Over de randen van mijn handen

Jo Michiels, beeldend kunstenaar met een aparte inspiratiebron

In 2017 werd ik een eerste maal geconfronteerd met beeldend werk van Jo Michiels. Jo Michiels onderscheidt zich van andere kunstenaars omwille van zijn aparte werkwijze en inspiratiebron. Zie link kunstpoort https://kunstpoort.com/2017/07/03/tangere/
Hij timmert verder aan deze weg en met succes, het werk oogt subtieler dan voorheen.

Jo Michiels rondde in 2015 zijn opleiding Schilderkunst af aan de Academie van Gent. Tegenwoordig maakt hij abstracte tekeningen, collages en schilderijen. Het vertrekpunt voor zijn werk zijn retro-pornografische foto’s uit de jaren 60 en 70. Hij schildert de foto’s niet na. Noch een verhaal noch duidelijke emoties zijn terug te vinden. De nadruk ligt op compositie. Hij laat zich inspireren door de beweging van de gefotografeerde lichamen en de specifieke kleuren uit die periode, vandaar de eigenzinnige kleurcombinaties, geometrische vormen en organische lijnen. In zijn recent werk integreert hij lichamen uit pornografisch beeldmateriaal, de huid wordt letterlijk zichtbaar op de ondergrond als onderdeel van een abstract landschap. Nadien bouwt hij het beeld laag over laag op in een onorthodoxe mix van olieverf, acrylverf, acrylspray, houtskool, kleurpotloden, (was)stiften.

De tekeningen, collages en schilderijen zijn een zichtbare zoektocht naar compositie waarbij aarzelende en vastberaden acties elkaar afwisselen. Zijn beeldend werk is steeds een getuigenis van een eigen ontstaansproces. Afgelijnde vlakken, grillige vormen en lijnen verraden het overschilderen, afdrukken en wegvegen.

De tentoonstelling ‘Bodily Drawings’

Jo Michiels toont in zijn tentoonstelling Zebrastraat te Gent zie link https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/ werken uit de reeks ‘Bodily Drawings’. Deze creaties zijn ontstaan gedurende de maand augustus 2018 tijdens een residentie in Hongarije @D’Clinic Studios en in zijn atelier najaar 2018 / voorjaar 2019.

In deze tekeningen, mixed-media op papier, wordt het lichaam gedeconstrueerd en nadien terug opgebouwd op een directe en intuïtieve manier. Het resultaat zijn abstracte tekeningen met een zichtbare voelbare referentie naar lichamen en lichamelijkheid.

Jo Michiels maakt kunst vanuit een behoefte aan een soort aanraking, de aanraking van het papier en huid op het papier. Huidhonger, volgens Van Dale: behoefte aan aanraking van de huid.

 

 

“Over de randen van mijn handen /
Tasten mijn handen /
Naar mijn andere handen /
Onophoudelijk”

Paul van Ostaijen

Info

Locatie Kunstplatform Zebrastraat 32

9000 Gent
kunstenaar maand maart

Open maand maart van 9u tot 17u
donderdag van 18u tot 24u
zaterdag en zondag van 14u tot 18u

Opening donderdag 7 maart 2019 om 20u

www.jomichiels.com

www.zebrastraat.be

Info persmap Jo Michiels
bewerkt door Kathleen Ramboer
beeldmateriaal Jo Michiels

Kunst in de publieke ruimte

Kunst op het centrumplein van Sint-Baafs-Vijve herinnert aan een verloren vlasteelt

Sint-Baafs-Vijve profileert zich als een typisch Zuid-West-Vlaams dorp waar vroeger de vlasnijverheid voor de meeste jobs zorgde. Nu is de industrialisatie een feit. De installatie in de dorpskern ‘Vlaskapellen’ van Martine Platteau zorgt dat deze vlasteelt in de herinnering van de bewoners blijft hangen. Dit is het bewijs dat kunst in publieke ruimte zin heeft. De dorpskern van Sint-Baafs-Vijve gelegen aan de armen van de Leie, waar fietsroutes en wandelroutes elkaar kruisen en zilverreigers over de weiden vliegen, is dé geschikte plaats voor een ontmoeting tussen kunst, cultuur, bewoners en bezoekers.
Het hoe en waarom kreeg ik te horen van ontwerpster/kunstenares Martine Platteau en uitvoerder/ aannemer metaalconstructies/kunstenaar/ontwerper Willy Cauwelier.

Kunstpoort Is dit project het resultaat van een wedstrijd? Wie is de opdrachtgever?
Martine Platteau Het bestuur van Sint-Baafs-Vijve/Wielsbeke schreef een wedstrijd uit. Ze zochten een creatieve oplossing voor parkeerpaaltjes op het vernieuwde centrumplein. Dit plein is gelegen aan  de groene boorden van de Leie. De installatie moet verhinderen dat auto’s parkeren op de groene zone. Hun voorkeur ging uit naar mijn concept omdat ik refereer naar de vroegere vlasnijverheid in de streek. Het ontwerp bestaat uit stalen vormen geïnspireerd op ‘vlaskapellen’. De blauwe verlichting die door vele gaatjes bovenaan de vorm uitstraalt, refereert naar de vlasbloem. Deze 48 ‘Vlaskapellen’ betekenen respect voor het harde werk van de bewoners in de vlasteelt.
Willy Cauwelier De leegstaande vlasroterie op het centrumplein verwijst ook nog naar het rijke vlasverleden. Ze wordt weldra omgetoverd tot lofts. De vlaskapellen sluiten hier mooi bij aan.

Kunstpoort Wie koos de partners om mee samen te werken?
Martine Platteau Toen de stad de Vlaskapellen door buitenlandse werknemers wilde laten uitvoeren stelde ik mijn veto. Ik wilde in zee gaan met aannemer metaalconstructies en kunstenaar Willy Cauwelier. Omdat Willy zelf kunstenaar is begrijpt hij beter dan wie ook mijn concept, eisen en gedachten. Hij heeft veel ervaring. Zo was ik zeker van een perfect eindresultaat.
Willy Cauwelier Samen brachten we reeds een aantal projecten tot een goed einde. We voelen elkaar perfect aan. Voor mij was dit een soort ‘tartineproject’, een acte d’amitié.
Martine Platteau Mijn installatie maakt deel uit van een totale hertekening van de dorpskern en haar omgeving. Stad Wielsbeke contacteerde Studiebureau Demey, Landschapsarchitect Denis Dujardin, Technische dienst Wielsbeke en verlichtingsadvies Kaat Espeel.

Kunstpoort Met welke administratieve, stedenbouwkundige en/of technische regels werden jullie geconfronteerd? Was er een bepaald budget?
Willy Cauwelier Met ons voorgestelde budget was stad Wielsbeke onmiddellijk akkoord. Er waren  geen speciale stedenbouwkundige en/of technische regels na te leven.

Kunstpoort Verliep de samenwerking met de verschillende partners vlot?
Willy Cauwelier
Er werden werkvergaderingen voorzien met alle partners. Vooral Studiebureau Demey en de technische dienst Wielsbeke stelden zich coöperatief op.

Kunstpoort De stad wou een verplaatsbare installatie, waarom?
Martine Platteau Iedere tweede zondag van oktober staat de dorpskern van Sint-Baafs-Vijve in de belangstelling  voor de loop- en zwemwedstrijden voor honden, in de volksmond ‘hondenzwemming’ genoemd. De honden moeten een korte afstand lopen en over de oude Leie-arm zwemmen. In januari 2018 werd dit stukje folklore zelfs erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Mijn installatie Vlaskapellen maakt dan plaats voor tenten, kraampjes, voor een soort Vlaamse kermis.
Willy Cauwelier Voor deze move zochten we een eenvoudige en gemakkelijke oplossing. Na verwijderen van de Vlaskapellen, verdwijnt elektriciteit, zoals kabels, in een holte in de grond onder de vlaskapellen. Met een deksel erop is het plein clean en klaar voor één of ander evenement of activiteit.

Kunstpoort Waren er technische problemen?
Willy Cauwelier De productie van de Vlaskapellen verliep vlot. Later doken moeilijkheden op. Zo bleek drainage nodig. Doordat de Vlaskapellen op een plateau staan, kan water binnensijpelen.
De elektriciteit voor de lampjes was een ander struikelblok. Jammer genoeg bleek de verlichting niet klaar voor de inhuldiging. Gelukkig was het zomer.

Kunstpoort Was er een deadline?
Martine Platteau De opening was voorzien oktober 2016. Wegens het faillissement van de aannemer, aangesproken voor vernieuwing van de dorpskern, verplaatste stad die naar 1 juli 2018.
Willy Cauwelier Door een fietsongeval wachtte mij een ingreep aan de schouder begin 2018. Ik heb hard gewerkt om de installatie klaar te hebben voor de operatie.

Kunstpoort Wie volgt de staat van het kunstwerk op? Wie is verantwoordelijk voor herstellingen in geval van bijvoorbeeld vandalisme?
Willy cauwelier Stad Wielsbeke controleert de toestand van de installatie. Vandalisme vrezen we niet want de stalen Vlaskapellen zijn oersterk. Zelf ben ik 10 jaar verantwoordelijk voor het kunstwerk.

Kunstpoort Zijn jullie tevreden over de Vlaskapellen? Zou je het project de volgende keer anders aanpakken?
Martine Platteau Een beter resultaat kon ik mij niet dromen. De blauwe lichtjes van de grootste objecten heb ik achteraf wat hoger laten plaatsen, nu ben ik 100% tevreden. Deze manier van ondernemen zou ik zeker overdoen.

Kunstpoort Hoe reageerde de bevolking? Voelen ze zich betrokken bij het kunstwerk?
Willy Cauwelier Toen ik aan het werk was, keken de bewoners nieuwsgierig naar de Vlaskapellen. Een babbel kwam algauw op gang. Het verhaal achter de Vlaskapellen vinden ze schitterend. Door dit kunstwerk ontstaat een dialoog en win je belangstelling voor kunst in een openbare ruimte.  

Kunstpoort Martine je ontwerpt niet alleen in opdracht maar je maakt ook eigen creaties met een persoonlijke motivatie. Beïnvloeden die elkaar? Versterken ze elkaar? Vind je zo oplossingen voor eigen werk die je anders niet zou gebruiken?
Martine Platteau Ik maak inderdaad ook eigen werk gewoon omdat ik het niet laten kan, 2D of 3D. Eerst is er het idee, later zoek ik de gepaste uitvoering. Dit kan metaal, chocolade, papier, epoxy, stof, film… zijn. Een opdracht moet ik aanvoelen daarna kan ik aan de slag. Dichter Alain Delmotte omschreef mijn werkwijze als volgt: “Ze reflecteert in een beginstadium maar eenmaal deze episode voorbij volgt ze vanuit dat reflexieve haar intuïtieve weg.”

Kunstpoort Je gebruikt zelfs smeed- en laswerk.
Martine Platteau Inderdaad, ik volgde een gepaste opleiding. Door gericht diverse materialen te gebruiken kom ik tot een eigen beeldtaal. Misschien is mijn werk niet altijd door de toeschouwer te vatten. Het publiek mag mijn creaties interpreteren door ze gevoelsmatig en empathisch te benaderen.

Kunstpoort Willy, werk je graag in opdracht of zou je liever een tijdje voluit voor eigen werk gaan?
Willy Cauwelier Ik werk en creëer graag. Het maakt mij niet uit of ik in opdracht of in het kader van ‘ l’art pour l’art’ werk.  Vooral het creatieproces boeit me: vertrekken vanuit een idee, het meest aangepaste materiaal kiezen en uiteindelijk het ontwerp zien geboren worden.

 

Info
www.martineplatteau.be
Willy Cauwelier www.lachose.be

 

 

 

 

 

tekst en fotografie Kathleen Ramboer

 

Katleen Vinck: Van buiten naar binnen

Op initiatief van KUNSTWERKT heeft op 12 januari 2019 een bezoek plaats aan de studio van kunstenares Katleen VinckHet initiatief is een succes. Voor de poort van het gebouw aan de Duinstraat 124, een voormalig onderstation van de Antwerpse Elektriciteitsmaatschappij, gebouwd in 1910 in hartje Antwerpen, staat een twintigtal nieuwsgierigen te wachten in de ochtend-kilte.

Het bezoek start met een presentatie van Katleen. Er worden gauw nog enkele stoelen bijgeschoven in de warme bureauruimte die met de aanwezigen aan haar maximale capaciteit zit. Het wordt een aangenaam gesprek, gedocumenteerd met foto’s van kunstwerken, exposities, samenwerkingen met andere kunstenaars, …

Dan breekt het moment aan waarop we de studio kunnen verkennen.

Het atelier: drie ruimtes, een iso-statisch geheel

Het voorste gedeelte van het gebouw dat nog de sporen van een vroegere industriële activiteit draagt, is een enorme ruimte waarin exposities zouden kunnen plaatsvinden.

Eigen werk van monumentale omvang wordt hier wel eens tentoongesteld, meestal in combinatie met een tentoonstelling op een andere plek. Ze wordt nu ook gebruikt voor studentenprojecten. Er staan enkele kunstwerken uitgestald.

De ruimte achteraan het gebouw is de echte werkplek van Katleen.  Eveneens een immense ruimte die er op het eerste gezicht uitziet als een schrijnwerkerij. Bij nader toezien komt tot leven wat we tijdens de voordracht hebben vernomen over toegepaste technieken en gebruikte materialen.

Het denkwerk gebeurt in het bureau, een meer intieme plek verborgen in het gebouw, met uitzicht op een tuintje. Hier gebeurt het zoekwerk en komen de ideeën tot stand.

Van Architectuur naar Kunst

Katleen volgde architectuur, maar werd beeldend kunstenaar.  Op het eerste gezicht een ietwat bizarre evolutie. Niets is minder waar: in haar werk is architectuur een drijfveer waarvan ze de kenmerken verbindt met die van sculptuur en scenografie.

Een kunstenares geboeid door kunst in het algemeen, maar ook door scenografie, de verbeelding in zijn meest essentiële vorm en natuur versus architectuur met de relatie tussen beide. Natuurlijke fenomenen zoals kraters, grotten, heuvels, … vormen de input die ze benadert als overgangsfase tussen natuur en architectuur. Ze worden verder vertaald naar een schaalmodel dat de ideeën bundelt.

Buiten naar inspiratie zoeken

Katleen gaat voortdurend op zoek naar inspiratie in de natuur. Die zoektocht kan diverse vormen aannemen: het bezoeken en onderzoeken van een waarachtig landschap of natuurfenomeen maar ook het uitpluizen van landschappen op Google Earth. Wanneer een bijzondere vorm of model wordt waargenomen gaat ze deze vertalen naar een object dat in vele gevallen een driedimensionale vertaling op schaalmodel krijgt.

Materialen

Katleen manipuleert geen materialen zoals bv. klei, maar vertrekt van onderdelen om zo naar de opbouw van een nieuw geheel te evolueren.  Hiervoor gebruikt ze voornamelijk hout en schuim. Ze gaat voortdurend op zoek naar materialen die zo nauw mogelijk aanleunen bij natuurlijke, onschadelijke producten.

Samenwerking, radicale dans

Naast haar individuele creaties werkt Katleen ook opdrachten uit. Soms wat moeilijk omwille van het niet overeenstemmen qua visie tussen kunstenaar en opdrachtgever, soms ook heel verrijkend door de kruisbestuiving die eruit voortvloeit.

Valt te citeren haar samenwerking met choreograaf Marc Vanrunxt, die startte in 2013 en een eerste concreet resultaat opleverde met ‘Dune Street Project’ een uitvoering die plaatsvond in de studio van de kunstenares. Het vervolg kwam er in 2014 met de voorstelling ‘L’Art touche au Ciel et à La Terre’, een stuk dat in de branding/golfslag van de zee werd opgevoerd en waarbij een niet min aantal praktische hinderpalen moest overwonnen worden.

Opdrachten, wedstrijden, eigen initiatief

Naast haar creaties op eigen initiatief, werkt Katleen ook opdrachten uit en heeft ze een enkele keer deelgenomen aan een wedstrijd, die ze ook gewonnen had. Dit schrijft ze toe aan het feit dat de vraag volledig bij haar werk paste. Gezien ze kunst en werk geen goede noch interessante combinatie vindt, neemt ze principieel niet deel aan wedstrijden. Opdrachten daarentegen liggen haar meer, op voorwaarde dat er ruimte genoeg is voor persoonlijke inbreng.

Voor promotie en verkoop van haar creaties, werkt Katleen samen met Base-Alpha Gallery.

 

Een paar links:

Tekst Magda Verberckmoes

Foto’s Eric Rottée

 

Vitines d’Amour: een ode aan de liefde

Kunst-wandelroute Vitrines d’Amour

51 handelszaken en 55 kunstenaars brengen in de Vitrines d’Amour van Gent Linkeroever een ode aan de liefde.
55 artiesten vonden een match met 51 handelszaken om de commerciële hoogdag van romantiek, Valentijn, te visualiseren in hun etalage. Het resultaat is Vitrines d’Amour, een gratis kunst-wandelroute waarin de liefde centraal staat. Vitrines d’Amour is een organisatie van sfeergebied Gent Linkeroever en beleeft nu zijn tweede editie van 1 tot 14 februari 2019.

Met deze gratis kunst-wandelroute wil Gent Linkeroever het clichébeeld van Valentijn doorbreken, kunst promoten en ondernemers, bewoners en bezoekers van de buurt Gent Linkeroever verbinden. Het kunstaanbod is zeer divers. Installaties, assemblages, foto, collage, woord, film, illustraties… bezingen de liefde in al haar facetten en toonaarden.

KUNSTPOORT stelt graag uit het rijke aanbod enkele kunstenaars en handelaars aan je voor.

Mia Reynaert – Apotheek Anaïs Roos – Burgstraat 120

Mia erfde van haar pa massa’s schattige pillendoosjes. Een vriendin schoenfanaat offreerde haar ontelbare leuke kinderschoentjes. Ze wist dat Mia ontzettend creatief is en graag recycleert. Deze doosjes en schoentjes vormen het uitgangspunt voor haar installatie. Deze matcht wonderwel met de locatie, de apotheek van Anaïs Roos. Ze waarschuwt voor de mogelijke gevolgen van die grote Liefde en/of passie.
Tekst bij haar installatie:
Een kinderschoen is gauw gevuld.
Liever niet door toeval.

De Durex display naast de installatie biedt naast het pilletje nog een oplossing.

 

Eddie De Winter – De Dansende Kameel – Burgstraat 15

De speelse assemblages van Eddie De Winter sluiten wonderwel aan bij de leuke naam van het reisbureau De Dansende Kameel. De kunstwerken met kleine figuurtjes onder een stolp verraden de cartoonist in Eddie. Ze geven een knipoog aan de Britse streetart kunstenaar Slinkachu.

assemblage Till death do us part
Graag zien tot de dood ons scheidt… het bestaat gelukkig nog wel ook al loopt er soms een kleine rode draad tussen liefde en haat.

assemblage Broken
Het kan kei-hard zijn als een relatie tussen 2 mensen stuk gaat… en nog moeilijker is het om een gebroken hart terug dicht te naaien.
foto’s © Eddi De Winter
instagram.com/eddidewinter

Free Pectoor – Nathalie Vleeschouwer – Onderbergen 17

Rood is het digitaal beeld van Free Pectoor, rood is de kleur van passie en liefde.
Deze opname maakte Free met zijn smartphone tijdens het optreden van Isolde Lasoen en band in de Zebrastraat een Kunstenplatform te Gent. Muziek vormt hier de rode draad. En is Passion ook niet dé lyrische song van Rod Stewart? Er is meer, Passion is tevens de drive van modehuis Nathalie Vleeschouwer? De cirkel is rond. Van een match gesproken.
www.nucleo.be/artist/index/nl/104

foto ©Free Pectoor

 

 

Jo Michiels – Fase 2
Struifstraat 1

Els van Fase 2 koos zelf een werk van Jo Michiels uit de reeks Anteros. Anteros, de ogenminnaar is een citaat van de Portugese dichter Pessoa. Els, enorm creatief met vilt, ging de confrontatie aan met het schilderij en maakte een interpretatie in vilt. Die 2 werken zijn binnenshuis te zien.

Twee collages van de reeks ‘Bodyscape’ kan je bewonderen in de vitrine. Jo Michiels maakt abstracte schilderijen, tekeningen en collages met referenties naar lichamen en lichamelijkheid. Zijn vertrekpunt zijn retro pornografische foto’s. Dit zorgt voor een eigenzinnig kleurenpalet. ‘Bodyscape’ is de titel van een reeks schilderijen en collages waarbij huid letterlijk zichtbaar wordt op het canvas, als onderdeel van een abstract landschap.
www.jomichiels.com

Yon Sim – De kaft
Zwarte Zusterstraat 12

Ongehoord romantische bladwijzers van Yon Sim, gecreëerd voor vitrines d’Amour, zijn exclusief te verkrijgen in Boekhandel De Kaft. Dit is er eentje.

Instagram.com/Sim_Yon

 

 


Jonathan Sommereyns – Het Zwarte Gat – Annonciadenstraat 16

De leuke momentopname van Jonathan Sommereyns is straatfotografie op zijn best. Het rode kleurvlak zuigt je in de foto naar het beeld van de jonge lovers. De toepasselijke vrouwentongen en de rode muur van Het Zwarte Gat maken het plaatje compleet. Een schitterend geheel!
www.sommereyns.com

 

 

 

Ruth Van de steene – Chocolatier Hilde Devolder – Burgstraat 43

De vitrine van Chocolatier Hilde Devolder baadt in een warme Valentijnsfeer. Rode hartjes, hartjes in chocolade en fijnzinnige gedichten van Ruth Van de Steen geven je een zoet gevoel.
https://ruthvandesteene.com

 

 

 

 

Kathleen Ramboer – het binnenhuis – Burgstraat 29

Stoffeeratelier en interieurvormgeving het binnenhuis vormt een unieke match met de foto’s van bedlinnen van Kathleen Ramboer.
Deze tekst geeft duiding bij de beelden.
Liefde speelt zich af tussen lakens: roze, blauwe, witte…
Op de sensor tovert een streepje middag zonlicht
het tafereel zachtjes om tot een ‘l’Amour l’après midi’.
www.kathleenramboer.be
instagram.com/kramboer
https://www.facebook.com/kathleenramboer/ 

  

 

Marika Giacinti – Het Moment – Burgstraat 20

Ook de illustratoren mogen we niet vergeten. Geniet van Het Moment, locatie van de vernissage, en de tekeningen van Marika Giacinti. De illustratrice verzorgt er de huisstijl op een originele en hedendaagse manier. De Vitrines d’Amour van Het Moment is een gelaagd werk: een Valentijn collage plus een tekening op de ruit er overheen.
https://cargocollective.com/marika_giacinti

 

 

 

 

 

Er hangt duidelijk romantiek in de straten van sfeergebied Gent Linkeroever.
Trotseer de winterprik en laat je verwarmen door de kunst in de Vitrines d’Amour.
Een finissage verzorgt een laatste date.

Info

Deelnemende handelaars en kunstenaars kan je vinden op de facebookpagina
https://www.facebook.com/events/255405761807898/

De route loopt van 1 tot 14 februari, Valentijnsdag.
Een handig boekje met uitgestippelde wandelroute en deelnemende kunstenaars plus handelszaken is gratis te verkrijgen bij de deelnemers.
Op Valentijnsavond neemt Gent Linkeroever afscheid met een laatste date, een hartverwarmend drankje in de binnentuin van Het Objectief Oude Houtlei
Welkom vanaf 19u. Om 21u is Vitrines d’Amour afgelopen maar wie weet wat de avond nog brengt?

Organisator Gent Linkeroever https://www.facebook.com/gentlinkeroever/
Coördinator Marieke Selhorst van Het Objectief www.hetobjectief.com

 

Tekst en fotografie Kathleen Ramboer

Het productieproces van het bronsgieten

Passie, Ervaring en Vakmanschap

Het atelier van Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg is een verstild kunstwerk op zich. Kunstenaars lieten hier hun sporen na. Mysterieuze voorwerpen intrigeren iedere bezoeker. De fotograaf in me ziet direct het potentieel. De olifant in klei van Siska Van de Keere verliet hier het atelier in brons. Als reporter van KUNSTPOORT mocht ik het boeiende productieproces met de verschillende stappen van dichtbij volgen. Siska koos voor de verloren was techniek meer gekend onder de benaming cire perdue.

Siska boetseerde haar olifant in klei. De gieterij maakt een mal in epoxy en siliconen, een negatief van haar olifant. In deze mal die uit 2 helften bestaat, wordt een afgietsel van was gemaakt dat de dikte van het uiteindelijke brons heeft. Dimi kwast de 110 graden hete vloeibare was in de mal tot de gewenste dikte, ongeveer 4 mm, bereikt is. De was die Bronsgieterij De Clercq-Ginsberg gebruikt is carnaubawas, was uit de bladeren van de carnaubapalmbomen. Die was oogt rood door het bijgevoegde pigment.

 

 

 

De bronsgieter haalt de holle vorm uit de mal. Siska en Jimmy, kunstenares en bronsgieter, werken nauwgezet de olifant in rode was bij aan de hand van het beeld in klei en verwijderen de bramen.

 

 

Nu volgt het aankanalen. De bronsgieter brengt zowel gietkanalen als luchtkanalen aan. Deze kanalen dienen voor de aanvoer van het brons in de gietvorm en de afvoer van lucht uit de gietvorm. Kernsteunen verbinden de binnenkant met de buitenkant.

   

De rode wassen olifant inclusief de kanalen bedekt de bronsgieter nu met een vuurvaste massa. Dit is een mengsel van gips en chamotte. Deze is hard na 10 minuten. Om het was te doen smelten en alle vocht uit de gietvorm te laten verdwijnen verhit men nu de cilinder in een oven op 580°C gedurende enkele dagen. Het resultaat is een droge gietvorm met giet- en luchtkanalen en een holte in de vorm van het model.
Het hoogtepunt is aangebroken: de vorm is klaar om de vloeibaar brons in te gieten.

Na afkoeling verwijdert men de gipsmassa. Gietkanalen en luchtkanalen die ook volgelopen zijn met brons zaagt men af. De bronzen olifant werkt de bronsgieter verder af door nog te lassen waar nodig en de textuur terug vorm te geven voor de identiteit van het sculptuur.

 

Nu is het ogenblik aangebroken dat de olifant het gewenste karakter en de uiteindelijke look krijgt. Het patineren kan beginnen. De kunstenaar in Jimmy krijgt nu de bovenhand. Ook het patineren is geen eenvoudig proces.

Solfure van de vulkaan en titaanwit worden gemengd. Dit samenvoegen blijkt moeilijker dan verf omroeren, de correcte verhouding is belangrijk. Het beeld wordt opgewarmd met een brander om een warme patina aan te brengen, Jimmy bestrijkt hiermee de olifant. De werking neutraliseert Jimmy met water.
Ook een tweede kleur wordt aangebracht met een brander: ijzernitraat en geel ijzeroxide. De warmte van de brander fixeert de patine op het brons. De finishing touch gebeurt met een vod. Jimmy dipt rode ijzeroxide van de savanne op de olifant. Een borstel komt hier niet aan te pas om het druppen te vermijden. Siska geeft nauwkeurig aanwijzingen waar de kleur moet komen.
Na het afspoelen fixeert Jimmy het geheel met houtskoolfixatie.

De olifant in brons, het resultaat van de kunstenaar en het vakmanschap van de bronsgieterij, is klaar voor het publiek.

Deze reportage kwam tot stand in samenwerking met

Jimmy De Clercq en Dimitri Ginsberg
Kunstgieterij De Clercq-Ginsberg
Wolfputstraat 46
9041 Oostakker (Gent)
dcg@bronsgieterij.be
http://www.bronsgieterij.be
http://www.facebook.com/kunstgieterij

Beeldhouwster Siska Van de Keere
Siska.van.de.keere@telenet.be
facebookpagina https://www.facebook.com/siska.vandekeere

Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Kathleen Ramboer – Bernadette Van de Velde

 

CONTOUR Biënnale 2019 NONA Mechelen

De Contour Biënnale is een vaste waarde tot ver buiten België. Een uniek platform voor al wie belangstelling heeft voor bewegend beeld. Tijdens de negende editie zijn ecologie, ongelijkheid, inkrimping , solidariteit en racisme de grote thema’s die in de films, installaties en performances van de geselecteerde kunstenaars aan bod komen. Ook de stad Mechelen en haar bewoners blijven de inspiratie voor de projecten, net als de recente koloniale geschiedenis van België.

In Contour Biënnale 9: Coltan as Cotton daagt curator Nataša Petrešin-Bachelez het biënnale-format uit. Wat kan een biënnale vandaag zijn? En hoe kunnen we dit duurzaam organiseren? Contour Biënnale 9 wordt daarom een langgerekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt. Drie grote publieke momenten en verschillende tussentijdse presentaties vormen daarbij de ruggengraat. Ze vinden plaats op 11-13 januari, 17-19 mei en 18-20 oktober 2019.

Contour Biënnale 9 is een organisatie van Kunstencentrum Nona Mechelen.

Nataša Petrešin-Bachelez is een onafhankelijk curator, redacteur en schrijver. Als curator was ze betrokken bij projecten en tentoonstellingen als Show me your archive and I will tell you who is in power met Wim Waelput bij Kiosk in Gent (2017), Let’s Talk about the Weather in het Sursock Museum in Beiroet en het Times Museum in Guangzhou met Nora Razian and Ashkan Sepahvand (2016 en 2018), Resilience tijdens de triënnale voor hedendaagse kunst in Ljubljana (2013) en transmediale.08 in HKW, Berlijn (2008). Ze was codirecteur van Les Laboratoires d’Aubervilliers (2010–2012) en medeoprichter van het netwerk Cluster. Petrešin-Bachelez was hoofdredacteur van het online platform L’Internationale (2014-2017) en van Manifesta Journal (2012–2014).

De eerste van de drie weekends, de drie fasen, is afgestemd op de fase van de wassende maan. Het is het moment dat volgt op de Nieuwe Maan. Tijdens drie dagen zullen lezingen, performances, voorstellingen, filmvertoningen, installaties en discussies ingaan op de thema’s en associaties die te maken hebben met een toestand die net voor het moment van voltooiing plaatsvindt, van een fase in volle gang en groei. Meer concreet is de insteek het verleden van België, en hoe dat de kiem in zich draagt voor onze tijd. Vanuit het hedendaagse België worden specifieke vragen gesteld: wie schrijft de geschiedenis van kolonisatie en migratie? Wie strijdt voor dekolonisatie? En wie creëert een toekomst voor zwarte gemeenschappen binnen Europa?

Voor meer info over de programmatie zie link
https://www.contour9.be/nl/contour/

Videograaf: Bert VANNOTEN

Nine visions of Brussels: Bruxelles ma belle! Bruxelles attends-moi j’arrive

Een zee van mensen in Jazzcafé l’Archiduc. Aan de rechter kant is er een jazz band een concert aan het voorbereiden.Toen ik naar België kwam, raadden de lokale mensen me de bar l’Archiduc aan. Het was er aangenaam vertoeven. Toch was ik verwonderd hoe de wijk naast de Beurs er zo verschrikkelijk kon uitzien. De gebouwen waren aan het verkommeren.

Vandaag, 30 jaar later, is het één van de meest florerende wijken van Brussel.

Daar zal ook het toekomstige administratieve gebouw van de stad Brussel gevestigd worden.

Politieke wil

Yolaine Oladimeji, medewerkster van de stad Brussel en verantwoordelijk voor Streetart: “In 2013 werd een project in het kabinet van de Schepen van Cultuur, Karine Lalieux, opgezet. Het project kende een langzame start. In 2017 raakte het in een stroomversnelling. In 2018 hebben we meer dan 20 projecten ondersteund. Het doel was en is nog steeds een openluchtmuseum op te richten om Streetart en de hedendaagse kunst toegankelijker te maken voor de bevolking. De kunstenaars zullen er ook de mogelijkheid krijgen om vrij en toch wettelijk Streetart te tonen, een kunstvorm die heel populair is”.

“Nu krijgen we organisaties zoals het Justitiepaleis of zelfs privé-ondernemingen over de vloer. Ze vragen onze hulp om een deel van hun gebouwen te beschilderen.”

“Nine visions is één van de vier projecten waarvoor dit jaar een projectoproep werd gelanceerd door de stad Brussel.” Het is de uitvoering van 9 kunstwerken op een van de vier omheiningen rond de bouwplaats van het toekomstige administratieve centrum van de Stad Brussel.

Brussel in beweging: Nine visions

Yolaine: “Het is de eerste keer dat wij een onderwerp opleggen. Brussel beweegt en verandert enorm. Het toekomstige administratiegebouw zal dat uitstralen en op die wijze kwam het onderwerp tot stand.”

Elke kunstenaar/kunstenares heeft zijn/ haar visie.

Patrick Croes (Aka Jelly Fish): “Ik wilde een meerwaarde aan de stad geven door haar diversiteit in de verf te zetten. De personages op mijn schilderij zijn de mensen die men in Brussel ontmoet.”

Ted Nomad: “Ik wilde de jeugd naar de voorgrond brengen, want zij is de toekomst!”

Marion Demeulenaere: “Twee maanden geleden begon ik illustraties over Brussel te maken. Toen ik over het project hoorde dacht ik: super, ik kan mijn tekeningen in de praktijk brengen.”

Yolaine: “ We hebben ongeveer 80 dossiers ontvangen. Met het selectieteam hebben we geprobeerd negen visies te onderscheiden die ook verschillen in techniek en vorm. Sommigen zijn meer illustratief, anderen eerder figuratief, maar ook de abstracte benaderingen zijn vertegenwoordigd. Allen gefocust op de vraag: wat betekent Brussel?”

Kunstenaars en voorbijgangers communiceren

Die zaterdagnamiddag regent het in de Kiekenmarktstraat. De kunstenaars hebben gans het weekend de tijd om hun werk te realiseren.

“Morgen kom ik om zeven uur” Ze stond op de wachtlijst. Op vrijdag werd ze verwittigd dat ze geselecteerd was. “Snel het materiaal kopen en nu ben ik hier” zegt Lucile van Laecken.

Voetgangers stoppen en kijken nieuwsgierig naar “the making of”. Er heerst een goede sfeer bij de kunstenaars die welwillend hun werk toelichten.  

De volgende donderdag om 17 uur regent het nog altijd. Lampen hangen boven de houten panelen. Niet iedereen stopt om te kijken, op deze werkdag zijn het vooral toeristen die belangstelling hebben, die hebben meer tijd. Het is leuk langs de kunstmuur te flaneren en hier en daar halt te houden. De kunstwerken zijn zo verschillend dat er altijd een verrassing wacht.

Yolaine: “Ik ben heel tevreden met het resultaat. Het was bijzonder leuk om de kunstenaars te ontmoeten. De diversiteit van de deelnemers is duidelijk te merken, maar één ding hebben ze zeker gemeen: hun liefde voor Brussel. Soms hebben wij – Brusselaars – de tendens om de stad te bekritiseren. De positieve kijk op de stad van de kunstenaars, waaronder enkele buitenlanders, heeft me echt deugd gedaan.”

“Je vais continuer si on me donne l’opportunité” zegt Marion

Over het toekomstige gebouw

Daarnaast wil de Stad Brussel ook animatie voorzien op de gevels van de gelijkvloerse verdieping buiten de openingstijden van het Administratief centrum (verlichting, tentoonstelling, informatie,…).” (Tekst, gepubliceerd op de website van de Stad Brussel).

Wat na het project?

“Ik doe projecten een beetje overal in Europa.” “Ik zal mijn werk op tolerantie richten.” Ik doe geen kunstwerk meer zonder toestemming of opdracht.”

Het vervolg

Yolaine:” We hebben veel kunstenaars ontdekt, we bewaren ze in onze databank en misschien zullen we hen voor andere projecten contacteren.” “Wat wij missen zijn Vlaamse kunstenaars, dus dit geldt als een oproep naar hen toe!”

https://parcoursstreetart.brussels/

Ted Nomad: http://tednomad.com/

FIMO: http://fimow.com/, https://www.instagram.com/fimow/

Patrick croes (aka Jelly Fish): https://www.patrickcroes.com/  https://www.facebook.com/croespatrick/

Marion Demeulenaere: https://www.facebook.com/ateliertonpiquant/

Lucile Van Laecken: http://lucilevanlaecken.com/

Berrekki: https://berrekki.com/about-him/

Pierre Bolide: http://www.pierrebolide.fr/

Lolo fonico: https://www.facebook.com/lolo.fonico

Dake 25: https://www.dake25.com/

Tekst & Foto’s Eric Rottée