Theaterstudiewijzer in een corona-jasje

Niettegenstaande de ‘paaspauze’ zoals de korte verstrenging van de lockdown anno 2021 werd gedoopt en de restricties die eruit voortvloeiden, liet OPENDOEK de jongeren met interesse voor theater niet in de kou staan.

JongDOEK zou tijdens de paasvakantie 2021 voor het eerst de Theaterstudiewijzer organiseren in samenwerking met De nieuwe spelers en Arenberg. Door de gevolgen van de coronapandemie ging men op zoek naar een alternatief. Het werd een boeiend tweedaags online programma met docenten en acteurs die al hun geheimen prijs gaven aan een bijzonder geïnteresseerd publiek van jongeren die er hun werk van willen maken om een theater-carrière uit te bouwen.

Het programma

Maandag, 12 april waren docenten Geert Belpaeme van het KASK- Gent en Tine Van Aerschot van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen en acteur Tijmen Govaerts van de partij.

Dinsdag, 13 april was het de beurt aan Hendrik De Smedt (opleidingshoofd RITCS Drama – Brussel) en de actrices Els Olaerts (docent LUCA Drama – Leuven) en Violet Braeckman (actrice).

We hadden het geluk deze laatsten aan het woord te horen en waren onder de indruk van de openhartigheid waarmee ze de aanwezigen wisten te raken. 

Els Olaerts bracht haar verhaal over hoe ze de keuze voor een theater loopbaan maakte, de obstakels die ze daarbij te verwerken kreeg en de impact van die keuze op andere aspecten van haar leven. Het werd een waar pleidooi voor theater.

Violet Braeckman schetste de weg die ze aflegde in haar zoektocht naar de theaterschool die best bij haar paste, hoe de toelatingsproeven georganiseerd waren en hoe men zich daar best op kan voorbereiden. Hoe een monoloog als onderdeel van de toelatingsproef voorbereiden, en hoe een carrière starten na de theaterstudie waren eveneens onderwerpen die ze haarfijn uit de doeken deed. 

Lessons learned uit de sessies met Els en Violet

Zoveel mogelijk scholen bezoeken is een uitstekende manier om zo de instelling te vinden die best aanleunt bij je persoonlijkheid en voorkeuren. Iedere school heeft immers een eigen aanpak, zowel in het selecteren van studenten als in de organisatie van het lessenpakket. Mocht je afgewezen worden na het afleggen van een proef, aarzel niet om contact te nemen met de organisatie en uitleg te vragen, probeer zoveel mogelijk te relativeren en aarzel niet om opnieuw te beginnen.

Als voorbereiding op de toelatingsproeven is het, bij gebrek aan inspiratie, zeker niet mis om contact op te nemen met de school en te vragen of men iets kan aanraden. Je tekst kennen, ook de scènes en situaties, en, last but not least, een zekere schaamteloosheid aan de dag durven leggen zijn belangrijke aandachtspunten in deze voorbereiding. Hulp bij het vinden van een geschikte monoloog vind je op het internet, in de bibliotheek van OPENDOEK of via contacten met bv. afgestudeerden. 

Om na je studie in de acteerwereld aan bod te komen is het belangrijk om tijdens de opleiding de praktijk reeds in te duiken, jezelf op de kaart te zetten, een netwerk uit te bouwen en stages te lopen bij toneelgezelschappen of op de filmset.

In het begin is het geen schande om in te gaan op zoveel mogelijk aanbiedingen, daarna kan je kieskeuriger worden, bijvoorbeeld door die stukken te selecteren waaraan je plezier kan beleven. Tot een vast theatergezelschap behoren, hier in België, is niet mogelijk, eenvoudigweg omdat ze niet meer bestaan. 

De eerste editie

De eerste editie van Theaterstudiewijzer werd door de coronapandemie al direct een ware uitdaging voor de organisatoren waardoor de gedroomde workshops ‘in levende lijve’ plaats moesten ruimen voor een online-versie.

Een online-versie gaf de mogelijkheid het concept uit te testen en na te gaan of er belangstelling was voor een bundeling van enkele scholen. Het is immers niet enkel de school die de leerlingen selecteert, het is ook de leerling die een school kiest. Het gaat hier om een ‘match’ in twee richtingen, een keuze waarvan de kandidaat-cursisten zich bewust moeten zijn.

Er werd beslist om dit jaar de nadruk te leggen op het ingangsexamen en het kiezen van een theaterschool.

De nieuwe spelers biedt als vooropleiding in theater een traject aan van 9 maanden waarvan één maand wordt besteed aan kennismaking met Vlaamse theateropleidingen. Jongeren die van theater of acteren hun beroep willen maken maar niet direct de stap zetten of de weg vinden naar een geschikte theateropleiding kunnen op die manier een vooropleiding volgen.

In het verleden werden docenten, opleidingshoofden en coördinatoren drama-opleiding uitgenodigd om hun school te komen voorstellen en een workshop te geven zodat aanwezigen een idee kregen van hun filosofie en werkwijze. Voor de Theaterstudiewijzer werd deze methodiek overgenomen om tot een selectie docenten en onderwerpen te komen.

De sprong in het onbekende

Tijdens de jaarlijkse zomerstages zijn er telkens vragen over het ingangsexamen maar is er niet altijd de tijd en ruimte om dit onderwerp uit te diepen. Het is bovendien niet voor iedereen mogelijk om het traject van 9 maanden te doorlopen, waarvoor de plaatsen sowieso beperkt zijn. Daarom werd in samenwerking met De nieuwe spelers een korte opleiding uitgewerkt, toegankelijk voor een grotere groep en aangepast aan de noden van de deelnemers. Aandacht hierbij bleef gaan naar jongeren met diverse achtergronden, ook uit niet geprivilegieerde milieus, om hen zelfvertrouwen en bagage mee te geven om de stap naar theater te kunnen zetten.

De organisatie kon ook rekenenen op veel enthousiasme bij de docenten en sprekers. De laagdrempeligheid zorgt voor een meer gediversifieerde instroom in de scholen wat door deze laatsten als positief wordt ervaren.

Online

De beslissing over de annulatie van jeugdactiviteiten in de paasvakantie omwille van de pandemie kwam erg laat en annuleren was geen optie. De organisatoren wilden de reeds geregistreerde deelnemers immers niet teleurstellen, zeker niet in de heersende moeilijke periode door de lockdown. De theaterworkshops werden wel geschrapt omdat een digitale versie ervan in het verleden niet de verhoopte resultaten gaf. Het werd een meer informatieve opleiding gespreid over 2 dagen in plaats van 5. Ook het feit dat de leeftijdsgrens voor deelname verlaagd werd naar 16 jaar trok nogal wat jongeren van het vijfde middelbaar aan. Zij hebben nog een jaar de tijd om zich rustig voor te bereiden, een positief element dat zeker wordt meegenomen naar de toekomstige versies van de Theaterstudiewijzer. 

Opvallend was dat de deelnemers uitsluitend meisjes waren. Het is een feit dat vormingsactiviteiten voor jongeren vooral door meisjes worden bijgewoond. Ook leeftijd en schoolomgeving kunnen beïnvloedingsfactoren zijn. Nochtans is het amateurtheater-gezelschap samengesteld uit 50/50 jongens en meisjes. Bovendien is de theaterwereld voornamelijk een mannenwereld en de shift naar meer vrouwelijke aanwezigheid is een welgekomen evolutie. 

Toekomst

Er wordt nog een uitgebreide evaluatie gepland maar één ding is nu al duidelijk: de deelnemers vormden een bijzonder aandachtig publiek, niettegenstaande de waarschijnlijk ‘zoveelste’ online activiteit en vonden het boeiend om alles op een rijtje te zien in een samengebalde versie. Dit en andere punten die uit de uitgebreide evaluatie naar boven zullen komen, worden meegenomen voor de organisatie van het evenement in 2022 dat dan hopelijk een fysieke gebeurtenis wordt met overnachting, voorstellingen met nabeschouwingen, open lessen en feedbacksessies.

De geplande zomerstages van JongDOEK en De nieuwe spelers gaan door zoals gepland en richten zich meer bepaald op een breed publiek met passie voor theater.

Ook de zomerstage van OPENDOEK, in samenwerking met De Singel en het Conservatorium gaat door en richt zich op 3 afstudeerrichtingen van het Conservatorium: woordkunst, kleinkunst en acteren. Verder zullen er deze zomer nog heel wat ‘coronaproof’ voorstellingen plaatsvinden. 

https://www.denieuwespelers.be

https://www.opendoek.be

https://www.opendoek.be/jongdoek/home

Magda Verberckmoes Interview en Tekst

Norma: Together, Not Alone, What Happened Next…

“Er is geen geluid!”

“Geluid?”

“Ja, het geluid ontbreekt.” Ze kijkt me aan. “De installatie vormt een geheel, het geluid hoort er bij.”
Norma ziet eruit als een aangenaam persoon. Maar ze weet wat ze doet en wat ze wil. Dus, eerst het probleem oplossen en dan kunnen we aan het interview beginnen. 
Iedereen die aanwezig is, met inbegrip van mezelf, zoekt naar een oplossing. Een paar minuten, enkele toestellen manipuleren, en dan komt er een vogelenzang. Een geheel is een geheel.

Wat doe jij als documentaire fotografe tijdens een lockdown die in de lente van 2020 begon? 
“Wanneer deze situatie begon in maart, een jaar geleden, trok ik er met de fiets onmiddellijk op uit – drie-vier uur per dag – en maakte foto’s”.

Op straat, een jaar geleden.

Norma is niet alleen een fotografe, ze heeft ook een passie voor het geluid. Wanneer ze terugkwam van haar dagelijkse tour, hoorde ze de buren klappen. Ze begon het applaus in de buurt op te nemen. “Dan dacht ik: we zijn samen, ik kan emotioneel worden bij het vertellen. Er is veel hoop. Mooi weer, de natuur nam het over, de lucht was puur, er was veel solidariteit. Ik dacht aan ‘samenzijn’. Maar, heel snel heb ik gezien dat ik een beetje naïef was. In de buurt gebeurde een tragedie.”

Verbinding, verbroedering, gemeenschap…

“What we owe to each other is an important subject for intelligent reflection. That reflection can take us beyond the pursuit of a very narrow view of self-interest, and we can even find that our own well-reflected goals demand that we cross the narrow boundaries of self-seeking altogether.” Sen Amartya, The Idea Of Justice.

Adil. Middenin deze periode komt Adil te overlijden. Op 10 april, een aanrijding met een politiewagen. Daarna volgden er rellen in de wijk in Kuregem waar Adil woonde. 

“Dan hoorde ik helikopters. Mijn meditatieve staat verdween en ik werd opnieuw geconfronteerd met de rouw die ik eerder dit jaar ervaarde bij het overlijden van mijn moeder. Alsof de lockdown op één of andere manier een afleiding was geweest van het echte leven.”

“Tot het moment van Adils dood werd ik volledig in beslag genomen door – ondergedompeld in – deze vreemde surreële omgeving, observerend, terwijl ik – zoals bij een diepe meditatie – werd meegesleept door een gevoel van hoop en verandering. Met Adil’s dood, zo dicht bij huis, realiseerde ik me dat die moeilijkere realiteit niet zou verdwijnen, integendeel, we zouden ons moeten voorbereiden op erger. Mijn naïeve gevoel van hoop maakte plaats voor een diepe droefheid.”

“Waar ik leefde is niet hetzelfde voor iedereen.”

“In stilte werkte ik verder rond het idee van ‘niet alleen zijn, samen zijn’. Het is het idee van solidariteit, het in vraag stellen: hoe kunnen wij samen zijn in een tijd waar we gescheiden worden?”

Norma worstelt met de manier waarop de politie op de rellen reageerde. Het sociale leven in de wijk speelt zich buiten af en lockdown is bijzonder moeilijk. Ze ziet de Place Jaurès nu nog voor zich, volledig leeg met enkel politiewagens op het plein. “Ik was juist na de rellen in de wijk, de sfeer was heel gespannen.”

What happened next…
“Ik ben nooit gestopt met fotograferen”.
“Het is zoals een verhaal, waarbij de kinderen vragen ‘what happened next…’. Er volgen drie puntjes want we bevinden ons midden in het verhaal. De drie puntjes zijn belangrijk. Het is niet een vraag, het is een opening, het is zoals ‘wij wachten op…’.”

…Met Zinnema.

“Het was een evidentie om een project met Zinnema op te bouwen.” Norma was in 2017 in residentie bij Zinnema. Ze realiseerde het project ‘Walking with the postman’. “Daarna heeft Zinnema mij gevraagd om Ahmad Alsaadi in het project ‘Homelands’ te begeleiden. Wat betekent het thuis te zijn? »

“In het begin was het absoluut geen project. Ik had veel foto’s verzameld. Na het initiatief ‘Anderlecht Lights’ heb ik voorgesteld om lichtboxen in de ramen van de buren te plaatsen met een affiche. Daarna zocht ik een structuur om de foto’s te tonen. Ik heb het aan Zinnema voorgelegd en ze gingen akkoord.”

Together, Not Alone, What Happened Next…

“Ik probeer mensen te fotograferen die minder vertegenwoordigd worden, niet altijd jongeren, in feite komt iedereen aan bod. Er zijn ook foto’s van de buren. Het is de bevolking van Anderlecht, heel divers. Het geeft mij de mogelijkheid racisme, gender en seksuele identiteit ter discussie te stellen. Ik probeer mensen te omvatten die andere types van familie afbeelden, zoals bijvoorbeeld families met non binaire mensen. »

In de Veeweidestraat 24, aan de ingang, staat een sofa middenin de wilde natuur. “Het decor werd door Creature Bruxelles uitgewerkt.” Vogels zingen, een fotoshow wordt geprojecteerd op een scherm, de foto’s aan de wand zijn een integrerende belevenis. Je mag plaatsnemen en vanuit die positie de bewoners van Anderlecht zien passeren, de mensen die door Norma gefotografeerd werden. 

Norma houdt ervan om met andere mensen aan een project te werken. Er moest wel een performance plaatsvinden. In de huidige context was het niet mogelijk om een live voorstelling op poten te zetten. Dus elke vrijdag, over drie weken, tussen 16 en 19 uur was er een online uitvoering. Elk evenement was gelinkt aan een onderwerp. “Ik heb aan de drie kunstenaars voorgesteld om één van de drie onderwerpen te kiezen. De keuze was bijna evident, Dikàay heeft ‘Together’ gekozen, Micha ‘Not alone’ en Dance Divine ‘What Happened Next…’.”

Via onderstaande link zijn de videos te zien: https://www.facebook.com/watch/526356407409876/255287569466556/

What happened next…

Op sociale media is de titel van Norma: ‘audio visual storyteller’. Dat is wat ze deed, wat ze doet en wat ze zal doen. Haar dagboek, dezelfde mensen een jaar later fotograferen, ‘De Week van de Klank’, een tentoonstelling in Tour & Taxis, dat zijn de projecten waarvoor Norma zich inzet. 

“Thinking about photography I know it is viewed as a former separation. The world is out there. I am over here. and there is a piece of glass between me and the world… At this moment of meditating I realized the world is not over there. We are all the same… I knew at that moment everything is connected.” Alec Soth, Photographer. Magnum.

Interessante links:

Norma Prendergast: https://www.normaprendergast.com

Creature Bruxelles: https://www.instagram.com/creature.bxl/

Micha Goldberg : https://www.facebook.com/michajoseah.barrattduegoldberg

Dikàay: https://www.facebook.com/Dikaayofficiel

Dance Divine: https://www.facebook.com/dancedivinez

Zinnema: https://www.zinnema.be/nl

Eric Rottée Tekst & Foto’s

Beeldhouwster Fien Monsieur: Amateurkunst op zijn “international”

Een doodlopende straat in een kleine stad, een beetje buiten Brussel, hoge muren, een grote ijzeren deur. Eenmaal binnen staan wij voor een groot huis met een tuin een vijver, vissen, palmbomen, bananenbomen, eucalyptusbomen, appelsienbomen, citroenbomen. Dit is het verbazende decor van Fien Monsieur, beeldhouwster.

 

De “genese” (het ontstaan)

“Als ik begin te werken weet ik niet hoe het zal eindigen”, een boomstronk wordt een manneke, een surrealistisch wezen. Als er geen inspiratie komt, maakt Fien bloemetjes. “Als je niets voelt voor iemand of iets dan kan je daar niets van maken.” De natuur is heel belangrijk. “We moeten iets doen voor de natuur”.

 

“In mijn gedachten komt er vandaag iets van een vogel of mensen. Als het mij interesseert dan dan maak ik iets daaruit. “Simplement” zegt Fien. Zo simpel is het niet. Ze tekent bijna nooit, slechts een paar lijntjes op een “papierke”. “Het komt uit mijn handen” zegt ze en de voorbereiding gebeurt in haar hoofd. 

 

Als kind bracht Fien haar tijd door met mannekes en dieren te maken, ook in beton. Beton is een moeilijk materiaal. “Later in mijn twintiger jaren heeft een vriendin mij voorgesteld om bij het Bijgaards ateljee te komen, nadat ze bij mij thuis een reliëf van honden, van een paard en zo meer in beton ontdekte”. Fien bezocht geen academie maar ze heeft wel veel workshops gevolgd.

 

 

Klei, Brons, Glazuur, Porselein

Fien beperkt zich niet tot één materiaal. 

Brons is het gemakkelijkste, je maakt een vorm van klei en dan wordt het brons erin gegoten. Met klei en glazuur moet je na ieder bakproces ingrijpen, het wordt vervormd door de hitte. “Gezichten zijn delicaat. Dat doen wij in het Bijgaards ateljee”. “Na iedere bakbeurt moet je drie dagen wachten”. De oven in het atelier is groter, dus de grote stukken worden daar gebakken.

Porselein en glazuur zijn dure materialen, een belangrijk aspect voor wie geen geld voor zijn kunstwerken vraagt.

 

 

 

Het engagement

Fien werkt tot nu toe als amateur. Dit betekent dat ze niets aan de kunstwerken verdient. Ze organiseert evenementen in haar stad om geld in te zamelen:  een kunstenaarstentoonstelling, Engelen genoemd, in een kerk. Het geld ging naar het kinderkankerfonds. Ze schenkt ook kunstwerken aan de stad, die staan nu op een rondpunt, in de bibliotheek en in het stadhuis. De kunstwerken hebben een maatschappelijke betekenis. “Wat ga jij doen voor het virus?” Op dit moment werkt Fien aan een kunstwerk over de coronatijden. Het is een groep van artsen met een typische artsenhouding, de stethoscoop en de handen in de zakken van de kiel. Je krijgt de indruk ze echt te zien.

 

 

De tentoonstelling overal in de wereld

“U neemt de objecten mee en laat ze achter” zegt Fien.

“Nu was er een expo in Italië georganiseerd door het vzw Fondazione Costanza. Dit is een internationale organisatie, wereldwijd actief. Ze vroegen een deelname met corona thema. Intussen belandde een stuk van mij in Zuid-Korea”. Het sculptuur is via België en Italië in Seoul aangekomen. 

Voor Fien is het wel een eer om geselecteerd te worden en werk overal in de wereld te hebben. De lijst is lang. “Het is een plezier”.  Een borstbeeld van Pater Damiaan bijvoorbeeld staat in de Kapel van het Vaticaan .

Het is geen toeval. Het zijn kennissen of familieleden actief in de kunstwereld op internationaal niveau die haar aangeraden hebben deel te nemen. Dankzij een deelname in Spanje heeft ze de aandacht van de Fondazione Costanza gewonnen. Ze wordt regelmatig gevraagd om aan een tentoonstelling deel te nemen. 

Ze heeft ook contact met Art de Normandie en Lou Smedts, een bekende keramist kunstenaar en Art curator. Met deze laatste en zijn organisatie had ze de mogelijkheid om haar kunstwerken tentoon te stellen in Japan, Singapore, Boston enz. Ze wint prijzen zoals de bronzen medaille bij een wedstrijd voor buitenlanders in Parijs. Ze kreeg een ridderschap in Barcelona en Palermo. Kunstwerken over de hele wereld.

 

“Toujours remettre l’ouvrage sur le métier” (weer op stapel zetten)

Fien stopt nooit. “Ik ben nu ook bezig met de Greenman voor een wereldproject dat oproept om allen samen te werken aan de bescherming van onze planeet”. Er is ook nog het project “het feest van de Mysterieuze boom” in haar stad gepland. Alles is verschoven naar 2021 vanwege het coronavirus.

 

 

Toch iets verdienen

Fien heeft een koffiekopje ontworpen. Een heel speciale vorm. Ze wil proberen dit te verkopen, om haar kunst te bekostigen.

 

De ijzeren deur gaat dicht en ik vertrek met het hoofd vol van herinneringen aan standbeelden verspreid over de hele wereld. Kunst kent geen grenzen. 

Tekst en foto’s Eric Rottée

BLIJVEND CREATIEF Flanders Boys Choir

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden.
Flanders Boys Choir is een koor met knapen. De zangers, de knapen, zijn tussen 8 en 15 jaar oud.
KUNSTPOORT publiceerde in het verleden een reportage over het koor, zie link
https://kunstpoort.com/2018/11/14/flanders-boys-choir-een-requiem-voor-een-goed-doel/

We laten Dieter Van Handenhoven, de dirigent van Flanders Boy Choir aan het woord.

KUNSTPOORT Ben je bezig of werk je tegenwoordig voor het koor?
DIETER VAN HANDENHOVEN Door het Coronavirus zijn als eerste de concerten afgelast. Wij weten niet wanneer dit terug zal mogen maar wellicht duurt dit nog heel lang. Alle concerten die we hadden van maart tot en met de World Choir Games begin juli zijn afgelast. Ons volgende concert zou eind september zijn maar ook hier vrees ik voor.

KUNSTPOORT Hoe probeer je toch met uw koorleden in contact te blijven?
DIETER VAN HANDENHOVEN Over het repeteren zelf: 1,5 meter volstaat niet om op een veilige manier terug samen te komen en te zingen. Studies spreken van 5! meter.  Ook hier zijn we dus nog lang niet aan het einde van de maatregelen. Direct met de hele groep samen repeteren zal niet kunnen. Misschien in kleine groepjes. We denken hier nu over na maar zijn uiteraard gebonden aan de regels en willen ook geen risico nemen.
Een nieuw repertorium is momenteel uitgesloten. Zelfstandig een partituur inoefenen, zelfs met de hulp van een ingezongen partij, is te veel gevraagd. Repeteren is bij een jeugdkoor een proces waarbij heel regelmatig geleidelijk aan een nieuwe compositie wordt gewerkt en de gekende nummers afgewerkt worden.  Er moet vooral steun zijn van de zangers voor elkaar. Individueel lukt dit voor de meesten niet.
We hebben de zangers en ouders regelmatig geïnformeerd en hen ook het een en ander opgestuurd. Zo heb ik zelf een filmpje gemaakt met een boodschap en op het einde gezongen voor de jarigen van de voorbije periode, iets wat normaal gezien op het einde van de repetitie gebeurt.
Ook hebben we video opnames van ons laatste concert, begin februari, doorgestuurd met de vraag thuis mee te zingen en zo het repertorium te onderhouden.

KUNSTPOORT Hoe bereid je het einde van de lockdown voor?
DIETER VAN HANDENHOVEN Voor het mannenkoor zijn we op het vaste repetitie uur gestart met zoom meetings zodat ze op die manier enig contact hebben met elkaar.
Tot slot is er sinds vorige week stemvorming voor de zangers in groepjes van 2 tot 3 zangers en eveneens online. De eerste sessie met de knapen is zeer goed verlopen en komende vrijdag komen ook de mannen er bij.
Dit is een eerste stap om stilaan terug de werking op gang te krijgen.

info

https://flandersboyschoir.org/index.php/nl/
Foto’s copyright Flanders Boy Choir

BLIJVEND CREATIEF De Stille Hoop

 

KUNSTPOORT bevraagt digitaal kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt een vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
Stille Hoop is een theatergezelschap dat door Open Doek beheerd wordt. Een eenvoudige weg kiezen ze niet, 
een uitdaging daar gaan ze voor. Kunstpoort maakte vorig jaar een reportage over het gezelschap zie link https://kunstpoort.com/2019/04/05/greenwich-tic-tac-tic-tac-tic-tac/

KUNSTPOORT Welke creatie staat er op stapel?
STILLE HOOP Voor het ogenblik zijn er twee producties in voorbereiding. Ten eerste het vervolg op ‘Marius’ van Marcel Pagnol dat we brachten in 2016.  Het werd toen gespeeld in openlucht op het fort van Merksem.  Ook ‘Fanny en César’ zal op locatie worden gespeeld.  Vermoedelijke speeldata lente, begin zomer 2021.
Ten tweede staat ‘De Buitenwippers’ van John Godber op de planning, een komedie over het uitgaansleven waarin 24 rollen door 4 acteurs worden gespeeld.  We brachten in het verleden reeds ‘Shakers’ van dezelfde auteur. Dat stuk heeft hetzelfde concept maar met vier actrices.  Dit zou mogelijk gebracht kunnen worden in de winter 2020/2021 of in het najaar 2021.

KUNSTPOORT Heeft het risico dat spelen in coronatijden met zich meebrengt een invloed op uw kunst? Op de keuze van nieuwe theaterstukken?
STILLE HOOP Het virus komt voor ons in een tijdspanne waarin we zoeken naar goede stukken, en eenmaal we die gevonden hebben om deze voor te bereiden. Dat gebeurt meestal door de  regisseur alleen.  Het voorjaar en de zomer zijn dus altijd periodes waarin het gezelschap op non actief staat.  In die zin heeft het geen enkele invloed op onze plannen.  Enkel het tijdstip waarin we kunnen en mogen spelen kan nog beïnvloed worden door het virus.  Laat ons hopen dat er in de herfst mag gerepeteerd worden, en anders zal het nog even wachten worden.

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw creatie proces? Repetities op afstand?
STILLE HOOP Net als vele mensen zijn we reeds acht weken thuis aan het werken.  Dat heeft het voordeel dat je geen tijd verliest met verplaatsingen. Voor het creatieve proces is dit gegeven positief want we zitten in een fase van nadenken, plannen, herwerken van scenes, uitdenken van regie.  Door het verplichte ‘blijf in uw kot’ hebben we daarvoor nu ruimschoots de tijd.  Wat we wel al tweemaal hebben uitgesteld is onze jaarlijkse statutaire vergadering waarop we vorige producties evalueren en komende producties goedkeuren.  En ook ons feest hebben we nog te goed.

KUNSTPOORT Hoe bereid je de uitgang van die lockdown voor?
STILLE HOOP We bereiden niets voor. We hopen dat we in september mogen starten. Zo niet dan zal het allemaal wat worden uitgesteld.  We behoren niet meer tot de sturm- und dranggeneratie, we kunnen wachten.  Repeteren op afstand, of met afstand heeft geen zin. We moeten ons 100 % kunnen smijten.  Maar ook ons publiek heeft geduld, alles komt goed.

Info

https://www.facebook.com/destillehoop/

Foto’s Copyright De Stille Hoop

BLIJVEND CREATIEF De Pandoering

 

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden. De Pandoering, dat is folksmuziek op zijn balkans. Wat voor een ritme, wat voor een energie!
KUNSTPOORT
 publiceerde een reportage met en over deze band, zie https://kunstpoort.com/2019/05/27/sint-niklaas-befolkt-folk-in-de-stad/
We laten Peter Verdonck, de sax man aan het woord.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel?
PETER VERDONCK De Pandoering had geheel los van de lockdown eigenlijk al het jaar 2020 ingepland voor vernieuwing. We hebben nu 7 jaar hetzelfde repertoire gespeeld en dan voel je dat de creativiteit en de muzikale speelsheid die ons eigen is wat begint te verdwijnen. In de wintermaanden had ik zelf reeds een heel aantal nieuwe balkanmelodieën en traditionals uitgeschreven waar we in maart voor de eerste keer aan gerepeteerd hebben. Het genre blijft dus wel hetzelfde, maar het biedt ons de kans om meer improvisatie, creativiteit en humor te laten ontstaan tijdens het spelen. Ook de kostuums gaan lichtjes veranderen, het wordt een soort De Pandoering 2.0

KUNSTPOORT Heeft het risico dat verbonden is aan het virus invloed op je muziek?
PETER VERDONCK Zeer zeker, want onze band bestaat voor het grootste deel uit blaasinstrumenten. Wij zijn dus m.a.w. doorlopend bezig met onze ademhaling en gebruiken onze mond om muziek voort te brengen op onze instrumenten. Door de lockdown staat het hoe dan ook vast dat wij deze zomer niet zullen mogen optreden en in het najaar is het nog maar de vraag wat er wel of niet kan en mag georganiseerd worden. Los van De Pandoering denk ik, of vrees ik, dat dit voor de hele muziek- en evenementensector geldt. Ikzelf sta naast mijn beroepsactiviteiten als saxofonist en componist ook nog in het muziekonderwijs, wat maakt dat ik die financiële zekerheid gelukkig wel heb. Dat is voor sommige collega’s binnen De Pandoering jammer genoeg nu een ander verhaal.

KUNSTPOORT Welk invloed heeft de lockdown op je creatie proces?
PETER VERDONCK De lockdown biedt me natuurlijk wel meer de mogelijkheid en de tijd om verder muziek uit te zoeken en te arrangeren voor De Pandoering, al moet ik eerlijkheidshalve wel toegeven dat dit niet altijd gebeurt. Als componist en arrangeur word ik normaal gezien geïnspireerd door wat ik hoor, zie en voel in het dagelijkse leven. Je krijgt veel input en ideeën door met andere mensen te werken, of zelfs gewoon te praten. Dat valt natuurlijk allemaal weg tijdens de lockdown. Door steeds thuis te zitten en weinig of geen ander volk te zien, blijft de inspiratie en de goesting helaas beperkt.

KUNSTPOORT Hoe bereid je het einde van die lockdown voor?
PETER VERDONCK Op dit moment vooral door te blijven schrijven en arrangeren als ik er de moed toe vind. We willen natuurlijk zo veel mogelijk de baan op met ons orkestje, maar op dit moment weet eigenlijk niemand echt wat hij/zij wel of niet mag organiseren, en op evenementen los van festivals blijft de muzikale omlijsting vaak één van de laatste posten waar invulling aan gegeven wordt. Het is dus grotendeels koffiedik kijken voor ons, maar we gaan wel proberen om De Pandoering in de kijker te plaatsen en onze facebook pagina in leven te houden zodat de mensen zien dat er gewerkt wordt en dat de goesting om te spelen groot is!

info

www.peterverdonck.com

https://www.facebook.com/Pandoering/

Foto’s copyright De Pandoering en Eric Rottée

BLIJVEND CREATIEF Lucile Van Laecken

KUNSTPOORT bevraagt de kunstenaars, die ooit aan bod kwamen in haar reportages, digitaal naar hun leven en werk in deze surreële tijden.
Kunstpoort
ontmoette Lucile Van Laecken op het plein waar het toekomstig administratieve gebouw van de stad Brussel werd gebouwd. Ze was een van de kunstenaars die de opdracht kregen, om de werken achter graffiti of grafische kunstwerken te verstoppen.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik “op stapel”?
LUCILE VAN LAECKEN Ik verblijf bij mijn vader in Frankrijk. Ik werk in de tuin, klus, kook, sport. Ik “produceer” minder kunst dan normaal. Ik kanaliseer mijn creativiteit naar de andere activiteiten. Soms is het toch geod buiten zijn comfort zone te treden.
Ik schilder een groot doek in acryl. Ik doe het stap voor stap volgens mijn inspiratie: hoofdzakelijk abstracte vormen een ‘jungle’ omgeving in een ‘camaïeu’ van blauw.
Ook werk ik aan het project Animalia, een strip verhaal. Het is een concept van mijn vriend Simon Fresse, die het script heeft geschreven. Ik maak de illustraties. Het is een verhaal in zeven delen. Twee werden al gepubliceerd.
Dit is het script: ‘À Tropic City on vit de la débrouille.  Certains veulent devenir  Star de  pub canine,  d’autres  le nouveau  visage du  Ratpe  Game.  La  plupart  essaient  de  joindre  les  deux gamelles  tout en  évitant l’embrouille  avec le  Gang Gourou. Au milieu de tout ça Rolan, fraîchement arrivé d’Aglaglaska, et son colocataire Clarence se font une place au soleil des tables de Poker. Seulement il y a la partie de trop. Tombe alors doucement sur leur vie une nuit sans lune, disparue depuis que les souris l’ont mangée…’
Men kan het stripverhaal en de avonturen van Rolan en Clarence bekijken op het instagram account https://www.instagram.com/animalia.comic/
Voor de rest doe ik een beetje wat ik wil, ik werk voor mijn eigen plezier zonder beoordeling en dwang.

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw kunst?
LUCILE VAN LAECKEN Op dit moment ben ik me aan het herbronnen met andere zaken dan kunst. De lockdown heeft een invloed op het creatieproces, ik heb meer moeite, heb geen zin mezelf te dwingen, dus doe ik iets anders.
Het is nu een periode waarin ik tijd neem voor mijzelf, om de balans van mijn leven op te maken. Dit heeft een positieve invloed op mijn persoonlijke ontwikkeling, bijgevolg moest ik wel het creatieve werk op pauze zetten.


KUNSTPOORT Hoe bereidt u de uitgang van die lockdown voor?
LUCILE VAN LAECKEN Ik bereid niet iets specifieks voor met oog op het einde van de lockdown. Ik heb moeite om naar de toekomst te kijken en zal het in fases doen: mijn naasten en woning terugzien, mijn stad Brussel, zodat ik mijn richtpunt terugvind en nieuwe inspiratiebronnen kan aanboren. Dan kan ik kunstactiviteiten herstarten, mijn coworking plaats terug innemen en proberen mijn professionele activiteiten, die uitgesteld werden, te herstarten.
Alles zal stap voor stap op zijn plaats vallen. Ik behoud het geloof en het vertrouwen. Intussen geniet ik van vandaag de dag.

Info

https://www.facebook.com/lucilevl/

Foto’s copyright Eric Rottée

 

BLIJVEND CREATIEF Serenata Vocale

KUNSTPOORT LAAT MUZIKANTEN VERHALEN
Ook voor muzikanten is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Welke invloed heeft deze periode op hun muziek, op het componeren, spelen en/of zingen?
Serenata Vocale is een koor. David, de dirigent heeft een voorliefde voor liederen uit het Noorden. Hij vindt het niet gemakkelijk om nu samen te werken toch hebben ze een clip gemaakt. Mooi, bekijk en beluister de video op hun Facebook pagina: https://www.facebook.com/serenata.vocale/ 

 

David Navarro Turres aan het woord.

KUNSTPOORT Wat doe jij op dit moment voor je kunst?
DAVID NAVARRO TURRES  Veel partituren zoeken en bestuderen voor de toekomst, ik maak ook een arrangement voor de partituren.

KUNSTPOORT Zoek jij nieuwe liedjes?
DAVID NAVARRO TURRES Inderdaad, ik probeer programma’s op te bouwen en naar nieuwe liedjes te zoeken voor de toekomst.

KUNSTPOORT  Heeft de huidige situatie een invloed op jouw keuze?
DAVID NAVARRO TURRES Ja en nee. Het moeilijkste is het “niet-weten” van een datum waarop wij elkaar terug mogen zien en samen live muziek spelen.

KUNSTPOORT Hoe verlopen de télé repetities?
DAVID NAVARRO TURRES Enerzijds is het goed om aan de muzikanten meer vertrouwen te geven  in hun werk thuis. Anderzijds is muziek een kunst die zich in groep “opbouwt”, dus de virtuele repetities zijn toch moeilijk.

KUNSTPOORT Hoe bereid jij het eind van de lockdown voor?
DAVID NAVARRO TURRES Ik hoop dat wij vooral  de essentiële dingen van het leven niet zullen vergeten zoals muziek, sport ondanks de situatie. Ook tijd maken voor onszelf en die delen met onze dierbaren is belangrijk. Met de rest kunnen wij (wel leven) ons arrangeren.

info

https://www.facebook.com/serenata.vocale/

Foto’s copyright Eric Rottée

 

 

 

 

BLIJVEND CREATIEF Ultra Vioolet

KUNSTPOORT LAAT MUZIKANTEN VERHALEN
Ook voor muzikanten is deze bizarre coronatijd ongetwijfeld een bron van emoties. Welke invloed heeft deze periode op hun muziek, op het componeren, spelen en/of zingen?
Ultravioolet, dat is een ontmoeting in een Gentse kelder, een revelatie: moderne liedjes met instrumenten die hoofdzakelijk gebruikt worden in de klassieke muziek. Het is niet gemakkelijk in deze tijden verder te musiceren. Ultravioolet maakte een ‘corona’ clip. Verneem er alles over op hun Facebook pagina: https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/  en/of beluister hem via de link
https://www.youtube.com/watch?v=ruEL872blyE&fbclid=IwAR3SUKstrYO5gABDJ-cFj-oTnVAUnciUnlG-7HqdoYK_ING_tBi27IVVGM0

Elise Meerburg van Ultra Vioolet aan het woord.

KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik “op stapel”?
ELISE MEERBURG
Aangezien we ons momenteel houden aan de restricties die de Corona-crisis met zich meebrengt, gaan we nog meer inzetten op online muziek brengen. We maken zelf filmpjes waarbij elke muzikant vanuit zijn ‘kot’ de eigen partij inspeelt, en dan mixen we die tot een mooie clip. Na de lovende reacties op de eerste clip zijn we vol energie om meteen aan een volgende creatie te beginnen. Maar we verklappen nog niet welk nummer dat het zal zijn 🙂
Overigens mogen onze fans zelf ook suggesties doen over welk nummer ze als Corona-cover willen zien! 

KUNSTPOORT Heeft het risico dat verbonden is aan het virus een invloed op je muziek?
ELISE MEERBURG Ja, als band repeteren wij normaal gezien op regelmatige basis. Onze repetities hebben als doel om ons samenspel te onderhouden, nieuwe nummers uit te proberen en ons klaar te maken voor optredens. Omwille van het risico en de opgelegde maatregelen is het niet meer mogelijk om samen te repeteren. Het optredenseizoen zou net van start gegaan zijn, ook dit valt nu helaas tijdelijk in het water. Desalniettemin zijn wij gelukkig creatieve geesten en kunnen we een nadeel snel ombuigen tot een voordeel. Dus nu musiceren we online!

KUNSTPOORT Welke invloed heeft de lockdown op uw creatieproces?
ELISE MEERBURG De meeste van onze ideeën ontstaan in normale omstandigheden tijdens de repetitie of backstage, wanneer we samen zijn en enthousiast kunnen brainstormen over onze setlist en show. Als we aan nummers herwerken, maakt een van de violisten eerst een arrangement dat we dan samen uitproberen. We verzinnen dan tijdens de repetitie de tweede stemmen, en spreken af hoe we het nummer opbouwen, waar het hoogtepunt komt en wie de solo’s neemt. Tijdens de lockdown is repeteren met 8 personen via videochat vrij moeilijk, dus verleggen we onze focus van repetities naar inzetten op promomateriaal en een blik achter de schermen. We zien hier een fijne uitdaging in. We zijn goed op elkaar ingespeeld en het lukt heel vlot om zelfs op afstand nieuwe nummers te bewerken. Nu moet iedereen apart zijn stem inspelen bovenop een audiobestand van de andere bandleden, en wordt het totale plaatje afgerond door de persoon die de mix maakt. 

De nummers die we nu willen uitbrengen zijn gerelateerd aan de huidige gevoelswereld van de mensen in lockdown. Zo kwamen we tot ons eerste idee om het nummer van Red Zebra  “I can’t live in a living room” om te toveren tot “I CAN live in a living room”. Hierbij willen we de mensen motiveren om een fijne plek te maken in hun leefkamer. In volgende Corona-covers zullen we andere aspecten van de lockdown op muziek zetten. 

Wat dat betreft heeft de lockdown dus wel een grote invloed op ons creatieproces. Alvast een tastbaar voorbeeld is dat we op korte tijd heel vlot aan het worden zijn met geluid en beeld mixen!

KUNSTPOORT Bent u tevreden met het resultaat van jullie clip “I can live in a living room”?
ELISE MEERBURG  Ja, wij zijn heel tevreden. We hadden in het verleden ook al een aantal clips opgenomen maar dat was toen met een professionele filmcrew. Het was voor ons een primeur om op afstand een nieuw nummer te creëren en daarbij ook de mix van geluid en beeld zelf te moeten doen. Wij zijn blij met het resultaat en vooral met de lovende reacties er op! Dat geeft een goede motivatie om meteen weer aan onze denktafel te gaan zitten.

KUNSTPOORT Kan je uitleggen hoe jullie dit hebben gedaan?
ELISE MEERBURG Wij hebben eerst de audio ingeblikt. We hebben hiervoor een bewerking gemaakt van de originele song op partituur. De drummer en cellist  konden dan van start gaan met de midi-file in hun koptelefoon om hun partij in te spelen en meteen op te nemen. Dat werd dan doorgestuurd naar het volgende bandlid en zo werd partij per partij eraan toegevoegd. Eén van onze bandleden heeft al deze stukjes mooi aan elkaar kunnen plakken tot een goed klinkende cover.

Hierna gingen we van start met de video-opnames. De bandleden stelden zich op in hun living room waarbij ze zichzelf filmden terwijl ze meespeelden met onze eigen audio track. Al deze filmfragmenten werden dan samengepuzzeld tot de mozaïek die je ziet in de clip. Het is een beetje alsof je in een heel klein appartementsblok verschillende ‘living rooms’ ziet waarin telkens een muzikant woont. 

Zo komen we aan onze allereerste op-afstand-clip! Het leuke aan het resultaat is dat iedereen dit op zijn eigen manier heeft gedaan waardoor dit bij het samenvoegen een dynamisch geheel werd dat mooi in elkaar smolt. 

KUNSTPOORT Hoe bereiden jullie de exit van die lockdown voor?
ELISE MEERBURG We beseffen dat de uitgang geleidelijk aan zal gebeuren. Grote optredens zullen zich nog niet meteen aandienen aangezien alle zomerfestivals zijn afgelast. Daarom zullen we achter de schermen werken en focussen op promomateriaal. Zodra de regels het toelaten kijken we er naar uit om weer echt samen te repeteren aan nieuwe nummers. We vermoeden dat eerst de kleinschalige evenementen zullen worden toegelaten waar we met veel plezier present zullen tekenen om het publiek na een lange lockdown te verblijden met live muziek!

info

https://ultravioolet.be
https://www.facebook.com/UltraVioolet.be/

Foto’s copyright Ultravioolet

Landjuweel festival: De Griekse Tragedie

Landjuweel festival: De Griekse Tragedie

“Vier maanden na het gebeuren, er een artikel over schrijven, is dit nog wel de moeite waard?” zegt de toekomstige lezer van dit artikel.

“Geachte lezer, het is zeker de moeite waard. We zullen u meenemen naar een reis door het theater met oorsprong in de Griekse tragedie.” 

De lezer “Is dat niet gedateerd?” 

De blogger “Nee, een aantal belangwekkende amateurtheaterstukken van het jaar worden er gespeeld. Om een idee te geven; OPENDOEK, de koepel voor amateurkunsten, telt rond de 1000 gezelschappen in Vlaanderen en Brussel.”

De lezer “Ja maar we weten wat dat amateurtheater is, een voorstelling voor de familie,
de buren en de vrienden.”

De blogger “Twee professionele theatermakers reizen door Vlaanderen en Brussel en maken een longlist. Een jury van 4 professionelen uit de theaterwereld en vijf amateurs kijken naar de video’s, bespreken de stukken en kiezen maximum 8 stukken uit de longlist”. 

De lezer “En hoe wordt de jury samengesteld?”

De blogger “Het team van OPENDOEK maakt geen deel uit van de jury. Er zitten bekende namen in de jury, bijvoorbeeld: Adriaan van Aken, Mark Stroobants en Katelijne Damen. Eén jurylid is afkomstig van de stad waar het festival zich afspeelt. Joke Quaghebeur, de directrice van OPENDOEK vertelde dat deze professionele theatermakers zeer gemotiveerd zijn om in de jury te zitten.”

De lezer “Welke soort theaterstukken
komen aan bod?”

De blogger “Alle genres. Onderwerpen zoals dementie, de familietragedie, de absurditeiten van de samenleving, de wereld van het werk. Ze gebruiken ook vaak bekende theaterteksten zoals die van Ionesco of ze schrijven hun eigen teksten. De theatergezelschappen die bekende teksten gebruiken hebben natuurlijk het voordeel dat ze al een boeiend en intelligent verhaal op papier hebben. De regisseur en acteurs hebben  wel de uitdaging om die theaterteksten in al hun complexiteit op de planken te krijgen.”

De lezer ”Wat mij interesseert in het hedendaagse theater is dat de regie niet klassiek is.”

De blogger “Juist. Volgens Joke heeft Vlaanderen talrijke theatermakers die de vorm van het theater vernieuwen. Ook internationale bekenden zoals Ivo van Hove met Les Damnés doet hetzelfde. Joke merkt op dat deze zin naar vernieuwing in de vorm ook overwaait naar het amateurtheater. Annelore Stubbe, de regisseuse van Lo Fatto heeft bijvoorbeeld met Froe-Froe gewerkt.” 

De lezer “Gedurfd.”

De blogger “Gewaagd. Lo Fatto is hier een goed voorbeeld van. Twee woonwagens op het podium en echte kippen, om de wereld van de personages meer tot leven te wekken. Het spel van de acteurs was ook zeer dynamisch. Voor een moeilijk stuk zoals Rhinoceros van Ionesco, mag de absurditeit niet ondergeschikt zijn aan de menselijkheid van de personages. Anders verliest het stuk zijn kracht. Ook bij Gras van Esther Gerritsen speelt de acteur een jongeman met een mentale beperking. De acteur heeft vermeden om een karikatuur te maken van zijn personage. We lachen met zijn absurde uitspraken maar leven ook mee met het lijden dat zijn personage ondergaat.”

De lezer “Dus dit vond plaats in Brussel?”

De blogger “Ja. Elk jaar vindt het festival plaats in een andere stad in Vlaanderen. In 2020 zal dit in Sint-Niklaas zijn. OPENDOEK zoekt steeds lokale steun en organisatoren in elke stad waar het festival zich zal afspelen. De organisatoren van Sint-Niklaas hebben het festival in 2018 en ook in 2019 al bezocht, om te zien hoe de organisatie van zo’n festival verloopt. Een geoliede machine.” 

De lezer “Ik herinner mij een theaterstuk met boventitels omdat de acteurs een vreemde taal hanteerden. Ik kon het stuk daardoor moeilijker volgen omdat ik constant de boventitels aan het lezen was… Mogen ze dialect spreken op het festival?”

De blogger “Dat mag. In het verleden was dit niet het geval. Dit jaar waren er zelfs boventitels in het Frans omdat het festival in Brussel plaatsvond. Dat heeft veel werk van de geselecteerde theatergezelschappen geëist. De gezelschappen moeten er sowieso veel voor over hebben om op het festival te spelen. Het festival vindt plaats in november, maar de laatste voorstelling van de geselecteerde stukken is meestal al in mei. Ze moeten het decor dus maandenlang bewaren. De acteurs moeten beschikbaar blijven en liefst vier dagen lang ter plaatse blijven om elkaar te ontmoeten en van elkaar te leren.”

De lezer “De andere theatermakers ontmoeten, klinkt boeiend!”

De blogger “Dat is een nevendoelstelling van het festival. Zo kunnen toekomstige artistieke samenwerkingen mogelijk worden gemaakt.”

De lezer “Verkocht. Het Landjuweelfestival is hét festival van OPENDOEK…”

De blogger “Dit jaar worden er 4 festivals georganiseerd. Spots op West, locatietheater, waar de voorstellingen plaatsvinden op alledaagse locaties. Zelfs in een badkamer zoals vorig jaar. Grappig. Wat nog? Er is een festival voor families met kinderen tot 12 jaar, het Toekoer Festival en één voor de jongeren, Merde! Een gloednieuw festival. De geselecteerde jonge theatermaker krijgt een budget en begeleiding gedurende 9 maanden om zijn droomstuk waar te maken.”

De lezer “Allez, zoals wij in België zeggen, geef mij de gegevens door.”

De Blogger “Zie hieronder. Veel plezier ermee, geachte lezer.”

De lezer “Wacht eventjes! Waarom de titel “de Griekse tragedie?”

De blogger “Tachtig jaar lang werden er Griekse tragedies geschreven. Daarna werden er nog maar enkele geschreven. Tweeduizendvijfhonderd jaar geleden. Toch sprak Annelore Stubbe erover als één van haar eerste  inspiraties voor het theaterstuk “Lo Fatto”. Net zoals schilderkunst is theater ook tijdloos.”

De vier festivals:

https://www.opendoek.be/nieuws/landjuweelfestival-2020?via=1
https://www.opendoek.be/nieuws/merde-festival-voor-jong-theatertalent?via=1
https://www.opendoek.be/spotsopwest/2020
https://www.opendoek.be/toekoer/2020

Open Doek:

https://www.opendoek.be
https://www.facebook.com/opendoekvzw/

Eric Rottée Tekst & Foto’s