Tekst en foto Kathleen Ramboer

Pascale Bentein heeft iets met bossen. BOS is niet alleen de naam van haar expo maar ook de rode draad in haar kunst. Een rode draad die de gevoelige snaar raakt en het oog streelt. Haar schilderijen en collages vertellen een persoonlijk verhaal. Voor Pascale Bentein werkt kunst therapeutisch, voor de kijker zijn ze een lust voor het oog. Kleur, sfeer, compositie, typografie, tekst, taal… zijn de tools waarmee ze zwierig speelt, die haar werken, zowel schilderijen als collages, zo persoonlijk maken. Haar thema’s natuur, bomen, wolken… zijn universeel. Met een beetje moeite kan elke beschouwer zichzelf vinden in haar werk.

Het verhaal van BOS ving onbewust, intuïtief aan, een 2tal jaar geleden toen ze haar vader vaarwel zei. Jarenlang genoot ze met familie van een zalige vakantie in een huisje in Morvan, Frankrijk. Het huis, idyllisch gelegen aan een bosrand bracht hen zuurstof en rust. De expo BOS is een innig en gevoelig vaarwel aan het vakantiehuis in Morvan dat verkocht wordt, aan pa die er niet meer is, aan ma, bij haar overlijden, juli 2018, zakte ze weg in het woud van Morvan. Toch is BOS ook een ode aan het leven, aan de rijkdom die de natuur ons geeft, een ode aan de rust van bomen wolken, water, lucht…

Pascale aanbidt het avondlicht, vooral l’heure bleu vlak na zonsondergang. Oh wat heeft ze het lief dat diepblauwe magische melancholische licht dat rust over het land strooit, poëten woorden in de mond legt en schilders naar de verf doen grijpen. Pascale legde het poëtische blauwe uur vast in een aantal schilderijen. Stilletjes aanschouw ik het blauwe licht van de canvassen, heb de neiging het schilderij binnen te stappen, wil turen naar de diepblauwe lucht niet wetende wat de nacht me brengen zal, welke dromen mijn slaap gaan vergezellen. Die werken schildert ze aan de hand van door haar gefotografeerde beelden, eigen foto’s volgens mij de enige mogelijkheid om de juiste sfeer, de betovering vast te leggen en te evoceren.

Pascale schildert arbeidsintensieve, realistische, geraffineerde doeken waarvan de blaadjes aan de bomen me heel even doen denken aan Le Douanier Rousseau. Noem het geen naïeve spontane schilderkunst, Pascale Bentein kent haar vak door en door, ze heeft naast meesterschap ook een persoonlijke stijl en verbeeldt een persoonlijk verhaal. Pauwen wandelen over het canvas. Ook dit tafereel is een herinnering aan een tussenstop op weg naar Morvan.

De kunstenaar schuwt ook het experiment niet en gaat op zoek naar andere uitdrukkingsmiddelen. Haar subtiele landschappen herschildert ze tot abstracte miniaturen waarin kleur en compositie de hoofdrol spelen. Wie de abstracte werkjes aandachtig bekijkt vermoedt niet dat landschapsschilderijen aan de basis liggen.

De graficus in Pascale Bentein kan je ontdekken via een 70tal collages, gecreëerd tijdens gestolen momenten. Haar tekst spreekt voor zich, illustreert haar grafisch oog

[bos-]

een ode aan:
licht
donker
glinsters
kleur
pantone
dymo
taal
typografie
compositie
ritme
scherp
onscherp
geplooid
gerafeld
gescheurd
geknipt
geplakt
geassembleerd
natuur
kracht
sterk
hem/haar

Een bos zwijgt. Daarom spreekt het.

Als je naar haar kunst wil luisteren, dan leer je een kunstenaar kennen op zoek naar zuurstof, zuurstof om te kunnen leven. Haar kunst is voor Pascale Bentein een noodzaak. We zijn blij met die kunst kennis te maken.

Tekst en foto Kathleen Ramboer

INFO

https://www.instagram.com/pascalebentein

https://www.facebook.com/profile.php?id=100012544097063

[bos-] solo expo Pascale Bentein
Show Show DIY- gallery
Beverhoutplein 6 – Gent

woensdag 12/8: 14u-17u
donderdag 13/8: 14u-17u
vrijdag 14/8: 11u – vernissage vanaf 19u
zaterdag 15/8: 11u-17u
zondag 16/8: van 11u-15u