere

 

STRAF!

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer

Industriemuseum Gent opent met Industriefestival 29.09 – 30.09.2018

Het MIAT Gent wordt Industriemuseum

Tijdens het laatste weekend van september gaan de deuren van het Industriemuseum open voor het grote publiek. De naam ‘MIAT’ wordt voorgoed verleden tijd, en een kersverse hoofdtentoonstelling over mensen en machines luidt meteen een nieuw tijdperk in. De opening van de tentoonstelling zal niet onopgemerkt voorbijgaan, want op zaterdag 29 en zondag 30 september 2018 kan iedereen het museum gratis ontdekken tijdens een heus Industriefestival.

Een nieuw verhaal

De nieuwe tentoonstelling onthult de sporen van de industriële geschiedenis en doet dat niet zoals in de oude schoolboeken, maar op een toegankelijke, levendige manier. 12 mannen en vrouwen geboren tussen 1660 en 1965 nemen bezoekers mee in een verhaal over mensen en machines en hoe die de wereld rondom ons veranderden.

Het bezoek leidt langs vier grote boxen. In elke box zijn drie getuigen aan het woord die vertellen over hun leven als arbeider, handelaar of ondernemer en tonen hoe het er in hun tijd aan toeging. In een vijfde box vinden we een gigantische ‘selfactor‘, de machine die ook in de film Daens een belangrijke rol speelde. Het helse lawaai van de machine werd door muzikant Flip Kowlier vakkundig verwerkt tot een ritmisch deuntje vol fabrieksgeluiden. De authentieke klanken werden volledig bewaard, maar een laag effecten geeft de cadans van de machine in het museum een soort muzikaliteit.

Foto: De selfactor; de machine die in de film Daens een belangrijke rol speelde.

Industriefestival
Programma

Zaterdag 29 en zondag 30 september wordt iedereen uitgenodigd op het Industriefestival, het openingsfestival van het Industriemuseum. Het Industriemuseum is een levendig museum en dat zullen bezoekers tijdens het Industriefestival ook zo ervaren.

De oude textielmachines en drukpersen draaien er nog steeds.
Er worden workshops georganiseerd rond vilten, spinnen, drukken en tinkeren.
Er is ook randanimatie voorzien in het museum en de museumtuin.

Instaprondleidingen, fietstochten, wandelingen, demonstraties door een echte – jonge – smid, een gezamenlijke zangstonde met Allez, Chantez… In een ware kermissfeer vindt elk er iets naar zijn zin. Ook de feestmakers van CirQ zijn van de partij met hun kindverbetermachine en een fijne pop-up quiz.

Praktisch

Industriemuseum
Minnemeers 10
9000 Gent
zaterdag 29 en zondag 30 september 2018
van 10 tot 18 uur.
Gratis.

 

Meer info en het volledige programma
www.industriemuseum.be

Danspunt, Out of the Toolbox: Pina, zie jij hoe de mensen zo ver kunnen gaan?

1977. Festival Mondial du Théâtre de Nancy. Een student-ingenieur, het doet niet onmiddellijk denken aan een kunstenaar die de dans ontdekt van Pina Bausch. De beginnende fotograaf beseft dat wat zich hier afspeelt geen gewone dansvoorstelling is. Dit is echte kunst.

2018. De zoon van deze oud-student vraagt hem wat voor reportage hij zal maken en kijkt naar het filmpje van Anne Teresa de Keersmaeker en Pina Bausch. De ogen van de millenial openen zich bij het bekijken van deze film. Dit is echte kunst op zijn meest indrukwekkend.

2018. Out of the Toolbox. Dans hoeft  zich niet per se op het niveau van Pina en Teresa af te spelen. Elien Lefevere van danspunt: “Het festival is ontstaan vanuit het idee om zoveel mogelijk workshops aan te reiken aan een heel divers publiek, voor alle leeftijden, voor alle dansstijlen zodat iedereen elke workshop kan meevolgen, zelfs als je vanuit klassiek ballet komt, vanuit hedendaagse dans of salsa. Alle workshops staan voor iedereen open.”

Een programma voor iedereen

Solange, een deelneemster aan de workshop, is in de ban van Laban en zal danslessen voor 55-plussers starten in Oostende. Ze heeft de methode van Laban lang geleden geleerd. Ze wil een “refresh”. Instructies geven aan de leerlingen zoals “naar rechts, naar links” doet ze niet. Echt bewegingen ontleden (ontbinden) om die vervolgens te kunnen verbeteren, dat is haar werkwijze.

Het programma is opgebouwd uit creatieve en pedagogische workshops. De creatieve kant wordt door Melanie Lomoff samengesteld, de pedagogische door Melanie samen met de mensen van Danspunt. 

Melanie, curator van de stage: “in het kader van het workshopfestival heb ik sprekers uitgenodigd die lessen en workshops zullen geven. Ik heb ze vanuit heel Europa uitgekozen. Het is super. Mensen die ik al kende, mensen waarvan ik via derden gehoord heb, mensen die ik niet kende. Ik bezoek de workshops. Ik ben heel curieus, ze hebben veel te brengen”

 

De workshops

Wij zijn ook nieuwsgierig.. Er worden twee workshops gekozen: “Doe de Dramaturgie” en “In de ban van Laban”. Ze gaan hand in hand om een choreografie structuur, beweging en “phrasés” te geven. De twee workshops hebben iets gemeenschappelijk. Beide hebben eenzelfde traject: theorie, workshop in kleinere groepen om een voorstelling voor te bereiden, de voorstelling en de debriefing. Maggie Killingbeck, animator van de workshop “In den ban van Laban”:  “I hope they (participants) will go home with a movement toolkit they may and can apply to their own practice whatever it is”. In elke sessie wordt verder opgebouwd. Maggie Killingbeck: “This works quite well because you pass an introduction and then you layer on, and layer on, layer on. It’s all quite fresh, that’s the theory”.

Free studio

“Ik heb liever live dan de video” zegt Mélanie aan een koppel. Het is het uur van de free studio. Elke dag, twee uur lang kunnen de deelnemers hun project opbouwen en aan Mélanie Lomoff voorstellen. Deze namiddag is het de beurt aan een koppel. De man is volubile, legt veel uit, zijn vrouw kijkt rustig, Melanie luistert. Ze beginnen een Face à Face . “You have all these questions” zegt hij, Melanie antwoordt “you have to ask yourself a lot of questions”. Hij legt verder uit en zegt: ” you have to make a choice’. De muziek begint. Afstemmen doen ze op voorhand en ze starten. Indrukwekkend. Zo weinig middelen en toch kijk jij met verbazing toe. “Very beautiful” zegt Melanie. “It’s about memory” zegt hij.  

Terecht. Dit is zeker, de deelnemers zullen veel meenemen naar huis. Maggie twijfelde een beetje over de snelheid ‘Tomorrow I’ll a start with a short revision’. Door de diversiteit en de kwaliteit bood de stage veel aan.

 

Out of the Toolbox 2018: http://outofthetoolbox.be

http://www.danspunt.be

 

Tekst en foto’s Eric Rottée.