Flanders Boys Choir: een requiem voor een goed doel

Een goed doel

Op het scherm verschijnt een ‘mille feuilles’ van betonnen blokken. Dit is alles wat van de Muziekacademie in Mosul overblijft. Wanneer de film stopt wordt onze aandacht getrokken naar Iraakse muzikanten op het podium. Rudi Vranckx heeft, als gevolg van zijn engagement om de akademie te helpen,  vijf muzikanten uit Mosul uitgenodigd voor een tournee door Vlaanderen, “DImagine tour. Die avond in mei kregen we inzicht in de levensomstandigheden onder de heerschappij van IS.

Vanavond  vindt in Diest een concert plaats met een optreden van het Flanders Boys choir.  De opbrengst zal besteed worden aan een nieuw op te richten dagcentrum voor volwassenen met een beperking.

Een muziekacademie en een dagcentrum: nogmaals het bewijs dat de muziek een universeel medium is.

Diest op 21 oktober 2018

Op de dorpsplein staat een grote kerk, ietwat bizar opgetrokken met twee verschillende materialen. Rondom het plein zijn er diverse restaurants die hun aantrekkelijke gerechten aanprijzen zoals noedels met truffel. Toch vloeit de mensenstroom richting kerk, de plaats van het volledig uitverkocht concert.

De dirigent stemt het orgel. Wanneer hij opmerkt dat hij een beetje laat is, rent hij naar een ander gebouw, “het gebouw van de nonnen”. In een grote ruimte is het 50-koppige koor zich aan het voorbereiden. De dirigent moet snel zijn kostuum aantrekken, de jongens zijn al klaar. Ze spelen met hun telefoon en tegelijk discussiëren ze met elkaar. Er is veel geroezemoes. Voor Vic, één van de knapen, is het zijn eerst concert. Hij ondervindt een beetje stress.  “Het zal goed gaan denk ik. Met het orkest denk ik wel dat het ook goed zal gaan. Hier en daar moesten wij iets aanpassen, dat is normaal.”

Een requiem, niet door Mozart afgewerkt

De dirigent aan het woord: “Vanavond horen we het Requiem van Mozart, een werk dat het koor nog nooit gezongen heeft. Het koor bestaat al 80 jaar en heeft in die tijd nog nooit iets van Mozart gezongen. De laatste fase  in de herdenking  van de eerste wereldoorlog…. 11 november komt eraan. Met dit idee wilden wij een requiem brengen, een ode aan de overledenen.”

Dit requiem werd niet door Mozart afgewerkt. Het is een van zijn leerlingen, Franz-Xavier Süssmayr die het op aanvraag van Constanze, de weduwe van Mozart, heeft afgewerkt, vooral de instrumentatie.

Stemmen

Olav Grondelaers, presentator en radioprogrammamaker bij Klara, introduceert het concert. Hij geeft een kort overzicht van het leven van Mozart terwijl hij inzoomt op de totstandkoming van het Requiem. Het zitcomfort in de kerk is niet van hoge kwaliteit en hij waarschuwt de aanwezigen voor de onbarmhartigheid van de kerkstoelen.

En dan, en dan, het schip van de kerk wordt overspoeld met noten en stemmen. We kunnen de diverse stemtypes onderscheiden. Op het moment waarop de sopraan begint te zingen voel je de aandacht, een moment dat menigeen kippenvel bezorgt. We begrijpen de songtekst niet, dit is niet essentieel, het is wel een ode aan God, voor een concert in een kerk past dit uitstekend. De stemmen van de jongens klinken helder .

Een koor, een orkest

Dieter Van Handenhoven: “Het koor repeteert eigenlijk altijd zonder orkest. Als wij een werk willen brengen zoals een waarbij een orkest-begeleiding voorzien is, dan moeten we op zoek gaan naar een orkest dat dit kan spelen. Voor deze gelegenheid hebben we een ensemble uit Antwerpen aangesproken. De eerste twee repetities (nvdr: met orkest) vonden plaats zonder het koor. Op de laatste repetitie, ditmaal samen met het koor, wordt het nieuwe werk in een tijdspanne van drie uur volledig gecompileerd. 

Het is inderdaad moeilijker (nvdr: het orkest en het koor te besturen), het moet goed voorbereid worden, de repetitietijd is beperkt. Ik moet goed plannen en heel goed weten hoe de twee, orkest en koor, op elkaar kunnen inspelen om een goede basis te leggen.”

Imagine

Wanneer Rudi Vranckx in de buurt van de muziekacademie in Mosul aankwam, hoorde hij twee muzikanten “Imagine” van John Lennon zingen en spelen.

De beelden van Mosul en onze verbeelding van de eerste uitvoering van het Requiem rond 1792 botsen met elkaar.

Dieter Van Handenhoven: “Het werk is destijds gecomponeerd voor en uitgevoerd door jongens. Het koor dat voor het eerst het Requiem gezongen heeft was een jongenskoor. Het Requiem werd oorspronkelijk geschreven voor een jongenskoor, en niet voor een koor met vrouwenstemmen.”

 

 

Bouwen

De muziekacademie in Mosul zal heropgebouwd worden op initiatief van de organisatie “Revive the spirit of Mosul”, met ondersteuning van Unesco.  Initiatieven zoals dat van Rudi Vranckx zijn concreet en brengen heling op korte termijn.

De vzw “Martine Van Camp” is een organisatie die een regionaal antwoord wil geven op de nood aan opvang en begeleiding van meerderjarige personen met een mentale handicap. Deze vzw krijgt ondersteuning van de overheid en onderneemt zelf initiatieven om mensen samen te brengen en geld in te zamelen om haar project te verwezenlijken. De muzikale beleving van deze avond in Diest is er een mooi voorbeeld van.

 

Martine Van Camp www.martinevancamp.be

Flanders Boys Choir http://flandersboyschoir.org/index.php/en/

Een paar video’s

De Imagine Tour https://communicatie.canvas.be/imagine-tour-muzikanten-uit-mosul-met-rudi-vranckx-op-tournee-in-vlaanderen

 

Tekst en foto’s Eric Rottée

Luisterplein (h)erkent Talent – Podium van Muziekmozaïek

MuziekMozaïek en Gentse Feesten 2018

Ben je klaar om deze zomer op het gezelligste plein van de Gentse Feesten nieuwe muzikale talenten te ontdekken? Kom dan zeker van maandag 16 tot zaterdag 21 juli naar het Luisterplein! Maar liefst 25 aanstormende groepen zetten tijdens deze splinternieuwe showcase ‘Luisterplein (h)erkent Talent’ hun beste muzikale been voor. Elke namiddag kan je genieten van folk, Nederlandstalige luistermuziek, jazz en bigbandmuziek. Ook organisatoren van concerten, festivals, clubs, boekingsagenten en al wie professioneel met muziek bezig is, komen hier groepen spotten. Beleef de zwoele zomerse sfeer, pik de gratis live optredens mee en kom nieuwe muzikale talenten ontdekken!

 

 

Ontdek alle bands van Luisterplein (h)erkent Talent!

MAANDAG 16 JULI • bigband & jazz 

14:15 Castle B Bigband
15:30 Grupo Pimentón
16:30 Nabou
17:30 Karibu Orchestra

DINSDAG 17 JULI • bigband & jazz

14:15 The Saturday Pool Gang
15:30 Trio Vandekouter
16:30 Old Earth Jazz
17:30 Ann Lee

WOENSDAG 18 JULI • bigband & Nederlandstalig

14:15 The Carpet Crooners
15:30 Schemer
16:30 Combo Royal
17:30 Folgazán

DONDERDAG 19 JULI • bigband & Nederlandstalig

14:15 Freddy Sunder Bigband
15:30 SecretSofaMusician
16:30 De dode hond in Uw kelder
17:30 Fijnbesnaarde Compagnie

 

VRIJDAG 20 JULI • bigband & folk

14:15 Sugar Free Bigband
15:30 Pagan Sound Smash
16:30 Moonai people
17:30 ’t Jong Vollek

 

ZATERDAG 21 JULI • bigband & folk

13:45 Home Cookin’ Band
15:00 Between Bars
16:00 Linde
17:00 Winston Wutu
18:00 Among the Saints

 

info website muziekmozaïek
http://www.muziekmozaiek.be/

 

foto Kathleen Ramboer

Het zomert kunst in de Oude Beurs te Antwerpen

Achter een grauwe deur schuilt een leegstaand historisch erfgoedpand. Na een donkere gang is daar plots het zonnige binnenplein. Een plein dat schreeuwt om restauratie. Niet alleen duiven voelen zich er thuis maar ook, van 1 mei tot 15 september, vele kunstenaars. Hier hadden we een afspraak met Shamisa, medewerkster van de amateurkunstenorganisatie Fameus. Fameus pakt de leegstand van dit historische gebouw aan. Zij organiseren er voor de tweede maal hun project GAST.
Shamisa breekt het ijs door ons een koel drankje aan te bieden op deze hete zonnige zaterdag. Het gesprek kan beginnen.

Kunstpoort Kan je ons iets over de organisatie Fameus vertellen? Is die specifiek aan Antwerpen verbonden?
Shamisa Fameus ondersteunt iedereen die in zijn vrije tijd gepassioneerd bezig is met kunst in Antwerpen en haar districten. Onze missie is ervoor te zorgen dat elke kunstenaar de nodige ruimte, ondersteuning en inspiratie krijgt.

Kunstpoort Het project is grootschalig en richt zich tot kunstenaars van alle disciplines. Kan je ons wat meer uitleg geven over dit project?
Shamisa Tijdens de zomermaanden resideren hier een aantal kunstenaars. Tijdens GAST kunnen ze elkaar ontmoeten, creëren, experimenteren, groeien en met hun werk naar buiten komen. Er komt ook een toonmoment met werk van de residerende kunstenaars. Heb je interesse in andere culturen? Of wil je Nederlands oefenen door samen te zingen? Ook dit is GAST: plezier, vriendschap, muziek en dans. De Oude Beurs wordt één grote artistieke broedplaats.

Kunstpoort De hoeveelste zomer wordt dit evenement georganiseerd?
Shamisa Dit is de tweede editie.

Kunstpoort Er is een samenwerking met allerhande organisaties. Waarom deze samenwerking?
Shamisa Andere organisaties die nieuw leven in deze Oude Beurs blazen zijn: kunstZ – ONS Huis – KOP – AYO – Kauwgurk – Stadsmagazijn. We verkiezen een samenwerking met deze organisaties om te diversifiëren. We houden er niet van altijd in hetzelfde cirkeltje rond te draaien. Nieuwe ideeën zijn welkom. Samen staan we sterker.

Kunstpoort Ergens las ik de boodschap dat de leeftijdsgrens voor residerende kunstenaar 30 jaar is. Waarom deze leeftijdslimiet?
Shamisa Ondertussen is dat veranderd. De jongste deelnemer is 20 jaar, de oudste 79.
Kunstpoort Toch wel een respectabele leeftijd!

Kunstpoort De kunstenaars dienden hun kandidatuur in voor een residentie. Wie maakte de keuze tussen de talrijke gegadigden?
Shamisa Fameus en de andere organisaties maakten de selectie, niet echt personen uit de kunstsector. Wij willen geen kwaliteitslabel zijn. Van belang is dat kunstenaars de mogelijkheid krijgen tot experimenteren, netwerken. We geven ze groeikansen door een werkruimte te geven, een toonmoment, een expo. We helpen hun artistieke dromen waarmaken.

Kunstpoort Betekent Gast een springplank voor de kunstenaars?
Shamisa Dat kan alhoewel de kunstenaars die nu resideren al goed bezig zijn.

Kunstpoort Volgen jullie verder de deelnemende kunstenaars van Gast na het project?
Shamisa Jazeker. We nodigen ze ook uit voor andere projecten. Enkelen kunnen later misschien coachen.

Kunstpoort Wanneer vind je Gast geslaagd? Wat is jullie streefdoel?
Shamisa Wij hopen dat de kunstenaar zelf tevreden is, dat deze residentie van betekenis is voor zijn werk. Als de organisaties tevreden zijn over de creatieve gasten en de kunstenaars over de organisaties, dan is ons opzet geslaagd.

Kunstpoort Krijgen jullie financiële of logistieke steun van de stad Antwerpen en/of de Vlaamse gemeenschap?
Shamisa We krijgen een stedelijk budget, niet van de Vlaamse regering.

Kunstpoort Dan is er ook nog De Opsluiting.- Fameus en JongDOEK sluiten creatieven (acteurs, muzikanten, dansers, beeldende kunstenaars, videokunstenaars…) 3 en 4 augustus 2018 op voor hun uitdaging van het jaar: De Opsluiting. Veertig jongeren in 4 groepjes overnachten in het MAS, Het Vleeshuis, Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience of het FOMU in Antwerpen. Samen met een professionele coach boksen ze een toonmoment van 20 minuten in elkaar. – Wat is de bedoeling?
Shamisa De museale omgeving werkt ongetwijfeld inspirerend. Op zaterdag 4 augustus tijdens de museumnacht is er een toonmoment. Hierdoor bereiken de artiesten een talrijk publiek. Interesse voor hun kunst gaat pieken.

Kunstpoort De Oude Beurs Antwerpen is één zomer lang het toneel van bruisende activiteiten rond en voor kunst. Ongetwijfeld vinden hier interessante ontmoetingen plaats tussen kunstenaars, curatoren, coaches en publiek. We wensen Fameus nog 2 verrukkelijke zomermaanden.

AGENDA
wat nog komen moet

13 jul – 19u: Vernissage Albert Roelant
2 aug- 19u: Vernissage IDEAAL
4 aug Museumnacht toonmoment De Opsluiting
26 aug: Cultuurmarkt
31 aug: Stønd leeg
1 sep: Stønd leeg
9 sep: Open Monumentendag
11 sep: Vernissage Rite de passage

Hou vooral de Facebookpagina van Gast in de gaten voor al deze unieke momenten!
https://www.facebook.com/fameusnieuws/

​ADRES

Hofstraat 15, 2000 Antwerpen

FAMEUS

info@fameus.be
#fameusantwerpen
http://www.fameus.be

 

tekst en foto Kathleen Ramboer

La Brigade des Tubes: Samen plezier hebben

Er staan appartementen uit beton, typisch voor de Franse banlieues, tien misschien vijftien verdiepingen hoog. Er zijn ook lagere gebouwen, bomen en grasperken. Op deze zonnige zondag zijn er weinig mensen op straat.  Op het einde van een straat is er een groot park. Aan de kant staat Le Fort de Mons en Bareul, een voormalig fort uit de eerste wereldoorlog. Het is nu een cultureel centrum, een bibliotheek voor de wijk.

La brigade des tubes oefent hier, geen opleiding voor krijgers. Iedereen is welkom om muziek te spelen. La brigade is een fanfare die jazz, funk en swing speelt. De groep komt op de eerste plaats en iedereen mag de rol van solist opnemen volgens de inspiratie van het moment.

Een hele reeks van deze fanfares bestaat in Frankrijk, en ze kennen elkaar en nodigen elkaar voor bepaalde evenementen uit, zoals een jam sessie voor jazz muzikanten. Zo zijn deze ontmoetingen jam-evenementen waar ze rivaliseren in regie, kleding en muziek onder het motto: plezier, humor en goede muziek.

Douarnenez, Brest, Tournai, Mons en Bareul, Dunkerque, Lille, Nantes, le Minervois, Crest (Valence) zijn de thuisbasis van deze fanfares. De fanfares zijn als nomaden. Als ze spelen gaan ze naar en in het publiek.

Allen belichamen de behoefte van het  zijn, het plezier van samen zijn. Een beeldverhaal.

Elegantie is een kwestie van smaak

 

 

Vrouwenkleding is een klassieker bij de mannen. Het zit goed!

 

 

Niet alle instrumenten blinken in de zon!

 

 

Zijn eigen muziekinstrument opbouwen

 

 

Smaakvolle paté. gezond eten hoeft het niet per se te zijn

 

 

Fanfare kleding. Soms vallen de schoenen een beetje tegen

 

 

Kledingstijl. hier een vrije interpretatie van de schotse stijl

 

 

Doorheen het evenement. Dansen met swing

 

 

Muziek spelen kan soms vermoeiend zijn!

 

La Brigade des Tubes: https://www.facebook.com/labrigadedestubes/

Eric Rottée Tekst en Foto’s

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

WAK Lokale Helden: De Gentse Magical Mystery Tour

Sommige filosofen denken na over de huidige maatschappelijke disruptie. De disruptie is de radicale verandering in onze maatschappij. Ze breekt met de regels van de samenleving, met het achterlaten van het bestaande en van het collectief geheugen. Een van de essentiële aspecten is dat van de computergestuurde wensen. Wij krijgen voorstellen van wat we kunnen doen, van wat we kunnen dromen. Het onverwachte is bijna niet meer mogelijk.

Bewust of onbewust hebben de organisatoren het tegengestelde gedacht van het bovenstaande fenomeen.  De ontmoetingsplaats en het uur, het enige wat we kenden van het programma.

 

 

Chauffe! Marcel, chauffe!  ( “Vesoul”, Jacques brel) 

Jan van den Broeke en Hilde De Clercq, “Hello darkness, my old friend”

We dalen onder blauw licht de trappen af en ontdekken een ruimte met grote kolommen, de fundering van het stadhuis. Rood licht schept de sfeer, een beetje “beangstigend”.

Jan en Hilde zingen liedjes van de jaren ‘70 vol melodieën en harmonieën. Simon & Garfunkel en Leonard Cohen zijn de helden van vroeger. Ze zingen ook eigen composities van Jan, echte songs.

Het laatste: The partisan klinkt bijzonder passend: “an old woman gives us shelter, kept us hidden in the garret, then the soldiers came; she died without a whisper”.

“then we’ll come from the shadows”.

Amajunzi
De straatvogel in een kluis, een illusie in de spiegel.

Een straatartiest in een kluizenzaal van de vroegere Bank van de Arbeid. Een vrije vogel in een kluis. De vogel is Amajunzi, een straatmuzikant. Wat een iconoclastische ironie.

Lange muziekstukken, zacht, opgebouwd om de luisteraars te laten dromen, om hen te laten wandelen door hun gedachten.

Bij het luisteren komen deze woorden op in mijn hoofd:

“J’aime les gens qui n’osent
S’approprier les choses
Encore moins les gens
Ceux qui veulent bien n’être
Qu’une simple fenêtre
Pour les yeux des enfants
(“Les gens qui doutent”, Anne Sylvestre)

 

 

 

Friends are magic
In de keuken, Eva heb jij iets tegen Jason?

Even op adem komen voor we binnen gaan in een prachtig herenhuis, het Hotel d’Hane Steenhuyse. We dalen de trappen af, lopen door de keuken en gaan zitten aan een eettafel. Twee mensen staan tegenover elkaar, bijna schreeuwend, gaan dan zitten en beginnen te zingen.

Liedjes van veertig seconden, abrupt gestopt. De woorden worden gespuwd. Het ritme is snel. Wat een verschil met de vorige zangers!

De liedjes zijn een soort dialoog tussen de twee zangers ondersteund door “country like” muziek met een tendens om de melodie te ontmantelen via abrupte stop en “restart”.

“I just want to talk, talk, talk, talk, talk, talk, talk. I just want here sitting with you” Wij ook. het is leuk en verfrissend.

 

Ultra Vioolet
What’s in your Head (Zombie The Cranberries)

Het is de droom van vele rockers om hun liedjes te zingen onder begeleiding van een klassiek orkest. Ultra Vioolet heeft popsongs gearrangeerd om ze met klassieke instrumenten te kunnen spelen: Viool, cello en soms contrabas.

 

 

 

Twee warme stemmen, Elise en Francis, nemen ons bij de hand en brengen ons naar liedjes zoals “Hit the Road jack” of “Zombie-. Het zijn geen lichte onderwerpen. De klassieke instrumenten verzachten de manier waarop de woorden en de stemmen in ons hoofd doordringen.

“Hit the road Jack and don’t come back no more. Oh no!” We zullen terugkomen, we zullen ons opnieuw laten betoveren door de stemmen.

Absinthe minded
Meneer heb jij te veel absinth gedronken?

“Mevrouw u had een jazz orkest moeten bijeenroepen. Geen twee gitaristen in een jazz-kelder. De jongeren moeten de goede muziek leren kennen”. Dit zegt een oude heer tegen de organisatrice. Amajunzi, zonet aangekomen,  vraagt: “wat is goede muziek?”. “40 jaar jazz in Gent, 50 jaar in Dendermonde, ik ben 80 jaar oud” klinkt het antwoord van de vertrekkende man, zijn manier van zeggen “ik weet wat goede muziek is”.

 

Aan de bar zit een echte jazzliefhebber, grijs haar in een paardenstaart. Achter de bar wordt een metalen doos als kassa gebruikt. In de Lazy River Jazz Club wordt er liever in muziek geïnvesteerd dan in infrastructuur.

Het publiek bestaat uit meer dan de deelnemers van de Magic Tours. Wanneer de twee “gitaristen” verschijnen wordt er al geapplaudisseerd.
Geen onbekende, Absinthe Minded. Vanavond, zijn er twee jongeren met stevige liedjes. De juiste stem en goed gitaarspel. Geen schande voor deze jazz-kelder.

“Be aware of the false heroes of the day” (in “Kingpin”) en “every day is not like any other day” (in “Beam”) zingen ze.

Epiloog

Deze Magic Tour werd door de cultuurdienst van Gent georganiseerd. Cleo Janse, de organisatrice: “De bands zijn hoofdzakelijk geselecteerd uit ons eigen programma Artiest zoekt Feestneus, een lijst van Gentse artiesten waaruit inwoners van Gent een door de stad betaalde artiest kunnen boeken voor hun huiskamerconcert, wijk- of straatfeest. Absynthe Minded kozen we omdat ze vroeger ook jonge Gentse muzikale helden waren die nu zijn doorgegroeid naar een sterrenstatus”.

 

Absinthe Minded treedt deze zomer op in Dranouter, een waar succes.

De sociale media leggen, voor de kunstenaars, nieuwe wegen aan naar bekendheid. Toch is wat de toeschouwer vanavond beleefd heeft niet te vervangen door wat “internet” wordt genoemd. Samen een evenement beleven maakt deel uit van het collectief geheugen dat door de huidige maatschappelijke disruptie bedreigt wordt.

Dankzij dit initiatief, zijn we deze avond gered!

Jan van Den Broeke: https://www.facebook.com/jan.vandenbroeke2

Hilde De Clercq: https://www.facebook.com/hilde.declercq.18

Amajunzi: https://www.facebook.com/amajunzi.lamat

Friends are Magic: https://www.facebook.com/friendsaremagicfriendsaremagicfriendsaremagic/

Ultra Vioolet: https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/

Absinthe Minded: https://www.facebook.com/absynthemindedtheband/

Artist zoek Feestneus: https://stad.gent/cultuur-sport-vrije-tijd/uitgaan-en-organiseren/zelf-een-evenement-organiseren/artiest-zoekt-feestneus

Eric Rottée foto’s en tekst

Zinnema Labelnight: ‘montre ton visage’

“Je suis Norma et vous? Basile, Julien. et toi? Larissa. Lahissa? non Larissa. Et toi? Amar, c’est algérien”.

We bevinden ons op het terras van Zinnema. Labelnight is nog niet begonnen. Mensen roken en beginnen te socializen. Basile, Julien en Larissa komen voor de Jam Session. Durven optreden, plezier om samen te spelen, daar komen ze voor.

Nathalie De Boelpaep: “vanavond zijn er kunstenaars die in onze studio muziek gespeeld en opgenomen hebben.”

Wij begrijpen volledig dat de muzikanten de Zennestudio willen gebruiken. Tijdens de ganse avond zijn er geen geluidsproblemen geweest. Geen één.  Het materiaal is zeker van topniveau.

Toch is de man, achter het digitale mengpaneel, de sleutelfiguur. Dries, die de spil van het gebeuren is, blijft niet alleen achter de “pupitre”, maar hij loopt ook over het podium met kabels in de hand, sluit de instrumenten aan en verzekert de twijfelende kunstenaars dat alles goed zal gaan.

Een violist, een synthesizer en een beatmaker, de avond begint.

 

Zweef YUMY, zweef YUMX

De muziek is zacht met een langzaam ritme. Diana Dobrescu, de leider van de groep gebruikt de synthesizer om ons te laten zweven. Met twee elektronische toestellen en een violist spelen ze het eerste lied dat ….meer dan twintig minuten duurt. Twintig minuten, dit is geen format voor een radio maar alleen voor concerten of thuis.

Diana verwoordt een thema dat haar nauw aan het hart ligt zoals abortus, pro-choice.  Ze mixt de talen, we horen Duits. We zweven op de muziek.

 

Na Yumy Yumx wordt er fors gewerkt op het podium, kabels, instrumenten en…

Astrid, Julia, Kris, Marijke, Ondine, Seraina, Sien, “quel cirque”,

hebben elkaar ontmoet op de middelbare school, in hun tienerjaren. Wacht! Was dat ook niet zo voor de Beatles en de Rolling Stones? En nog talrijke groepen na hen?

De muziek van Belcirque, de naam van de groep, is een moderne versie van de meerstemmige zanggroepen uit de jaren 60 en 70. Jazz, swing vocals achter de frontvrouw, de vocals maken bewegingen die de tekst ondersteunen. Die van de jaren 90 en 2000 zijn meer rond de empowerment van de vrouwen, met rap, R&B en elektronische muziek. Bij Belcirque bevinden we ons in de buurt van de groepen die in Dranouter optreden.

Belcirque heeft zonet een nieuw Album opgenomen in de studio van Zinnema. Een vriend van Belcirque kende Dries en Zinnema. Astrid prijst de medewerking met Dries. Ze zijn trots op het resultaat.

In een van de laatste liedjes van Belcirque zingt Astrid “Montre ton visage”.

 

 

“Montre ton visage” Jam session

Het is jamtijd! Dries hoeft opnieuw overal rond te lopen om kabels aan te sluiten. Er is veel volk op het podium. Bizarre muziekinstrumenten komen  tevoorschijn.

Ben Maicha, degene die de groepen geïntroduceerd heeft, neemt nu de fakkel over. Ze moedigt iedereen aan om op het podium te komen en aan de jam session deel te nemen. Het podium loopt snel vol en elke muzikant start om de zang van Maïcha te begeleiden.

Toegegeven, het heeft niet de samenhang van bijvoorbeeld Belcirque. Als toeschouwer heb je wel een aanpassingstijd nodig. De vreugde van de muzikanten is mooi om te zien en soms om te beluisteren.

Labelnight

In bepaalde vormen van kunst is de grens tussen professional en amateur heel dun. De kunstenaars dromen van hun kunst te kunnen leven. Dit is evident voor muziek, dans, schrijven. Het is de verdienste van Zinnema, jongeren aan te trekken en hun de gelegenheid te bieden deze sprong te wagen.

https://www.zinnema.be/nl

https://www.facebook.com/belcirque/

https://www.facebook.com/yumyyumxband/

Tekst en Foto’s Eric Rottee

123 piano – muziek in de stad: van, door en voor iedereen!

In Gent staan vanaf 18 augustus tot 23 september 2017 voor het vijfde jaar naeen 6 piano’s op 6 verschillende locaties. De piano’s werden eerst aangekleed door kunstenaars. Nu kan iedereen nog tot 23 september er gratis op spelen. Laagdrempelig en toegankelijk. Klassiek, Jazz, Pop… ben je drie, vijf, twintig, vijftig, negentig…. jaar? Iedereen en alles kan en mag. ‘123 piano’ is muziek in zijn volle kracht. Voor en door het publiek. Een initiatief van muzikant Sioen, Quatre Mains Piano’s en Stad Gent.
http://www.sioen.net/
http://quatremains.gent/nl
https://stad.gent/

Voor meer info en locaties zie http://www.123-piano.be/nl

 

Drie locaties die we bezochten

Locatie NEST – kunstenaar BoHo Atelier
een onverwachte ontmoeting met 2 gepassioneerde pianisten Mathieu Stevens en Bram Meulemeester

NEST:
Graaf Van Vlaanderenplein 40
9000 Gent 

http://nest.gent/


BoHo Atelier:
Dok Noord 6/103,
1e verdiep
9000 Gent 

http://www.boho.be/

 

 

In de rustige hal van NEST luisterden we geboeid naar het pianospel van Mathieu Stevens. Dat vroeg om een babbel.

Kunstpoort: Ben je bewust naar hier gekomen om piano te spelen of ben je toevallig op deze piano ‘gebotst’?
Mathieu Stevens: Dat je mij hier kan horen spelen is zeker geen toeval. Reeds het vijfde jaar op rij is de maand augustus DE MAAND in Gent waar ik naar uitkijk, dan kan ik uitbreken uit mijn cocon, mijn comfortzone en naar buiten treden met mijn muziek. 123 piano is voor mij een sociaal gebeuren, ik ontmoet tijdens 123 piano interessante mensen en kan zo in dialoog gaan met andere muzikanten.
Kunstpoort: Kom je naar hier voor het publiek, voorbijgangers en bewust 123 piano belevers?
Mathieu Stevens: In feite speel ik liever niet voor publiek, ik ervaar stress aan mijn vingers. In de luwte voel ik me beter, hier in NEST is het rustig. Bang voor publiek ben ik niet, je moet wel een drempel overschrijden.
Kunstpoort: Volgde je een muziek opleiding?
Mathieu Stevens: Als kind van 7 jaar speelde ik reeds piano. Op mijn 17 speelde ik 1u tot 1u1/2 per dag klassiek piano. De muziekeducatie legt jammer genoeg te veel de nadruk op reproductie, het naspelen. Dat doodt de creativiteit in elke muzikant. Passie maakt plaats voor gewenning, monotonie. Velen haken af omdat ze het ‘saai’ vinden. Maak meer ruimte voor improvisatie in plaats van nadruk te leggen op techniek. Techniek kan en moet maar mag niet het hoofddoel blijven. Zelf heb ik een tweede elan gevonden door op mijn 38ste pianoles te volgen bij jazzpianist Sergio Biffi te Gentbrugge. Bij hem is er wel ruimte voor improvisatie.
Kunstpoort: Improviseren dat kan je toch niet leren?
Mathieu Stevens: Toch wel. Hoewel ik niet echt een Jazz fanaat ben, volg ik Jazzpiano. Jazz is hét middel tot improvisatie. Er zijn trucjes die je op weg helpen. Maar vooral heb je heel veel zelfvertrouwen en durf nodig.

Ondertussen is Bram Meulemeester er bij gekomen en ontstaat er een spontaan gesprek tussen beide muzikanten.

Bram Meulemeester: Ik ben een autodidact, volgde geen opleiding en geen notenleer. Ik leerde mezelf piano via Synthesia op youtube. Het aanleren gebeurt visueel door middel van kleuren op het klavier. Ik speel reeds 10 à 15 jaar 1u tot 1u1/2 piano per dag. Ik heb wel een sterk muzikaal gehoor. Ik was pianostemmer bij piano’s Maene van 2007 tot 2011.
Mathieu Stevens: Dat vind ik schitterend, als autodidact ben je vrijer en kom je sneller tot improviseren. Geen saaie lessen, enkel spelen met passie lijkt me reuzefijn en doeltreffend.
Kunstpoort: Discipline is hier wel de boodschap.
Bram Meulemeester: Ik ga ze allemaal bespelen de zes piano’s op de zes locaties.

Even later zien we inderdaad Bram spelen op onze tweede locatie.
Ondertussen wordt er ook geklopt en gehamerd op de locatie NEST, Bram en Mathieu lijken dit niet op te merken, zo groot is de concentratie!

 

Locatie DE KROOK – kunstenaar LECTRR
een terrasje en stemmige pianomuziek in de nabijheid van De Krook. De Krook is de Bib, een open huis en inspiratieplek voor cultuur en kennis

Mirim Makebaplein 1
Gent
http://dekrook.be/

 

LECTRR
http://www.lectrr.be/nl

 

 

 

 

Op het Miriam Makebaplein is het aangenaam vertoeven in de zon op een terrasje of bank. Eric, de fotograaf en mezelf genieten van het piano spel van Bram Meulemeester met wie we zo net kennis maakten op een andere locatie NEST. Hier geen Gentse Feesten drukte maar een ingetogen muzikale sfeer die ons doet wegdromen. Bram speelt Erik Saties “Gymnopaedie”. Het stemt ons wat melancholisch.
Kunstpoort: Wat is je mening over deze piano?
Bram Meulemeester: Deze piano klinkt anders dan de vorige. Zijn klank is moderner.

 

Locatie DE STADSHAL, kunstenaar Quatre Mains
aan de piano onder de stadshal een youtube fanaat en -medewerker

Poeljemarkt – Gent
https://visit.gent.be/nl/stadshal
https://www.vai.be/nl/project/stadshal-gent
http://quatremains.gent/nl

Een opmerkelijke opstelling

Piano’s hebben een lang muzikaal leven maar wat erna? ‘Quatre Mains’ recycleerde 8 buffetpiano’s. Samen vormen ze een muur:  8 stille getuigen omarmen een A. Förster-vleugelpiano, geometrisch beschilderd met levendige kleuren.

 

 

 


De open stadshal met zijn opvallende dakstructuur laat ons even afkoelen op deze hete zomerse namiddag in augustus. Met Quang Trunglam aan de vleugelpiano kan onze namiddag niet meer stuk.

Kunstpoort: Ben je beroepshalve bezig met muziek?
Quang Trunglam: Niet echt, ik ben wel Content Creator op YouTube en hou van het YouTube Community gebeuren. Blackchaosvortex is mijn nickname. Je kan me volgen via
http://youtube.com/blackchaosvortex
Ik speel en upload vooral video’s, covers van series. Tutorials kan je er ook vinden. Blackchaosvortex telt nu meer dan 17000 volgers.
Kunstpoort: Volgde je een muziekopleiding?
Quang Trunglam: Ik ben autodidact en speel op gehoor. Ik maak wel gebruik van Synthesia om de muziek te visualiseren.
Kunstpoort: Heb je bepaalde toekomstplannen in de richting van de muziek?
Quang Trunglam: Ik werk fulltime. Voorlopig is muziek mijn hobby, mijn passie. Wie weet wat de toekomst brengt.
Kunstpoort: Op naar de 20000 volgers, succes nog!

 

KUNSTPOORT vindt het Gentse initiatief ‘vree wijs’ en hoopt dat er nog vele edities mogen volgen.

Tekst: Kathleen Ramboer
Foto: Eric Rottée