Geen saaie ansichtkaarten maar muzikale berglandschappen als vertolker van emotie.

Tekst naar aanleiding van de expo ALPINEN
kunstenaar Ann Bonne, klankschappen in gemengde techniek

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie klankschappen Ann Bonne

Eeuwenlang bleef het landschap in de westerse schilderkunst ondergeschikt aan religieuze, mythologische of historische voorstellingen. Het landschap bleek helemaal niet het onderwerp. Met de opkomst van de romantiek wint het landschap aan betekenis als vertolker van diepe emoties, gevoelens, als metafoor voor het sublieme.

Ingepakt en klaar voor de expo

Ann Bonne voelt zich aangetrokken tot landschappen die ongrijpbaar zijn, een gevoel van vrijheid, schoonheid en spanning oproepen. Ze houdt van bergen, valleien… landschappen tussen herkenning en illusie, tussen droom en werkelijkheid, het romantische landschap. De bergen zijn haar atelier, brengen haar in een diepe concentratie, in een gemoedstoestand die haar bewogen ziel aanzet tot creëren. Ann is een romanticus, haar getekende landschappen zijn niet enkel een decor, een waarneming maar vooral één brok emotie. Ze zijn HET onderwerp.

Hoe kan je als kunstenaar omringd door monumentale bergen een gemoedstoestand verbeelden?
Als je van klassieke muziek houdt zoals Ann kan je je tekeningen en/of schilderijen toevertrouwen aan partituren, de schoonheid van de bergen projecteren op muziekpartituren die dienst doen als drager. Die partituren spelen letterlijk en figuurlijk met het getekende landschap of is het omgekeerd? Ann zorgt voor een geslaagde en gelaagde dialoog tussen muziek en beeldende kunst. Haar bergen stralen dynamiek uit, het zijn bergen waar muziek in zit, waar de wind haar weg zoekt tussen de vele notenbalken en muzieknoten.

Met Ann stappen we in een visueel avontuur doorheen een voor ons onbekend landschap dat we hopen ooit in een reële droom te ontdekken.
Ze speelt met penseelstiften, met zwarte lijnen van wax potloden, die zich een weg banen tussen muzieknoten en notenbalken, lijnen die bergen bouwen op partituren, partituren die elk kleur negeren en het witte gouache dal een kans geven. In dat dal schuilt stilte, een kleurloze eenzame stilte. Haar bergen zijn picturale tekeningen die schilderachtig zijn ook al komt er geen kleur aan te pas.

Ann Bonne An die ferne Geliebte L. van Beethoven
Plan Cernet Erde Valais 2025
aquawax potlood op partituur 30,2 x 46,5 cm

De partituren waar ze op werkt, kiest ze bewust, heel zorgvuldig, de waargenomen natuur bepaalt haar keuze. Het zijn partituren van  19de-eeuwse romantici: Schubert, Schumann en Mendelssohn. Inhoudelijk staan ze volgens Ann het dichtst bij haar houding t.o.v. het landschap, het landschap als subliem gegeven, het sublieme -onmetelijke- van Immanuel Kant. Die hunker naar het sublieme, een bijna religieus, mystiek gevoel verbeeldt Ann in deze getekende en/of geschilderde Alpen (voor haar zijn het Alpinen) zoals de Berner Alpen en de machtige Zwitserse Alpen langs de Rhône vallei. Deze tekeningen/schilderijen benoemt ze tot klankschappen. De partituren waarop ze tekent zijn de dragers waar vorm en inhoud,  maat, ritme, kleur en ruimte samenkomen.

Ann Bonne Ungeduld Der Schöne Müllerin
F. Schubert D 795
Staubbach Lauterbrunnen Suisse 2021
Pentelpenseel, gouache op partituur 30,3 x 46,8 cm

Ann treedt in de voetsporen van Mendelsohn. Ze trekt de bergen in en wandelt een stukje van de Mendelssohnweg in Wengen, boven Lauterbrünnen. Hier is ze sprakeloos, houdt de adem in bij het aanschouwen van de schoonheid van het indrukwekkende Jungfrau-massief. Vooral van de hieruit getekende klankschappen, daar houdt ze van. De jachtige expressieve schriftuur klimt naar de top, gaat een gevecht aan met de witte gouache tot een vleugje abstractie zich plotseling manifesteert. De kunstenaar is verslaafd aan bergen in beeld brengen. Haar carrière startte als portrettekenaar en evolueerde naar het evoceren van water en bergen. Berglandschappen verbeelden brengt haar een ongekende vrijheid om te balanceren tussen realisme en abstractie, om zich technieken toe te eigenen. Gelijkenis speelt minder een  rol, structuren en sfeer dus te meer.

Oud bladmuziek heeft ook  een fysiek verhaal. De aantekeningen van een muzikant, het verkleuren van oude partituren, vlekken… zijn voor een kunstenaar als Ann een welkom expressiemiddel. De vergeelde partituren verraden haar fascinatie voor tijd en vergankelijkheid. Voor mij betekenen deze klankschappen een wake-up call. Op 16jarige leeftijd leerde Ann de Zwitserse Alpen kennen. Deze bergen ondergaan door de klimaatopwarming een ongelooflijke gedaantewisseling. Gletsjers smelten en binnen een onbepaalde tijd  vertonen ‘haar’  bergen zich naakt, bekennen ze kleur. Melancholie overvalt me en stemt me somber. Wie weet wat brengt de tijd. Misschien kan Ann Bonne nu eindelijk zoals de bergen kleur bekennen en een link met haar waterschappen leggen door te schilderen met olieverf?

Ik vraag Ann of ze ook naar foto’s schildert? Nee want dan komt een veduta om het hoekje kijken. En plein air schilderen blijkt voor de kunstenaar in Ann een unieke beleving. Het licht verandert snel, de wind beroert het blad, geluiden dringen door in de zwarte lijnen en schaduwen schuiven over de muisgrijze, witte vlakken. Werken in situ bezorgt de tekening een levendige waarachtige sfeer. Ann voelt haar werk leven, vibreren zoals geluiden in haar hoofd. Ze hoort de muziek aanzwellen, hoewel ze deze niet afspeelt want ze kent de partituren. De stilte heeft ze lief. De concentratie stijgt ten top.

De partituurtekeningen, door de fysieke struggle van het plein air schilderen, zijn klein van formaat en vertonen toch een ongekende monumentaliteit. De bergketens treden buiten de randen van het blad, leven verder buiten het beeld. De compositie, het niet centreren van het landschap, dragen bij tot een magistraal gevoel, laten het landschap spreken en zingen.

Ann Bonne Das Zügenglöcklein Schubert D 871
Wengen ‘Mendelssohnweg’ Staubbach Bändli 2021
gouache, mixed media op partituur 30,4 x 46,8 cm

Ann is een romanticus in hart en nieren maar niet in de sentimentele zin van het woord. Ze houdt van de stijl van Delacroix, de teksten van Goethe op muziek gezet door de Oostenrijkse componist Franz Schubert, de monumentale Alpen schilderijen en ritmische symmetrie van de Zwitserse kunstenaar Hodler, en ja hoe kan het ook anders van Caspar David Friedrich, vermoedelijk de beroemdste schilder van de Duitse romantiek, de romantische kunstenaar steeds op zoek naar de overweldigende, oneindige en ontzagwekkende kracht van de natuur

Zoals bij de schilders van de romantiek zijn water en bergen haar geliefkoosde thema’s. Ze illustreren de queeste naar het sublieme, haar diep respect voor de natuur die onuitputtelijk is. Misschien ziet ze de bergen als metafoor voor het onvoltooide, de tocht van het leven, het uitzicht op het onbekende? Haar tekeningen zijn innerlijke en deels fictieve landschappen. Ze zijn een expressie van een allerindividueelste emotie.

Ann noemt zichzelf een tekenaar die schildert. Ze voelt verwantschap met Van Gogh die tekende met verf. Als tekenaar heeft ze aandacht voor structuur en voor het licht daarom schildert en tekent ze haar berglandschappen in zwart, wit en grijstinten.
Klimaatverandering zorgt ervoor dat bergen en gletsjers van kleur veranderen. Gletsjers smelten weg en laten donkere rotsen zien. Soms worden alpenweiden groener door hogere temperaturen, of kleuren ze rood door algen. Nu gaat Ann op zoek naar nieuwe avonturen, ze verlangt stilaan naar kleur, naar kleur op doek of op geprepareerd papier. De olieverf lonkt.
Cézanne voelde zich diep verbonden met de Montagne Sainte-Victoire en schilderde en tekende deze kalkstenenberg, zijn favoriete motief, wel 80 maal. Ook de fascinatie van Ann voor de bergen, de Alpen, kent geen grenzen, haar verhaal is nog niet af. Daarom zijn de bergen voor haar een metafoor voor ‘das Unvollendete’.

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie klankschappen Ann Bonne

INFO

Expo ALPINEN

Sint-Anna kasteel
Westeindestraat 1
9990 Maldegem

vernissage vrijdagavond 9 oktober 19 u

Openingsuren
vr 9, zat 10, zon 11 oktober 2026
vr 16, zat 17, zon 18 oktober 2026

open vrijdagen en zaterdagen van 13u30 tot 18 u
zondagen van 11 u tot 18 u

https://annbonne.wixsite.com/arts

Protest voor Muziekmozaïek

Tekst en foto Eric Rottée

Bij Kunstpoort doen wij niet aan politiek, behalve door ons engagement voor de amateurkunsten. Vaak maken wij reportages over evenementen die op touw gezet worden door amateurkunstenorganisaties in Vlaanderen. Die zijn altijd goed georganiseerd en boeiend. Dat de Vlaamse Regering en minister van Cultuur Caroline Gennez de subsidies voor cultuur wil verminderen is te begrijpen maar het wegvallen van alle structurele werkingssubsidies voor één van de organisaties is niet te vatten. Dit overkomt nu Muziekmozaïek. Vorige zondag werd een protest georganiseerd. Ik heb een symbolische foto gemaakt die weergeeft waar de organisatie onder andere voor staat: de jeugd.

Wij volgen op de voet wat de komende weken gaat gebeuren. Wij vermoeden dat de discussies over de subsidies nog lopen, of op zijn minst dat gesprekken zijn gepland.

Meer informatie via deze link:
Honderden muzikanten protesteren in Gooik tegen wegvallen subsidie Muziekmozaïek | Ring

https://www.instagram.com/muziekmozaiek.folk.jazz

Tekst en foto Eric Rottée

De Lichtzoekers van beeldhouwer Senne Dehandschutter

een kunstproject op hoog niveau

Tekst Kathleen Ramboer Foto Eric Rottée
interview 8 augustus 2026

Te Brussel, in de Papenvest, achter een anonieme onopvallende garagepoort rechtover de pittoreske Ooievaarstraat komen de Lichtzoekers, levensgrote sculpturen van Senne Dehandschutter, tot leven. Ze worden hier geboren om later de gevels van Brussel te beklimmen op zoek naar licht, de wolken tegemoet. Senne werkt in zijn atelier met open deuren, zo kan elke voorbijganger een blik werpen op zijn intrigerend universum en eventueel een babbeltje slaan. Fijn voor Senne om kennis te maken met de buurt en zijn bewoners.

Als reporter van Kunstpoort ben ik onmiddellijk gecharmeerd door de mix aan materialen die de grijze ruimte vullen en ‘kleur’ geven. Onafgewerkte beelden -half uit metaal, half uit polyester- mallen, een hand doorboord met een stevige nagel, een arm… verraden de intense arbeid en de nooit ophoudende zoektocht van de beeldhouwer. Een kleine ruimte achterop herbergt nog beelden, work in progress. Een achteloos neergelegd sculptuur, Lize Spit, verlangt ongetwijfeld om de garagebox vaarwel te zeggen voor een Brusselse gevel. Kortom we hebben de indruk dat hier een kunstenaar aan het werk is met heel veel goesting, een kunstenaar die geniet van zijn creërende vrijheid.
Na een boeiende rondleiding zijn we klaar voor het interview.

Kunstpoort Als ik je beelden bekijk dan vermoed ik dat je een dromer bent. Ben je vaak met je hoofd in de wolken?
Senne Dehandschutter In mij en in het project schuilen twee tegenpolen: het dromen over iets ongrijpbaars en het nadenken over het materiële, over het zakelijke, het tastbare van het totale project. Ik hunker en klim naar iets wat niet echt te vatten is, misschien tuimel ik naar beneden of krijg ik financieel het plaatje niet rond. Er is een zekere dualiteit.

Kunstpoort Je vernoemt het ongrijpbare. Ik denk hierbij onmiddellijk aan het beeld van Jan Fabre: ‘de man die de wolken meet’ symbool voor de kunstenaar die het ongrijpbare najaagt, zoekt en niet vindt. Heb je hetzelfde gevoel als kunstenaar?
Senne Dehandschutter Hoe moet ik het zeggen? Daar gaat het niet over.  Ik creëer niet het perfecte gladde beeld met de ideale maten. Mijn sculpturen zijn niet alleen licht maar ook zwaar (figuurlijk) en donker. Foutjes, bubbels, wat oneffen is, vind ik interessant. Ook het leven kent pieken en dalen, onverwachte kuilen waar je in struikelt.. De Lichtzoekers zijn roest en rauw, echte doorleefde lichamen waar de zwaartekracht een leven lang aan getrokken heeft. Ondanks dit alles zijn ze oh zo rijk, dromerig, zwevend niet wetende waar ze naar reiken. Ze weerspiegelen niet alleen de magie van het leven maar ook het materiele. Die dualiteit dat is  interessant om mee te werken.

Kunstpoort Hoe krijg je het financiële plaatje rond? Ontvang je subsidies, sponseren de eigenaars van de gevel?
Senne Dehandschutter Nee maar bekijk het project als onderdeel van een midlife crisis. Ik kocht me geen moto, wel het geld van die moto gaat naar de beelden. De eigenaar bezorgt ons gratis een plaats om het beeld te hangen. Alle beelden (15 in het totaal, een groot aantal zijn in wording) hangen nu in het centrum van Brussel, ze klampen zich vast aan de gevels, zitten op daken of reiken naar de hemel. Ze zijn mijn visitekaartje van de start van het project. Bazaartrottoir* organiseert rondleidingen, gegidste tours langs de gevels en daken met de verhalen achter de beelden. De Lichtzoekers hangen nu dicht bij elkaar in één bepaalde buurt, ideaal om een wandeling te organiseren en er een totaalbeleving van te maken. Verspreid hebben ze minder impact.
* https://www.lichtzoekers.info/
www.bazaartrottoir.be/agenda-brussel

Kunstpoort Voorbijgangers merken de Lichtzoekers niet altijd op, niet elke voetganger kijkt verlangend naar de wolken. Vind je dat vervelend omdat je tenslotte ontelbare uren aan de Lichtzoekers spendeert?
Senne Dehandschutter Ik hoop dat ze opgemerkt worden maar vind het ook niet erg dat het weinig Trumpiaans is.

Kunstpoort De beelden staan niet met hun voetjes op de grond, letterlijk en figuurlijk. Ze turen omhoog alsof ze verwachten daar iets te ontdekken, alsof er magie in de lucht zit. Ze reiken naar de hemel, de wolken of naar wat onzichtbaar is. Vind je het fijn als de voorbijganger zelf zijn verbeelding laat werken? Of hoor je soms verhalen die je raken?
Senne Dehandschutter Er was een oudere dame, haar man was gestorven enkele jaren geleden. Op zijn sterfdag deden ze met de familie een wandeling door Brussel. Ze stapten de lichtzoekers af. Persoonlijk had ik zoiets niet kunnen bedenken. Dat vond ik wel heel fijn. Ik kom vanuit de wereld van de film. (Senne werkte als filmregisseur) Aan het RITCS, de filmschool, was Stijn Coninckx mijn lesgever. Hij drukte ons op het hart: vóór een film in de bioscoop begint te draaien is er niet de gelegenheid om haarfijn uitleggen wat je film betekent. Je mag ruimte laten om de kijker zelf te laten voelen en verbinden, een eigen verhaal te vertellen. Mijn Lichtzoekers installeer ik op een plaats waar geen mens ze verwacht, niet op een balkon, dat is te vanzelfsprekend. Ik zie een werkman op een dak en denk wauw wat een magische plaats voor een Lichtzoeker, dat inspireert me. Nu betrap ik me erop dat ik mijn beelden wel een inhoud meegeef, een verklaring zoek. De nagedachte is voor mij achteraf filosofie.

Kunstpoort Lichtzoekers, vanwaar het idee?
Senne Dehandschutter Er is niet één bepaald feit. Ik verklap er toch eentje van een 15tal jaar geleden. Over de brug van Vilvoorde heb je hoge lantaarnpalen. Het regende heftig, een ellenlange file vormde zich met driftig toeterende geagiteerde autobestuurders, zenuwslopend !!! … toen dacht ik: zou het niet zalig zijn daarboven op die lantaarn te zitten, ver weg van alle chaos? (zie de lichtzoeker van Marc Didden). Een beeld installeren op een lantaarnpaal, een vluchten naar, het hoger gaan zoeken… wat een idee is dit! Onmiddellijk besefte ik: nee, dat lijkt me super gevaarlijk en kan alleen maar de automobilist afleiden.

Kunstpoort Wanneer ben je het project gestart?
Senne Dehandschutter Een drietal jaar geleden.

Kunstpoort En regisseren heb je dat vaarwel gezegd?
Senne Dehandschutter Regisseren heb ik niet definitief opgegeven. Misschien regisseer ik nog wel eens. Nu ben ik full time beeldhouwer. In feite heb ik een klein bedrijf met een paar mensen in dienst.

Kunstpoort Regisseren komt er niet meer aan te pas? Is beeldhouwen een droom die je altijd al wilde realiseren?
Senne Dehandschutter Het medium bevalt me. Beeldhouwen is duur maar heel wat minder prijzig dan filmen. Nu werk ik met vier mensen, filmen betekent veertig mensen in dienst hebben. Ik geniet van een vrijheid die ik nog nooit eerder ervaarde. Wat fantastisch is, een idee kan ik onmiddellijk overwegen, aanvangen en uitvoeren. Filmen betekent een dossier maken, centen zoeken en meestal afgewezen worden.

Kunstpoort Administratief gezien vraagt je project toch ook wat papierwerk? Van wie heb je toelating nodig om je Lichtzoekers te installeren, van de eigenaars en/of van de stad Brussel?
Senne Dehandschutter Van de eigenaars heb je zeker en vast toestemming nodig. Het is complex. Tijdelijke beelden vragen geen bouwvergunning, voor langer dan tijdelijk is er wel één nodig. Beschermde gevels vormen een probleem. Met de stad Brussel zijn we aan het kijken om zo veel mogelijk beelden te regulariseren. Ik doe mijn best om een brave burger te zijn.

Marc Didden aan de gevel van CYCLO

 
Kunstpoort Is er interesse vanuit de kunstwereld? Zou een galerie je sculpturen mogen tentoonstellen of past dat niet binnen het project?
Senne Dehandschutter Ik sta daar voor open maar op dat punt ben ik nog niet. Ik ben geswitcht van audiovisuele kunst naar visuele kunst, van film naar beeldhouwkunst en wil van bij de start in alle vrijheid kunnen creëren. Lichtzoekers kan je beschouwen als een expo in de galerie die Brussel is. Ik hang niet af van een galerij die zegt: ik geloof in je. Mocht er nu interesse komen van een galerij dan sluit ik een samenwerking niet uit.

Kunstpoort Ga je zelf op zoek naar de gevels of hoe vind je die?
Senne Dehandschutter Het is een mix. Er was een oproep op BRUZZ* waarop honderden reacties kwamen. BRUZZ besteed veel aandacht aan Lichtzoekers en dat helpt. Onze poort staat altijd open, ook zo krijgen we voorstellen. Eén enkele keer ga ik zelf aankloppen zoals hier bij de fietsenwinkel ‘Cyclo’ waar je het beeld van Marc Didden kan ontdekken. Daarbinnen is een oude cinema dus dé gepaste locatie voor een filmmaker als Marc Didden.

* https://www.bruzz.be/cultuur

Kunstpoort Vinden de modellen dat wel fijn om bijna naakt in hun ondergoed in het openbaar te hangen? Vormt dat een probleem voor hen?
Senne Dehandschutter Vooraf bespreken we dat grondig. Velen denken er diep over na. Volgens de modellen is het voor hen niet alleen confronterend maar ook bevrijdend. Ze nemen vrede met hun lichaam. Nu gaan we Caroline Pauwels, de ex rector van de VUB die overleden is, beeldhouwen. Dat doen we niet in ondergoed, we konden het haar niet meer vragen.

Kunstpoort Waarom kies je voor naakt?
Senne Dehandschutter Ze zijn zo goed als naakt en ook kaal. Dat resulteert in een kwetsbaarheid, die ik zo mooi vind. Het productieproces vraagt ook gedeeltelijk naakt. We gebruiken gips op de huid. Ook de gesloten ogen zijn een gevolg van het werken met gips anders hebben we de mogelijkheid niet het gezicht in te gipsen. Op zich vind ik dat heel mooi, ze zijn aan het zoeken naar licht.

Kunstpoort Kinderen worden geen Lichtzoekers veronderstel ik?
Senne Dehandschutter Neen zeker niet, aan het lichaam van de Lichtzoekers merk je dat ze een strijd geleverd hebben, kinderen zijn anders: puur, zuiver, onbevangen. Een beeldenpark deed ons het voorstel om een kind klimmend in een boom te realiseren. Dat voelt juist. Een speels kind klauterend in een boom, de hoogte in, omringd door de natuur en niet in een drukbevolkte lawaaierige grauwe stad, dat kan. Trouwens klauteren en hangen in bomen vond ik als kind ook heel fijn.

Kunstpoort Komen andere steden in aanmerking voor het project?
Senne Dehandschutter Het kunstproject lijkt op het lijf van de stad Brussel geschreven, in Brugge zou dat een heel ander verhaal zijn. Brussel is mooi door zijn lelijkheid en vormt de ideale background voor dit concept. We zijn nu in dialoog met andere steden.

Kunstpoort Ben je een autodidact, hoe leerde je het vak van beeldhouwer?
Senne Dehandschutter Eerst dacht ik aan les volgen maar dat is zo tijdrovend. Mijn twee rechterhanden komen van pas en ik heb rap iets in de vingers. Ook via youtube kan je veel leren. Door onwetendheid ontdek je veel. Na een jaar testen kreeg ik hulp van iemand met ervaring. De mensen die me helpen kennen het vak, hebben inzicht, weten hoe het eigenlijk zou moeten. Er is een leuke wisselwerking onder elkaar.

Kunstpoort Maak je op voorhand schetsen?
Senne Dehandschutter Ik ben geen tekenaar. Gedetailleerde ontwerpen teken ik niet, enkel ruwe schetsen van een mogelijke houding. En toch een pose is moeilijk op voorhand te bepalen. Een lichaam zoekt zelf zijn houding, een perfecte stand voor de ene persoon is het niet voor de andere.  Bij het ingipsen pakken we nu de tijd om te zoeken naar de beste pose voor die specifieke persoon. Vaak wordt het iets compleet anders dan we in gedachten hadden.

Kunstpoort Welk beeld is je favoriet?
Senne Dehandschutter Een paar vind ik heel fijn. De sterkte van een beeld merk je pas als het aan de gevel bevestigd is, als het op zijn locatie hangt. Eén van de leukste vind ik die van Au Bassin. Het is zo een simpel sculptuur. Het leuke zit hem in de kleine dingen zoals hier het been. De Lichtzoekers zijn geen heroïsche beelden, ze zijn puur, zo menselijk. Ze illustreren de knulligheid van een mens.

Kunstpoort Mocht een bewoner van het koninklijk paleis voorstellen hem te beeldhouwen als Lichtzoeker voor de gevel van het paleis van Laken, zou je akkoord gaan?
Senne Dehandschutter Ja ik zou het zeer zeer graag doen. Misschien heb je connecties? Weet je het is binnenkort 200 jaar België, misschien kan ik een specifieke Lichtzoeker installeren voor de duur van het feestjaar? Ik kan het voorstellen. Ik heb wel een idee. Tijdens de september dagen van 1830 speelde de kanonnier met één been Jean-Joseph Charlier (Jambe-de-Bois) een iconische rol op de barricades van Brussel. Die zou ik graag beeldhouwen voor een gevel, een Lichtzoeker met één been, dat lijkt me wat.

Kunstpoort Hang je de Lichtzoekers zelf op?
Senne Delandschutter Jazeker. Ik laat de beelden niet graag installeren door mijn medewerkers. Het is toch wel gevaarlijk.
Kunstpoort En die helemaal boven op het dak?
Senne Delandschutter Dat kon via de binnenkant van het dak. Nu kreeg ik een voorstel van een hoogtewerker om aan 50% van de prijs met zijn materiaal te werken.

Kunstpoort Waarom werk je aan dergelijk concept? Heb je een doel, wat wil je nog bereiken?
Senne Dehandschutter Ik weet echt niet waar ik heenga of heen wil. Ik hoop alleen maar dat het van de grond komt. Het is zoals verliefd zijn op een magische horizon wetende dat die plek misschien niet bestaat. Elke stap in zijn richting is vaak een stap er van weg.
Een concreet doel is met het kunstproject in mijn levensonderhoud kunnen voorzien. Erkenning is leuk maar ik verlang toch meer dan dat.
Sommige beelden zijn aan het vechten om er te geraken, ze willen hogerop maar kunnen ook vallen, andere staan en blijken aangekomen. Ze inspireren me, strelen mijn ego en ook weer niet.

Kunstpoort Misschien moet je er meer ruchtbaarheid aan geven?
Senne Dehandschutter Promo maken, sociale media zijn niet mijn ding. Een persoon is voor ons contacten aan het leggen in het buitenland. We gaan ook samenwerken met contentmakers.

Kunstpoort Had je als regisseur niet meer stress dan nu?
Senne Dehandschutter Het was andere stress, nu is er de financiële stress. Ook organisatorisch is het een hele klus die moet geklaard worden. Het zijn niet allemaal roze wolkjes aan de hemel.
Bij het regisseren heb je heel veel parameters, audiovisuele zoals geluid, muziek… acteurs, parameters die kunnen leiden tot magische wonderlijke onwereldse realisaties. Hier heb ik minder parameters, minder instanties om rekening mee te houden, minder tijdrovende dossiers met doel subsidies los te weken. In de filmwereld gaat heel veel passie en talent verloren aan nutteloze administratie, aan een vergeefse zoektocht naar financiering. Ik geniet nu ongelooflijk van een voor mij nog ongekende zalige vrijheid. Ik heb een idee en -lets go for it-. Ik wil geen gedoe met subsidies en doe nu beroep op mijn spaarcenten. Ga ik op mijn bek, dan is het maar zo, ik probeerde, ik volgde mijn hart.

Kunstpoort Senne we hopen dat je samen met je Lichtzoekers het licht vindt niet alleen in Brussel maar ook daarbuiten en wie weet over de grenzen heen. Maar vooral wensen we dat je verder met passie kan creëren, je vleugels uitslaan in alle vrijheid, vliegen hoog boven de wolken, zonder vrees om te vallen.

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Eric Rottée

INFO

https://www.sennedehandschutter.com/

https://www.lichtzoekers.info

https://www.instagram.com/sennedehandschutter/

ONTDEK DE LICHTZOEKERS, GEGIDSTE TOURS DOOR BRUSSEL

www.bazaartrottoir.be/agenda-brussel

Expo [bos-] een ode aan het leven, een herinnering aan wat voorbij ging

Tekst en foto Kathleen Ramboer

Pascale Bentein heeft iets met bossen. BOS is niet alleen de naam van haar expo maar ook de rode draad in haar kunst. Een rode draad die de gevoelige snaar raakt en het oog streelt. Haar schilderijen en collages vertellen een persoonlijk verhaal. Voor Pascale Bentein werkt kunst therapeutisch, voor de kijker zijn ze een lust voor het oog. Kleur, sfeer, compositie, typografie, tekst, taal… zijn de tools waarmee ze zwierig speelt, die haar werken, zowel schilderijen als collages, zo persoonlijk maken. Haar thema’s natuur, bomen, wolken… zijn universeel. Met een beetje moeite kan elke beschouwer zichzelf vinden in haar werk.

Het verhaal van BOS ving onbewust, intuïtief aan, een 2tal jaar geleden toen ze haar vader vaarwel zei. Jarenlang genoot ze met familie van een zalige vakantie in een huisje in Morvan, Frankrijk. Het huis, idyllisch gelegen aan een bosrand bracht hen zuurstof en rust. De expo BOS is een innig en gevoelig vaarwel aan het vakantiehuis in Morvan dat verkocht wordt, aan pa die er niet meer is, aan ma, bij haar overlijden, juli 2018, zakte ze weg in het woud van Morvan. Toch is BOS ook een ode aan het leven, aan de rijkdom die de natuur ons geeft, een ode aan de rust van bomen wolken, water, lucht…

Pascale aanbidt het avondlicht, vooral l’heure bleu vlak na zonsondergang. Oh wat heeft ze het lief dat diepblauwe magische melancholische licht dat rust over het land strooit, poëten woorden in de mond legt en schilders naar de verf doen grijpen. Pascale legde het poëtische blauwe uur vast in een aantal schilderijen. Stilletjes aanschouw ik het blauwe licht van de canvassen, heb de neiging het schilderij binnen te stappen, wil turen naar de diepblauwe lucht niet wetende wat de nacht me brengen zal, welke dromen mijn slaap gaan vergezellen. Die werken schildert ze aan de hand van door haar gefotografeerde beelden, eigen foto’s volgens mij de enige mogelijkheid om de juiste sfeer, de betovering vast te leggen en te evoceren.

Pascale schildert arbeidsintensieve, realistische, geraffineerde doeken waarvan de blaadjes aan de bomen me heel even doen denken aan Le Douanier Rousseau. Noem het geen naïeve spontane schilderkunst, Pascale Bentein kent haar vak door en door, ze heeft naast meesterschap ook een persoonlijke stijl en verbeeldt een persoonlijk verhaal. Pauwen wandelen over het canvas. Ook dit tafereel is een herinnering aan een tussenstop op weg naar Morvan.

De kunstenaar schuwt ook het experiment niet en gaat op zoek naar andere uitdrukkingsmiddelen. Haar subtiele landschappen herschildert ze tot abstracte miniaturen waarin kleur en compositie de hoofdrol spelen. Wie de abstracte werkjes aandachtig bekijkt vermoedt niet dat landschapsschilderijen aan de basis liggen.

De graficus in Pascale Bentein kan je ontdekken via een 70tal collages, gecreëerd tijdens gestolen momenten. Haar tekst spreekt voor zich, illustreert haar grafisch oog

[bos-]

een ode aan:
licht
donker
glinsters
kleur
pantone
dymo
taal
typografie
compositie
ritme
scherp
onscherp
geplooid
gerafeld
gescheurd
geknipt
geplakt
geassembleerd
natuur
kracht
sterk
hem/haar

Een bos zwijgt. Daarom spreekt het.

Als je naar haar kunst wil luisteren, dan leer je een kunstenaar kennen op zoek naar zuurstof, zuurstof om te kunnen leven. Haar kunst is voor Pascale Bentein een noodzaak. We zijn blij met die kunst kennis te maken.

Tekst en foto Kathleen Ramboer

INFO

https://www.instagram.com/pascalebentein

https://www.facebook.com/profile.php?id=100012544097063

[bos-] solo expo Pascale Bentein
Show Show DIY- gallery
Beverhoutplein 6 – Gent

woensdag 12/8: 14u-17u
donderdag 13/8: 14u-17u
vrijdag 14/8: 11u – vernissage vanaf 19u
zaterdag 15/8: 11u-17u
zondag 16/8: van 11u-15u

Ethno Flanders – Laarne

2-11 augustus 2026
Internationaal muziekproject Ethno Flanders brengt jongeren uit vijf continenten samen in Laarne

Van 2 tot 11 augustus verwelkomt Ethno Flanders vijftig jonge muzikanten uit zestien landen en vijf continenten voor een tiendaags kamp in Laarne. Tijdens het internationale muziekproject delen de deelnemers traditionele muziek uit hun eigen cultuur en leren ze die aan elkaar, zonder gebruik van partituren.
Het kamp wordt afgesloten met een reeks concerten in Gent, Dranouter en Laarne.

concert 2025 Laarne
concert 2025 Gent

Muzikale uitwisseling zonder partituren

Voor het tweede jaar op rij vormt Laarne het decor voor Ethno Flanders, een internationaal initiatief waarbij jonge muzikanten centraal staan in het leerproces. De deelnemers leren elkaar muziek aan en nemen afwisselend de rol van leerling en lesgever op zich. Samen stellen ze het repertoire samen, ondersteund door vier artistieke mentoren: Klaas Berghs (België), Hanna-Lia Kiipus (Estland), Cris Àneta (Chili) en Elke De Meester (België).

Folk uit alle windstreken

Dit jaar verwelkomt Ethno Flanders deelnemers uit België, Brazilië, Chili, Congo, Denemarken, Duitsland, Estland, Frankrijk, India, Italië, Marokko, Mozambique, Nederland, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Zweden. De muzikanten brengen elk hun eigen tradities en verhalen mee, waardoor een unieke mix ontstaat van melodieën, ritmes en stijlen uit alle hoeken van de wereld.

Muziek als brug tussen culturen

Ethno Flanders wil meer zijn dan een muziekkamp alleen. Door tien dagen lang samen te wonen, muziek te maken en ervaringen te delen, leren de deelnemers elkaars leefwereld van dichtbij kennen. Muziek fungeert daarbij als een universele taal die nieuwsgierigheid, wederzijds respect en nieuwe vriendschappen stimuleert. Zo ontstaat een internationaal netwerk van jonge muzikanten dat ver buiten de landsgrenzen reikt.

workshops foto 2025

Feestelijke concerten, een viering van culturen

Na tien dagen intens samen musiceren trekken de deelnemers op mini-tournee. Op zaterdag 8 augustus speelt Ethno Flanders in het Arca Theater in Gent, gevolgd door een optreden op Festival Dranouter op zondag 9 augustus. Op maandag 10 augustus sluiten de muzikanten het project af met een gratis concert in de kerk van Laarne, mogelijk gemaakt dankzij de samenwerking met de gemeente.

Wie de muzikale wereldreis van dichtbij wil beleven, kan tickets reserveren voor het concert in Gent via Muziekmozaïek. Het slotconcert in Laarne is gratis toegankelijk voor iedereen.
PERSTEKST muziekmozaiek

INFO

CONCERTEN
zaterdag 8 augustus 20u – Arca Theater Sint-Widostraat 4 – Gent
zondag 9 augustus concert op Festival Dranouter
maandag 10 augustus 14:45 – kerk – dorpsstraat 43 – Laarne

LINKS
www.ethnoflanders.be
facebook.com/ethno.flanders
instagram.com/ethno_flanders
youtube.com/@ethnoflanders9555