/beeldende kunst

Nine visions of Brussels: Bruxelles ma belle! Bruxelles attends-moi j’arrive

ericrottee Geen categorie , ,

Een zee van mensen in Jazzcafé l’Archiduc. Aan de rechter kant is er een jazz band een concert aan het voorbereiden.Toen ik naar België kwam, raadden de lokale mensen me de bar l’Archiduc aan. Het was er aangenaam vertoeven. Toch was ik verwonderd hoe de wijk naast de Beurs er zo verschrikkelijk kon uitzien. De gebouwen waren aan het verkommeren.

Vandaag, 30 jaar later, is het één van de meest florerende wijken van Brussel.

Daar zal ook het toekomstige administratieve gebouw van de stad Brussel gevestigd worden.

Politieke wil

Yolaine Oladimeji, medewerkster van de stad Brussel en verantwoordelijk voor Streetart: “In 2013 werd een project in het kabinet van de Schepen van Cultuur, Karine Lalieux, opgezet. Het project kende een langzame start. In 2017 raakte het in een stroomversnelling. In 2018 hebben we meer dan 20 projecten ondersteund. Het doel was en is nog steeds een openluchtmuseum op te richten om Streetart en de hedendaagse kunst toegankelijker te maken voor de bevolking. De kunstenaars zullen er ook de mogelijkheid krijgen om vrij en toch wettelijk Streetart te tonen, een kunstvorm die heel populair is”.

“Nu krijgen we organisaties zoals het Justitiepaleis of zelfs privé-ondernemingen over de vloer. Ze vragen onze hulp om een deel van hun gebouwen te beschilderen.”

“Nine visions is één van de vier projecten waarvoor dit jaar een projectoproep werd gelanceerd door de stad Brussel.” Het is de uitvoering van 9 kunstwerken op een van de vier omheiningen rond de bouwplaats van het toekomstige administratieve centrum van de Stad Brussel.

Brussel in beweging: Nine visions

Yolaine: “Het is de eerste keer dat wij een onderwerp opleggen. Brussel beweegt en verandert enorm. Het toekomstige administratiegebouw zal dat uitstralen en op die wijze kwam het onderwerp tot stand.”

Elke kunstenaar/kunstenares heeft zijn/ haar visie.

Patrick Croes (Aka Jelly Fish): “Ik wilde een meerwaarde aan de stad geven door haar diversiteit in de verf te zetten. De personages op mijn schilderij zijn de mensen die men in Brussel ontmoet.”

Ted Nomad: “Ik wilde de jeugd naar de voorgrond brengen, want zij is de toekomst!”

Marion Demeulenaere: “Twee maanden geleden begon ik illustraties over Brussel te maken. Toen ik over het project hoorde dacht ik: super, ik kan mijn tekeningen in de praktijk brengen.”

Yolaine: “ We hebben ongeveer 80 dossiers ontvangen. Met het selectieteam hebben we geprobeerd negen visies te onderscheiden die ook verschillen in techniek en vorm. Sommigen zijn meer illustratief, anderen eerder figuratief, maar ook de abstracte benaderingen zijn vertegenwoordigd. Allen gefocust op de vraag: wat betekent Brussel?”

Kunstenaars en voorbijgangers communiceren

Die zaterdagnamiddag regent het in de Kiekenmarktstraat. De kunstenaars hebben gans het weekend de tijd om hun werk te realiseren.

“Morgen kom ik om zeven uur” Ze stond op de wachtlijst. Op vrijdag werd ze verwittigd dat ze geselecteerd was. “Snel het materiaal kopen en nu ben ik hier” zegt Lucile van Laecken.

Voetgangers stoppen en kijken nieuwsgierig naar “the making of”. Er heerst een goede sfeer bij de kunstenaars die welwillend hun werk toelichten.  

De volgende donderdag om 17 uur regent het nog altijd. Lampen hangen boven de houten panelen. Niet iedereen stopt om te kijken, op deze werkdag zijn het vooral toeristen die belangstelling hebben, die hebben meer tijd. Het is leuk langs de kunstmuur te flaneren en hier en daar halt te houden. De kunstwerken zijn zo verschillend dat er altijd een verrassing wacht.

Yolaine: “Ik ben heel tevreden met het resultaat. Het was bijzonder leuk om de kunstenaars te ontmoeten. De diversiteit van de deelnemers is duidelijk te merken, maar één ding hebben ze zeker gemeen: hun liefde voor Brussel. Soms hebben wij – Brusselaars – de tendens om de stad te bekritiseren. De positieve kijk op de stad van de kunstenaars, waaronder enkele buitenlanders, heeft me echt deugd gedaan.”

“Je vais continuer si on me donne l’opportunité” zegt Marion

Over het toekomstige gebouw

“Daarnaast wil de Stad Brussel ook animatie voorzien op de gevels van de gelijkvloerse verdieping buiten de openingstijden van het Administratief centrum (verlichting, tentoonstelling, informatie,…).” (Tekst, gepubliceerd op de website van de Stad Brussel).

Wat na het project?

“Ik doe projecten een beetje overal in Europa.” “Ik zal mijn werk op tolerantie richten.” Ik doe geen kunstwerk meer zonder toestemming of opdracht.”

Het vervolg

Yolaine:” We hebben veel kunstenaars ontdekt, we bewaren ze in onze databank en misschien zullen we hen voor andere projecten contacteren.” “Wat wij missen zijn Vlaamse kunstenaars, dus dit geldt als een oproep naar hen toe!”

https://parcoursstreetart.brussels/

Ted Nomad: http://tednomad.com/

FIMO: http://fimow.com/, https://www.instagram.com/fimow/

Patrick croes (aka Jelly Fish): https://www.patrickcroes.com/  https://www.facebook.com/croespatrick/

Marion Demeulenaere: https://www.facebook.com/ateliertonpiquant/

Lucile Van Laecken: http://lucilevanlaecken.com/

Berrekki: https://berrekki.com/about-him/

Pierre Bolide: http://www.pierrebolide.fr/

Lolo fonico: https://www.facebook.com/lolo.fonico

Dake 25: https://www.dake25.com/

Tekst & Foto’s Eric Rottée

15 Beeldhouwers bevolken de oude stadsbibliotheek te Gent

kramboer Geen categorie ,

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent

Van 7 december tot 30 december organiseert Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg voor de tweede maal een Pop-up Ginsberg-Lecleir. De oude Gentse stadsbibliotheek aan het zuid is ditmaal de uitverkoren locatie. De kunstenaars zijn divers maar één ding hebben ze gemeen: allen verkiezen ze het vakmanschap van de Kunstgieterij Declercq-Ginsberg om hun beelden in brons te gieten. Velen zijn er kind aan huis. Een dialoog tussen ambachtsman en kunstenaar is nooit veraf. Kunstenaars kunnen er hun geesteskind op de voet volgen, van mal tot afwerking. Ook de partners Dimitri en Jimmy zijn creatieve duizendpoten en beeldhouwers.

Kunstpoort ging een kijkje nemen en ontmoette een aantal beeldhouwers. Graag stellen we enkele kunstenaars en hun werk voor.

 

Jimmy De Clercq

Jimmy De Clercq, met een zwak voor fotografie, luchtvaart en beeldhouwkunst, runt samen met Dimitri Ginsberg de bronsgieterij. Passie, ervaring en vakmanschap blijken 3 pijlers waarop zijn kunstenaarschap steunt. Zijn beeldhouwwerken verraden een buitengewone interesse voor de luchtvaart. De jongensdroom, eens piloot worden, is nu realiteit. Zijn Icarus is geen gewone of klassieke verbeelding maar een eigentijdse ludieke superheld met een vleugje humor.

www.bronsgieterij.be

Dimitri Ginsberg 

Het werk van Dimitri Ginsberg, zakenpartner van Jimmy De Clercq verraadt pakken fantasie. Zijn kunst ontstaat uit een geniale creatieve flits, inspiratie van het moment. Een eenvoudige kniptang, een oud sokkeltje… recupereer materiaal… neemt hij mee in een nieuw verhaal, in een fantastische droomwereld gekruid met ironie. Heel even denk ik aan Salvador Dali maar neen laten we niet vergelijken een ‘Ginsberg’ is uniek.

www.bronsgieterij.be

 

Annabelle Schatteman

studeerde in Gent, Shangai, Den Haag en werkt in Den Haag.
Na de uitputtingsslag van performances met maskers besloot ze te beeldhouwen. In de Pop-up galerie toont ze onder andere beelden uit de reeks Beyond, illustratie van het thema: het paradoxale in de vrouw, ze is heldin en moeder. Als moeder mag en kan je geen zwakte tonen. Enkel bij een werk van Botticelli zie je een andere vrouw. Bij de annunciatie van de Engel Gabriël aan Maria merk je een –neen- van Maria. Eerst boetseerde Annabelle de sculpturen van de reeks Beyond in klei om ze later in brons te laten gieten. Het polijsten geeft de beelden een goudglans.


www.annabelleschatteman.com

Geert Van Rysseghem

heeft een gevarieerde levendige carrière achter de rug in verschillende sectoren, in binnen- en buitenland, sectoren die toch ergens elkaar raken en blijk geven van een enorme creativiteit. Voeding, architectuur, meubelontwerpen, wooninrichting… Geert Van Rysseghem heeft een overvol visitekaartje. Zijn Zwevende werken en Art with holes tonen de architect in hem. De kunst van Geert Van Rysseghem is toegankelijk, zo heb je zijn bronzen sculpturen met als rode draad ‘beweging en sport’, Vintage cars en Masker portretten. 40% tot 50% van zijn tijd is hij beeldhouwer. Resultaat: zijn kunst toont maturiteit.


www.pieceunique.be   www.archion.be

Kristin Van Tuyne

probeerde een aantal technieken uit, volgde vele opleidingen, tekenen, schilderen en keramiek om uiteindelijk bij het beeldhouwen te belanden. Het vrolijke aspect van haar schilderijen, lieve kleurrijke tafereeltjes met kinderen en jonge vrouwen vind je ook terug in haar bronzen beelden. De titels spreken voor zich: Dansend meisje – Klein meisje – Knielend meisje.


www.kristinvantuyne.be

Tony Mussche

studeerde fotografie maar brons is zijn passie. Geen wonder want Tony Mussche werkte zes jaar als zandvormer en bronsgieter bij de toenmalige Bronsgieterij Schellynck-Ferbuyt, nu Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg. Voor zijn realisaties komt hij er nog geregeld over de vloer.
Tony Mussche werkt vanuit de verbeelding. Voorstudies maakt hij niet. Zijn inspiratie put hij uit het leven, vallen en weer opstaan. Niet alleen brons maar ook ijzer en keramiek zijn voor hem boeiende dragers om wat binnenin borrelt, vorm te geven.
‘Don’t think about making art, just get it done. Let everyone else decide if it’s good or bad, whether they love or hate it. While they are deciding, make even more art’ Andy Warhol, lees je in zijn presentatieboekje.

https://www.facebook.com/Madebytony-251838351940742/

 

Rik Haezebrouck

woont in Frankrijk, is schilder, beeldhouwt slechts sinds een drietal maanden. Om zijn gevleugelde beelden te begrijpen hoef je enkel de titels te lezen. The motion of failure – The motion of effort..
een omschrijving neergepend door Rik Haezebrouck

Gestolde beweging

Onvolkomen gevoel
van kracht
in figuren.

Voorbij de actie
komt de rust.

 

Rik.haezebrouck@gmail.com

Siska Van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld, een olifant is pas in brons gegoten.
Haar beelden zijn Afrikaanse olifanten, groot en klein, in beweging, stilstaand… alle mogelijke variaties. Vanwaar die fascinatie voor de olifant?  Siska: De olifant is niet alleen imposant maar ook  een familiedier. Hun sociale gedrag is bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant.
Wat haar het meest is bijgebleven in haar carrière? Siska: De dag dat Panamarenke een ‘Olifant’ van me kocht tijdens een tentoonstelling in Zegelsem. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek, Panamarenko ondertekende met zwier.
De wilde olifant is bedreigd door stroperij, Siska bewaart de olifant voor de toekomst.


facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

De andere kunstenaars die tentoonstellen zijn:
Roger Pintens
Ina Marcus
Dirk De Keyzer
Mireille Robbe
Stefaan Wouters
Patricia De Vulder
René Logeais

Proficiat aan Dimitri en Jimmy voor dit schitterend initiatief: een tentoonstelling die beeldhouwkunst op een voetstuk plaatst. Kunstpoort wenst alle kunstenaars een geïnteresseerd publiek.

INFO

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent
Oude bibliotheek Gent Zuid
Woodrow Wilsonplein
9000 Gent
van vrijdag 7 tot zondag 30 december 2018
gesloten op maandag en dinsdag
van 14u tot 19u

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
http://www.bronsgieterij.be
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)

 

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
tekst Kathleen Ramboer
fotografie Bernadette Van de Velde

 

 

 

 

 

 

 

Ilde Cogen, een interview

kramboer Geen categorie ,

Gesprek met Ilde Cogen van LOODWIT
een niet commercieel platform voor jonge kunstenaars

LOODWIT is ontstaan als een onafhankelijk, niet commercieel initiatief van één vrouw Ilde Cogen. Ilde Cogen geeft jonge, beginnende kunstenaars een duwtje in de rug. Hoe en waarom ze dit doet daar was ik benieuwd naar.

Kunstpoort Uit welke behoefte is LOODWIT gegroeid? Hoe jong is je kunstenaarsplatform?
Ilde Cogen Jaarlijks bezocht ik afstudeerprojecten van de kunstscholen. Altijd opnieuw zag ik massa’s talent verdwijnen in de anonimiteit, wegdeemsteren in één of andere job ten brode. Uit deze frustratie ben ik LOODWIT in april 2017 opgestart. Ik had geen flauw idee hoe zwaar de ‘job’ ging worden. Ik heb nu 36 kunstenaars onder mijn vleugels. Loodwit staat er niet van vandaag op morgen. Neem daar mijn fulltime job als grafisch vormgever bij en je beseft hoe moeizaam het gaat. Het is een project dat je moet opbouwen.

Kunstpoort Is er iets in hun jonge kunst dat je aantrekt? Heeft de laatste lichting kunstenaars een andere aanpak, gebruiken ze ander materiaal? Verschillen de werken als het om de inhoud gaat bij die van vroeger?
Ilde Cogen De pas afgestudeerden hebben een frisse kijk op kunst. Vaak hebben ze nood aan meerdere materialen, cross-over kunst. Videokunst als massamedium is voor hen een belangrijk artistiek middel.

Kunstpoort Hoe promoot je je kunstenaars, welke acties onderneem je?
Ilde Cogen Kunst is er om getoond te worden. Jonge kunstenaars moeten de mogelijkheid hebben naar buiten te treden. Galeries staan niet te trappelen om pas afgestudeerden een podium te geven. Daarom zoek ik tentoonstellingsruimten. Dat kan om het even wat zijn: van wijnbar, eethuisje tot een echte expositieruimte. Kortom toegankelijke plaatsen waar veel mensen samenkomen. Kortgeleden kon ik werken tentoonstellen in een co-working space waar een gemengd publiek over de vloer komt. Dat was een groot succes. In Brussel wandelde ik voorbij het Vlaams bureau voor Toerisme en trok meteen mijn stoute schoenen aan. Op mijn vraag er jonge kunst tentoon te stellen reageerde men positief. Ik zoek niet klassieke ruimtes op en geef zo jonge kunstenaars een platform.

Kunstpoort Vinden de kunstenaars deze ruimtes geschikt?
Ilde Cogen Sommige willen absoluut niet in een wijnbar of coffeeshop exposeren andere vinden het net leuk.

Kunstpoort Wat is het verschil in motivering, manier van werken tussen een Galerie en Loodwit?
Ilde Cogen Motivatie, werking is gelijklopend maar galerijen zijn Big Business, ik werk niet commercieel, uit passie voor de kunst.

Kunstpoort Toch krijg je ongetwijfeld met het financiële te maken. Hoe los je dit op? Hoe kom je uit de kosten?
Ilde Cogen Ik vraag een kleine percentage op de verkoop. Soms vindt een koper de vraagprijs nog te hoog dan ben ik zelfs geneigd mijn percent af te staan. Ik werk low budget, zoek betaalbare ruimtes. Onlangs was ik curator voor GAST een initiatief van de amateurkunstenorganisatie FAMEUS. De brochure voor deze tentoonstelling printte ik zelf op 50 exemplaren. Wie weet wordt dit ooit nog een collectors item? Ik werk break-even. De kunstbeurzen zoals BAD zijn voor mij nog niet haalbaar. De prijzen voor een stand rijzen de pan uit. Waarom start de kunstwereld niet meer kleinschalige projecten op? Een goed initiatief is het Rivoli-gebouw aan de Bascule/Waterloosesteenweg pal op de grens van Elsene een pleisterplaats voor hedendaagse kunst. Met meer inkomsten zou ik nog meer kunnen verwezenlijken voor mijn kunstenaars.

Kunstpoort Je wil een opstapje betekenen voor kunstenaars gespecialiseerd in allerlei disciplines: schilderijen, juwelen, keramiek… Welke discipline vind je het moeilijkst om aan de man/vrouw te brengen?
Ilde Cogen Juwelen verkopen het moeilijkst. Zo zijn er de sieraden van Loodwit kunstenares Dabin Lee die refereren naar het testen van cosmetica op dieren. Belangstelling is er maar weinig verkoop. Nederland en Duitsland staan hier meer voor open. Conceptuele juwelenkunst daar is Vlaanderen niet klaar voor. Zelf ontwerp en maak ik juwelen en heb weet van het probleem. Ken je Octave Vandeweghe? Dat is één van mijn favoriete kunstenaars. Wie? Octave Vandeweghe is een jonge kunstenaar die werkt met edelgesteente. Hij belandde in 2017 op de shortlist van de Design Awards van ‘Wallpaper Magazine’.

Kunstpoort Eén van je kunstenaars, Emma Van Roey, stelde in juni 2017 tentoon in het SMAK, ‘Uit de Collectie How beautiful  it is and how easily it can be broken’ Ben je trots dat deze kunstenares één van de kunstenaars van Loodwit is? Hoelang werk je al met Emma Van Rooy? Gaan de prijzen nu de hoogte in?
Ilde Cogen Emma Van Roey hoort bij de drie eerste kunstenaars die ik contacteerde. Ik werk met haar samen sinds april 2017. Voor de afname hoef ik haar werk niet te promoten. Ze maakt kunst weinig geschikt voor verkoop. Haar installaties hebben te maken met verval en groei. Tijdens haar master studeerde Emma Van Roey af met een in situ installatie van 2 ton zand, draad en rest hout die ze verzamelde. Net als water heeft zand een ongrijpbaar karakter. Emma is gefascineerd door het idee van tijd, hoe we tijd kunnen ervaren tegenover een grotere wetenschappelijke benadering van een tijdssysteem, onze ‘kloktijd’. Emma resideert nu aan de Jan van Eyck Academie te Maastricht.
Sara Greet Gilis, nog een Loodwit kunstenares, mocht een video installatie tonen in het MUHKA tijdens de museumnacht 2018 te Antwerpen. Dat motiveert me en bewijst dat ik op de goede weg ben.

Emma Van Roey in het SMAK te Gent – foto Dirk Pauwels

Kunstpoort Heb je een jong koperspubliek? Vinden mensen die regelmatig kunst kopen zoals verzamelaars  ook de weg naar Loodwit? Zijn jonge mensen bereid een behoorlijke som uit te geven voor kunst?
Ilde Cogen Mijn koperspubliek zijn voornamelijk veertigers. Jonge mensen voorzien weinig budget voor kunst niet omdat ze geen interesse hebben maar niet kapitaalkrachtig zijn. Een aantal kopers komen terug.

Kunstpoort Je werkt voltijds als grafisch vormgever, zie je jezelf in de toekomst fulltime aan het werk zijn met het promoten van kunst, als curator, een job in de kunstsector?
Ilde Cogen Natuurlijk zou ik een voltijdse job in de kunstsector niet afslaan.

Kunstpoort Welke toekomstplannen heb je nog? Of van wat durf je niet dromen?
Ilde Cogen Ik speur constant naar locaties met expositie mogelijkheid. Toch droom ik ook van en zoek ik naar een eigen ruimte. Voorwaarde is een goede ligging. Graag wil ik daar dan 2 dagen, vrijdag en zaterdag resideren. Een etalage huren is ook een optie. Ik ben nu aan het onderhandelen met een tentoonstellingsruimte voor jonge kunst in Rotterdam. Plannen bij de vleet.

Info
ww.loodwit.be
https://www.facebook.com/Loodwit/

tekst Kathleen Ramboer
foto Kathleen Ramboer en Dirk Pauwels

Stadsfestival ER WAS EENS Damme

bertvannoten2 Geen categorie

Stadsfestival  ER WAS EENS Damme

In de mix van verzamelde verhalen spelen tijdens stadsfestival Damme de kracht van het woord en de macht van het beeld de hoofdrollen.
De stichting Ijsberg brengt jaarlijks een belevingsfestival voor jong en oud.
Tijdens deze allereerste editie brengt het festival met de expo ‘ IK WORDT’ de zoektocht van het zijn in beeld.
In de voormalige turnzaal van de heringerichte d’ oede schole, de oude hospitaalsite, de kerk van Damme en op enkele buitenlocaties tonen diverse kunstenaars,
auteurs en illustratoren hoe zij deze zoektocht ervaren.

Videograaf  Bert VANNOTEN

Garnaalkroketten, Drawing Days en de Kunstmeridiaan

kramboer Geen categorie , , ,

Een dagje voor fijnproevers

Zaterdag 29 september was Oostende the place to be. Lekker genieten van de nazomer, garnaalkroketten op een terrasje en tekenen aan de Casino Kursaal: dit was hét ideale zaterdagmenu voor een dagje Kunstmeridiaan.
-Teken mee aan de Kunstmeridiaan- een project van het kunstenaarscollectief 03.10.00 maakte deel uit van het programma Drawing Days.
Met dit tekenfestival spoort KUNSTWERKT iedereen aan tot tekenen. Oostende, de stad aan zee, was drie dagen lang, van vrijdag tot zondag, dé tekenhoofdstad van België.

Hoe maken we de wereld kleiner, verbinden we mensen van Noord tot Zuid, overschrijden we grenzen en muren met kunst als bindmiddel? Door deel te nemen aan een Kunstmeridiaan! Na Venetië, Roeselare, Thailand was Oostende dit maal de hot place van De Kunstmeridiaan.

Coördinaten van de Oostendse Kunstmeridiaan werden opgespoord en digitaal vastgelegd.   

                   

Het tekenen kon beginnen.   De performance duurde drie uur lang. Zeventig participanten maakten elk een unieke tekening die de Kunstmeridiaan van Oostende visualiseert. Iedere tekenaar werd met creatie vereeuwigd, getuigenissen voor de toekomst, en krijgt de foto digitaal toegestuurd. Vierhonderd voorbijgangers toonden interesse. Engels-, Frans-, Duits- en Nederlands sprekenden, jong en oud, vonden elkaar op de Kunstmeridiaan. Dit feit en de grappige, ernstige, gekke, kleurrijke, zwart witte, lineaire… tekeningen   tonen aan hoe diversiteit een meerwaarde kan zijn.

Drawing Days in Oostende was voor het kunstenaarscollectief 03.10.00 een onvergetelijk mooie ervaring op een nazomerse zaterdag. Kunst werkt! De Kunstmeridiaan is springlevend, hopelijk krijgt die van Oostende een staartje. Het kunstenaarscollectief 03.10.00 denkt in elk geval reeds aan een volgende.

 

 

Ook zin om een Kunstmeridiaan te visualiseren?
Kunstenaarscollectief 03.10.00 vraagt kunstenaars een meridiaan tussen Noord- en Zuidpool uit te kiezen en om te toveren tot Kunstmeridiaan. Dit kan gepaard gaan met een ludieke performance, gelinkt worden aan een kunstwerk, monument, gebouw, site, thema, evenement…. De mogelijkheden zijn grenzeloos.
Contactmail willy.cauwelier@lachose.be

Info over de kunstmeridiaan, zie link

https://kunstpoort.com/2017/12/20/the-green-floating-artline/

 

 

tekening van Geert Clarisse

 

 

tekst en fotografie: Kathleen Ramboer

 

 

 

Drawing Days- Oostende

bertvannoten2 Geen categorie , ,

DRAWING DAYS 2018 MEERT AAN IN OOSTENDE

ZOVEEL MOGELIJK MENSEN AAN HET TEKENEN KRIJGEN.
DAT IS HET DOEL VAN DRAWING DAYS.
Na Gent, Antwerpen, Leuven en Hasselt, meert het tekenfestival dit najaar aan in Oostende. Van vrijdag 28 t.e.m. zondag 30 september 2018 wordt de stad aan zee dé tekenhoofdstad van België.

Drie dagen lang, op zoveel mogelijk plaatsen, gaan mensen aan de slag met potlood, papier, inkt, maar ook met technologie en nieuwe materialen. Om zo tekenen opnieuw uit te vinden, te experimenteren en hun ervaring en vondsten te delen. Jong en oud, ervaren of absolute beginner: we roepen iedereen op om mee te doen en Oostende
om te toveren tot één groot atelier vol ideeën en spektakel.

Videograaf: Bert VANNOTEN

Olifanten van klei tot brons

kramboer Geen categorie ,

De droom van Siska van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld wordt weldra in brons gegoten. Kunstpoort was met haar te gast in de kunstbronsgieterij De Clercq-Ginsberg Oostakker. Meteen was me duidelijk dat Siska graag en vlot praat. Een interview? Dat vond ze fijn.

Kunstpoort Een klassieke vraag: Hoe is het allemaal begonnen?
Siska van de Keere Schilderkunst was mijn eerste liefde. Later volgden creaties in papier maché en Powertex. Ik ben een autodidact. Mijn wijsheid haal ik uit boeken. 2007 was het jaar dat de klei zich aanbood. Ik volgde 5 jaar les bij Françoise Busin: ik leerde opbouwen met klei, glazuren, werken met oxides, pigmenten. Toen ik van dit alles weet had, ging ik in mijn eentje aan de slag. In 2015 was mijn eigen atelier met keramische oven van 60l een feit.

Kunstpoort Vanwaar de fascinatie voor de olifant?
Siska van de Keere Naast imposant is een olifant ook een familiedier. Hun sociale gedrag is heel bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant. Ze zijn uiterst vredelievend. Een matriarche neemt de leiding. Bij droogte delen ze water en voedsel. Iedereen helpt iedereen. Treuren om een dode olifant doen ze samen. Het mannetje leeft solo en zoekt de familie op om te paren.

Kunstpoort Welke olifant boetseer je: de Afrikaanse of de Aziatische en waarom?
Siska van de Keere Ongetwijfeld de Afrikaanse. Een Afrikaanse olifant is imposanter, majestueus, heeft karakter. Ik kan meer van mezelf in een Afrikaanse olifant leggen. Honderd procent realistisch maak ik ze niet. Een voorbeeld: oren worden nog groter om nadruk te leggen op het monumentale, statige en trotse karakter van het dier.

Kunstpoort Voel je soms de drang een ander dier te beeldhouwen? Zou dat geen uitdaging zijn?
Siska van de Keere Enkel op aanvraag boetseer ik een ander dier. Ik concentreer me het liefst op de olifant en wil bekend worden voor mijn olifanten. Ze zullen me blijven boeien door hun karakter, hun poses, het monumentale en ook door hun speels aspect. Dat levendige komt tot uiting in mijn beelden.

Kunstpoort Kan je wat meer vertellen over het productieproces? Ik merk veel kleurschakeringen op, hoe bekom je dit effect?
Siska van de Keere Pigmenten zorgen voor kleur. Er moet snel gewerkt worden want op de nog natte klei breng ik met een glazuurborstel de pigmenten aan. What you see is what you get. De kleuren veranderen niet meer.

Kunstpoort Je vertrekt vanuit je handen. Denk je veel na als je aan het beeldhouwen bent? Waar gaan je gedachten dan naartoe? Of ben je 100% gefocust en werk je intuïtief?
Siska van de Keere Ik werk 100% geconcentreerd, laat me door niets of niemand afleiden. Op de achtergrond speelt altijd muziek.

Kunstpoort Is je atelier de plaats waar je het gelukkigst bent?
Siska van de Keere Ongetwijfeld. Mijn atelier is voor mij een waar paradijs op aarde. Ik ben er 4 à 5 dagen per week creatief bezig. Deze plek hou ik zorgvuldig geordend en netjes. Belangrijk is dit bij de start van een nieuwe olifant.

Kunstpoort Belandt er soms een olifant in de prullenbak?
Siska van de Keere Slechts 2 maal is een olifant ontploft. Er zat lucht tussen de lagen. Ik gebruik steeds dezelfde chamotte-klei, ruwe klei met kleine steentjes in verwerkt. Ik ken de klei door en door. Dat vermindert het percentage mislukkingen.

Kunstpoort Weldra wordt je eerste olifant in brons gegoten in de kunstgieterij Declercq-Ginsberg, spannend!
Siska van de Keere Eindelijk, lang gewacht en eindelijk is het realiteit. Ik wilde overtuigd zijn van de kwaliteit van mijn beeldje. De voorbereiding is volop bezig.

Opmerking Binnenkort brengt Kunstpoort het productieproces van het bronsgieten in woord en beeld.

Kunstpoort Waar zijn je olifanten te zien? Ook in het buitenland?
Siska van de Keere Mijn olifanten zwerven tot over de grenzen heen. Ze zijn te zien in Duitsland, Nederland, Italië. De Italiaanse professionele schilder Giovanni Faccioni bezit drie van mijn olifanten.

Kunstpoort Zelf maak je realistische toegankelijke olifantenbeelden. Kan je hedendaagse, non-figuratieve kunst appreciëren?
Siska van de Keere Voor moderne kunst heb ik respect maar ik voel het niet aan. Hedendaagse kunst valt moeilijk te begrijpen.

Kunstpoort Voor welke beeldhouwers heb je bewondering? Of voor welke kunstenaar, schilder, tekenaar? Welke kunstrichting of stroming boeit je?
Siska van de Keere Als beeldhouwer bewonder ik Rodin en verder Degas, zijn pastels, schilderijen en beelden. Ze zijn niet perfect maar dat is niet van belang wel de kracht die ervan uitgaat.

Kunstpoort Wat is je het meest bijgebleven van je ganse carrière?
Siska van de Keere De dag dat Panamarenko een beeld van me kocht. Ik stelde tentoon tijdens de kasseifeesten te Zegelsem. Mijn olifanten vulden toen het altaar in de kerk. Panamarenko kwam toen over als een minzaam man. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek. Panamarenko ondertekende.

Kunstpoort Welk publiek wil je bereiken? Een kunstminnend publiek? Dierenliefhebbers?
Siska van de Keere Ik richt me niet speciaal tot dierenliefhebbers maar vooral tot kunstliefhebbers en mensen die beseffen dat de wilde olifant bedreigd is. Het aantal olifanten is de laatste jaren drastisch afgenomen door illegale handel in ivoor en stroperij.

Kunstpoort Samen met Siska hopen we dat de olifant niet alleen verderleeft in haar beelden maar ook nog waar te nemen is in de wildernis. Siska we wensen je nog veel succes!

Info
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere
Siska.van.de.keere@telenet.be
Kunstgieterij De Clercq – Ginsberg
www.bronsgieterij.be

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie op locatie kunstgieterij De Clercq – Ginsberg: Kathleen Ramboer
andere foto’s: Siska van de Keere

 

STRAF!

kramboer Geen categorie , , , ,

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer

BEST OF BOTH WORLDS

bertvannoten2 Geen categorie , , ,

BEST OF BOTH WORLDS

Het beste van twee werelden. Wat onmogelijk geacht wordt in gedachten, transformeert kunst naar een werkelijkheid. Daarom brengt Galerie M te Mechelen http://www.galeriem.be/ twee kunstenaars samen. Twee persoonlijkheden. Twee onversneden talenten. Twee uitersten ook. Een expo waarin vloeiende lijnen van acryl en airbrush zich mengen met gebeitelde contouren van kunststof en brons. Geladen. Dynamisch. Sensationeel!

Herman De Winter – kunstschilder

Herman is een hedendaagse kunstenaar die woont en werkt in Thailand en er zijn werken in galeriën tentoonstelt.
Hij zoekt een weg door vormen, kleuren en lijnenspel. Het werk van Herman De Winter straalt een dynamiek uit die aansluit bij een werkelijkheid die nooit zichzelf blijft en waarin de kijker een eigen rol speelt.

Het werk van Herman is van het figuatieve schilderen geëvolueerd naar het abstracte met een zeer kleurrijk palet.
Het vormen van aparte vlakken en lijnenspel tot een harmonieus gestructureerd geheel geeft hem als impulsief gevoelsmens meer voldoening.
Herman is producent en katalysator van dit proces, via een métier, waarvan hij de technicitiet en ambachtelijkheid zeer hoog in het vaandel draagt.

Iedereen die met zijn werk in aanraking komt wordt erdoor geraakt en wordt erdoor getriggerd.

Guido De Vos – Beeldend kunstenaar

Kunstenaar Guido De Vos (Zottegem, °1953) is moeilijk in één hokje te plaatsen. Eerst begonnen als beeldend kunstenaar verlegt De Vos al snel zijn grenzen en schoolt zich bij in de schilderkunst en in zijn recentelijke passie, de fotografie. Het oog van de beeldhouwer blijft evenwel alom aanwezig. Even veelzijdig zijn de materialen waarmee de kunstenaar werkt: van brons tot polyester, van piepschuim tot epoxy. Ook in zijn fotografisch werk schuwt De Vos geen experiment of bewerking.

Op zijn zoektocht naar het ultieme beeld en de ultieme lijn maakt hij doorgaans gebruik van suggestieve, abstracte vormen. Toch slaagt De Vos er bijzonder goed in deze abstracte figuren uiterst tastbaar, herkenbaar en met veel gevoel op de wereld te zetten. Beelden van Guido De Vos omarmen de toeschouwer met emoties, spreken tot de verbeelding en laten nadenken over achtergrond en betekenis. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het menselijke zinnebeeld als rode draad doorheen het kleurrijke oeuvre van Guido De Vos is verweven.

De kleurenrijkdom van zijn werken weerspiegelt zich ook in andere bezigheden van de kunstenaar :tot vandaag is hij vaste curator voor de Zottegemse stadsbibliotheek in het Kasteel van Egmont en nauw betrokken bij het uitwerken van verschillende kunstroutes en tentoonstellingen

voor info zie http://www.galeriem.be/fairs–events
tentoonstelling van 1 september tot 16 september 2018
Galerie M
Kanunnik De Deckerstraat 56
2800 Mechelen (Belgium)

Videograaf: Bert VANNOTEN

Ideaal, de wasserette en de riso-print

ericrottee Geen categorie , ,

Vandaag is de Gay Pride in Antwerpen. Op de Groenplaats en op de Grote Markt krijgt men de indruk dat alle toeristen van de wereld daar hebben afgesproken. In de Hofstraat is het iets rustiger. In de Oude Beurs heerst er stilte. Drie vrouwen, Emma, Fien en Juliane, zitten in het midden van de patio, omringd door een galerij van kolommen. Zachte muziek, strandstoelen, er heerst een vakantiesfeer.

Wat volgt is een interview met Emma, Fien en Juliane.

Ideaal, de wasserette en de millefeuille

“Een tijdje nadat we de naam Ideaal gekozen hadden, merkten we op dat er in de buurt waar Emma woont een wasserette met de naam Ideaal “was” (lacht).”

 

“Ideaal dekt heel veel verschillende soorten ladingen. Het is iets utopisch maar langs de andere kant ook voor iedereen iets heel persoonlijk, het is een streefdoel en tegelijkertijd wel moeilijk. Het heeft iets heel fris en misschien iets ludiek, iets heel dubbel. Want je kan Ideaal ironisch interpreteren omdat we net de moeilijkheden van jonge kunstenaars proberen overbruggen”

Ideaal, een kunstenaarscollectief?

Een collectief van kunstenaars bestaat al lang, van in de Griekse tijd tot de Russische revolutie. Het kent verschillende vormen afhankelijk van de periode en de behoeftes.

“Het ideaal is ons als groep, als jong beginnende kunstenaars. Het ideaal om samen iets te kunnen organiseren en elkaar een beetje verder te helpen. We zijn van plan om na deze expo nog verder dingen te organiseren, er staan reeds vele ideeën klaar. Dit is een goede eerste test geweest in de veilige omgeving van GAST, een voorproefje van wat we daarna verder allemaal nog zullen opbouwen met kunstenaars. We trachten om bij elke tentoonstelling die we organiseren nieuwe artiesten te betrekken, zodat het dynamisch blijft.”

Ideaal, riso-print voor iedereen

“Wij hebben aan elke kunstenaar de opdracht gegeven om een werk of een print te maken rond het thema ideaal. We hebben “gerisoprint” op een machine die Emma thuis heeft staan, dat is een Riso-duplicator.”

“Het principe van een Riso printer werkt als een combinatie van een stencilmachine en gemechaniseerde zeefdruk. Het zit er een beetje tussenin. Er wordt een ontwerp gemaakt dat daarna per kleur apart wordt omgezet in grijswaarden. “Risografie-kleuren kan je nooit met een normale printer bekomen. Die kleurscheidingen worden één per één doorgestuurd naar de printer die dan een mastervel hiervan maakt. Eigenlijk een stencilvel, waar zeer kleine gaatjes worden in geprikt. Dit wordt over een inkt-drum geschoven, het papier gaat in de machine, over de inkt-drum en komt er terug uit met de stencilafdruk op het papier.”

“Enkele kunstenaars die meegedaan hebben, hadden nog geen ervaring met Risographie. Voor hen dus een goede gelegenheid om een nieuwe techniek te ontdekken. We hebben de kunstenaars bijgestaan in de vertaling van het ontwerp naar de printklare bestanden (pre press), om de eigenheid in hun werk zo goed mogelijk te weerspiegelen. Sommige kwamen kijken tijdens het drukproces, een interactieve samenwerking. Wat leuk is aan deze reeks riso-prints van uiteenlopende kunstenaars met verschillende achtergronden, is dat ze samen aan de muur een geheel vormen.”

Ideaal, de tentoonstelling

“Voor de expo vonden we de kunstenaars binnen onze kennissenkring, vooral afgestudeerden van de Academie, van Sint-Lucas en ook van KASK  in Gent.”

“We maakten een selectie van werken die we inhoudelijk en vormelijk bij elkaar vonden passen. Werken die zowel illustratief alsook schilderkundig zijn en aansluiten bij eenzelfde beeldtaal.”

“De tentoonstelling (met tentoongesteld werk van: Amber Andrews, Fien Jorissen, Sara Mertens, Juliane Noll, Jonas Sysmans, Gavin Vanaelst, Mia Syn, Emma Verhulst, Soetkin Verslype en Victoria Iranzo) was een succes met steun van de diverse artiesten die op deze manier ook onderling met elkaar in contact kwamen. We hebben veel lovende reacties ontvangen, zowel van kennissen als van mensen in het vak, scholen en andere organisaties. Er boden zich zeker perspectieven aan naar de toekomst toe”.
De laatste weekends hebben we een kleine bookshop georganiseerd om het project lopende te houden. Zo hebben mensen een reden om nog eens terug te komen en aanvullend werk en publicaties te ontdekken. Het einde van de tentoonstelling valt samen met de cultuurmarkt. Een gepaste manier om mooi IDEAAL (nr1) af te sluiten!”

 

De cultuurmarkt gaat door op de 27 augustus, ook bij Fameus : http://www.cultuurmarkt.be/2017/infomarkt/fameus

Ideaal: https://www.facebook.com/Ideaal-1792772057511011/

Tekst en Foto’s Eric Rottée