/performance

Wie  is AAaRGh… ?

vandeveldebip Geen categorie , , , , , , , , ,

Tekst en fotografie Bernadette Van de Velde

AAaRGh… is pseudoniem voor Mario De Koninck, een veelzijdige Belgische cartoonist en theatermaker uit Gent.

Biografie

Ofschoon van kindsbeen af dol op tekenen en schilderen en ervan dromend daar ooit zijn beroep van te maken, ging hij voorafgaand aan zijn huidig kunstenaarschap aan de VUB Communicatiewetenschappen studeren. Hij wist toen nog niet dat hij ASS had en dat dit hem zou hinderen bij de uitbouw van een carrière als journalist, waar samenwerken en plotse veranderingen schering en inslag zijn.
Werken voor een baas, zaken als teambuilding, voortdurende stress en in contact staan met anderen, was niets voor hem. Hij ging dus al zijn pijlen richten op het tekenen. Dat kon hij in alle rust en vrijheid doen bij hem thuis. Maar er moest geld in het laadje komen.
Zijn eerste echte betalende opdrachtgever was TeVe-Blad. Voor dat blad zou hij jarenlang wekelijks 6 cartoons over TV programma’ s en cartoonraadsels maken.
Hij werd de vaste huiscartoonist van de gratis krant Metro. Jarenlang verscheen er elke vrijdag een actuele “AAaRGh…” cartoon op de achterpagina van dat blad, wat hem één van de meest bekeken cartoonisten van België maakte. In Nederland publiceerde hij 7 jaar dagelijks een actuele cartoon in de gratis krant Sp!ts.
Hij won in 2018 de “Lang Zullen We lezen” trofee van de VRT voor zijn kinderboek “De prinses die alles had”.
Op 31-jarige leeftijd kreeg hij de diagnose autisme, wat hij 16 jaar later verwerkte  in de humoristische en ontroerende theatershow “Mario, morgen gadegij naar de dokter”. Dit met de steun van de Liga Autisme Vlaanderen.
Hij won, als beste Belgische inzending, een cartoonwedstrijd ingericht door Cultuursmakers, met als thema “Cultuur verenigt mensen”.
Hij schreef teksten voor TV- en radioprogramma’s zoals De rechtvaardige rechters (Canvas), Komen Eten (Vier), De Raadkamer (Radio 2).
Hij was en is ook improvisator bij de “Nonsens Alliantie”, een 5-koppige improvisatiegezelschap.

Kennismaking

Mijn eerste kennismaking met Mario De Koninck’s werk waren de tekeningen op de muren van de oude Velba-fabriek in Schellebelle waar de kunsttentoonstelling “Kidmie” liep. Grappige figuurtjes die de bezoekers de weg toonden naar de verschillende zalen en hoekjes van het pand zoals bijvoorbeeld een mannetje dat zich repte richting toilet en het onderweg  in zijn broek deed. Alle cartoons ondertekend met het bijzondere pseudoniem AAaRGh…
Later ontmoette ik Mario in persoon op een kerstmarkt waar hij achter een standje zijn boeken en gadgets aan de man bracht. Ik kocht er 2 cartoonboeken met als titel “Corona”, handelend over zijn ervaringen tijdens de pandemie, met veel humor gebracht en met respect naar slachtoffers toe.
Recent zag ik Mario op de planken in CC De Werf in Aalst, mijn en zijn geboortestad, met zijn one-man-show “Mario, morgengadegij naar de dokter”.
Uiteindelijk kreeg ik de gelegenheid voor een persoonlijke babbel bij hem thuis. Het werd een fijn gesprek waarin mijn vele vragen met gentillesse en ,Mario eigen, met een vleugje humor , beantwoord werden.

AAaRGh… : vanwaar dat pseudoniem?

AAaRGh… is een kreet die men slaakt als er iets misgaat of als men zich ergert. Daar draaien mijn grappen meestal om: herkenbare, dagelijkse situaties die niet goed aflopen. De 3 puntjes achter het woord suggereren dan weer dat de frustratie of de kreet nooit echt stopt, zo ook  mijn eindeloze stroom aan cartoons over de kleine ongemakken van het leven. En last but not least: het alfabetische voordeel, welke een naam die begint met AA biedt: je komt overal bovenaan in alfabetische lijsten en catalogi terecht.

Ik las ergens dat je “blind kan tekenen”. Wat bedoel je daarmee?

Ik deed het bij wijze van grap en het lukte wonderwel. De fijnheid ontbrak een beetje, maar mocht ik oefenen, het zou de perfectie benaderen. Ik teken zó veel dat ik het bij wijze van spreken met de ogen dicht kan doen. Ik ben linkshandig maar kan even goed met de rechterhand tekenen. En… mocht het nodig zijn, dan kan ik het zelfs met de voeten.

Je kan blind tekenen maar kan je ook een gesprek voeren terwijl je tekent maw een soort van multitasken?

Ik doe het soms, noodgedwongen, bij het signeren van een werk, maar het gesprek valt al gauw stil. Ik verlies me in het tekenen, ik focus me op mijn blad en zie of hoor niet langer wat er rond mij gebeurt. Mocht ik bij mijn signeer-en boekenstand mijn vrouw niet in de buurt hebben, men zou heel mijn kraam kunnen leegroven zonder dat ik er erg in heb.

Aan wat moet een beeld volgens jou voldoen opdat het zowel een volwassene als een kind kan raken?

Het moet sowieso een visueel beeld zijn, met een minimum aan woorden, een beeld dat direct duidelijk en helder is. Humor is daarbij een troef. Het is omzeggens onmogelijk een beeld te brengen dat iedereen raakt. Zelfs bij de beste grap zijn er mensen die ze óf niet snappen óf ze persoonlijk nemen. De dag dat ik een cartoon teken waar werkelijk iedereen kan om lachen, stop ik ermee, want dat lukt toch nooit. Je moet iets kunnen tonen dat algemeen is én onschuldig. Dieren zijn dankbare onderwerpen. Je geeft ze menselijke trekjes, mensen herkennen er zich in zonder zich aangevallen te voelen.

Is tekenen jouw spreektaal, jouw voornaamste manier van communiceren?

Babbelen doe ik haast evenveel als tekenen. Ik schrijf boeken,  ik speel theater, ik praat. Maar ik vind het een meerwaarde dat ik mijn gedachten in beelden kan omzetten. Het cliché klopt: een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Iets zuiver met woorden uitgelegd krijgen is soms moeilijk. Er passeren dagelijks vele gedachten door mijn hoofd en deze verdwijnen in het niets als ik ze niet onmiddellijk opschrijf. Ik wil ze opslaan vóór ze verdwijnen. Tekenen is mijn directe uitlaatklep. Speelse gedachten, zotte ideeën, absurde dingen ontspruiten uit mijn brein en wil ik onmiddellijk vorm geven.

Werk je met een thema?

Meestal wel. Maar soms wijk ik ervan af. Zo heb ik een periode “aliens” getekend. Maar het bleef niet zuiver bij dat onderwerp. Voor ik er erg in had kwam er bij die alien een piemel of een bloot achterwerk piepen en ging het niet langer om die abstracte figuur en het thema op zich.

Teken je ook nog andere dingen dan cartoons?

Ja, op vakantie, doe ik aan “urban sketching”, dit is tekenen wat ik ter plaatse zie. Zonder grappen of humor maar zuiver de weergave van een mooi beeld. Ik voel me aangetrokken tot de natuur en ook tot gebouwen waar iets aan scheelt, gebouwen met een hoek af. Dat is ook vaak met een landschap het geval, ook een landschap oogt niet altijd  perfect.

Je won in 2018 de – Lang Zullen We lezen trofee – van de VRT voor het kinderboek “De prinses die alles had”. De tekst is van jou maar de illustraties zijn van je vriend Nikola Hendrickx (pseudoniem IOA). Vanwaar deze samenwerking?

Nikola is een vriend en een begenadigd illustrator. Ik vond zijn tekenstijl beter passen bij het verhaal dat ik schreef. We werkten samen aan dat boek in voortdurende interactie.

Naast je tekentalent beschik je ook over een schrijverstalent. In welke van je creaties/producties treedt dit laatste op de voorgrond?

Ik schreef onder andere:

  • de tekst voor mijn theatervoorstelling
  • het verhaal van “De prinses die alles had”: een modern sprookje waarin ik thema’s zoals een huwelijkscrisis en de invloed van technologie (zoals het swipen met een smartphone) verwerk
  • het jeugdboek “Soep”, dat ook geschikt  is voor volwassenen
  • het scenario in mijn strips “Familie De Koninck”
  • teksten en grappen voor TV- en radioprogramma’s

Dan is er nog je derde talent: dat van acteur/performer. Je tourt momenteel, voor het tweede jaar op rij, met je show “Mario, morgen gadegij naar de dokter”. Hoe ben je daar “ingerold”?

Op een bepaald moment kreeg ik de vraag van de Liga Autisme Vlaanderen of ze een cartoon van mij mochten gebruiken. Die cartoon had volgens mij niets met autisme te maken, het ging om het letterlijk nemen van een woord, maar de Liga zag daar een autistische eigenschap in, wat het ook wel is, want een van mijn kenmerken van autisme is taal letterlijk nemen. Ik gaf mijn toestemming en gaf terloops mee dat bij mij, op mijn 31ste autisme was vastgesteld.
Een paar maanden later hield de Liga een congres met experten en 400 begeleiders. Ze vroegen mij of ik bij die gelegenheid over mijn ervaringen wilde komen spreken. De combinatie autisme en humor vonden zij een boeiende insteek, eentje dat ze nog niet hadden gehad.
In mijn eentje praten voor een zo talrijke groep van experten zag ik niet zitten, maar een interview op scène, met vragen die mij op voorhand werden bezorgd en waar ik kon over nadenken, vond ik wel kunnen. Zo geschiedde, het optreden was een meevaller, er werd veel gelachen, de reacties waren unaniem positief. Dat bracht mij op het idee om een show rond mijn autisme op de planken te brengen. Met een hele voorraad aan anekdotes die ik nog niet verteld had, zette ik me aan het schrijven, dat ging snel, binnen de tijdsspanne van 1 week had ik een hele basisvoorstelling bijeen geschreven. Deze stelde ik voor tijdens een try-out in een zaaltje voor 30 toeschouwers waaronder de coördinatrice van de Liga. De dame vond , wat ik ten tonele bracht, zo verfrissend , leerrijk en boeiend, dat volgens haar, heel veel mensen de gelegenheid moesten krijgen de voorstelling te zien. Ze wilde voor mij een serie optredens organiseren.
En zo begon mijn tournee in 2025 en passeerde ik een aantal grote CC’s. Wegens succes nu uitgebreid tot eind 2026.

Schik je na deze theatertournee nog een volgende met een ander onderwerp te doen?

Ik heb een paar ideeën maar ben er nog niet mee bezig. Een autisme vervolgverhaal brengen of dat onderwerp volledig verlaten ? Wat ik meer kans geef is iets te doen met cartoon comedy. Dat is een combinatie van cartoons en theater. Het werkt als volgt : ik geef een voorzet en toon vervolgens de grap in de vorm van een beeld. Ik maak ook gebruik van een flipchart, roep vrijwilligers op het podium en terwijl ik hen uitvraag maak ik een lollig portret van hen. Ik hou ook een cartoon quiz. Wat, waar of wie, stelt deze cartoon voor?
Terloops: ik heb in de loop van de tijd al 481 cartoon raadsels ontworpen.
En nu ben ik begonnen met elke dag 1 van die raadsels op FB te zetten. Ze worden gretig bekeken en door sommigen erg grappig en verrassend beantwoord.

Waar haal je het meest voldoening uit ? Uit je tekeningen of uit je theateroptredens?

In eerste instantie zou ik zeggen dat ik de meeste voldoening haal uit mijn cartoons maar voor cartoons is “voldoening” niet het geschikte woord. “Voldoening” is iets voor achteraf, het is bijvoorbeeld het blije gevoel na een succesvol optreden, bij het applaus dat je te beurt valt. Dus is het correcter te zeggen dat ik de meeste voldoening haal uit mijn podiumaktes.
Voor mijn cartoons is het woord “genot” meer van toepassing. Zonder stress, rustig thuis genieten van het tekenen.

Hoe kijk je terug op je carrière en hoe zie je het vervolg?

Ik wou van mijn hobby mijn beroep maken. Dat is gelukt. Er zijn in mijn carrière momenten geweest dat ik goed geld verdiende maar het tegelijk ook veel te druk had. Ik maakte elke dag 2 cartoons voor Sp!ts (nl) en moest daarvoor de Nederlandse actualiteit volgen. Tegelijk werkt ik voor Metro en schreef ik oneliners voor de Rechtvaardige Rechters. Ik werkte voor TeVe-Blad. Voor al die dingen moest ik op de hoogte zijn van de actualiteit… TV kijken was werk voor mij, krant lezen was werk… alles wat andere mensen deden voor ontspanning was voor mij werk.
Vele van de tijdschriften waarin ik publiceerde, bestaan ondertussen niet meer of besparen op cartoonisten. Maar geen nood, ik heb werk zat, ik maak mijn eigen werk en dat in alle rust.

Mocht ik niet zo graag tekenen en mocht ik een luierik zijn, ik zou werkloos en inkomst loos zijn.
Ik blijf consequent elke dag 3 à 4 cartoons maken en op Facebook zetten. Het aantal volgers en het aantal mensen die me leren kennen neemt toe. Indirect levert dat geld op door de verkoop van mijn boeken en gadgets. Ik verkoop ook meer en meer originele tekeningen.
Los van het feit dat ik het graag doe, blijf ik tekenen om van mijn boeken en merchandise te kunnen leven. En misschien mettertijd het theater te kunnen laten varen, want dat brengt toch stress en spanning met zich mee.
Het begint te lukken maar is nog niet voldoende. Ik moet investeren vóór ik kan verdienen. Bovendien is alles wat we maken kwaliteit en kwaliteit heeft zijn prijs. Zo hebben we bvb bedrukte t-shirts die niet krimpen en jarenlang mooi blijven.

Tot slot: Wat onthouden we van Mario als kunstenaar en van zijn werk?

Mario’s succes ligt niet in de complexiteit van zijn tekeningen maar in de nietsontziende eerlijkheid van zijn blik. Waar andere cartoonisten de werkelijkheid uitvergroten om te spotten, filtert AAaRGh… de realiteit om haar begrijpelijk te maken. Zijn werk bewijst dat minimalisme geen gebrek aan detail is, maar een overvloed aan focus. Mario De Koninck tekent niet alleen wat hij ziet; hij tekent hoe hij de wereld verwerkt. Dat maakt hem niet alleen een begenadigd cartoonist maar één van de meest relevante visuele verhalenvertellers van zijn generatie. Een kunstenaar die met één enkele, trefzekere lijn de chaos van het bestaan weet te temmen.

INFO

Website Mario DE Koninck https://shop.aaargh.be
Facebook
https://www.facebook.com/profile.php?id=100043442515079
Instagram https://www.instagram.com/aaargh.cartoons
Speellijst optredens https://shop.aaargh.be/Autismevoorstelling-Mario-morgen-gadegij-naar-de-dokter-%F0%9F%8E%AD-c164918794
Info mario.dekoninck@telenet.be of info@aaargh.be

Tekst en fotografie Bernadette Van de Velde

TANU VERBINDT

kramboer Geen categorie , , , , , , ,

verbeelding aan zet

tekst en foto Kathleen Ramboer

Pia Cabuy, organisator/curator en kunstenaar van TANU VERBINDT nodigde me uit voor een preview. Ik was aangenaam verrast door de locatie. Tien kunstenaars palmen een prachtige villa in tot de nok.  Ze benutten ook de serres en een paviljoen, opgetrokken in 1874. De villa, verscholen in het groen, dateert van het interbellum. Dit is meteen een trigger om de tentoonstelling te bezoeken. De kunstenaars brengen er grotendeels kleurrijke, opvallende in het interieur geïntegreerde kunst. Vergis je niet, achter de façade huist een kritische wereld die diverse maatschappelijke en menselijke problemen aankaart. Neem vooral de tijd om verder te kijken dan het mooie plaatje. Niets is wat het lijkt. Het aantrekkelijke blijkt slechts een lokmiddel.
Met Pia voerde ik een uitvoerig gesprek over de inhoud en vorm van de expo, over haar rol als curator, de moeilijkheden, de aanpak, de ervaring… de weg die ze samen aflegde met de 9 andere kunstenaars. 

Kunstpoort Waarom deze expo? Waar en wanneer groeide het idee? Waarom wil je graag als kunstenaar ook curator zijn: uit onvrede met het tentoonstellingsaanbod, om alles zelf in de hand te hebben, om ongekende kunstenaars een kans te geven of voor de ervaring?
Pia Cabuy Toevallig kwam ik in gesprek met de mede eigenaar van de villa Nicole De Kezel. Ze stelde me voor in de villa tentoon te stellen. Een solo expo zag ik niet zitten. Door vroegere ervaringen in ‘Het Achterhuis’, een pand doorlopend ingericht met een wisselende verzameling van beeldende kunst, kriebelde het om dat nog eens over te doen. Ik was op slag verliefd op de locatie. Het feit dat de eigenaars in de villa ruimtes diverse therapieën aanbieden die matchen met de thematiek van mijn persoonlijk werk, gaf de doorslag.
Met TANU VERBINDT tip ik op verbinding tussen de kunstenaars onderling, een interactie met het publiek, een inleving in het gebouw waar therapieën rond kwetsbaarheid van kind, mens en maatschappij, centraal staan.

Kunstpoort Hoe gebeurde je selectie als curator? Zocht je naar gelijkgezinden, werken rond een bepaald thema? Ken je bepaalde kunstenaars persoonlijk en vooral dan hun werk?
Pia Cabuy Vooral heb ik me geconcentreerd op thema’s die gelinkt zijn aan de activiteiten van TANU. TANU brengt met zijn team onder meer gesprekstherapie, EMDR-therapie, dans- en bewegingstherapie, mindfulness, yoga… Ook kinderpsychologie vanuit verschillende perspectieven komt aan bod.
De persoonlijkheid van de kunstenaars speelt voor me een rol. Het zijn stuk voor stuk bescheiden individuen, niet commercieel, met een academische vorming, maatschappijkritisch en professioneel ingesteld. Hun gevoelswereld leunt aan bij de mijne. Het werk van de deelnemende kunstenaars ken ik onder meer via opendeurdagen in de academie. Door mijn studies cross-over, mixed media ontmoet ik vele kunstenaars, een keuze maken viel me niet moeilijk.

Kunstpoort Koos je zelf de werken, of in samenspraak? Ging je op atelierbezoek of raadpleegde je digitale kanalen?
Pia Cabuy Ik ken hun werk en kon me veroorloven de keuze aan de kunstenaar over te laten.

Kunstpoort Was er een klik met de kunstenaars? Is je persoonlijke interessesfeer weerspiegeld in de expo?
Pia Cabuy Absoluut. Hun kritische creaties leunen aan bij mijn werk. Ze zijn een bron tot communicatie over belangrijke maatschappelijke problematieken.

Kunstpoort Kan je het voorgaande illustreren?
Pia Cabuy Alle kunstenaars zijn voor me even belangrijk. Daarom wil ik met graagte het werk en de thema’s van allen één voor één belichten.

Ann Costenoble
Het werk van Ann Costenoble gaat over de huisvesting problematiek.
Zij creëert kunstige ‘krotten’, constructies uit afvalmateriaal, karton, bamboe, plastic… Hiermee refereert ze naar het recuperatiemateriaal dat dakloze mensen gebruiken als bouwmateriaal.

Ann de Winne
Ann is geïnspireerd door haar onmiddellijke omgeving en leefwereld, door haar huis, haar buurt, haar trajecten met de fiets en wandelingen. Met geassembleerde, bijeen geknutselde voorwerpen en fijngevoelige, tedere tekeningen, vaak verknipt en terug in scene gezet, gaat ze als een detective op zoek naar haar persoonlijke levensweg. Ann de Winne verbindt op een subtiele wijze heden met verleden. Ze bekijkt en illustreert het leven als een schouwtoneel. Haar werken zijn intense doordenkers.
www.instagram.com/ann.dewinne.180

Eva Nauwelaerts
Haar werk is het resultaat van een lang proces dat uitmondt in organische psychedelica. Restmateriaal wordt kunst. De intense kleuren, die een hoofdrol spelen, zijn niet vrijblijvend. Ze verleiden en misleiden. Zij tovert het kind in ons tevoorschijn.
www.instagram.com/evanauwelaerts

Freya Van den Bossche
Zij eert de kringloop van het leven. Leven Dood Leven. Door haar werk en performances met bomen en vogels probeert Freya de verbinding tussen mensen, het zichtbare en onzichtbare, het heden en verleden te herstellen.
www.dewereldvanfreya.be 
www.instagram.com/dewereldvanfreya

Hilde Van Peteghem
Het werk van Hilde komt uitbundig over. Bij een tweede doortastende blik ontdek je de kreukels van het leven. Ze laat zich inspireren door landschappen, dans of religieuze symbolen. Verbondenheid en vergankelijkheid zijn terugkerende thema’s.
hildevanpeteghem.wixsite.com/stikstof/
www.instagram.com/hildevanpeteghem

Jenny Lemaire
Zij exposeert in het paviljoen originele objecten vervaardigd uit porselein, zand, glas, polyester, met gerecycleerde voorwerpen, materiaal gesprokkeld in de natuur. Haar oogstrelende objecten laten ons genieten van schoonheid. Een minder positieve zijde van het leven komt ook aan bod. Vaak ging Jenny op humanitaire missies. Haar keramieken zijn geïnspireerd op de zware aardbevingen die Turkije en Syrië teisterden in 2023.
www.instragram.com/lemjen1

Katrin Dekoninck
Het werk van Katrin Dekoninck doet een belletje rinkelen vanwege haar project BREEK JE SCHILD. De installatie bestaat uit verschillende levensgrote figuren in brons en klei, omringd door een kleine 3000 stekels die een reuzengroot schild voorstellen: het schild of het harnas waarmee jongeren zich beschermen. Voor haar project kreeg ze medewerking van de leerlingen van scholen in Mol. Op deze manier maakt ze de kwetsbaarheid van jongeren bespreekbaar. Dit project wil ze uitbreiden onder meer naar scholen in Oost-Vlaanderen. TANU VERBINDT toont een mini-versie van het grote geheel.
www.katrindekoninck.be/nl
www.instagram.com/katrindekoninck

Nicole De Kezel
Nicole De Kezel ging aan het werk met onderdelen van glasramen gevonden in het 19de -eeuwse tuinpaviljoen van Villa de cèdres nu Tanu. De kunstenaar verbindt verleden en heden met respect voor haar materiaal. Ze plaatste de onderdelen van het glasraam in een hedendaagse context los van de religieuze symboliek en vroegere architectonische context.

Kunstpoort Pia ik ben zo vrij zelf je werk te belichten.
Pia Cabuy
Haar hoofdthema is sinds de start van haar kunstenaarschap de kwetsbaarheid van het kind. Ze probeert door gebruik van uiteenlopende technieken dit thema daadkracht bij te brengen. Haar jarenlange ervaring, vakmanschap en kennis van diverse materialen komen samen in de hier tentoongestelde werken. Voor mij brengt deze intieme zolderruimte, Pia’s wunderkammer in Tanu, een apotheose door een perfect en ongelimiteerd samensmelten van kunde en gevoelswereld.
piacabuypaintings.weebly.com
www.instagram.com/piacabuy

Veerle de Smet
Graag citeer ik kunstrecensent Hilde Van Canneyt over deze kunstenaar:
Als we even je werk inhoudelijk uitdiepen zouden we het zo kunnen stellen dat je de verbinding onderzoekt tussen de mens en de innerlijke natuur en die ontwrichting probeert in beeld te brengen. Maar dan meer als toeschouwer dan als moralist.
Pia: Ik herinner me haar grappig, ludiek sculptuur: een kerkstoel met gezwel. Van een doordenkertje gesproken!Over haar recent werk rond bijen schrijft Veerle zelf: Nu ik ook mijn diploma van imker heb gehaald en me verder heb verdiept in de solitaire bij die alleen leeft in de bijenkorven, wil ik dit spiegelen aan de groepsdynamiek. Deels wil ik kijken hoe systemen functioneren en ook zien hoe de mens door deze systemen is verzwakt en wordt gemanipuleerd …
www.veerledesmet.be
www.instagram.com/smetveerle

Kunstpoort Ben je niet bang dat de expo wat zwaar op de hand is?
Pia Cabuy De expo kan iedereen bekoren. Er is humor, kleur, fantasie. TANU VERBINDT spreekt tot de verbeelding en maakt het kind in ons wakker. Ik keek uit naar een ideale balans: lichtvoetigheid versus inhoud. De verbeelding aan zet… Als toeschouwer zoek je naar het verhaal achter het beeld. In één oogopslag kijken en voelen is de ideale manier om deze tentoonstelling te benaderen. Laat je vervoeren.

Kunstpoort Laat ons naar een minder intense vraag overstappen. Wanneer ben je aan de voorbereiding gestart? Hoe verliep het verder?
Pia Cabuy Persoonlijk heb ik gedurende 9 maanden doelgericht kunstwerken gemaakt en nar onze expo TANU VERBINDT toegeleefd. In het najaar van 2023 kwamen de kunstenaars op de locatie voor het eerst samen met Nicole en Luc, de eigenaars van villa Tanu. De verdeling van de ruimtes verliep vlot. Verder hielden we contact via Teams. Een google shared document bleek een handig instrument. Ik probeerde zoveel als mogelijk gestructureerd te werken. Een degelijke takenverdeling zorgt voor structuur. Regelmatig werkte ik met twee kunstenaars en petit comité: feedback gevraagd en beslissingen bevraagd. De opstelling verliep in een gemoedelijke, vriendschappelijke sfeer.

Kunstpoort Door kunst te maken, door naar kunst te kijken, leer je jezelf beter kennen, je innerlijke zelf. Je gaat in interactie met de buitenwereld. Kan je dat beamen? Zien we hier kunstenaars op zoek naar zichzelf, die zichzelf vinden door de kunst, door interactie met de kijker?
Pia Cabuy Ik heb het gevoel dat de deelnemende kunstenaars ‘down to earth’ zijn en doelgericht een creatief pad volgen. Enkele zijn nog zoekende, andere uitermate zelfbewust.

Kunstpoort Benadert een kunstliefhebber en kenner rationeler, minder empathisch, een kunstwerk? Het therapeutische verdwijnt op de achtergrond, de impact is dan minder sterk. Ben je als curator je daarvan bewust?
Pia Cabuy Puur technisch kijken kan evenwaardig zijn. Het ontdekken van schoonheid houdt ook emotie in.

Kunstpoort Slaat de stress toe nu vlak voor de opening?
Pia Cabuy Die is nu compleet verdwenen. Toen ik bij de opstelling de werken zag, besefte ik, deze expo is goed, voor mij klikt alles in elkaar.

Kunstpoort Deze tentoonstelling is pure girl power. Heb je bewust ‘mannen’ niet toegelaten?
Pia Cabuy Je moet me geloven, 10 vrouwen, dat is louter toeval.

Kunstpoort Na deze ervaring, kan je zeggen wat je het meeste ligt, cureren of kunst maken? Wil je beide verder doen? Heb je nog plannen in die richting?
Pia Cabuy Laat mij maar kunst creëren op mijn zolderkamer. Hoewel ik dit een spannend proces vond, wil ik nu het liefst van al de pauzeknop indrukken. De kans zelf deel te nemen aan een groepstentoonstelling, zou ik niet laten liggen.

Kunstpoort Tot slot nog deze vraag. Zelfs al ligt het niet in je bereik, voor welk museum of voor welke galerie zou je graag één enkele keer curator zijn, waarom? Heb je dan een voorkeur voor een bepaald thema, voor kunstenaars, zelfs al zijn die voor je onbereikbaar?
Pia Cabuy Zonder twijfel zou ik werken van Geneviève Van Bastelaere tonen in Museum Voorlinden in Wassenaer.

Kunstpoort Mag ik een beetje uitleg?
Pia Cabuy Ik dacht eerst aan het museum Dr. Guislain te Gent maar dan duw je de kunstenaar in een bepaald hoekje. Museum Voorlinden? Omdat de kunstenaars en werken die ze daar tonen me aanspreken zoals: Louise Bourgeois, Anish Kapoor…

Wat me opvalt is dat elke kunstenaar heel creatief omgaat met origineel materiaal, recuperatie of niet. Ze houden zich niet bij één enkele techniek en realiseren met sterk diverse benodigdheden een perfecte samenhang tussen vorm en inhoud. TANU VERBINDT is een wervelende, uitbundige expo waarin de kunstenaars speels, op een unieke locatie, de toekomst van de mensheid in vraag stellen.

Tekst en foto Kathleen Ramboer

INFO

tentoonstelling TANU VERBINDT
de verbeelding aan zet
10 tot 25 augustus 2024

copy right Tanu

locatie

Grote Baan 18
9920 Lievegem
www.tanu.be

opening

vrijdag 9 augustus 2024 vanaf 18u
openingswoord om 19u30
Dhr. Jeroen Van Acker, cultuurschepen Lievegem

openingsuren

zaterdag en zondag van 14u tot 18u
ook open op 15 augustus

Parkeermogelijkheid

Koning Leopoldstraat of Bierstal

Joke van Leeuwen leest voor: Boekhandel PARDOES

bertvannoten2 Geen categorie , ,
video: Bert Vannoten

Joke van Leeuwen: auteur, tekenaar en performer
leest voor in Boekhandel PARDOES in het teken van het Mechels Poëziefestival MAANDRANG

Joke van Leeuwen (1952) werd geboren in Den Haag. Ze woonde onder meer in Amsterdam, Brussel, Antwerpen, Amersfoort en Maastricht. Momenteel woont ze in het centrum van Antwerpen.
Na het Koninklijk Atheneum Etterbeek (Brussel) studeerde ze Grafische Kunsten aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en het Hoger Sint Lucas Instituut in Brussel. Aan de VUB, eveneens in Brussel, studeerde ze Nieuwste Geschiedenis.
In 1978 publiceerde ze haar eerste kinderboek en won ze met haar eerste cabaretprogramma alle prijzen op het Camerettenfestival, waarna ze zes jaar in het officiële circuit rondtoerde. Daarna trad ze vele jaren samen met pianiste Caroline Deutman op tijdens conferenties en studiedagen, om de inhoud van die bijeenkomsten op humoristische wijze van een andere kant te bekijken.




Ze schreef en tekende tientallen kinderboeken, die veelvuldig werden vertaald en bekroond. In de jaren negentig kwamen haar eerste dichtbundel (C.Buddingh’prijs) en roman voor volwassenen uit. Voor de roman ‘Feest van het begin’ kreeg ze de AKO Literatuurprijs. Met ‘Alles nieuw’ had ze al op de shortlist van die prijs gestaan. Met ‘De Onervarenen’ stond ze op de shortlist van de Libris Literatuurprijs. Haar laatste roman ‘Hier’ kwam uit in april 2018. Haar laatste proza voor kinderen en andere mensen is ‘Nu is later vroeger’ een boek over de tijd en ‘Ik heet Reinier en ons huis is afgebrand’ (9plus).
In 2019 verscheen de bundel nieuwe kindergedichten ‘Hee daar mijn twee voeten’ en het lange gedicht voor volwassenen ‘Levenslust, een gedicht’, in 2020 het kinderboek ‘Ik heet Reinier en ons huis is afgebrand’, in maart 2021 haar roman ‘Mijn leven als mens’. In 2022 kwam haar lange gedicht met beelden ‘Aan Tafels’ uit, dat de spil vormde van Saint Amour 2023 van Behoud de Begeerte. Verder publiceerde ze de kinderboeken ‘Ik ben HIER!’ (2022), ‘Dát bedoel ik, zei de zalm(2023) en het beeldverhaal ‘De weg naar morgenochtend'(maart 2024). In 2023 kwam de roman ‘Ik dacht dat jij’ uit, die in het Parool en de NRC in de toptien van 2023 stond. Momenteel werkt ze aan weer een historische roman.

Joke van Leeuwen stelde haar werk tentoon, onder meer in Museum M in Leuven. Ze schreef ook meermaals voor theater. De laatste samenwerking was met Hoge Fronten, voor de voorstelling ‘Niet Vergeten’. Eerder regisseerde haar zus Marieke van Leeuwen ‘Iep!’ voor het RO-theater (Rotterdam) en ‘DagDag’ voor HetPaleis (Antwerpen). Vanaf 2004 bracht Joke van Leeuwen verschillende programma’s in theaters, zoals ‘Ozo Heppie’ met Caroline Deutman en het nog beschikbare ‘Toen mijn vader een struik werd’, waaraan ook celliste Anne Korff de Gidts meewerkt. Met gitarist en schrijver Mario Paric bracht ze ‘En/en’. En met cellist Ernst Reijseger bracht en brengt ze ‘Het moet nog ergens liggen’.

Na de voorstelling ‘Heb je mijn zusje gezien?’ van Hoge Fronten, reist ze in 2023-2025 rond met de zesplusvoorstelling ‘Hoeheettut’, samen met actrices Sarah Jonker en Jantien Fick.

In 2000 ontving ze de Theo Thijssenprijs voor haar kinderboekenoeuvre. In 2010 de Gouden Ganzenveer voor haar bijdrage aan het geschreven woord, in 2012 de Constantijn Huygensprijs voor haar hele oeuvre en in 2013 de Duitse James Krüss Preis voor haar kinderboekenoeuvre. Ze kreeg onder meer de Gedichtendagprijs, vele Griffels en Penselen, stond op de shortlist van de VSB-poëzieprijs en werd en wordt genomineerd  voor de Astrid Lindgren Memorial Award.
In 2008 en 2009 was ze stadsdichter van Antwerpen. In 2015 en 2016 was ze Dichter der Nederlanden, in het kader van de herdenking 1815-1830. Van 2014 tot 2018 was ze voorzitter van PEN Vlaanderen (PEN Belgium Flanders). In 2018 werd aan PEN Vlaanderen de ARKprijs voor het vrije woord toegekend.
Vertalingen onder meer in het: Engels, Frans, Duits, Spaans, Catalaans, Italiaans, Sloveens, Litouws, Russisch, Deens, Zweeds, Turks, Japans, Papiaments, Pools, Vietnamees, Hebreeuws, Georgisch, Chinees,
Koreaans, Armeens, Litouws, Taiwanees.


https://www.facebook.com/kinderboekhandelpardoes/
https://www.boekhandelpardoes.be/
https://www.jokevanleeuwen.com/
https://creatiefschrijven.be/

Videograaf: Bert VANNOTEN

GEN-ZIE, een smeltkroes van kunstvormen en kunstenaars

kramboer Geen categorie , , ,

Op 12 november is het hoogdag in hetpaleis aan het Theaterplein te Antwerpen. Creatieve jongeren tussen 14 en 24 jaar verzamelen er om hun kunnen in de kijker te zetten tijdens het toonmoment van het kunstenfestival GEN-ZIE. 

GEN-Zie … een woordje uitleg

Dit festival, georganiseerd door Fameus –  een organisatie voor vrijetijdskunstenaars – kent nu haar derde uitgave.
Jongeren die zich individueel of in groep aandienden werden geselecteerd in de herfstvakantie en in het paleis verwacht op 10 en 11 november om hun act te delen en het geheel voor te bereiden voor de finale op 12 november. 
Alle kunstdisciplines waren toegelaten. Naast het reglement en de te volgen richtlijnen konden deelnemers beroep doen op coaches en vrije workshops volgen. 
Dit jaar liet Fameus zich inspireren door een Stuurgroep, bestaande uit jongeren die in hun vrije tijd bezig zijn met kunst.

Een gesprek met Reinier, lid van de stuurgroep

Reinier heeft een achtergrond in theater en muziek en is lid van de JES studio-stuurgroep. Vorig jaar nam hij voor het eerst deel aan het GEN-ZIE festival. Wat er toen uit voortvloeide was een muziekalbum dat de naam Beestenbull kreeg (https://music-reinier.bandcamp.com)

Dit jaar maakte hij deel uit van de stuurgroep GEN-ZIE en kon zo zijn stempel drukken op het festival.

Zes maanden geleden kwam de stuurgroep voor het eerst samen. De rol van deze dynamische groep was voornamelijk ideeën uitwisselen om zo voorstellen te lanceren over wat mogelijk kon en moest zijn op het festival, nieuwigheden te introduceren en samenwerkingen aan te brengen. De uiteindelijke uitwerking lag in de handen van de productiemedewerkers van Fameus. Zo werd op initiatief van de stuurgroep bijvoorbeeld het logo van het festival aangepast en een ‘ontprikkelruimte’ voorzien waarvan de inrichting vorm kreeg met de hulp van Reinier. Deelnemers zouden zo even uit de drukte van het festival kunnen ontsnappen.

Samenwerking met JES

Ook de samenwerking met de Antwerpse jeugdorganisatie JES kwam er op voorstel van de stuurgroep.
Desmond, jeugdwerker bij JES en bekend bij Fameus zette zijn schouders onder het idee van Reinier om een ‘barzbooth’ in te richten, een podium waar jongeren vrij zouden kunnen performen. Dit initiatief dat door beiden vorm werd gegeven bleek een schot in de roos: geen gebrek aan talent dat zich wilde bewijzen.

hetpaleis


In hetpaleis heerste een gezellige drukte. Her en der waren stands die druk bezocht werden. Op het programma stonden muziek, en performances – zowel in de grote als de kleine zaal – waren er exposities te bezoeken en was het aangenaam vertoeven in de ‘ontprikkelruimte’ met rustgevende muziek gecomponeerd door Reinier. Genoeg ingrediënten om een natte herfstzondag aangenaam door te brengen.

Een boeiend gesprek met coach Junior Akwety

In de kleine zaal woonden we een performance bij met diverse artiesten. Later kregen we de coach van deze groep, Junior Akwety, te pakken voor een kort gesprek. 
In het gewone leven is hij artiest (acteur, zanger, songwriter, community builder,…) en werkt hij samen met de Koninklijke Vlaamse Schouwburg Brussel en het Conservatorium van Antwerpen waar hij jongeren begeleidt.
Samenwerking met jongeren is ook niet nieuw voor Junior Akwety gezien hij een theater-traject aanbiedt in verschillende scholen in Antwerpen waarbij jongeren samengebracht worden onder de juiste begeleiding.


Voor het GEN-ZIE festival nam hij de rol van ‘coach performance en regie’ voor zijn rekening. 
De aanvang was een heftige zoektocht. De deelnemers kwamen met persoonlijke verhalen en teksten, soms intense belevenissen. Ze hadden hun eigen idee over wat ze wilden brengen en hoe het er moest uitzien. Het werd een persoonlijke uitdaging voor de coach om al deze input samen te brengen tot één gemeenschappelijk verhaal en om vanaf de eerste dag een hechte familie te vormen die het verhaal zou dragen.
Eenmaal de verschillende inputs een plaats hadden gekregen in het gemeenschappelijke verhaal werd gezocht naar dramaturgische lijnen om de performance behapbaar te maken en werd er samengewerkt met andere coaches en techniekers om via belichting en klank het geheel naar een hoger niveau te tillen.


En het resultaat mocht er zijn: een wervelende opvoering, doordrongen van emotie, energie, gevoeligheid, kleur en klank. Je kon de vertrouwensband tussen de spelers voelen. De doelstelling – hoe de diverse verhalen op het podium brengen en met de persoonlijke aanwezigheid van de bedenkers een soort collage maken – was meer dan geslaagd.  
De muziekcoach was aanwezig op twee sessies, die elk begonnen met muziek, wat een uitstekend middel bleek om de groep samen te brengen rond het gemeenschappelijke project.
De fashion coach verrichtte wonderen: de outfits werden ontworpen en gemaakt in drie dagen tijd. Niet te geloven dat het uiteindelijke resultaat gerealiseerd werd in amper vier dagen.

Nabeschouwing

Een kleurrijk en multicultureel gebeuren was het daar in hetpaleis. Een aangename, kleurrijke en respectvolle sfeer die in schril contrast staat met wat er tegenwoordig op diverse plaatsen in de wereld gebeurt. Vandaag, op deze plek, voelt het leven kleurig en vrolijk en ook veilig aan. Kunnen initiatieven zoals GEN-ZIE een opstap zijn naar een tolerantere maatschappij en hoop geven op een warme en verdraagzame samenleving?

Links

https://www.fameus.be/gen-zie
https://www.fameus.be
https://www.jes.be
https://music-reinier.bandcamp.com
https://www.instagram.com/junior_akwety/

Tekst Magda Verberckmoes 
Foto’s Eric Rottée

BUY LOCAL! 742 Gentse kunstenaars in de kijker

kramboer Geen categorie , , , , , ,

van 2 juli tot en met 29 augustus 2021
Kunsthal Lange Steenstraat 14 Gent

Voor de tweede maal op een rij organiseert Kunsthal Gent een zomersalon voor de Gentse kunstenaars. Zoals vorig jaar presenteert BUY LOCAL #2 gedurende juli en augustus een dwarsdoorsnede van de Gentse kunstscene. Iedere Gentse kunstenaar, niet gekend of gevestigde waarde, kon deelnemen zonder het obstakel van zenuwslopende selecties van een vakjury te moeten overwinnen. Het resultaat van de call bevat niet alleen tweedimensionale kunst maar ook sculpturen, video’s, performances… noem maar op. BUY LOCAL wil Gentse kunstenaars, ongeacht leeftijd of discipline, support bieden bij het verkopen van hun werk. Zo is er een catalogus te koop aan de democratische prijs van €5. Alle deelnemende werken zijn afgebeeld met alle nodige informatie: titel, kunstenaar, media, prijs, formaat. Een kunstwerk aankopen kan via de site https://zomersalon.gent/overzicht/
De opbrengst gaat integraal naar de kunstenaar. Op zondag zijn er Artists Talks on the spot, met maximum 5 kunstenaars. Zo kan je op een fijne laagdrempelige manier een gesprek aangaan met een kunstenaar. Info https://kunsthal.gent/activiteiten/artist-talks-on-the-spot

Links bezoekster met cataloog – rechts kunstenares sabine oosterlynck in gesprek tijdens Artist Talks

KUNSTPOORT mocht hier niet ontbreken en ontmoette kunstenaar Mark Soen bij zijn werk. We spraken over zijn deelname en kunst.

Mark Soen met bovenaan links het schilderij ‘Traveling in time and nature’

Kunstpoort Waarom neem je deel aan het Zomersalon?
Mark Soen Het is een goede formule en een geschikte manier om als Gentenaar je kunst te tonen. De contacten die je hier legt zijn belangrijk. Sommige kunstenaars ken ik enkel via sociale media, nu kan ik persoonlijk kennis met hen maken. Het Zomersalon brengt kunstenaars samen, verbindt. De Artist Talks zijn nieuw dit jaar, een formule om kennis te maken met je publiek en kunstliefhebbers.

Kunstpoort Word je schilderij ‘Traveling in time and nature’ opgemerkt tussen 752 andere deelnemers? Als toeschouwer zie je, hier in de Kunsthal, door het bos de bomen niet. De aanblik is overweldigend.
Mark Soen Alle werken zijn te zien op de site. Bij het surfen denk je: dat werk herinner ik me niet, dat evenmin… Toch krijg ik veel reacties zelfs van mensen die ik helemaal niet ken. Vorig jaar is mijn schilderij aangekocht door een voor mij totaal onbekende persoon. Dat motiveert en bewijst het nut van deze expo.

Kunstpoort Je schilderij oogt abstract toch draagt het de titel ‘Traveling in time and nature’. Graag een beetje uitleg.
Mark Soen Terugkeren in de tijd, reizen, tijdmachines.. intrigeren de mens. Dankzij kunst gecreëerd doorheen onze geschiedenis vormen wij ons een beeld van het verleden, kunnen we teruggaan in wat voorbij is. Kunstenaars laten ons in de tijd reizen. Ik reis in de tijd via mijn werk en verlies me erin. Dit is de reden waarom je ‘Time’ en ‘Lost’ in de titels van mijn werken terugvindt.

Kunstpoort Ben je productiever ondanks of dank zij de corona?
Mark Soen Inderdaad, productiever en creatiever. Deze merkwaardige tijd herinnert me aan het begin van mijn kunstenaarscarrière. Beeldend kunstenaar is een eenzaam beroep. Tussen de muren van je atelier kom je enkel jezelf en je kunst tegen. Dat was voor mij als beginnend kunstenaar lastig. Ik stapte over naar de theaterwereld. En kijk na 40 jaar theater vond ik de weg naar mijn kunstenaarswerkplaats terug. Het alleen zijn in mijn atelier kost me minder moeite, ik geniet ervan. Door als host te werken in het GUM, het Gents Universitair Museum, is de dwingende behoefte mensen te ontmoeten stilletjes aan verdwenen.

Kunstpoort Heb je nu meer tijd om te experimenteren tijdens deze bizarre periode?
Mark Soen Ik creëer voor het eerst 3dimensionaal werk, voorwerpen onder een globe.
Op zolder vond ik mijn 30 jaar geleden gestorven schildpad terug. In coronatijden maakte ik met het reptiel een artefact. Het beest verhuisde van de zolder naar mijn living.

Kunstpoort Werk je nu aan een tentoonstelling?
Mark Soen ‘Lost in Space and Nature’ is nu in voorbereiding. Het wordt een expo met mijn schilderijen in dialoog met sculpturen van in memoriam Annemie Kooyman.
Tentoonstelling in de pandgangen van het Karmelietenklooster
Burgstraat Gent
Vernissage vrijdag 11 maart 2022
van 11 maart tot en met 24 maart 2022

INFO Mark Soen

https://zomersalon.gent/zomersalon-item/mark-soen/
www.marksoenart.com
https://www.instagram.com/soenmark/
https://www.facebook.com/mark.soen

INFO BUY LOCAL

https://kunsthal.gent/tentoonstellingen/buy-local-2

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

STRAF!

kramboer Geen categorie , , , ,

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer