/beeldhouwkunst

RAAM103 laat de passant binnenkijken in het werk van residerende kunstenaars

kramboer Geen categorie , , , , , , ,

Gesprek naar aanleiding van de komende expo extended
CLOSE-ENCOUTERS op de Kwaremont
 

Een interview met initiatiefneemster van RAAM103, Céline Geeraert, is meer dan vragen stellen en antwoorden noteren. Het is een ontmoeting met een kunstenaar/leerkracht/platformbeheerder die interactie en dialoog met anderen, ook niet-kunstenaars, vooropstelt. ONTMOETING is de sleutel tot de ziel van RAAM103. Op een rustige maandagmorgen stond de deur van RAAM103 (Baliestraat 103, stationsbuurt Gent) open voor een boeiende dialoog met kunstpoort.

Céline Geeraert in RAAM103 met passant

Kunstpoort Céline, je bent zelf kunstenares, geeft les en toch vind je ook nog de tijd andere kunstenaars te ondersteunen en een platform te geven. RAAM103 vzw heb je in het leven geroepen, waarom? Wat houdt dat precies in? Kan je er iets meer over vertellen?
Céline Als goudsmid werkte ik 12 jaar samen met mijn vader. Mijn creaties bestonden uit concrete opdrachten. Wat miste ik de volledige vrijheid! Toen de samenwerking met mijn pa ophield, kreeg ik nood aan contact met andere kunstenaars. ‘Kunstenaar’ is een eenzaam beroep. Met Roeland Nieuwborg ging ik op zoek naar een locatie en kunstenaars om mee te exposeren. Roeland stelde me de vraag: ‘Waarom niet bij jou?’ Ik verlegde toen mijn focus van tentoonstellen naar ontmoeten. Tentoonstellen is niet de hoofdzaak, het maakproces is voor mij veel belangrijker. Een kunstenaar of collectief krijgt de gelegenheid de ruimte, een kamer, RAAM103, gedurende een bepaalde periode als persoonlijk atelier in gebruik te nemen. Tijdens een finissage mag het publiek door de deur naar binnen. De overige dagen geeft de etalage aan voorbijgangers een inkijk in het werkproces, de vooruitgang en de evolutie van een installatie, performance…

Kunstpoort Hou je je persoonlijk werk gescheiden van de RAAM103 vzw. Of is het niet los te koppelen? Heeft het een met het ander te maken? Beinvloeden ze elkaar? Is het net omdat je kunstenaar bent dat je RAAM103 gestart bent?
Céline Onbewust heeft RAAM103 invloed op mijn kunst zoals er na een tentoonstellingsbezoek ook frappante zaken in het geheugen blijven hangen. Als kunstenaar ben ik nieuwsgierig naar het creatieproces. Waar is een kunstenaar mee bezig? Je krijgt prikkels. ONT-moeten, niets moeten is belangrijk, een gevoel van vrijheid kan stilletjes je bewustzijn binnensluipen.
Dank zij RAAM103 kon ik me heroriënteren. Als goudsmid was er werkstress. Eenmaal mijn pa er niet meer was, stond ik er alleen voor. Nu zijn we een team en kan ik dank zij mijn samenwerking met Kim Vandaele, Vic Van der Hoeven, Tim Stroobants, Marlies Nachtergaele, Ruben Laflere en Jozefien Muylle, de stress kanaliseren. Ik bemerk ook paralellen met vroeger. Mijn vormentaal van goudsmid neem ik mee in mijn huidige kunst. In het verleden ontwierp ik een gepersonaliseerd juweel. Tegenwoordig realiseer ik werk voor een welbepaalde locatie.

Tekening en juweel: Céline Geeraert

Kunstpoort Hoelang bestaat RAAM103 al?
Céline We zijn al 6 jaar actief waarvan de nadruk ligt op onderzoek en experimenteren. Residerende kunstenaars werken achter een vitrine terwijl passanten kunnen binnen gluren. Eén keer par jaar, nu voor de derde maal, treden we naar buiten en gaan we op zoek naar een niet conventionele ruimte om werk van RAAMkunstenaars tentoon te stellen.

Kunstpoort Velen vinden een atelier een inspirerende ruimte waar in eenzame afzondering ideeën worden uitgebroed. Kunstenaar Felix-Gonzales Torres*, een Cubaanse kunstenaar daarentegen vindt het atelier een angstaanjagend decor dat hem plankenkoorts bezorgt. Hij begon daarom in zijn eigen appartement te werken, installaties te maken die geïntegreerd zijn in bijvoorbeeld zijn keuken. Toevallige bezoekers krijgen de vrijheid iets van zijn installaties mee te nemen. Kan RAAM103 ook zo iets betekenen voor een kunstenaar, een nieuwe ruimte die ze kunnen innemen en waarop de kijker kan anticiperen, waar ze een kunstblok analoog aan een writersblock, het niet meer kunnen creëren, kunnen overstijgen? Of misschien kan het ook remmend werken. Zo iets van: ‘Nu moet ik verplicht kunst maken, er mee bezig zijn. Oei, de mensen kijken naar me. Wat denk je?’

*Gertjan Oskar in The Art Couch *https://www.theartcouch.be/nieuws/de-tentoonstelling-als-artistieke-conversatie-felix-gonzalez-torres-en-roni-horn-in-de-bourse-de-commerce/

Céline We hebben hier zo’n 25 tal kunstenaars op residentie gehad waaronder 2 kunstenaars die inderdaad een ‘kunstblok’ meemaakten. Als kunstenaar moet je je overgeven aan de ruimte wat niet altijd lukt. RAAM103 wil zeker geen druk zetten op de kunstenaar. De 2 kunstenaars werkten toen thuis en stelden later hier tentoon.

Kunstpoort Heb je zelf ervaring met het gebruik maken van een residentie?
Céline Nadat 15 kunstenaars de revue gepasseerd hadden, besloot ik zelf het experiment te wagen.
Eenmaal de residentie afgelopen, had ik moeite om opnieuw in de eenzaamheid te verdwijnen. RAAM103 is een soort gedeeld atelier. Gesprekken ontstaan automatisch; bij de koffie, bij een ontmoeting op de gang… In de aanvang is het eventjes doorbijten. Wanneer een kunstenaar RAAM103 verlaat betekent dit voor beide partijen altijd opnieuw afscheid nemen van een mooi verhaal.

Kunstpoort Hoe selecteer je een kunstenaar voor een residentie? Waarop let je? Wat is er belangrijk? Zijn visie? Zijn werk? Leeftijd? De discipline? De communicatiebereidheid?…. Let je op de diversiteit wat materiaal, discipline… betreft?
Céline Meestal bepaal ik de resident. De keuze gebeurt gevoelsmatig, intuïtief. Leeftijd speelt geen rol wel gedrevenheid en passie. Zoveel mogelijk ga ik vooraf op atelierbezoek en voer een individueel gesprek. De ‘klik’ is belangrijk. Tenslotte resideert een kunstenaar in mijn eigen huis. Telkens opnieuw ontstaat een heel speciale sfeer, creëer je een unieke band die je leven als kunstenaar zin geeft.

Kunstpoort Een kunstwerk kan je soms begrijpen door het in zijn omgeving te plaatsen, te bekijken. Zijn de kunstwerken gecreëerd in RAAM103 specifiek aan de ruimte aangepast? Of kan je ze meestal los van de ruimte bekijken?
Céline Vele kunstenaars maken werk speciaal voor deze ruimte. Het resultaat is ontzettend persoonlijk. Je exposeert hier tenslotte je eigen werkproces en je persoonlijke ‘ik’. Marlies Nachtergaele die laatst resideerde, maakte een werk ‘mensen manoeuvreren – bomen begeesteren’ volledig aangepast aan de ruimte. In dit werk voel je werkelijk het creatieve proces.

Werk van Marlies Nachtergaele in RAAM103

Kunstpoort Raam103 lijkt me heel zen. Het is een lege ruimte, kale muren, niets dat je afleiding kan bezorgen. Het zet aan tot meditatie. Slaat een kunstenaar soms een totaal nieuwe richting in als gevolg van de residentie, van de ruimtelijke ervaring?
Céline De ruimte is inspirerend door de sfeer. Meestal komt iets nieuws naar boven en werken de kunstenaars verder in die richting. Je ziet het zomaar gebeuren en groeien, niets is gepland. In RAAM103 ontmoet de kunstenaar zichzelf vooral als hij voor zijn eigen werk komt te staan. Enkelen werken hier dagelijks andere wekelijks enkele uren. Je tijd kan je zelf invullen.

Kunstpoort Voelt de passant zich geen voyeur als hij door het raam kijkt? Of moet je het raam meer als een vitrine/etalage beschouwen? Een graag kijken naar iets dat je boeit?
Céline Volwassenen voelen schroom om naar binnen te gluren. Kinderen daarentegen die plakken aan het venster. In de winter werkt het verlichte raam uitnodigend en is er minder géne bij het kijken door het raam. Bij aanvang van een residentie kunnen ‘naar binnen kijkers’ een remmende werking hebben op het productieproces. Later kijkt en bekijkt ook de kunstenaar de passanten. Dan is verbinding mogelijk, contact maken met de buurt is een logische stap.

Kunstpoort Nu wat meer over de tentoonstelling CLOSE-ENCOUNTERS die je in september organiseert in het hartje van de Vlaamse Ardennen. De locatie is een oude gerenoveerde vierkantshoeve aan de kerk van Kwaremont: het Hof Ter Kwaremont.
‘Ontmoeting’ staat centraal; de kunstenaar die zichzelf ontmoet, de kunstenaar die kennis maakt met zijn toeschouwer, kunstenaars die elkaar ontmoeten, oeuvres die samenkomen. Je hebt aan residerende kunstenaars gevraagd om mee te werken maar ook nieuwe namen steken de kop op. Selecteer je de nieuwe kunstenaars in functie van de residerende? Zoek je een match of net niet? Maak je een keuze in functie van de confrontatie?
Céline We hebben een match gezocht tussen de Gentse ‘Raamkunstenaars’ die geen voeling hebben met de Kwaremont en nieuwe namen die verbonden zijn met Ronse, de Vlaamse Ardennen. Beschouw ze allen als vingers aan één hand, met een rode draad die er langsheen loopt.

De exporuimte van de vierkantshoeve te Kwaremont

Kunstpoort Het gaat volgens je visie tekst ook over ONTmoeten, niets moeten. De kijker moet een werk niet goed vinden, hij hoeft niet geraakt te worden. Maar is het niet belangrijk dat de kunstenaar de toeschouwer wel beroert, dat de kunstenaar een klein beetje moeite doet om tot verbinding te komen. Hermetische werken, alleen voor ingewijden, is dat op zijn plaats in ‘Close Encounters’?
Céline We tonen enkele werken die als hermetisch kunnen aanvoelen. We hebben voornamelijk gekeken naar de vormtaal, die zit goed. Dan kan het wel.

Kunstpoort De Kwaremont was in vroegere jaren het mekka van de landschapsschilders met als trekpleister Gies Cosijns. ‘Kunsttoerisme’ was er belangrijk. Is de ‘Kwaremont’ klaar voor hedendaagse en jonge kunst? Welk publiek hopen en denken jullie nu aan te trekken: wandelaars, fietsers, kunstliefhebbers?
Céline Kwaremont is een charmant dorp daarom had het kunsttoerisme hier zo’n succes. Een clash is mogelijk met onze jonge, hedendaagse kunst en dito aanpak. Wie weet bezorgen we deze streek een nieuw elan?
RAAM103 vertrekt vanuit de ruimte, we zijn niet bezig met welk soort publiek we zullen bereiken.
De organisatie vinden we belangrijk. Kunstenaars warm maken voor je project daar droomt elke curator toch van? Natuurlijk wil je ook dat mensen komen kijken. Onze opzet is niet-commercieel. Diverse kunstenaars en ikzelf creëren trouwens vergankelijke kunst die we op CLOSE-ENCOUTERS tentoonstellen. Als mens zijn wij ook niet voor de eeuwigheid.

Kunstpoort Wie bepaalt de opstelling? Hoe komen jullie tot een overeenkomst wie, wat, waar komt te staan?
Céline De opbouw is heel belangrijk. We plegen overleg met de kunstenaars. Kim Vandaele (lid van RAAM103 vzw) en mezelf hebben het laatste woord. We streven naar een tentoonstelling met als rode draad verbondenheid, samenhorigheid. Let op we zijn geen zwevers, we ambiëren een evenwichtige tentoonstelling, geen patchwork; eenvoud zonder glamour.

Kunstpoort Hoe zit het met de financiering?
Céline We hebben een sponsor Passa Porta en als vzw hebben we bepaalde voordelen. We kunnen bijvoorbeeld materiaal van de stad Gent lenen. We vragen ook een kleine bijdrage aan de kunstenaars.

Kunstpoort Hoe ziet volgens jou een ideale tentoonstellingsruimte eruit?
Céline Het is een ruimte die uitdaagt om vanuit een eigen vormentaal nieuw werk te maken en je de tijd laat die te ontwikkelen.

Kunstpoort Ik verlaat de Baliestraat met een zalig gevoel. Er zijn voor de kunstenaar nog goede kleinschalige belangloze initiatieven. RAAM103vzw is er ongetwijfeld één van. Het is een hecht team dat werkt met groot enthousiasme aan warme kunstprojecten waarin de kunstenaar en het maakproces centraal staan.

INFO RAAM103

RAAM103vzw Vrije Creatieve Ruimte
www.raam103.be
www.celinegeeraert.com
https://www.instagram.com/raam_103/?hl=nl
https://www.facebook.com/RAAM103/
Baliestraat 103 – 9000 Gent

INFO EXPO CLOSE-ECOUNTERS

Hof Ter Kwaremont
Ommegangstraat 1, 9690 Kluisbergen
16-17 september 2023
23-24 september 2023
telkens van 11u tot 18u
Opening vrijdag 15 september om 19u, met de performance ‘Part-time Monochrome’ van Karel Thienpont om 20u. Dit alles in het Hof Ter Kwaremont.

KUNSTENAARS
Giannina Urmeneta Ottiker, Kevin Vanwonterghem, Charlie De Voet, Toon Boeckmans, Roeland Nieuwborg, Stijn De Pourcq en Donacienne Wittevrongel, Kim Vandaele en Céline Geeraert. Performance Karel Thienpont

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer – RAAM103

Kunst maakt vrienden

kramboer Geen categorie , , , ,

Expositie Acadisten in het Oud Hospitaal te Oudenaarde

De Acadisten zijn een informele vriendengroep met een gemeenschappelijke passie voor Kunst. Wat ruim vijf jaar geleden op de Koninklijke Academie Beeldende Kunst van Oudenaarde begon met een bemoedigend knikje, een vriendelijke aansporing en een enthousiaste belangstelling voor het werk van een “medestudent”, groeide uit tot een hechte vriendschap buiten de muren van de Academie.

Samen kijken naar kunst en tentoonstellingen bezoeken in binnen- en buitenland zorgt voor artistieke ontdekkingen, nieuwe inzichten, ideeën en esthetische ervaringen.

Hoewel de Acadisten samen optrekken, behouden ze elk hun eigen stijl door de aard van de verschillende disciplines: schilderen, tekenen, beeldhouwen, keramiek, grafisch werk, textiel, fotografie en nature art. Wat bindt is de belangstelling voor kunst en bovenal de passie voor het maken van eigen werk, zowel realistisch, experimenteel als fantasierijk.

Met deze eerste groepstentoonstelling willen de Acadisten laten zien dat creativiteit nooit stopt en willen ze graag hun enthousiasme met de bezoekers delen.

INFO

expositie Oud Hospitaal Oudenaarde
St Walburgstraat
17-18-19 maart
24-25-26 maart
open van 11u tot 18u

tekst Mieke Bailleul

Connecting Minds

kramboer Geen categorie , ,

groepsexpo TaLe Art Gallery Vlierzele

Kunstpoort Wat vind je zo mooi aan een galerie runnen?
Tanja Leys De toeschouwer meegeven wat de kunstenaar voelt en waarneemt. Een kunstwerk is pas geslaagd als het weet te ontroeren, het publiek meesleept in het verhaal van de kunstenaar. Ik focus niet alleen op het resultaat, het kunstwerk, maar ook op de kunstenaar met zijn verhaal, zijn passies… Mijn missie is de kunstenaar centraal stellen. Een kunstenaar is zeker zo belangrijk als zijn werk. Tanja Leys in een interview met kunstpoort. zie https://kunstpoort.com/2022/03/31/de-geboorte-van-een-kunstgalerie/

Tale Art Gallery stelt ook in haar derde groepsexpo 5 hedendaagse kunstenaars centraal, ieder met een persoonlijk verhaal, met werk met een ziel. Schilderkunst en beeldhouwkunst komen aan bod.

KUNSTENAARS

HERVÉ MARTIJN
SVEN VERHAEGHE
EDITH RONSE
MARC GALLE
ANNOUK THYS

VERNISSAGE: ZONDAG 20 NOVEMBER 11u > 17u
Receptie en voorstelling kunstenaars
door Stef Van Bellingen (WARP) om 11:30

FINISSAGE: ZONDAG 18 DECEMBER 14u > 17u

LOCATIE
TaLe Art Gallery
nieuwe kunstgalerie in de oude textielfabriek
Vlierzeledorp 12A
9520 Vlierzele
+32 476 50 49 52

Voldoende parking voorzien


Kwa-art 2022: kunstroute in en rond Kwaremont

kramboer Geen categorie , , , , , , , ,

Interview met initiatiefnemer/kunstenaar
Jos Vanoverberghe

Het dorpje Kwaremont in de Vlaamse Ardennen behoort tot het collectief geheugen van elke wielrenner- en fietsfanaat. Met zijn glooiende hellingen, lieflijke panorama’s en landschappelijk schoon is Kwaremont ook een paradijs voor wie de benen wil strekken. De drie eerste weekends van september kan je tijdens je wandeling ook cultuur opsnuiven. De kunstroute Kwa-art, 2,5 en 7,5 km, brengt kunst op 10 locaties in en rond Kwaremont. Kunstenaar Jos Vanoverberghe, één van de initiatief nemers, zelf al 23 jaar exposant in het dorp, vertelt Kunstpoort graag over het ontstaan, aanpak en organisatie van dit kunstparcours.

Kunstpoort Na 2 moeilijke coronajaren swingen de kunstinitiatieven de pan uit. Wat is jullie drijfveer om na vele jaren Kwa-art opnieuw in het leven te roepen?
Jos Vanoverberghe Een 20tal jaar geleden had Kwaremont de allure van een klein Latem. Cultuurliefhebbers vonden gemakkelijk de weg naar de 16 galerijen die Kwaremont toen rijk was. Ooit oefenden de Vlaamse Ardennen een enorme aantrekkingskracht uit op kunstenaars. Kwaremont was een plek waar professionele kunstenaars zoals Gies Cosyns, Michiel Leenknegt, Jan Deweer… woonden, creatief waren, tot nieuwe inzichten kwamen, durf en lef vertoonden. Toen was Kwaremont nog een bruisend dorp. In 2007 wilde de Kwaremontse kunstkring met Kwa-art1 Kwaremont opnieuw als kunstdorp profileren. Kwa-art1 was kleinschalig, Kwa-art 2022 willen we professioneler aanpakken.

Kunstpoort Welke locaties kozen jullie? Werden de kunstenaars aangesproken in functie van de locatie?
Jos Vanoverberghe Er zijn zowel binnen- als buiten locaties. De locaties spreken voor zich: de kerk, Oude pastorij, galeries, bedrijven… Bestaande galeries zijn geïntegreerd in de route. Diverse tentoonstellingsruimtes leggen een link naar het rijke kunstverleden van Kwaremont en zijn een meerwaarde voor de kunstroute. Zo kunnen het publiek en vooral de bewoners van Kwaremont en omstreken een kijkje nemen in de nu desolate leegstaande Oude pastorij. De kunstenaars zijn een generatie mix, de disciplines divers. We putten uit een arsenaal van kunstenaars die een reputatie opbouwden in Kwaremont door hun vroegere tentoonstellingen in de omgeving. Kwa-art is ook de ideale gelegenheid om een retrospectieve te wijden aan het werk van Gies Cosyns (schilderkunst), Michiel Leenknegt (glaskunst) en Jan Deweer (aquarel), drie kunstenaars die leefden en werkten in Kwaremont en omgeving. Ook kunstenaars die geen affiniteit hebben met de Vlaamse Ardennen contacteerden we. De deelnemers beslissen zelf wat ze tentoonstellen en hoe. De nadruk ligt niet op het commerciële maar wel op beleving en ontdekking.
Wellicht pakken we het een volgende maal anders aan.

Kunstpoort Hoe verloopt de opbouw? Is er gezamenlijk overleg met de kunstenaars, een technische ploeg om de kunstenaar met raad en daad bij te staan of zorgt iedere kunstenaar voor zijn eigen zichtbaarheid?
Jos Vanoverberghe De meeste kunstenaars zorgen zelf voor de opbouw. Logistieke steun en/of vervoer voorzien we indien nodig.

Kunstpoort Kon je vlot medewerkers, partners … engageren? Gingen jullie op zoek naar sponsors om de kosten van het evenement te drukken?
Jos Vanoverberghe We streven ernaar dat het evenement zichzelf kan bedruipen. We vragen een kleine vergoeding aan de kunstenaars. Horeca en galerijen sponseren het project en de gemeente levert logistieke steun. De locaties zijn gratis te bezoeken. We vragen wel een bijdrage voor de cataloog met info over deelnemers, locaties en de wandelroute.

Kunstpoort Zijn jullie bang voor vandalisme, beschadiging en wat doe je ertegen?
Jos Vanoverberghe De kans op vandalisme is klein. We zijn geen grootstad en de meeste werken zijn installaties op privéterreinen waar meestal iemand aanwezig is. Aan de politie vragen we een extra oogje in het zeil te houden.

Kunstpoort Hoe maak je het kunstenparcours bekend bij het grote publiek?
Jos Vanoverberghe Verplaatsbare promo is voorzien onder de vorm van spandoekaanhangers. Beachvlaggen sieren de locaties. We gebruiken alle mogelijke media om Kwa-art in de kijker te plaatsen: sociale media, lokale en gespecialiseerde pers, geschreven en woord, 4 borden aan de invalswegen, infobord met route op het dorpsplein, uitnodigingen …  De taken zijn verdeeld onder de organisatoren. Zo verzorgt Bert Noterman de public relations.

Kunstpoort Organiseren jullie een officiële opening?
Jos Vanoverberghe Vernissage, officiële opening met persmoment en receptie is voorzien in de kerk op zaterdag 3 september 2022 om 18u.

Kunstpoort Loopt de bevolking, de gemeente, handelaars warm voor de kunstroute?
Jos Vanoverberghe Het enthousiasme is enorm, de gemeente reageert unaniem positief. We ervaren geen enkele tegenstand en durven al luidop dromen van een biënnale.

Kunstpoort Kwa-art brengt de kunst ongetwijfeld terug naar Kwaremont.

INFO

Kwa-Art 2022
3 eerste weekends van september
van 14:00 tot 18:00
Kwaremont

https://www.instagram.com/kwa_art_kunstroute/

http://www.kwa-art.be/

LOCATIES EN DEELNEMERS

1 Kerk
Marc Galle schilderkunst
Gie Kee schilderkunst
Jos Vanoverberghe sculpturen hout

2 Oude pastorij
Jan Leenknegt glaskunst
Hilde leenknegt glaskunst
Elisabeth Leenknegt juwelen
Eric Vercruysse beeldhouwkunst
Retro Michiel Leenknegt glaskunst

3 G.O.C.
Retro Gies Cosyns schilderkunst

4 Hof ter Kwaremont
Free Pectoor multidisciplinaire kunst
Céline Geeraert multidisciplinaire kunst
Carlos Caluwier sculpturen metaal-poly

5 Galerij Theaxus
tapijten

6 Restauratie Lieven Devos
Ben Van den Berghe sculpturen hout
Retro Jan Deweer aquarel

7 Galerij Malpertuis
schilderkunst – beeldhouwkunst

8 Verfwerk
Dirk Vanoverberghe schilderkunst
Rita Craenest sculpturen brons

9 Oude Hoeve
Luc Bulteel beeldschouwkunst – schilderkunst

10 Galerij Beukenhof
beeldhouwkunst – schilderkunst.

Monumentale Kunst
Paul Vandekerckhove sculpturen steen
Bert Algoed beeldhouwkunst
Luc Bulteel sculpturen metaal
Ben Vanden berghe sculpturen hout

woord en muziek
academie Kluisbergen-Ronse
3de weekend

Het bestuur van Kwa-Art

Jos Vanoverberghe
Gie Kee
Bert Noterman

tekst Kathleen Ramboer
foto Jos Vanoverberghe

FERME DEHON, een nieuwe toonplaats voor kunst in een groene oase van rust

kramboer Geen categorie , , , , , , ,

FERME DEHON, een nieuwe toonplaats voor kunst, staat weldra in de kijker met een eerste tentoonstelling.  Geneviève Van Bastelaere heeft met FERME DEHON de ambitie een plaats te veroveren in het geheugen van de kunstliefhebber, op een lijst van unieke plaatsen waar goede kunst schittert. De locatie is zeker veelbelovend: Ferme Dehon is een vierkantshoeve middenin de groene oase van Frasnes-lez-Buissenal, Pays des collines, Henegouwen. Kunstpoort genoot van een preview. Bij het betreden van de toon ruimte, de gerestaureerde schuren, krijg ik kippenvel. De stilte voel je, de tentoongestelde werken spreken. Een sacraal gevoel overvalt me. Professioneler kan een locatie niet zijn, een droom voor en van elke kunstenaar.

Kunstpoort Een exporuimte, een creatief huis of mag ik zeggen een galerie, is dit dé droom die je nu eindelijk waar maakt?
Geneviève Van Bastelaere Ferme Dehon is geen galerie, ik noem het een toon plek. Mijn laatste tentoonstelling dateert van 20 jaar geleden. Ik zocht een atelier en een goede ruimte om eigen werk aan het publiek voor te stellen. Een galerie of toonplaats aanbieden vereist voeling met de kunstwereld. Als docent sculpturale keramiek DKO aan de academie van Gent heb ik heel wat ervaring met het opbouwen van een expo. Werk van soms meer dan 50 studenten moesten een plaatsje veroveren op een expo. Dat is geen sinecure, toch is het me telkens gelukt een mooi coherent geheel te tonen. Less is more: 1 werk per student vond ik voldoende. De manier van presenteren is enorm belangrijk. Voor mijn studenten was dit een goede leerschool. Carmen Dionyse, kunstenares keramische sculpturen, hielp ik ook met de opstelling van haar werk.

Kunstpoort Van wanneer dateert het idee “Ik bied een tentoonstellingsruimte aan”? Hoe kwam je in deze streek terecht? Hoe heb je deze vierkantshoeve gevonden? Was je er meteen verliefd op?
Geneviève Van Bastelaere Een zoektocht van 10 jaar, van de kust tot aan de taalgrens, ging eraan vooraf. Bij een eerste blik op de hoeve was ik niet overtuigd. De hoeve bleef wel door mijn hoofd spoken, ondertussen kwam de verkoop bij de notaris maar niet op gang. Na een derde bezoek veranderde ik van mening en ging ik de uitdaging aan. Ferme Dehon is de authentieke benaming van de boerderij, in de streek ook onder deze naam gekend. Een benaming voor onze exporuimte hoefden we niet verder te zoeken.

Kunstpoort Heb je tegenslag gehad tijdens de renovatie? Heb je nooit gedacht: Was ik er maar nooit aan begonnen! Ben je een doorzetter?
Geneviève Van Bastelaere De verbouwingswerken duren al 10 jaar en zullen nog wel een tijdje doorgaan, er is altijd wel iets te doen. Tegenslagen waren een constante. Inderdaad soms dacht ik in een opwelling: ik stop ermee.

Kunstpoort Is dit een streek die open staat voor kunst? Zijn er nog tentoonstellingsruimtes in de omgeving of ben je een unicum? Is er een artistiek landschap? Zijn er nog kunstplekken in de buurt? Tip je ook op natuurliefhebbers/wandelaars/fietsers?
Geneviève Van Bastelaere Een veertig tal km verderop heb je het MACS Museum voor Hedendaagse Kunsten op de site van Le Grand-Hornu. Deze streek hier is een pareltje voor wandelaars en fietsers. Er zijn talrijke wandelroutes uitgestippeld. Een combinatie kunst/natuur is perfect mogelijk.
Inwoners van Frasnes-lez-Buissenal en omstreken, mijn netwerk van de academie… ontvingen een tweetalige uitnodiging met het frans voorop. De voertaal is hier tenslotte frans, ik respecteer dat hoewel hier heel wat Vlamingen komen wonen.

Kunstpoort Als ex docent beschik je over een groot netwerk onder de kunstenaars. Je sprak enkele oud-leerlingen aan voor de eerste expo; een moeilijke beslissing? Met wat hield je rekening, discipline, bekendheid of juist niet?
Geneviève Van Bastelaere Vele studenten verlaten de academie en stoppen gewoonweg verder kunst te creëren. Deze vier ex-studenten werken en evolueren verder, brengen goede kunst. Ik koos voor diverse disciplines.

. Anne Van Wayenberg, installaties/objecten, mixed media

werk op de voorgrond Anne Van Wayenberg
Anne Van Wayenberg

Mijn persoonlijk werk, bas-reliëfs/sculpturen, mixed media
. Geneviève Van Bastelaere


Geneviève Van Bastelaere
Geneviève Van Bastelaere

. Isabella Billiet, schilderkunst

Isabella Billiet
Isabella Billiet

. Pia Cabuy, cross over: schilderkunst, tekenkunst, mixed media

Pia Cabuy
Pia Cabuy

. Werner Minnebo, assemblages/installaties

Werner Minnebo
Werner Minnebo

De kunstwerken sluiten bij elkaar aan, er is een gezonde dosis match.
Hoewel we over enorme ruimtes beschikken, heb ik de kwantiteit beperkt. Kunstwerken moet je ademruimte geven.

Kunstpoort Welk soort kunst wil je graag in de toekomst brengen?
Geneviève Van Bastelaere Het is de bedoeling de ruimte te verhuren voor kwalitatieve kunst. Zelf maak ik een selectie tussen de aanvragen. Persoonlijk de werken ‘graag zien’ is geen ‘conditio sine qua non’. Een eerste vereiste is kwalitatief sterk werk. Graag help ik bij de opstelling. Ik mik op een overtuigd terugkerend kunstpubliek, een publiek dat weet: Ferme Dehon brengt altijd kwalitatief goede expo’s. Enkel tijdens de zomermaanden verhuur ik de toon ruimte.

Kunstpoort Heeft deze omgeving invloed op je werk? Met andere woorden maak je een ander soort werk?
Geneviève Van Bastelaere Niet echt, de omgeving heeft wel invloed op mijn gemoed. Verder verwerk ik natuurlijke producten uit de omgeving in mijn werk, zoals bv. algen.

Kunstpoort Heb je heimwee naar Gent, waar je vroeger woonde?
Geneviève Van Bastelaere Een stad, dat is drukte, daar kan je naartoe gaan, maar als je in een stad woont kan je niet weg van die drukte.

INFO

FERME DEHON
Rue de Bourliquet 22
7911 Frasnes-Lez-Buissenal

Eerste tentoonstelling met

Anne Van Wayenberg
Geneviève Van Bastelaere
Isabella Billiet
Pia Cabuy
Werner Minnebo

Opening

zaterdag 28 mei 2022 – 14u tot 19u

Expo

zondag 29 mei 2022 – 14u tot 19u
zaterdag 4 juni, zondag 5 juni, maandag 6 juni 2022 – 14u tot 19u

Geneviève Van Bastelaere https://www.facebook.com/genevieve.vanbastelaere
Isabella Billiet https://www.instagram.com/isabella_billiet/
Werner Minnebo https://beeld.be/kunstenaars/werner-minnebo
Anne Van Wayenberg https://www.instagram.com/anne_waai/
https://www.facebook.com/vanwayenberganne
Pia Cabuy http://piacabuypaintings.weebly.com/
https://www.instagram.com/piacabuy/

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

TALE ART GALLERY

bertvannoten2 Geen categorie , , , ,

Tanja Leys opent nieuwe kunstgalerie in Vlierzele…


Tale Art Gallery brengt kunst naar Sint-Lievens-Houtem. De 51-jarige Tanja Leys, opent op 1 mei haar kunstgalerie in Vlierzele. Tanja is ingenieur van opleiding en heeft in september van vorig jaar besloten om haar carrière in de internationale sales in te ruilen voor haar passie, kunst en design. “Mijn droom om een galerie te starten is vooral gegroeid vanuit een verlangen om verbondenheid en beleving te creëren,”. Verbondenheid met mensen, maar ook tussen kunstenaars en een beleving bieden aan elke bezoeker, kunst die je een eigen invulling kan geven. Mijn bijkomende ambitie is om in Sint-Lievens-Houtem meer aandacht te creëren voor kunst en zeker ook ‘kunstkriebels’ doen groeien bij kinderen.

De galerie wil niet alleen kunst visualiseren en verspreiden, het ultieme doel is verbinden, verbinden van verwante geesten, kunstenaars, kunstliefhebbers, stijlen, zielen, interesses, religies, smaken, culturen… noem maar op. TaLe Art Gallery staat open voor communicatie, gedachtewisseling en discussie. Tanja Leys gaat voor Art with a Conscience.

De galerie tipt op toegankelijke, originele kunst met een vleugje mysterie, kunst die inspireert, kunst die de toeschouwer laat glimlachen, kunst die je een eigen invulling kan geven. Het belevingsproces heeft voorrang. Tanja Leys opteert voor sfeer gekoppeld aan een kruisbestuiving tussen artistieke disciplines. TaLe Art Gallery brengt beeldende kunst, muziek en poëzie onder één dak. De galerie creëert een groot artistiek ontdekkingspodium door het organiseren van avond- en aperitiefconcerten (jazz-, klassieke- en/of luistermuziek) in een stijlvol kader van beeldende kunst.

Op deze manier wil TaLe Art Gallery ook lokaal kunstbeleving laten proeven. TaLe Art Gallery neemt de kijker mee in het verhaal van kunstwerk en kunstenaar, wil ontroeren, zet aan tot nadenken. De opening van de nieuwe kunstgalerie wordt gespreid over twee dagen op vrijdag 29 en zaterdag 30 april. Deze recepties zijn enkel op uitnodiging. De opening voor het grote publiek met vernissage is voorzien vanaf vrijdag 1 mei 2022. Dinsdag en woensdag van 10.00 tot 19.00 uur (enkel op afspraak), op donderdag 14.00 tot 19.00 uur, op vrijdag en zaterdag van 14.00 tot 18.00 uur en zondag van 10.00 tot 17.00 uur. Enkel op maandag is de galerie gesloten.


https://taleartgallery.be/tanja-leys-opent-nieuwe-kunstgalerie-in-vlierzele/
https://taleartgallery.be/about/

videograaf Bert Vannoten

VROUWEN IN ALLE STATEN

bertvannoten2 Geen categorie , ,

VROUWEN IN ALLE STATEN


Vanwaar de naam: Vrouwen in alle staten ?

Ze zijn oorspronkelijk met 6 kunstenaars, waaronder 4 in deze expo.
Ze wilden een naam voor hun kunstenaarscollectief/groepje
Ieder van hen kreeg een week de tijd om te brainstormen naar een naam.
Na een week was het de bedoeling dat ieder van hen 3 titels zou voorstellen. Raar maar waar de titel : Vrouwen in alle staten sprong er uit
en het kindje was geboren.
 

Annemie Heylen  Keramiek

Kunstwerk begraafplaats Keerbergen 2020


Ons kunstwerk ‘De loopgraaf’ met papavers in glas en korenbloemen in keramiek werd geinstalleerd in 2018. Bij de 100-jarige herdenkingsplechtigheid kregen we te horen van de Oudstrijdersbond dat Engelse soldaten herinnerd werden door papavers, de Franse door korenbloemen en de Belgische… door madelieven. We hebben dus een vervolg gebreid aan ons herinneringsmonument in het verlengde van de loopgraaf, met madelieven gedraaid in teer porselein en brieven/dagboek in glas met hierop uittreksels van brieven die soldaten naar het thuisfront stuurden. De gemeente heeft gezorgd voor een mooie omlijsting in glas en metaal. Keramiek: Annemie Heylen, Glas: Joke Van Broeckhoven. Willy Ceulemans maakte de achtergrondfoto.


Liliane Versluys  -beeldhouwwerk en schilderen

Op haar 37e volgde ze een opleiding beeldhouwen, onder leiding van Yves Duchêne. Het was –haar broer Luc die haar aanspoorde om naar de Academie te gaan. Aanvankelijk was ze tegen, Liliane wilde immers niet in haar broers vaarwater terecht komen. “Hij is de slimme kunstenaar, ik de artistieke slimme.” “De mensen zijn enthousiast over het ruwe karakter van mijn beelden, het schetsmatige.” Liliane Versluys wil vriendelijke, troostende en aangename dingen scheppen, weg van de perfectie. Ze benadrukt ook het belang van humor en relativering in haar beelden.


Mijn kunst is er duidelijk gekomen door een passie, maar ook mijn juridisch werk doe ik vol overtuiging.” Maar er is toch ook een verschil. “Mijn advocatuur is heel dienstbaar, ik verhuur eigenlijk mijn hersenpan. Dat doe ik niet als ik hier ben in mijn atelier.

 Kristel Van LENT  Glaskunst

Glas inspireert me, het geeft mij de mogelijkheid om mijn gevoelens en die van anderen te uiten in een eigen beeldtaal.
Mijn werken gaan over pijn, verdriet, verlangen, angst, agressie, liefde, kwetsbaarheid, kracht, geborgenheid en eenzaamheid.
Het glas geeft vorm aan mijn innerlijke gevoelens en mijn leefwereld, als vrouw, echtgenoot, moeder, vriendin,… .
Ik wil de tijdelijke gedachten en gevoelens van het leven vastleggen van geboorte tot dood, van droom tot werkelijkheid.
Zo kan ik mijn Zijn delen met anderen.


Roos Fobelets- Schilderkunst


Na vijf jaar hogere graad schilderen en nog eens vijf jaar hogere graad tekenen aan de Hagelandse Academie voor Beeldende Kunst (afdeling Werchter) ben ik aquarelcursussen gaan volgen bij Christine Claesen, Piet Van Aken en Cao Bei-an.
Later heb ik nog een workshop acryl gevolgd bij Marie-Josée Geeraerts. 

Ik schilder niet wat ik zie
wel wat ik voel
zoekend naar vrij zijn
verbonden zijn met wat echt telt

wil een gevecht aangaan op doek
experimenterend met kleurencombinaties
en gebruik van mixed media (zand, jute..)
spontaan en speels
in een sfeer die de toeschouwer kan prikkelen
om dan die toeschouwer de kans te geven het werk naar eigen behoefte te interpreteren

https://lilianeversluys.be/
http://annemieheylen.com/
http://www.kristelvanlent.be/
http://www.vrouweninallestaten.be/roos/

Videograaf: Bert VANNOTEN

The making of…

kramboer Geen categorie , , , , , , ,

Lost in a different world

De lente is in aantocht, de pandemie ebt weg, tentoonstellen kan nu in alle vrijheid. Dit is de perfecte timing voor de tentoonstelling van beeldende kunstenaars Mark Soen (schilderkunst), Nadia Lampens (tekenkunst, schilderkunst) en Annemie Kooyman+ (beeldhouwkunst). Met zijn drieën zijn ze ‘Lost in a different world’ maar toch verbonden door een gezamenlijke expo.

Ooit had ik op deze prachtige locatie; Het Rustpunt, de kloostergangen van de paters Karmelieten te Gent, een tentoonstelling met kunstenaar Jean De Groote. Benieuwd naar hun ongetwijfeld andere aanpak vroeg ik initiatiefnemer Mark Soen om tijdens de opstelling een kijkje te mogen nemen achter de schermen. ‘Graag’ antwoordde de kunstenaar.

Het Rustpunt tijdens de opbouw van de tentoonstelling Lost in a different world – vooraan beeldengroep van Annemie Kooyman

De gezellige drukte in de met zonverlichte gangen geeft me een thuis gevoel. Tentoonstellingsbouwers Leo Verlinden en Martine De Mulder wisselen ideeën. Tekeningen en schilderijen van Nadia Lampens verdwijnen van de ene plaats naar de andere om later toch weer in de oorspronkelijke compositie te belanden. Het is een zoeken, aftasten, proberen, experimenteren om tenslotte te beslissen: zo tonen we dit kunstwerk aan het publiek.

Martine De Mulder hangt werk van Nadia Lampens op

Hoe gaan jullie tewerk? Martine De Mulder: Nadia Lampens bezorgde ons mappen barstensvol werk in diverse technieken, stijlen en onderwerpen. Het is onze opdracht orde te scheppen in deze ‘chaos’. We maakten drie stapels: mannenportretten, vrouwenportretten en werken refererend naar de eerste wereldoorlog. Daarna groepeerden we de verschillende technieken en stijlen. Zo konden we vlotter composities samenstellen. De werken van Nadia komen door hun diversiteit het best tot hun recht in een speelse kriskras ophanging. De encrochage van kunst is van kapitaal belang. Een minder werk moet je optillen en de schoonheid van een sterk werk mag niet teloor gaan door een ‘verkeerde’ presentatie. Mark Soen werkt in reeksen. Zijn schilderijen dicteren een lineaire ophanging. Terwijl de composities met werk van Nadia vragen om dichtbij te bekijken, zorgen de schilderijen van Mark voor een rustpunt, voor afwisseling. De schilderijen van Mark Soen beschouw je van op afstand, als een geheel om later dichtbij te kunnen ontdekken, de werken van Nadia, daar ga je in op. Martine De Mulder: een expo is pas geslaagd als de aandacht voor alle kunstenaars in evenwicht lijkt.

schilderijen van Mark Soen

Martine De Mulder en Leo Verlinden zijn een hecht team en op elkaar afgestemd.
De 2 tentoonstellingsbouwers vullen elkaar aan. Martine De Mulder: ik ben de denker, Leo de bron van ideeën. Hier werken we op gevoel en esthetiek, zonder vooropgesteld plan. Leo Verlinden: de kunstwerken moet je op de juiste manier in de context plaatsen. Martine De Mulder: een muur die afbladdert verstoppen we niet, het verval gebruiken we om de ‘tristesse’ in bepaalde tekeningen en schilderijen van Nadia Lampens te omkaderen.

Martine De Mulder en Leo Verlinden met beelden van Annemie Kooyman
werk van Nadia Lampens

Ondertussen zijn de ‘koppen’ van Annemie Kooyman uitgepakt. De tentoonstellingsbouwers groeperen de sculpturen aan de hand van techniek, materie, kleur en expressie. Leo Verlinden vindt de brede kloostervensterbanken ideaal om de beelden aan het publiek te tonen. Inderdaad vandaag streelt het zonlicht de koppen. De tentoonstellingsbouwers kiezen voor een vroegere opstelling van een beeldengroep; hoofden van een verschillend pluimage, letterlijk en figuurlijk. Annemie Kooyman+ was kapster, klanten fungeerden soms als model.
‘Koppen’ van Annemie Kooyman

Ik vraag Mark Soen waarom hij tentoonstelt? Natuurlijk wil hij verkopen maar dat is niet de hoofdreden. Het is een fijn gevoel als een werk een plaatsje aan een muur krijgt en zichtbaar wordt. Daar doet hij het voor. De meeste werken stelt hij nu voor de eerste maal tentoon en dateren van 2018 tot 2022. Wat is zijn ambitie? In een galerie tentoonstellen en veel kunnen overlaten aan de galerie zelf.

schilderijen van Mark Soen

Wanneer ik de kloostergangen verlaat, regelt Leo Verlinden de verlichting, want zonlicht dat is er niet altijd. Ik maak de bedenking; deze locatie mag ongetwijfeld concurreren met een galerieruimte met allure. Mark Soen kan Annemie Kooyman, mede exposant en overleden vriendin geen mooiere hommage bezorgen.

sculptuur van Annemie Kooyman

INFO

kunstenaars Nadia Lampens en Mark Soen

Lost in a different world

Annemie Kooyman, beeldhouwkunst
http://users.telenet.be/annemie.kooyman/
Nadia Lampens, tekenkunst en schilderkunst
https://www.facebook.com/nadialpns
Mark Soen, schilderkunst
www.marksoenart.com

Locatie: Het Rustpunt
Pandgang, klooster van de paters karmelieten
Ingang: aanbellen bij ‘Het Rustpunt’ Burgstraat 110/116 Gent
Daarna pijlen volgen

12 tot 24 maart 2022
maandag tot en met zaterdag van 15u tot 18u
zondag van 10 tot 12u en van 14u tot 17u

Tekst en foto’s Kathleen Ramboer

De was tussen juwelen en beeldhouwwerk

ericrottee Geen categorie ,

Het is een klein stadje naast het grote Brussel. Je stapt in een straatje beginnend aan de Brusselsesteenweg. Links en rechts staan “middle class” huizen. Links is een doodlopende weg die begint met een lange houten afsluiting. Het is een rustige en discrete wijk. Een beetje verder rijzen twee driegevel huizen op, trots en hoog met de garage onder het huis.  Elk jaar organiseert Katrien opendeur weekends gedurende de maand november. Binnen in de garage situeert zich het atelier voor beeldhouwkunst en daar worden ook de beeldhouwwerken tentoongesteld. Om de juwelen te bekijken moet je naar de voordeur stappen. Je belt aan en een charmante stem vraagt naar boven te gaan. Het atelier is op zolder, met veel lichtinval, hoofdzakelijk vanuit het westen.

Katrien, wie ben jij ? Een juwelenontwerpster of een beeldhouwster?

“Ik ben dertig jaar geleden met juwelen begonnen. Het is echt mijn ding, ik doe dat met veel passie. Toen ik de keuze maakte, twijfelde ik tussen de twee disciplines. In die zin is het een moeilijk antwoord. Uiteraard ben ik voornamelijk een juwelenontwerpster. Voor dat ik te oud werd, wilde ik beeldhouwen proberen om te kijken of het mij ligt. Vier jaar geleden heb ik de knoop doorgehakt. Ik wilde een collectie maken, ook van beelden, met het doel ermee naar buiten te komen. Hoe dat verder zijn leven gaat leiden, weet ik niet. Als ik het doe, doe ik dat niet voor mezelf. Uiteraard haal ik er veel voldoening uit.”

Leren

Katrien volgde de afdeling juweelontwerp aan de Academie in Antwerpen. Een bewuste keuze want ontwerpen vindt ze het belangrijkste. Voor het beeldhouwen volgde ze geen academisch parcours. Een half jaar les houtbewerken in Anderlecht bracht haar het nodige bij. Het was fysisch hard werk.

Ontwerpen en opbouwen

Ontwerpen is de kern. Katrien doet dat ontzettend graag. Voor haar juwelencollectie trekt ze zich terug in een bubbel. Na één of twee dagen begint de handenarbeid, opbouwen met was. Ze wil onmiddellijk een 3D voorstelling. 

Een beeldhouwwerk doorloopt een gelijkaardig proces. Zo is het ook begonnen. Ze dacht aan abstracte sculpturen. Op vakantie bedacht Katrien een sculptuur dat de basis legde voor wat ze nu doet… geen volledig maar een beschadigd lichaam.

Beschouw je de juwelen als kunst ?

“Een moeilijke vraag. Het is geen kunst met een grote K. Ik leun dicht tegen het ambacht aan. Voor mij is ontwerpen essentieel, dat is kunst, de uitvoering is toegepaste kunst.”

Maak je juwelen op maat?

“Tijdens de opendeurdagen vertrek ik meer vanuit mijn collectie. Juwelen op maat maakt minstens de helft van mijn werk uit. Dat is een meerwaarde die ik mijn klanten kan aanbieden. In overleg maak ik een ontwerp. Voorafgaand vinden verschillende gesprekken plaats, tot beide partijen akkoord zijn en de klant het echt ziet zitten waar ik naartoe wil. Dan pas volgt een definitieve fase. In de ontwerpfase is het noodzakelijk dat de opdrachtgever checkt of ik begrepen heb wat hij wil. Meestal zit het goed, ik behoed mij voor het creëren van een misverstand. Het is belangrijk elkaar te begrijpen. De klant apprecieert de tussenstappen en voelt zich dan ook geruster.” 

Vind je dat leuk, het op maat werken?

“Ik vind het enorm boeiend. Je weet voor wie je werkt, over wie en wat je aan het nadenken bent. Kinderen, partner, het overlijden van familieleden kunnen aanleiding zijn tot een juweelontwerp. Het is fijn dat me gevraagd wordt iets te maken met een speciale betekenis: voor geboortes, zovele jaren samen zijn tot voor opgroeiende kinderen, dochters die volwassen worden, alles kan. Ik zie vele levensverhalen passeren, van alle generaties, zeer jong tot heel oud, dat maakt het voor mij boeiend, houdt de passie levendig. Ik ben altijd met een juweel bezig en elk verhaal dat ik verwerk is anders. Reeksen ontwerpen om te verkopen in winkels, betekent productie, want je moet leven, een inkomen hebben. Verkopen is voor mij niet het belangrijkste. Ik wil gepassioneerd bezig blijven en voeling hebben met mijn klanten.”

Tijdloze juwelen

“Mijn bedoeling is dat als klanten nu juwelen kopen, ze ook waardevol zijn voor hun kinderen, de volgende generatie. Soms kan een juweel in een tijdperk gesitueerd worden … bijvoorbeeld in het begin van deze eeuw. Ik zou met twee collecties per jaar kunnen werken en ieder jaar opnieuw mensen aantrekken voor verkoop. Zo ben ik niet. Als unieke stukken verkocht zijn … dan komen er nieuwe. Juwelen die er al 5 jaar liggen ga ik niet wegdoen. Als ik daar nog achter sta, dan bewaar ik ze. Voor mij zijn die evenveel waard als mijn nieuwe ontwerpen. Zo redeneren volgens mij ook mijn klanten. En dat is de bedoeling. Ik zoek doelbewust geen thema’s, dat wil ik niet. Ik wil passioneel ontwerpen, Ik wil geen vluchtige dingen creëren. Ik heb al stukken terug gekregen die ik in mijn beginperiode maakte. De kinderen komen er mee terug omdat ze er iets anders van willen maken. Dan smelt ik mijn eigen ontwerp, daar heb ik geen moeite mee.”

Het lijkt alsof sommige beeldhouwwerken vallen, in beweging zijn. Waarom deze benadering? 

“Dat is heel onbewust. Het heeft met de sterfelijkheid te maken…  beelden die niet af zijn hebben dikwijls een zekere tristesse. Soms is dat bewust hoewel ik geen droevig persoon ben. Het leven is wat het is en als je je ouders verliest, is dat een periode waar je met je voeten meer op de aarde terechtkomt. Waarom zou ik een gave figuur maken, niemand is perfect. De arm moet er niet aan maar in mijn hoofd zie ik die arm wel, voor mij hangt die daar aan. Er zijn er een aantal die vallen. Er zijn er een aantal die een sprong maken. Waar ze eindigen weet ik ook niet.”

Je hebt meer kleine dan grote beeldhouwwerken?

“Ja dat klopt. Ik ben misschien iets te laat begonnen. Moest ik nu 30 jaar jonger zijn, dan zag ik wellicht die beelden grootser. Ik ben blij dat ik dit kan doen en ik hoop dat het nog lang kan. Een pensioenleeftijd bestaat voor mij niet. Zolang ik wil en kan doe ik verder. Op welk tempo weet ik niet. Ik doe alles graag zelf. Dat sluit niet uit dat ik ooit iets groot wil maken. Ik heb wel mijn fysieke beperkingen.”

Verkopen, winkels en klanten bereiken

Katrien verkoopt niet via winkels. 

“Dat is een zeer bewuste keuze. Omdat mijn stukken uniek zijn, is dat niet evident. Je wordt er snel mee geconfronteerd dat winkels geen interesse hebben in zuiver unieke exemplaren. In het begin werkte ik met galerijen in Knokke, Mechelen en Leuven maar ik haalde daar geen voldoening uit, ik wou geen duplicaten maken. Vermits ik geen ‘series’ maak maar werk met unieke stukken was het te lastig om de uitgeleende juwelen te missen wanneer ik mijn eigen klanten ontving in mijn eigen atelier.” 

“Mijn man en ik zijn dan begonnen met zelf een grote mailing op te starten om bekendheid te verwerven. En dit doe ik nog steeds. Ondertussen is er de digitale weg bijgekomen, wat een heel verschil maakt om je kenbaar te maken”. Nu gebruikt Katrien Facebook en Instagram zonder (betalende) reclame te maken. “Ik krijg veel reacties. Ik heb wel mijn lijst naar wie ik een flyer of email stuur.”

Wie koopt je juwelen, wie zijn je klanten?

“Iedereen. Mensen die het ambacht appreciëren en ook mensen die het unieke naar waarde schatten. Binnen de juwelen zit je, als je wil ontwerpen, al in een kleine niche. Als je geen winkel hebt, is de niche nog kleiner. Ik heb al 30 jaar een eigen stijl. Bepaalde klanten volgen mij al vanaf dag één tot nu.”

Zijn dat andere klanten dan voor je sculpturen? 

“Mijn beeldhouwwerk zit nog niet in de lift. Eind 2019 kwam ik ermee naar buiten. Dan kwam Corona. Er is nu een breuklijn, maar dat komt wel terug, we zien wel. De klanten zijn sterk geïnteresseerd maar beeldhouwwerken te koop aanbieden is totaal anders dan juwelen verkopen. Ik denk dat de aankoop van een beeldhouwwerk anders verloopt waarbij de klant er na verloop van tijd op terugkomt. Hij wil een beeld om een specifieke reden.

De was als link

“Ik doe geen object op een dag. Ik werk tegelijkertijd aan verschillende creaties. Ik moet altijd met veel dingen tegelijk bezig zijn. Van mijn juwelen moet ik af en toe afstand nemen om ze later terug te bekijken. Met beeldhouwwerken is dat net hetzelfde. Het gebeurt dat ik een beeld na één of twee jaar terug vastneem en er een heel andere houding aan geef. Ik kan constant correcties aanbrengen. En daarom werk ik graag met was en niet met klei. Met klei lukt dat niet, klei hardt uit. Op een bepaald moment moet je zeggen: “Nu blijf ik eraf.”

Website: https://katrienvanwambeke.be

Facebook: https://www.facebook.com/katrienvanwambekejuwelen

Instagram: https://www.instagram.com/katrienvanwambeke/

Eric Rottée Tekst

Katrien Van Walmbeke & Eric Rottée Foto’s

Gallery Artmut exposeert

bertvannoten2 Geen categorie ,

Gallery Artmut exposeert

Edward Vandaele is op de eerste plaats met expressiviteit begaan, dat wil zeggen met de lichamelijke of vormelijke weergave van iets innerlijks, hoezeer ook de uitstraling van dat innerlijke via de welsprekendheid van de vorm en van het totaalbeeld tot stand komt en groeit. Hij realiseert blijkbaar als iets evidents de verfijning en een eigenzinnige natuurgetrouwheid waar velen hopeloos mee worstelen.
Vandaele’s bronzen zijn toonbeelden van een persoonlijke harmonie tussen vorm en gedachte omwille van zijn rustig beheersen van de techniek en zijn voelbaar bezielen van de materie.

Eddy Verloes is een symbolische fotograaf. Een visuele verhalenverteller. Puur, poëtisch en mysterieus met aandacht voor het detail. Soms balancerend tussen realisme en surrealisme, af en toe gekruid met een vleugje humor (vooral in zijn straatfotografie). Spontane foto’s, niet in scène gezet. Altijd met de focus op het beslissende en/of onbewaakte moment. Het is moeilijk om hem in een hokje te steken. 

Met zijn laatste project “Buiten zinnen/Losing Our Minds” uit 2021 (foto’s van Eddy Verloes,  gedichten van Benno Barnard, muziek van The river curls around the town en gastheer Geert van Istendael) gaat hij vanaf december 2021 op tournee in de culturele centra. 

In 2020/2021 ontving hij met een serie foto’s van uitgelaten chassidische Joden op een Belgisch strand meer dan 50 awards waaronder de Travel Photographer of the Year 2020 (People of the World) en de prestigieuze Siena Creative Photo Awards 2021 (Open theme). 

Videograaf: Bert VANNOTEN
https://artmut.be/
https://www.eddyverloes.be/shop
http://www.edwardvandaele.be/