CONTOUR Biënnale 2019 NONA Mechelen

De Contour Biënnale is een vaste waarde tot ver buiten België. Een uniek platform voor al wie belangstelling heeft voor bewegend beeld. Tijdens de negende editie zijn ecologie, ongelijkheid, inkrimping , solidariteit en racisme de grote thema’s die in de films, installaties en performances van de geselecteerde kunstenaars aan bod komen. Ook de stad Mechelen en haar bewoners blijven de inspiratie voor de projecten, net als de recente koloniale geschiedenis van België.

In Contour Biënnale 9: Coltan as Cotton daagt curator Nataša Petrešin-Bachelez het biënnale-format uit. Wat kan een biënnale vandaag zijn? En hoe kunnen we dit duurzaam organiseren? Contour Biënnale 9 wordt daarom een langgerekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt. Drie grote publieke momenten en verschillende tussentijdse presentaties vormen daarbij de ruggengraat. Ze vinden plaats op 11-13 januari, 17-19 mei en 18-20 oktober 2019.

Contour Biënnale 9 is een organisatie van Kunstencentrum Nona Mechelen.

Nataša Petrešin-Bachelez is een onafhankelijk curator, redacteur en schrijver. Als curator was ze betrokken bij projecten en tentoonstellingen als Show me your archive and I will tell you who is in power met Wim Waelput bij Kiosk in Gent (2017), Let’s Talk about the Weather in het Sursock Museum in Beiroet en het Times Museum in Guangzhou met Nora Razian and Ashkan Sepahvand (2016 en 2018), Resilience tijdens de triënnale voor hedendaagse kunst in Ljubljana (2013) en transmediale.08 in HKW, Berlijn (2008). Ze was codirecteur van Les Laboratoires d’Aubervilliers (2010–2012) en medeoprichter van het netwerk Cluster. Petrešin-Bachelez was hoofdredacteur van het online platform L’Internationale (2014-2017) en van Manifesta Journal (2012–2014).

De eerste van de drie weekends, de drie fasen, is afgestemd op de fase van de wassende maan. Het is het moment dat volgt op de Nieuwe Maan. Tijdens drie dagen zullen lezingen, performances, voorstellingen, filmvertoningen, installaties en discussies ingaan op de thema’s en associaties die te maken hebben met een toestand die net voor het moment van voltooiing plaatsvindt, van een fase in volle gang en groei. Meer concreet is de insteek het verleden van België, en hoe dat de kiem in zich draagt voor onze tijd. Vanuit het hedendaagse België worden specifieke vragen gesteld: wie schrijft de geschiedenis van kolonisatie en migratie? Wie strijdt voor dekolonisatie? En wie creëert een toekomst voor zwarte gemeenschappen binnen Europa?

Voor meer info over de programmatie zie link
https://www.contour9.be/nl/contour/

Videograaf: Bert VANNOTEN

Nine visions of Brussels: Bruxelles ma belle! Bruxelles attends-moi j’arrive

Een zee van mensen in Jazzcafé l’Archiduc. Aan de rechter kant is er een jazz band een concert aan het voorbereiden.Toen ik naar België kwam, raadden de lokale mensen me de bar l’Archiduc aan. Het was er aangenaam vertoeven. Toch was ik verwonderd hoe de wijk naast de Beurs er zo verschrikkelijk kon uitzien. De gebouwen waren aan het verkommeren.

Vandaag, 30 jaar later, is het één van de meest florerende wijken van Brussel.

Daar zal ook het toekomstige administratieve gebouw van de stad Brussel gevestigd worden.

Politieke wil

Yolaine Oladimeji, medewerkster van de stad Brussel en verantwoordelijk voor Streetart: “In 2013 werd een project in het kabinet van de Schepen van Cultuur, Karine Lalieux, opgezet. Het project kende een langzame start. In 2017 raakte het in een stroomversnelling. In 2018 hebben we meer dan 20 projecten ondersteund. Het doel was en is nog steeds een openluchtmuseum op te richten om Streetart en de hedendaagse kunst toegankelijker te maken voor de bevolking. De kunstenaars zullen er ook de mogelijkheid krijgen om vrij en toch wettelijk Streetart te tonen, een kunstvorm die heel populair is”.

“Nu krijgen we organisaties zoals het Justitiepaleis of zelfs privé-ondernemingen over de vloer. Ze vragen onze hulp om een deel van hun gebouwen te beschilderen.”

“Nine visions is één van de vier projecten waarvoor dit jaar een projectoproep werd gelanceerd door de stad Brussel.” Het is de uitvoering van 9 kunstwerken op een van de vier omheiningen rond de bouwplaats van het toekomstige administratieve centrum van de Stad Brussel.

Brussel in beweging: Nine visions

Yolaine: “Het is de eerste keer dat wij een onderwerp opleggen. Brussel beweegt en verandert enorm. Het toekomstige administratiegebouw zal dat uitstralen en op die wijze kwam het onderwerp tot stand.”

Elke kunstenaar/kunstenares heeft zijn/ haar visie.

Patrick Croes (Aka Jelly Fish): “Ik wilde een meerwaarde aan de stad geven door haar diversiteit in de verf te zetten. De personages op mijn schilderij zijn de mensen die men in Brussel ontmoet.”

Ted Nomad: “Ik wilde de jeugd naar de voorgrond brengen, want zij is de toekomst!”

Marion Demeulenaere: “Twee maanden geleden begon ik illustraties over Brussel te maken. Toen ik over het project hoorde dacht ik: super, ik kan mijn tekeningen in de praktijk brengen.”

Yolaine: “ We hebben ongeveer 80 dossiers ontvangen. Met het selectieteam hebben we geprobeerd negen visies te onderscheiden die ook verschillen in techniek en vorm. Sommigen zijn meer illustratief, anderen eerder figuratief, maar ook de abstracte benaderingen zijn vertegenwoordigd. Allen gefocust op de vraag: wat betekent Brussel?”

Kunstenaars en voorbijgangers communiceren

Die zaterdagnamiddag regent het in de Kiekenmarktstraat. De kunstenaars hebben gans het weekend de tijd om hun werk te realiseren.

“Morgen kom ik om zeven uur” Ze stond op de wachtlijst. Op vrijdag werd ze verwittigd dat ze geselecteerd was. “Snel het materiaal kopen en nu ben ik hier” zegt Lucile van Laecken.

Voetgangers stoppen en kijken nieuwsgierig naar “the making of”. Er heerst een goede sfeer bij de kunstenaars die welwillend hun werk toelichten.  

De volgende donderdag om 17 uur regent het nog altijd. Lampen hangen boven de houten panelen. Niet iedereen stopt om te kijken, op deze werkdag zijn het vooral toeristen die belangstelling hebben, die hebben meer tijd. Het is leuk langs de kunstmuur te flaneren en hier en daar halt te houden. De kunstwerken zijn zo verschillend dat er altijd een verrassing wacht.

Yolaine: “Ik ben heel tevreden met het resultaat. Het was bijzonder leuk om de kunstenaars te ontmoeten. De diversiteit van de deelnemers is duidelijk te merken, maar één ding hebben ze zeker gemeen: hun liefde voor Brussel. Soms hebben wij – Brusselaars – de tendens om de stad te bekritiseren. De positieve kijk op de stad van de kunstenaars, waaronder enkele buitenlanders, heeft me echt deugd gedaan.”

“Je vais continuer si on me donne l’opportunité” zegt Marion

Over het toekomstige gebouw

Daarnaast wil de Stad Brussel ook animatie voorzien op de gevels van de gelijkvloerse verdieping buiten de openingstijden van het Administratief centrum (verlichting, tentoonstelling, informatie,…).” (Tekst, gepubliceerd op de website van de Stad Brussel).

Wat na het project?

“Ik doe projecten een beetje overal in Europa.” “Ik zal mijn werk op tolerantie richten.” Ik doe geen kunstwerk meer zonder toestemming of opdracht.”

Het vervolg

Yolaine:” We hebben veel kunstenaars ontdekt, we bewaren ze in onze databank en misschien zullen we hen voor andere projecten contacteren.” “Wat wij missen zijn Vlaamse kunstenaars, dus dit geldt als een oproep naar hen toe!”

https://parcoursstreetart.brussels/

Ted Nomad: http://tednomad.com/

FIMO: http://fimow.com/, https://www.instagram.com/fimow/

Patrick croes (aka Jelly Fish): https://www.patrickcroes.com/  https://www.facebook.com/croespatrick/

Marion Demeulenaere: https://www.facebook.com/ateliertonpiquant/

Lucile Van Laecken: http://lucilevanlaecken.com/

Berrekki: https://berrekki.com/about-him/

Pierre Bolide: http://www.pierrebolide.fr/

Lolo fonico: https://www.facebook.com/lolo.fonico

Dake 25: https://www.dake25.com/

Tekst & Foto’s Eric Rottée

15 Beeldhouwers bevolken de oude stadsbibliotheek te Gent

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent

Van 7 december tot 30 december organiseert Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg voor de tweede maal een Pop-up Ginsberg-Lecleir. De oude Gentse stadsbibliotheek aan het zuid is ditmaal de uitverkoren locatie. De kunstenaars zijn divers maar één ding hebben ze gemeen: allen verkiezen ze het vakmanschap van de Kunstgieterij Declercq-Ginsberg om hun beelden in brons te gieten. Velen zijn er kind aan huis. Een dialoog tussen ambachtsman en kunstenaar is nooit veraf. Kunstenaars kunnen er hun geesteskind op de voet volgen, van mal tot afwerking. Ook de partners Dimitri en Jimmy zijn creatieve duizendpoten en beeldhouwers.

Kunstpoort ging een kijkje nemen en ontmoette een aantal beeldhouwers. Graag stellen we enkele kunstenaars en hun werk voor.

 

Jimmy De Clercq

Jimmy De Clercq, met een zwak voor fotografie, luchtvaart en beeldhouwkunst, runt samen met Dimitri Ginsberg de bronsgieterij. Passie, ervaring en vakmanschap blijken 3 pijlers waarop zijn kunstenaarschap steunt. Zijn beeldhouwwerken verraden een buitengewone interesse voor de luchtvaart. De jongensdroom, eens piloot worden, is nu realiteit. Zijn Icarus is geen gewone of klassieke verbeelding maar een eigentijdse ludieke superheld met een vleugje humor.

www.bronsgieterij.be

Dimitri Ginsberg 

Het werk van Dimitri Ginsberg, zakenpartner van Jimmy De Clercq verraadt pakken fantasie. Zijn kunst ontstaat uit een geniale creatieve flits, inspiratie van het moment. Een eenvoudige kniptang, een oud sokkeltje… recupereer materiaal… neemt hij mee in een nieuw verhaal, in een fantastische droomwereld gekruid met ironie. Heel even denk ik aan Salvador Dali maar neen laten we niet vergelijken een ‘Ginsberg’ is uniek.

www.bronsgieterij.be

 

Annabelle Schatteman

studeerde in Gent, Shangai, Den Haag en werkt in Den Haag.
Na de uitputtingsslag van performances met maskers besloot ze te beeldhouwen. In de Pop-up galerie toont ze onder andere beelden uit de reeks Beyond, illustratie van het thema: het paradoxale in de vrouw, ze is heldin en moeder. Als moeder mag en kan je geen zwakte tonen. Enkel bij een werk van Botticelli zie je een andere vrouw. Bij de annunciatie van de Engel Gabriël aan Maria merk je een –neen- van Maria. Eerst boetseerde Annabelle de sculpturen van de reeks Beyond in klei om ze later in brons te laten gieten. Het polijsten geeft de beelden een goudglans.


www.annabelleschatteman.com

Geert Van Rysseghem

heeft een gevarieerde levendige carrière achter de rug in verschillende sectoren, in binnen- en buitenland, sectoren die toch ergens elkaar raken en blijk geven van een enorme creativiteit. Voeding, architectuur, meubelontwerpen, wooninrichting… Geert Van Rysseghem heeft een overvol visitekaartje. Zijn Zwevende werken en Art with holes tonen de architect in hem. De kunst van Geert Van Rysseghem is toegankelijk, zo heb je zijn bronzen sculpturen met als rode draad ‘beweging en sport’, Vintage cars en Masker portretten. 40% tot 50% van zijn tijd is hij beeldhouwer. Resultaat: zijn kunst toont maturiteit.


www.pieceunique.be   www.archion.be

Kristin Van Tuyne

probeerde een aantal technieken uit, volgde vele opleidingen, tekenen, schilderen en keramiek om uiteindelijk bij het beeldhouwen te belanden. Het vrolijke aspect van haar schilderijen, lieve kleurrijke tafereeltjes met kinderen en jonge vrouwen vind je ook terug in haar bronzen beelden. De titels spreken voor zich: Dansend meisje – Klein meisje – Knielend meisje.


www.kristinvantuyne.be

Tony Mussche

studeerde fotografie maar brons is zijn passie. Geen wonder want Tony Mussche werkte zes jaar als zandvormer en bronsgieter bij de toenmalige Bronsgieterij Schellynck-Ferbuyt, nu Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg. Voor zijn realisaties komt hij er nog geregeld over de vloer.
Tony Mussche werkt vanuit de verbeelding. Voorstudies maakt hij niet. Zijn inspiratie put hij uit het leven, vallen en weer opstaan. Niet alleen brons maar ook ijzer en keramiek zijn voor hem boeiende dragers om wat binnenin borrelt, vorm te geven.
‘Don’t think about making art, just get it done. Let everyone else decide if it’s good or bad, whether they love or hate it. While they are deciding, make even more art’ Andy Warhol, lees je in zijn presentatieboekje.

https://www.facebook.com/Madebytony-251838351940742/

 

Rik Haezebrouck

woont in Frankrijk, is schilder, beeldhouwt slechts sinds een drietal maanden. Om zijn gevleugelde beelden te begrijpen hoef je enkel de titels te lezen. The motion of failure – The motion of effort..
een omschrijving neergepend door Rik Haezebrouck

Gestolde beweging

Onvolkomen gevoel
van kracht
in figuren.

Voorbij de actie
komt de rust.

 

Rik.haezebrouck@gmail.com

Siska Van de Keere

Scheppen met de handen was een jeugdige droom van Siska van de Keere. Haar ouders dachten aan een andere opleiding. En kijk decennia later creëert Siska van de Keere toch keramiekolifanten in haar eigen atelier te Parike, de Vlaamse Ardennen. Haar eerste beeld, een olifant is pas in brons gegoten.
Haar beelden zijn Afrikaanse olifanten, groot en klein, in beweging, stilstaand… alle mogelijke variaties. Vanwaar die fascinatie voor de olifant?  Siska: De olifant is niet alleen imposant maar ook  een familiedier. Hun sociale gedrag is bijzonder. Mensen kunnen in veel gevallen een voorbeeld nemen aan de olifant.
Wat haar het meest is bijgebleven in haar carrière? Siska: De dag dat Panamarenke een ‘Olifant’ van me kocht tijdens een tentoonstelling in Zegelsem. Eveline Hoorens schreef een tekst in mijn gastenboek, Panamarenko ondertekende met zwier.
De wilde olifant is bedreigd door stroperij, Siska bewaart de olifant voor de toekomst.


facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

De andere kunstenaars die tentoonstellen zijn:
Roger Pintens
Ina Marcus
Dirk De Keyzer
Mireille Robbe
Stefaan Wouters
Patricia De Vulder
René Logeais

Proficiat aan Dimitri en Jimmy voor dit schitterend initiatief: een tentoonstelling die beeldhouwkunst op een voetstuk plaatst. Kunstpoort wenst alle kunstenaars een geïnteresseerd publiek.

INFO

Pop-up Ginsberg-Lecleir II Gent
Oude bibliotheek Gent Zuid
Woodrow Wilsonplein
9000 Gent
van vrijdag 7 tot zondag 30 december 2018
gesloten op maandag en dinsdag
van 14u tot 19u

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
http://www.bronsgieterij.be
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)

 

Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
tekst Kathleen Ramboer
fotografie Bernadette Van de Velde

 

 

 

 

 

 

 

Ilde Cogen, een interview

Gesprek met Ilde Cogen van LOODWIT
een niet commercieel platform voor jonge kunstenaars

LOODWIT is ontstaan als een onafhankelijk, niet commercieel initiatief van één vrouw Ilde Cogen. Ilde Cogen geeft jonge, beginnende kunstenaars een duwtje in de rug. Hoe en waarom ze dit doet daar was ik benieuwd naar.

Kunstpoort Uit welke behoefte is LOODWIT gegroeid? Hoe jong is je kunstenaarsplatform?
Ilde Cogen Jaarlijks bezocht ik afstudeerprojecten van de kunstscholen. Altijd opnieuw zag ik massa’s talent verdwijnen in de anonimiteit, wegdeemsteren in één of andere job ten brode. Uit deze frustratie ben ik LOODWIT in april 2017 opgestart. Ik had geen flauw idee hoe zwaar de ‘job’ ging worden. Ik heb nu 36 kunstenaars onder mijn vleugels. Loodwit staat er niet van vandaag op morgen. Neem daar mijn fulltime job als grafisch vormgever bij en je beseft hoe moeizaam het gaat. Het is een project dat je moet opbouwen.

Kunstpoort Is er iets in hun jonge kunst dat je aantrekt? Heeft de laatste lichting kunstenaars een andere aanpak, gebruiken ze ander materiaal? Verschillen de werken als het om de inhoud gaat bij die van vroeger?
Ilde Cogen De pas afgestudeerden hebben een frisse kijk op kunst. Vaak hebben ze nood aan meerdere materialen, cross-over kunst. Videokunst als massamedium is voor hen een belangrijk artistiek middel.

Kunstpoort Hoe promoot je je kunstenaars, welke acties onderneem je?
Ilde Cogen Kunst is er om getoond te worden. Jonge kunstenaars moeten de mogelijkheid hebben naar buiten te treden. Galeries staan niet te trappelen om pas afgestudeerden een podium te geven. Daarom zoek ik tentoonstellingsruimten. Dat kan om het even wat zijn: van wijnbar, eethuisje tot een echte expositieruimte. Kortom toegankelijke plaatsen waar veel mensen samenkomen. Kortgeleden kon ik werken tentoonstellen in een co-working space waar een gemengd publiek over de vloer komt. Dat was een groot succes. In Brussel wandelde ik voorbij het Vlaams bureau voor Toerisme en trok meteen mijn stoute schoenen aan. Op mijn vraag er jonge kunst tentoon te stellen reageerde men positief. Ik zoek niet klassieke ruimtes op en geef zo jonge kunstenaars een platform.

Kunstpoort Vinden de kunstenaars deze ruimtes geschikt?
Ilde Cogen Sommige willen absoluut niet in een wijnbar of coffeeshop exposeren andere vinden het net leuk.

Kunstpoort Wat is het verschil in motivering, manier van werken tussen een Galerie en Loodwit?
Ilde Cogen Motivatie, werking is gelijklopend maar galerijen zijn Big Business, ik werk niet commercieel, uit passie voor de kunst.

Kunstpoort Toch krijg je ongetwijfeld met het financiële te maken. Hoe los je dit op? Hoe kom je uit de kosten?
Ilde Cogen Ik vraag een kleine percentage op de verkoop. Soms vindt een koper de vraagprijs nog te hoog dan ben ik zelfs geneigd mijn percent af te staan. Ik werk low budget, zoek betaalbare ruimtes. Onlangs was ik curator voor GAST een initiatief van de amateurkunstenorganisatie FAMEUS. De brochure voor deze tentoonstelling printte ik zelf op 50 exemplaren. Wie weet wordt dit ooit nog een collectors item? Ik werk break-even. De kunstbeurzen zoals BAD zijn voor mij nog niet haalbaar. De prijzen voor een stand rijzen de pan uit. Waarom start de kunstwereld niet meer kleinschalige projecten op? Een goed initiatief is het Rivoli-gebouw aan de Bascule/Waterloosesteenweg pal op de grens van Elsene een pleisterplaats voor hedendaagse kunst. Met meer inkomsten zou ik nog meer kunnen verwezenlijken voor mijn kunstenaars.

Kunstpoort Je wil een opstapje betekenen voor kunstenaars gespecialiseerd in allerlei disciplines: schilderijen, juwelen, keramiek… Welke discipline vind je het moeilijkst om aan de man/vrouw te brengen?
Ilde Cogen Juwelen verkopen het moeilijkst. Zo zijn er de sieraden van Loodwit kunstenares Dabin Lee die refereren naar het testen van cosmetica op dieren. Belangstelling is er maar weinig verkoop. Nederland en Duitsland staan hier meer voor open. Conceptuele juwelenkunst daar is Vlaanderen niet klaar voor. Zelf ontwerp en maak ik juwelen en heb weet van het probleem. Ken je Octave Vandeweghe? Dat is één van mijn favoriete kunstenaars. Wie? Octave Vandeweghe is een jonge kunstenaar die werkt met edelgesteente. Hij belandde in 2017 op de shortlist van de Design Awards van ‘Wallpaper Magazine’.

Kunstpoort Eén van je kunstenaars, Emma Van Roey, stelde in juni 2017 tentoon in het SMAK, ‘Uit de Collectie How beautiful  it is and how easily it can be broken’ Ben je trots dat deze kunstenares één van de kunstenaars van Loodwit is? Hoelang werk je al met Emma Van Rooy? Gaan de prijzen nu de hoogte in?
Ilde Cogen Emma Van Roey hoort bij de drie eerste kunstenaars die ik contacteerde. Ik werk met haar samen sinds april 2017. Voor de afname hoef ik haar werk niet te promoten. Ze maakt kunst weinig geschikt voor verkoop. Haar installaties hebben te maken met verval en groei. Tijdens haar master studeerde Emma Van Roey af met een in situ installatie van 2 ton zand, draad en rest hout die ze verzamelde. Net als water heeft zand een ongrijpbaar karakter. Emma is gefascineerd door het idee van tijd, hoe we tijd kunnen ervaren tegenover een grotere wetenschappelijke benadering van een tijdssysteem, onze ‘kloktijd’. Emma resideert nu aan de Jan van Eyck Academie te Maastricht.
Sara Greet Gilis, nog een Loodwit kunstenares, mocht een video installatie tonen in het MUHKA tijdens de museumnacht 2018 te Antwerpen. Dat motiveert me en bewijst dat ik op de goede weg ben.

Emma Van Roey in het SMAK te Gent – foto Dirk Pauwels

Kunstpoort Heb je een jong koperspubliek? Vinden mensen die regelmatig kunst kopen zoals verzamelaars  ook de weg naar Loodwit? Zijn jonge mensen bereid een behoorlijke som uit te geven voor kunst?
Ilde Cogen Mijn koperspubliek zijn voornamelijk veertigers. Jonge mensen voorzien weinig budget voor kunst niet omdat ze geen interesse hebben maar niet kapitaalkrachtig zijn. Een aantal kopers komen terug.

Kunstpoort Je werkt voltijds als grafisch vormgever, zie je jezelf in de toekomst fulltime aan het werk zijn met het promoten van kunst, als curator, een job in de kunstsector?
Ilde Cogen Natuurlijk zou ik een voltijdse job in de kunstsector niet afslaan.

Kunstpoort Welke toekomstplannen heb je nog? Of van wat durf je niet dromen?
Ilde Cogen Ik speur constant naar locaties met expositie mogelijkheid. Toch droom ik ook van en zoek ik naar een eigen ruimte. Voorwaarde is een goede ligging. Graag wil ik daar dan 2 dagen, vrijdag en zaterdag resideren. Een etalage huren is ook een optie. Ik ben nu aan het onderhandelen met een tentoonstellingsruimte voor jonge kunst in Rotterdam. Plannen bij de vleet.

Info
ww.loodwit.be
https://www.facebook.com/Loodwit/

tekst Kathleen Ramboer
foto Kathleen Ramboer en Dirk Pauwels

Stadsfestival ER WAS EENS Damme

Stadsfestival  ER WAS EENS Damme

In de mix van verzamelde verhalen spelen tijdens stadsfestival Damme de kracht van het woord en de macht van het beeld de hoofdrollen.
De stichting Ijsberg brengt jaarlijks een belevingsfestival voor jong en oud.
Tijdens deze allereerste editie brengt het festival met de expo ‘ IK WORDT’ de zoektocht van het zijn in beeld.
In de voormalige turnzaal van de heringerichte d’ oede schole, de oude hospitaalsite, de kerk van Damme en op enkele buitenlocaties tonen diverse kunstenaars,
auteurs en illustratoren hoe zij deze zoektocht ervaren.

Videograaf  Bert VANNOTEN

Garnaalkroketten, Drawing Days en de Kunstmeridiaan

Een dagje voor fijnproevers

Zaterdag 29 september was Oostende the place to be. Lekker genieten van de nazomer, garnaalkroketten op een terrasje en tekenen aan de Casino Kursaal: dit was hét ideale zaterdagmenu voor een dagje Kunstmeridiaan.
-Teken mee aan de Kunstmeridiaan- een project van het kunstenaarscollectief 03.10.00 maakte deel uit van het programma Drawing Days.
Met dit tekenfestival spoort KUNSTWERKT iedereen aan tot tekenen. Oostende, de stad aan zee, was drie dagen lang, van vrijdag tot zondag, dé tekenhoofdstad van België.

Hoe maken we de wereld kleiner, verbinden we mensen van Noord tot Zuid, overschrijden we grenzen en muren met kunst als bindmiddel? Door deel te nemen aan een Kunstmeridiaan! Na Venetië, Roeselare, Thailand was Oostende dit maal de hot place van De Kunstmeridiaan.

Coördinaten van de Oostendse Kunstmeridiaan werden opgespoord en digitaal vastgelegd.   

                   

Het tekenen kon beginnen.   De performance duurde drie uur lang. Zeventig participanten maakten elk een unieke tekening die de Kunstmeridiaan van Oostende visualiseert. Iedere tekenaar werd met creatie vereeuwigd, getuigenissen voor de toekomst, en krijgt de foto digitaal toegestuurd. Vierhonderd voorbijgangers toonden interesse. Engels-, Frans-, Duits- en Nederlands sprekenden, jong en oud, vonden elkaar op de Kunstmeridiaan. Dit feit en de grappige, ernstige, gekke, kleurrijke, zwart witte, lineaire… tekeningen   tonen aan hoe diversiteit een meerwaarde kan zijn.

Drawing Days in Oostende was voor het kunstenaarscollectief 03.10.00 een onvergetelijk mooie ervaring op een nazomerse zaterdag. Kunst werkt! De Kunstmeridiaan is springlevend, hopelijk krijgt die van Oostende een staartje. Het kunstenaarscollectief 03.10.00 denkt in elk geval reeds aan een volgende.

 

 

Ook zin om een Kunstmeridiaan te visualiseren?
Kunstenaarscollectief 03.10.00 vraagt kunstenaars een meridiaan tussen Noord- en Zuidpool uit te kiezen en om te toveren tot Kunstmeridiaan. Dit kan gepaard gaan met een ludieke performance, gelinkt worden aan een kunstwerk, monument, gebouw, site, thema, evenement…. De mogelijkheden zijn grenzeloos.
Contactmail willy.cauwelier@lachose.be

Info over de kunstmeridiaan, zie link

https://kunstpoort.com/2017/12/20/the-green-floating-artline/

 

 

tekening van Geert Clarisse

 

 

tekst en fotografie: Kathleen Ramboer

 

 

 

Drawing Days- Oostende

DRAWING DAYS 2018 MEERT AAN IN OOSTENDE

ZOVEEL MOGELIJK MENSEN AAN HET TEKENEN KRIJGEN.
DAT IS HET DOEL VAN DRAWING DAYS.
Na Gent, Antwerpen, Leuven en Hasselt, meert het tekenfestival dit najaar aan in Oostende. Van vrijdag 28 t.e.m. zondag 30 september 2018 wordt de stad aan zee dé tekenhoofdstad van België.

Drie dagen lang, op zoveel mogelijk plaatsen, gaan mensen aan de slag met potlood, papier, inkt, maar ook met technologie en nieuwe materialen. Om zo tekenen opnieuw uit te vinden, te experimenteren en hun ervaring en vondsten te delen. Jong en oud, ervaren of absolute beginner: we roepen iedereen op om mee te doen en Oostende
om te toveren tot één groot atelier vol ideeën en spektakel.

Videograaf: Bert VANNOTEN