Greenwich: Tic-tac, Tic-Tac, Tic-Tac

 

Een technische repetitie

“Het is juist”. “Ja, maar het is niet gemakkelijk, een halve centimeter en het is totaal anders”. De toneelmeester probeert de metronoom met die van de opname te synchroniseren. Deze avond heeft een technische repetitie van het toneelstuk Greenwich plaats. Morgen is de generale en overmorgen de première. Juist op tijd om alle technische kanten van de voorstelling op elkaar  af te stemmen. Tic-tac, tic-tac. “Licht, geluid en overgangen van acteurs, moeten op elkaar afgestemd worden” zegt Bart de regisseur.

Kristine: “ik moet door de deur met de rolstoel en het is nipt”. De overgangen, zoals de veranderingen van scène of de bewegingen van de acteurs, moeten geoefend worden.

Kristine rijdt naar de voorkant van het podium. “Waar zijn de toeschouwers?” vraagt Kristine. “Ik zal heel dichtbij komen”, “ik moet boven hun hoofd kijken”.

De familie van de glorieuze jaren ‘30

Tot op het einde van de jaren ‘70 dachten we dat de vooruitgang en de economische groei geluk zou brengen aan de mensheid. De koelkast, de stofzuiger, een moderne badkamer, een auto om op vakantie te gaan, deze elementen gaven die indruk.

Doch kwamen de eerste tekenen van een sluipende crisis in de staalindustrie en de mijnen. De families van de werknemers werden als eersten getroffen. Walter van den Broeck, de schrijver van het toneelstuk Greenwich, groeide in deze omgeving op. Hij situeert deze tragikomedie in die tijd.

Bart, de regisseur: “ Samen met Marc hebben wij een aantal toneelstukken van Walter van den Broeck gelezen. We hebben een stuk gekozen met spanning en humor dat het dichtst bij Stille Hoop lag, ons theatergezelschap.” Marc: “We hebben Walter ook gekozen vanwege de taal, dicht bij het volk, down to earth.”

De sociologische transgressie

Elisa, de moeder is afkomstig uit de gegoede burgerij, haar man, de vader, komt uit het arbeidersmilieu. Hun eerste kind heeft een psychische aandoening. De tweede dochter is sociaal geïsoleerd maar ondersteunt de hele familie in het dagelijkse leven. De moeder is verlamd, de vader werkloos. Dit is een zwaar plot.

Om het toneelstuk te laten evolueren introduceert Walter van den Broeck een extra-personage: Saturnino. Hij is een mysterieus figuur die een analyse maakt van de personages en die de toeschouwer toelaat om de geheimen van het gezin te ontwarren .

Een liefdesverhaal

Bart:”De klok (van de oudste dochter) mist haar wijzers. Die van de moeder loopt juist. Die van de vader loopt achter, die van de (jongste) dochter loopt voor.”

De pater familias is in feite niet betrouwbaar. Hij verwacht van zijn jongste dochter dat ze een ei perfect kookt. Hij kan niet communiceren met zijn oudste dochter. Hij zoekt werk maar verlaat het heel snel of wordt ontslagen. Hij zoekt tevergeefs naar een optimalisatie van het productieproces van zijn vorige job. Hij vertelt verkeerde verhalen aan de familie. Toch gelooft de moeder elke keer opnieuw wat hij vertelt. En de dochter ook. Ze willen erin geloven. De arrogante houding van de vader is slechts een dekmantel voor zijn onzekerheid. Het is Saturnino die, tijdens een hele emotionele scène, de beide ouders dwingt om tegen elkaar te zeggen dat ze van elkaar houden.

Een gezelschap, een familie

Bart: “Wij zijn een gezelschap waarvan de leden al 31 jaar samen spelen. De Stille Hoop. Vorig jaar hebben wij Marius gespeeld, met live muziek. Wij kennen de kwaliteiten van de verschillende acteurs en wij proberen hun kwaliteit zo goed mogelijk naar voren te brengen en ik denk dat u dat zal zien. Iedereen kan alles spelen. Maar er zijn dingen die toch beter zijn bij die of die persoon. Als je de luxe hebt om dat te gebruiken, dan moet je dat doen. Wij doen dat voor het publiek, dan moet je het zo goed mogelijk doen.”

Een familie kies je niet. Die groeit organisch. Walter van den Broeck beschrijft een familie met haar moeilijkheden. De rollen zijn gedefinieerd in het begin. Ze evolueren doorheen de tijd door interne en externe invloeden. De jongste dochter droomt bijvoorbeeld van weg te gaan en haar autonomie te veroveren. Op het einde van het stuk keert de familie terug naar de wijk waar ze begonnen is. Wij vermoeden dat de ouders deze wijk verlaten hebben vanwege de druk van de omgeving. De terugkeer naar Greenwich op het einde van het toneelstuk is een overwinning van de liefde op het lijden en op de omgeving.

Op de terugweg

Een deel van het publiek behoort tot de naaste omgeving van de leden van het toneelgezelschap. Mensen die elkaar sinds jaren niet meer gezien hebben, ontmoeten elkaar opnieuw. De sfeer tussen deze mensen is teder. Het verleden komt naar boven en wordt op weg naar huis verteld en besproken. Wat er gebeurde met de families, kinderen, wie met wie is getrouwd en de drama’s. Deze onderwerpen vinden wij, met de nodige spanning, terug in het toneelstuk.

Stille Hoop: https://m.facebook.com/destillehoop/?tsid=0.601780209339322&source=result

Tekst & Foto’s Eric Rottée

 

 

 

Kaatje is verdronken

Landjuweelfestival 2017 in Oostende

Oostende was dit jaar de gaststad voor het Landjuweelfestival, het feest van het amateur-
theater.
Naast de voorstellingen van de selectie zelf, is het festival ook een beetje een podium
voor lokaal talent, maar natuurlijk vooral een genot voor wie van theater houdt.
Een van de laureaten van dit festival werd het Mechels theatergezelschap Voor Taal en Kunst.
Dit gezelschap streeft ernaar om boeiend theater te brengen die het publiek emotioneel raken.
Er wordt heel bewust voor produkties gekozen die een uitdaging bieden voor zowel speler, als regisseur als decorontwerper.
Ze trachten van amateurtheater ietsje meer te maken dan louter en alleen maar amusement.
VTK werkt regelmatig met professionele regisseurs en ervaren, gedreven spelers om zo theater te brengen dat kwaliteitsvol is en toch zeer uiteenlopend qua genre.

Videograaf
Bert VANNOTEN

81 ste Landjuweelfestival in Oostende van 1 tot 5 november 2017

Volgende halte, Lust naar Kust!

Na een geslaagde editie in Mechelen meert het rondreizende Landjuweelfestival dit jaar aan in Oostende. De stad aan zee staat vijf dagen lang in het teken van hét festival voor amateurtheater. Het Landjuweelfestival toont het amateurtoneel in al zijn kwaliteit en diversiteit. Je krijgt een caleidoscoop aan voorstellingen op de meest uiteenlopende locaties.
Theatervermaak naar ieders smaak!

De geselecteerden

– ‘De Genezing van de Krekel’ naar Toon Tellegen door Rederijkerskamer De Loofblomme, Sint-Denijs-Westrem
– ‘De naam’ van Jon Fosse door Pronk, Zonhoven
– ‘Kaatje is verdronken’ van Alex van Warmerdam door Voor Taal en Kunst, Mechelen
– ‘Kaspar’ van Stijn Devillé en Adriaan Van Aken door Carrosserie Mortier, Gent
– ‘Pygmalion´ naar George Bernard Shaw door Theatergroep Hoogspanning vzw, Beerse
– ‘Nachtelijk Symposium’ van Erik De Volder door Theater Krakeel, Gent
– ‘SHOW’ van Steven Duyck en uit improvisaties door theatergroep BIT, Izegem
– ‘Vrouwens’ van Marthe Thys door Vrouwens, Gent.

Naast de voorstellingen van de Landjuweelselectie zelf, zijn er tal van andere zaken te beleven op diverse locaties: voorstellingen, workshops, lezingen, ontmoetingen, gesprekken …

Info

Meer info over het Landjuweel op de site van Open Doek: https://opendoek.be/landjuweel/2017

Tickets

https://opendoek.be/landjuweel/2017/reservatie-en-info

 

TOEKOER

Toekoer theaterfestival:
theater, vertelkunst en muziek voor de ganse familie

Toekoer beleeft zijn vijfde editie.
Toekoer is een jaarlijks familie theaterfestival georganiseerd door OPENDOEK en de Abdijsite Herkenrode.
https://www.opendoek.be/
http://www.abdijsiteherkenrode.be/

Het prachtige domein met de oude hoevegebouwen van de abdij Herkenrode en de omliggende 100 hectare natuurgebied zorgen ervoor dat zowel de cultuur- als de natuurliefhebber aan zijn trekken komt.

Het programma omvat een brede waaier aan kinder- en familievoorstellingen, muziek-, vertel- en figurentheater, visuele acts, poëzie voor groot en klein…
Het theaterfestival kan je makkelijk combineren met een bezoek aan het belevingscentrum en de kruiden- plus inspiratietuinen van de abdijsite. In de inspiratietuinen vind je meer dan 500 verschillende kruiden en kruidachtige planten. Zie links
http://www.abdijsiteherkenrode.be/de-site/kruiden-en-inspiratietuin/ en
http://www.abdijsiteherkenrode.be/de-site/belevingscentrum/

INFO

Zondag 3 september 2017 van 13u tot 18u30
Abdijsite Herkenrode
Herkenrodeabdij 4
3511 Kuringen

TICKETS

Buitenvoorstellingen: GRATIS
Locatie: de koer, Clavis Conceptwinkel gelijkvloers, het grasperk, het Kunstwerk en Sacramentskapel.
Binnenvoorstellingen: 1 euro
verzamelen aan het Poortgebouw/Clavis Conceptwinkel vanaf 10 min. voor elke voorstelling

TICKETS enkel verkrijgbaar de dag zelf aan de ticketbalie op het festivalterrein vanaf 10u

COMBITICKET
Bij aankoop van 1 ticket krijgt men een bon met 2€ korting voor een combi bezoek aan het Belevingscentrum en de Kruiden en Inspiratietuin op de Abdijsite.

PROGRAMMA

Het volledig programma raadplegen kan via
https://opendoek.be/toekoer/2017

 

Frontparadijs, theaterfietstocht naar WOI

multimediaal spektakel over
de Eerste Wereldoorlog te Lichtervelde

een samenwerking tussen De heemkundige kring en cultuurverenigingen
De Burgersgilde en De Zwaan
een regie van Bart Cafmeyer, scenario Benedict Wydooghe
zaterdag 9 en 16 september 2017
zondag 10 en 17 september 2017

De theaterfietstocht focust vooral op de jaren 1917 en 1918. ‘Stop de waanzin’ is een van de vele thema’s die aan bod komen. De laatste oorlogsjaren in het hart van West-Vlaanderen zijn immer met bloed geschreven. ‘Het frontparadijs’ neemt je mee naar de treurige dorpsgeschiedenis als de Duitse soldaten vanuit Lichtervelde naar de derde Ieperslag vertrekken. Dagen later spoelen ze terug aan, op krukken en in berries, ze zijn stuk geschoten en verhakkeld. De oorlogsmoeheid slaat toe en de waanzin dient zich in duistere gedaanten aan. Moeders krijgen de daver op het lijf als ze in een zeldzame brief lezen wat hun zoon aan dat front meemaakt. In het kerkhospitaal tarten amputatiescènes de verbeelding. Burgers vragen zich af wie de vijand nu eigenlijk is: pinhelmen die een kind op de schoot nemen? Of zijn het de Fransen, die het dorp als gek bombarderen? Bordelen en officierencasino’s camoufleren de armoede waarin de bevolking verdrinkt. Vrouwen vergeten hun huwelijksplicht, jonge meisjes leidden een slecht leven en rollen de prostitutie in… tot een zekere Arthur Naeyaert opdaagt en een daad van verzet pleegt.

Info

De tocht rijdt in een groep van maximaal veertig fietsers op zaterdagen 9 en 16 en zondagen 10 en 17 september 2017. Start om 12u30, 12u55, 13u20, 13u45, 14u10, 14u35, 15u00, 15u25. De afstand bedraagt ongeveer zes kilometer, het tempo is haalbaar en de tocht duurt vier uur, pauze inbegrepen. Mindervaliden kunnen intekenen op een busrit.

links

http://heemkringlichtervelde.wikidot.com/frontparadijs
https://www.facebook.com/heemkundigekring.lichtervelde/

kaarten kan je telefonisch bestellen 051 72 46 76
of afhalen
Openbare bibliotheek
Marktstraat 19
Lichtervelde

WAK – Wie niet weg is – Theaterstuk van de Bromvlieg

Zaal Zirkus aan de Zirkstraat 36 te Antwerpen bereik je via een poort met daarachter een klein gezellig pleintje dat de toegang tot het theater onthult. De zachte lentetemperaturen zorgen voor een zuiders sfeertje. Jongelui hebben zich buiten op een stoel of op de grond genesteld en genieten van de warme avond.

Ook binnen in het kleine maar gezellige cafetaria wachten bezoekers op de aanvang van het spektakel. Even na 20 uur worden we uitgenodigd om plaats te nemen in de theaterzaal.

Het podium is verlicht. De personages zijn aanwezig. Een jongeman staat recht, beweegloos. De andere zes liggen twee per twee, in lepeltjeshouding, op de grond. Allen dragen ze wit ondergoed.

Eenmaal de bezoekers zich geïnstalleerd hebben, ontrolt zich een boeiend toneelstuk.

De regisseur licht toe

In juni vorig jaar werden de audities georganiseerd voor het toneelstuk dat in het kader van de ‘Week van de Amateurkunsten’ – uitgave 2017 – door Bromvlieg zou gebracht worden. Het hele theaterstuk moest een productie worden, uitsluitend gerealiseerd door studenten, inclusief het regiewerk.

Sofie werd verkozen tot regisseur van het stuk en kon zo de wereld van de regie verkennen. Die bracht veel verrassingen met zich mee. Het werd een ware uitdaging om met ideeën voor de proppen te komen, een decor te ontwerpen, gepaste overgangen in het toneelstuk te bedenken, …  Maar daar bleef het niet bij. Ook op menselijk vlak werd het een ware leerschool. Haar leiderschapscapaciteiten werden op de proef gesteld, dit in een gezelschap van voornamelijk studievrienden, wat eveneens haar sociale vaardigheden uitdaagde.

In oktober 2016 hadden de audities voor de acteurs plaats en een week later ging het project werkelijk van start.

Dit was het gegeven: “Zes personages bewandelen dezelfde straat, op de weg komen ze iemand tegen. De stad is hun terrein, een speelveld waar ze blikken gaan spotten en werelden vangen. Vanaf daar is is hun verhaal verschillend. Wie ze zijn, dat hangt van jou af. Zie jij wat ik zie? Een stuk dat speelt met de kracht van perspectief en het heilige geloof dat iedereen een verhaal te vertellen heeft.”

Het eindverhaal is van de hand van Sofie: Simon, één van de twee mannelijke acteurs, vertelt hoe hij zijn broertje is kwijtgeraakt. Iedere dag keert hij terug naar de plaats van het onheil waar hij de voorbijgangers observeert en zich de verhalen voorstelt die ze met zich meedragen. Dit is het verhaal dat alle andere stukjes verklaart. Het is aan de kijker om die stukjes samen te brengen en de symbolische rode draden in het verhaal te ontdekken. Zo is er bijvoorbeeld de link tussen het openbaar vervoer en de achtergrond van het decor die tijdens het toneelstuk penseeltrek na penseeltrek een tramlijn weergeeft.

Het is een reflectie van wat er in het verhaal gebeurt.  Een ander voorbeeld is de plunjezak die bij het begin van het toneelstuk de aandacht van de kijker trekt. De personages ontwaken, nemen een plunjezak en beginnen zich te kleden, terwijl één zak onaangeroerd blijft hangen. Deze refereert naar het verdwenen broertje dat toch nog aanwezig is. Zo geven ook de expressies van de acteurs die zich op bepaalde ogenblikken op de achtergrond bevinden, een aanvulling op ieder stukje verhaal. Het verhaal over dromen wordt ondersteund door drie meisjes die al slapend tegen elkander aanleunen.

Wie is wie?

Sofie Gebruers, de regisseur van het toneelstuk heeft erg veel voldoening gehaald uit deze ervaring. Het was een enorme verantwoordelijkheid en ze beseft ten volle dat wanneer het was misgelopen, zij als enige hiervoor verantwoordelijkheid zou dragen.  De andere kant van de medaille: als het wel goed verloopt is het hààr verwezenlijking.

Sofie beseft ook dat ze als regisseur nog een weg heeft af te leggen. Het was bijzonder moeilijk om bij de aanvang van iedere opvoering de dingen los te laten en alles over te laten aan de acteurs, in de hoop dat ze het goed zouden doen.

Met de opvoering van vanavond, de vierde in rij, komt dit theaterstuk ook aan zijn eind. Dit is voor Sofie geen negatief gegeven.  Het eenmalige karakter geeft immers de schoonheid van theater weer: het is een uniek moment dat in het hier en nu plaatsvindt. Er is nu ruimte voor een volgende uitdaging.

Aan toekomstperspectieven heeft Sofie zeker geen nood. Zo werd ze door het Antwerps theater gevraagd om bij hen een stage te lopen. Studentenradio is een andere optie. Ze wil nu veel verschillende zaken uitproberen om later gericht te kunnen evolueren naar wat haar voorkeur draagt: tekst-wedstrijden, podiumwerk, …, kortom, zichzelf challengen zoals ze dit het voorbije jaar deed. Haar huidige studies – Politieke wetenschappen / Journalistiek – liggen trouwens ook in de richting van ‘verhalen brengen’, ‘reportages maken’.

In haar huidige situatie beschouwt ze haar studies als het theoretische gedeelte en projecten zoals dit theaterstuk als de praktische kant. Waarom later niet die beiden laten samenvloeien?

Als laatste onderdeel van ons gesprek geeft Sofie nog een nabeschouwing over haar samenwerking met de acteurs. Het betrof een groep mensen uit verschillende richtingen die je in andere omstandigheden waarschijnlijk niet zou ontmoeten. Leiding geven aan een groep jongeren van dezelfde leeftijd duwt je in een welbepaald rolpatroon. Maar van zodra ze met hen buiten het theater in een andere setting kwam, was ze gewoon vriend onder de vrienden. Ook dit onderdeel maakte het voor Sofie een leerrijke en superleuke ervaring.

Marthe De Ruysscher is student Theater, Film en Letterkunde aan de Universiteit Antwerpen.

Gezien het niet makkelijk is om toegang te krijgen tot een officieel theatergezelschap nam ze in oktober vorig jaar voor het eerst deel aan de audities van Bromvlieg.

De motivatie om zich kandidaat acteur te stellen werd vooral gedreven door een behoefte om nieuwe mensen te ontmoeten en omwille van het voor haar reeds gekende plezier dat ze ervaart in het theaterspel en het leven achter de schermen. Er zit ook een praktisch kantje aan: in het kader van haar studies is een dergelijk project de ideale manier om de theorie uit haar opleiding in de praktijk toe te passen.

Interessant en leerrijk aan dit project was vooral de vrijheid die aan de acteurs werd gegeven. Naast de rode draad in het verhaal was iedere acteur vrij om zijn deel in te vullen. Dit betekent dat ze zelf haar tekst schreef.

In de toekomst wil Marthe graag verder evolueren in de wereld van theater, film of televisie. Haar oorspronkelijke droom was regisseur worden, maar nu heeft ze de smaak te pakken van het acteren!

Simon Rubbrecht nam voor het eerst deel aan de audities van Bromvlieg, en ook met succes. Hij had in het verleden in een koor gezongen voor een toneelstuk. Hij is ook actief in operastukken, musicals en zingt in een metalband. Theater leek hem een mooie aanvulling op die andere activiteiten.

Zijn drijfveer is de erkenning van het publiek, het gevoel de mensen iets te geven om mee naar huis te nemen.

In het verleden heeft hij een cursus zang gevolgd en daar geleerd zijn stem onder controle te houden. Veel oefenen en opzoekingen op het Internet helpen hem om zijn prestaties naar een hoger niveau te brengen.

Een professionele carrière op het podium ambieert hij niet echt. In de toekomst ziet hij zich verder evolueren in zang, maar dan op vrije-tijdsbasis. Wat hij nu beleeft is eenvoudigweg leuk, en dit wil hij graag zo houden.

Nabeschouwing

De verhalen, uitgewerkt en gebracht door de acteurs, zijn moeilijk in een overkoepelend geheel te stoppen.  Het zijn stuk voor stuk verhalen uit onze tijd: positief denken, relatie met de ouders, …

Het decor is ondersteunend door zijn minimalistisch opzet.

Het thema van mensen die wachten zonder een duidelijk doel refereert enigszins naar het stuk van Samuel Beckett: “Wachten op Godot”. Daar waar Beckett naar de absurditeit van onze samenleving verwijst, wordt hier het individu in de kijker gezet. Daar waar de woorden in het stuk van Beckett geen betekenis hebben, wordt hier een discours ontwikkeld met het doel een beeld op te bouwen, een beeld van onze samenleving waarmee we het al dan niet eens zijn. Als toeschouwer van een theaterstuk beleven we onze emoties elk op onze eigen manier, ook zo het aanvoelen van de nabijheid van de acteurs. Dit maakt dat deze kunst één van de mooiste en boeiendste kunstvormen is.

Tekst Magda Verberckmoes
Foto’s Eric Rottée

Het is weer feest in Westouter!

15 jaar Spots op West
theaterfestival

15 jaar ondertussen vormt Westouter het stemmige decor voor een charmant theaterfestival.

Op uiteenlopende locaties: het dorpsplein, loods, schuur, kantine, brouwerij, kerk, kan je boeiende voorstellingen meemaken. Vertellingen, toneelstukken, danstheater, improvisatie, het is er allemaal. Er lopen voorstellingen uit heel Vlaanderen, Brussel én zelfs een paar buitenlandse. Dit is mogelijk gemaakt dankzij een uitwisseling met de Duitse partner Bund Deutscher Amateur Theater, organisator van het festival Theaterwelten.

Ook in open lucht, langs de wijnroute, wordt toneel gespeeld. individuele vertellingen zijn er in de zetelliftjes van de kabelbaan Cordoba. Er is animatie voor jong en oud plus gratis concerten in en rond de spiegeltent. Het festival palmt zowat het hele dorp in.

Voor heel wat jongeren is Spots op West een eerste kennismaking met theater. Een kennismaking die later soms uitgroeit tot een echte passie.
Spots op West is echt een heerlijk theaterfestival voor het hele gezin.

Spots op West is een samenwerking tussen OPENDOEK,-Amateurtheater Vlaanderen en lokale vrijwilligers.
https://www.opendoek.be/

Spots op West 2017 verwelkomt jullie graag van
6 tot 9 juli 2017
Westouter

Tickets
beschikbaar vanaf 1 juni via www.spotsopwest.org en tijdens het festival op het festivalsecretariaat.

Voor meer info en programma zie
http://www.spotsopwest.org/nl/festival/programma
info@spotsopwest.org


https://www.facebook.com/spotsopwestfestival/