KUNST BUITEN-Sessies

 

Kunst buiten! Inspiratie voor Week van de Amateurkunsten

Studiedag

Tijdens drie regionale inspiratiesessies brengt het Forum voor Amateurkunsten in oktober 2017 kunst in de vrije tijd in lokale context voor het voetlicht. Hier kan je aan de slag gaan met het thema van de week van de amateurkunsten 2018: KUNST BUITEN!. Je kan er leren hoe andere steden en gemeenten vorm geven aan hun amateurkunstenbeleid én kennismaken met de 10 toetsstenen waarmee het Forum lokale politici willen kietelen naar aanleiding van de verkiezingen in 2018.

Concreet is er een sessie op dinsdag 17 oktober in Hasselt, op 24 oktober in Lier en op 26 oktober in Roeselare.

Met tien toetsstenen voor een actueel lokaal amateurkunstenbeleid en de KUNST BUITEN!-sessies inspireert het Forum voor Amateurkunsten vanaf dit najaar vanuit de praktijk de toekomst van het lokale beleid voor al wie zelf kunst maakt.

KUNST BUITEN! gaat over kunst in de publieke ruimte, naar buiten komen met je kunst, maar ook over de plaats van kunst binnen het (lokale) cultuurbeleid en binnen onze samenleving. Ook talentontwikkeling, kunsteducatie, culturele ontplooiing en de verbindende kracht van kunst verdienen hierin een plaats. Voor een uitgebalanceerde kweekvijver voor talent speelt de lokale overheid een belangrijke rol: om ter plaatse één en ander waar te maken en om zuurstof te geven, met het oog op multiplicatie.

Videograaf
Bert VANNOTEN

SHAKEN NOT STIRRED

Een dansproject van FAMEUS

“May we present you our cocktail menu, created to fulfill all your needs.

This cocktail menu is a beautiful marriage between classics like West Side Story, Romeo & Juliette and our crazy invented mixtures”

Waar staat Fameus voor?

Fameus vzw is een professionele organisatie die alle socioculturele organisaties en amateurkunstenaars, ongeacht hun achtergrond in Antwerpen en districten wil inspireren, stimuleren én ondersteunen. Fameus staat open voor een brede waaier aan kunstdisciplines en is een absolute must voor de vele amateurkunstenaars van grootstad Antwerpen. Hun welluidende slogan FAMEUS! EEN BROEDPLAATS VOOR AMATEURKUNSTEN is zeker toepasselijk.

Shaken not stirred, een woordje uitleg.

Fameus verzocht drie professionele choreografen 21 dansers 4 maanden lang  te coachen en toe te werken naar een poëtische voorstelling waarin verschillende stijlen aan bod komen: van cabaret naar burlesk, van afro en hip hop naar hedendaagse dans…

De drie choreografen/coaches Kim Bui (Urban – Let’s go urban), Fanny Heuten (Afrikaans – Stage Rumours) en Philine Janssens (hedendaags – Dans!Apen) selecteerden de dansers via een auditie. De groep van 21 dansers is heel verscheiden: ervaren en minder ervaren, urban en klassiek, geschoold en niet geschoold.

De drie choreografen: Kim Bui, Philine Janssens en Fanny Heuten

Fameus http://www.fameus.be/
Let’s go urban http://www.lguacademy.be/
Stage Rumours http://www.stagerumours.be/index.php/nl/
Dans!Apen http://dansapen.be/

Het relaas van een repetitie

Wij, reporters van KUNSTPOORT, mochten woensdag 15 maart een kijkje nemen achter de schermen en de vierde Shaken not stirred repetitie bijwonen in de Stedelijke Basisschool De Evenaar te Antwerpen. Stille lege gangen en trappen leiden ons naar een turnzaal waar gezellige drukte heerst. Hier wordt gedanst tussen turnrekken, touwen en gymtoestellen, ver weg van schijnwerpers en podia. Burlesque kledij, hoeden, hoge hakken verraden dat er hier fel geoefend wordt voor een wervelende dansvoorstelling met showallures.

 


Kim Bui houdt vooral de passen van de eerste choreo, een cabareteske openingsscène, in de gaten en telt luidop 1 2 3 4 5 6 7 8 …
Het lied Non je ne regrette rien van Edith Piaf begeleidt de tweede choreo, die van de wereld achter de scène. Fanny Heuten vraagt vooral emotie en expressie te tonen. Girls, let’s have fun! Je moet alles geven, laat je gaan! Verzorg je mimiek! Iedere danser speelt een rol, een karakter. Wij (de drie choreografen) kunnen jullie ideeën, tips geven, motiveren, helpen, begeleiden maar jullie dansers moeten het doen! Belangrijk is dat je elkaar aanvoelt en samen meegaat in het verhaal. Onversaagd, ontelbare keren worden de scènes opnieuw gedanst, perfectie moet er zijn.
Fanny Heuten legt de nadruk op 2 aandachtspuntjes: op tijd zijn voor de repetitie en niets achterlaten na de repetitie. Discipline moet er zijn om tot een goed resultaat te komen.

 

In gesprek met choreografe Kim Bui

Kunstpoort: Hoe verliep de auditie? Op welke eigenschappen werden de dansers geselecteerd?
Kim Bui: We hebben de dansers een stukje choreografie voorgelegd. Belangrijk voor ons was dat de kandidaat dansers de passen konden volgen. Fanny had aandacht voor mimiek, emotie en improvisatie.
Kunstpoort: Valt het niet moeilijk de drie stijlen waar jullie 3 choreografen voorstaan te combineren?
Kim Bui: Er is constant overleg tussen ons drie. We letten niet alleen op de choreografie maar ook op het acteren. We brengen een Shakespeareaans Rome & Juliette verhaal. Voor de gevechtsscènes inspireren we ons op de Afrikaanse dans. Bij de liefdesscènes overheerst meer de hedendaagse, moderne dans.
Kunstpoort: De samenstelling van het gezelschap is zeer divers, is dit moeilijk werken?
Kim Bui: Sommige dansers volgen les, andere geven les. Nog andere dansen gewoon weg graag. We werken met het potentieel dat we zien. Niet iedereen kan Urban dansen. Het zit in je lichaam, dat kan je niet leren. Er is niveauverschil maar het werkt, het klikt tussen de dansers onderling.
Kunstpoort: Ik merk op dat de dansers in toepasselijke cabareteske outfits dansen. Waarom?
Kim Bui: Dit geeft een zekere zelfzekerheid die ze nodig hebben. Zo kunnen ze beter hun ‘rol’ spelen.
Kunstpoort: Er zijn slechts 3 mannelijke dansers. Is dat niet spijtig?
Kim Bui: Ja zeker. Er waren 10 mannelijke dansers ingeschreven voor auditie, 6 kwamen er opdagen, drie werden geselecteerd.
Kunstpoort: Een persoonlijke vraag. Ben je constant met dansen bezig en heb je voldoende vrije tijd voor hobby’s, vrienden…?
Kim Bui: Ik geef dansles en dans zelf bij Let’s go Urban. Overdag heb ik wel wat tijd voor mezelf.

In gesprek met danseres Eline

KUNSTPOORT: Waarom heb je aan de audities deelgenomen?
Eline: Ik volg nog maar een jaar dansles en dit bij de choreografe Fanny. Voor mij is dit een uitdaging. Dansen is confronterend, het is uw eigen vinden in de dans. De verschillende dansstijlen vind ik interessant. Door bepaalde stijlen te dansen ontdek je hoe het moet, leer je techniek.
KUNSTPOORT: Zou je graag van dansen je beroep maken?
Eline: Ik ben te laat dans beginnen volgen om het professioneel waar te maken. Telkens ik een dansvoorstelling zie denk ik bij mezelf: Dat zou ik ook graag kunnen. Ik heb altijd de behoefte om het beter te doen. Dansen moet je graag doen en is persoonlijk.
KUNSTPOORT: Is er ruimte voor improvisatie?
Eline: Ja vooral in de tweede scène een scène op het liedje van Edith Piaf. Het leven achter de scène wordt weergegeven. Iedereen vertolkt een eigen karakter en gaat zo op zoek naar zijn eigenheid, zijn eigen verhaal.
KUNSTPOORT: Weet je waar de choreografen naartoe willen? Ken je het complete verhaal?
Eline: Nee, het is een verrassing en dat vind ik keitof en spannend.

Wij zijn ook benieuwd naar de uiteindelijke voorstelling Shaken not stirred,
te zien op zaterdag 27 mei om20u30 in CC Berchem en wensen dit Fameus team enthousiaste creatievelingen een overrompelend succes!
Tickets 6 euro te verkrijgen via http://www.ccberchem.be/nl/event/35303/shaken-not-stirred

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie: Bernadette Van de Velde

 

WAK: Inspiratie Dag

making-of

“Logik bringt dich von A nach B.
Deine Phantasie bringt dich überall hin.”
Einstein

dscf4705-rew

dscf4687

Er wordt vaak over de reis gesproken. Vaak wordt gezegd dat de reis belangrijker is dan de bestemming. We zullen een reportage maken over the making of van “the making of”. Dus het meta-niveau. Te intellectueel?

De Vooruit werd gebouwd voor, onder andere, de geestelijke ontwikkeling van de arbeiders. Hier zitten wij. Het Forum voor Amateurkunsten organiseert hier een dag, een inspiratiedag. Een stap naar de Week van Amateurkunsten, de WAK. Het motto van dit jaar is “the Making of” of in het Nederlands “het maken van”. De directrice van het Forum Voor Amateurkunsten:  “the Making of“ is er om te tonen dat het proces om een kunstwerk te creëren  even belangrijk is als het kunstwerk zelf. De evenementen tijdens de week van de amateurkunsten moeten laten zien hoe het creatief proces werkt.

Er zijn organisaties die trouw zijn aan de WAK. Fameus, Zinnema, Poppunt, Danspunt…

Er zijn ook steden. Ook die zijn trouw aan de WAK. Het is een manier om verschillende initiatieven op één moment te tonen. Het kan ook een doel geven aan bepaalde projecten. Zoals bij een wedstrijd voor een atleet. Poppunt zal bijvoorbeeld het evenement van Lokale Helden door cultuurcentra laten organiseren, maar ook iedereen die zijn lokale scene een warm hart toedraagt kan deelnemen. Het lijkt op een feest van de muziek.

Elk jaar is er een ander onderwerp en dat betekent dat je als organisator een accent kunt leggen op bepaalde de initiatieven. Om je concrete ideeën te geven over hoe je kan deelnemen, werd de inspiratiedag in het leven geroepen.

In de namiddag zijn er vier workshops voorzien.

“Ik ben tevreden over de workshops, er zijn mooie ideeën.” “Maar ik ben een bestuurder, dus ik moet aan de praktische dingen denken”. Aan de praktische dingen heeft Isabelle gedacht.

dscf1009-rew

De deelnemers hebben 30 seconden om hun ideeën rond hun projecten te presenteren. “to the point”. Om de workshop af te sluiten verdeelt Isabelle een A3-blad met de matrix. De boodschap luidt: elke rechthoek in de matrix moet ingevuld worden. Één rechthoek is bijvoorbeeld de financiering.

Dus is het volgens Einstein de weg van A naar B.
Dat is ook essentieel.

dscf8644-rewdscf1004-rew

De andere rechthoeken gaan ook over hoe en wie er moet bij betrokken worden. Dit is het onderwerp van de twee andere sessies: Diversiteit door Ken (van Formaat.be) en Jongeren door Sara (van Zinnema). Twee moeilijke bevolkingsgroepen betrekken, die niet automatisch deel van de verenigingswereld zijn. Ken en Sarah leggen uit hoe ze dit in hun organisatie doen en de deelnemers spreken over hun eigen ervaring en starten een dialoog. Zinnema heeft veel ervaring en boekt veel succes bij het betrekken van jongeren met diverse origines.

Verrijking gebeurt door de dialoog tussen de deelnemers. Als dit het enige resultaat van de hele dag zou zijn, is het al een succes. Dus het is een succes want gedurende de koffiepauze op het einde van de dag zijn er veel groepen waar er hevig gediscussieerd wordt. Diversiteit is een onderwerp voor veel geanimeerde gesprekken, hoe betrek je migranten bijvoorbeeld bij sport en/of kunst. Uit de gesprekken blijkt dat je op families moet focussen en alle leden ervan betrekken bij de activiteiten.

rencontre

De vierde workshop, gegeven door Benedikte, ging over communicatie: de eerste stap om mensen te betrekken, en een essentieel deel om toeschouwers aan te trekken.

dscf1003-rew

Gegevens

Benedikte De Vos, voor Forum voor amateurkunsten

Ken Van Roose, voor Format.be

Sara van der Zande, voor Zinnema

Isabel van de Vyvere, voor Artevelde Hogeschool

WAK: www.wak.be

Eric Rottée tekst en foto’s

MOOI GESCHILDERD! DAAR MOET JE WAT MEE DOEN!

KUNSTPOORT is blij deze interessante tekst van Lucas de Waard te mogen publiceren
theaterschrijver, columnist en prozaïst,
http://www.zoalsdewaardis.nl/
Deze tekst is geschreven in opdracht van Kunstbalie naar aanleiding van de campagne iktoon – kunst van iedereen –  WAK (week van de amateurkunsten) in Nederland
www.kunstbalie.nl
De tekst illustreert perfect hoe er soms gedacht wordt over Amateurkunsten.


foto: Eric Rottée

Amateurkunst wordt omgeven door de nodige vooroordelen. Er hangt een zweem van knulligheid rondom het woord, al is het alleen maar vanwege de eerste helft: “amateur”. Maar is dat terecht? Wil amateurisme automatisch zeggen dat iets niet goed is? En zijn amateurkunstenaars per definitie amateur omdat het ze aan talent ontbreekt?

Het begrip ‘amateurkunst’ roept bij veel mensen associaties op met goedbedoelde keramiekwerkjes, aarzelige fotografie en schilderijen zonder idee. Amateurkunst is iets dat je prima kunt beoefenen, maar vraag ons in godsnaam niet ernaar te komen kijken. Laat staan ervoor betalen.

Wat is een amateur? Het woord heeft in ieder geval een licht negatieve connotatie. In feite betekent het woord ‘amateur’ niet meer dan: iemand die een zekere vaardigheid uitoefent zonder daar geld voor te krijgen. In de ogen van de Nederlandse goegemeente is de amateurkunstenaar dus iemand met minder talent dan zijn professionele medebeoefenaars. De vraag is of dat terecht is. Want wat ook mogelijk is, en daar hoor je zelden iemand over: het is iemand die geen behoefte heeft aan het vakmatig bedrijven van zijn of haar kunstvorm.

VIND JE HET LEUK GENOEG?

Mijn buurman is kok. In zijn vrije tijd sleutelt hij aan een game; een computerspel waar niemand van weet of het ooit daglicht zal zien. Cas Hutten (38) studeerde in 2002 af aan de kunstacademie. Na jaren professioneel actief te zijn geweest als kunstschilder raakt hij inmiddels zelden nog een kwast aan. Hij kookt. En programmeert zoals gezegd een game, geheel autodidactisch. Als amateur dus.

Waarom zou iemand die erin is geslaagd van zijn hobby zijn werk te maken, dat willen terugdraaien? Hutten: ‘Het idee van ‘de linkse hobby’, dat kunstenaar zijn alleen maar erg leuk is, is natuurlijk onzin. Iedereen die zijn geld met kunst verdient moet heel veel niet-leuke dingen doen. De wereldjes zijn te klein om zomaar vrolijk doorheen te banjeren. Dus dan is de vraag: vind je het leuk genóeg?’

Niet dus, zou je in het geval van Hutten kunnen stellen. Na zijn afstuderen ontving hij een kunstenaarsstipendium. In totale financiële vrijheid kon hij gaan maken wat hij wilde. Maar die feitelijke vrijheid was gevoelsmatig vooral benauwend. ‘Ik hoefde niks, maar dan wordt dus ineens duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid er bij jezelf komt te liggen.’’

Wat me fascineert is het uitgangspunt dat professionalisering van je talent iets is dat je zou moeten willen. Ben je een goede zanger, dan is het wachten op de gevleugelde woorden ‘daar moet je wat mee doen’. Dat is het wijdverbreide idee dat talent niet verspild mag worden.

Hutten: ‘Dat is eigenlijk heel raar. Jij doet iets, je maakt iets, zegt: “Kijk, ik heb iets gemaakt.” En dan is de reactie: “Daar moet je wat mee doen”. Ja zeg, dat heb ik net gedaan! Maar dat is het uitgangspunt dat je hoort te mikken op commercieel succes. Iets mag niet gewoon volbracht zijn.”

AMBITIE

Wie kunst maakt op professionele basis, krijgt met veel meer te maken dan de kunst alleen. Ondernemerschap, onzekerheid, en niet te vergeten “het wereldje”. Hutten: ‘Ik voelde al snel dat ik met dat wereldje niet veel had.” Jaargenoot van Hutten, Maarten Beckers (39), is eveneens volledig gestopt met het professioneel beoefenen van kunst. Naast zijn fulltimebaan voor Amnesty International is hij, in zijn vrije tijd, DJ.

Na de academie viel de beroepspraktijk Beckers tegen. ‘Het zwarte gat, waar je zo vaak over hoort, misschien was dat wel het wegvallen van de veiligheid. Ook was er algauw financiële druk, want mijn kunst was nogal prijzig om te maken, materiaaltechnisch. En dus ging ik werken om de kunst te bekostigen, en raakte diezelfde kunst daardoor in de verdrukking.’

DAAR MOET JE WAT MEE DOEN

De verhalen van Hutten en Beckers staan in veel opzichten haaks op elkaar, maar ze hebben toch zeker één ding gemeen: de professionele kunstwereld heeft ze niet gebracht waar ze op hoopten. In de amateurkunst hebben ze hun plezier teruggevonden.