Katleen Vinck: Van buiten naar binnen

Op initiatief van KUNSTWERKT heeft op 12 januari 2019 een bezoek plaats aan de studio van kunstenares Katleen VinckHet initiatief is een succes. Voor de poort van het gebouw aan de Duinstraat 124, een voormalig onderstation van de Antwerpse Elektriciteitsmaatschappij, gebouwd in 1910 in hartje Antwerpen, staat een twintigtal nieuwsgierigen te wachten in de ochtend-kilte.

Het bezoek start met een presentatie van Katleen. Er worden gauw nog enkele stoelen bijgeschoven in de warme bureauruimte die met de aanwezigen aan haar maximale capaciteit zit. Het wordt een aangenaam gesprek, gedocumenteerd met foto’s van kunstwerken, exposities, samenwerkingen met andere kunstenaars, …

Dan breekt het moment aan waarop we de studio kunnen verkennen.

Het atelier: drie ruimtes, een iso-statisch geheel

Het voorste gedeelte van het gebouw dat nog de sporen van een vroegere industriële activiteit draagt, is een enorme ruimte waarin exposities zouden kunnen plaatsvinden.

Eigen werk van monumentale omvang wordt hier wel eens tentoongesteld, meestal in combinatie met een tentoonstelling op een andere plek. Ze wordt nu ook gebruikt voor studentenprojecten. Er staan enkele kunstwerken uitgestald.

De ruimte achteraan het gebouw is de echte werkplek van Katleen.  Eveneens een immense ruimte die er op het eerste gezicht uitziet als een schrijnwerkerij. Bij nader toezien komt tot leven wat we tijdens de voordracht hebben vernomen over toegepaste technieken en gebruikte materialen.

Het denkwerk gebeurt in het bureau, een meer intieme plek verborgen in het gebouw, met uitzicht op een tuintje. Hier gebeurt het zoekwerk en komen de ideeën tot stand.

Van Architectuur naar Kunst

Katleen volgde architectuur, maar werd beeldend kunstenaar.  Op het eerste gezicht een ietwat bizarre evolutie. Niets is minder waar: in haar werk is architectuur een drijfveer waarvan ze de kenmerken verbindt met die van sculptuur en scenografie.

Een kunstenares geboeid door kunst in het algemeen, maar ook door scenografie, de verbeelding in zijn meest essentiële vorm en natuur versus architectuur met de relatie tussen beide. Natuurlijke fenomenen zoals kraters, grotten, heuvels, … vormen de input die ze benadert als overgangsfase tussen natuur en architectuur. Ze worden verder vertaald naar een schaalmodel dat de ideeën bundelt.

Buiten naar inspiratie zoeken

Katleen gaat voortdurend op zoek naar inspiratie in de natuur. Die zoektocht kan diverse vormen aannemen: het bezoeken en onderzoeken van een waarachtig landschap of natuurfenomeen maar ook het uitpluizen van landschappen op Google Earth. Wanneer een bijzondere vorm of model wordt waargenomen gaat ze deze vertalen naar een object dat in vele gevallen een driedimensionale vertaling op schaalmodel krijgt.

Materialen

Katleen manipuleert geen materialen zoals bv. klei, maar vertrekt van onderdelen om zo naar de opbouw van een nieuw geheel te evolueren.  Hiervoor gebruikt ze voornamelijk hout en schuim. Ze gaat voortdurend op zoek naar materialen die zo nauw mogelijk aanleunen bij natuurlijke, onschadelijke producten.

Samenwerking, radicale dans

Naast haar individuele creaties werkt Katleen ook opdrachten uit. Soms wat moeilijk omwille van het niet overeenstemmen qua visie tussen kunstenaar en opdrachtgever, soms ook heel verrijkend door de kruisbestuiving die eruit voortvloeit.

Valt te citeren haar samenwerking met choreograaf Marc Vanrunxt, die startte in 2013 en een eerste concreet resultaat opleverde met ‘Dune Street Project’ een uitvoering die plaatsvond in de studio van de kunstenares. Het vervolg kwam er in 2014 met de voorstelling ‘L’Art touche au Ciel et à La Terre’, een stuk dat in de branding/golfslag van de zee werd opgevoerd en waarbij een niet min aantal praktische hinderpalen moest overwonnen worden.

Opdrachten, wedstrijden, eigen initiatief

Naast haar creaties op eigen initiatief, werkt Katleen ook opdrachten uit en heeft ze een enkele keer deelgenomen aan een wedstrijd, die ze ook gewonnen had. Dit schrijft ze toe aan het feit dat de vraag volledig bij haar werk paste. Gezien ze kunst en werk geen goede noch interessante combinatie vindt, neemt ze principieel niet deel aan wedstrijden. Opdrachten daarentegen liggen haar meer, op voorwaarde dat er ruimte genoeg is voor persoonlijke inbreng.

Voor promotie en verkoop van haar creaties, werkt Katleen samen met Base-Alpha Gallery.

 

Een paar links:

Tekst Magda Verberckmoes

Foto’s Eric Rottée

 

Dansvitrine bij Danspunt: boodschap van algemene nut

Algemeen nut

“Lief publiek, we hebben een boodschap van algemeen nut. Jullie mogen jullie oortjes opzetten, maar alsjeblieft niet fotograferen…”

Gedurende de avond zal de presentator deze zinnen meermaals uitspreken. Het is midden december, op dit moment is een Boodschap van algemeen nut zeker welkom in België. Een vergeten concept.

Nadat wij deze woorden drie of vier keer gehoord hebben, komt langzaam het besef dat de Dansvitrine de boodschap van algemeen nut in feite zelf vertegenwoordigt.

De Dansvitrine

We zitten heel comfortabel in een moderne “theaterzaal”, die van STUK in Leuven. Het is de derde editie, er zijn nog twee edities gepland in 2019.

Kijk naar onze “making of” reportage: De grote Belgische Dansvitrine- STUK Leuven  voor meer info over Dansvitrine.

Voor deze blog gebruiken wij een interview met Christine Soenens en Eric Steyaert als rode draad. Het interview gebeurde tussen de twee voorstellingen in op zaterdag 15 december 2018.

Zoeken en leren

Christine en Eric: “Onze dans gaat over zoeken. Zoeken naar de andere, wie ben jij, wat beteken jij, hoe ver of hoe dicht zit jij bij mij? In essentie twee personages, een man en een vrouw, die elkaar screenen, die een röntgenfoto nemen van de andere, die elkaars innerlijke persoon willen kennen. Een zoektocht, wat betekent de andere, wat zou hij of zij kunnen betekenen voor mij of de andere?”

Hazel Lam schijnt ook haar weg te zoeken. Met het getouw in elkaar verweven probeert ze zichzelf te bevrijden. Ze klimt naar boven, ze trekt en duwt het getouw.

Karolien Heyndrickx: “Dansen is voor mij reizen, doorheen mijn eigen lichaam, soms met anderen, soms alleen met mezelf. Het is een kans om op te merken wat mijn lichaam en geest beweegt, letterlijk en figuurlijk en dat in zijn meest pure vorm te beluisteren en te laten zien.” (extract uit de Dansvitrine website).

Hardwerken en de coach

Christine en Eric namen in augustus deel aan de Out of the Toolbox workshops, georganiseerd door Danspunt. Zie https://kunstpoort.com/2018/09/23/danspunt-out-of-the-toolbox-pina-zie-jij-hoe-de-mensen-zo-ver-kunnen-gaan/

Melanie Lomoff organiseerde elke late namiddag een “Free Studio”. Christine en Eric hebben hun project aan haar voorgesteld.

“Melanie was heel belangrijk voor ons. Ze gaf een impuls. Ze heeft ons gestimuleerd om als stel verder te werken, in het bijzonder de scène met de toenadering van de hoofden. Het was een cadeau, in het kader van de Dansvitrine, om een coach als Lisi Esteras te krijgen. De coach heeft een overzicht. In het algemeen neigen we naar een minimalistische benadering en de coaches reageerden sceptisch. Ze merkten op dat wij toch met een publiek werken in een theater. Het idee van de dans is langzaam gegroeid, organisch. We hebben heel lang gewerkt om een 10-15 minuten durende voorstelling te kunnen opzetten”.

In de videoreportage zegt Maxime Membrive dat de dansers de hele voormiddag op twee bewegingen hebben geoefend. Het is hard werken.

De voorstelling

Een solo met een muzikant, een solo met knikkers, een solo met houtblokken, een duo met twee stoelen, een zevental dansers met GSM, een achttal met een paardenstaart, een elftal met een kostuum metamorfose, een volledig ingepakt lichaam… wat voor een Dansvitrine, dit is een wonderlijke “vitrine de Luxe”.

Strakke bewegingen in een web van een plastic touw, repetitieve stappen, twee hoofden die heel traag naar elkaar “toenaderen”, gestileerd typen op een toetsenbord, dansers zitten in en dansen met het publiek, een vallen en opstaan in een zwart kleed, een gezicht dat de hele tijd bedekt wordt door “bruisend” haar, de Laban taal in haar diversiteit… veroorzaken veel verschillende emoties.

De kijker voelt een maatschappelijk engagement in de verhalen, een kritisch inzicht. Hoe kan men overleven? Hoe kan men tegen de dodelijke routine vechten? Zijn wij simpele knikkers waarmee wordt gespeeld?

Het eten

Er zijn twee voorstellingen op de dag van de Dansvitrine. Intussen wordt een maaltijd voor de dansers geserveerd. Ze zitten allen samen aan een lange tafel. Ze wisselen zeker hun belevenissen uit. Na zo’n ontdekkingstocht herhalen ook wij dezelfde zin in ons hoofd: “algemeen nut, algemeen nut, algemeen nut, algemeen nut.” In het belang van het.

Er zijn twee evenementen van Dansvitrine gepland in 2019: op 11 mei in Gent, op 7 december in Genk.

Enkele links:

http://dansvitrine.be
https://evamarch.com
http://hazel-lam.com
https://www.danspunt.be

Tekst en foto’s Eric Rottée

Vitines d’Amour: een ode aan de liefde

Kunst-wandelroute Vitrines d’Amour

51 handelszaken en 55 kunstenaars brengen in de Vitrines d’Amour van Gent Linkeroever een ode aan de liefde.
55 artiesten vonden een match met 51 handelszaken om de commerciële hoogdag van romantiek, Valentijn, te visualiseren in hun etalage. Het resultaat is Vitrines d’Amour, een gratis kunst-wandelroute waarin de liefde centraal staat. Vitrines d’Amour is een organisatie van sfeergebied Gent Linkeroever en beleeft nu zijn tweede editie van 1 tot 14 februari 2019.

Met deze gratis kunst-wandelroute wil Gent Linkeroever het clichébeeld van Valentijn doorbreken, kunst promoten en ondernemers, bewoners en bezoekers van de buurt Gent Linkeroever verbinden. Het kunstaanbod is zeer divers. Installaties, assemblages, foto, collage, woord, film, illustraties… bezingen de liefde in al haar facetten en toonaarden.

KUNSTPOORT stelt graag uit het rijke aanbod enkele kunstenaars en handelaars aan je voor.

Mia Reynaert – Apotheek Anaïs Roos – Burgstraat 120

Mia erfde van haar pa massa’s schattige pillendoosjes. Een vriendin schoenfanaat offreerde haar ontelbare leuke kinderschoentjes. Ze wist dat Mia ontzettend creatief is en graag recycleert. Deze doosjes en schoentjes vormen het uitgangspunt voor haar installatie. Deze matcht wonderwel met de locatie, de apotheek van Anaïs Roos. Ze waarschuwt voor de mogelijke gevolgen van die grote Liefde en/of passie.
Tekst bij haar installatie:
Een kinderschoen is gauw gevuld.
Liever niet door toeval.

De Durex display naast de installatie biedt naast het pilletje nog een oplossing.

 

Eddie De Winter – De Dansende Kameel – Burgstraat 15

De speelse assemblages van Eddie De Winter sluiten wonderwel aan bij de leuke naam van het reisbureau De Dansende Kameel. De kunstwerken met kleine figuurtjes onder een stolp verraden de cartoonist in Eddie. Ze geven een knipoog aan de Britse streetart kunstenaar Slinkachu.

assemblage Till death do us part
Graag zien tot de dood ons scheidt… het bestaat gelukkig nog wel ook al loopt er soms een kleine rode draad tussen liefde en haat.

assemblage Broken
Het kan kei-hard zijn als een relatie tussen 2 mensen stuk gaat… en nog moeilijker is het om een gebroken hart terug dicht te naaien.
foto’s © Eddi De Winter
instagram.com/eddidewinter

Free Pectoor – Nathalie Vleeschouwer – Onderbergen 17

Rood is het digitaal beeld van Free Pectoor, rood is de kleur van passie en liefde.
Deze opname maakte Free met zijn smartphone tijdens het optreden van Isolde Lasoen en band in de Zebrastraat een Kunstenplatform te Gent. Muziek vormt hier de rode draad. En is Passion ook niet dé lyrische song van Rod Stewart? Er is meer, Passion is tevens de drive van modehuis Nathalie Vleeschouwer? De cirkel is rond. Van een match gesproken.
www.nucleo.be/artist/index/nl/104

foto ©Free Pectoor

 

 

Jo Michiels – Fase 2
Struifstraat 1

Els van Fase 2 koos zelf een werk van Jo Michiels uit de reeks Anteros. Anteros, de ogenminnaar is een citaat van de Portugese dichter Pessoa. Els, enorm creatief met vilt, ging de confrontatie aan met het schilderij en maakte een interpretatie in vilt. Die 2 werken zijn binnenshuis te zien.

Twee collages van de reeks ‘Bodyscape’ kan je bewonderen in de vitrine. Jo Michiels maakt abstracte schilderijen, tekeningen en collages met referenties naar lichamen en lichamelijkheid. Zijn vertrekpunt zijn retro pornografische foto’s. Dit zorgt voor een eigenzinnig kleurenpalet. ‘Bodyscape’ is de titel van een reeks schilderijen en collages waarbij huid letterlijk zichtbaar wordt op het canvas, als onderdeel van een abstract landschap.
www.jomichiels.com

Yon Sim – De kaft
Zwarte Zusterstraat 12

Ongehoord romantische bladwijzers van Yon Sim, gecreëerd voor vitrines d’Amour, zijn exclusief te verkrijgen in Boekhandel De Kaft. Dit is er eentje.

Instagram.com/Sim_Yon

 

 


Jonathan Sommereyns – Het Zwarte Gat – Annonciadenstraat 16

De leuke momentopname van Jonathan Sommereyns is straatfotografie op zijn best. Het rode kleurvlak zuigt je in de foto naar het beeld van de jonge lovers. De toepasselijke vrouwentongen en de rode muur van Het Zwarte Gat maken het plaatje compleet. Een schitterend geheel!
www.sommereyns.com

 

 

 

Ruth Van de steene – Chocolatier Hilde Devolder – Burgstraat 43

De vitrine van Chocolatier Hilde Devolder baadt in een warme Valentijnsfeer. Rode hartjes, hartjes in chocolade en fijnzinnige gedichten van Ruth Van de Steen geven je een zoet gevoel.
https://ruthvandesteene.com

 

 

 

 

Kathleen Ramboer – het binnenhuis – Burgstraat 29

Stoffeeratelier en interieurvormgeving het binnenhuis vormt een unieke match met de foto’s van bedlinnen van Kathleen Ramboer.
Deze tekst geeft duiding bij de beelden.
Liefde speelt zich af tussen lakens: roze, blauwe, witte…
Op de sensor tovert een streepje middag zonlicht
het tafereel zachtjes om tot een ‘l’Amour l’après midi’.
www.kathleenramboer.be
instagram.com/kramboer
https://www.facebook.com/kathleenramboer/ 

  

 

Marika Giacinti – Het Moment – Burgstraat 20

Ook de illustratoren mogen we niet vergeten. Geniet van Het Moment, locatie van de vernissage, en de tekeningen van Marika Giacinti. De illustratrice verzorgt er de huisstijl op een originele en hedendaagse manier. De Vitrines d’Amour van Het Moment is een gelaagd werk: een Valentijn collage plus een tekening op de ruit er overheen.
https://cargocollective.com/marika_giacinti

 

 

 

 

 

Er hangt duidelijk romantiek in de straten van sfeergebied Gent Linkeroever.
Trotseer de winterprik en laat je verwarmen door de kunst in de Vitrines d’Amour.
Een finissage verzorgt een laatste date.

Info

Deelnemende handelaars en kunstenaars kan je vinden op de facebookpagina
https://www.facebook.com/events/255405761807898/

De route loopt van 1 tot 14 februari, Valentijnsdag.
Een handig boekje met uitgestippelde wandelroute en deelnemende kunstenaars plus handelszaken is gratis te verkrijgen bij de deelnemers.
Op Valentijnsavond neemt Gent Linkeroever afscheid met een laatste date, een hartverwarmend drankje in de binnentuin van Het Objectief Oude Houtlei
Welkom vanaf 19u. Om 21u is Vitrines d’Amour afgelopen maar wie weet wat de avond nog brengt?

Organisator Gent Linkeroever https://www.facebook.com/gentlinkeroever/
Coördinator Marieke Selhorst van Het Objectief www.hetobjectief.com

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

Dag van het Kunstonderwijs – Mechelen

Dag van het Kunstonderwijs.

Vanaf 10u kon je afgelopen zaterdag 2 februari 2019 in het Cultuurcentrum, het Conservatorium en de Academie terecht voor workshops, een instrumentenmarkt, demolessen dans, theatervoorstellingen, concerten en open ateliers.

In de Academie waren er van 10 tot 17u doorlopend workshops Grime, Flipboekjes maken, Zeefdruk, Monotype, Fotosessies,… Inschrijven was niet nodig. Gewoon binnen wippen en de creativiteit de vrije loop laten.
Voel je jouw revolutionaire hart kloppen, maak dan jouw eigen klimaat-protestbord in de pop-up Protestbordenfabriek.

Je kon bij de leerkrachten en secretariaten terecht voor alle informatie over het ruime studieaanbod. Voor een hapje en een drankje was the place to be de cava & oesterbar in de cafetaria.

https://www.uitinmechelen.be/agenda/e/dag-van-het-kunstonderwijs/73905318-6f4a-48f1-8271-189d42cd16e0

Videograaf: Bert VANNOTEN

Het productieproces van het bronsgieten

Passie, Ervaring en Vakmanschap

Het atelier van Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg is een verstild kunstwerk op zich. Kunstenaars lieten hier hun sporen na. Mysterieuze voorwerpen intrigeren iedere bezoeker. De fotograaf in me ziet direct het potentieel. De olifant in klei van Siska Van de Keere verliet hier het atelier in brons. Als reporter van KUNSTPOORT mocht ik het boeiende productieproces met de verschillende stappen van dichtbij volgen. Siska koos voor de verloren was techniek meer gekend onder de benaming cire perdue.

Siska boetseerde haar olifant in klei. De gieterij maakt een mal in epoxy en siliconen, een negatief van haar olifant. In deze mal die uit 2 helften bestaat, wordt een afgietsel van was gemaakt dat de dikte van het uiteindelijke brons heeft. Dimi kwast de 110 graden hete vloeibare was in de mal tot de gewenste dikte, ongeveer 4 mm, bereikt is. De was die Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg gebruikt is carnaubawas, was uit de bladeren van de carnaubapalmbomen. Die was oogt rood door het bijgevoegde pigment.

 

 

 

De bronsgieter haalt de holle vorm uit de mal. Siska en Jimmy, kunstenares en bronsgieter, werken nauwgezet de olifant in rode was bij aan de hand van het beeld in klei en verwijderen de bramen.

 

 

Nu volgt het aankanalen. De bronsgieter brengt zowel gietkanalen als luchtkanalen aan. Deze kanalen dienen voor de aanvoer van het brons in de gietvorm en de afvoer van lucht uit de gietvorm. Kernsteunen verbinden de binnenkant met de buitenkant.

   

De rode wassen olifant inclusief de kanalen bedekt de bronsgieter nu met een vuurvaste massa. Dit is een mengsel van gips en chamotte. Deze is hard na 10 minuten. Om het was te doen smelten en alle vocht uit de gietvorm te laten verdwijnen verhit men nu de cilinder in een oven op 580°C gedurende enkele dagen. Het resultaat is een droge gietvorm met giet- en luchtkanalen en een holte in de vorm van het model.
Het hoogtepunt is aangebroken: de vorm is klaar om de vloeibaar brons in te gieten.

Na afkoeling verwijdert men de gipsmassa. Gietkanalen en luchtkanalen die ook volgelopen zijn met brons zaagt men af. De bronzen olifant werkt de bronsgieter verder af door nog te lassen waar nodig en de textuur terug vorm te geven voor de identiteit van het sculptuur.

 

Nu is het ogenblik aangebroken dat de olifant het gewenste karakter en de uiteindelijke look krijgt. Het patineren kan beginnen. De kunstenaar in Jimmy krijgt nu de bovenhand. Ook het patineren is geen eenvoudig proces.

Solfure van de vulkaan en titaanwit worden gemengd. Dit samenvoegen blijkt moeilijker dan verf omroeren, de correcte verhouding is belangrijk. Het beeld wordt opgewarmd met een brander om een warme patina aan te brengen, Jimmy bestrijkt hiermee de olifant. De werking neutraliseert Jimmy met water.
Ook een tweede kleur wordt aangebracht met een brander: ijzernitraat en geel ijzeroxide. De warmte van de brander fixeert de patine op het brons. De finishing touch gebeurt met een vod. Jimmy dipt rode ijzeroxide van de savanne op de olifant. Een borstel komt hier niet aan te pas om het druppen te vermijden. Siska geeft nauwkeurig aanwijzingen waar de kleur moet komen.
Na het afspoelen fixeert Jimmy het geheel met houtskoolfixatie.

De olifant in brons, het resultaat van de kunstenaar en het vakmanschap van de bronsgieterij, is klaar voor het publiek.

Deze reportage kwam tot stand in samenwerking met

Jimmy De Clercq en Dimitri Ginsberg
Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)
dcg@bronsgieterij.be
http://www.bronsgieterij.be
http://www.facebook.com/kunstgieterij

Beeldhouwster Siska Van de Keere
Siska.van.de.keere@telenet.be
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer – Bernadette Van de Velde

 

CONTOUR Biënnale 2019 NONA Mechelen

De Contour Biënnale is een vaste waarde tot ver buiten België. Een uniek platform voor al wie belangstelling heeft voor bewegend beeld. Tijdens de negende editie zijn ecologie, ongelijkheid, inkrimping , solidariteit en racisme de grote thema’s die in de films, installaties en performances van de geselecteerde kunstenaars aan bod komen. Ook de stad Mechelen en haar bewoners blijven de inspiratie voor de projecten, net als de recente koloniale geschiedenis van België.

In Contour Biënnale 9: Coltan as Cotton daagt curator Nataša Petrešin-Bachelez het biënnale-format uit. Wat kan een biënnale vandaag zijn? En hoe kunnen we dit duurzaam organiseren? Contour Biënnale 9 wordt daarom een langgerekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt. Drie grote publieke momenten en verschillende tussentijdse presentaties vormen daarbij de ruggengraat. Ze vinden plaats op 11-13 januari, 17-19 mei en 18-20 oktober 2019.

Contour Biënnale 9 is een organisatie van Kunstencentrum Nona Mechelen.

Nataša Petrešin-Bachelez is een onafhankelijk curator, redacteur en schrijver. Als curator was ze betrokken bij projecten en tentoonstellingen als Show me your archive and I will tell you who is in power met Wim Waelput bij Kiosk in Gent (2017), Let’s Talk about the Weather in het Sursock Museum in Beiroet en het Times Museum in Guangzhou met Nora Razian and Ashkan Sepahvand (2016 en 2018), Resilience tijdens de triënnale voor hedendaagse kunst in Ljubljana (2013) en transmediale.08 in HKW, Berlijn (2008). Ze was codirecteur van Les Laboratoires d’Aubervilliers (2010–2012) en medeoprichter van het netwerk Cluster. Petrešin-Bachelez was hoofdredacteur van het online platform L’Internationale (2014-2017) en van Manifesta Journal (2012–2014).

De eerste van de drie weekends, de drie fasen, is afgestemd op de fase van de wassende maan. Het is het moment dat volgt op de Nieuwe Maan. Tijdens drie dagen zullen lezingen, performances, voorstellingen, filmvertoningen, installaties en discussies ingaan op de thema’s en associaties die te maken hebben met een toestand die net voor het moment van voltooiing plaatsvindt, van een fase in volle gang en groei. Meer concreet is de insteek het verleden van België, en hoe dat de kiem in zich draagt voor onze tijd. Vanuit het hedendaagse België worden specifieke vragen gesteld: wie schrijft de geschiedenis van kolonisatie en migratie? Wie strijdt voor dekolonisatie? En wie creëert een toekomst voor zwarte gemeenschappen binnen Europa?

Voor meer info over de programmatie zie link
https://www.contour9.be/nl/contour/

Videograaf: Bert VANNOTEN

Wist je dat?

?  ?  ? . . .  

WIST JE DAT…

KUNSTPOORT nu een extra pagina V I D E O R E P O R T A G E S bevat?
Op deze pagina bundelen we vanaf nu alle videoreportages. Natuurlijk vind je die ook terug op de HOME pagina.

KUNSTPOORT ook een pagina T E N T O O N S T E L L I N G E N / E V E N E M E N T E N heeft?
Op deze pagina publiceren we nieuws over verrassende, buitengewone, niet-alledaagse, kleinschalige, minder gekende tentoonstellingen. Evenementen van amateurkunstenorganisaties en andere komen hier aan bod.

KUNSTPOORT ook een pagina I N T E R V I E W S heeft?
Hier zie je een overzicht van alle interviews met kunstenaars, curatoren, organisatoren, galeriehouders… die ooit op de HOME pagina verschenen.

Aan jou om die te ontdekken!