Zingen op zondag

Las Aceitunas

Las Aceitunas, de olijfjes, is een koor dat resoluut kiest voor het Spaanse lied. Zo treden ze in de voetsporen van de tuna’s. Tuna’s zagen het daglicht eeuwen geleden toen de eerste Spaanse universiteiten het daglicht zagen. Groepjes studenten zongen zichzelf begeleidend op gitaar en tamboerijn in herbergen en op pleinen. Zo voorzagen ze in hun levensonderhoud. Niet in het minst probeerden ze met hun muzikaal talent in de gunst te komen van plaatselijke schoonheden.
Las Aceitunas ontstond in de schoot van het volwassenenonderwijs. De Tuna’s inspireerden een groepje Vlaamse studenten Spaanse taal, studenten die toevallig ook een passie hadden voor het Spaanse lied.

De zanggroep met als dirigent Stefaan De Lange telt 27 leden, mannen en vrouwen. Het koor komt driewekelijks samen op zondagmorgen in Destelbergen. Ik woonde een repetitie bij, snoof de amicale sfeer op en voelde me onmiddellijk welkom. Zondag 2 juni 2019 zingen Las Aceitunas 12 liederen op een koorfestival in Middelburg.  www.middelburgvolkoren.nl
​Deze zondagmorgen stond in teken van het festival.
De liederen zingt het koor vandaag in.
Ritmische handbewegingen met de Ábanico geven het lied een zuiderse, levendige toets. Gitaristen begeleiden het koor.

Luc bespeelt de Bandurria, een mandoline-achtig snaarinstrument afkomstig uit Spanje. Het is wat wennen want voor Luc is de Bandurria nieuw.
Het tweede lied ‘Fonseca Triste et Sola’ dat het koor instudeert klinkt weemoedig in de oren. De dirigent geeft de zangers een hint: Laat het klinken als een herinnering, een beetje zuchtend.
Na een uurtje zingen kunnen de stemmen wat rusten en is er pauze. Tijd om een gesprekje aan te knopen met wat koorleden.

Luc met de Bandurria

Monique Verstraeten

In gesprek met enkele koorleden

Lut Dresselaers

KUNSTPOORT Hoe ben je bij Las Aceitunas terechtgekomen? Heb je voeling met de Spaanse cultuur?
Lut Dresselaers Ik ben er toevallig ingerold. Ik ken helemaal geen Spaans. Op vraag van de dirigent Stefaan De Lange zing ik bij het koor.
KUNSTPOORT Ben je een sopraan, een alt?
Lut Dresselaers Ik volg zangles en heb een breed spectrum zowel alt als sopraan. Stefaan De Lange verkiest mij als een sopraan.
KUNSTPOORT Heb je een muzikale opleiding genoten?
Lut Dresselaers Inderdaad een klassieke muziekopleiding. Muziek zit mij in de genen en is met de paplepel meegegeven. Thuis waren we met 11 kinderen en vormden samen een kamerorkest. Mijn kinderen zijn trouwens ook uiterst muzikaal. Het is fijn als je als gezin dezelfde passie hebt. Muziek verbindt mensen ook dit koor.

Willy Genbrugge dichter Thomas Rubico
info http://www.mens-en-natuur.com/activities/gedichtendag-girn.php

KUNSTPOORT Heb je interesse voor de Spaanse cultuur?
Willy Genbrugge Ongetwijfeld. Ik spreek na 14 jaar Spaanse les vloeiend spaans. Als Santiago Pelgrim ben ik vertrouwd met de Spaanse cultuur en leefwereld. Het begon met de liefde voor America Latina. Mijn zoon nam deel aan een uitwisselingsproject in Columbia en mijn schoondochter is een Costa Ricaanse. Vandaar dat ik Spaans wilde leren. Mijn lerares spaans Francine Baetens ligt samen met de dirigent aan de basis van het koor. Ook de Spaanse literatuur boeit me enorm.
KUNSTPOORT Heb je een muzikale opleiding genoten?
Willy Genbrugge Helemaal niet. Ik zong vroeger in een kerkkoor en zing nu in diverse koren. Ik heb een hoog en laag stembereik.
KUNSTPOORT De mannen zijn hier blijkbaar in de minderheid.
Willy Genbrugge Inderdaad we zijn op zoek naar goede mannenstemmen misschien kan je een oproep doen op KUNSTPOORT?

Claudine De Wilde

KUNSTPOORT Hoe leerde je Las Aceitunas kennen?
Claudine De Wilde Ik woonde enkele optredens bij en vond het tof. Ik ben nu een 2tal jaren bij het koor.
KUNSTPOORT Heb je een boontje voor de Spaanse cultuur?
Claudine De Wilde Om Zuid-Amerika te bereizen leerde ik Spaans later volgde mijn interesse voor Spanje. Ik wandelde een 6tal camino’s en hoop dit jaar de Camino de la lana te stappen. Het Spaanse binnenland trekt mij aan, niet de Costa’s.
KUNSTPOORT Genoot je een muzikale opleiding?
Claudine De Wilde Ik volgde geen notenleer en zing op het gevoel en gehoor. Ingezongen stukken stuurt Stefaan De lange via de computer naar mij. Door veel te luisteren en te oefenen lukt het aardig. Veel liedjes waren mij bekend door mijn Santiago tochten.

Yves Druyve, materiaal meester en manusje van alles

Een koor heeft niet alleen zangers nodig maar ook logistieke hulp en kennis.
Yves Druyve neemt deze taak voor zijn rekening
KUNSTPOORT Wat doe je zoal voor Las Aceitunas?
Yves Druyve Naast materiaal meester, klusjesman ben ik koffieman, de persoon die zorgt voor de catering.  Ik ben een duiker in Spanje vandaar mijn kennis van de Spaanse taal. Deze kennis kan ik gebruiken in het vertalen van de Spaanse teksten. Samen met de dirigent volgde ik Spaanse les. Zo ben ik hier bij het koor terecht gekomen. Mijn vrouw begeleidt het koor op de gitaar. Als ik vandaag het koor vergelijk met de beginperiode dan zie ik de kwaliteit stijgen.

Yves Druyve bezorgde me de tekst van het melancholische lied dat ik zo mooi vind:
Fonseca Triste et Sola

Ik heb het gevoel dat dit koor op de eerste plaats zingt voor het plezier. De koorleden heb ik leren kennen als een groepje vrienden die houden van de Spaanse cultuur, -taal en -lied. Muziek verbindt.

Info

http://las-aceitunas.weebly.com/

 

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie kleur Kathleen Ramboer
Fotografie zwart/wit
Bernadette Van de Velde

 

 

 

Stemmen voor vrede – Mechelen

EEN KATHEDRAAL VOL ‘STEMMEN VOOR VREDE’

Op woensdag 19 december krijgen 250 kinderen een podium in de Sint-Romboutskathedraal om de longen uit hun lijf te zingen voor de vrede. Stemmen voor vrede, voor de vijfde keer georganiseerd door Festival van Vlaanderen Mechelen, is het resultaat van een unieke samenwerking tussen de stad Mechelen, vijf Mechelse scholen en het Stedelijk Conservatorium. Niemand minder dan Dr. Mohammed ElBaradei, drager van de Nobelprijs voor de vrede, verleent zijn steun aan dit project. De winst gaat dit jaar naar de Mechelse vzw Collectief Kanaga.

Gedurende drie weken krijgen de deelnemende klassen van BSGO De Spiegel, Vrije Basisschool De Parel, Basisschool De Luchtballon, Basisschool Scheppersinstituut en Basisschool De Ham bezoek van professionele zangcoaches. Zij leren hen enkele volks- en klassieke liederen aan en geven hierbij de nodige ‘tips & tricks’ inzake stemgebruik en samenzang om het concert in goede banen te leiden. Het Lerarenensemble van het Conservatorium o.l.v. Tom Van den Eynde zal hen op het podium begeleiden.
Jelle Dierickx, directeur van Festival van Vlaanderen Mechelen: “Via dit project kunnen de kinderen kennismaken met de wereld van de klassieke muziek. Tegelijk verheffen ze hun stemmen voor het meest kostbare goed op aarde: vrede. Samen zingen helpt ons om elkaar beter te begrijpen. Enkel wie naar anderen luistert, kan immers echt muziek maken.
Nieuw tijdens deze editie van Stemmen voor Vrede is dat er gevraagd werd om een nieuwe compositie te ontwerpen speciaal voor het project. Om de kinderen ook in contact te laten komen met minder traditionele partituren was de idee om een mobiel stuk voor groot kinderkoor in opdracht te geven. Thomas Smetryns, Benne Dousselaere en Jakob Ampe hebben uiteindelijk gekozen om het prachtige lied “Weet je waar de bloemen zijn?” van Jaap Fischer als uitgangspunt te nemen. Het is de Nederlandstalige versie van een lied van Pete Seeger dat de roep naar vrede op een poëtische manier verwoordt. Het resultaat is een stuk voor a capella koor geworden met heel veel speciale stemtechnieken. De partituur bestaat uit een tekening met verschillende modules. Voor elke gebruikte stemtechniek werd een bijhorende instructievideo gemaakt zodat de coaches en leerkrachten kunnen zien welke klanken de componisten voor ogen hebben. Project coach Sien De Smet zal het a capella koor dirigeren.”

Stemmen voor Vrede staat dit jaar opnieuw onder de auspiciën van niemand minder dan Dr. Mohammed ElBaradei, drager van de Nobelprijs voor de vrede. Hij steekt zo de leerlingen en de stad Mechelen een hart onder de riem.
Met de aankoop van een ticket of van enkele warme lekkernijen voor of na het concert, steunt de concertganger de Mechelse vzw Collectief Kanaga. Deze vzw zet sinds 2007 haar schouders onder ontwikkelingsprojecten in Mali en organiseert daarvoor sociaal-artistieke-educatieve projecten in België.

Met steun van Stad Mechelen, Koor & Stem, Repas Catering.

 

Videograaf: Bert VANNOTEN

Zwart op Wit…. of het verzet tegen de somberheid bij Toutatis

Zo’n jaar geleden was heel België bezet door de soldaten van de somberheid. Heel België? Nee een kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de bezetters. Lydwine, na een kort verleden van popkoor, heeft beslist dat Dilbeek zich moest verzetten.

Eerst moest ze de cultuurinstelling overtuigen. Dit gedaan hebbend, moest ze op zoek gaan naar een koordirigent. Niet om die aan de boom vast te binden maar om die zijn/haar vleugels te laten openslaan. Ze vroeg rond in haar kennissenkring .. en dan kwam Magalie: “na mijn studies wou ik zelf ook een koor oprichten.” Zo heeft Lydwine met haar vriendin Lieve alles in gang gezet: o.a. de logistiek en de marketing.

Op 27 januari anno 2017

staat de bard,  Magalie dus, vooraan. Het hele dorp zit daar in de feestzaal van de Westrand. Het koor erachter. Het eerste lied is van … het publiek. Zo begint Magalie hen op te warmen.

Ze legt uit wat en hoe het publiek kan zingen en plots wordt er gezongen. Het publiek laten meezingen, een klassieker in de popconcerten. Hier voelt het publiek wat het betekent om samen te zingen en hoe leuk het kan zijn. Het publiek werd meegesleept.

Het koor is aan de beurt. Magalie heeft het arrangement geschreven, het wordt spannend want het is de eerste keer dat ze dit doet voor zo’n groot publiek. Het klinkt ongedwongen, vloeiend. Je krijgt hetzelfde plezier als wanneer je  een roman leest en de tekst vloeit. Na een paar liedjes met het hele koor komen een gitarist en twee zangeressen op om te zingen. Een kooravond of een zangavond? Magalie legt het uit: ”dit is deels om de tijd te rekken omdat we net gestart zijn en dus niet veel repertoire hebben. Ook om de vele talenten in ons koor te laten zien, beslisten we om solo acts toe te voegen aan ons programma.” Talenten zijn er inderdaad.  

En die nacht vierde het dorp de overwinning tegen de somberheid. Het concert eindigt met een heel warm applaus. Aldus Magalie: “Het was enorm leuk! Het was voor mij ook een uitdaging om voor een 60 tal mensen te staan en om alles tot een goed einde te brengen.” Nog beter is dat iedereen merkte dat het hele “dorp” aanwezig was. Iedereen kende bijna iedereen. Het succes is bescheiden maar reëel. De aantrekkingskracht is groot.  

Op  20 oktober anno 2017

Het koor, de 60 mensen en Magalie, staan voor de cultuurraad van Dilbeek. “Caesar”, de voorzitter van de cultuurraad, heeft popkoor Zwart op Wit gekozen om het jaarlijkse feest te  “animeren”. Vandaag bestaat de cultuurraad 40 jaar. Gedurende het eerste discours…..

Iedereen bereidt zich voor op het feest. Iedereen gaat op de tippen van zijn tenen het podium op.

  

Iedereen ontspant of concentreert zich in afwachting op de volgende beurt.

  

Iedereen doet met volle overgave mee.

Iedereen is dankbaar en gelukkig

Iedereen beseft dat het hier alleen maar om een tussenstop gaat.
De voorstelling is wel af, rijp, maar de ambitie gaat verder.


                

 

 

Op één jaar hebben Magalie, Lydwine en Lieve het volgende verwezenlijkt: drie koren gesticht: een groep van een 60 tal, eentje van een 20 tal en een jeugdkoor; vier concerten voor een groot publiek gegeven en een erkenning bekomen van de cultuurraad van Dilbeek.

In één jaar zijn Magalie’s eigen muziekstukken gecomponeerd, een keuze van liedjes die ingewikkelder zijn.

In minder dan één jaar wordt een groot concert in het auditorium van de Westrand gegeven. Allen naar de Westrand op 17 juni 2018!

Links:

 http://www.popkoorzwartopwit.be
www.maggiesmelody.be

Tekst en Foto’s: Eric Rottée

 

‘Ik wil koorzang laagdrempelig houden’

Pianist-dirigent Stefaan De Lange over Spaanse muziek en olijfjes

IMG_5591
‘In essentie is tuna volksmuziek’

Stefaan De Lange behaalde een masterdiploma  piano en compositie aan het conservatorium in Antwerpen. Hij geeft les aan de Academie voor Muziek, Woord en Dans  in Lebbeke en aan  de Academie voor Podiumkunsten  in Gent. In Gent is hij ook pianobegeleider. Hij is mede-oprichter en artistiek leider van   het koor Las Aceitunas.

‘Ik kreeg het eigenlijk met de paplepel binnen. Mijn opa speelde piano, ik was nog een kleuter en trachtte de muziek die ik hoorde op de piano te reproduceren. Later raakte ik gefascineerd door de Spaanse cultuur, de ritmes van de Spaanse muziek en de passie. Denk aan flamenco. Ik bedoel de authentieke flamenco, niet de toeristenflamenco Klassieke muziek geniet mijn voorkeur, met een voorliefde voor de Spaanse en Russische componisten, maar ook popmuziek kan ik smaken.

Het koor dat u leidt  heet Las Aceitunas, wat letterlijk “de olijfjes” betekent. Dat moet u even uitleggen.

‘Las Aceitunas is gegroeid uit mijn fascinatie voor de Spaanse cultuur. Tuna is een begrip dat stamt uit de Spaanse Middeleeuwen. Eigenlijk waren dat groepen studenten die rondtrokken van de ene prof naar de andere, of van de ene bar naar de andere, ook om wat geld te verdienen voor hun studie, met liederen en gitaren, soms met een tamboerijn.

IMG_6478
‘Alle arrangementen voor de tuna zijn van mijn hand.’

Ook nu nog heeft elke faculteit haar eigen tuna-gezelschap. Tuna’s zijn langzaamaan vanuit Spanje uitgezwermd naar Portugal en tot in Zuid-Amerika. Maar zelfs in Nederland is er een tuna. Van tuna naar Las Aceitunas was maar een kleine stap.’
‘In essentie is het volksmuziek. Componisten zal je niet gauw vinden, elke tuna heeft trouwens zijn eigen bewerking van de liederen. Die zijn soms honderden jaren oud, de meeste componisten zijn dan ook anoniem. Daarom vind ik het belangrijk dat ik bij een optreden onze muziek telkens even kan kaderen in haar historische context. De meeste “tunantes” begeleiden zichzelf op gitaar tijdens het zingen of kloppen ondertussen op de tamboerijn.

Zijn er raakvlakken met pop of jazz?

‘Weinig of niet, alhoewel er de laatste tientallen jaren ook popliedjes bewerkt worden door tunagroepen. Vaak keren dezelfde ritmes terug : pasodoble  – denk aan de muziek die je in arena’s hoort, jota, wals,… Of met de nostalgie van sommige popsongs. Je zal in ons repertoire wel hedendaagse nummers herkennen die lekker swingen, maar veel verder gaat het niet.’

Eigenlijk zijn jullie niet zo vreselijk bekend, of vergis ik mij?

‘Goed vijf jaar geleden zijn wij met onze groep van nul gestart, en stilaan hebben we een repertoire opgebouwd. Het is zeker geen hitparademuziek, zelfs op Klara ga je ons niet horen Je kan ons nog best als volksmuziek catalogeren. Onder meer omdat volksmuziek zelden op partituur staat, dit soort muziek heeft meer te maken met overlevering. Er bestaan melodielijnen maar uiteindelijk geeft elke tuna daar zijn eigen interpretatie aan.’

Maakt u eigen composities?

‘Wel hedendaags klassieke composities, maar tot hiertoe heb ik nog geen tunaliederen geschreven.’

‘De liederen schrijf ik niet zelf, maar alle arrangementen zijn wel  van mijn hand. Nog eens: van de meeste liedjes zijn de componisten onbekend. Iedereen kent natuurlijk Bésame mucho en Hijo de la luna maar daar houdt het zo ongeveer op. Vele liedjes zijn honderden jaren oud. Sommige zijn opgepikt door José Carreras of Placido Domingo, wat toch wel getuigt van een zekere kwaliteit in die muziek.’

Hoe selecteert u de koorleden?

‘Wij werken bewust zeer laagdrempelig. Iedereen is welkom als ze min of meer juist kunnen zingen (lacht) –  de leden die koorervaring hebben of noten kunne lezen zijn eerder uitzondering. Meestal zingen we tweestemmig – de sopranen en tenoren de hogere partij, de alten en bassen de lagere, soms driestemming. We zijn nu ongeveer een anderhalf jaar met dezelfde groep bezig, een vaste kern, en dat klikt heel goed. Het sociale aspect, een vriendengroep zijn, is minstens even belangrijk. ‘Jonge mensen aantrekken om te repeteren op zondagochtend is niet evident, maar onze zangers zijn een voor een jong van hart.’

De koorleider neemt ons mee naar een andere kamer. Er staan een elektrische piano en een glimmende vleugelpiano. Hij speelt virtuoos een stukje klassiek.

‘Een vleugelpiano heeft een veel warmere klankkleur dan een elektrische piano, de aanslag is veel gevoeliger, maar een vleugel kan je onmogelijk naar elk optreden meezeulen.’

Hij nodigt mij uit om enkele noten mee te zingen op zijn toonladders. Het is snel duidelijk dat aan mij geen groot zanger is verloren gegaan.

Op zondag 16 oktober vindt er in de kerk van Hyfte – Lochristi een jubileumconcert plaats naar aanleiding van hun vijfjarig bestaan, cava en tapas inbegrepen.

Tekst: Gerrit De Clercq
Foto’s: Bernadette Van de Velde

Ter info :

Over het begrip tuna bestaan historisch verschillende interpretaties, zegt Stefaan De Lange.

Tunante betekent letterlijk deugniet, maar het kan ook afgeleid zijn van tunar o correr la tuna, dat wil zeggen: een rondtrekkend leven leiden al zingend en spelend.

Misschien refereert het aan Atún, een vis die in bijna alle oceanen te vinden is, een rondtrekkende vis dus, en vandaar tunazanger’. Of nog:  Tunos, zo werden de seizoenarbeiders genoemd die naar het zuiden van Spanje trokken om werk te vinden. En ten slotte betekende Tonare in het latijn: luid zingen

Website Las Aceitunas :  http://las-aceitunas.weebly.com/

smART to SiNG: Vanuit de coulissen, dare to sing

DSCF1365

Vuurwerk

Na een traject van workshops  is het eindelijk zover. 90 Mannen en vrouwen zullen voor een publiek staan en zingen. Iets wat voor de meesten van hen zes maanden geleden onvoorstelbaar was. Nu is er geen weg terug. Het is een vuurwerk van liedjes zoals op een nationale feestdag.

bijsturen

Adrenaline

De adrenaline is duidelijk voelbaar wanneer de koorleden  om 17 uur verzamelen. Rita, Steven, Jean, Ann en de anderen zijn er al. Niemand heeft gedurende het traject afgehaakt. De laatste repetitie is niet perfect. Nathalie moet de situatie een beetje bijsturen. Ze benadrukt dat het boek met de teksten niet gebruikt mag worden gedurende het concert met Belle Perez. Stilte.

De Informatie verspreidt zich als een lopend vuurtje. Ze komt aan, ze is er.

Belle flatten 2

 

Belle Perez

Ze is er, de vedette van de avond. Begeleid door haar manager en haar chauffeur betreedt ze de zaal. Dit doet ze heel rustig, ze is zich bewust wie ze is maar maakt er geen theater van. Bij de soundcheck weet ze hoe ze het geluid wil afstemmen. Ze laat ook de retour-speaker verplaatsen. Nee, ze laat niets aan het toeval over. Kennis van het vak!

repetitie reworked

Repetitie

De repetitie is wel nodig om de zenuwen te kalmeren en de laatste schoonheidsfoutjes weg te werken. De repetitie wordt ook op Belle afgestemd. Het gaat vlot, samen met het koor. Ze weet ook met een paar woorden het koor vertrouwen te geven. Ze probeert het communicatieniveau in evenwicht te brengen. “We zijn allemaal gelijk, we willen samen voor een mooie avond zorgen”. “Dare to sing” zegt ze. Inderdaad. Dit met de portie spanning die erbij hoort.

Sommige zangers moeten op een andere plaats gaan staan. Hier gaat het niet alleen om de hoogte van de stem maar ook, en vooral nu, om het visuele aspect. Je kan een kleine persoon niet in de groep laten verdwijnen. Iedereen is even belangrijk. Allemaal dragen ze een witte broek, bloezen en hemden zijn kleurrijker.

voorstelling 2

 

De voorstelling

De zaal zit vol, nee overvol. Het koor begint. Belle wacht geduldig. Het klinkt goed.

Dan komt ze op. De temperatuur gaat plots omhoog. Het is Spaans op zijn best. Belle weet heel goed het publiek aan het dansen te krijgen. Dit is niet ongevaarlijk aangezien iedereen een zitplaats heeft. Dansen naast een zetel is namelijk niet gemakkelijk.

Tussen de liedjes door spreekt Belle Perez over haar nieuw Album, Agua y fuego. Vuur en water, zoiets. Vuur is het, water moet iedereen daarna drinken. Het publiek zingt soms mee. Het koor zingt en danst vooral mee. Vergeet het idee van een koor dat klassieke muziek brengt en stijf op het podium staat, die zangers en zangeressen hebben geen keuze. Maar hier wordt er bewogen op een Zuiderse manier, zoals het bij Spaanse liedjes hoort.

Op het einde wordt een staande ovatie gecombineerd met een luidkeels applaus. Een geslaagde avond. Een unieke kans voor de deelnemers aan smART to SiNG.

DSCF3255

Tekst en Foto’s Eric Rottée
Eind redactie Ivan Bernage

 

 

Smart To Sing : Over de Brug Naar de Actieve Kunst

bridge vers 2

De kinderen spelen voetbal met hun playstation op de televisie in het salon. Het is vrijdagavond. Een beetje verder op de weg naar de open keuken  staan een twintigtal volwassenen met een glas in de hand. Lydwine is de gastvrouw. Het is een mix van kennismaking en weerzien, zoals bij elke gewone receptie.

aperitif

2 uren

Het is geen gewone avond, er is een workshop  gepland. Een koorworkshop. In een koor zingen is hip op dit moment. De organisatie lijkt op die van de plastiekdoos-avonden. Lydwine heeft mensen van haar vriendennetwerk. uitgenodigd. Franstaligen en Nederlandstaligen. Lydwine is een brug tussen de twee culturen. Er is wel een verschil met een workshop, de mensen zijn actief en ze delen. Het doel is de mensen aan te moedigen om te zingen. in twee uur. Zoals Christophe en Lidwine.

DSCF1017 reworked 3

Popkoor geen popcorn

Het doel van Krista en Nathalie met Smart to Sing is de mensen zingen bij te brengen, volgens hun mogelijkheden en hen zo plezier te bezorgen. De workshop is een soort appetizer. Er wordt een heel traject vanaf november georganiseerd. Het eindigt eind februari met een grote voorstelling in het Dilbeeks cultuurcentrum De Westrand. Dit jaar met de aanwezigheid van Belle Perez. Vanavond staan twee liedjes op het menu: “If you needed me” van Townes van Zandt en Happy van Pharell Williams. In Vlaanderen is het eerste liedje door de film ’The Broken Circle Breakdown” opnieuw actueel geworden. Happy is een hit van vorig jaar. Kwalitatieve songs kunnen ze genoemd worden.

StarterAanmoedigen

Het is tijd om te beginnen, Lydwine nodigt de mensen uit om  zich in het salon te verzamelen, terwijl Krista, de koordirigente en lerares van de avond, de liedjesbladen en de muziekinstallatie klaar zet. Iedereen plaatst zich een beetje willekeurig aan de rand van de ruimte, niet in het centrum. Krista legt uit hoe de avond zal verlopen: twee liedjes, driestemmig. Ze zingt een eerste keer en dan start de eerste poging samen. Na een paar keer stelt Krista voor dat de zangers en de zangeressen zich volgens hun stem hergroeperen. Ze corrigeert de zang van een paar deelnemers. Vooral vraagt ze dat iedereen zich bij het zingen vrij voelt, weg met elke belemmering. Er wordt herhaald tot de deelnemers het gevoel krijgen dat het juist klinkt. Bij een mix van beginners en ervaren zangers is afstemmen heel belangrijk.

guru

Guru

Na de pauze wordt met het tweede liedje begonnen. Dit keer neemt de gastvrouw de rol van de eerste zangeres over. Krista blijft dirigeren. Geslaagd. De sfeer verandert. De deelnemers komen dichter bijeen. Er is meer dynamiek met Happy, meer ritme. Om de mensen nog dichter bij elkaar te brengen gaat Krista half dirigeren, half dansen in het midden van de intussen eng geworden cirkel. Dit verhit de sfeer. Die is niet zover van de trance die in de Afro-Amerikaanse kerken heerst. Lies, die in de pauze aangekomen was, is verkouden en kan niet zingen. Op een bepaald moment gaat ze in het midden van de groep staan terwijl de mensen dichter en dichter bij elkaar komen. Een intens moment van samenhorigheid.

Het resultaat

Op het einde van de workshop wordt opnieuw het eerste liedje gezongen. in een kleine cirkel. Het resultaat laat zich horen.

Afscheid en weerzien

Na het zingen wordt een tijdje gebabbeld. Micheline zegt dat ze enkel in een koor kan zingen. Alleen lukt het niet. Serge en Lieve zeggen duidelijk dat ze veel plezier hadden en dat ze zich zullen inschrijven voor het project. Christophe en Lydwine ook. Nathalie, in de pauze gearriveerd, zegt dat ze de liedjes zal bewerken en voorbereiden om ze voor het koor te kunnen gebruiken. De workshop is geslaagd, een aantal deelnemers hebben voldoende vertrouwen om zich voor het project in te schrijven. De brug naar de actieve kunst is gebouwd, ze hebben er de eerste stappen op gezet. In november zullen ze zeker op de andere oever landen.

Ga kijken naar www.smarttosing.be.

Tekst en Foto’s Eric Rottee

Redactie: Ivan Bernage

DSCF2569 reworked