Beeldhouwster Fien Monsieur: Amateurkunst op zijn “international”

Een doodlopende straat in een kleine stad, een beetje buiten Brussel, hoge muren, een grote ijzeren deur. Eenmaal binnen staan wij voor een groot huis met een tuin een vijver, vissen, palmbomen, bananenbomen, eucalyptusbomen, appelsienbomen, citroenbomen. Dit is het verbazende decor van Fien Monsieur, beeldhouwster.

 

De “genese” (het ontstaan)

“Als ik begin te werken weet ik niet hoe het zal eindigen”, een boomstronk wordt een manneke, een surrealistisch wezen. Als er geen inspiratie komt, maakt Fien bloemetjes. “Als je niets voelt voor iemand of iets dan kan je daar niets van maken.” De natuur is heel belangrijk. “We moeten iets doen voor de natuur”.

 

“In mijn gedachten komt er vandaag iets van een vogel of mensen. Als het mij interesseert dan dan maak ik iets daaruit. “Simplement” zegt Fien. Zo simpel is het niet. Ze tekent bijna nooit, slechts een paar lijntjes op een “papierke”. “Het komt uit mijn handen” zegt ze en de voorbereiding gebeurt in haar hoofd. 

 

Als kind bracht Fien haar tijd door met mannekes en dieren te maken, ook in beton. Beton is een moeilijk materiaal. “Later in mijn twintiger jaren heeft een vriendin mij voorgesteld om bij het Bijgaards ateljee te komen, nadat ze bij mij thuis een reliëf van honden, van een paard en zo meer in beton ontdekte”. Fien bezocht geen academie maar ze heeft wel veel workshops gevolgd.

 

 

Klei, Brons, Glazuur, Porselein

Fien beperkt zich niet tot één materiaal. 

Brons is het gemakkelijkste, je maakt een vorm van klei en dan wordt het brons erin gegoten. Met klei en glazuur moet je na ieder bakproces ingrijpen, het wordt vervormd door de hitte. “Gezichten zijn delicaat. Dat doen wij in het Bijgaards ateljee”. “Na iedere bakbeurt moet je drie dagen wachten”. De oven in het atelier is groter, dus de grote stukken worden daar gebakken.

Porselein en glazuur zijn dure materialen, een belangrijk aspect voor wie geen geld voor zijn kunstwerken vraagt.

 

 

 

Het engagement

Fien werkt tot nu toe als amateur. Dit betekent dat ze niets aan de kunstwerken verdient. Ze organiseert evenementen in haar stad om geld in te zamelen:  een kunstenaarstentoonstelling, Engelen genoemd, in een kerk. Het geld ging naar het kinderkankerfonds. Ze schenkt ook kunstwerken aan de stad, die staan nu op een rondpunt, in de bibliotheek en in het stadhuis. De kunstwerken hebben een maatschappelijke betekenis. “Wat ga jij doen voor het virus?” Op dit moment werkt Fien aan een kunstwerk over de coronatijden. Het is een groep van artsen met een typische artsenhouding, de stethoscoop en de handen in de zakken van de kiel. Je krijgt de indruk ze echt te zien.

 

 

De tentoonstelling overal in de wereld

“U neemt de objecten mee en laat ze achter” zegt Fien.

“Nu was er een expo in Italië georganiseerd door het vzw Fondazione Costanza. Dit is een internationale organisatie, wereldwijd actief. Ze vroegen een deelname met corona thema. Intussen belandde een stuk van mij in Zuid-Korea”. Het sculptuur is via België en Italië in Seoul aangekomen. 

Voor Fien is het wel een eer om geselecteerd te worden en werk overal in de wereld te hebben. De lijst is lang. “Het is een plezier”.  Een borstbeeld van Pater Damiaan bijvoorbeeld staat in de Kapel van het Vaticaan .

Het is geen toeval. Het zijn kennissen of familieleden actief in de kunstwereld op internationaal niveau die haar aangeraden hebben deel te nemen. Dankzij een deelname in Spanje heeft ze de aandacht van de Fondazione Costanza gewonnen. Ze wordt regelmatig gevraagd om aan een tentoonstelling deel te nemen. 

Ze heeft ook contact met Art de Normandie en Lou Smedts, een bekende keramist kunstenaar en Art curator. Met deze laatste en zijn organisatie had ze de mogelijkheid om haar kunstwerken tentoon te stellen in Japan, Singapore, Boston enz. Ze wint prijzen zoals de bronzen medaille bij een wedstrijd voor buitenlanders in Parijs. Ze kreeg een ridderschap in Barcelona en Palermo. Kunstwerken over de hele wereld.

 

“Toujours remettre l’ouvrage sur le métier” (weer op stapel zetten)

Fien stopt nooit. “Ik ben nu ook bezig met de Greenman voor een wereldproject dat oproept om allen samen te werken aan de bescherming van onze planeet”. Er is ook nog het project “het feest van de Mysterieuze boom” in haar stad gepland. Alles is verschoven naar 2021 vanwege het coronavirus.

 

 

Toch iets verdienen

Fien heeft een koffiekopje ontworpen. Een heel speciale vorm. Ze wil proberen dit te verkopen, om haar kunst te bekostigen.

 

De ijzeren deur gaat dicht en ik vertrek met het hoofd vol van herinneringen aan standbeelden verspreid over de hele wereld. Kunst kent geen grenzen. 

Tekst en foto’s Eric Rottée

BLIJVEND CREATIEF Flanders Boys Choir

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden.
Flanders Boys Choir is een koor met knapen. De zangers, de knapen, zijn tussen 8 en 15 jaar oud.
KUNSTPOORT publiceerde in het verleden een reportage over het koor, zie link
https://kunstpoort.com/2018/11/14/flanders-boys-choir-een-requiem-voor-een-goed-doel/

We laten Dieter Van Handenhoven, de dirigent van Flanders Boy Choir aan het woord.

KUNSTPOORT Ben je bezig of werk je tegenwoordig voor het koor?
DIETER VAN HANDENHOVEN Door het Coronavirus zijn als eerste de concerten afgelast. Wij weten niet wanneer dit terug zal mogen maar wellicht duurt dit nog heel lang. Alle concerten die we hadden van maart tot en met de World Choir Games begin juli zijn afgelast. Ons volgende concert zou eind september zijn maar ook hier vrees ik voor.

KUNSTPOORT Hoe probeer je toch met uw koorleden in contact te blijven?
DIETER VAN HANDENHOVEN Over het repeteren zelf: 1,5 meter volstaat niet om op een veilige manier terug samen te komen en te zingen. Studies spreken van 5! meter.  Ook hier zijn we dus nog lang niet aan het einde van de maatregelen. Direct met de hele groep samen repeteren zal niet kunnen. Misschien in kleine groepjes. We denken hier nu over na maar zijn uiteraard gebonden aan de regels en willen ook geen risico nemen.
Een nieuw repertorium is momenteel uitgesloten. Zelfstandig een partituur inoefenen, zelfs met de hulp van een ingezongen partij, is te veel gevraagd. Repeteren is bij een jeugdkoor een proces waarbij heel regelmatig geleidelijk aan een nieuwe compositie wordt gewerkt en de gekende nummers afgewerkt worden.  Er moet vooral steun zijn van de zangers voor elkaar. Individueel lukt dit voor de meesten niet.
We hebben de zangers en ouders regelmatig geïnformeerd en hen ook het een en ander opgestuurd. Zo heb ik zelf een filmpje gemaakt met een boodschap en op het einde gezongen voor de jarigen van de voorbije periode, iets wat normaal gezien op het einde van de repetitie gebeurt.
Ook hebben we video opnames van ons laatste concert, begin februari, doorgestuurd met de vraag thuis mee te zingen en zo het repertorium te onderhouden.

KUNSTPOORT Hoe bereid je het einde van de lockdown voor?
DIETER VAN HANDENHOVEN Voor het mannenkoor zijn we op het vaste repetitie uur gestart met zoom meetings zodat ze op die manier enig contact hebben met elkaar.
Tot slot is er sinds vorige week stemvorming voor de zangers in groepjes van 2 tot 3 zangers en eveneens online. De eerste sessie met de knapen is zeer goed verlopen en komende vrijdag komen ook de mannen er bij.
Dit is een eerste stap om stilaan terug de werking op gang te krijgen.

info

https://flandersboyschoir.org/index.php/nl/
Foto’s copyright Flanders Boy Choir

BLIJVEND CREATIEF De Stille Hoop

 

KUNSTPOORT bevraagt digitaal kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt een vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
Stille Hoop is een theatergezelschap dat door Open Doek beheerd wordt. Een eenvoudige weg kiezen ze niet, 
een uitdaging daar gaan ze voor. Kunstpoort maakte vorig jaar een reportage over het gezelschap zie link https://kunstpoort.com/2019/04/05/greenwich-tic-tac-tic-tac-tic-tac/

KUNSTPOORT Welke creatie staat er op stapel?
STILLE HOOP Voor het ogenblik zijn er twee producties in voorbereiding. Ten eerste het vervolg op ‘Marius’ van Marcel Pagnol dat we brachten in 2016.  Het werd toen gespeeld in openlucht op het fort van Merksem.  Ook ‘Fanny en César’ zal op locatie worden gespeeld.  Vermoedelijke speeldata lente, begin zomer 2021.
Ten tweede staat ‘De Buitenwippers’ van John Godber op de planning, een komedie over het uitgaansleven waarin 24 rollen door 4 acteurs worden gespeeld.  We brachten in het verleden reeds ‘Shakers’ van dezelfde auteur. Dat stuk heeft hetzelfde concept maar met vier actrices.  Dit zou mogelijk gebracht kunnen worden in de winter 2020/2021 of in het najaar 2021.

KUNSTPOORT Heeft het risico dat spelen in coronatijden met zich meebrengt een invloed op uw kunst? Op de keuze van nieuwe theaterstukken?
STILLE HOOP Het virus komt voor ons in een tijdspanne waarin we zoeken naar goede stukken, en eenmaal we die gevonden hebben om deze voor te bereiden. Dat gebeurt meestal door de  regisseur alleen.  Het voorjaar en de zomer zijn dus altijd periodes waarin het gezelschap op non actief staat.  In die zin heeft het geen enkele invloed op onze plannen.  Enkel het tijdstip waarin we kunnen en mogen spelen kan nog beïnvloed worden door het virus.  Laat ons hopen dat er in de herfst mag gerepeteerd worden, en anders zal het nog even wachten worden.

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw creatie proces? Repetities op afstand?
STILLE HOOP Net als vele mensen zijn we reeds acht weken thuis aan het werken.  Dat heeft het voordeel dat je geen tijd verliest met verplaatsingen. Voor het creatieve proces is dit gegeven positief want we zitten in een fase van nadenken, plannen, herwerken van scenes, uitdenken van regie.  Door het verplichte ‘blijf in uw kot’ hebben we daarvoor nu ruimschoots de tijd.  Wat we wel al tweemaal hebben uitgesteld is onze jaarlijkse statutaire vergadering waarop we vorige producties evalueren en komende producties goedkeuren.  En ook ons feest hebben we nog te goed.

KUNSTPOORT Hoe bereid je de uitgang van die lockdown voor?
STILLE HOOP We bereiden niets voor. We hopen dat we in september mogen starten. Zo niet dan zal het allemaal wat worden uitgesteld.  We behoren niet meer tot de sturm- und dranggeneratie, we kunnen wachten.  Repeteren op afstand, of met afstand heeft geen zin. We moeten ons 100 % kunnen smijten.  Maar ook ons publiek heeft geduld, alles komt goed.

Info

https://www.facebook.com/destillehoop/

Foto’s Copyright De Stille Hoop

BLIJVEND CREATIEF De Pandoering

 

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden. De Pandoering, dat is folksmuziek op zijn balkans. Wat voor een ritme, wat voor een energie!
KUNSTPOORT
 publiceerde een reportage met en over deze band, zie https://kunstpoort.com/2019/05/27/sint-niklaas-befolkt-folk-in-de-stad/
We laten Peter Verdonck, de sax man aan het woord.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?
PETER VERDONCK De Pandoering had geheel los van de lockdown eigenlijk al het jaar 2020 ingepland voor vernieuwing. We hebben nu 7 jaar hetzelfde repertoire gespeeld en dan voel je dat de creativiteit en de muzikale speelsheid die ons eigen is wat begint te verdwijnen. In de wintermaanden had ik zelf reeds een heel aantal nieuwe balkanmelodieën en traditionals uitgeschreven waar we in maart voor de eerste keer aan gerepeteerd hebben. Het genre blijft dus wel hetzelfde, maar het biedt ons de kans om meer improvisatie, creativiteit en humor te laten ontstaan tijdens het spelen. Ook de kostuums gaan lichtjes veranderen, het wordt een soort De Pandoering 2.0

KUNSTPOORT Heeft het risico dat verbonden is aan het virus invloed op je muziek?
PETER VERDONCK Zeer zeker, want onze band bestaat voor het grootste deel uit blaasinstrumenten. Wij zijn dus m.a.w. doorlopend bezig met onze ademhaling en gebruiken onze mond om muziek voort te brengen op onze instrumenten. Door de lockdown staat het hoe dan ook vast dat wij deze zomer niet zullen mogen optreden en in het najaar is het nog maar de vraag wat er wel of niet kan en mag georganiseerd worden. Los van De Pandoering denk ik, of vrees ik, dat dit voor de hele muziek- en evenementensector geldt. Ikzelf sta naast mijn beroepsactiviteiten als saxofonist en componist ook nog in het muziekonderwijs, wat maakt dat ik die financiële zekerheid gelukkig wel heb. Dat is voor sommige collega’s binnen De Pandoering jammer genoeg nu een ander verhaal.

KUNSTPOORT Welk invloed heeft de lockdown op je creatie proces?
PETER VERDONCK De lockdown biedt me natuurlijk wel meer de mogelijkheid en de tijd om verder muziek uit te zoeken en te arrangeren voor De Pandoering, al moet ik eerlijkheidshalve wel toegeven dat dit niet altijd gebeurt. Als componist en arrangeur word ik normaal gezien geïnspireerd door wat ik hoor, zie en voel in het dagelijkse leven. Je krijgt veel input en ideeën door met andere mensen te werken, of zelfs gewoon te praten. Dat valt natuurlijk allemaal weg tijdens de lockdown. Door steeds thuis te zitten en weinig of geen ander volk te zien, blijft de inspiratie en de goesting helaas beperkt.

KUNSTPOORT Hoe bereid je het einde van die lockdown voor?
PETER VERDONCK Op dit moment vooral door te blijven schrijven en arrangeren als ik er de moed toe vind. We willen natuurlijk zo veel mogelijk de baan op met ons orkestje, maar op dit moment weet eigenlijk niemand echt wat hij/zij wel of niet mag organiseren, en op evenementen los van festivals blijft de muzikale omlijsting vaak één van de laatste posten waar invulling aan gegeven wordt. Het is dus grotendeels koffiedik kijken voor ons, maar we gaan wel proberen om De Pandoering in de kijker te plaatsen en onze facebook pagina in leven te houden zodat de mensen zien dat er gewerkt wordt en dat de goesting om te spelen groot is!

info

www.peterverdonck.com

https://www.facebook.com/Pandoering/

Foto’s copyright De Pandoering en Eric Rottée

BLIJVEND CREATIEF Lucile Van Laecken

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden.
Kunstpoort
ontmoette Lucile Van Laecken op het plein waar het toekomstig administratieve gebouw van de stad Brussel werd gebouwd. Ze was een van de kunstenaars die de opdracht kregen, om de werken achter graffiti of grafische kunstwerken te verstoppen.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik “op stapel”?
LUCILE VAN LAECKEN Ik verblijf bij mijn vader in Frankrijk. Ik werk in de tuin, klus, kook, sport. Ik “produceer” minder kunst dan normaal. Ik kanaliseer mijn creativiteit naar de andere activiteiten. Soms is het toch geod buiten zijn comfort zone te treden.
Ik schilder een groot doek in acryl. Ik doe het stap voor stap volgens mijn inspiratie: hoofdzakelijk abstracte vormen een ‘jungle’ omgeving in een ‘camaïeu’ van blauw.
Ook werk ik aan het project Animalia, een strip verhaal. Het is een concept van mijn vriend Simon Fresse, die het script heeft geschreven. Ik maak de illustraties. Het is een verhaal in zeven delen. Twee werden al gepubliceerd.
Dit is het script: ‘À Tropic City on vit de la débrouille.  Certains veulent devenir  Star de  pub canine,  d’autres  le nouveau  visage du  Ratpe  Game.  La  plupart  essaient  de  joindre  les  deux gamelles  tout en  évitant l’embrouille  avec le  Gang Gourou. Au milieu de tout ça Rolan, fraîchement arrivé d’Aglaglaska, et son colocataire Clarence se font une place au soleil des tables de Poker. Seulement il y a la partie de trop. Tombe alors doucement sur leur vie une nuit sans lune, disparue depuis que les souris l’ont mangée…’
Men kan het stripverhaal en de avonturen van Rolan en Clarence bekijken op het instagram account https://www.instagram.com/animalia.comic/
Voor de rest doe ik een beetje wat ik wil, ik werk voor mijn eigen plezier zonder beoordeling en dwang.

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw kunst?
LUCILE VAN LAECKEN Op dit moment ben ik me aan het herbronnen met andere zaken dan kunst. De lockdown heeft een invloed op het creatieproces, ik heb meer moeite, heb geen zin mezelf te dwingen, dus doe ik iets anders.
Het is nu een periode waarin ik tijd neem voor mijzelf, om de balans van mijn leven op te maken. Dit heeft een positieve invloed op mijn persoonlijke ontwikkeling, bijgevolg moest ik wel het creatieve werk op pauze zetten.


KUNSTPOORT Hoe bereidt u de uitgang van die lockdown voor?
LUCILE VAN LAECKEN Ik bereid niet iets specifieks voor met oog op het einde van de lockdown. Ik heb moeite om naar de toekomst te kijken en zal het in fases doen: mijn naasten en woning terugzien, mijn stad Brussel, zodat ik mijn richtpunt terugvind en nieuwe inspiratiebronnen kan aanboren. Dan kan ik kunstactiviteiten herstarten, mijn coworking plaats terug innemen en proberen mijn professionele activiteiten, die uitgesteld werden, te herstarten.
Alles zal stap voor stap op zijn plaats vallen. Ik behoud het geloof en het vertrouwen. Intussen geniet ik van vandaag de dag.

Info

https://www.facebook.com/lucilevl/

Foto’s copyright Eric Rottée

 

BLIJVEND CREATIEF Serenata Vocale

KUNSTPOORT LAAT MUZIKANTEN VERHALEN
Ook voor muzikanten is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Welke invloed heeft deze periode op hun muziek, op het componeren, spelen en/of zingen?
Serenata Vocale is een koor. David, de dirigent heeft een voorliefde voor liederen uit het Noorden. Hij vindt het niet gemakkelijk om nu samen te werken toch hebben ze een clip gemaakt. Mooi, bekijk en beluister de video op hun Facebook pagina: https://www.facebook.com/serenata.vocale/ 

 

David Navarro Turres aan het woord.

KUNSTPOORT Wat doe jij op dit moment voor je kunst?
DAVID NAVARRO TURRES  Veel partituren zoeken en bestuderen voor de toekomst, ik maak ook een arrangement voor de partituren.

KUNSTPOORT Zoek jij nieuwe liedjes?
DAVID NAVARRO TURRES Inderdaad, ik probeer programma’s op te bouwen en naar nieuwe liedjes te zoeken voor de toekomst.

KUNSTPOORT  Heeft de huidige situatie een invloed op jouw keuze?
DAVID NAVARRO TURRES Ja en nee. Het moeilijkste is het “niet-weten” van een datum waarop wij elkaar terug mogen zien en samen live muziek spelen.

KUNSTPOORT Hoe verlopen de télé repetities?
DAVID NAVARRO TURRES Enerzijds is het goed om aan de muzikanten meer vertrouwen te geven  in hun werk thuis. Anderzijds is muziek een kunst die zich in groep “opbouwt”, dus de virtuele repetities zijn toch moeilijk.

KUNSTPOORT Hoe bereid jij het eind van de lockdown voor?
DAVID NAVARRO TURRES Ik hoop dat wij vooral  de essentiële dingen van het leven niet zullen vergeten zoals muziek, sport ondanks de situatie. Ook tijd maken voor onszelf en die delen met onze dierbaren is belangrijk. Met de rest kunnen wij (wel leven) ons arrangeren.

info

https://www.facebook.com/serenata.vocale/

Foto’s copyright Eric Rottée

 

 

 

 

BLIJVEND CREATIEF Ultra Vioolet

KUNSTPOORT LAAT MUZIKANTEN VERHALEN
Ook voor muzikanten is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Welke invloed heeft deze periode op hun muziek, op het componeren, spelen en/of zingen?
Ultravioolet, dat is een ontmoeting in een Gentse kelder, een revelatie: moderne liedjes met instrumenten die hoofdzakelijk gebruikt worden in de klassieke muziek. Het is niet gemakkelijk in deze tijden verder te musiceren. Ultravioolet maakte een ‘corona’ clip. Verneem er alles over op hun Facebook pagina: https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/  en/of beluister hem via de link
https://www.youtube.com/watch?v=ruEL872blyE&fbclid=IwAR3SUKstrYO5gABDJ-cFj-oTnVAUnciUnlG-7HqdoYK_ING_tBi27IVVGM0

Elise Meerburg van Ultra Vioolet aan het woord.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik “op stapel”?
ELISE MEERBURG
Aangezien we ons momenteel houden aan de restricties die de Corona-crisis met zich meebrengt, gaan we nog meer inzetten op online muziek brengen. We maken zelf filmpjes waarbij elke muzikant vanuit zijn ‘kot’ de eigen partij inspeelt, en dan mixen we die tot een mooie clip. Na de lovende reacties op de eerste clip zijn we vol energie om meteen aan een volgende creatie te beginnen. Maar we verklappen nog niet welk nummer dat het zal zijn 🙂
Overigens mogen onze fans zelf ook suggesties doen over welk nummer ze als Corona-cover willen zien! 

KUNSTPOORT Heeft het risico dat verbonden is aan het virus een invloed op je muziek?
ELISE MEERBURG Ja, als band repeteren wij normaal gezien op regelmatige basis. Onze repetities hebben als doel om ons samenspel te onderhouden, nieuwe nummers uit te proberen en ons klaar te maken voor optredens. Omwille van het risico en de opgelegde maatregelen is het niet meer mogelijk om samen te repeteren. Het optredenseizoen zou net van start gegaan zijn, ook dit valt nu helaas tijdelijk in het water. Desalniettemin zijn wij gelukkig creatieve geesten en kunnen we een nadeel snel ombuigen tot een voordeel. Dus nu musiceren we online!

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw creatieproces?
ELISE MEERBURG De meeste van onze ideeën ontstaan in normale omstandigheden tijdens de repetitie of backstage, wanneer we samen zijn en enthousiast kunnen brainstormen over onze setlist en show. Als we aan nummers herwerken, maakt een van de violisten eerst een arrangement dat we dan samen uitproberen. We verzinnen dan tijdens de repetitie de tweede stemmen, en spreken af hoe we het nummer opbouwen, waar het hoogtepunt komt en wie de solo’s neemt. Tijdens de lockdown is repeteren met 8 personen via videochat vrij moeilijk, dus verleggen we onze focus van repetities naar inzetten op promomateriaal en een blik achter de schermen. We zien hier een fijne uitdaging in. We zijn goed op elkaar ingespeeld en het lukt heel vlot om zelfs op afstand nieuwe nummers te bewerken. Nu moet iedereen apart zijn stem inspelen bovenop een audiobestand van de andere bandleden, en wordt het totale plaatje afgerond door de persoon die de mix maakt. 

De nummers die we nu willen uitbrengen zijn gerelateerd aan de huidige gevoelswereld van de mensen in lockdown. Zo kwamen we tot ons eerste idee om het nummer van Red Zebra  “I can’t live in a living room” om te toveren tot “I CAN live in a living room”. Hierbij willen we de mensen motiveren om een fijne plek te maken in hun leefkamer. In volgende Corona-covers zullen we andere aspecten van de lockdown op muziek zetten. 

Wat dat betreft heeft de lockdown dus wel een grote invloed op ons creatieproces. Alvast een tastbaar voorbeeld is dat we op korte tijd heel vlot aan het worden zijn met geluid en beeld mixen!

KUNSTPOORT Bent u tevreden met het resultaat van jullie clip “I can live in a living room”?
ELISE MEERBURG  Ja, wij zijn heel tevreden. We hadden in het verleden ook al een aantal clips opgenomen maar dat was toen met een professionele filmcrew. Het was voor ons een primeur om op afstand een nieuw nummer te creëren en daarbij ook de mix van geluid en beeld zelf te moeten doen. Wij zijn blij met het resultaat en vooral met de lovende reacties er op! Dat geeft een goede motivatie om meteen weer aan onze denktafel te gaan zitten.

KUNSTPOORT Kan je uitleggen hoe jullie dit hebben gedaan?
ELISE MEERBURG Wij hebben eerst de audio ingeblikt. We hebben hiervoor een bewerking gemaakt van de originele song op partituur. De drummer en cellist  konden dan van start gaan met de midi-file in hun koptelefoon om hun partij in te spelen en meteen op te nemen. Dat werd dan doorgestuurd naar het volgende bandlid en zo werd partij per partij eraan toegevoegd. Eén van onze bandleden heeft al deze stukjes mooi aan elkaar kunnen plakken tot een goed klinkende cover.

Hierna gingen we van start met de video-opnames. De bandleden stelden zich op in hun living room waarbij ze zichzelf filmden terwijl ze meespeelden met onze eigen audio track. Al deze filmfragmenten werden dan samengepuzzeld tot de mozaïek die je ziet in de clip. Het is een beetje alsof je in een heel klein appartementsblok verschillende ‘living rooms’ ziet waarin telkens een muzikant woont. 

Zo komen we aan onze allereerste op-afstand-clip! Het leuke aan het resultaat is dat iedereen dit op zijn eigen manier heeft gedaan waardoor dit bij het samenvoegen een dynamisch geheel werd dat mooi in elkaar smolt. 

KUNSTPOORT Hoe bereiden jullie de exit van die lockdown voor?
ELISE MEERBURG We beseffen dat de uitgang geleidelijk aan zal gebeuren. Grote optredens zullen zich nog niet meteen aandienen aangezien alle zomerfestivals zijn afgelast. Daarom zullen we achter de schermen werken en focussen op promomateriaal. Zodra de regels het toelaten kijken we er naar uit om weer echt samen te repeteren aan nieuwe nummers. We vermoeden dat eerst de kleinschalige evenementen zullen worden toegelaten waar we met veel plezier present zullen tekenen om het publiek na een lange lockdown te verblijden met live muziek!

info

https://ultravioolet.be
https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/

Foto’s copyright Ultravioolet

Landjuweel festival: De Griekse Tragedie

Landjuweel festival: De Griekse Tragedie

“Vier maanden na het gebeuren, er een artikel over schrijven, is dit nog wel de moeite waard?” zegt de toekomstige lezer van dit artikel.

“Geachte lezer, het is zeker de moeite waard. We zullen u meenemen naar een reis door het theater met oorsprong in de Griekse tragedie.” 

De lezer “Is dat niet gedateerd?” 

De blogger “Nee, een aantal belangwekkende amateurtheaterstukken van het jaar worden er gespeeld. Om een idee te geven; OPENDOEK, de koepel voor amateurkunsten, telt rond de 1000 gezelschappen in Vlaanderen en Brussel.”

De lezer “Ja maar we weten wat dat amateurtheater is, een voorstelling voor de familie,
de buren en de vrienden.”

De blogger “Twee professionele theatermakers reizen door Vlaanderen en Brussel en maken een longlist. Een jury van 4 professionelen uit de theaterwereld en vijf amateurs kijken naar de video’s, bespreken de stukken en kiezen maximum 8 stukken uit de longlist”. 

De lezer “En hoe wordt de jury samengesteld?”

De blogger “Het team van OPENDOEK maakt geen deel uit van de jury. Er zitten bekende namen in de jury, bijvoorbeeld: Adriaan van Aken, Mark Stroobants en Katelijne Damen. Eén jurylid is afkomstig van de stad waar het festival zich afspeelt. Joke Quaghebeur, de directrice van OPENDOEK vertelde dat deze professionele theatermakers zeer gemotiveerd zijn om in de jury te zitten.”

De lezer “Welke soort theaterstukken
komen aan bod?”

De blogger “Alle genres. Onderwerpen zoals dementie, de familietragedie, de absurditeiten van de samenleving, de wereld van het werk. Ze gebruiken ook vaak bekende theaterteksten zoals die van Ionesco of ze schrijven hun eigen teksten. De theatergezelschappen die bekende teksten gebruiken hebben natuurlijk het voordeel dat ze al een boeiend en intelligent verhaal op papier hebben. De regisseur en acteurs hebben  wel de uitdaging om die theaterteksten in al hun complexiteit op de planken te krijgen.”

De lezer ”Wat mij interesseert in het hedendaagse theater is dat de regie niet klassiek is.”

De blogger “Juist. Volgens Joke heeft Vlaanderen talrijke theatermakers die de vorm van het theater vernieuwen. Ook internationale bekenden zoals Ivo van Hove met Les Damnés doet hetzelfde. Joke merkt op dat deze zin naar vernieuwing in de vorm ook overwaait naar het amateurtheater. Annelore Stubbe, de regisseuse van Lo Fatto heeft bijvoorbeeld met Froe-Froe gewerkt.” 

De lezer “Gedurfd.”

De blogger “Gewaagd. Lo Fatto is hier een goed voorbeeld van. Twee woonwagens op het podium en echte kippen, om de wereld van de personages meer tot leven te wekken. Het spel van de acteurs was ook zeer dynamisch. Voor een moeilijk stuk zoals Rhinoceros van Ionesco, mag de absurditeit niet ondergeschikt zijn aan de menselijkheid van de personages. Anders verliest het stuk zijn kracht. Ook bij Gras van Esther Gerritsen speelt de acteur een jongeman met een mentale beperking. De acteur heeft vermeden om een karikatuur te maken van zijn personage. We lachen met zijn absurde uitspraken maar leven ook mee met het lijden dat zijn personage ondergaat.”

De lezer “Dus dit vond plaats in Brussel?”

De blogger “Ja. Elk jaar vindt het festival plaats in een andere stad in Vlaanderen. In 2020 zal dit in Sint-Niklaas zijn. OPENDOEK zoekt steeds lokale steun en organisatoren in elke stad waar het festival zich zal afspelen. De organisatoren van Sint-Niklaas hebben het festival in 2018 en ook in 2019 al bezocht, om te zien hoe de organisatie van zo’n festival verloopt. Een geoliede machine.” 

De lezer “Ik herinner mij een theaterstuk met boventitels omdat de acteurs een vreemde taal hanteerden. Ik kon het stuk daardoor moeilijker volgen omdat ik constant de boventitels aan het lezen was… Mogen ze dialect spreken op het festival?”

De blogger “Dat mag. In het verleden was dit niet het geval. Dit jaar waren er zelfs boventitels in het Frans omdat het festival in Brussel plaatsvond. Dat heeft veel werk van de geselecteerde theatergezelschappen geëist. De gezelschappen moeten er sowieso veel voor over hebben om op het festival te spelen. Het festival vindt plaats in november, maar de laatste voorstelling van de geselecteerde stukken is meestal al in mei. Ze moeten het decor dus maandenlang bewaren. De acteurs moeten beschikbaar blijven en liefst vier dagen lang ter plaatse blijven om elkaar te ontmoeten en van elkaar te leren.”

De lezer “De andere theatermakers ontmoeten, klinkt boeiend!”

De blogger “Dat is een nevendoelstelling van het festival. Zo kunnen toekomstige artistieke samenwerkingen mogelijk worden gemaakt.”

De lezer “Verkocht. Het Landjuweelfestival is hét festival van OPENDOEK…”

De blogger “Dit jaar worden er 4 festivals georganiseerd. Spots op West, locatietheater, waar de voorstellingen plaatsvinden op alledaagse locaties. Zelfs in een badkamer zoals vorig jaar. Grappig. Wat nog? Er is een festival voor families met kinderen tot 12 jaar, het Toekoer Festival en één voor de jongeren, Merde! Een gloednieuw festival. De geselecteerde jonge theatermaker krijgt een budget en begeleiding gedurende 9 maanden om zijn droomstuk waar te maken.”

De lezer “Allez, zoals wij in België zeggen, geef mij de gegevens door.”

De Blogger “Zie hieronder. Veel plezier ermee, geachte lezer.”

De lezer “Wacht eventjes! Waarom de titel “de Griekse tragedie?”

De blogger “Tachtig jaar lang werden er Griekse tragedies geschreven. Daarna werden er nog maar enkele geschreven. Tweeduizendvijfhonderd jaar geleden. Toch sprak Annelore Stubbe erover als één van haar eerste  inspiraties voor het theaterstuk “Lo Fatto”. Net zoals schilderkunst is theater ook tijdloos.”

De vier festivals:

https://www.opendoek.be/nieuws/landjuweelfestival-2020?via=1
https://www.opendoek.be/nieuws/merde-festival-voor-jong-theatertalent?via=1
https://www.opendoek.be/spotsopwest/2020
https://www.opendoek.be/toekoer/2020

Open Doek:

https://www.opendoek.be
https://www.facebook.com/opendoekvzw/

Eric Rottée Tekst & Foto’s

Jazz-MADD, trouwe gast in “huize Rebecca”

 

Een woonkamer voor Jazzconcerten 

Bij aankomst is het  donker en zie je alleen een muur van hoge bomen. Ik volg een pad. Juist voorbij de bomen zie ik een typische moderne woning, gebouwd in de jaren 60, met simpele rechthoekige en strakke lijnen. De kaarsen die de weg naar de ingang moeten tonen zijn niet direct zichtbaar. Ik neem de trappen rechts van me en ontdek het hele huis met de grote ramen en het warme licht. Je voelt dat je welkom bent. Terug het paadje naar beneden, volg ik nu de kaarsen tot aan de trappen van de inkomdeur. Het gevoel blijft hetzelfde. Jij bent geen gewone toeschouwer van een Jazzconcert, je bent een gast.

Jazz-MADD, trouwe gast in “huize Rebecca”
de vrouw des huizes doet haar verhaal

Kunstpoort: Hoe is de samenwerking met Jazz-MADD tot stand gekomen?
Rebecca Eigenlijk zo wat tussen pot en pint. Jean (nvdr: Jean Vanderschueren, stuwende kracht achter Jazz-MADD, zie verder in dit artikel) en ikzelf zijn beiden van Ninove. Via de academie Beeldende Kunst en Muziek zijn we met elkaar in contact gekomen. Ik was al naar enkele concerten van Jazz-MADD in de academie van Aalst geweest. Jean vertelde me dat hij op zoek was naar een nieuwe locatie.

Ikzelf heb een groot huis, de kinderen waren in die periode al regelmatig eens uithuizig en ik kon wel wat leven rondom mij gebruiken. Daarom heb ik het voorstel gelanceerd om mijn huis ter beschikking te stellen voor de zondagavond-concerten
van Jazz-MADD.
Deze samenwerking gaat nu haar vierde jaar in.

Kunstpoort: Hoe reageerden je kinderen hierop?
Rebecca: eerst waren ze beiden wat sceptisch, maar de aanpassing is eigenlijk snel en vlot verlopen. Mijn dochter komt regelmatig naar de concerten. Mijn zoon blijft meestal op zijn kamer tijdens het optreden. Ook mijn schoonfamilie is telkens aanwezig en steunt dit initiatief volledig.

Kunstpoort: Vinden er nog andere evenementen plaats in je huis?
Rebecca: samen met een vriendin heb ik hier al tentoongesteld.  Ook een regelmatige bezoeker van de Jazzconcerten en amateur-fotograaf heeft voor zijn 60ste verjaardag hier in huis een tentoonstelling, gecombineerd met muziek, georganiseerd.

Kunstpoort: Wat doe je beroepshalve?
Rebecca: Ik geef les in het kunstonderwijs Beeldende en Audiovisuele Kunsten aan leerlingen tussen 6 en 8 jaar. Ik schilder zelf ook, momenteel vooral werken op doek met acryl.

Dirk van der Harst, Reinier Voet, Jan Brouwer

Vanavond: Reinier Voet & Pigalle 44 – feat. Dick van der harst –
en Jonathan De Neck in het voorprogramma

Met twee gitaren (Reinier Voet en Jan Brouwer) en een bandoneon (Dick van der harst) wordt  een jazz-avond in Django-stijl geserveerd.

Dick van der Harst, arrangeur en componist van o.m. orkeststukken en moderne opera’s, is een muzikale duizendpoot, zowel in het componeren als in het bespelen van diverse instrumenten. Momenteel werkt hij aan een symfonie, Pastorale 2020.

Jan Brouwer, gitarist, zorgt voor de ritmische begeleiding en bewaakt het tempo. Sinds 2000 maakt hij deel uit van de groep “Reinier Voet & Pigalle 44”. Hij geniet een ruime bekendheid in de nationale en internationale Gypsy-jazzscène. https://www.janbrouwer.nl

Reinier Voet, componist, gitarist en bandleider speelt al gans zijn leven gitaar, zijn favoriete bezigheid. Hij liet zich inspireren door gitarist Django Reinhardt. Jazz- en Balkan-muziek en het franse chanson hadden ook een grote invloed op zijn werk. In het verlengde daarvan ontstond het project “Reinier Voet & Pigalle 44”. Naast het componeren van eigen stukken en arrangementen is hij ook de vaste begeleider van Lenny Kuhr, ooit winnares van het Eurovisie Songfestival in 1969.
https://www.facebook.com/pigalle44/

Jonathan De Neck bespeelt het diatonisch accordeon, een traditioneel instrument dat populair is in folk en traditionele muziek en wijdverbreid, van Ierland tot de Balkan. Jonathan studeerde Hedendaagse Compositie en Muziekpedagogie aan het conservatorium te Luik en is zelf leraar aan de academies van Gooik, Gent en Namen. Jonathan hoopt om in de toekomst met een eigen kwintet en eigen composities verder te gaan. In juli van dit jaar komt trouwens zijn derde CD uit. https://www.facebook.com/jonathan.deneck

Jonathan De Neck

Jonathan verzorgt vanavond het voorprogramma. Hij leerde Jean kennen tijdens een concert van de leerkrachten in de Academie van Gooik.
Het is niet de eerste keer dat Jonathan speelt voor een publiek in een privéruimte. Het huis van Rebecca is groot genoeg, het ademt een gezellige sfeer uit en de klank is goed. Een voordeel van dergelijke setting is zeker en vast het nauwe contact met het publiek: anders dan in een concertzaal waar het publiek zich als het ware in een donkere ruimte bevindt, zie je hier de reacties en emoties van de aanwezigen. Het geeft je de mogelijkheid om er direct op in te spelen.

 

Reinier Voet 

Reinier speelt reeds meer dan 30 jaar samen met Dick van der Harst. Samen traden ze vorig jaar op tijdens het Django Amsterdam festival in het Bimhuis, hét jazzpodium van Amsterdam. Onder de muzikale leiding van Dick werkten ze ook samen aan diverse muziektheater-producties van het Muziek LOD (Gent). “Dick improviseert er op los.
Met hem samenwerken zorgt tijdens de concerten steeds weer voor verrassingen.” 

“Optreden in een huiskamer komt de intimiteit van deze kamermuziek-jazz zeker ten goede. De nabijheid van het publiek maakt het spannend, wat vaak tot bevredigender resultaat leidt. Er is ruimte voor subtiliteit en dynamiek. Het spel is bijna akoestisch, met minimale versterking, wat bij deze bezetting de band het beste tot zijn recht laat komen. En ook de sfeer in huis was best warm en ontspannen, niet in de minste plaats door de heerlijke geur van het haardvuur. En laten we ook het bezoekje van de kat des huizes niet vergeten, ook zij (of is het een hij?) deed een duit in het zakje qua huiselijke gezelligheid.”

Jean Van der Schueren
gitarist, organisator Jazz-MADD

Jean is van geen kleintje vervaard. Naast een indrukwekkende carrière als gitaar-muzikant, leerde hij al doende hoe je zelf Jazzconcerten organiseert. Met vzw Duende / Jazz-MADD, viert hij dit jaar het 10-jarig bestaan van de organisatie. Deze mijlpaal zal bekroond worden met een jubileumfestival, dat in de lente zal plaatsvinden in Ninove, Denderleeuw en Aalst. 

De geprogrammeerde groepen zijn meestal Jazz-combo’s die het best tot hun recht komen in de sfeer van muziekclubs, wat de intimiteit en nabijheid van het publiek bevordert. Het publiek wordt als het ware betrokken bij het concert, wat het ook de kans geeft om te groeien in het luisteren naar muziek. 

In dit kader was het voorstel van Rebecca om concerten in haar huis te organiseren, een schot in de roos. Bij ieder concert is de huiskamer goed gevuld.

Deze setting, een concert in een privé-woning, vraagt wel heel wat logistieke aanpak. Maar door de jaren heen, zijn de meeste voorbereidende taken, tot de routine gaan behoren. 

www.jazzmadd.be
https://www.facebook.com/Jazzmadd/

Magda Verberckmoes, Tekst
Eric Rottée, Foto’s

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poppunt Soundtrack: “Wat mij triggert”

Competitie en Kunst

Als muzikant zijn er heel veel paden te volgen om te slagen in de muziekwereld. Zoals vroeger kunt u in de cafés gaan spelen. U kunt aan wedstrijden deelnemen. U kunt uw muziek op Youtube of/en op Facebook plaatsen.

Soundtrack is een project van de eerste categorie, de wedstrijd. Een kansenparcours wordt het genoemd. Kunst en wedstrijd, het klinkt tegenstrijdig. De kunstenaar strijdt voor zijn kunst, niet om de eerste te zijn. Om te slagen moet je toch aan wedstrijden deelnemen. In tegenstelling tot de competitie in de sport , is het een strijd tegen zichzelf, niet tegen de andere.

Een muziekreis door de Vlaamse jeugd

Alle benaderingen willen hetzelfde bereiken: de muzikanten zichtbaar maken voor het brede publiek. Het brede publiek is een jong publiek, net zoals de kandidaten.

Soundtrack is een samenwerking tussen verschillende muziekorganisaties zoals Poppunt, Ancienne Belgique, Muziekdroom enz. of jeugdhuizen zoals Formaat.

Per provincie worden de muzikanten opgeroepen om aan het project deel te nemen. 100 Groepen / muzikanten in Brussel hebben de stap gezet, 16 worden voor de tweede ronde geselecteerd. De tweede ronde bestaat uit een eerste concert van ongeveer 15 tot 20 minuten.

Zinnema, diversiteit op de voorgrond

En daarom zijn wij bij Zinnema, voor de eerste van de vier concertavonden. Vier groepen zullen spelen. De namen van de groepen geven niet veel weg: Azertyklavierwerke, Pega, Leonore, Dilly. Het zal een echte ontdekking worden.

De geluidsingenieur van Zinnema, zoals altijd behulpzaam en efficiënt, helpt bij de samenstelling van de instrumenten en het geluid. Perfect!

Een zachte stem komt uit een tenger lichaam. De naam Leonore staat haar goed. Een klassieke rustige rockmuziek. Het publiek is rustig, niet zo talrijk, het is nog vroeg in de avond. “De eerste groep heeft het moeilijker dan de laatste” zegt Paulo, een jurylid. 

De tweede groep is een persoon, genaamd Azerty Klavierwerke. Een sterk contrast met de vorige groep. Geen gitaar, geen drums. Een paar elektronische DJ-mixers met veel knoppen, een soort steen met iets erop gekleefd. Wat eruit komt is niet altijd aangenaam om te horen. Het geluid heeft iets unieks, misschien zullen wij het binnen een paar jaar op de radio horen. 

Pega is de naam van de derde groep. Er wordt, door de drie vrouwen, een beetje metal rock gespeeld. De drummer dirigeert de groep, met de ogen gericht op de twee zangeressen. De stemmen zijn  soms moeilijk te verdragen. Toch  is het publiek mee.

Opgelet!  De ster van de avond komt op het podium, Dilly, een queer zanger. Wat een energie! wat een stem! Het publiek gaat uit zijn dak! Hij heeft van de 15 minuten, die hem  ter beschikking werden gesteld, een echte show gemaakt.

Het wordt heet.

Paulo draagt geen Marcelleke maar toch wel een pet

“Daar, de jongen met een pet is een jurylid” zegt Rosa, de organisatrice van de avond. Hij ziet eruit als een echte rapper. Eerste verrassing,  Paulo geeft een hand om goeiedag te zeggen, geen high-five of hi, nee een simpele handdruk .“Deels wat ik zelf ervaar, wat mij triggert, wat mij boeit” vertelt Paulo over de manier hoe hij de muzikanten evalueert. Hij gaat verder “Ik probeer heel observerend rond te kijken naar het publiek toe, hoe de toeschouwers applaudisseren”. “Het is heel moeilijk in te schatten, het is een balansoefening. “De eerste groep heeft het moeilijker dan de laatste”. Wij zijn verbaasd hoeveel belang hij hecht aan de mening van het publiek. 

Paulo is niet zomaar een jurylid. Hij schrijft zelf ook liedjes en werkt vaak samen met Stikstof. Hij ziet zichzelf wel niet als een Vlaming, maar als een Nederlandstalige Brusselaar.
Mooie uitspraak!

Iedereen voelt zich jurylid

Wijzelf zijn geen fans van wedstrijden voor kunstenaars. Het is een noodzakelijk kwaad. Zoals Soundtrack georganiseerd is, is het een mooie kans voor de muzikanten. De mensen die komen luisteren staan voor veel open, en dat is wel nodig. De juryleden moeten heel alert zijn. Iedereen voelt zich de voetbaltrainer op café, zo voelen wij onszelf ook.  Dilly heeft ons hart veroverd, met zijn levendige performance. Wij zijn benieuwd of hij de eindstreep zal halen.

 

Eric Rottee Tekst en Foto’s