Olifanten van klei tot brons

De droom van Siska van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld wordt weldra in brons gegoten. Kunstpoort was met haar te gast in de kunstbronsgieterij De Clercq-Ginsberg Oostakker. Meteen was me duidelijk dat Siska graag en vlot praat. Een interview? Dat vond ze fijn.

Kunstpoort Een klassieke vraag: Hoe is het allemaal begonnen?
Siska van de Keere Schilderkunst was mijn eerste liefde. Later volgden creaties in papier maché en Powertex. Ik ben een autodidact. Mijn wijsheid haal ik uit boeken. 2007 was het jaar dat de klei zich aanbood. Ik volgde 5 jaar les bij Françoise Busin: ik leerde opbouwen met klei, glazuren, werken met oxides, pigmenten. Toen ik van dit alles weet had, ging ik in mijn eentje aan de slag. In 2015 was mijn eigen atelier met keramische oven van 60l een feit.

Kunstpoort Vanwaar de fascinatie voor de olifant?
Siska van de Keere Naast imposant is een olifant ook een familiedier. Hun sociale gedrag is heel bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant. Ze zijn uiterst vredelievend. Een matriarche neemt de leiding. Bij droogte delen ze water en voedsel. Iedereen helpt iedereen. Treuren om een dode olifant doen ze samen. Het mannetje leeft solo en zoekt de familie op om te paren.

Kunstpoort Welke olifant boetseer je: de Afrikaanse of de Aziatische en waarom?
Siska van de Keere Ongetwijfeld de Afrikaanse. Een Afrikaanse olifant is imposanter, majestueus, heeft karakter. Ik kan meer van mezelf in een Afrikaanse olifant leggen. Honderd procent realistisch maak ik ze niet. Een voorbeeld: oren worden nog groter om nadruk te leggen op het monumentale, statige en trotse karakter van het dier.

Kunstpoort Voel je soms de drang een ander dier te beeldhouwen? Zou dat geen uitdaging zijn?
Siska van de Keere Enkel op aanvraag boetseer ik een ander dier. Ik concentreer me het liefst op de olifant en wil bekend worden voor mijn olifanten. Ze zullen me blijven boeien door hun karakter, hun poses, het monumentale en ook door hun speels aspect. Dat levendige komt tot uiting in mijn beelden.

Kunstpoort Kan je wat meer vertellen over het productieproces? Ik merk veel kleurschakeringen op, hoe bekom je dit effect?
Siska van de Keere Pigmenten zorgen voor kleur. Er moet snel gewerkt worden want op de nog natte klei breng ik met een glazuurborstel de pigmenten aan. What you see is what you get. De kleuren veranderen niet meer.

Kunstpoort Je vertrekt vanuit je handen. Denk je veel na als je aan het beeldhouwen bent? Waar gaan je gedachten dan naartoe? Of ben je 100% gefocust en werk je intuïtief?
Siska van de Keere Ik werk 100% geconcentreerd, laat me door niets of niemand afleiden. Op de achtergrond speelt altijd muziek.

Kunstpoort Is je atelier de plaats waar je het gelukkigst bent?
Siska van de Keere Ongetwijfeld. Mijn atelier is voor mij een waar paradijs op aarde. Ik ben er 4 à 5 dagen per week creatief bezig. Deze plek hou ik zorgvuldig geordend en netjes. Belangrijk is dit bij de start van een nieuwe olifant.

Kunstpoort Belandt er soms een olifant in de prullenbak?
Siska van de Keere Slechts 2 maal is een olifant ontploft. Er zat lucht tussen de lagen. Ik gebruik steeds dezelfde chamotte-klei, ruwe klei met kleine steentjes in verwerkt. Ik ken de klei door en door. Dat vermindert het percentage mislukkingen.

Kunstpoort Weldra wordt je eerste olifant in brons gegoten in de kunstgieterij Declercq-Ginsberg, spannend!
Siska van de Keere Eindelijk, lang gewacht en eindelijk is het realiteit. Ik wilde overtuigd zijn van de kwaliteit van mijn beeldje. De voorbereiding is volop bezig.

Opmerking Binnenkort brengt Kunstpoort het productieproces van het bronsgieten in woord en beeld.

Kunstpoort Waar zijn je olifanten te zien? Ook in het buitenland?
Siska van de Keere Mijn olifanten zwerven tot over de grenzen heen. Ze zijn te zien in Duitsland, Nederland, Italië. De Italiaanse professionele schilder Giovanni Faccioni bezit drie van mijn olifanten.

Kunstpoort Zelf maak je realistische toegankelijke olifantenbeelden. Kan je hedendaagse, non-figuratieve kunst appreciëren?
Siska van de Keere Voor moderne kunst heb ik respect maar ik voel het niet aan. Hedendaagse kunst valt moeilijk te begrijpen.

Kunstpoort Voor welke beeldhouwers heb je bewondering? Of voor welke kunstenaar, schilder, tekenaar? Welke kunstrichting of stroming boeit je?
Siska van de Keere Als beeldhouwer bewonder ik Rodin en verder Degas, zijn pastels, schilderijen en beelden. Ze zijn niet perfect maar dat is niet van belang wel de kracht die ervan uitgaat.

Kunstpoort Wat is je het meest bijgebleven van je ganse carrière?
Siska van de Keere De dag dat Panamarenko een beeld van me kocht. Ik stelde tentoon tijdens de kasseifeesten te Zegelsem. Mijn olifanten vulden toen het altaar in de kerk. Panamarenko kwam toen over als een minzaam man. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek. Panamarenko ondertekende.

Kunstpoort Welk publiek wil je bereiken? Een kunstminnend publiek? Dierenliefhebbers?
Siska van de Keere Ik richt me niet speciaal tot dierenliefhebbers maar vooral tot kunstliefhebbers en mensen die beseffen dat de wilde olifant bedreigd is. Het aantal olifanten is de laatste jaren drastisch afgenomen door illegale handel in ivoor en stroperij.

Kunstpoort Samen met Siska hopen we dat de olifant niet alleen verderleeft in haar beelden maar ook nog waar te nemen is in de wildernis. Siska we wensen je nog veel succes!

Info
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere
Siska.van.de.keere@telenet.be
Kunstgieterij De Clercq – Ginsberg
www.bronsgieterij.be

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie op locatie kunstgieterij De Clercq – Ginsberg: Kathleen Ramboer
andere foto’s: Siska van de Keere

 

STRAF!

STRAF! artistiek sensibiliseringsfeest in het Hof van Beroep Gent

zaterdag 22 september 2018

STRAF! is een groot artistiek feest dat meer dan honderd vrijwilligers op de been bracht. Mensen uit diverse werelden geraakt door mensen met psychiatrische en justitiële problemen, verleenden belangloos hun medewerking. Hoofdgriffier aan het Hof van Beroep Gent Cathrina Van den Abeele ligt aan de oorsprong van deze samenwerking tussen justitie, de artistieke wereld, OBRA I BAKEN en Villa Voortman. STRAF! groeide uit dankbaarheid voor een vroegere mooie samenwerking.
Dirk Pauwels, theatermaker/-producent, één van de organisatoren: “Dit is een eerste project samen. Als er een vervolg komt dat weten we helemaal nog niet.”
Wim Haeck, coördinator villa Voortman en van de Beeldende kunst tijdens STRAF!: “Het is ons niet om de winst te doen. We zullen blij zijn als het project break-even is. STRAF! is een campagne om mensen die er vandaag niet kunnen of mogen bij zijn een stem te geven. Personen met een interneringsstatuut geven we een gezicht.”
Daar is de organisatie zeker in geslaagd. Het programma vertoonde uiteenlopende activiteiten: muziek, theater, literatuur, poëzie, performances, tentoonstelling beeldende kunst, noem maar op. KUNSTPOORT was aanwezig en pikte er enkele uit.

STRAFFE BEELDEN

Leo De Bock
scenarist, reporter, documentairemaker, sinds een vijftal jaar professioneel fotograaf
Leo De Bock bezocht Villa Voortman en fotografeerde de bezoekers; mensen met een ‘dubbeldiagnose’, een gecombineerde problematiek van middelenmisbruik en psychische moeilijkheden. De foto’s werden opgehangen in het kabinet van de Orde van de advocaten stad Gent. Door de portretten op te hangen tussen foto’s van Gentse Advocaten geeft hij deze mensen een gezicht. De bezoekers van Villa Voortman, ze worden geen patiënten genoemd, hebben ook een eigen verhaal, wensen en dromen.

Phille Deprez

“Fotografie kan je beter uitoefenen met je gevoel dan met je hersens. Dat is ook onberedeneerbaar, dat kun je alleen aanvoelen. …” (uit “De fotograaf-NL. Jurriaan Nijkerk)
Deze zin illustreert doeltreffend zijn foto ‘Zelfportret met vriend pijn Dag 1807’.

 

 

 

Sarah Westphal
stelt de vraag: “Hoe worden we fysiek en psychisch beïnvloed door een locatie?”
Foto ‘Gehim, Gestim, Gestein’

 

Sofie Muller
Haar beeld uit de reeks ‘Alabaster Mentalis’ bevond zich in cel 10. Deze ruimte, cel 10, was de uitgesproken plaats om de idee achter het werk te visualiseren. Het sculptuur, een geïsoleerd hoofd, toont op een rauwe maar ook poëtische wijze de fysische en psychische pijnen waar een mens aan blootgesteld is.

Ilse Selhorst
Het werk van Ilse Selhorst was te zien in een ruwe kelderruimte. Haar kleine tere werkjes, in fel contrast met de omgeving, bevinden zich op, in en onder betonnen stenen. Is dit een verwijzing naar een nostalgische muur die we opbouwen rond onze herinneringen, kindertijd? Het zijn poëtische schilderijen die zich aan je opdringen. Moeizaam probeer ik me in te leven in de wereld van deze werken. Het loont de moeite.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAFFE PERFORMERS

Merel de Vilder
Sommige onder jullie kennen Merel de Vilder Robier misschien nog als personage Bianca uit ‘Thuis’ de VRT reeks. Toch heeft Merel de Vilder veel meer in haar mars. Haar eerste theatertekst/dialoog is net als boekje gepubliceerd. Heden kiest ze resoluut voor het schrijven. Haar ogen stralen als ze me vertelt: “In feite heb ik altijd al geschreven, van toen ik klein was en slechts enkele letters kende. Nu kom ik voor het eerst met mijn teksten naar buiten.” Vandaag brengt ze haar dialoog ‘Le Petit Théatre de Fanny Ruubier’ met twee vriendinnen Ineke Nijssen en Leen De Veirman. ‘Een wreed en gruwelijk, lieflijk en bitterzoet liefdesliedje.’ volgens het programmaboekje. Tijdens de voorstelling weekt ze tal van emoties los bij het publiek. Haar voorstelling brengt ze in culturele centra en Bib’s.

Anna Dupon De Nederlandse Anna Dupon is net afgestudeerd aan de afdeling woordkunst conservatorium Antwerpen. Haar monoloog brengt ze in een kille zaal met licht dat doet denken aan een ziekenhuis en waar je als publiek je wat ongemakkelijk voelt. Deze locatie is volkomen terecht voor deze Wankelmoed. Na haar performance Wankelmoed heeft ze even tijd nodig om zich los te rukken van de voorstelling. Anna Dupon toont aan hoe moeilijk het is een psychische toestand onder woorden te brengen. Voor haar afstudeerproject verbleef ze 2 dagen per week 2 maanden lang in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië te Zoersel. Gesprekken die ze daar voerde en het dagboek van haar zus Sofia, die worstelde met een depressie, vormen het uitgangspunt van haar indringede vreemde monoloog Wankelmoed. Het stuk bracht ze al een viertal keer. “De tekst staat vast, er wordt niet geïmproviseerd” deelt ze me mee. Eén zin uit de voorstelling blijft me bij: “Ik wil naar huis. Beter worden is niet fijn.”

Haar eigen monologen schrijven en acteren dit is wat ze wil doen in de toekomst.

 

Julie Cafmeyer
Het theaterstuk ‘Is this porn? No, this is love.’ gaat over het verzanden van een relatie. Julie staat op uit de sofa en zegt: “Het stuk wordt met twee gespeeld. Ik kies een man uit het publiek om met me mee te spelen.” “Ik” zegt iemand in het publiek. Julie kijkt hem ernstig aan en zegt: “Ik zal kiezen.” Het wordt stil. Ze kijkt naar elke man in het publiek en pikt iemand uit. Een korte uitleg wordt gegeven en het loopt los.

Julie Cafmeyer, theatermaker, heeft charisma. Ze beheerst het publiek en trekt de aandacht naar zich toe. Makkelijk is het niet voor de tegenspeler. Een dialoog met duistere lichtheid. De man uit het publiek gaat volledig mee in het verhaal.
Op het einde van de voorstelling vertelt Julie over de recensies, over de brief van een toeschouwer. Schrik voor kritiek heeft ze niet. Een ontdekking.

STRAFFE POÊZIE

Dichter des vaderlands presenteert
poëzie: Els Moors, Laurence Vielle
pianoforte: Guy Van Waas

Zacht pianospel vult de zaal, niet zo vanzelfsprekend in een gerechtszaal. Twee dichters dragen hun teksten voor. Ingetogen volgt een select publiek de poëtisch-muzikale voorstelling HAYDN.

Graag citeert KUNSTPOORT een gedicht van Els Moors. Het maakt deel uit van een cyclus gebaseerd op de zeven laatste woorden van Christus. Die cyclus hoort bij de voorstelling HAYDN.

in deze bergen wil ik sterven
maar nog loop ik
op het hoofd
met mijn tenen in de mist

dit grauwe bos beeft onder mij
en kon ik de natte aarde bij de kachel zetten
binnendringen in de stormen
van t’heelal ooit alles in mij zuigen

met wijd gesperde open mond

ik zou voorover buigen
maar als ik ga liggen loopt de aarde
van me weg klein als een dwaalster

verdwijnt zij
in een grote stroom
Els Moors

STRAFFE STUKKEN

STRAF! nodigde alle Gentse musea uit een straf stuk uit hun collectie te selecteren.
Zo verraste het Gents Universiteitsmuseum ons met een selectie schedels uit de collectie forensische geneeskunde. Schoonheid zit soms in de minst voor de hand liggende ‘voorwerpen’.

Een namiddag lang dompelde KUNSTPOORT zich onder in de moeilijke problematiek van de geïnterneerde. Zelden krijgt het grote publiek die kans. Het is straf dat het team organisatoren van STRAF! hun bezoekers de neus op de feiten drukte. Misschien moet dit meer gebeuren?

 

INFO

Villa Voortman is een ontmoetingshuis voor mensen met een dubbeldiagnose
www.villavoortman.be/nl

OBRAIBAKEN Deze organisatie biedt ondersteuning op maat aan personen met een beperking. In hun deelwerking Ontgrendeld ondersteunen ze ondermeer geïnterneerde personen opgelsoten in de gevangenis of Forensisch Psychiatrisch centrum in Gent.
www.obrabaken.be/

 

tekst: Kathleen Ramboer
fotografie Eric Rottée en Kathleen Ramboer

BEST OF BOTH WORLDS

BEST OF BOTH WORLDS

Het beste van twee werelden. Wat onmogelijk geacht wordt in gedachten, transformeert kunst naar een werkelijkheid. Daarom brengt Galerie M te Mechelen http://www.galeriem.be/ twee kunstenaars samen. Twee persoonlijkheden. Twee onversneden talenten. Twee uitersten ook. Een expo waarin vloeiende lijnen van acryl en airbrush zich mengen met gebeitelde contouren van kunststof en brons. Geladen. Dynamisch. Sensationeel!

Herman De Winter – kunstschilder

Herman is een hedendaagse kunstenaar die woont en werkt in Thailand en er zijn werken in galeriën tentoonstelt.
Hij zoekt een weg door vormen, kleuren en lijnenspel. Het werk van Herman De Winter straalt een dynamiek uit die aansluit bij een werkelijkheid die nooit zichzelf blijft en waarin de kijker een eigen rol speelt.

Het werk van Herman is van het figuatieve schilderen geëvolueerd naar het abstracte met een zeer kleurrijk palet.
Het vormen van aparte vlakken en lijnenspel tot een harmonieus gestructureerd geheel geeft hem als impulsief gevoelsmens meer voldoening.
Herman is producent en katalysator van dit proces, via een métier, waarvan hij de technicitiet en ambachtelijkheid zeer hoog in het vaandel draagt.

Iedereen die met zijn werk in aanraking komt wordt erdoor geraakt en wordt erdoor getriggerd.

Guido De Vos – Beeldend kunstenaar

Kunstenaar Guido De Vos (Zottegem, °1953) is moeilijk in één hokje te plaatsen. Eerst begonnen als beeldend kunstenaar verlegt De Vos al snel zijn grenzen en schoolt zich bij in de schilderkunst en in zijn recentelijke passie, de fotografie. Het oog van de beeldhouwer blijft evenwel alom aanwezig. Even veelzijdig zijn de materialen waarmee de kunstenaar werkt: van brons tot polyester, van piepschuim tot epoxy. Ook in zijn fotografisch werk schuwt De Vos geen experiment of bewerking.

Op zijn zoektocht naar het ultieme beeld en de ultieme lijn maakt hij doorgaans gebruik van suggestieve, abstracte vormen. Toch slaagt De Vos er bijzonder goed in deze abstracte figuren uiterst tastbaar, herkenbaar en met veel gevoel op de wereld te zetten. Beelden van Guido De Vos omarmen de toeschouwer met emoties, spreken tot de verbeelding en laten nadenken over achtergrond en betekenis. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het menselijke zinnebeeld als rode draad doorheen het kleurrijke oeuvre van Guido De Vos is verweven.

De kleurenrijkdom van zijn werken weerspiegelt zich ook in andere bezigheden van de kunstenaar :tot vandaag is hij vaste curator voor de Zottegemse stadsbibliotheek in het Kasteel van Egmont en nauw betrokken bij het uitwerken van verschillende kunstroutes en tentoonstellingen

voor info zie http://www.galeriem.be/fairs–events
tentoonstelling van 1 september tot 16 september 2018
Galerie M
Kanunnik De Deckerstraat 56
2800 Mechelen (Belgium)

Videograaf: Bert VANNOTEN

Ideaal, de wasserette en de riso-print

Vandaag is de Gay Pride in Antwerpen. Op de Groenplaats en op de Grote Markt krijgt men de indruk dat alle toeristen van de wereld daar hebben afgesproken. In de Hofstraat is het iets rustiger. In de Oude Beurs heerst er stilte. Drie vrouwen, Emma, Fien en Juliane, zitten in het midden van de patio, omringd door een galerij van kolommen. Zachte muziek, strandstoelen, er heerst een vakantiesfeer.

Wat volgt is een interview met Emma, Fien en Juliane.

Ideaal, de wasserette en de millefeuille

Een tijdje nadat we de naam Ideaal gekozen hadden, merkten we op dat er in de buurt waar Emma woont een wasserette met de naam Ideaal “was” (lacht).”

 

Ideaal dekt heel veel verschillende soorten ladingen. Het is iets utopisch maar langs de andere kant ook voor iedereen iets heel persoonlijk, het is een streefdoel en tegelijkertijd wel moeilijk. Het heeft iets heel fris en misschien iets ludiek, iets heel dubbel. Want je kan Ideaal ironisch interpreteren omdat we net de moeilijkheden van jonge kunstenaars proberen overbruggen”

Ideaal, een kunstenaarscollectief?

Een collectief van kunstenaars bestaat al lang, van in de Griekse tijd tot de Russische revolutie. Het kent verschillende vormen afhankelijk van de periode en de behoeftes.

Het ideaal is ons als groep, als jong beginnende kunstenaars. Het ideaal om samen iets te kunnen organiseren en elkaar een beetje verder te helpen. We zijn van plan om na deze expo nog verder dingen te organiseren, er staan reeds vele ideeën klaarDit is een goede eerste test geweest in de veilige omgeving van GAST, een voorproefje van wat we daarna verder allemaal nog zullen opbouwen met kunstenaars. We trachten om bij elke tentoonstelling die we organiseren nieuwe artiesten te betrekken, zodat het dynamisch blijft.”

Ideaal, riso-print voor iedereen

“Wij hebben aan elke kunstenaar de opdracht gegeven om een werk of een print te maken rond het thema ideaal. We hebben “gerisoprint” op een machine die Emma thuis heeft staan, dat is een Riso-duplicator.”

“Het principe van een Riso printer werkt als een combinatie van een stencilmachine en gemechaniseerde zeefdruk. Het zit er een beetje tussenin. Er wordt een ontwerp gemaakt dat daarna per kleur apart wordt omgezet in grijswaarden. “Risografie-kleuren kan je nooit met een normale printer bekomen. Die kleurscheidingen worden één per één doorgestuurd naar de printer die dan een mastervel hiervan maakt. Eigenlijk een stencilvel, waar zeer kleine gaatjes worden in geprikt. Dit wordt over een inkt-drum geschoven, het papier gaat in de machine, over de inkt-drum en komt er terug uit met de stencilafdruk op het papier.”

“Enkele kunstenaars die meegedaan hebben, hadden nog geen ervaring met Risographie. Voor hen dus een goede gelegenheid om een nieuwe techniek te ontdekken. We hebben de kunstenaars bijgestaan in de vertaling van het ontwerp naar de printklare bestanden (pre press), om de eigenheid in hun werk zo goed mogelijk te weerspiegelen. Sommige kwamen kijken tijdens het drukproces, een interactieve samenwerking. Wat leuk is aan deze reeks riso-prints van uiteenlopende kunstenaars met verschillende achtergronden, is dat ze samen aan de muur een geheel vormen.”

Ideaal, de tentoonstelling

Voor de expo vonden we de kunstenaars binnen onze kennissenkring, vooral afgestudeerden van de Academie, van Sint-Lucas en ook van KASK  in Gent.”

“We maakten een selectie van werken die we inhoudelijk en vormelijk bij elkaar vonden passen. Werken die zowel illustratief alsook schilderkundig zijn en aansluiten bij eenzelfde beeldtaal.”

De tentoonstelling (met tentoongesteld werk van: Amber Andrews, Fien Jorissen, Sara Mertens, Juliane Noll, Jonas Sysmans, Gavin Vanaelst, Mia Syn, Emma Verhulst, Soetkin Verslype en Victoria Iranzo) was een succes met steun van de diverse artiesten die op deze manier ook onderling met elkaar in contact kwamen. We hebben veel lovende reacties ontvangen, zowel van kennissen als van mensen in het vak, scholen en andere organisaties. Er boden zich zeker perspectieven aan naar de toekomst toe”.
De laatste weekends hebben we een kleine bookshop georganiseerd om het project lopende te houden. Zo hebben mensen een reden om nog eens terug te komen en aanvullend werk en publicaties te ontdekken. Het einde van de tentoonstelling valt samen met de cultuurmarkt. Een gepaste manier om mooi IDEAAL (nr1) af te sluiten!”

 

De cultuurmarkt gaat door op de 27 augustus, ook bij Fameus : http://www.cultuurmarkt.be/2017/infomarkt/fameus

Ideaal: https://www.facebook.com/Ideaal-1792772057511011/

Tekst en Foto’s Eric Rottée

Bank Gallery Projects een galerie met engagement

Het is boeiend om een jonge kunstgalerij te volgen. Welke richting gaan ze uit? Naar welke kunstenaars gaat hun interesse? Welke stempel willen ze drukken op de steeds maar groeiende kunstmarkt? Een antwoord op deze vragen zocht ik bij Carl Uytterhaegen in zijn galerie Bank Gallery Projects.

Kunstpoort Je galerie heeft een wat ongewone locatie, is gesitueerd in een volkse buurt met als overbuur een moskee. Vanwaar die keuze?
Carl Uytterhaegen De locatie is puur toeval. De ruimte bood zich aan. De plaats maakt het verschil niet, de passage is niet belangrijk wel een openheid naar de straat, de buurt.

Kunstpoort Wat is voor jou de belangrijkste rol van een galeriehouder?
Carl Uytterhaegen Mijn voornaamste streven is mensen samen brengen: kunstenaars onderling en kunstenaars met hun publiek en curatoren. Ik bied kunstenaars een ruimte waar ze kunnen experimenteren. De bedoeling is uit deze ruimte te breken en andere locaties te verkennen.

Kunstpoort Op je site lees ik “Samenwerking, sociaal engagement en aandacht voor techniek staan centraal in de keuze van kunstenaars”. Hoe zie je dit sociaal engagement concreet?
Carl Uytterhaegen Voor deze zomer broed ik op een project. Graag wil ik de drempel verlagen, de galerie naar de buurtbewoners brengen. Aan vier Gentse kunstenaars vroeg ik om een artistieke interventie in (semi)publieke ruimtes van deze Gentse buurt, in de Bloemekeswijk en het Guislain. Werken in een openbare ruimte creëert een klankbord. Er is geen betere plaats dan de openbare ruimte om gedachten op gang te brengen. Reacties komen los ook van mensen die niet gewoon zijn na te denken over kunst of zelden musea bezoeken.

Kunstpoort Denk je dat de toeschouwer deze artistieke ingrepen zal waarderen, over zal spreken of willen begrijpen? Is kunst in de publieke ruimte elitair?
Carl Uytterhaegen Tijdens het project doet de galerie dienst als ontmoetingsplaats. De kunstenaars krijgen carte blanche de galerie te vullen met schetsen, beelden, teksten die de creatieve interventie verklaren. Hier gaan ze de dialoog aan met buurtbewoners, weken verhalen los, werken aan een zekere openheid. Belangrijk voor mij is dat de kunstenaar autonoom blijft. Er is geen vraag naar fysische participatie van het publiek.

Kunstpoort Waarom is voor jou dit sociaal engagement zo belangrijk?
Carl Uytterhaegen Een kunstenaar en galeriehouder moet verder kijken dan zijn eigen wereld. Zelf ben ik bezig met hernieuwbare energie en actief betrokken bij EnerGent. Burgers verenigen in hun streven naar een duurzame en klimaat neutrale samenleving, bewustmaken van deze uitdagingen is ons doel.

Kunstpoort Welke kunstenaars wil je vertegenwoordigen en promoten? Jonge kunstenaars of gevestigde waarden?
Carl Uytterhaegen Mijn bedoeling is een parcours af te leggen met een beperkt aantal opkomende kunstenaars. Af en toe een gevestigde waarde hierbij betrekken is onoverkomelijk. Er is een referentiekader nodig om jonge kunstenaars te duiden.

Kunstpoort Krijg je medewerking, financieel of structureel van de stad Gent? Heeft de pers enkel ruimte voor blockbusters in de cultuurhuizen of is er parallel ook aandacht voor kleinere initiatieven zoals van Bank Gallery Projects?
Carl Uytterhaegen Stad Gent heeft Gent Kunst in het leven geroepen. Er is een site en een publicatie die de Gentse kunst scene en de talrijke initiatieven in beeld brengt. Bank Gallery Projects is present in het volgend nummer. Subsidies voor het zomerproject zijn aangevraagd.

Kunstpoort Welk publiek wil je bereiken?
Carl Uytterhaegen Mensen die geïnteresseerd zijn in kunst, curatoren… Ik wil mijn ruimte waar deze zich ook mag bevinden uitbouwen tot een experimenteer- en ontmoetingsplaats. Met andere galeries wil ik graag samen werken, gemeenschappelijke projecten lanceren.

Kunstpoort Wanneer ben je volgens jou een ‘kunstkenner’?
Carl Uytterhaegen Een kunstkenner is iemand die kijkt en indrukken opdoet over een werk in relatie tot de wereld om zich heen. Kunst is tenslotte een deel van de maatschappij, een kroongetuige van zijn tijd.

Kunstpoort De afgelopen jaren zijn er werken van hedendaagse kunstenaars aan exuberante prijzen verkocht. Hoe bepaal jij de prijs van een kunstwerk?
Carl Uytterhaegen Ik wil toegankelijke prijzen. Ik werk met kunstenaars met een carrière in de startblokken en een beginnend publiek, dan kan en mag je niet direct die ongelooflijk hoge prijzen vragen. Dat is nefast voor een kunstenaar. Men brandt mensen te vlug op.

Kunstpoort De naam van je Gallery is Engelstalig, je hebt ook een ‘bijhuis’ in Vezelay, wil je ook de internationale markt bespelen?
Carl Uytterhaegen In de toekomst beoog ik een uitwisseling met kunstenaars uit Oost-Europa en Centraal Azië, los van het beurscircuit, een confrontatie met kunstenaars en kunst uit bijvoorbeeld Georgië, Roemenië.

Kunstpoort Denk je binnen tien jaar nog deze galerie te runnen? Kijk je met een blik op de toekomst? Wat is je ultieme droom?
Carl Uytterhaegen Mijn galerie is niet locatie gebonden. Wat ik hier waarmaak kan ik overal. Later zie ik een uitwisseling met andere steden wel zitten.

Bank Gallery Projects
Francisco Ferrerlaan 445, 9000 Gent
www.bankgalleryprojects.com

Anything Can B_A Car – Karel Verhoeven

 

Tekst en foto Kathleen Ramboer

 

Guilherme De Oliveira opent de deuren voor kunst

Guilherme opent voor Bert de cameraman en mezelf de zware deur van de Oude Beurs te Antwerpen. Het is zaterdag 7 juli 14u. De tentoonstelling GRIEF + FAPONYTAILS is klaar voor nieuw publiek. Deze eerste GAST tentoonstelling in de Oude Beurs met als curator LOODWIT is een initiatief van Fameus.
Guilherme toont op een overvolle muur een gekke wereld op de rand van waanzin, met hysterische en paranoïde figuren. Cynisme en humor zijn nooit ver weg. Sloganeske teksten schreeuwen je toe. Hier wordt nagedacht.

Spontaan komt een gesprek op gang.

KUNSTPOORT De naam klinkt niet echt Vlaams. Welke roots heb je?
Guilherme Ik ben Braziliaan, 22 jaar, woon en werk in Antwerpen. Ik studeerde aan Sint-Lucas en behaalde een bachelor schilderkunst en een master vrije kunst. Vorig jaar ben ik afgestudeerd.

KUNSTPOORT  Ben je veel met je kunst bezig?
Guilherme Ik heb een fulltime job als kunstenaar en ben aan LOODWIT, een platform voor jonge beloftevolle kunstenaars, verbonden. Zelf ben ik het project UNDRxGRND gestart. Jonge afgestudeerde kunstenaars willen netwerken, tentoonstellen, publiciteit maken. Als groep kunnen we de kosten delen. Samen staan we sterk. Ik hoop op aandacht van en in de media, zoek nog mogelijkheden dat te concretiseren. De ganse opzet staat nog in zijn kinderschoenen.

KUNSTPOORT Je schilderkunst lijkt me sterk grafisch.
Guilherme De werken in deze tentoonstelling hebben inderdaad een grafische look en zijn weinig kleurrijk. Werken in meer uitbundige kleuren zie je op mijn site.

KUNSTPOORT Taal, woorden maken deel uit van je werk. Een woordje uitleg?
Guilherme Met mensen communiceren is belangrijk voor me. Eerst was er het narratieve nu combineer ik beeld met woord, taal als tekenkunst.

KUNSTPOORT Ik zie hier woorden die me totaal vreemd zijn.
Guilherme Ik gebruik onder andere de Japanse taal. Voor mij is Japans een Alien taal. Nederlands was dit vroeger ook voor mij. Woorden TUPI gebruik ik ook.

KUNSTPOORT Welke taal is TUPI?
Guilherme Het is een dode taal van een Zuid-Amerikaanse indianenstam.

KUNSTPOORT Waarom gebruik je deze vreemde woorden? Bijna niemand begrijpt ze.
Guilherme Ik laat veel over aan de verbeelding. De kijker mag een eigen interpretatie geven aan de woorden. Ze mogen mijn werken verhalen. Wat ik wil is dat mijn werk een mens gelukkig maakt.

KUNSTPOORT En het maakt ons gelukkig. Als ik naar het werk kijk krijg ik een kinderlijke blijheid over me. De fantasievolle wereld van Guilherme De Oliveira spreekt me duidelijk aan.

INFO

http://www.de-gui.info/
www.loodwit.be
www.fameus.be
https://www.undrxgrnd.com/

Tekst en foto Kathleen Ramboer

Het zomert kunst in de Oude Beurs te Antwerpen

Achter een grauwe deur schuilt een leegstaand historisch erfgoedpand. Na een donkere gang is daar plots het zonnige binnenplein. Een plein dat schreeuwt om restauratie. Niet alleen duiven voelen zich er thuis maar ook, van 1 mei tot 15 september, vele kunstenaars. Hier hadden we een afspraak met Shamisa, medewerkster van de amateurkunstenorganisatie Fameus. Fameus pakt de leegstand van dit historische gebouw aan. Zij organiseren er voor de tweede maal hun project GAST.
Shamisa breekt het ijs door ons een koel drankje aan te bieden op deze hete zonnige zaterdag. Het gesprek kan beginnen.

Kunstpoort Kan je ons iets over de organisatie Fameus vertellen? Is die specifiek aan Antwerpen verbonden?
Shamisa Fameus ondersteunt iedereen die in zijn vrije tijd gepassioneerd bezig is met kunst in Antwerpen en haar districten. Onze missie is ervoor te zorgen dat elke kunstenaar de nodige ruimte, ondersteuning en inspiratie krijgt.

Kunstpoort Het project is grootschalig en richt zich tot kunstenaars van alle disciplines. Kan je ons wat meer uitleg geven over dit project?
Shamisa Tijdens de zomermaanden resideren hier een aantal kunstenaars. Tijdens GAST kunnen ze elkaar ontmoeten, creëren, experimenteren, groeien en met hun werk naar buiten komen. Er komt ook een toonmoment met werk van de residerende kunstenaars. Heb je interesse in andere culturen? Of wil je Nederlands oefenen door samen te zingen? Ook dit is GAST: plezier, vriendschap, muziek en dans. De Oude Beurs wordt één grote artistieke broedplaats.

Kunstpoort De hoeveelste zomer wordt dit evenement georganiseerd?
Shamisa Dit is de tweede editie.

Kunstpoort Er is een samenwerking met allerhande organisaties. Waarom deze samenwerking?
Shamisa Andere organisaties die nieuw leven in deze Oude Beurs blazen zijn: kunstZ – ONS Huis – KOP – AYO – Kauwgurk – Stadsmagazijn. We verkiezen een samenwerking met deze organisaties om te diversifiëren. We houden er niet van altijd in hetzelfde cirkeltje rond te draaien. Nieuwe ideeën zijn welkom. Samen staan we sterker.

Kunstpoort Ergens las ik de boodschap dat de leeftijdsgrens voor residerende kunstenaar 30 jaar is. Waarom deze leeftijdslimiet?
Shamisa Ondertussen is dat veranderd. De jongste deelnemer is 20 jaar, de oudste 79.
Kunstpoort Toch wel een respectabele leeftijd!

Kunstpoort De kunstenaars dienden hun kandidatuur in voor een residentie. Wie maakte de keuze tussen de talrijke gegadigden?
Shamisa Fameus en de andere organisaties maakten de selectie, niet echt personen uit de kunstsector. Wij willen geen kwaliteitslabel zijn. Van belang is dat kunstenaars de mogelijkheid krijgen tot experimenteren, netwerken. We geven ze groeikansen door een werkruimte te geven, een toonmoment, een expo. We helpen hun artistieke dromen waarmaken.

Kunstpoort Betekent Gast een springplank voor de kunstenaars?
Shamisa Dat kan alhoewel de kunstenaars die nu resideren al goed bezig zijn.

Kunstpoort Volgen jullie verder de deelnemende kunstenaars van Gast na het project?
Shamisa Jazeker. We nodigen ze ook uit voor andere projecten. Enkelen kunnen later misschien coachen.

Kunstpoort Wanneer vind je Gast geslaagd? Wat is jullie streefdoel?
Shamisa Wij hopen dat de kunstenaar zelf tevreden is, dat deze residentie van betekenis is voor zijn werk. Als de organisaties tevreden zijn over de creatieve gasten en de kunstenaars over de organisaties, dan is ons opzet geslaagd.

Kunstpoort Krijgen jullie financiële of logistieke steun van de stad Antwerpen en/of de Vlaamse gemeenschap?
Shamisa We krijgen een stedelijk budget, niet van de Vlaamse regering.

Kunstpoort Dan is er ook nog De Opsluiting.- Fameus en JongDOEK sluiten creatieven (acteurs, muzikanten, dansers, beeldende kunstenaars, videokunstenaars…) 3 en 4 augustus 2018 op voor hun uitdaging van het jaar: De Opsluiting. Veertig jongeren in 4 groepjes overnachten in het MAS, Het Vleeshuis, Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience of het FOMU in Antwerpen. Samen met een professionele coach boksen ze een toonmoment van 20 minuten in elkaar. – Wat is de bedoeling?
Shamisa De museale omgeving werkt ongetwijfeld inspirerend. Op zaterdag 4 augustus tijdens de museumnacht is er een toonmoment. Hierdoor bereiken de artiesten een talrijk publiek. Interesse voor hun kunst gaat pieken.

Kunstpoort De Oude Beurs Antwerpen is één zomer lang het toneel van bruisende activiteiten rond en voor kunst. Ongetwijfeld vinden hier interessante ontmoetingen plaats tussen kunstenaars, curatoren, coaches en publiek. We wensen Fameus nog 2 verrukkelijke zomermaanden.

AGENDA
wat nog komen moet

13 jul – 19u: Vernissage Albert Roelant
2 aug- 19u: Vernissage IDEAAL
4 aug Museumnacht toonmoment De Opsluiting
26 aug: Cultuurmarkt
31 aug: Stønd leeg
1 sep: Stønd leeg
9 sep: Open Monumentendag
11 sep: Vernissage Rite de passage

Hou vooral de Facebookpagina van Gast in de gaten voor al deze unieke momenten!
https://www.facebook.com/fameusnieuws/

​ADRES

Hofstraat 15, 2000 Antwerpen

FAMEUS

info@fameus.be
#fameusantwerpen
http://www.fameus.be

 

tekst en foto Kathleen Ramboer