Beeldhouwster Fien Monsieur: Amateurkunst op zijn “international”

Een doodlopende straat in een kleine stad, een beetje buiten Brussel, hoge muren, een grote ijzeren deur. Eenmaal binnen staan wij voor een groot huis met een tuin een vijver, vissen, palmbomen, bananenbomen, eucalyptusbomen, appelsienbomen, citroenbomen. Dit is het verbazende decor van Fien Monsieur, beeldhouwster.

 

De “genese” (het ontstaan)

“Als ik begin te werken weet ik niet hoe het zal eindigen”, een boomstronk wordt een manneke, een surrealistisch wezen. Als er geen inspiratie komt, maakt Fien bloemetjes. “Als je niets voelt voor iemand of iets dan kan je daar niets van maken.” De natuur is heel belangrijk. “We moeten iets doen voor de natuur”.

 

“In mijn gedachten komt er vandaag iets van een vogel of mensen. Als het mij interesseert dan dan maak ik iets daaruit. “Simplement” zegt Fien. Zo simpel is het niet. Ze tekent bijna nooit, slechts een paar lijntjes op een “papierke”. “Het komt uit mijn handen” zegt ze en de voorbereiding gebeurt in haar hoofd. 

 

Als kind bracht Fien haar tijd door met mannekes en dieren te maken, ook in beton. Beton is een moeilijk materiaal. “Later in mijn twintiger jaren heeft een vriendin mij voorgesteld om bij het Bijgaards ateljee te komen, nadat ze bij mij thuis een reliëf van honden, van een paard en zo meer in beton ontdekte”. Fien bezocht geen academie maar ze heeft wel veel workshops gevolgd.

 

 

Klei, Brons, Glazuur, Porselein

Fien beperkt zich niet tot één materiaal. 

Brons is het gemakkelijkste, je maakt een vorm van klei en dan wordt het brons erin gegoten. Met klei en glazuur moet je na ieder bakproces ingrijpen, het wordt vervormd door de hitte. “Gezichten zijn delicaat. Dat doen wij in het Bijgaards ateljee”. “Na iedere bakbeurt moet je drie dagen wachten”. De oven in het atelier is groter, dus de grote stukken worden daar gebakken.

Porselein en glazuur zijn dure materialen, een belangrijk aspect voor wie geen geld voor zijn kunstwerken vraagt.

 

 

 

Het engagement

Fien werkt tot nu toe als amateur. Dit betekent dat ze niets aan de kunstwerken verdient. Ze organiseert evenementen in haar stad om geld in te zamelen:  een kunstenaarstentoonstelling, Engelen genoemd, in een kerk. Het geld ging naar het kinderkankerfonds. Ze schenkt ook kunstwerken aan de stad, die staan nu op een rondpunt, in de bibliotheek en in het stadhuis. De kunstwerken hebben een maatschappelijke betekenis. “Wat ga jij doen voor het virus?” Op dit moment werkt Fien aan een kunstwerk over de coronatijden. Het is een groep van artsen met een typische artsenhouding, de stethoscoop en de handen in de zakken van de kiel. Je krijgt de indruk ze echt te zien.

 

 

De tentoonstelling overal in de wereld

“U neemt de objecten mee en laat ze achter” zegt Fien.

“Nu was er een expo in Italië georganiseerd door het vzw Fondazione Costanza. Dit is een internationale organisatie, wereldwijd actief. Ze vroegen een deelname met corona thema. Intussen belandde een stuk van mij in Zuid-Korea”. Het sculptuur is via België en Italië in Seoul aangekomen. 

Voor Fien is het wel een eer om geselecteerd te worden en werk overal in de wereld te hebben. De lijst is lang. “Het is een plezier”.  Een borstbeeld van Pater Damiaan bijvoorbeeld staat in de Kapel van het Vaticaan .

Het is geen toeval. Het zijn kennissen of familieleden actief in de kunstwereld op internationaal niveau die haar aangeraden hebben deel te nemen. Dankzij een deelname in Spanje heeft ze de aandacht van de Fondazione Costanza gewonnen. Ze wordt regelmatig gevraagd om aan een tentoonstelling deel te nemen. 

Ze heeft ook contact met Art de Normandie en Lou Smedts, een bekende keramist kunstenaar en Art curator. Met deze laatste en zijn organisatie had ze de mogelijkheid om haar kunstwerken tentoon te stellen in Japan, Singapore, Boston enz. Ze wint prijzen zoals de bronzen medaille bij een wedstrijd voor buitenlanders in Parijs. Ze kreeg een ridderschap in Barcelona en Palermo. Kunstwerken over de hele wereld.

 

“Toujours remettre l’ouvrage sur le métier” (weer op stapel zetten)

Fien stopt nooit. “Ik ben nu ook bezig met de Greenman voor een wereldproject dat oproept om allen samen te werken aan de bescherming van onze planeet”. Er is ook nog het project “het feest van de Mysterieuze boom” in haar stad gepland. Alles is verschoven naar 2021 vanwege het coronavirus.

 

 

Toch iets verdienen

Fien heeft een koffiekopje ontworpen. Een heel speciale vorm. Ze wil proberen dit te verkopen, om haar kunst te bekostigen.

 

De ijzeren deur gaat dicht en ik vertrek met het hoofd vol van herinneringen aan standbeelden verspreid over de hele wereld. Kunst kent geen grenzen. 

Tekst en foto’s Eric Rottée

INSIDE/OUT in dialoog met het werk van ‘Van Eyck’

Voor wie de grote Van Eyck tentoonstelling in het MSK vanwege covid-19 mankeerde, biedt Gent tal van alternatieven. Het hedendaags project INSIDE:OUT is er één van. Het Kasteel Borluut in Sint-Denijs-Westrem Gent vormt vanwege zijn geschiedenis de uitgelezen locatie voor dit Van Eyck evenement. Het ‘Wit Kasteel’, voorloper van het huidige neoclassicistische kasteel, vermeldt de geschiedschrijving in de 15de eeuw als zetel van de heerlijkheid van de familie Borluut. Joos Vijd en Elizabeth Borluut, telg van het geslacht Borluut, zijn de genereuze opdrachtgevers van het altaarstuk ‘De aanbidding van Het Lam Gods’.
De drie curatoren, Free Pectoor, Brantt en Elke Desutter stelden een kunstenparcours samen met talrijke verwijzingen naar het oeuvre van Van Eyck, soms duidelijk, vaak verborgen. Aan het publiek om die links te ontdekken niet alleen INSIDE het feeërieke kasteel maar ook OUTSIDE in het prachtige park.
Graag citeer ik hier Els Wuyts die de expo opende: Van de bolle spiegel in het werk van Van Eyck, de kroonluchters in het kasteel naar de vaak nieuwe installaties en het ruimtelijk werk in deze tentoonstelling.

De bezoeker ontvangt een handig plannetje en een begeleidende tekst met interessante info.
Geniet even mee van enkele werken. Ze spreken voor zich.
Laat het niet bij deze werken blijven, de andere zullen je zonder twijfel ook betoveren en aanspreken in hun diversiteit, uiteenlopende disciplines en originaliteit.

Line Boogaerts ‘Lichtbreking’

Line Boogaerts tekent live sierlijke planten op de vensters. Ze schrikt er niet voor terug die te vermengen met decoratieve elementen van het kasteel.

Brantt ‘Geometric Reversal’

Brantt liet zich inspireren door één paneel van ‘De aanbidding van Het Lam Gods’. Brantt beheerst een architecturale vormentaal. Voor zijn constructie inspireerde de kunstenaar zich op de specifieke contour van een paneel en de vorm van het daarop geschilderde orgel.

Zeli Bauwens ‘If Van Eyck was a gardener’

Multidisciplinair kunstenaar Zeli Bauwens creëerde voor INSIDE/OUT 12 ondiepe vijvers. De contouren van de uitgelijnde waterpartijen refereren naar de panelen van Het Lam Gods. Een kijktip: het statige Borluut kasteel spiegelt zich vol verve in het ondiepe water.

Free Pectoor ‘The lamb finally Stopped Bleeding’

Het moet niet altijd bloedernstig zijn. Dit voor mij ludieke werk van Free Pectoor charmeert door zijn eenvoud en laat de kijker eventjes glimlachen. De installatie ‘The lamb finally Stopped Bleeding’ sleept je mee in de conceptuele wereld van een veelzijdig beeldend kunstenaar. Het sympathieke, eenvoudige werk kan je ook leiden tot meer ernst en vraagt om reflectie.

Thanh Long Lam ‘The elegant Lamscape’

De kunstenaar Thanh Long Lam gekend van zijn stemmige zwart/wit/grijze oeuvre verrast hier met een kleurrijk triptiek geschilderd in olieverf. De buitenpanelen in grijstinten verwijzen naar de vroegere grisailles. De kunstenaar vouwt met plezier de triptiek voor je open en laat je genieten van zijn groenen en blauwen, in harmonie met de landschapspark.

 

DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Zeli Bauwens, Nel Bonte, Line Boogaerts, Alexander Bossuyt, Brantt, Eddy De Buf, Ivan De Coen, Elke Desutter, Sien Godderis, Thomas Jacques, Thanh Long Lam, Vicky Lema, Steven Messiaen, Free Pectoor, Gert Scheerlinck, Geerke Sticker, Annelies van Camp, Nele Van Canneyt, Thijs Van der Linden, Alice Vanderschoot, Jill Vandorpe, Simon Vanheukelom, Nicolas Van Parys en Jonas Vansteenkiste.

LOCATIE

Borluutpark & Kasteel Borluut
Kleine Gentstraat 46
9051 Sint-Denijs-Westrem

TENTOONSTELLING

zaterdag 25 en zondag 26 juli 2020
vrijdag 31 juli, zaterdag 1 en zondag 2 augustus 2020,
telkens van 10u.00 tot 18u.00

De  COVID19-maatregelingen van de overheid worden opgevolgd. Het gedeelte van de tentoonstelling binnen Kasteel Borluut is met maximum 25 personen tegelijkertijd te bezoeken, vandaar dat wij vragen op voorhand een ticket online te reserveren via Eventbrite voor de gewenste data en tijdstip.

Mondmaskers zijn verplicht. Denk aan de social distancing en hou 1,5m. afstand in acht. Gelieve enkel de tentoonstelling te bezoeken indien u geen COVID19-symptomen vertoont.

Rechtstreeks reserveren kan via: https://www.eventbrite.com/e/insideout-tickets-103689598380 ofwel via icoon ‘RESERVATIE E-TICKETS’ op website: http://www.insideout2020.be

meer info:
https://www.facebook.com/events/639792583450223/

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

 

 

 

Beeldhouwen is als thuis komen. Monique Caboor

Monique Caboor is een all-round kunstenares: ze schildert, schrijft gedichten… maar bovenal is ze beeldhouwer. “Beeldhouwen is als thuis komen” vertelt ze me. Ik ben ongelooflijk blij dat ik hier de mogelijkheid voor heb. De sculpturen, verspreid over haar fantastische tuin, nodigen uit tot een interview met de schepper van al dat moois.

Kunstpoort Hoelang beeldhouw je al? Heb je een tekenopleiding gevolgd en vanwaar de interesse voor beeldhouwkunst?
Monique Caboor Eerst volgde ik schilderkunst in het KASK te Gent, later 6 jaar beeldhouwen aan de academie in Dendermonde. Nu volg ik een jaar crossover. Dit is een opleiding waarbij je een hoofddiscipline en een nevendiscipline aanduidt. Ik koos in de eerste plaats voor beeldhouwkunst en daarnaast tekenkunst. Beter leren tekenen trekt me aan. Ik heb interesse voor alle aspecten van een werk inclusief het technische. Betrokken zijn bij het begin van een proces betekent een meerwaarde voor de beleving van het materiaal. Zo las ik zelf het armatuur voor mijn beelden, span ik eigenhandig mijn canvas op en prepareer het.

Kunstpoort Een bepaald beeldhouwwerk dat ik hier in je tuin zie, valt me direct op en intrigeert. Het reminisceert aan Zadkine. Heb je bewondering voor Zadkine of kortom voor het kubisme?
Monique Caboor Ik kijk op naar beeldhouwers zoals Zadkine, Archipenko, Lipchitz… Graag zou ik die richting uitgaan, evolueren naar meer abstractie met behoud van het figuratieve. Aan de creatie van dit sculptuur heb ik veel plezier beleefd.

Kunstpoort Wat is de bron van je inspiratie?
Monique Caboor Het menselijk lichaam vind ik boeiend: het bestuderen van verhoudingen, boetseren van een spiermassa, het vatten van een beweging. Beeldhouwen is vooral observeren, leren kijken en zien.

Kunstpoort Maak je eerst voorstudies, tekeningen, schetsen, maquettes… voor je aan het ‘grote’ werk begint?
Monique Caboor Op voorhand maak ik nooit schetsen. Dat werkt niet bij mij. Ik vind het boeiend achteraf een detail of het geheel te tekenen. Een model poseert voor me meestal 5 tot 6 maal. Model staan is bijzonder vermoeiend omdat het model dezelfde lange pose tijdens een aantal sessies moet volhouden. Beeldhouwen vergt de hoogste concentratie. Als het model zich comfortabel voelt in de gekozen houding dan zie je dat ook in mijn beeld, dan komt het goed. Tijdens het werkproces maak ik veel foto’s. Aan de hand van deze foto’s zie ik gemakkelijker wat nog te corrigeren valt.

Kunstpoort Vind je dat een sculptuur naast vorm ook inhoudelijk sterk moet zijn? Is het noodzakelijk dat een werk niet alleen schoon is maar ook betekenisvol?
                                     

Monique Caboor  Ik hou van “gesloten” houdingen. Het laat je raden naar de innerlijke wereld van een figuur. Het zijn kleine details die van het sculptuur een beleving maken. Het hoofd van dit rechtopstaand beeld kijkt lichtjes naar een punt beneden, een knie wat gebogen, met voet een weinig naar binnen gedraaid…. Dit beeld “leest” op een andere manier dan een figuur die je recht aankijkt, de voeten stevig op de grond.
Bij de vraag of beelden al dan niet iets moeten betekenen denk ik aan het kleine vrouwelijke Sisyphus-beeldje dat moeizaam een zware bol op een trap naar boven duwt …

Kunstpoort Met welk materiaal werk je zoal en wat verkies je?
Monique Caboor  Meestal  boetseer ik in klei, ik geniet van de tactiliteit van de materie. Het afgewerkte kleibeeld wordt slechts af en toe gebakken (Terracotta). Daar heb je al snel een grote oven voor nodig. Meestal wordt op de klei een mal gemaakt in gips of silicone, waarna het uiteindelijk vervaardigd wordt in kunststof (Acryl resin, polyester….) of brons. Kleine bronzen beeldjes kunnen rechtstreeks in was geboetseerd worden. Ik hou van brons, een traditioneel en duurzaam materiaal, maar de prijs loopt nogal op, zeker voor grotere sculpturen. Kunststof maakt een beeldhouwwerk betaalbaarder en is gemakkelijker te verplaatsen.
Een groot beeld in klei weegt snel 130 à 150 kilo. Bij het manipuleren van zware mallen enz. komt hulp van sterke helpers thuis of in het atelier in Dendermonde goed van pas.
Het brons gieten gebeurt vanzelfsprekend in een bronsgieterij. *

Kunstpoort Hoe bepaal je de grootte van een werk? Van welke factoren is dit afhankelijk?
Monique Caboor De grootte bepaal ik niet vooraf, ik werk intuïtief. Van zodra een beeld ietsje omvangrijker is, ligt het formaat op voorhand vast want dan is een armatuur nodig.

Kunstpoort Voel je zelf aan of een sculptuur goed is, twijfel je vaak? Is het moeilijk te zeggen ‘Mijn sculptuur is af en klaar voor de buitenwereld’? Kan je op tijd stoppen?
Monique Caboor Tijdens de realisatie sluipt de twijfel wel eens binnen. Er zijn zo veel inspirerende kunstenaars soms vraag ik me af: Wat heb ik eraan toe te voegen? Eenmaal het beeld voltooid ben ik overtuigd. Ik voel wanneer een werk af is, als de verhouding klopt, de spier op de juiste plaats zit. Zelf werk ik graag met een iets ruwere toets. Een glad oppervlak nijgt soms naar kitsch. Waar ligt de grens tussen kitsch en kunst?

Kunstpoort Zou je het fijn vinden je werk terug te vinden in een museumpark, openbare ruimte of op een rotonde, of hoeft dat niet voor je? Heb je ambitie?
Monique Caboor Een rotonde? Waarschijnlijk komt het er nooit van, maar heel even erover fantaseren moet kunnen …

Kunstpoort Kan je gemakkelijk afstand nemen van je werk, het loslaten en verkopen?
Monique Caboor Voor mij vormt dit geen probleem. Ik heb een mal, ik kan een tweede exemplaar maken indien ik dit zou willen. Een werk verkopen geeft je de mogelijkheid om nieuw materiaal aan te schaffen. Ook belangrijk: je zelfvertrouwen krijgt een duwtje.

Kunstpoort Frons je soms de wenkbrauwen bij de aanblik van je kunstwerk in een andere setting?
Denk je dan bijvoorbeeld dit werk komt niet tot zijn recht?
Monique Caboor Wie een sculptuur koopt heeft vaak al een idee waar ze het willen opstellen. Soms stuurt de eigenaar me een foto van het beeld in de tuin tijdens verschillende seizoenen, vb. in de winter met een laagje sneeuw erop… leuk!

Kunstpoort Hoeveel uren per week ben je bezig met kunst? Heb je een vast ritme?
Monique Caboor Dat varieert. In mijn hoofd ben ik constant actief, tast ik de mogelijkheden af. Ik bezoek veel expo’s, lees over kunst, over beeldhouwers die mijn bewondering wegdragen zoals Rodin en Camille Claudel, Anthony Gormley, Hanneke Beaumont, en vele andere. Niet onbelangrijk, hierdoor kweek je een visie.

Kunstpoort Speelt er muziek op de achtergrond als je werkt? Heb je muziek nodig om in de sfeer te komen? Of leidt dat maar af?
Monique Caboor Er zijn ogenblikken van stilte om ideeën of woorden te laten rijpen maar bij het boetseren of een andere handeling werk ik graag met muziek, gaande van klassiek over jazz en rock…  Ze laten de gedachten vloeien. Jazz muziek geeft me energie. Het belangrijkste is dat niemand me stoort zodat ik in opperste concentratie kan beeldhouwen.

Kunstpoort Welke toekomstplannen heb je?
Monique Caboor In de toekomst zou ik graag in steen of hout kappen. Dat betekent voor mij een hele uitdaging. Kappen in hout of steen is materie wegnemen tot het de gewenste vorm heeft. Werken met klei, was e.d. betekent opbouwen, toevoegen en vergt een andere manier van denken. Kappen, misschien wel het échte beeld-houwen, is moeilijk, lastig en een werk van lange adem. Dat wil ik ook onder de knie krijgen.

 

contact

caboormonique@gmail.com

* voor meer info over brons gieten zie de reportage op KUNSTPOORT https://kunstpoort.com/2019/01/21/het-productieproces-van-het-bronsgieten/

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Bip Van de Velde
Foto zittende figuur copyright Monique Caboor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BLIJVEND CREATIEF Karolien Soete

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Kunstenares Karolien Soete bleef niet bij de pakken zitten en lanceerde toen de lockdown light net was ingegaan het Gentse buurtproject “Kunst achter glas”.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
KAROLIEN SOETE Ik lanceerde het buurtproject “Kunst achter glas” toen de lockdown light net was ingegaan. Ik woon in een multiculturele wijk in het Gentse, iedereen leeft er dicht op elkaar, vele huizen hebben geen koertje of tuin. Enkel op straat kunnen we een ‘frisse’ neus halen. Tijdens mijn dagelijkse wandeling merkte ik de talloze beren achter de ramen op, een fijn project voor de kinderen in de buurt. Omdat hier veel kunstenaars en creatievelingen wonen dacht ik: waarom niet één grote straattentoonstelling opzetten van, voor en in de buurt, iets om naar uit te kijken? Zo geven we de kunstenaars die nu donkere tijden meemaken een platform alsook de creatievelingen die zo ongegeneerd aan de buurtbewoners hun werk kunnen tonen. Het project staat open voor iedereen die wat wil tonen: jong en oud, kunstenaar of net niet… Bij de vieze gasten, die achter de hoek hun werking hebben, stelden voor om samen het project te dragen. Aan het project is een instagram account gekoppeld zodat mensen die nu in quarantaine vertoeven of  in een risicogroep het veilig binnenskamers kunnen volgen. https://www.instagram.com/kunstachterglas/ 

Deze werken staan nu voor mijn raam:
“Touch Me Please” zeep/houtskool
Een tekening uit de reeks “Holding on – Letting go” Houtskool

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
KAROLIEN SOETE Zonder de crisis was dit project wellicht nooit tot stand gekomen. Intussen zijn er vele gelijkaardige projecten lopende. zoals dat van Jonas Vansteenkiste met zijn “Beyond the glass”, door radio 1 opgepikt en voorzien van een nieuwe naam “straatmuseum”. Ik vind het fantastisch dat deze en andere projecten lopen.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
KAROLIEN SOETE Integendeel naast het @kunstachterglas project moet ik toegeven wat verlamd te zijn wat met mijn persoonlijk werk betreft. De toekomst baart me zorgen, voor mij niet alleen  maar ook voor de complete culturele sector. De nu uitgestelde of afgelaste tentoonstellingen zorgden voor een deadline, die valt nu weg. Het is nog wat zoeken hoe en wat ik verder zal doen. Ongetwijfeld zal deze Corona crisis later voor heel wat inspiratie zorgen; niet alleen voor het scheppen van nieuwe werken maar ook in het vinden van een creatieve manier om te overleven. Ik ben echter geen doemdenker. Ik zie ook mooie dingen rond mij ontstaan. Deze crisis brengt mensen dichter bij elkaar. Zo zingen we iedere avond in onze straat gezamenlijk een liedje.  Zo ontving ik van de straat whatsapp groep onverwacht lekkernijen langs de brievenbus. Ik kan de kipjes eten geven in de tuin van de Koer (een artistieke werking in de buurt) en er even tot rust komen plus genieten van de lente. Het is nu even op de pauzeknop duwen wat mijn persoonlijke kunstprojecten betreft. Het betekent ook een periode om nieuwe dingen te ontdekken en herontdekken.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
KAROLIEN SOETE Ja, kunst maken is sowieso een noodzaak, het is mijn taal. Na deze periode zullen ongetwijfeld een reeks werken ontstaan die hier op inspelen. De inspiratie ontbreekt voor het ogenblik. Het hoeft niet, ik laat alles liever wat bezinken.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
KAROLIEN SOETE Dat zal de toekomst uitwijzen… betere en nieuwe dingen op komst hoop ik dan maar.

info

www.ksoete.com
https://www.instagram.com/karoliensoete/
https://www.instagram.com/kunstachterglas/
https://www.facebook.com/karolien.soete

BLIJVEND CREATIEF Kristin Van Tuyne

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Kristin Van Tuyne toont ons haar nieuwste beeld waarin emotie centraal staat.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
KRISTIN VAN TUYNE Vorige week legde ik de laatste hand aan een schildering. Het stond al enkele maanden op stapel. De lessen houtsnijden die ik volg liggen stil, thuis werk ik hieraan verder. Op vrijdag 27 maart startte ik een nieuwe creatie in klei. Het is een ingetogen beeld geworden. Er moet nog een mal van gemaakt en dan volgt het afgieten in beton.

 

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
KRISTIN VAN TUYNE Door de corona crisis is er niet alleen heel veel verdriet maar deze onzichtbare vijand brengt ook het beste in de mens naar boven. Solidariteit steekt de kop op onder de vorm van hulp en steun. Daarom staat door de ingetogen houding de emotie centraal in mijn laatste sculptuur.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
KRISTIN VAN TUYNE Jazeker want er komt nu veel tijd vrij voor mijn passie.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
KRISTIN VAN TUYNE Het biedt me de mogelijkheid om mijn emoties te verwerken.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
KRISTIN VAN TUYNE De cursussen die ik thuis geef zijn voorlopig stopgezet maar In mijn hoofd groeien de ideeën. Het creatieve stopt nooit. Gelukkig zijn we hier nog allemaal gezond en kan ik me op het artistieke richten.

info

www.kristinvantuyne.be
foto copyright Kristin Van Tuyne

BLIJVEND CREATIEF Annick Steyaert Tony Mussche

KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde. Annick Steyaert grijpt tijdens de coronacrisis naar het potlood. Tony Mussche is nu vooral aan het experimenteren met klei.

Annick Steyaert

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
ANNICK STEYAERT Ik maak bij voorkeur portretstudies, liefst naar levend model, in olieverf op doek, techniek ‘alla prima’.
noot van de redactie: ‘alla prima’ is een schildertechniek waarbij nieuwe verf wordt toegevoegd aan voorafgaande lagen nog natte verf. Bij deze techniek dient het werkstuk in korte tijd te worden voltooid. Tegenwoordig teken ik met potlood portretten op papier en geef ze de toepasselijke naam ‘corona drawings’.

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
ANNICK STEYAERT Misschien, ik ben mij er niet echt van bewust.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
ANNICK STEYAERT Eigenlijk niet maar ik beleef kunst op een andere manier.

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
ANNICK STEYAERT Inderdaad, dat is het altijd al geweest en nu niet minder.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
ANNICK STEYAERT Nog niet.

info

https://www.instagram.com/stey.art/
beeld copyright Annick Steyaert

 

Tony Mussche

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?  Titel? Media?
TONY MUSSCHE Ik ben vooral aan het experimenteren met klei en zoek de grenzen ervan op.

KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?
TONY MUSSCHE Helemaal niet.

KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?
TONY MUSSCHE
Neen

KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
TONY MUSSCHE Kunst is voor mij belangrijk om een bepaald tijdperk te verwerken.

KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
TONY MUSSCHE Er zitten enkele groepsexpo’s in de pijplijn. Verder voorzie ik individuele pop-up expo’s.

info

www.facebook.com/Madebytony-251838351940742/?ref=settings 
copyright foto Tony Mussche

 

 

 

 

 

 

 

Genieten van kunst langs kunstenroute ‘zilver’ in Laarne en Kalken.

40 kunstenaars, 13 locaties en een heerlijk fietsweertje, dit maakte de Kunstenroute Lak@rt tot een succes.
Lak@rt kunstenaarscollectief Laarne – Kalken organiseerde het weekend van 30 augustus 2019 voor de vierde maal hun 2-jaarlijkse Kunstenroute. Parallel aan dit evenement was in het Kasteel Van Laarne de zilvercollectie opengesteld. ‘Zilver’ fungeerde als rode draad. Enkele gastkunstenaars en leden van het collectief verwerkten en werkten rond ‘Zilver’
KUNSTPOORT was present op 5 locaties.
www.lakart.be

Bunderakker 62 – Kalken

Hugo De Winter – schilder
hugo.de.winter1@telenet.be

Hugo De Winter is kunstenaar en 1 jaar voorzitter van Lak@rt.
Hoe word je lid?
Je wordt pas lid door je aan te melden met een formulier, je voor te stellen en na een selectie. Alle disciplines zijn welkom ook muzikanten, woordkunstenaars….
Hoe krijg je een dergelijk initiatief financieel rond?
De gemeente zorgde vooral voor logistieke steun. We hebben tal van sponsors. De sponsorwerving verliep vlot door de passie en het enthousiasme van ons team.
Als kunstenaar laat Hugo De Winter zich inspireren door de Spaanse schilder Joan Miro. Figuratief en abstract samen op één canvas dat kan bij Hugo De Winter. ‘De piano heeft gedronken, ik niet’ naar het lied van Tom Waits ‘The piano has been drinking’ is daar een voorbeeld van. Abstract met een knipoogje, zo kan je het noemen.

   

Martine Braeckman – keramiek
keramart@telenet.be

Martine Breackman heeft 30 jaar ervaring als keramiste. Na een opleiding aan de academie van Wetteren en privéles bij Jeanine Boerjan volgde ze haar eigen weg. Beelden zijn voor haar de hoofdzaak. Daarnaast maakt ze ook schaaltjes. Hiervoor gebruikt ze loodvrij glazuur, zo kunnen ze zonder gevaar levensmiddelen bevatten. Met klei werken is voor Martine Braeckman één worden met de natuur, aardetinten liggen haar het best.

Pastorij Kalkendorp Kalken

De sculpturen van de twee kunstenaars die in de tuin tentoonstellen matchen wonderwel en staan ‘beeldig’ in de pastorietuin. Het was een eerste kennismaking met elkaars werk, een onverwachte aangename ontmoeting voor beide.

Bert Vangerven – assemblages
albertvangerven@telenet.be
   www.bertvangerven.be
Bert Vangerven maakt assemblages met wat hij op zijn pad tegenkomt en zijn atelier mee volstouwt. Een eerste vereiste is doorleefd materiaal. Hij creëert vanuit het onderbewustzijn. Zijn gevoelens, emoties, verlangens , dromen en gebeurtenissen verwerkt hij in schilderijen, beelden en assemblages. De betekenis dringt pas later door. Het werk Point de Paris kreeg zijn titel pas na creatie. Een kijker vergeleek het werk met uitstekende spijkers in het Parijse wegdek.

Geert Van den Meerschaut – gastexposant
sculpturen in natuurmaterialen, collages

geertvandenm@gmail.com       https://www.facebook.com/geert.vandenmeerschaut
Geert Van den Meerschaut heeft een voorliefde voor organische materialen. Zo verwerkt hij takjes van de berk, zijn lievelingsmateriaal,  tot een sculptuur. Waarom takjes van een berk? De berk is krachtig en doorstaat de tand des tijds. De takjes verwerkt hij binnen 14 dagen want daarna verliezen ze hun souplesse. De natuur mag zijn gang gaan. Een vogelnestje in zijn sculptuur zou leuk zijn, waarom niet? Zijn kunst is niet alleen spielerei maar refereert naar een organische en biologische verbondenheid met de aarde die nu gevaar loopt. Dit thema herhaalt zich in de GREEN collages, een combinatie van fotomateriaal gevonden op het web.

Marina Ploegh – keramiek
marina.ploegh@telenet.be

     

Marina volgt nu het zesde jaar kunstacademie te Wetteren. Ze heeft thuis een eigen oven. De kunstwerken die ze thuis maakt staan los van haar ‘academie’ werk. Haar kleine sculpturen Kemeno, Japans voor beest, vielen me onmiddellijk op. De asymmetrische amorfe objecten met gaatjes verwijzen naar het broze van een bot, naar vergankelijkheid. Marina Ploegh zoekt duidelijk nog naar een eigen stijl. Kemeno getuigt van deze queeste.

Christine Scheire schilderijen
christine.scheire@telenet.be   https://chrisenkras.myportfolio.com/
Een uitgestelde droom wordt werkelijkheid… Vroeger had Christine Scheire niet de tijd zich creatief uit te leven. Nu heeft ze wel die kans. Naar het materiaal die haar het best ligt, is ze nog op zoek: acrylverf, aquarel, houtskool, olieverf… Kleur, uitdrukking en emotie is voor haar essentieel.

Tuinen Baetens – Bochtenstraat Laarne

William Roobrouck sculpturen
info@williams-art-design.com
www.williams-art-design.com

     

sculptuur Proud ©William Roobrouck en Female Wave ©Bernadette Van de Velde

William Roobrouck, art and design Williams, verrast met monumentale werken in de prachtige Tuinen Baetens. William Roobrouck koos sinds kort resoluut voor zijn kunst en is professioneel kunstenaar, een terechte keuze. Het sculptuur ‘Through your eyes’ van William Roobrouck is nu tentoongesteld in de tuin van de Royal Horticultural Society in Wisley in het Engelse graafschap Surrey ten zuiden van Londen. Een pittig detail, het heeft een plaats naast een werk van Henry Moore, een meester in het abstraheren van het menselijk lichaam. Zijn geprefereerde materialen zijn inox en cortenstaal, Arcelormetaal. Tekenen deed hij als kleine jongen. Grootvader leerde hem, tijdens vakanties aan de kust, lassen op 7jarige leeftijd. Zo is de basis gelegd voor de beloftevolle kunstenaar die hij nu is. Als alles goed verloopt heeft stad Knokke weldra een rond punt (locatie Heistlaan) met een stalen Roobrouck kunstwerk ‘Proud’. ‘Division’ het monumentale werk dat voor de Kunstenroute prachtig ingebed is in Tuinen Baetens vindt zijn oorsprong in een verhaal van drie broers. De naam zegt het zelf, de broers met sterk verschillende visies groeiden uit elkaar. William Roobrouck sneed hun drie profielen uit in staal en laat ze symbolisch elk een andere richting uitkijken.
     

sculptuur Division ©William Roobrouck en kunstenaar bij zijn creatie ©Bernadette Van de Velde

Kasteel van Laarne

Ann Marien – vilten
zanita270801@hotmail.com      https://www.facebook.com/annstan.marien
Ann Marien heeft haar hart verloren aan vilten, het werken met zachte of ruwe wolvezels. Het viel me op hoe sterk deze werken thuishoren in deze oorspronkelijk middeleeuwse burcht. Ann Marien schept een eigen mythische wereld vol vreemde wezens. De centauer is haar lievelingswezen, vertrouwde ze me toe. De vilten kunstobjecten zijn functioneel en draagbaar. Het vilten kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ann Marien legde een druk artistiek parcours af. Ze volgde kunsthumaniora in Lier, grafische vormgeving in Antwerpen en dan nog eens 3 jaar beeldhouwkunst. Bij het vilten van maskers komt de beeldhouwster in haar terug naar boven. Speciaal voor deze ‘zilver’ editie ontwierp ze in samenwerking met edelsmid Erik Van Den Bulck juwelen, een combinatie van zilver en vilt.

     

 

Warande 84 Laarne

Wilfrieda Van de Velde – juwelen – schilderijen – brons
art@wilfriedavandevelde.be    www.wilfriedavandevelde.be
Wilfrieda Van de Velde is niet alleen medeoprichter van Lak@rt maar ook een veelzijdige kunstenares. Ze beheerst verschillende disciplines en heeft een enorme vakkennis. Edelsmeedkunst combineert ze met het creëren van materieschilderijen en het maken van bronzen beelden. Jackson Pollock, Frida Kahlo, de gedichten van Toon Hermans en de Japanse Kintsukuroi traditie liggen aan de oorsprong van haar kunst. Op de zeedijk in De Haan heeft ze een eigen kunstgalerij ‘Art Gallery Van de Velde’. Daar kan je kennis maken met haar werk en dat van andere kunstenaars.
Door het geven van workshops combineert Wilfrieda haar creatieve en innovatieve kant met haar pedagogische ervaring uit haar onderwijsloopbaan. Met kinderen gaat ze op ontdekking in de wereld van de kunst. http://www.debontebende.be/

     

foto rechts oorjuwelen ©Wilfrieda Van de Velde

KUNSTPOORT genoot van de onderdompeling in dit kunstbad. Kunstpoort wenst alle deelnemende kunstenaars pakken inspiratie. Tijd om alle kunstenaars te ontdekken hadden we niet daarom plaatsen we Kunstenroute 2021 nu al op de agenda.

Tekst Kathleen Ramboer

Fotografie Bernadette Van de Velde

 


sculptuur William Roobrouck

Lichtervelde Schouwt!

Lichtervelde Sho(u)wt boeiende kunst.

Met deze kunsthappening toonden Lichterveldse kunstenaars op 25 augustus 2019 in OC De Schouw  wat Lichtervelde te bieden heeft aan creatief talent.
De meeste zijn amateurkunstenaars wat niet wil zeggen dat de kunst niet professioneel overkomt. Acteurs, auteurs, beeldhouwers, schilders, fotografen, grafici, keramiekmakers juweelkunstenaars, tekenaars… allen toonden of showden kunst met een passie. Davidsfonds Lichtervelde en Curieus – L organiseerden op een schitterende manier het evenement.

De Filmbende is een groepje vrienden die een passie hebben voor film en alles wat daarrond gaande is. Iedereen mag zich aansluiten.
De Filmbende bracht dit evenement boeiend in beeld met wat duiding. In hun videoreportage geven ze een evocatie van wat er in en rond De Schouw gebeurde.

http://www.facebook.com/LichterveldeSchouwt

De Filmbende
de.filmbende@hotmail.be
https://www.facebook.com/filmbende.lichtervelde

Davidsfonds Lichtervelde
www.lichtervelde.davidsfonds.be

Curieus-L
ritalombaert@skynet.be

 

Dank aan De Filmbende van Lichtervelde voor hun reportage.

5 jaar Galerie Wivina Ockier

Met de regelmaat van een klok duiken kunstgaleries op om later te verdwijnen, niet Galerie Wivina Ockier. Deze galerie in Deinze is een blijver en wordt stilaan een vaste waarde. 5 jaar geleden besloot Wivina Ockier een galerie te starten. Ze wou haar eigen schilderijen in perfecte omstandigheden en sfeer tentoonstellen. 5 jaar dat moet gevierd worden hoe kan het ook anders met een tentoonstelling; schilderijen van Wivina Ockier, sculpturen van gastkunstenaar Joost Gevaert
Dit was dé gelegenheid om Wivina Ockier in haar galerie te ontmoeten.

Kunstpoort Het thema van je tentoonstelling luidt People are strange. Vanwaar komt deze naam?
Wivina Ockier Het onderwerp is het resultaat van een maatschappelijke waarneming. Ik observeer de wereld en kom telkens tot de vaststelling People are strange.

Kunstpoort Hoe ontstaat een schilderij,
werk je met foto’s, stills…?
Wivina Ockier Ik zoek gericht foto’s op het net. Met die verzamelde beelden creëer ik een collage. Dan begin het schilderen. Soms sla ik een totaal andere weg in dan die ik voor ogen had. Een figuur in een landschap? Die kan verdwijnen door ze weg te schilderen.

Kunstpoort Laat dit sporen na op het schilderij?
Wivina Ockier Soms wel maar dat is helemaal niet erg. Een schilderij heeft een geschiedenis en die mag je voelen. Ik hou van de imperfectie van een schilderij, van de gelaagdheid.

Kunstpoort Op een ander schilderij valt te lezen
‘niet te dicht’.
Wivina Ockier Mensen mogen niet te close komen, ik hou graag wat afstand. De roze wolk verhindert contact en verzacht.

Kunstpoort Was het voor jou evident een galerie te starten? Kom je uit een kunstminnende familie?
Wivina Ockier Een familielid van me runt Galerie Gevaert vandaar misschien het idee om een galerie te starten. http://www.galeriegevaert.be/

Kunstpoort Sluit dit de deur van andere galeries of stel je toch nog in andere galeries tentoon? Vind je dat niet erg?
Wivina Ockier De sociale media vermindert het belang van een galerijhouder als tussenpersoon. Kunstenaars zitten op eenzelfde markt, de sociale media. Ik zoek niet om in galeries tentoon te stellen en richt me meer op kunstroutes, events, kunstbeurzen, allerhande projecten rondom kunst, artistieke interventies… onafhankelijke initiatieven… In de toekomst organiseren Els Wuyts en Yves Velter voor me een toonmoment in hun Salon Blanc te Oostende. Een deel van hun woonhuis veranderen ze voor één namiddag in een kleinschalige tentoonstellingsruimte. Salon Blanc is een knipoog naar de vroegere saloncultuur. De salons waren een mogelijkheid om ideeën uit te wisselen, kunst te tonen, te discussiëren en te kijken.

Kunstpoort Valt het moeilijk je eigen werk te promoten of net niet?
Wivina Ockier Het is lastig. Jaarlijks organiseer ik een tentoonstelling in mijn galerie met een vernissage en receptie. Ik werk het ganse jaar door aan een thema, dit jaar, People are strange. Dat motiveert.  Ik mis wel een duwtje van buitenaf. In feite moet je als galeriehouder een goed marketeer zijn. Sommige kunstenaars zijn marketingspecialisten andere missen dat talent.

Kunstpoort Je was ook vertegenwoordigd op de BAD beurs te Gent. Voelt dit als een positieve ervaring?
Wivina Ockier Belgian Art & Design heeft zijn waarde bewezen bij zowel het netwerken als het bereiken van een ruim publiek, een publiek dat de weg vindt naar mijn galerie. Veel deelnemers proppen hun stand overvol, gebruiken de muren als cataloog. Het is aan te raden niet alles te tonen wat je in huis hebt, less is more. Kitsch, emoties, felle kleuren verkopen goed. Zelf breng ik emoties niet expliciet in beeld. Mijn figuren zijn neutraal. Ik schilder geen emoties maar suggereer gevoelens. Met een gedempt palet roep ik een kwetsbare bevreemdende wereld op in een sfeer van stilte en weemoed. Donkere, zwaarmoedige werken verkopen moeilijk want niet iedereen wil een droefgeestig werk in een leefruimte aan zijn muur.

Kunstpoort Vind je Deinze geschikt als locatie voor een galerie en waarom?
Wivina Ockier Deinze is niet de ideale locatie voor een galerie. Hoewel de Gentstraat in het koopcentrum gelegen is, krijg ik weinig toevallige passanten over de vloer. De Deinzenaar heeft drempelvrees. In Gent centrum kent een shopper, voorbijganger minder schroom.

Kunstpoort Wat is de aanleiding voor een galeriebezoek? Wie is je publiek? Publiek van alle leeftijden?
Wivina Ockier Een galerie heeft nood aan een netwerk. Belangrijk zijn curatoren, kunstrecensenten die over je werk schrijven en zo zorgen voor promotie. Een ‘kunstpaus’ die in je gelooft, triggert het kunstpubliek en lokt ze naar je galerie. Mijn schilderijen interesseren vooral een mannelijk publiek.

Kunstpoort Kan je dit verklaren?
Wivina Ockier Door getemperde kleuren vallen mijn schilderijen niet direct op. Ze zijn niet schreeuwerig en scheppen een zekere intimiteit. Het zijn verstilde werken. Dat spreekt wellicht een mannelijk iets ouder niet piepjong publiek aan. Vroeger schilderde ik kinderen. Ook dat verkocht goed maar de drang is er niet meer om kinderen af te beelden. Als de bezieling weg is, het schilderen niet recht uit het hart komt, stop je best met het onderwerp.

Kunstpoort Je viel reeds enkele malen in de prijzen, je sleepte tal van nominaties voor prestigieuze prijzen in de wacht, helpt dit om belangstelling voor je werk en galerie op te wekken? Noot van de redactie Wivina won onder andere de kunstwedstrijd De Curieuze Collectie 2013
Wivina Ockier Helemaal niet, het bezoekersaantal is hierdoor niet gestegen.

Kunstpoort Hoe kies je de gastkunstenaars, volgens discipline, stijl, moeten ze bij de sfeer van jouw werk aansluiten?
Wivina Ockier Ik ga niet op zoek naar gevestigde namen en/of commercieel werk maar naar sculpturen die dezelfde uitstraling hebben als mijn schilderijen. Ik bezoek eindejaar expo’s van kunstscholen of ontdek beeldende kunst in de webgalerie van KUNSTWERKT, op Facebook… Met plezier toon ik werk van gastkunstenaars maar treed niet op als verkoper.

Kunstpoort Waar haal je het meest voldoening uit? Appreciatie? Verkoop? Een prijs? Of gewoon het feit dat je kan schilderen wat je wil zonder management achter je?
Wivina Ockier Het is belangrijk voor me dat ik op mijn eigen tempo kan schilderen. Ik heb een vrijheid in wat en wanneer ik schilder. Dat is pas luxe. Een toevallig gesprek met een galeriebezoeker daar geniet ik nog het meeste van. Verkopen is natuurlijk ook leuk en is een must om de galerie draaiende te houden. Een koper knoopt niet altijd een gesprek aan, dat vind ik vreemd. Een schilderij is soms liefde op het eerst gezicht en verder over praten is dan blijkbaar geen must voor de gegadigde. Ik geef ook tekenworkshops, dat doe ik enorm graag vooral wanneer een cursist vooruitgang boekt en een goed resultaat neerzet.

Kunstpoort Zijn er galeries waar je zelf een zwak voor hebt? Of waar je graag zou tentoonstellen? Van wat durf je nog te dromen?
Wivina Ockier Ik hoop één of andere dag tentoon te stellen op het Kunstenfestival Watou.

Kunstpoort Eerlijk, je werk ligt ongetwijfeld in de lijn van het Kunstenfestival Watou. We gunnen het je van harte!

Info
Tentoonstelling People are strange
Schilderijen Wivina Ockier
Beelden Joris Gevaert

Galerie Wivina Ockier
Gentstraat 39
9800 Deinze

Opening vrijdag 26 april 2019 om 19u
Open
zaterdag 27 april van 14u tot 17u
zondag 28 april van 10u tot 12u30

Elke zaterdag van 14u tot 17u tot 25 mei 2019

www.wivinaockier.be
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

tekst Kathleen Ramboer
fotografie Kathleen Ramboer – Wivina Ockier

 

 

Het productieproces van het bronsgieten

Passie, Ervaring en Vakmanschap

Het atelier van Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg is een verstild kunstwerk op zich. Kunstenaars lieten hier hun sporen na. Mysterieuze voorwerpen intrigeren iedere bezoeker. De fotograaf in me ziet direct het potentieel. De olifant in klei van Siska Van de Keere verliet hier het atelier in brons. Als reporter van KUNSTPOORT mocht ik het boeiende productieproces met de verschillende stappen van dichtbij volgen. Siska koos voor de verloren was techniek meer gekend onder de benaming cire perdue.

Siska boetseerde haar olifant in klei. De gieterij maakt een mal in epoxy en siliconen, een negatief van haar olifant. In deze mal die uit 2 helften bestaat, wordt een afgietsel van was gemaakt dat de dikte van het uiteindelijke brons heeft. Dimi kwast de 110 graden hete vloeibare was in de mal tot de gewenste dikte, ongeveer 4 mm, bereikt is. De was die Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg gebruikt is carnaubawas, was uit de bladeren van de carnaubapalmbomen. Die was oogt rood door het bijgevoegde pigment.

 

 

 

De bronsgieter haalt de holle vorm uit de mal. Siska en Jimmy, kunstenares en bronsgieter, werken nauwgezet de olifant in rode was bij aan de hand van het beeld in klei en verwijderen de bramen.

 

 

Nu volgt het aankanalen. De bronsgieter brengt zowel gietkanalen als luchtkanalen aan. Deze kanalen dienen voor de aanvoer van het brons in de gietvorm en de afvoer van lucht uit de gietvorm. Kernsteunen verbinden de binnenkant met de buitenkant.

   

De rode wassen olifant inclusief de kanalen bedekt de bronsgieter nu met een vuurvaste massa. Dit is een mengsel van gips en chamotte. Deze is hard na 10 minuten. Om het was te doen smelten en alle vocht uit de gietvorm te laten verdwijnen verhit men nu de cilinder in een oven op 580°C gedurende enkele dagen. Het resultaat is een droge gietvorm met giet- en luchtkanalen en een holte in de vorm van het model.
Het hoogtepunt is aangebroken: de vorm is klaar om de vloeibaar brons in te gieten.

Na afkoeling verwijdert men de gipsmassa. Gietkanalen en luchtkanalen die ook volgelopen zijn met brons zaagt men af. De bronzen olifant werkt de bronsgieter verder af door nog te lassen waar nodig en de textuur terug vorm te geven voor de identiteit van het sculptuur.

 

Nu is het ogenblik aangebroken dat de olifant het gewenste karakter en de uiteindelijke look krijgt. Het patineren kan beginnen. De kunstenaar in Jimmy krijgt nu de bovenhand. Ook het patineren is geen eenvoudig proces.

Solfure van de vulkaan en titaanwit worden gemengd. Dit samenvoegen blijkt moeilijker dan verf omroeren, de correcte verhouding is belangrijk. Het beeld wordt opgewarmd met een brander om een warme patina aan te brengen, Jimmy bestrijkt hiermee de olifant. De werking neutraliseert Jimmy met water.
Ook een tweede kleur wordt aangebracht met een brander: ijzernitraat en geel ijzeroxide. De warmte van de brander fixeert de patine op het brons. De finishing touch gebeurt met een vod. Jimmy dipt rode ijzeroxide van de savanne op de olifant. Een borstel komt hier niet aan te pas om het druppen te vermijden. Siska geeft nauwkeurig aanwijzingen waar de kleur moet komen.
Na het afspoelen fixeert Jimmy het geheel met houtskoolfixatie.

De olifant in brons, het resultaat van de kunstenaar en het vakmanschap van de bronsgieterij, is klaar voor het publiek.

Deze reportage kwam tot stand in samenwerking met

Jimmy De Clercq en Dimitri Ginsberg
Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)
dcg@bronsgieterij.be
http://www.bronsgieterij.be
http://www.facebook.com/kunstgieterij

Beeldhouwster Siska Van de Keere
Siska.van.de.keere@telenet.be
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer – Bernadette Van de Velde