The making of…

Lost in a different world

De lente is in aantocht, de pandemie ebt weg, tentoonstellen kan nu in alle vrijheid. Dit is de perfecte timing voor de tentoonstelling van beeldende kunstenaars Mark Soen (schilderkunst), Nadia Lampens (tekenkunst, schilderkunst) en Annemie Kooyman+ (beeldhouwkunst). Met zijn drieën zijn ze ‘Lost in a different world’ maar toch verbonden door een gezamenlijke expo.

Ooit had ik op deze prachtige locatie; Het Rustpunt, de kloostergangen van de paters Karmelieten te Gent, een tentoonstelling met kunstenaar Jean De Groote. Benieuwd naar hun ongetwijfeld andere aanpak vroeg ik initiatiefnemer Mark Soen om tijdens de opstelling een kijkje te mogen nemen achter de schermen. ‘Graag’ antwoordde de kunstenaar.

Het Rustpunt tijdens de opbouw van de tentoonstelling Lost in a different worldvooraan beeldengroep van Annemie Kooyman

De gezellige drukte in de met zonverlichte gangen geeft me een thuis gevoel. Tentoonstellingsbouwers Leo Verlinden en Martine De Mulder wisselen ideeën. Tekeningen en schilderijen van Nadia Lampens verdwijnen van de ene plaats naar de andere om later toch weer in de oorspronkelijke compositie te belanden. Het is een zoeken, aftasten, proberen, experimenteren om tenslotte te beslissen: zo tonen we dit kunstwerk aan het publiek.

Martine De Mulder hangt werk van Nadia Lampens op

Hoe gaan jullie tewerk? Martine De Mulder: Nadia Lampens bezorgde ons mappen barstensvol werk in diverse technieken, stijlen en onderwerpen. Het is onze opdracht orde te scheppen in deze ‘chaos’. We maakten drie stapels: mannenportretten, vrouwenportretten en werken refererend naar de eerste wereldoorlog. Daarna groepeerden we de verschillende technieken en stijlen. Zo konden we vlotter composities samenstellen. De werken van Nadia komen door hun diversiteit het best tot hun recht in een speelse kriskras ophanging. De encrochage van kunst is van kapitaal belang. Een minder werk moet je optillen en de schoonheid van een sterk werk mag niet teloor gaan door een ‘verkeerde’ presentatie. Mark Soen werkt in reeksen. Zijn schilderijen dicteren een lineaire ophanging. Terwijl de composities met werk van Nadia vragen om dichtbij te bekijken, zorgen de schilderijen van Mark voor een rustpunt, voor afwisseling. De schilderijen van Mark Soen beschouw je van op afstand, als een geheel om later dichtbij te kunnen ontdekken, de werken van Nadia, daar ga je in op. Martine De Mulder: een expo is pas geslaagd als de aandacht voor alle kunstenaars in evenwicht lijkt.

schilderijen van Mark Soen

Martine De Mulder en Leo Verlinden zijn een hecht team en op elkaar afgestemd.
De 2 tentoonstellingsbouwers vullen elkaar aan. Martine De Mulder: ik ben de denker, Leo de bron van ideeën. Hier werken we op gevoel en esthetiek, zonder vooropgesteld plan. Leo Verlinden: de kunstwerken moet je op de juiste manier in de context plaatsen. Martine De Mulder: een muur die afbladdert verstoppen we niet, het verval gebruiken we om de ‘tristesse’ in bepaalde tekeningen en schilderijen van Nadia Lampens te omkaderen.

Martine De Mulder en Leo Verlinden met beelden van Annemie Kooyman
werk van Nadia Lampens

Ondertussen zijn de ‘koppen’ van Annemie Kooyman uitgepakt. De tentoonstellingsbouwers groeperen de sculpturen aan de hand van techniek, materie, kleur en expressie. Leo Verlinden vindt de brede kloostervensterbanken ideaal om de beelden aan het publiek te tonen. Inderdaad vandaag streelt het zonlicht de koppen. De tentoonstellingsbouwers kiezen voor een vroegere opstelling van een beeldengroep; hoofden van een verschillend pluimage, letterlijk en figuurlijk. Annemie Kooyman+ was kapster, klanten fungeerden soms als model.

‘Koppen’ van Annemie Kooyman

Ik vraag Mark Soen waarom hij tentoonstelt? Natuurlijk wil hij verkopen maar dat is niet de hoofdreden. Het is een fijn gevoel als een werk een plaatsje aan een muur krijgt en zichtbaar wordt. Daar doet hij het voor. De meeste werken stelt hij nu voor de eerste maal tentoon en dateren van 2018 tot 2022. Wat is zijn ambitie? In een galerie tentoonstellen en veel kunnen overlaten aan de galerie zelf.

schilderijen van Mark Soen

Wanneer ik de kloostergangen verlaat, regelt Leo Verlinden de verlichting, want zonlicht dat is er niet altijd. Ik maak de bedenking; deze locatie mag ongetwijfeld concurreren met een galerieruimte met allure. Mark Soen kan Annemie Kooyman, mede exposant en overleden vriendin geen mooiere hommage bezorgen.

sculptuur van Annemie Kooyman

INFO

kunstenaars Nadia Lampens en Mark Soen

Lost in a different world

Annemie Kooyman, beeldhouwkunst
http://users.telenet.be/annemie.kooyman/
Nadia Lampens, tekenkunst en schilderkunst
https://www.facebook.com/nadialpns
Mark Soen, schilderkunst
www.marksoenart.com

Locatie: Het Rustpunt
Pandgang, klooster van de paters karmelieten
Ingang: aanbellen bij ‘Het Rustpunt’ Burgstraat 110/116 Gent
Daarna pijlen volgen

12 tot 24 maart 2022
maandag tot en met zaterdag van 15u tot 18u
zondag van 10 tot 12u en van 14u tot 17u

Tekst en foto’s Kathleen Ramboer

Tekens van het onzichtbare

Via kunstenaar Jean De Groote ontdekte ik de wereld van kunst, filosofie, mystiek plus hun interactie.
Kunstfilosoof Antoon Van den Braembussche, een bevriend ‘partner in crime’ van Jean De Groote (ik beken dit is een wat oneerbiedige uitdrukking), bezorgde me zijn recente boek ‘Tekens van het onzichtbare’ met essays over kunst en mystiek. Eerlijk, zijn vraag: Kan je hier een recensie overschrijven streelde mijn ijdelheid. Het antwoord was ja vergezeld met de opmerking dat ik niet thuis ben in deze wondere wereld van de filosofie. Mag ik met een zekere onbevangenheid reageren op het boek? vroeg ik. Dat bleek geen onoverkomelijk probleem.

Wat me opviel bij het lezen van
Tekens van het onzichtbare’
Esays over kunst en mystiek
auteur Antoon Van den Braembussche

is de helderheid, geen omfloerst taalgebruik, klaar en duidelijk voor iemand zoals ondergetekende die niet gewoon is aan filosofische geschriften.
Het boek omvat vier essays.

Rumi en de grote stilte

zal voor bepaalde lezers discutabel zijn.
ik citeer ‘Zoals steeds  zijn bij Rumi deze erotisch-lijkende verzen altijd slechts een opstapje naar de liefde in zuiver spirituele zin… Het zou van een grote misvatting getuigen om in de liefdesrelatie tussen Sjams en Rumi een verhouding te zien van homoseksuele aard….’’ pg25
Dit is de visie van de auteur, een standpunt om te respecteren. Als je als lezer dit probeert te vatten, ligt de weg open om van het essay ‘Rumi en de grote stilte’ te genieten.

Verrassend voor mij is de verwijzing naar Layla van Eric Clapton. Antoon Van den Braembussche is blijkbaar een man die de muziek, popcultuur omarmt, niet op een planeet leeft, weet wat de wereldse wereld te bieden heeft.

Angelus Novus, 1920 – copyright kunstkopie.nl

De engelen van Paul Klee

biedt interessante inzichten op het werk ‘Angelus Novus, 1920’ en de engelenreeks van Paul Klee in het algemeen. Dit essay toont de lezer de mogelijke impact van cultuurfilosofen op de visie van de kijker. ‘Daarnaast vraagt elk beeld een creatieve bijdrage van de toeschouwer’. pg67 De toeschouwer blijft een individu met een individuele, culturele blik die een kunstwerk nuanceert en kan interpreteren. Het siert de auteur dat hij kritisch blijft en zich dezelfde vraag stelt als Perdita Rösch of het werk ‘Angelus Novus’ een zelfportret is. De auteur weerlegt dit gefundeerd.
Bij het lezen van een recensie denk ik vaak: Heeft de criticus het bij het rechte eind? De inhoud die hij een werk toedicht is dat ook datgene wat de kunstenaar wil zeggen? Illustreert Paul Klee met zijn Angulus Novus (1920) een angstig voorgevoel van wat de Joden te wachten stond, van de latere rampzalige gebeurtenissen? Wat betekent zijn Engelen serie? De auteur gaat hier met de nodige objectiviteit en nuchterheid op in.
Het vaak experimenteel werk van Paul Klee waardeer ik om zijn onbevangenheid, geraffineerd kleurgebruik en vaak kinderlijke eenvoud. Antoon Van den Braembussche leerde me een andere Klee kennen. De auteur toont een diepere kijk op het andere werk van Klee. De kunst van Paul Klee is niet onder één noemer te vangen.

Descent into limbo – copyright NRC

Anish Kapoor en de leegte

Dit essay is een speurtocht naar het spirituele in de moderne en hedendaagse kunst via het oeuvre van Anish Kapoor. De tekst is een exploratie van de oneindige ruimte, leegte, angstervaring en het mystieke in het werk van Kapoor. De schrijver doet dit aan de hand van 2 iconische werken: ‘At he edge of the world’ en ‘Descent into limbo’. De analyse is verhelderend, vlot lezend. De auteur licht voor de modale kunstliefhebber een tipje van de mystieke sluier op. Het onzichtbare kan niet zonder het zichtbare – Het licht bestaat niet uit zichzelf het heeft de duisternis nodig: het materiële bestaat niet uit zichzelf, maar heeft het immateriële nodig. En omgekeerd. pg98 Anish Kapoor  Descent into Limbo

Paul CELAN en de nachttijd van de poëzie

Dein goldenes Haar, Margarete , 1981 – copyright Pinterest

De tekst begint met een levensschets, prima voor niet ingewijden.

De aandacht in het essay gaat vooral naar het gedicht ‘Todesfuge’. Fijn dat het gedicht in de originele Duitse versie gepubliceerd is, met daarbij een vertaling naar het Nederlands. Vergeet vooral niet de aangehaalde youtube link te activeren.  https://www.youtube.com/watch?v=iB4hT95V-TI Musik: Matthias Fuhrmeister (voc, git) Zeker aan te raden bij het lezen van het essay.

Van het gedicht ‘Todesfuge’ naar het oeuvre van Anselm Kiefer is voor de auteur maar een kleine stap. Deze passage kan een kunstliefhebber boeien. De auteur beschrijft onder andere de paralellen tussen het gedicht ‘Todesfuge’ en het schilderij ‘Dein goldenes Haar, Margarete , 1981’.
Het essay over Celan legt een verband tussen taal, poëzie, beeldende kunst en mystiek.

Tekens van het onzichtbare’ is een aanrader voor elke kunstliefhebber die openstaat voor een bredere kijk op kunst en de mystieke dimensie ervan.

Info

https://www.damon.nl/book/tekens-van-het-onzichtbare

https://www.facebook.com/antoon.vandenbraembussche

tekst Kathleen Ramboer

URBAN JUNGLE



We lanceren ons allereerste pop-up event in de djeu gallery! Dit wordt de ultieme shopping ervaring voor koffie, planten & kunst die je niet mag missen!

​Bereid je voor om verrast te worden! Onze locatie, een jaren ’50 huis midden op een bouwwerf in Mechelen is de locatie van dit spectaculaire pop-up event. Achter de afgebrokkelde gevel gaan stijlvol ingerichte kamers schuil met zicht op een gezellige stadstuin.

PLANTS / Het pand wordt omgetoverd tot een urban jungle met trendy kamerplanten. We kozen voor de meest vibrante exemplaren met felle kleuren en grafische patronen om ze te matchen met de graffitiwerken van onze kunstenaar KIWI.

COFFEE / Zeg nooit, “Voor mij gewoon koffie”. Onze barista David William Deweerdt selecteerde de beste Belgische ‘specialty’ koffie.

​Neem je koffie geserveerd in een met graffiti versierde mok van onze KIWI artiest om door de pop-up jungle te wandelen terwijl je de kunstwerken van deze jonge, veelbelovende artiest bewondert.

ART / Nog nooit gehoord van KIWI? De Brusselse kunstenaar met Portugese roots kleurt stadsmuren over de hele wereld en dicht bij ons in Brussel, Vilvoorde en Mechelen. Exclusief voor dit pop-up evenement decoreerde hij plantenpotten, koffiemokken, shirts en maakte hij reproducties van zijn meest spraakmakende graffitiwerken gedrukt op staalplaat.

​Zo kan elke kunstliefhebber een kunstwerk mee naar huis nemen om te dragen, om uit te drinken, of om zijn huis mee te decoreren.


https://www.djeu.be/
Videograaf: Bert VANNOTEN

Natuur, gruwel en schoonheid op het canvas van Anne Vanoutryve

Bij het binnenstappen in het atelier van Anne heb ik een wauw ervaring. De natuur komt me tegemoet. Een zacht herfstlicht gefilterd door een wit gordijn verschaft me een warm gevoel. De natuur binnenshuis wijst je de weg naar de plantenrijke tuin met vijver buiten. Of is het omgekeerd? Bergen, zeeën, bomen, doorploeterde landschappen, hier en daar een portret, schedels, beenderen: dit is in een notendop wat er te zien en te beleven valt op de talrijke schilderdoeken van Anne Vanoutryve. Maar haar werk is zo veel meer dan deze opsomming. Dit blijkt uit ons gesprek dat me inkijk geeft in haar wereld en gedachten.

Kunstpoort Samen met je vader stelde je landschappen tentoon Geverfde landschappen.
Zou je zonder het schilderend voorbeeld van je vader ook kunstenaar geworden zijn? Heeft dit een rol gespeeld? En denk je dat je ooit beïnvloed was door de schildertechniek van je vader?
Anne Vanoutryve Waarschijnlijk was ik ook kunstenaar geworden zonder een vader/kunstenaar. Zijn atelier en kunst waren voor mij een gesloten boek. Over zijn kunst werd niet gecommuniceerd, Ik kende enkel de geur. Wel nam hij ons, vrij jong, mee naar tentoonstellingen van Mark Rothko in Keulen, Vincent Van Gogh… Televisie kon me niet boeien, ik koos resoluut het creatieve. Voor materialen zoals naaigerief had ik een fascinatie. Vandaar mijn latere keuze voor Textiele kunst. Aan schilderen dacht ik nog niet.

Kunstpoort Je hebt een Diploma Meester in de Beeldende Kunst optie Textiele Kunsten en ook optie Schilderkunst. In je schilderkunst zie ik texturen terug komen. Het is alsof je weeft met verf.
Is dit onbewust onder invloed van je studies Textiele Kunst? Ben je nog bezig met Textiele Kunst of ga je later de draad weer oppikken?
Anne Vanoutryve Textiele Kunst heeft me nooit los gelaten. Mijn opleiding was heel gevarieerd, stoffen verven, stoffen ontwerpen… Bij een stofontwerp viel ik steeds terug op de schildertechniek. Ik werkte vooral ruimtelijk. Het landschap was toen al aanwezig. Nu nog verzamel ik materiaal om later objecten te creëren die nauw aansluiten bij mijn schilderkunst. Leder, wol, draden… dat is wat ik bijhoud. Mijn ‘mislukte’ schilderijen gooi ik niet weg. Ik ben heel kritisch en zet onmiddellijk het mes erin. Ik verknip mijn doeken om later in objecten te verwerken.

Kunstpoort Onbewust spelen je roots, Diksmuide, de westhoek.. een rol in je kunst, zelfs in je manier van schilderen. Je voelt als het ware de klei in je doorwroette schilderijen. Ben je het hier mee eens?
Anne Vanoutryve Ongetwijfeld speelt de westhoek een rol in mijn kunst, in mijn pasteuze manier van schilderen. Als kind logeerde ik vaak in Lampernisse waar mijn ouders een buitenverblijf hadden. Daar groeide mijn fascinatie voor het geploegde landschap, de kleigrond met de diepe voren. Nu nog hou ik ervan onderweg naar mijn werk in Diksmuide (avondonderwijs) even halt te houden aan de IJzer, te genieten van het vlakke land en een vlucht kieviten te volgen naar hun slaapplaats. Vroegere werken van me zijn vaak donker en sluiten nauw aan bij de sfeer van de westhoek.

Kunstpoort Je woont nu in Gent. Kan de stad, de haven ooit een rol spelen in je werk?
Anne Vanoutryve Een ‘stadsmens’ ben ik niet. De stad laat ik liever links liggen. Misschien is die wel in mijn tekeningen aanwezig.

copyright Anne Vanoutryve

Kunstpoort Je tekeningen, gemengde techniek op papier (2021), vertonen een gans andere schriftuur, een soort abstrahering. Hoe verklaar je deze ‘breuk’ met je olieverfschilderijen? Kan je wat meer over deze tekeningen vertellen?
Anne Vanoutryve Mijn tekeningen vertonen een contrast tussen gedomesticeerde vormen en ongerepte natuur. Ze betekenen een stijlbreuk in mijn manier van werken niet in mijn denkwereld. Het is een fysieke act in de huiskamer. Ze zijn fijn en gedetailleerd, een gevolg van mijn opleiding Textiele Kunst. Beschouw het tekenen als een vorm van borduren, fijn minutieus werk.

Kunstpoort Als ik naar bepaalde schilderijen kijk, ervaar ik een mate van inleving in een landschap, een vorm van vergeestelijking. Het schilderij is als doorploegd. Ik kan me niet inbeelden dat wat je schildert volledig fictief is, uit het niets gegrepen. Schilder je landschappen die je ooit gezien hebt, ervaren, maak je foto’s of schetsen? Hoe verloopt het productieproces?
Anne Vanoutryve Het waarnemen van een landschap is van kapitaal belang. Een landschap moet je ervaren. In IJsland voelde ik een gletsjer schuiven. Dergelijke gewaarwording voedt een schilderij. Ik neem tijd om een landschap in me op te nemen, te bestuderen, te memoriseren. Schetsen, foto’s, herinneringen… katapulteren me terug naar de plaats waar ik ooit vertoefde en op het doek wil.

Kunstpoort Natuur is in, massaal tegenwoordig in de media, een onrechtstreeks gevolg van de corona pandemie en de klimaat verandering. Nu pas beseft iedereen hoe belangrijk natuur wel is. Terug naar de natuur blijkt een veel gebruikte slogan, vaak voor commerciële en economische doeleinden. Toch had jij reeds in je studietijd (2001, Sint-Lucas) toen er nog weinig aandacht was voor het klimaat, een passie voor de natuur. Je bezorgdheid is echt. Heb je deze houding van thuis uit meegekregen? Zijn je werken een aanklacht, vraag je bewust aandacht voor deze verdwijnende natuur? Schilder je uit ‘boosheid’? Zijn je werken een waarschuwing?
Anne Vanoutryve Ik herinner me 1986, ik was toen 8 of 9 jaar. Mijn ma vroeg me de ramen te sluiten. De kernramp van Tsjernobyl schudde de wereld wakker. Het besef van vergankelijkheid, mijn ontzag en liefde voor de natuur is toen begonnen. Ook respect voor materiaal heb ik van thuis uit meegekregen.
Mijn werken doorlopen een historiek van verleden, heden en toekomst. Het jaar 2068 intrigeert me. Een IJslandse gids vertelde me dat hij als kind zich niet bewust was van de bergketen achter de gletsjer. Door het smelten van het ijs is die nu zichtbaar. Ik registreer, neem dit in me op en werk met foto’s van vroeger en kijk naar de toekomst. Sommige doeken vertonen kenmerken van een dystopie.

Kunstpoort Tegenwoordig duiken er vrolijke kleuren op, in fel contrast met andere sombere werken. Tonen deze je positieve, optimistische ik? Zijn deze volledig vanuit je fantasie ontstaan? Spielerei zoals een titel aangeeft? Zijn dit werken voor de fun?
Anne Vanoutryve De kleurrijke werken in mijn fantasie gegroeid, vertolken mijn visie op de toekomst. De ijskap smelt, er is de opwarming van de aarde en de stijgende onleefbaarheid van onze planeet. Toch blijf ik positief denken. In onze streken groeien nu andere exotische planten, vliegen vogels die je vroeger enkel waarnam tijdens de trek. De wereld verandert, de bergketen achter de gletsjer komt in beeld. Ik sta open voor de schoonheid van de metamorfose, weiger me depressief te voelen.

Kunstpoort Ik citeer Roger de Neef: Een groot deel van haar werk is ecologisch, terloops bezint Anne zich reeds in haar onmiddellijke omgeving over de opdeling en manipulatie van landschappen die geheel of gedeeltelijk bedreigd zijn.
Deze tekst over je werk getuigt van een bezorgdheid om de natuur. We vinden dit terug in je onderwerpen maar resulteert dit ook in een ‘ecologische’ materiaalkeuze?
Anne Vanoutryve Wij leven duurzaam, recycleren, gebruiken voor 90% recup materiaal. Wat mijn kunst betreft, ik probeerde ecologisch te werken, maakte zelf verf maar technisch is het ontzettend moeilijk.

Kunstpoort Ik ontdek werken die een immense onrust uitstralen door een pasteuze wervelende manier van schilderen. Ik vermoed een ontelbaar aantal doorwerkte lagen. Toch behoud je een zekere frisheid, zelfs bij het gebruik van grijze vale tinten. Heb je daar een verklaring voor?
Anne Vanoutryve Tijd! Ik werk aan 20 tot 30 schilderijen tegelijk. Ik laat een laag 2 tot 3 weken drogen. De canvassen plaats ik met het geschilderde beeld tegen de muur. Bij het terug omdraaien kan ik met een nieuwe frisse blik verder werken.

Kunstpoort Werk je intuïtief of zie je het eindresultaat in gedachten?
Anne Vanoutryve Ik weet waar ik heen wil, schilder met een richtlijn voor ogen. Mijn kleine werken, spielerei kan je ze noemen, beschouw ik als voorstudies. Ook die zijn beredeneerd. Vaak maak ik foto’s van mijn schilderijen, scheur die, beschilder de print, maak een collage die dan resulteert in nieuw werk.

Kunstpoort Je schildert ook portretten. https://www.annevanoutryve.com/rhythemseries
Maak je portretten van iemand die je kent en beoog je een sterke gelijkenis? Of leg je de nadruk op de ziel van een persoon? Moet je iemand persoonlijk kennen om een sterk portret te kunnen schilderen?
Anne Vanoutryve Persoonlijk kennen is een must. De ziel, het innerlijke wil ik blootleggen. De aftakeling intrigeert me. Zo portretteerde ik een galerijhoudster, een fiere vrouw die wegdeemstert, een buurman, geïsoleerd van de buitenwereld… Mijn dochter schilderde ik terwijl ik vele uren samen met haar doorbracht bij een maandenlange revalidatie na een operatie. Mijn zoon vroeg mama waarom ik niet? Dus een portret van mijn zoon kwam er ook. Maar echt behoefte aan portretteren heb ik niet.

Kunstpoort Terrorism erases identity, Skullscape…, Burn baby burn
Dit zijn een heel ander soort portretten. Ze zijn zelfs groter van formaat (160x160cm…) en vertolken gruwel, naar ik vermoed terrorisme. Heb je het nodig om vreselijke gebeurtenissen van je af te schilderen? Kan je anders niet verder leven? Vanwaar die drang?
Anne Vanoutryve Het zijn portretten van de daders en slachtoffers van terreur. Mijn echtgenoot Danny werkte als debriefer na de aanslag in Zaventem, 2016. Hij stond in voor psychologische bijstand aan de hulpverleners. Het beeldmateriaal dat ik toen zag, deed me nadenken over de absurditeit van een oorlog voor religie. Vandaar ook mijn fascinatie voor misdaad, vergankelijkheid. Ik ben trouwens gek op de Scandinavische thriller reeksen. Ook door de operatie van mijn dochter groeide de interesse voor beenderen, skeletten, schedels. Een ander soort werk werd geboren, een vertolking van gruwel. Het werk ‘Burn baby burn’ ik noem het ‘De gevallen engel’ is daar een voorbeeld van.

Burn baby burn

Kunstpoort Tot slot nog 2 hypothetische vragen.
Zou je graag een periode 100% met je kunst willen bezig zijn, alleen, ver van familie en vrienden.
Indien ja, waar wil je dan je intrek nemen, resideren? Wie weet duikt een zekere lichtheid in je werk op?
Anne Vanoutryve Op uitnodiging van een galerie resideerde ik een tijdje in een voormalig legerkazerne op de grens van het vroegere Oost Duitsland. Voor een complete afzondering zorg ik soms zelf wanneer ik daar behoefte aan heb. Mocht ik mogen kiezen dan ga ik resoluut voor IJsland of zeker voor een Scandinavisch land, liefst in de winter omwille van het gefilterd licht. Ooit zeilde ik van Gent naar Tromsø, het noorden laat me niet los.

Kunstpoort Mocht je kunnen terugkeren in de tijd, naar een bepaald tijdperk in de kunst, welke periode zou je verkiezen en waarom?
Anne Vanoutryve De Renaissance vind ik boeiend, de tijd van de ontdekkingsreizen. Toch verkies ik de Barok voor zijn overdaad, overdreven realiteitszin en heftigheid in gevoelsuitdrukkingen. Deze stijlperiode ontdekte ik pas laat. In het kunstonderwijs was daar weinig aandacht voor.

https://www.annevanoutryve.com/

Tekst en beeld Kathleen Ramboer

Open Call van DIEPSEE

Diepsee lanceert een oproep aan alle kunstenaars om mee te werken aan het mailartproject POST—ART FROM THE EDGE#2

Wie of wat is DIEPSEE?

Diepsee is een kunstenaarsinitiatief te Oostende.
Diepsee is een collectief met een sociale structuur waarbij de identiteit en rol van de leden inwisselbaar en ondergeschikt is aan het project. Een uitdijend creatief proces waarbij de reis belangrijker is dan de bestemming en de kaart groter dan het gebied. Een multidisciplinair initiatief dat naast actuele beeldende kunst een kruisbestuiving wil brengen van performance, muziek, literatuur en film. De werking van het initiatief probeert een verbindende factor te creëren tussen makers en publiek. Korte toonmomenten zorgen ervoor dat de opening het karakter van een happening krijgt.
Co-artistieke werking, productie & communicatie
Hans Defer, Ron Van de Vyver, Philippe Badert, Chris Vanderschaeghe, Luc Barbier
info@diepsee.be
www.diepsee.be
https://www.facebook.com/Diepsee/

OPROEP
POST—ART FROM THE EDGE#2
MAIL ART PROJECT

In 2017 lanceerde Diepsee-Kunstenaarsinitiatief Post—Art from the edge; een project waarin ze kunstenaars uitnodigden deel te nemen aan een mail art project. De enige beperking was dat het kunstwerk niet groter mocht zijn dan een postkaart, A6, 105x148mm.
Nu, als gevolg van de corona-crisis is het tijd voor een follow-up. Expo’s over de hele wereld worden afgelast, maar de kunst blijft bestaan.

Hoe werk je mee aan POST—ART FROM THE EDGE#2 ?

  • maak een werk formaat A6 105x148mm
  • mail een afbeelding naar info@diepsee.be
  • tag je werk op je instagram account met @diepsee
  • voeg hashtag #postartfromtheedge toe

DIEPSEE zet het tevens op hun instagram en Facebook account
https://www.instagram.com/diepsee/
https://www.facebook.com/Diepsee/

De expo van POST—ART FROM THE EDGE#2

Op een later tijdstip volgt ook een expo van de werken.
Wil je aan de expo deelnemen, stuur dan je werk op naar:
DIEPSEE-KUNSTENAARSINITIATIEF, Plantenstraat 65, B-8400 Oostende, België

Alle postwerken worden niet geretourneerd.

Een greep uit reeds ingestuurde werken

 

 

 

 

Ron Van de Vyver
‘Feeling BRIGHT/Feeling BLUE’

 

 

 

 

 

 

 

 

Carine Booghs

 

 

 

 

 

 

Hans Defer
s.t. 04.0420
‘De schuldigen en onschuldigen lijken allemaal op elkaar’

 

 

 

 

 

 

 

 

Pascale Dobbelaere

 

 

Info en tekst diepsee
Kathleen Ramboer

Copyright beelden diepsee

BLIJVEND CREATIEF Max Van Hemel

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Kunstenaar en blogger Max Van Hemel heeft nu meer tijd voor opzoekingswerk voor zijn ‘kunstweetjes’. Deze, te lezen op zijn blog, zijn altijd boeiend en meer dan zomaar ‘wistjedatjes’. https://maxvanhemel.wordpress.com/

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
MAX VAN HEMEL Omdat het tijdens deze corona periode onmogelijk is samen te werken met modellen staat zo goed als alles on hold. Ik heb ooit over virtueel poseren gedacht maar het is er nooit van gekomen. Dus komen er geen tekeningen vanuit nieuwe ideeën. Gelukkig heb ik wel nog een archief waar ik kan uit putten. Dus maak ik tekeningen aan de hand daarvan. Dat is natuurlijk tot zo lang mijn papier- en potloodvoorraad strekt want ook van mijn voorraad hang ik af. Het eerste tekenresultaat heb ik toepasselijk Lady Corona de eerste gedoopt.

“Lady Corona de tweede” – tekening naar het werk “liegender Frauenakt”
van Otto Theodor Gustav Lingner (1856 – 1930)

Na de 2 Bruegels (een kopie van “De toren van Babel” en een versie van “Kermis in Hoboken”) kriebelt het om nog een derde te maken of een Jeroen Bosch…

De blogs en de kunstweetjes die gaan wel door. Nu juist door de crisis heb ik wat meer tijd om opzoekingen te doen, dingen te bekijken of te lezen.

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de corona crisis?
MAX VAN HEMEL Neen, niet echt. Een bacterie inspireert me niet zo. Ik werk meestal wel lang (een paar maanden) aan de voorbereiding van een werk.
Of misschien wel in de muziek, ik kan wel elke dag een liedje vinden waar ik de titel kan aanpassen: “Corooonaaaaa…I just met a girl named Coroonaaaaa…”

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
MAX VAN HEMEL Niet intensiever, maar zeker ook niet minder. Kunst maken is meer dan wat tekenen. Net zoals in de sport moet er blijvend getraind worden en “vanuit uw kot” kan je, duidelijk ook vanop de rollen in de garage, kunst maken. Wel heb ik mensen, interactie, nodig om tot creëren te komen. Soms zijn dat eenvoudige portretten, soms worden het verhalen. Geen mensen = geen verhalen… lang moet deze Corona periode nu ook weer niet gaan duren.
Wat ik wel bewust heb geminderd is Facebookgebruik. Dit tweeslachtig medium dat graag gesponsorde berichten ziet maar liever geen (naakte) kunst, laat ik even voor wat het is. Alleen de blogs verschijnen nog op Facebook. Dat brengt op zich al enorm veel rust.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
MAX VAN HEMEL Kunst maken is minstens een noodzaak. Voor mij is tekenen een verslaving. Ik zou niet kunnen zonder. Maar het is niet dat ik deze periode specifiek beter door kom omdat ik tekeningen maak. Stel je voor dat tekenen nu net dé oplossing zou zijn. “Iedereen aan de potloden!” roep ik dan.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
MAX VAN HEMEL Zeker. Onder andere de derde triptiek (van de liefde) staat nu on hold. Normaal zou ik daarmee na de Van Eyck-expo (MSK) in productie gaan maar aangezien nu niemand uit zijn kot mag, moet ik het noodgedwongen uitstellen. Er zijn ook nog losse projecten die ik wou opstarten die om dezelfde reden niet van de grond komen. Nu ja, erg is dat niet. Hoe langer de wijn blijft liggen, hoe beter hij wordt. Met ideeën is dat net zo. Al komt er best wel een moment om de fles te kraken.
Er zijn ook expo’s afgelast of verplaatst. Dat is erg spijtig. Maar dat komt allemaal terug. Als we ons alleen daar zorgen moeten over maken, dan hebben we er weinig. Gezondheid is veel belangrijker. Daar ligt nu alle prioriteit.

info

https://maxvanhemel.wordpress.com/
foto copyright Max Van Hemel

BLIJVEND CREATIEF Martine Platteau

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Martine Platteau geniet van de stilte, lange wandelingen, een boek… De ideeën zullen wel komen.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
MARTINE PLATTEAU Toevallig ben ik begonnen aan nieuw werk.

Het is een reeks van 10 die later zal uitgroeien tot een installatie.
Van het gouden masker, dat een afdruk is van mijn mond, heb ik een foto gemaakt. Met die foto veranderde ik mijn profielfoto op FB.
Het gebeurde zomaar want het masker is al 20 jaar oud. Nu pas maakte ik een montage van het masker en mijn foto.
zie FB https://www.facebook.com/martine.platteau

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
MARTINE PLATTEAU Een deel ervan kan je als toepasselijk beschouwen, een ander deel, 20 jaar oud, past er perfect in.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
MARTINE PLATTEAU Helemaal niet….eigenlijk geniet ik nu van de stilte, van langere wandelingen en een boek. Ideeën zullen wel komen.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
MARTINE PLATTEAU Neen. Wel kan ik niet anders dan creatief zijn. Zo naai ik mondmaskers waarvan een foto waarschijnlijk middenin een werk terecht komt.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
MARTINE PLATTEAU Plannen zijn er altijd…. komt wat komt… ik werk gewoon door, de tijd vliegt al snel genoeg.

info

www.martineplatteau.be

https://vimeo.com/user49104775

foto’s copyright Martine Platteau

BLIJVEND CREATIEF Kristel Van Lent

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Kristel Van Lent heeft nu meer tijd voor haar glaskunst en merkt dat het allemaal trager kan.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
KRISTEL VAN LENT Glaskunst is werk van lange adem. Pre coronatijd was ik aan het werk met pâte de verre (korreltjes glas die je nog ziet na het smelten) Daar doe ik nu mee verder. Je kan het een stilleven noemen, 5 of 6 schoteltjes naast elkaar met koffiebekers, suikertje en roerstokjes.
Werktitel: ‘coffee to go — coffee till the end’

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
KRISTEL VAN LENT Wat ik nu aan het creëren ben is niet op deze crisis geïnspireerd alhoewel… mijn werk gaat over ons jachtig levensritme en ‘corona’ stemt tot nadenken over stress. In mijn hoofd broedt nieuw werk, zoals altijd heb ik tijd nodig om het uit te voeren. Hoe ga ik om met stress? Kan mijn lichaam dit aan? Eenmaal het werk klaar, zal het ongetwijfeld van toepassing zijn op veel mensen die in onmogelijke situaties verzeild raakten door deze covid-19. Faillissementen, slachtoffers van te late medische onderzoeken, kinderen in moeilijke leersituaties die achterop geraken, depressies… wie weet wat erop ons afkomt.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
KRISTEL VAN LENT Ik ga werken en wandel. Naast die regelmaat ben ik wel meer thuis: geen academie, geen musea, geen familiebezoeken. De gewonnen tijd gaat naar mijn glaskunst. Ik merk dat ik nu langzamer te werk ga, zonder haast.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
KRISTEL VAN LENT Door de glaskunst leerde ik met stress om te gaan, mijn gevoelens te uiten. Dit was duidelijk van bij de start van deze discipline. Ik breng mijn gedachten op een dwaalspoor en vergeet heel even wat corona meebrengt voor mijn omgeving.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
KRISTEL VAN LENT Mijn tentoonstelling die gepland was gedurende de maand april is een jaar uitgesteld. Ook onze reis is geannuleerd maar al de rest gaat verder: musea bekijk ik online en aan mijn werk voor de academie werk ik verder.

info

www.kristelvanlent.be
https://www.facebook.com/glaskunst.kristelvanlent/
copyright foto Kristel Van Lent

 

BLIJVEND CREATIEF Dirk Wollaert

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
Fotograaf Dirk Wollaert duikt diep in zijn foto-archieven want in zijn tuin is geen enkel onkruidje meer te vinden.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
DIRK WOLLAERT Gedurende de laatste jaren ben ik meer en meer gespecialiseerd in archeologie fotografie; Jammer maar alle nieuw geplande projecten hieromtrent liggen stil.

Eén opdracht was sedert eind vorig jaar net achter de rug en zou een vol jaar te zien zijn in het PAM te Velzeke.  Ik was ingeschakeld voor de volledige fotografie van een tentoonstelling in het Archeocentrum Velzeke rond het thema 10 jaar archeologie in ZO-Vlaanderen. Inmiddels waren mijn foto’s te zien als achtergrond in de nieuwsuitzendingen op alle Vlaamse TV-zenders. De tentoonstelling werd druk bezocht maar corona toestanden staken een dikke stok in de wielen. https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/landschap-doorgrond-tien-jaar-archeologisch-onderz/b06a48ff-09ef-4c96-98f0-dd259ec879cb

Mijn grote passie blijft echter straatfotografie en ook hier valt momenteel niet veel te rapen nu iedereen in zijn kot moet blijven. Zodra Corona het echter toelaat staan Parijs en Londen steevast bovenaan mijn lijst als locatie om op jacht te gaan voor mijn straatfoto’s.

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
DIRK WOLLAERT Nieuw werk is er momenteel niet buiten een klein project rond trage wegen voor de gemeente. Naast het volledig op orde zetten van mijn tuin – je hebt al een vergrootglas nodig om nog één onkruid te vinden – ben ik wel terug diep in mijn foto-archieven gedoken.

Buiten de talrijke Corona-gerelateerde fotografie initiatieven, die overal te pas en te onpas opduiken en waar ik me bewust van weg hou, is er onlangs een prachtig initiatief opgedoken op Facebook. Filip Claus heeft een groep fotografen gecontacteerd met het verzoek regelmatig foto’s “met een hoek af” te posten, foto’s die bij voorkeur liefst niet “Corona” als onderwerp hebben. We willen dus een beetje tegendraads zijn in de huidige Corona hysterie en de fotografie gebruiken om nog wat positief expressief en creatief te zijn. https://www.facebook.com/groups/657831481702995/
Dit is mijn recentste input

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
DIRK WOLLAERT Ik probeer actief te blijven in de fotografie, maar het gemis aan mijn jachtterrein, de straatfotografie, speelt me toch parten.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
DIRK WOLLAERT Er stonden dit jaar een aantal mooie projecten op stapel die nu allemaal tijdelijk on hold staan. Het was de bedoeling binnen het kunstenaarscollectief Lakart een nieuwe groep op te starten voor de fotografie waarvan ik de kar zou trekken. Na enkele voorbereidende vergaderingen lagen diverse concepten op tafel. Door Covid-19 zien we ons genoodzaakt de eerste werkvergadering tot nader order uit te stellen. https://www.lakart.be/

Naast deze meer doelgerichte groep ben ik samen met een collega fotograaf in Laarne van start gegaan met een meer laagdrempelige fotografiegroep. Iedereen die interesse heeft in het medium is welkom. De bedoeling is onze kennis te delen en van elkaar te leren.
Eén van de resultaten van een eerste uitstap met onze groep.

Beide initiatieven en de erbij horende projecten staan momenteel on hold.

info

https://www.facebook.com/dirk.wollaert
https://www.loenke.com/interviews-en/dirk-wollaert-art-as-the-language-of-emotions/
https://exsitu.be/posts/een-dag-in-het-leven-van-de-conservator-restaurator
https://www.so-lva.be/archeologische-projecten?f%5B0%5D=pas_26%3A27
https://www.bspfestival.org/nl/wedstrijden/brussels-in-motion/finalisten/
copyright foto’s Dirk Wollaert

BLIJVEND CREATIEF Ann Vermeersch

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
Tijdens deze lockdown schuift Ann Vermeersch bij het schilderen haar sombere gedachten aan de kant.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
ANN VERMEERSCH Ik schilder nu een macro organisch object.

foto copyright Ann Vermeersch

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
ANN VERMEERSCH Neen, niet reëel maar het schilderen ontspant en geeft voldoening in deze vreemde tijden.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
ANN VERMEERSCH Inderdaad, tijdens deze lockdown vallen mijn andere activiteiten weg zoals lessen modeltekenen en vrijwilligerswerk. Zo kan ik me thuis meer focussen op schilderkunst.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
ANN VERMEERSCH Jazeker het werken ontspant en verdrijft sombere gedachten.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
ANN VERMEERSCH Ik heb grootse plannen en zou graag een portret schilderen van al de personen in mijn omgeving die ik liefheb.