KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Free Pectoor reageerde als eerste en bijt de spits af. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? Titel? Media? FREE PECTOOR De laatste weken ben ik vooral bezig met minimalistische-abstracte schilderijen op groot formaat, de input en de concepten lagen al enkele tijd in mijn store-box en de uitvoering diende zich aan. Dat is nooit mathematisch in te plannen dat gebeurt op het gevoel als ik er klaar voor ben, als dat ontbreekt dan begin ik er niet aan. Verder werk ik altijd in reeksen, uitermate zelden komt er een stand-alone artistiek werk naar buiten. Mijn output is een soort ‘campaign’, altijd geweest.
A what… a ham – olieverf op 100% linnen – H90 x B60
It’s like a clip – olieverf op 100% linnen – H90 x B60
What left after removing – olieverf op 100% linnen – H90 X B60
It is not finished yet – olieverf op 100% linnen – H150 x B100
This one is finished – olieverf op 100% linnen – H150 x B100
KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? FREE PECTOOR Momenteel, thematisch in geen geval, misschien komt daar verandering in tijdens de evolutie van de pandemie. Als adept van ‘expect the unexpected’ sta ik open voor verandering…
KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19? FREE PECTOOR Iets minder omdat ik mij moet verplaatsen van Melle naar Sint-Denijs-Westrem waar mijn atelier is gevestigd. Uit respect voor elk leven neem ik mijn verantwoordelijkheid op. Ondertussen werk ik online verder aan het kunstproject INSIDE/OUT waar 24 kunstenaars aan boord blijven nu we project hebben verplaatst naar eind juli 2020. Vooral de coördinatie en de communicatie voor INSIDE/OUT is nu heel belangrijk en de aansturing naar de 24 kunstenaars.
KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken? FREE PECTOOR Als kunstenaar is het maken van kunst een evidentie het is de manier van anticiperen op problemen die in de weg kunnen staan, die zijn nu eerder materieel of logistiek; voldoende materiaal hebben en de verplaatsingen/contacten kunnen remmend of tot stilstand komen. De kracht zit vooral in het aanvaarden van situaties buiten onze wil en hoe je daar mee omgaat. Nu is het ‘first things first’.
KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold? FREE PECTOOR Ik heb geen kristallen bol en ik leef enkel VANDAAG, dat lukt mij aardig, wat niet wil zeggen dat ik geen plannen en geen agenda heb. Er zit nog zoveel in mijn hoofd, mijn notities, mijn concepten, mijn archief. Ik zie en laat toe wat er op mijn weg komt en dat is buitengewoon aangenaam -als je niets verwacht, gebeurt het- ten goede of ten kwade (hier in dit geval Covid-19).
Vooral niet verzuren en gefrustreerd zijn en steevast bezig blijven, desnoods met iets anders.
Musea zijn gesloten, tentoonstellingen uitgesteld, kunstevenementen afgeschaft, de kunstwereld ligt lam. En kunstenaars werken in stilte verder, daar zijn wij van overtuigd.
Deze kunstenaars belichten wij graag de komende weken op onze blog KUNSTPOORT.
De redactie van KUNSTPOORT vraagt zich af welk gevoel je als kunstenaar in deze onwezenlijke tijden bekruipt en hoe je hiermee omgaat. Kunstpoort benadert digitaaltal van kunstenaars die in het verleden aan bod kwamen op KUNSTPOORT.
Hou dus de komende dagen KUNSTPOORT in de gaten.
groeten van de reporters van KUNSTPOORT
Kathleen Ramboer
Eric Rottée
Bert Vannoten
Bernadette Van de Velde
Magda Verberckmoes
Het woonhuis, galerie en atelier van Galerie S&H De Buck Gent ademt kunst. De tastbare geest van vele kunstenaars is er als een loyale handlanger aanwezig. In een ver verleden overnachtte hier twee maal kunstschilder Gustave Courbet. Kortom een passende sfeervolle locatie die aanleiding geeft tot een gesprek over de wereld van de kunst. Twee galeriehouders Hermine De Groeve en Louise Gevaert, twee generaties vroeg ik naar hun ervaringen. Ik zocht naar verschillen, overeenkomsten, hun eigen manier van aanpakken. Mijn besluit: hun visie loopt verbazend parallel.
Kunstpoort Hermine jij bent al een 47tal jaar bezig. Louise jij bent de derde generatie die meestapt in het verhaal van de galerie Gevaert Zwevezele. Denken jullie dat het vandaag de dag moeilijker is dan vroeger om een galerie vanuit het niets op te starten? Hermine In de tijd toen ik samen met mijn echtgenoot Siegfried De Buck de galerie opstartte waren er weinig galeries. In het Gentse had je Foncke en Vyncke Van Eyck. Het begon met een kleine ruimte aan de Kuiperskaai voor de hedendaagse juwelen van mijn echtgenoot Siegfried, later volgden van hem ook andere werken: objecten, sculpturen, design… Hij was de eerste in Vlaanderen met eigentijdse juwelen. Hoe je best een galerie kon runnen daar had je het raden naar. We waren jong en waagden ons in het avontuur. Starters vinden nu veel meer info in de media en weten hoe een galerie functioneert. Op zich is het gemakkelijker maar ook moeilijker. Er zijn heel wat meer kunstenaars dan vroeger. Louise Ik ben opgegroeid met kunst, met de galerie van mijn opa. Ik ben erin gevloeid. Hoewel kunst verkopen dat kan je niet leren. Daar is geen handleiding voor. Hermine Ook ik ben opgegroeid met kunst. Mijn ouders waren collectioneurs. Ik had een zekere affiniteit met kunst. Een galerie managen is toch andere koek. Had ik mijn echtgenoot Siegfried niet leren kennen, dan had ik waarschijnlijk nooit een galerie beheerd. Door zijn opleiding in Maredsous en aan l’Académie des Arts Décoratifs in Strasbourg, had hij oog voor vormgeving en hedendaagse kunst en architectuur, nodig om een galerie uit te baten. Onze galerie beschouw ik als niet-commercieel, een piloot galerie. De mens in de kunstenaar is ook van belang. Louise Als studente was ik al met kunst bezig en organiseerde allerlei evenementen rond kunst zoals een veiling. Was de galerie er niet geweest dan vond ik sowieso toch mijn roeping in de kunst.
Kunstpoort Louise Het gebouw van galerie Gevaert is een glasstructuur, ruimtelijk, straalt een openheid uit, staat los in het landschap.
Hermine, jullie galerie vind ik net het tegenovergestelde, meer een gesloten, intieme ruimte met een warme sfeer. Reflecteert het gebouw, de galerie de kunst die jullie tentoonstellen? Louise Door de voorgeschiedenis van de galerie verwacht het publiek nog altijd een zekere klassieke figuratieve kunst. Ik wil het nu wat breder zien. Hermine Ik ben een gevoelige ziel en de galerie is gekend voor zijn sensibele kunst. Al vroeg bracht ik conceptuele kunst. Ik toonde fotografie toen men fotografie nog niet als kunst herkende. In de omstreden tentoonstelling van fotograaf Jean-Marie Bottequin in 1973 waren erotisch geladen lichamen te zien. In 1985 bracht ik als eerste galerie werk van fotograaf Dirk Braeckman. Volgens mij is de trend van conceptuele kunst voorbij. Vaak is het een slechte herhaling. Een revival van de figuratieve kunst verdringt tegenwoordig het conceptuele.
Kunstpoort Is het moeilijk om iemand die niets van kunst afweet enthousiast te maken? Louise Ik probeer mijn geestdrift en bezieling op de kijker over te brengen. Het helpt als je op de juiste manier over kunst praat. Je sleept de mensen mee in je gevoel. Kunst is aan te leren. Hermine Sieg (echtgenoot van Hermine) zegt altijd: veel mensen kijken maar zien niet. Met kunst moet je opgevoed worden. Het onderwijs kan dit waarmaken. Van in de kleuterklas en lagere school kan je kinderen vertrouwd maken met kunst.
galerie Gevaert
Kunstpoort Spreek je het publiek aan bij een bezoek aan de Galerie? Is dit voor jullie belangrijk voeling hebben met de bezoeker? Evolueert jullie publiek mee met de Galerie, moet je een publiek leren kijken? Louise Er is een zekere drempelvrees om de galerie binnen te stappen. Eens de kijker binnen is verandert dat snel. Ik wacht het juiste moment af en ga dan in gesprek. Hermine Ook ik wacht het juiste ogenblik af. Je hebt feeling nodig. Kunst is een middel tot persoonlijk contact. Schitterend toch? En inderdaad mijn publiek evolueert mee met de galerie. Louise Gesprekken handelen tegenwoordig vaker over het prijskaartje dan over kunst. Hermine Zakenmensen vragen me soms: Hoeveel zal dit schilderij opbrengen? Telkens opnieuw antwoord ik dan: het is een belegging in de opvoeding ook in die van je kinderen. Een galerie heeft een opvoedende functie. Veel gaat aan een schilderij vooraf, een leven, een evolutie, een denk- en werkproces. Het kunstwerk wordt niet zomaar plotseling geboren. Het is de taak van de galerist dit te communiceren. Louise Kunst is tegenwoordig status. Mensen willen iets voor aan de muur en verkondigen het liefst de kostprijs van het kunstwerk.
Kunstpoort Hoe kies je een kunstenaar die je wil vertegenwoordigen? Bezoek je eindejaar expo’s? Hermine Ik bezoek zelden nog een eindejaar tentoonstelling om de eenvoudige reden dat ik er mijn gading niet vind. Het hoeft ook niet. Wekelijks contacteren me drie tot vier kunstenaars. Het is niet voldoende een mooi schilderij te maken, te werken in de stijl van… Ik vraag me af heeft die kunstenaar een visie, een bepaalde bedoeling? Ja? Dan pas neem ik hem onder mijn vleugels. Jammer dat we tegenwoordig weinig goede beeldhouwers hebben. Louise Contacten met kunstenaars leg ik via andere bevriende kunstenaars die een connectie met de galerie hebben. Het curriculum bekijk ik niet, het is hun werk dat telt. Kunstenaars met een zekere authenticiteit heb je nodig. Door ervaring kan je die eruit halen.
Hermine Vroeger had je de kunstenaar/sukkelaar; de moedige persoonlijkheid die zonder rijk te worden koos voor de kunst. De meeste ouders keken argwanend als hun zoon of dochter voor de Academie koos. Tegenwoordig staat het chique dat je kind, soms in een Armanipakje, de kunstschool frequenteert. Kunstenaars denken tegenwoordig soms als managers. Daar is niets mis mee, het moet kunnen maar authenticiteit moet er zijn.
Kunstpoort Kies je voor jonge kunstenaars? Louise Jonge of oudere kunstenaar, bij mij speelt dit geen rol. Hermine Kunstenaars van alle leeftijden zijn hier thuis. Kunst is altijd jong, op kunst staat geen leeftijd.
Kunstpoort Louise Is Zwevezele wel een goede omgeving om een galerie te laten gedijen. Wat zijn de voor – en/of nadelen van deze landelijke omgeving? Is er genoeg interesse van de mensen van Zwevezele? Of vind je dat niet nodig? Louise Het netwerk van mijn opa speelt nog een grote rol. Ik stuur gericht uitnodigingen. Bovendien heeft de galerie een gunstige ligging op de verbindingsas Brugge-Kortrijk. Zakenmensen, geïnteresseerden die de galerie willen bezoeken komen toch.
Kunstpoort Hermine jij bent gelokaliseerd in de provinciehoofdstad Gent die volgens mij aandacht heeft voor kunst. Wat zijn daar de voor- of nadelen van? En is er wel voldoende aandacht voor kunst in Gent?
Siegfried De Buck – Hermine De Groeve – Jan Hoet
Hermine Dat onze galerie zich in Gent bevindt, is vandaag meer een nadeel dan voordeel. Tegenwoordig heeft de bevolking, door onder andere de media, de perceptie dat Gent ten gevolge van het mobiliteitsplan onbereikbaar is geworden. Politiek stuurt ook de kunst. In Gent heeft men geen lange termijn visie. De pers recenseert kunstenaars en galeries van Antwerpen niet die van Gent. Je hebt een trekker nodig zoals destijds museumdirecteur van het SMAK Jan Hoet. Die had een visie. In het Jan Hoet tijdperk was Gent een bruisende kunststad, een stad voor de kunstliefhebber. Ik mis dat. Jan Hoet kwam langs, had interesse voor wat er ook hier gebeurde.
Kunstpoort Welke eigenschappen moet een galeriehouder bezitten? Hermine Je hebt vooral stapels goesting nodig. Denk vooral niet te veel na. Je wilt dat een kunstenaar slaagt en als dat niet lukt doet dat veel zeer. Doorzetten. Ken je die spreuk “De aanhouder wint?” Louise Ook ik ben een doorbijter. In mijn studententijd heb ik veel georganiseerd op gebied van kunst en dat zal ik blijven doen. Passie en pakken idealisme zijn een must. Het commerciële mag niet het vertrekpunt zijn.
Kunstpoort Zijn jullie aanwezig op beurzen? Wat is het belang daarvan? Louise Vorig jaar had ik een stand op de BAD beurs. Buitenlandse beurzen staan nog niet op mijn programma. Binnen een tijdspanne van 5 jaar misschien? Hermine Vandaag de dag stel ik mij eerder sceptisch op t.o.v. beurzen om de reden dat ze te duur zijn. Met andere woorden wij kunnen dit niet blijven betalen. Het aanbod beurzen is te groot, dezelfde werken zie je telkens opnieuw terug opduiken. Wij worden niet gesubsidieerd zoals in andere landen (Mondriaanfonds NL) Aanwezig zijn zorgt wel voor nieuwe contacten. Zopas ben ik terug van FOTOFEVER in Le Caroussel du Louvre Parijs. Er is veel interesse maar de verkoop stagneert. De prijzen van de beurzen liggen te hoog in verhouding met de opbrengst van de door onze galerie gebrachte werken. Beurzen waar kunstenaars zelf hun werk aanbieden naast gevestigde galeries zijn contraproductief, zowel voor de galerie en op lange termijn voor de kunstenaar.
Kunstpoort Wat is het huidige belang van een galerie nu veel kunstenaars zich profileren op instagram, de sociale media? Hermine Een galerie is zeker nog van deze tijd. Sociale media zoals Instagram zijn slechts vluchtig. Kunst moet tastbaar zijn, moet je zien. Daarom hou ik ook zo van een cataloog. Het is een tool om het verhaal van een kunstenaar te vertellen. Een cataloog, een boek zal zeker niet verdwijnen. Kunstenaar en bovendien manager zijn lukt zelden. Luc Tuymans is wel een goede marketeer. De kunstschilder en zijn galeriehouder Frank Demaegd van Zeno X Gallery is een verhaal van 2 mannen die elkaar groot maken. Louise Vroeger waren er meer moedergaleries.
Kunstpoort Wat is een moedergalerie? Hermine Dit is de eerste galerie die zich engageert voor een kunstenaar. Als die later in andere galeries tentoonstelt is het de bedoeling dat de moedergalerie 10% op de verkoop ontvangt van de andere galerist.
Kunstpoort Vinden jullie netwerken belangrijk? Journalisten? Zakenmensen? Kunstliefhebbers? Verzamelaars? Louise Onder mijn klanten heb ik geen collectioneurs wel personen die kunstenaars van mij volgen. Hermine De galeriewereld is een dubbele wereld. De vroegere generatie kunstverzamelaars dachten niet in eerste instantie aan winstbejag. De galerie helpt een carrière van een kunstenaar opbouwen, investeert in die kunstenaar. Collectioneurs huren nu een fabrieksruimte, houden een receptie en verkopen het werk van de kunstenaar waar een galerie zoveel in investeerde. Dat noem ik marchanderen. In mijn galerie kopen kunstliefhebbers.
Kunstpoort Veel kunstenaars zoeken ondersteuning van galeries, curatoren, kunstverzamelaars, kunstmecenassen, de overheid. Heeft een kunstenaar nood aan subsidies? Maak je het hen daardoor niet te gemakkelijk? Worden ze niet in een bepaalde hoek gedreven zodat ze aan authenticiteit verliezen? Er zijn trends in de kunst maar moet een kunstenaar niet tegen de stroom ingaan? Hermine Galeries werden vroeger groot door een kunstenaar. Nu wil de kunstenaar groot worden door de galerie. Subsidies worden toegekend aan personen die de best geformuleerde aanvraag indienen. Sommigen laten door specialisten tegen betaling een perfect dossier samenstellen. Kunstenaar ben je pas na jaren werken niet als je afstudeert, je bouwt een carrière op.
Kunstpoort Hermine jij zet geen afspraken op papier en werkt in vertrouwen met een kunstenaar. Houdt dat geen risico in? Louise leg jij een expo contractueel vast? Louise Een contract stel ik nooit op voor een kunstenaar. Je moet je kunstenaars met respect ontvangen zo krijg je de goede verstandhouding die nodig is. Hermine Als je je woord geeft dan is het vanzelfsprekend je daaraan te houden. Ik maakte het mee dat een kunstenaar tijdens een vernissage bij ons in de galerie achter mijn rug verkocht.
Kunstpoort Hermine je liet me onlangs je stockruimte vol kunst zien. Louise heb je ook dergelijke ruimte? Louise Inderdaad. Hermine Die stockruimte is ook een tool. Zo kan je tonen waar de kunstenaar mee bezig is, elk werk heeft zijn verhaal.
Kunstpoort Tot slot: Hermine, Louise, zijn er kunstenaars die je dolgraag in je galerie een podium zou willen geven? Hermine Het is moeilijk om één kunstenaar op te noemen. Brancusi zou hier welkom zijn. Ik denk ook aan Caspar Friedrich, aan de symbolisten, aan Knopff, Félicien Rops, aan sommige werken van Léon Frederic, aan de beeldhouwer Maillol en Geoges Grard, Douanier Rousseau, Kees Van Dongen, Spilliaert ook Rothko en de foto’s van Man Ray, Boltanski en het nieuwe werk van Dirk Braeckman, Shirin Neshat haar foto’s, Pipilotti Rist, de Afrikaanse kunstenaar El Anatsui die met capsules van drankflessen grote werken als schilderijen maakt. Er zijn nog veel kunstenaars van wie ik het werk bewonder, te veel om op te noemen. Hans Op de Beeck en Peter De Cuypere zijn installaties, Claerbout zijn video’s kunnen mij ook beroeren. Tekeningen van …. Eerlijk gezegd ik heb zelf zo veel goede kunstenaars aan boord waar ik in geloof: Hugo Debaere, Piet Pollet, Horse, Dirk De Bruycker, Tomas Lahoda, Frans Labath, Karel Fonteyne, Klaus Baumgärtner, Robine Clignett, Jimi Dams, Johan Clarysse, Christina Mignolet, Jean De Groote , Hans Defer, Hervé Martijn, Cabe, Maureen Bachaus Sven Verhaeghe, Philip Henderickx, Patrick Verlaak, Stefaan Van Biesen, Reniere & Depla, Alex De Bruycker, Willy Vynck, Geert De Smet, Christine Marchand, Frans Westers, Andreas Lyberatos, Felicia Parent, May Oostvogels, Patrick Keulemans, Wladimir Moszowski… e.a. kom bij ons kijken dan zie je ze allemaal… Louise Bacon en Rinus Van De Velde zou ik zien zitten, twee kunstenaars die ik al een tijdje bewonder. Iets in de grootsheid van die werken laat me niet los. De schilderijen van Bacon tonen enorm veel diepgang en ruimte. Het lijkt me boeiend te zien wat er met het werk en de ruimte gebeurt wanneer ze samenkomen. Een tijdje terug zag ik ‘A Brush with Violence’, de documentaire over Bacon waardoor ik meer voeling en inkijk kreeg in de kunstenaar en zijn oeuvre. Hetzelfde resultaat bereik je als je in gesprek gaat met kunstenaars van nu.
69 etalages met kunst voor de liefde
uit liefde voor de kunst
Voor de derde keer op een rij organiseert sfeergebied Gent Linkeroever het kunst wandelparcours de Vitrines d’Amour. Marieke Selhorst van Het Objectief leidt het evenement in goede banen.
69 gastvrije locaties stellen hun vitrines ter beschikking van kunstenaars om het thema van de liefde, met of zonder grote L, in beeld te brengen. De creativiteit van de deelnemende kunstenaars vertoont een enorme diversiteit: tekenkunst, collage, schilderkunst, textielkunst, poëzie, tekst, fotografie, installatie… Dat maakt de route juist zo boeiend.
Zaterdag 1 februari opende Gent Linkeroever en Marieke Selhorst de kunstwandelroute in resto Madonna Poel 1. De officiële opening was gezellig druk met feestelijke hapjes en drankjes.
Voor en na de opening verkende KUNSTPOORT de verbazend originele route. 69 vitrines in deze reportage aan bod laten komen lukt ons niet daarom pikten we er enkele uit. Per discipline stellen we werk van een gastkunstenaar op zijn locatie voor. Belangrijk is dat aan de kunstroute iedere kunstenaar kon deelnemen: gerenommeerd of niet, gekend of minder gekend, een oude rot in het vak of niet, jong of ouder. Dat maakt de kunstwandelroute oh zo speciaal. Het is een onderdompeling in het vat van de liefde en de kunst.
De dynamische foto van Hendrik straalt passie en overgave uit. Compositie en standpunt maken van de foto een topper. Hendrik Braet vertelt zelf het verhaal achter de foto: ‘8 jaar geleden had ik een rubriek op gent blogt: de haha van Hendrik. Wekelijks ging ik op pad om een foto te nemen in Gent. De dag van de foto was Charlotte nog maar enkele weken oud en ik zat op een roze wolk zo vervuld van liefde. Met die energie belandde ik op de teedansant de zondagnamiddag in de Vooruit. Ik kon mijn gevoel op dat moment kwijt in dit beeld.’
Op de site van Kris Goekint lees ik het volgende
Schilderen is poëzie die eerder gezien wordt dan gevoeld,
poëzie is schilderen dat eerder gevoeld wordt dan gezien. Leonardo da Vinci
Een doordenkertje voor de Vitrines d’Amour 2020, deze tekst sluit perfect aan bij zijn Vitrines d’Amour gedicht. Wij citeren:
CINE CURA
Duistere dreiging
geslepen geborgenheid.
De warme knusse kamer
aan vergiftigde veilige haven,
Vals vertrouwen
voorzichtig berouw.
Verstreken tijd
raakt de schaamte
niet echt kwijt.
De duivel of
duivelin
komt niet altijd
uit de hel.
De textielkunst van Annelies Slabbinck is pure poëzie, subtiel, sensueel en teder. Haar feeërieke etalage doet je dromen van zorgvuldig genaaide kledij uit lang vervlogen jaren. Vintage kledij tovert Annelies Slabbinck om tot pareltjes, tot zeldzame textiele kunst.
EDDI DE WINTER installatie
instagram eddidewinter DE DANSENDE KAMEEL Burgstraat 15
Als het uur blauw de nacht z’n ogen sluit, liefste kom, doe jij het licht dan uit?
tekst Eddi De Winter
De installatie van Eddi De Winter baadt in het blauwe licht. Ze is speels, met veel dubbele bodems, letterlijk en figuurlijk. Loop de vitrine niet te vlug voorbij want er valt zoveel te ontdekken.
Poëtische woorden van Eddi De Winter over zijn werk:
Graag zien is warm en zacht en kneedbaar als klei, het dwarrelt en
zweeft als esdoornblaadjes zonder specifieke richting, het zit veilig
verpakt in de kleinste dingen en de mooiste schuifjes van ons hart,
het heeft zijn eigen specifieke lied en registers, note di notte, en wat
is er mooier om na het uur blauw te zeggen:
‘liefste kom….
L1 grafiek houtsnede
instagram I1.grafiek DE KAFT Zwartezustersstraat 32
Leen Van der Poten maakt gebruik van de houtsnede techniek wat tegenwoordig zeldzaam is.
Momenteel test ze verschillende materialen uit. Voor Vitrines d’Amour sneed ze haar tekening uit in MDF om daarna met zwarte inkt te printen op Japans papier. Vaak is haar inspiratiebron de natuur. Haar vitrine tekening is een plant, een herinnering aan een reis (vol liefde?) in Bretagne.
ILSE SELHORST schilderkunst
instagram ilse_selhorst HET OBJECTIEF Oude Houtlei 44
Ilse Selhorst toont met haar verfijnde schilderkunst in Het Objectief de hunkering en het verlangen die schuilgaan achter een muur van eenzaamheid.
INFO en EVENEMENTEN
BOEKJES Boekjes met een overzicht van de deelnemers, alle bijhorende activiteiten en een plan, zijn te verkrijgen bij alle deelnemers, kunstenaars en hun locaties. Je vindt ze ook aan het startpunt Hostel De Draecke, Sint-Widostraat 11 of bij dienst toerisme Gent, onder het Belfort.
FOTOWEDSTRIJD Om extra dynamiek voor de kunstroute te genereren is er dit jaar een fotowedstrijd.
Deel je favoriete vitrine of ervaring mee op Facebook, twitter en/of instagram met #vitrinesdamour2020 en @gentlinkeroever. De foto met de meeste likes wordt tijdens het slotevent op zondag 16 februari uitgeroepen als publiekswinnaar. Wie hem publiceerde ontvangt hiervoor een hartverwarmend geschenk van Gent Linkeroever. Vertel het verder aan geliefden, vrienden, familie en kennissen.
DE GENTSE VOORLEESBÜHNE
zaterdag 8 februari om 16u30 of 20u30
Tentoonstellingsruimte Zilverhof 34B
Vier schrijvers en een muzikale gast brengen een absurd voorleestheater rond het diepzinnige thema SCHROEVEN ZONDER BOREN.
POËZIEAVOND
woensdag 12 februari om 19u
Croquino’s Ajuinlei 27
Geniet van de mooiste liefdesgedichten en ontroerende liederen bij kaarslicht. Sfeer d’amour met cocktails, wijn en krokante Croquino’s!
NFAQ Liesbet Hermans
zondag 16 februari van 10u tot 17u
Café Labath Oude Houtlei 1
Not Frequently Asked Questions installatie/performance
Kom naar Café Labath van 1 tot 15 februari, schrijf je prangende vraag over de liefde op een kaartje en op zondag 16 februari krijg je antwoord op die vragen in een intieme setting waar 2 personen elkaar ontmoeten. www.posthuman.be
SLOTEVENT
zondag 16 februari om 17u
Het Objectief Oude Houtlei 144
Sfeergebied Gent Linkeroever zorgt voor een sfeervol slotmoment om buren, sympathisanten, kunstenaars, bezoekers… te verbinden.
Om 19u is de Vitrines d’Amour afgelopen maar wie weet wat brengt de avond nog?
Kleed je warm want het gebeuren is outdoor. Denk aan het milieu en breng je eigen mok mee. https://www.hetobjectief.com/
Jean De Groote (64jaar) en Emma Van Roey (26jaar), namen plaats aan mijn tafel in De Krook, de stadsbibliotheek van Gent. De Krook staat symbool voor kennis en cultuur, een ideale plaats voor onze ontmoeting. Het beeld ‘De passanten’ van Michaël Borremans op het Maria Makebaplein fungeerde als meeting point.
Een clash tussen 2 generaties is het niet geworden maar wel een constructief gesprek. Boeiend hoe beide elkaars gedachten volgden en die in elkaar vloeiden.
Kunstpoort Ik ontdekte deze tekst over ‘De Passanten’: ‘Het beeld van Michaël Borremans is samengesteld uit 4 figuren die de hoofden letterlijk bij elkaar steken. Ze hebben verschillende achtergronden en vertonen imperfecties. Het is een symbool voor het doorgeven van kennis en informatie. De kunstenaar heeft de beelden met de hand beschilderd met zijn specifieke schilderstijl.’ Zijn jullie het hier mee eens? Hebben jullie een menig over dit beeld? Emma Deze tekst is wat algemeen en kan op vele sculpturen van toepassing zijn. Jean Voor mij is dit een beeld zonder inhoud enkel met een verhaaltje. Ik hou er niet van.
Kunstpoort Graag jullie mening over werk in de publieke ruimte, een noodzakelijk kwaad? Emma Het is belangrijk dat burgers in contact komen met kunst in een alledaagse setting. Vaak poot een gemeentebestuur die werken ergens ondoordacht neer. Zo zie je miskleunen opduiken zoals De koningin van de Schelde van Peter Bijls aan de rotonde te Eine. Jean Het was een trend in de jaren 90 rotondes aan te leggen en op elke rotonde moest en zou er kunst komen: immense metaalsculpturen, een hulde aan en artistieke interpretaties van de streek… Er is een wildgroei, een overaanbod. De meeste werken zijn opvulling. Essentieel is een degelijk selectie comité. Waarom ook niet de burger, de belastingbetaler, een stem geven? Ik vind het kortom volksverlakkerij.
Jean De Groote
Kunstpoort Ik weet niet of jullie weet hebben van elkaars werk. Zelf voel ik een zekere verwantschap. Het ademt eenzelfde sfeer uit. Jean je schildert eenvoudige objecten, stoel, tafel, lamp, een lint…. Eén van je thema’s is trouwens ‘the essence of things’, een object is niet zomaar een ding maar een voorwerp met een eigenheid. Je hecht belang aan de stilte. Je atelier is voor jou een monnikencel, ‘une histoire de solitude’. Emma jij gebruikt eenvoudige materialen: zand, hout, textiel…. Deze staan symbool voor vergankelijkheid, stilte, er is het contrast tussen ruw en zacht…
Vinden jullie zelf ook dat er raakvlakken zijn? Emma Inderdaad, ik herken mezelf in de manier van werken van Jean. Ik kan niet constant omringd worden door mensen. Ik sluit me op, niemand mag me storen. Jean Noodzakelijk om mijn kunst te creëren is onthechting. Eenvoudige voorwerpen zoals een tas, lamp, stoel, bril… schilder je niet zomaar. Schilderen is contemplatie. Emma Werken zonder nadenken levert hapklare kunst zoals de schilderijen van Michaël Borremans, kunst zonder diepte.
Emma Van Roey – foto: Daphne Mulder
Kunstpoort Jean ik veronderstel dat je een plaatsje in het MSK, SMAK of een ander museum ambieert. Emma, als jonge kunstenares was je al te zien in het SMAK. Vind je jou jonge carrière daarom nu al geslaagd? En Jean waarom zou je het fijn vinden je werk aan een muur van een gerenommeerd museum te zien. Wat doet dat met een kunstenaar? Emma Wim Lambrecht, directeur van Lucas School of art, organiseerde een tentoonstelling in het SMAK en koos een werk van mij voor de tentoonstelling. Er is geen enkel contact uit voortgevloeid. Door onze samenwerking heb ik wel nog een band met de mede exposant Hannelore Van Dijck. Zo belangrijk is het dus niet. Jean Het is aan de curatoren van het SMAK om je op te volgen en voor feedback te zorgen. Werk in een museum staat prachtig op je cv, niets meer en niets minder. Wie achter je werk staat is cruciaal. Jan Hoet bewonderde mijn werk, dat was pas een grote stimulans.
Kunstpoort Vinden jullie de exuberante bedragen die een kunstkoper betaalt voor sommige werken verantwoord? Jean Niet correct. Emma Belachelijk. Mijn werk is trouwens moeilijk verkoopbaar. Ik verkocht wel reeds aan een verzamelaar.
Kunstpoort Zouden jullie het fijn vinden in één of andere privécollectie te vertoeven zoals de schilderijen van Luc Tuymans in de collectie van verzamelaar en ondernemer Francois Pinault
Of is dat een vergiftigd geschenk? Emma Natuurlijk. Jean Vanzelfsprekend.
Jean De Groote
Kunstpoort Vinden jullie het noodzakelijk de grenzen over te steken? Of geef je de voorkeur je publiek, kopers te kennen. Heb je behoefte aan internationale interesse? Jean Als het een goede tentoonstelling is, graag. Tentoonstellen op een slechte locatie, een frituur, haalt je werk naar beneden. Een kunstenaar heeft tenslotte bevestiging nodig. Je kunst moet worden gezien. Als oudere kunstenaar vind ik het mijn taak jonge kunstenaars op te sporen en aan te bevelen. Zo ontdekte ik de rapper Omar Pluymers. Kunst is tegenwoordig marketing. De essentie van de kunst verdwijnt. Door management zijn Tuymans en Borremans tegenwoordig de meest voorkomende kunstenaars in de media. Emma Ze hebben macht over de kunstscène en macht spreekt aan. Zelf kan ik me moeilijk managen. Subsidies aanvragen, dossiers aanleggen, lobbyen… dat ligt me niet. Een imago uitbouwen is niet aan mij besteed. Jean Als je goed bent heb je geen imago nodig. Het zijn slechts would-be kunstenaars die zich een imago aanmeten en vaak extravagant gekleed gaan.
Kunstpoort Lezen jullie kunstrecensies? Beinvloeden recensies de kunstwereld? Kunnen ze een kunstenaar maken of breken? Wat is jullie wapen tegen kritiek? Emma Het is een vereiste dat kunstenaars recensies lezen. Ik vind het nodig weet te hebben wat anderen over mijn werk denken. Ik pas er wel voor op dat recensies mijn werk niet sturen, dat recensies mijn creaties niet beïnvloeden. Jean Recensies lees ik ook. Essentieel voor me is wie de recensie schrijft. Als Marc Ruyters zich in magazine (H) ART lovend uitlaat over mijn werk dan betekent dat heel veel voor mij. Kortom je hebt de juiste mensen nodig. Wanneer iemand zegt je schilderij is mooi, dan is dat nietszeggend. Het betekent dat de criticus niets van je werk begrepen heeft.
Kunstpoort Een kunstrecensent opperde de mening dat wat aan een kunstwerk voorafgaat het eigenlijke kunstwerk is. Het tastbare eindresultaat is dan een soort resumé waar vaak het interessante deel van weggespoeld is zoals het zoeken, de twijfels, de vragen, het onderzoek…. Jean Dat is lulkoek.
Kunstpoort Hedendaagse kunst is meestal gelaagd. Moet je een kunstwerk begrijpen? Of mag het mysterie blijven? Je kan het mooi vinden ‘tout court’. In andere disciplines aanvaardt men algemeen de term ‘mooi’ zoals in de muziek. Emma Niet alles moet je willen verklaren. Ik werk vaak repetitief, naai het ene streepje na het andere, heb je daar een uitleg voor nodig? Jean Wat duiding kan een vereiste zijn zoals bij het werk van Emma. Je begint met niets en komt tot iets buitengewoons. De schepping mag mysterie blijven. Trouwens goed werk is niet te verklaren of je zou een ziener moeten zijn. Eens verkocht ik een werk aan een veehandelaar, een blauwe stier. Hij vond het mooi en stelde zich geen vragen naar de ziel van het werk. De koper had zelfs niet opgemerkt dat de B van de Belgische spoorwegen als stempel voorkwam op het schilderij.
Kunstpoort Heb je als kunstenaar kennis van kunststijlen, stromingen en periodes nodig om goede kunst te maken? Emma Dit is een eerste vereiste om een goede kunstenaar te worden. Zelf heb ik superveel interesse in kunst. Het is nodig dat je weet wat in de kunstwereld en wereld omgaat. Jean Het is een voorwaarde dat staat vast. Zelfs een autodidact heeft nood aan kennis van de kunstgeschiedenis. Zonder voorkennis werk je in het luchtledige en maak je alleen toevalstreffers. Kunstgeschiedenis zou voor 10jarigen moeten worden verplicht. Op Instagram haal ik de werken eruit waar geen kennis achter zit. Die kunstenaars vallen door de mand. Emma Op mijn school, tijdens het middelbaar onderwijs, doceerde geen enkele leraar kunstgeschiedenis. Iedereen bleek stomverbaasd toen ik meedeelde kunstenaar te willen worden.
Kunstpoort Zijn de sociale media HET middel bij uitstek om je eigen kunst te promoten, te netwerken. Of blijft het oppervlakkig? Emma Je kan er niet naast. Als kunstenaar heb ik via instagram zelf een overzicht van mijn werk wat handig is. Oppervlakkig? Ja maar je wordt gezien. Ik publiceer enkel op het einde van een project. Het scheppingsproces is een intiem traag proces dat ik afscherm. Andere mensen wil ik daar niet bij betrekken, ik deel het alleen met mezelf. Jean Curator van mijn volgende tentoonstelling Koen Van Damme is overtuigd van het nut. Vaak heb ik twijfels en bevestiging nodig. Een kunstenaar is een slechte beoordelaar van eigen werk. Instagram helpt de twijfels overwinnen. Wie de persoon is die ‘liket’ is dan een pertinente vraag. Voor jonge kunstenaars is Instagram HET medium naar naambekendheid.
Verder plaats ik de verschillende fases van een schilderij op Instagram. Ook een schilderij in situ, in het atelier tonen helpt om de aandacht te trekken en dwingt de surfer langer te kijken naar je post.
Emma Van Roey – foto: Romy Finke
Kunstpoort Welke eigenschappen zijn onmisbaar voor een kunstenaar en voor jou? Emma Doorzettingsvermogen en interesse in de wereld rondom je zijn essentieel. Zelf heb ik rust nodig om uren na elkaar te werken. Niemand mag me storen. Uiterlijk ben ik kalm maar in mijn hoofd passeren tal van zaken de rubriek. Jean Zelf kom ik ook over als het rustige type maar innerlijk voer ik een gevecht. Er is de onmogelijkheid weer te geven wat in je zit. Daarom grenst de genialiteit van een kunstenaar vaak aan de waanzin. Ik apprecieer de bewogenheid van een kunstenaar, de verwondering, de vechtlust. Er is zoveel schoonheid op de wereld. Kunst kan de wereld redden! Emma beschouw ik als een filosoof aan het werk.
Kunstpoort Voor welke nog levende kunstenaar hebben jullie bewondering? Emma heeft wat tijd nodig. Kunstpoort Het mag ook iemand zijn zonder naambekendheid. Emma Lieselotte Vloeberghs die spreekt me wel aan. Van de vrienden van het SMAK kreeg ze de publieksprijs Coming people 2018. Ze creëert met haar tekeningen, performances, installaties… een eigen imaginaire bevreemdende wereld; Een wereld die zijn geheimen niet prijsgeeft. Ze behandelt mystieke zweverige thema’s. Telkens opnieuw laat ze de kijker zoekend achter. Jean Mijn bewondering gaat uit naar Gerhard Richter. Hij is 85 jaar maar blijft een vernieuwer. Elke kunstenaar is schatplichtig aan Richter. Het is een bescheiden man die zich niet voordoet als de GROTE kunstenaar. Voor Walter Swennen heb ik ook veel respect. Emma De naam Francis Alÿs schiet me ook te binnen. Jean Die vergat ik nog te vernoemen. Francis Alÿs is uit Antwerpen afkomstig en vestigde zich eind jaren tachtig in Mexico City. Zijn kunst zet aan tot nadenken.
Kunstpoort Tot slot. Beschouw je deze namiddag als ‘verloren tijd’? Jean Ik heb weinig kans met jonge kunstenaars in confrontatie te gaan, het was een positief gesprek. Emma Ook ik ben blij dat ik de mogelijkheid kreeg met een oudere kunstenaar van mening te wisselen.
We leven in een snelle wereld, waar gevoelens en intuïtie soms op de achtergrond geraken.
15 jaar geleden ontdekte ik op zoek naar een creatieve uitingsvorm dat glas meer was dan een drinkglas of een glasraam.
Ik leerde vele glastechnieken kennen die me steeds meer de mogelijkheden geven om mijn gevoelens, intuïtie en droombeelden te uiten.
Glas inspireert me, verleidt me en daagt me uit.
Mijn werk gaat over wat ik voel en wat me raakt in het leven: pijn, verdriet, verlangen, agressie, liefde, kwetsbaarheid, kracht, geborgenheid, eenzaamheid.
Het glas geeft vorm aan mijn innerlijke gevoelens en mijn leefwereld als vrouw, echtgenoot, moeder, vriendin,..
Gestuurd door mijn bewuste en onbewuste, mijn vrouw zijn en mijn omgeving komen mijn werken uit men handen.
Al boetserend groeien mijn glasobjecten en kan ik mijn gevoelens en gedachten uiten in een eigen beeldtaal.
De vele mensen waar ik mee omga inspireren me steeds weer door hun eigenheid en hun gevoelens.
Ik leerde vele technieken exploreren. Vormgesmolten glas en pate de verre glas kregen mijn voorkeur. Ook het glasblazen blijft me boeien. Het experimenteren gaat verder in deze technieken. Het zelf creëren is hierbij voor mij heel belangrijk.
Mijn werk roept bewuste en onbewuste gevoelens op bij de toeschouwers.
Zo ontstaat er een visuele dialoog met de kijker. Deze versterkt de emotionele inhoud van mijn werk, het benadrukt mee de vreugde, de kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van het leven.
De open deur van het Hof van Rijhove Gent nodigt uit om binnen te wandelen in de tentoonstelling van 6 dames/kunstenaars. Ik bezoek die nu een tweede maal, de vernissage overtuigde me. De schilderkunst van -ALLE 6 GOED- charmeert en vraagt om een recensie; -alle 6 goed- bezig!
Kunstpoort plaatst de 6 op een rij.
Miet Verschelden bereikt met haar huiselijke, intimistische taferelen op klein formaat een groots resultaat. Warme kleuren, goede composities, tedere en gevoelige penseelvoering maken de schilderijen tot juweeltjes. Piet is voor Miet Verschelden zoals Nel was voor schilder/beeldhouwer Rik Wouters: partner, model en een bron van inspiratie.
De schilderijen van Det Cambien verraden dat ze een zwak heeft voor appelblauwzeegroen, een bijna cyaanblauw. Het eerder agressieve cyaan verzacht met titaanbuff en de wervelende penseelvoering dwingt de bezoeker tot een studie van de portretten. De dwingende portretten ogen niet lieflijk, schijnen niet gemaakt om te behagen en vragen juist daarom om veroverd te worden. Eenmaal ontdekt laten ze je niet meer los.
De werkwijze van Katleen Vandenberghe is uniek. Een beeld uit haar map met foto’s en krantenknipsels vormt de basis van haar avontuur op doek. Angstloos, vol enthousiasme staat ze voor het uitdagende witte doek. Zonder voorstudies, zonder doel, zonder kleurstudie, zonder plan begint ze te schilderen, intuïtief en spontaan. Het formaat is een keuze van het moment. Het resultaat? Geabstraheerde landschapjes, geïsoleerde vogels, felle bloemen, eenvoudige portretjes… die getuigen van een groot abstraheringsvermogen en een gevoel voor kleur.
Abstracte werken, landschappen en paarden vormen de thematiek van het werk van Martine Deleu. Vooral het expressieve heftige kleurgebruik springt in het oog. Ze schuwt de roden niet. De levendige doeken tonen een interessant creatieproces: een laag op laag schildertechniek, wegvegen, schrapen… Ik citeer Gerolf Van de Perre: Schilderen is steeds weer een positie zoeken tussen twee kanten: de zichtbare werkelijkheid buiten het canvas weergeven of net wegnemen binnen dat canvas. … Wie kijkt wil kunnen interpreteren. Om die reden mag een schilderij ook niet uitsluitend om een weergave gaan. Er moet nog ruimte voor interpretatie zijn; de kijker moet ook nog een stap kunnen zetten. Die ruimte geeft ons Martine Deleu.
In dit Hof van Ryhove toont Annick Steyaert een sublieme ‘church’ reeks: gevoelige momentopnames van concertreeksen in de Sint-Michielskerk Gent. De kleine werken zijn sober van kleur, krachtig en op een spontane directe manier geborsteld. De verstilling, kenmerkend voor haar sacrale interieurs zie je ook terugkeren in mooie portretten.
Tot slot zijn er de vrouwenlichamen van Ann Vermeersch. Ze zijn raak getekend, soms puur lineair, vaak met aquarel toetsen. Ann Vermeersch kan niet alleen raak tekenen, schilderen lukt ook aardig. Mij treft een schilderij met een donkerharig mannenhoofd achteraan gezien in bruine tinten, gevoelig geschilderd. Geen aangezicht is er te zien toch verraadt het werk de identiteit van een persoon. De tekenkunst is voor Ann Vermeersch duidelijk haar favoriete kunstvorm. Zij is er zeker bedreven in. Toch zou ik graag meer van haar schilderijen zien.
Deze zes vrouwen ontmoetten elkaar in het atelier’ levend model’ Sint-Lucas, Gent. Sommigen werkten op dit onderwerp verder, andere gingen op ontdekking met als resultaat een eigen plastische beeldtaal. De accrochage in het Hof van Ryhove lijkt me niet gemakkelijk. Toch hebben de kunstenaars er een mooi samenhangend geheel van gemaakt.
Het is niet de eerste keer dat dit groepje samen tentoonstelt. KUNSTPOORT is alvast benieuwd naar hun volgende tentoonstelling.
Buiten wacht me een grijze regenbui. Gelukkig, de warme ontvangst door de kunstenaars en het heerlijke kleurenspel van hun schilderijen kunnen de pret niet bederven.
INFO
tentoonstelling schilderkunst Hof van Ryhove
van 21 september tot 8 oktober 2019
Onderstraat 20-21
9000 Gent
open woensdag – donderdag – vrijdag van 14u30 tot 1830
zaterdag en zondag van 11u tot 18u30
ingang gratis
40 kunstenaars, 13 locaties en een heerlijk fietsweertje, dit maakte de Kunstenroute Lak@rt tot een succes.
Lak@rt kunstenaarscollectief Laarne – Kalken organiseerde het weekend van 30 augustus 2019 voor de vierde maal hun 2-jaarlijkse Kunstenroute. Parallel aan dit evenement was in het Kasteel Van Laarne de zilvercollectie opengesteld. ‘Zilver’ fungeerde als rode draad. Enkele gastkunstenaars en leden van het collectief verwerkten en werkten rond ‘Zilver’
KUNSTPOORT was present op 5 locaties. www.lakart.be
Bunderakker 62 – Kalken
Hugo De Winter – schilder hugo.de.winter1@telenet.be
Hugo De Winter is kunstenaar en 1 jaar voorzitter van Lak@rt.
Hoe word je lid?
Je wordt pas lid door je aan te melden met een formulier, je voor te stellen en na een selectie. Alle disciplines zijn welkom ook muzikanten, woordkunstenaars….
Hoe krijg je een dergelijk initiatief financieel rond?
De gemeente zorgde vooral voor logistieke steun. We hebben tal van sponsors. De sponsorwerving verliep vlot door de passie en het enthousiasme van ons team.
Als kunstenaar laat Hugo De Winter zich inspireren door de Spaanse schilder Joan Miro. Figuratief en abstract samen op één canvas dat kan bij Hugo De Winter. ‘De piano heeft gedronken, ik niet’ naar het lied van Tom Waits ‘The piano has been drinking’ is daar een voorbeeld van. Abstract met een knipoogje, zo kan je het noemen.
Martine Braeckman – keramiek keramart@telenet.be
Martine Breackman heeft 30 jaar ervaring als keramiste. Na een opleiding aan de academie van Wetteren en privéles bij Jeanine Boerjan volgde ze haar eigen weg. Beelden zijn voor haar de hoofdzaak. Daarnaast maakt ze ook schaaltjes. Hiervoor gebruikt ze loodvrij glazuur, zo kunnen ze zonder gevaar levensmiddelen bevatten. Met klei werken is voor Martine Braeckman één worden met de natuur, aardetinten liggen haar het best.
Pastorij Kalkendorp Kalken
De sculpturen van de twee kunstenaars die in de tuin tentoonstellen matchen wonderwel en staan ‘beeldig’ in de pastorietuin. Het was een eerste kennismaking met elkaars werk, een onverwachte aangename ontmoeting voor beide.
Bert Vangerven – assemblages albertvangerven@telenet.bewww.bertvangerven.be
Bert Vangerven maakt assemblages met wat hij op zijn pad tegenkomt en zijn atelier mee volstouwt. Een eerste vereiste is doorleefd materiaal. Hij creëert vanuit het onderbewustzijn. Zijn gevoelens, emoties, verlangens , dromen en gebeurtenissen verwerkt hij in schilderijen, beelden en assemblages. De betekenis dringt pas later door. Het werk Point de Paris kreeg zijn titel pas na creatie. Een kijker vergeleek het werk met uitstekende spijkers in het Parijse wegdek.
Geert Van den Meerschaut – gastexposant
sculpturen in natuurmaterialen, collages geertvandenm@gmail.comhttps://www.facebook.com/geert.vandenmeerschaut
Geert Van den Meerschaut heeft een voorliefde voor organische materialen. Zo verwerkt hij takjes van de berk, zijn lievelingsmateriaal, tot een sculptuur. Waarom takjes van een berk? De berk is krachtig en doorstaat de tand des tijds. De takjes verwerkt hij binnen 14 dagen want daarna verliezen ze hun souplesse. De natuur mag zijn gang gaan. Een vogelnestje in zijn sculptuur zou leuk zijn, waarom niet? Zijn kunst is niet alleen spielerei maar refereert naar een organische en biologische verbondenheid met de aarde die nu gevaar loopt. Dit thema herhaalt zich in de GREEN collages, een combinatie van fotomateriaal gevonden op het web.
Marina volgt nu het zesde jaar kunstacademie te Wetteren. Ze heeft thuis een eigen oven. De kunstwerken die ze thuis maakt staan los van haar ‘academie’ werk. Haar kleine sculpturen Kemeno, Japans voor beest, vielen me onmiddellijk op. De asymmetrische amorfe objecten met gaatjes verwijzen naar het broze van een bot, naar vergankelijkheid. Marina Ploegh zoekt duidelijk nog naar een eigen stijl. Kemeno getuigt van deze queeste.
Christine Scheire schilderijen christine.scheire@telenet.behttps://chrisenkras.myportfolio.com/
Een uitgestelde droom wordt werkelijkheid… Vroeger had Christine Scheire niet de tijd zich creatief uit te leven. Nu heeft ze wel die kans. Naar het materiaal die haar het best ligt, is ze nog op zoek: acrylverf, aquarel, houtskool, olieverf… Kleur, uitdrukking en emotie is voor haar essentieel.
William Roobrouck, art and design Williams, verrast met monumentale werken in de prachtige Tuinen Baetens. William Roobrouck koos sinds kort resoluut voor zijn kunst en is professioneel kunstenaar, een terechte keuze. Het sculptuur ‘Through your eyes’ van William Roobrouck is nu tentoongesteld in de tuin van de Royal Horticultural Society in Wisley in het Engelse graafschap Surrey ten zuiden van Londen. Een pittig detail, het heeft een plaats naast een werk van Henry Moore, een meester in het abstraheren van het menselijk lichaam. Zijn geprefereerde materialen zijn inox en cortenstaal, Arcelormetaal. Tekenen deed hij als kleine jongen. Grootvader leerde hem, tijdens vakanties aan de kust, lassen op 7jarige leeftijd. Zo is de basis gelegd voor de beloftevolle kunstenaar die hij nu is. Als alles goed verloopt heeft stad Knokke weldra een rond punt (locatie Heistlaan) met een stalen Roobrouck kunstwerk ‘Proud’. ‘Division’ het monumentale werk dat voor de Kunstenroute prachtig ingebed is in Tuinen Baetens vindt zijn oorsprong in een verhaal van drie broers. De naam zegt het zelf, de broers met sterk verschillende visies groeiden uit elkaar. William Roobrouck sneed hun drie profielen uit in staal en laat ze symbolisch elk een andere richting uitkijken.
Ann Marien – vilten zanita270801@hotmail.comhttps://www.facebook.com/annstan.marien Ann Marien heeft haar hart verloren aan vilten, het werken met zachte of ruwe wolvezels. Het viel me op hoe sterk deze werken thuishoren in deze oorspronkelijk middeleeuwse burcht. Ann Marien schept een eigen mythische wereld vol vreemde wezens. De centauer is haar lievelingswezen, vertrouwde ze me toe. De vilten kunstobjecten zijn functioneel en draagbaar. Het vilten kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ann Marien legde een druk artistiek parcours af. Ze volgde kunsthumaniora in Lier, grafische vormgeving in Antwerpen en dan nog eens 3 jaar beeldhouwkunst. Bij het vilten van maskers komt de beeldhouwster in haar terug naar boven. Speciaal voor deze ‘zilver’ editie ontwierp ze in samenwerking met edelsmid Erik Van Den Bulck juwelen, een combinatie van zilver en vilt.
Warande 84 Laarne
Wilfrieda Van de Velde – juwelen – schilderijen – brons art@wilfriedavandevelde.bewww.wilfriedavandevelde.be
Wilfrieda Van de Velde is niet alleen medeoprichter van Lak@rt maar ook een veelzijdige kunstenares. Ze beheerst verschillende disciplines en heeft een enorme vakkennis. Edelsmeedkunst combineert ze met het creëren van materieschilderijen en het maken van bronzen beelden. Jackson Pollock, Frida Kahlo, de gedichten van Toon Hermans en de Japanse Kintsukuroi traditie liggen aan de oorsprong van haar kunst. Op de zeedijk in De Haan heeft ze een eigen kunstgalerij ‘Art Gallery Van de Velde’. Daar kan je kennis maken met haar werk en dat van andere kunstenaars.
Door het geven van workshops combineert Wilfrieda haar creatieve en innovatieve kant met haar pedagogische ervaring uit haar onderwijsloopbaan. Met kinderen gaat ze op ontdekking in de wereld van de kunst. http://www.debontebende.be/
KUNSTPOORT genoot van de onderdompeling in dit kunstbad. Kunstpoort wenst alle deelnemende kunstenaars pakken inspiratie. Tijd om alle kunstenaars te ontdekken hadden we niet daarom plaatsen we Kunstenroute 2021 nu al op de agenda.
Voor wie het werk van Paul Vernimme nog niet kent is dit een uitgelezen kans om kennis te maken met een caleidoscopische variatie aan kunstwerken.
Het werk van Paul valt moeilijk onder een noemer te vatten.
Het omhelst zoveel mogelijke technieken als etsen, aquatinten, assemblages, gravures, schetsen, sculptures, linosnedes, pastels en collografieën die steeds weer op een andere manier een verhaal vertellen.
Zijn huis in Bonheiden, waar hij ook zijn atelier heeft, lijkt dan ook weer op een rariteitencabinet of een “ wunderkammer” als u wilt.
Het heeft iets weg van een chaotisch universum.
Een universum waar Paul orde tracht in te scheppen.
Nu eens met een glimlach en een knipoogje, dan weer met een wat grimmige, apocalyptische ondertoon.
Zijn werk is daardoor meer dan één ontdekkingstocht waard.
U mag deze kans niet missen om de veelzijdigheid en het verborgen universum van Paul te komen bewonderen.
Paul Vernimme ( Tertre 1944) studeerde aan de academie voor Schone kunsten te Brugge en het hoger Sint-Lukas instituut te Schaarbeek.
Van 1975 tot 2004 was hij leraar aan de kunsthumaniora Sint- Lukas in Schaarbeek.
Sindsdien is hij met Pensioen.
Met deze kunsthappening toonden Lichterveldse kunstenaars op 25 augustus 2019 in OC De Schouw wat Lichtervelde te bieden heeft aan creatief talent.
De meeste zijn amateurkunstenaars wat niet wil zeggen dat de kunst niet professioneel overkomt. Acteurs, auteurs, beeldhouwers, schilders, fotografen, grafici, keramiekmakers juweelkunstenaars, tekenaars… allen toonden of showden kunst met een passie. Davidsfonds Lichtervelde en Curieus – L organiseerden op een schitterende manier het evenement.
De Filmbende is een groepje vrienden die een passie hebben voor film en alles wat daarrond gaande is. Iedereen mag zich aansluiten.
De Filmbende bracht dit evenement boeiend in beeld met wat duiding. In hun videoreportage geven ze een evocatie van wat er in en rond De Schouw gebeurde.
kunstpoort 