Jaar: 2019

Left Luggage

bertvannoten2 Geen categorie ,

Left Luggage in “Kazerne Dossin”
van 16 juli 2019 tot en met 15 september 2019

Kunstenaar Willy Baeyens uit Koksijde bracht zowat 3 jaar geleden een bezoek aan het museum “Kazerne Dossin”in Mechelen, een bezoek om nooit meer te vergeten.
Dit bezoek was zo emotioneel confronterend dat het voor de volgende 2 jaar een wel heel sterke invloed had op zijn kunstbeleving.
Het resulteerde in een indrukwekkende aangrijpende kunstinstallatie: Left Luggage.
Deze installatie roept emoties op wat zich in het verleden afspeelde in “Kazerne Dossin”.
Tussen 1942 en 1944 gebruikten de nazi’s de Dossinkazerne in Mechelen als verzamelkamp
voor bijna 26.000 joden, Roma en Sinti.
Met 28 treintransporten werden ze getransporteerd naar Auschwitz- Birkenau.
Slechts 5 procent onder hen overleefde.
De meeste kinderen kwamen om, sommigen overleefden, anderen konden ontsnappen aan de
gruwel en hadden nog hoop op de toekomst.
Het werk telt meer dan 100 open reiskoffers, schijnbaar achteloos achtergelaten.
Deze koffers tonen portretten ( olieverf op canvas) van kinderen van wie het jonge leven abrupt werd afgebroken door de gruwel van de Holocaust.
Deze koffers worden getoond alsof ze zijn achtergelaten, uitgestort.
één voor één kijken deze kinderen de toeschouwer aan, hun ogen lijken je wel te volgen.
Een wandeling langs en tussen de koffers, maakt de pijn, angst en verdriet bijna voelbaar.
Is deze pijn, angst en dit verdriet in de wereld om ons heen voorbij…
De installatie “ Left Luggage” werd vorige zomer ( dankzij het gemeentebestuur van Koksijde)
voor de eerste keer getoond aan het grote publiek, meer dan 3000 mensen voelden de “emotie” van
“left luggage” in koksijde.
Gedurende 2 maanden is nu het werk te zien op uitnodiging van algemeen directeur Christophe Busch
in “kazerne Dossin” te Mechelen.
Deze kunstinstallatie heeft alle verdienste om internationaal te gaan, met de inzet van diverse instanties zou dit best kunnen lukken.
Het zou een meerwaarde voor de mensheid betekenen.

Videograaf: Bert VANNOTEN
www.art2u.be
https://www.kazernedossin.eu/NL/Agenda/Tijdelijke-tentoonstellingen

Spots op West – een zomers theaterfestijn

ericrottee Geen categorie , ,

Het is een lange rit vanuit Brussel naar Westouter. Naarmate we het Heuvelland bereiken, wijzigt het landschap. Hier en daar zijn er al hopvelden te bespeuren. Het boek van Clem Schouwenaers, ‘De Seizoenen’, komt me weer helemaal voor de geest. De zomer is het seizoen waarin Anton, het hoofdpersonage, zich als herboren voelt. En zo ervaar ik ook een beetje de overgang van stad naar de Westhoek en Westouter.

In Westouter heerst een gezellige mix van rust die uitgaat van deze plek en een zekere levendigheid die wordt gevoed door twee factoren: het lokale toerisme en, last but not least, het theaterfestival ‘Spots op West’.

‘Spots op West’: het keurmerk van locatietheater

Dit gezellige en familiale theaterfestival biedt gedurende drie volle dagen een verscheidenheid aan amateurgezelschappen de kans om voor een – ander dan lokaal – publiek op te treden. Een bijkomende charme gaat uit van de locaties waar de voorstellingen plaatsvinden. De gemeente Westouter wordt ondersteboven en binnenstebuiten gekeerd om ieder jaar weer originele plekken te vinden om het programma neer te zetten.

 

 

Een beetje geschiedenis over het theaterfestival ‘Spots op West’

Dominic Depreeuw, verantwoordelijk voor de communicatie van het theaterfestival, neemt ons mee naar een rustige plek voor een interessant gesprek.

De eerste editie dateert van 2003.  Frank Verdru, theatermaker en Westouternaar, nam het initiatief om een theaterfestival op poten zetten op verschillende locaties in het dorp: een kerk, een schuur, bij de boer op het veld. Na enkele jaren ontstond de samenwerking met OPENDOEK, de koepelorganisatie voor amateurtheater in Vlaanderen en Brussel, die sindsdien de organisatie op zich neemt. Inhoudelijk evolueerde het aanbod van een mix van amateur- en professionele gezelschappen in de eerste edities, naar puur amateurtheater vandaag.

Spots op West vandaag

Om de kwaliteit van het festival te bewaken, lanceert OPENDOEK eerst een oproep tot deelname aan de selectie. Afhankelijk vanuit welke regio’s de kandidaturen binnenlopen, stelt OPENDOEK het selectiecomité ieder jaar samen met regionale medewerkers. Die kunnen tenslotte de gezelschappen het beste inschatten.

Er gelden geen specifieke criteria. Alleen de duurtijd van een voorstelling is van belang. Deze mag niet langer zijn dan 45 minuten. Zo krijgen bezoekers de gelegenheid om meerdere voorstellingen op een namiddag bij te wonen.

Idealiter gaat de voorstelling in dialoog met haar locatie en ontstaat er zodoende een correlatie tussen het stuk en de plaats van opvoering.

De filosofie achter ‘Spots op West’

Locatietheater is de essentie van ‘Spots op West’. Daarnaast is het een belangrijke doelstelling om een mix van toneelstukken aan het publiek voor te stellen. Ook biedt het festival speelkansen aan de gezelschappen en geeft het makers de kans om zich door het werk van anderen te laten inspireren.

Sommige gezelschappen spannen zich uiterst in om kwaliteit te brengen en dit wil het festival graag tonen aan een ruimer publiek.

 

Internationale uitbreiding 

Het karakter en de identiteit van het festival zijn vaste gegevens die door de tijd heen niet wijzigden. Een recente nieuwigheid is de uitbreiding buiten de Vlaamse grenzen. Elke twee jaar vindt in het Duitse Rudolstadt het festival ‘Theaterwelten’ plaats, dat voorstellingen toont uit heel de wereld. Omdat dit festival twee weken voor Spots op West wordt georganiseerd, ontstond het idee om een selectie voorstellingen te laten doorstromen naar ‘Spots op West’. Dit wordt voortaan een tweejaarlijkse traditie, die het programma zal verrijken.

Een theaterfestival organiseren: een pittige zaak

De voorbereidingen voor de editie van 2020 gaan eigenlijk nu al van start. Het begint met de zoektocht naar geschikte locaties, het contacteren van de eigenaars of verenigingen, het vastleggen van afspraken, het verzekeren van de locaties, het coördineren van medewerkers, … Daarnaast gaat alle aandacht naar het selecteren van de gezelschappen en het zoeken van vrijwilligers.

Gedurende het festival wordt de lokale jeugdherberg afgehuurd voor het personeel en voor de deelnemers aan het ‘theaterkamp voor jongeren’ die een mini-voorstelling brengen tijdens de festivaldagen. De gezelschappen zoeken zelf naar geschikt logement in de buurt. Ook dat stimuleert de gemoedelijke sfeer en ontmoeting tussen de verschillende gezelschappen.

Een greep uit de voorstellingen

‘Verteldorp’ – Compagnie Collage – locatie: De Pastorij

De toeschouwers worden bij het betreden van de tuin welkom geheten door de gids en de geluiden-sprokkelaar. We krijgen een verhaal geserveerd, op tonen die uit een Kora getoverd worden, over de ton die grootmoedertjes de lucht in blaast.

Onder muzikale begeleiding gaan we even later naar één van de vijf gezellige vertelhoeken in het verteldorp waar telkens een verteller heeft postgevat en die ons meeneemt naar een wereld van sprookjes en andere verhalen. Het centrale thema is transformatie. 

Sien Lagae vertelt over de waternimf en de dochter van de koopman, een meisje dat met haar muziek de dingen en mensen in beweging brengt. Zij is beginnend verhalenverteller en haar sprookje, dat ze brengt terwijl ze accenten legt met cello-klanken, heeft ze zelf geschreven. Als voorbereiding volgde ze een cursus verhalenverteller.

‘Vergeet de jij’ – Kraakman – locatie: De Crypte

‘Vergeet de jij’ is een voorstelling gebracht door twee jonge vrouwen die zich bewegen in een wereld van leegte en soms chaos, op zoek naar verbinding. 

Kraakman is een nieuw gezelschap dat deelnam aan ‘Theater in uw Buurt 2019’, een initiatief van Fameus. Met deze wedstrijd vielen ze in de prijzen en konden ze zo hun plekje bemachtigen op het theaterfestival in Westouter.

Tussen september en december 2018 werd druk gewerkt aan het concept, om daarna met de geselecteerde acteurs aan de slag te gaan. Het was de uitdrukkelijke wens om dit stuk in een kelder te brengen. De Crypte, onder de dorpskerk, was een volwaardig alternatief.

‘Magda Magdanie’ – 55+ – locatie: De Kerk (op zaterdag: De Ravelput)

Een verhaal over levenswijsheid. Jaren van levenservaring worden opgeslagen bij het zoeken naar moeilijke antwoorden op eenvoudige vragen. Een komische voorstelling die – naar wij vermoeden – meer mensen naar de kerk lokt dan de wekelijkse zondagsdienst.

2019: record-editie

Dat Spots op West een succesformule is, wordt op deze zondag nog maar eens bewezen: sinds 14 uur spreken de organisatoren tevreden over de beste ticketverkoop ooit met een recordaantal van 3.160 bezoekers, een getal dat in de loop van de namiddag zeker nog zal toenemen.

Deze opsteker kan alleen maar een positieve impact hebben om het festival in de toekomst nog efficiënter en aantrekkelijker te maken. Dus, allen op post in 2020!

Tekst Magda Verberckmoes
Foto’s Eric Rottée

Open Doek https://www.opendoek.be
Spots Op West https://www.opendoek.be/spotsopwest/home
Compagnie Collage http://ciecollage.be
Project 55+ https://www.opendoek.be/nieuws-uit-west-vlaanderen/55-minuutjes-voor-55-plussers

 

expo GENT VAN MORGEN

kramboer Geen categorie , , ,

Een tentoonstelling over de digitalisering van onze maatschappij.

Wie tijdens de Gentse Feesten wil ontsnappen aan het feestgedruis en graag een graantje cultuur meepikt kan terecht in de stadsbrouwerij Gruut. Daar wordt je binnen en buiten geconfronteerd met prangende beelden over de digitalisering van onze maatschappij en impact op de samenleving.
Deze expo is een initiatief van Marieke Selhorst zaakvoerder van werkplaats Het Objectief. Met de expo voor ogen lanceerde Het Objectief een open call aan Gentse kunstenaars om werk rond dit thema in te sturen. Met dit initiatief wil Het Objectief een offline platform bieden aan kunstenaars en meer mensen met kunst in aanraking brengen wat tijdens de Gentse Feesten zeker moet lukken. Het is tevens een prima gelegenheid om nieuwe materialen en duurzame dragers uit te testen.

https://www.hetobjectief.com/activiteiten

Deelnemende kunstenaars

Guillaume Van Moerkercke (tekening), Jelle Van Den Heede (collage), Francis Vanhee (mixed media), Hendrik Braet (foto), Sylvia Konior (foto), Gert De Backer (collage) en Joris Deleersnyder (foto).

Reflecties

KUNSTPOORT woonde de opening bij.
Vooral de originele ophanging viel me op. Deze tilt sommige werken, letterlijk en figuurlijk, op een hoger niveau.

Sylvia Konior

Sylvia is als jonge fotografe van mening dat de oudere bevolking vaak vergeten wordt in de media. Als vroegere inwoner van Gent ervaart ze dat opvallend weinig rekening gehouden wordt met een oudere generatie, niet op vlak van mobiliteit en niet op technologisch/elektronisch vlak. Sylvia Konior creëerde een bevreemdende foto van een oma die naast de obligate klassieke wandelstok ook een video-bril als attribuut weet te appreciëren. https://www.konior.be/nl/

Francis Vanhee Atelier Vanhee

Francis Vanhee treedt hier buiten de paden van zijn job als concertfotograaf. Toch is de muziek niet ver weg. Zijn fotografisch beeld gaat gepaard met een soundtrack van The Bony King Of Nowhere – Bram Van Parijs – Mirages (ZONEZEROZEROZERONINE).
Francis Vanhee hekelt de drang om telkens opnieuw selfies te maken. De ophanging versterkt de kracht van het werk. De foto, lijkt mij een hedendaagse piëta, ontsnapt op deze locatie aan selfies. Verankerd, hoog op een ruwe verweerde muur, wordt de kijker de mogelijkheid ontnomen een perfecte selfie te maken.
https://www.facebook.com/francis.vanhee1

 

 

Jelle Van Den Heede

Illustratrice Jelle Van Den Heede creëerde poëtische, esthetisch prachtige collages met een subtiele gelaagdheid. De strijd tussen het verlangen naar stilte en de verlokkingen van de drukke digitale wereld is voelbaar. Spijtig dat weerspiegelingen van glas een totaal ervaring verhindert.
https://www.facebook.com/jelle.vandenheede

 

 

 

 

 

Hendrik Braet

Hendrik Braet registreert en documentarieert. Digitalisering veronderstelt een perfecte wereld maar deze is ook menselijk door bepaalde ‘foutjes’. Met de beelden van Hendrik Braet wordt duidelijk dat achter het documentaire een poëtische werkelijkheid schuilgaat.
https://www.facebook.com/hendrik.braet
https://www.hendrikbraet.be/

Joris Deleersnyder

Joris Deleersnyder bevraagt onze bijna religieuze verering van technologie. Volgens Joris Deleersnyder hebben we tegenwoordig bijna zo veel vertrouwen in technologie als vroeger in God. De fotograaf onderzoekt met de nodige knipoog hoe een priester met technologie de kerk voor een jongere generaties aantrekkelijk kan maken. Een vleugje kritiek van de fotograaf: op sociale media kan je met Jezus geen connectie maken.
https://www.facebook.com/JorisDeleersnyder
https://www.jorisdeleersnyder.be/

 

 

Guillaume Van Moerkercke

Eerst zie je de verrekijker, pas als de blik de hoogte in gaat ontdek je de gemultipliceerde tekening van Guillaume Van Moerkercke. Een verrassende accrochage en kritische kijk op verregaande digitalisering, selfiecultuur en voyeurisme van de sociale media.
https://www.facebook.com/guillaume.van.moerkercke

         

Gert De Backer De Muiterij

Gert De Backer toont hier compositorisch sterke collages in een aparte stijl. De oranje kleur doet me denken aan Bauhaus publicaties en ook wel aan The Sixties. Zijn visie? Big Brother is looking you. Onze privacy komt meer en meer in het gedrang door vergevorderde technologie. Voelen we ons nog comfortabel bij het (on)vrijwillig delen van persoonlijke gegevens aan overheden en bedrijven? Waar ligt de grens?
https://www.facebook.com/gert.debacker.1
https://demuiterij.be/

De kunstenaars geven zeker geen antwoord op de vraag hoe GENT VAN MORGEN eruit zal zien. Wel hebben ze allen een duidelijke visie op digitalisering en verbeelden die met verve. Een knipoog is nooit veraf. De diversiteit in techniek en aanpak is een pluspunt van deze verfrissende tentoonstelling.

 

 

Info

tijdens de Gentse Feesten van 19 tot 27 juli 2019
elke dag van 14:00 tot 01:00
Stadsbrouwerij GRUUT
Rembert Dodoensdreef 1
9000 Gent
zie de tentoonstellingen/evenementenpagina van KUNSTPOORT
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/
en https://www.hetobjectief.com/activiteiten

 

Tekst en beeld Kathleen Ramboer

GOOIKOORTS 2019

bertvannoten2 Geen categorie ,

Gooikoorts is een internationaal folkfestival dat ieder jaar muziek brengt op het raakvlak van traditionele en vernieuwende folkmuziek.
De organisatie zorgt niet alleen voor een kwalitatief sterk programma maar streeft ook naar gezelligheid en een aangename sfeer.
Gooikoorts wil enerzijds bezoekers aantrekken die willen en kunnen genieten van prachtige concerten en unieke balavonden, anderzijds is het ook een familiefestival.

De internationale markt voor instrumentenbouwers is voor de volksmuzikant een heiligdom en de kinderen hebben hun vaste stek bij de kinderanimatie.
Tijdens het festival worden ook verschillende workshops aangeboden en kan je een bezoekje brengen aan de festivalmarkt.

Videograaf Bert VANNOTEN
https://www.gooikoorts.be/

Inside the dark room in PARIS

bertvannoten2 Geen categorie

Familiegeschiedenis wordt erotische fictie. De besloten kamers van Frédéric Fontenoy

Een duistere kamer in een 19de eeuws Parijs Haussmann appartement. Bijna een “huis clos” maar niet helemaal: de deur staat open. Soms bemerk je in die deuropening een kunstwerk, maar meestal is het de meester zelf die langs daar binnentreedt. Hij ziet er streng en schoolmeesterachtig uit, een rond brilletje hoog op zijn neus, zijn haar strak achterwaards gemodelleerd met brillantine. Deze kamer is zijn universum, waar hij de ene keer gewapend met een stofmepper, de andere keer met een bos rozen, dan weer met een pauwenveer dames naar zijn pijpen laat dansen.

De dames in dit boudoir-atelier zijn zonder uitzondering schaarsgekleed. De hoge hakken, nylons, corsetten en garçonnière pruiken dienen enkel om hun naaktheid te accentueren. En hoewel ze in alle maten en kleuren de revu passeren, zijn het zonder uitzondering vluchtige verschijningen, ze bestaan slechts in die ene fractie van een seconde waarin de glasplaat van de technische camera belicht wordt. De personages zitten zo dubbel gevangen: tussen de wanden van dit “huis clos”, maar ook in de kader van de glasplaat. Binnen dat kader zijn zij gewillige slachtoffers van ‘s meesters oudtestamentische wrok. Zij onderwerpen zich aan zijn blik en aan zijn luimen, laten zich inspecteren, binden en straffen. Slechts een enkele keer worden de rollen omgekeerd, of laten ze hem van zijn opiumroes genieten.

Vergis u niet, in zijn reeks “Inside” (2006-…) wil Frédéric Fontenoy allesbehalve zijn erotische fantasiën uitleven om u te intrigeren of te chockeren, zoals Pierre Molinier dat op zijn zolderkamer en in zijn fotocollages deed. De dames in kwestie dansen niet zozeer naar zijn pijpen, als naar die van zijn familiegeschiedenis, een opeenstapeling van taboes en geheimen. Fontenoy trekt in een poging zichzelf te vinden, alle schuiven van dit familieverleden open. Hij stapt in de sporen van zijn grootvaders, langs moederskant een joodse intellectueel die moest onderduiken tijdens de oorlog, langs vaderskant een eccentrieke Havas-journalist die zoals Kuifje van Moskou naar Shanghai trok om uiteindelijk te verdwijnen in de puinen van de Nazi-hoofdstad Berlijn. In zijn zog verdween als in een opiumroes ook een heel netwerk van Franse intellectuelen uit het interbellum, met figuren als Jean Cocteau. Maar in de schuiven schuilen ook andere familiegeheimen, zoals de minnaars van zijn vrouw Lizica Codréano, een Roemeense balletdanseres, zonder uitzondering kunstenaars uit het interbellum waarvan het werk veelvuldig geciteerd wordt in deze bijzonder gestileerde zwart-wit foto’s.

Is deze meester van de fotografische vertelkunst slaaf van zijn familiegeschiedenis? Allesbehalve. Hij zet ze naar zijn hand, rekent er mee af, zet de deur open naar heel eigen persoonlijke perspectieven, spiegelt zich aan de hele 20ste eeuwse geschiedenis om een volstrekt uniek en onmiddellijk herkenbaar universum te creëren, dat uitnodigt en blijft intrigeren tegelijk.

voor meer info over de fotograaf zie

http://www.fredericfontenoy.com/

Videograaf: Bert VANNOTEN

ONDERHUIDS

bertvannoten2 Geen categorie , ,

Op 1 en 2 juni verwelkomden we talrijke bezoekers in onze historische kerken tijdens Open Kerkendagen. Het thema van dit jaar was emotie. Een terugblik.

Onderhuids

Wie overrompeld wordt door verlies, afscheid of ziekte vindt soms de weg naar de Basiliek van O.-L.-Vrouw van Hanswijk.
In het intentieboek bij het Mariabeeld staan flarden van levens, vragen en bedenkingen.
Emoties kruipen onder je vel, blijven daar hangen of vinden een weg naar buiten. Sidderend, rillend, schaterend of klaterend. En dan, wat gebeurt er dan?
Een performance met zang en dans, gecreëerd o.l.v. Suzanne Demesmaeker van “de Danserij” en Patricia Van Cutsem, vocaliste, in Onze-Lieve-Vrouw van Hanswijkbasiliek

https://torensaandedijle.mechelen.be/open-kerkendagen-2020
Videograaf: Bert VANNOTEN

Theater de WAANzin en TRAC vallen in de prijzen

kramboer Geen categorie ,

De WAANzin en TRAC winnen
“THE FOUNDERS’ TROPHY”
voor beste productie op FEATS 2019

Een bijzondere samenwerking van 2 Gentse amateur theatergezelschappen veroverde een internationale prijs.  Het weekend van 1 en 2 juni namen de twee toneelgezelschappen de WAANzin en TRAC deel aan het 43e Festival of European Anglophone Theatrical Societies 2019 (FEATS) in het Duitse Ottobrunn (München) met een Engelstalige versie van “Dekalog 10”, een fragment uit hun productie 10 Geboden. De voorstelling werd verkozen tot Beste Productie van wat de jury omschreef als een sterk festival. Acteur Marnix Van Hamme kreeg een nominatie als beste acteur voor zijn rol van Jerzy.

Wat voorafging

In april 2017 presenteerden TRAC en Theater de WAANzin de marathon-voorstelling 10 Geboden. De voorstelling was gebaseerd op de tiendelige Poolse televisiereeks Dekalog van Krzysztof Kieslowski uit 1989, herwerkt tot tien taferelen, één per gebod. Samen goed voor vijf uur beklijvend theater. Een deel van deze voorstelling (Dekalog 10) werd geselecteerd voor het Festival of European Anglophone Theatrical Societies (FEATS) in het Duitse Ottobrunn (nabij München). FEATS is een jaarlijks festival voor amateurtheatergroepen op het Europese vasteland, die een Engelstalige voorstelling brengen. Groepen uit Luxemburg, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, België en Frankrijk stonden op de affiche.

Dekalog 10

Tekst
GEBOD 10: Gij zult niets begeren dat van uw naaste is
In het engels wordt dat DEKALOG 10: Thou shalt not covet thy neighbor’s goods
een tekst van Krzysztof Kieslowsky en Krzysztof Piesiewicz
bewerking filmscenario en vertaling: Dirk Crommelinck
Regie
Dirk Crommelinck
Acteurs
Bart Ideler
Isabel Vandersteene
Katrien Wemel
Wim De Witte
Alix D’haene
Ellen Carrette
Jeroen Verpoest
Marnix Vanhamme
Sofie De Mol
Locatie
Wolf-Ferrari-Haus
Rathausplatz 2
85521 Ottobrunn – Duitsland

Samenwerking loont

Regisseur en bezieler van het project Dirk Crommelinck: “De prijs is een bijzonder mooie bekroning voor een gewaagd, maar fantastisch project dat de WAANzin en TRAC meer dan drie jaar geleden samen hebben opgestart. Dat de jury zoveel lof had voor het ensemble, doet ons alleen nog maar meer uitkijken naar verdere en nauwere samenwerkingen.”

KUNSTPOORT wenst Theater de WAANzin en TRAC nog veel lucratieve samenwerkingen toe.

Info

http://www.dewaanzin.be/
https://theatertrac.wordpress.com/

Info tekst en beeldmateriaal de WAANzin

 

 

Eenzaamheid sluimert in het canvas van kunstenaar Jean De Groote

kramboer Geen categorie ,

Eenzaamheid sluimert in het canvas.
Geen realisme om het realisme.

Het atelier

Het atelier van Jean De Groote is een eenzame plek waar hij graag en dagelijks vertoeft, rustig kan nadenken en schilderen. Buitenhuis liggen de uitgestrekte eenzame Vlaamse velden, binnenhuis tref je de loneliness van de schilder. Toch is Jean De Groote geen eenzaat. Hij geniet van een gesprek en een gedachtewissel. Zijn werk is niet alleen het resultaat van een bewust gezochte eenzaamheid maar ook van communicatie met de buiten wereld.

Een manier van leven

Jean DGR heeft een grenzeloos verlangen om te schilderen, elke dag opnieuw. Het is zijn manier van leven: schilderen als ritueel, een mogelijkheid om na te denken. Wellicht leidt dit proces ooit tot het ultieme werk dat alles bevat wat de kunstenaar wil uiten.
De werken stapelen zich op, dag na dag. Tot zijn wanhoop en frustratie wordt deze plek weldra te klein. Misschien kunnen musea, Vlaamse overheid, verzamelaars… zich een schilderij van Jean DGR aanschaffen?

Authenticiteit  

Het werk van Jean DGR kan je bij geen -isme onderbrengen. Hij zoekt geen trends op, is authentiek. Precies die authenticiteit ligt moeilijk in de huidige kunstwereld.
Het gaat bij Jean DGR niet om esthetiek, realistische verbeelding en/of aandacht trekken. Inhoud en gedachte primeren. De kunstenaar is filosoof of andersom? Het is aan de kijker te peilen naar het donkere onbekende. De beoordeling van Karl Ove Knausgård over het werk van Munch  deed me aan de werkwijze van Jean DGR denken, ik citeer: ‘En Munchs grote talent bestond precies daarin dat hij niet alleen wist te schilderen wat zijn blik zag, maar ook datgene waarmee zijn blik geladen was.’‘Wat hij wilde was niet het levende schilderen, maar het geschilderde tot leven wekken.’
Jean DGR schildert stille werken, zonder franjes. Op de canvas ontwaar je geen afbeelding van mensen enkel geïsoleerde niet geladen objecten uit zijn leefwereld. Jean DGR gaat aan de slag met die voorwerpen, wekt ze tot een ‘stil’ sacraal leven. Zijn creaties stralen eenvoud uit, het resultaat van eenzame dagen afzondering in zijn atelier. John Constable schilderde zijn boom in een landschap ‘Trees in the landscape’ als ‘study’, bomen waren een populair onderwerp in die tijd. Jean DGR schildert geen boom maar een stam, een geïsoleerde boomstam, eenzaam, zonder bos. ‘Existe’ De titel verraadt dat het hier niet alleen om een realistische afbeelding gaat en evenmin een studie is. Hier spreekt de filosoof.

Grijswitte tinten voeren meestal de hoofdtoon alsof de schilder bang is van explosief kleurgebruik. Niets is minder waar. Wanneer Jean DGR kleur gebruikt dan is het adequaat en wel doordacht.
‘Brain of a female philosopher’. Waarom gebruikt de schilder dit Delfts blauw, een ongewone kleur voor brains? Wellicht is deze ‘female philosopher’ uniek of heel apart? Of verwijst het blauw naar plaats van afkomst van de filosofe? Wij hebben er het raden naar.

De schilderijen van Jean De Groote zijn niet impulsief, niet extatisch en toch intrigerend. En zo blijft hij verder schilderen, eenzaam in zijn werkplaats, eenzaam in zijn authenticiteit, eenzaam in zijn sobere stijl, verrassend consequent. Het loont. Een ziel komt tot rust. Laat je als toeschouwer glijden in het duistere onbekende.

Info

www.jeandegroote.com
instagram @sebastiandmorra

tentoonstelling van 8 september tot 19 oktober 2019
Une histoire de solitude
Galerie S&H DE BUCK
Zuidstationsstraat 25
9000 Gent
http://galeriedebuck.be/
later meer info over deze tentoonstelling op KUNSTPOORT

Meer over Jean De Groote lees je in een reportage van Koen Van Damme in het tijdschrift
The Art Couch #2
Het magazine met een passie voor hedendaagse kunst in België
https://www.theartcouch.be/
https://www.theartcouch.be/belgische-kunstenaars/op-zoek-naar-de-essentie-met-jean-de-groote/

tekst Kathleen Ramboer
foto’s Jean De Groote

Sint-Niklaas beFolkt: Folk in de stad

ericrottee Geen categorie , , ,

Het regent

Op zaterdag 27 april 2018 kon je er, niettegenstaande de ongunstige weersomstandigheden, niet omheen.  Sint-Niklaas was die dag het centrum van de Folkmuziek.

Het Feest van de Folk wordt jaarlijks georganiseerd door Muziekmozaïek vzw en beslaat een tijdspanne van een volledige week tijdens dewelke folkmuziek en aanverwante genres in de kijker geplaatst worden.  Dit jaar vond het startevenement plaats in Sint-Niklaas onder de naam Sint-Niklaas beFolkt.

Het startschot van het feest wordt gegeven voor de deur van ‘t Stamcaféken in de Nieuwstraat. Presentator van dienst, Begijn Le Bleu, kondigt met veel verve de twee sprekers aan. Luc Van Hende en Walter Evenepoel geven tekst en uitleg bij de betekenis van folk in en voor het Waasland.

Volksmuziek voor het grote publiek was de droom van Marc

Walter Evenepoel stond destijds, samen met Marc Van Reeth, mee aan de wieg van Muziekmozaïek en aan de basis van het Feest van de Folk. Marc was de bedenker, Walter nam de organisatie en praktische voorbereiding voor zijn rekening.

Het begon met de organisatie van een groot folk-festival in Gooik, een internationaal gebeuren, destijds –  na Dranouter – het grootste festival van Vlaanderen dat vorm kreeg door de samenwerking tussen Herman De Wit van ‘t Kliekse, Mark Van Reeth en Walter Evenepoel. Doelstelling was de volksmuziek dichter bij het grote publiek brengen.

Marc had een zeer ruime kennis van het muziekgenre en de muzikanten die tot ver over de landsgrenzen reikte. Hij bracht heel wat van die buitenlandse volksmuzikanten naar het Vlaamse festival.

In die periode werd Marc bestuurslid van Muziekmozaïek en in die hoedanigheid werkte hij een concept uit om de de volksmuziek binnen de stadsmuren te brengen. Zo ontstond het Feest van de Folk.

Voor het evenement in Sint-Niklaas, de zestiende uitgave,  werd samengewerkt met Dirk van der Speeten van ‘t Ey, de cultuurbeleidscoördinator van de stad en de schepen van cultuur. De selectie van de muzikanten gebeurde door Muziekmozaïek. Maar het evenement staat ook open voor muzikanten die zich die dag spontaan aanbieden.

Deze samenwerking resulteerde in het programma dat op 27 april aan de Sint-Niklazenaars en bezoekers werd aangeboden.

Folkmuziek in Vlaanderen

Luc Van Hende schetst de evolutie van de Folkmuziek in Vlaanderen.

In 1985 organiseerden Marc De Cock (doedelzakspeler) en Dirk Van der Speeten van het muziekcafé ‘t Ey in Belsele, een Speelmanstreffen. Dit was een collectief van kameraden die graag muziek maakten. De bijeenkomsten werden geformaliseerd door officieel 5 keer samen te komen in ‘t Stamcaféken in de Nieuwstraat. Daar werden jamsessies gehouden naar Ierse gewoonte maar dan met eigen instrumenten (accordeon, doedelzak, gitaar, ..) en in Vlaanderen. Luc speelde muziek, zonder notenkennis, doch evolueerde hij in het genre, zodanig dat hij lesgever werd.

Er ontstonden kleinere muzikantengroepen. Door de deelzaamheid die eigen was aan deze ensembles, kende de folkmuziek een belangrijke evolutie in Vlaanderen. Er worden nu jaarlijks zomerstages voor Traditionele Volksmuziek georganiseerd in Gooik waar ook internationale lesgevers hun kennis komen delen met een 400-tal deelnemers, van jong tot oud, van beginners tot gevorderden.

www.stagegooik.be

En dan vertrekt de stoet

De Kornemuze vertrekt onder leiding van Bart De Cock met het ganse gezelschap dat zich in de Nieuwstraat had verzameld, en verspreidt zich over verschillende locaties in de stad: straathoek, plein of plaats aangeboden door een sponsor van het gebeuren. Op het Apostelplein kan De grote Kornemuze al op heel wat belangstelling rekenen.  

Kiezen is verliezen

Onmogelijk om alle optredens bij te wonen. We laten ons leiden door regen, wind en zonnestralen.

De Pandoering heeft haar stek gevonden op de hoek van de Grote Markt en de Stationsstraat. Deze groep trekt vooral de aandacht van de toevallige voorbijgangers die naar het stadscentrum kwamen om in de winkelstraat te kuieren. Zij spelen Balkanjazz en brassbandmuziek. Het is een opzwepend genre dat je makkelijk aan het bewegen krijgt.

De groep streeft vooral naar buitenoptredens tussen de mensen door op te treden op straatfeesten en andere evenementen en festivals omdat de interactie die daardoor met het publiek ontstaat het belangrijkste gegeven is voor de groep.

www.depandoering.be

Verderop in de straat, aan de ingang van de gaanderij naar de Collegestraat, speelt een groepje muzikanten. Dit optreden is niet terug te vinden in het officiële programma. Sfeer ontbreekt hier echter niet. Voorbijgangers houden halt om te dansen. De regen wordt verlegen bij het aanschouwen van dit vrolijke spektakel.

In de ingang van Boekhandel ‘t Oneindige Verhaal heeft Uskant plaats gevat. De groep bestaat uit drie muzikanten en brengt volksmuziek van eigen bodem. De bezoekers van de boekhandel kijken aangenaam verrast naar het gebeuren.

Nog verder in de Stationsstraat is het vechten voor een plaatsje in het stijlvolle decor van ‘De Salons’. CSNY beFolkt brengt werk van Crosby, Stills, Nash & Young op een ‘folky’ manier.

Als slot van dit meer dan aangename folk feest, kiezen we voor Botswing dat jonge Ierse en Schotse folk brengt op de locatie van het Jeugdcentrum ‘Den Eglantier’. Je kan er niet onderuit: deze muzikanten genieten minstens evenveel als het publiek van hun muziek. Het klinkt aanstekelijk, dansers zijn op het appel en geven zich over aan het opzwepende ritme van de polka’s, jigs en reels. Voor ons het einde van een prachtige namiddag in Sint-Niklaas.
www.botswing.com

http://www.muziekmozaiek.be

Tekst Magda Verberckmoes
Foto’s Eric Rottée

 

 

CONTOUR BIENNALE 9 2e Fase

bertvannoten2 Geen categorie ,

Contour Biennale 9 gaat in het weekend van 17 tot en met 19 mei 2019 haar tweede fase in. Het aanbod dat curator Nataša Petrešin-Bachelez samenstelde, is erg rijk: exposi­ties, film, muziek en perfor­mances. Bij deze 9e editie ligt de nadruk op thema’s als ecologie, ongelijk­heid, degrowth en racisme. Precies daarom zijn er ook verschil­lende presen­ta­ties en workses­sies die je kan bijwonen: de dialoog staat daarbij centraal.

Coltan as Cotton
Neem deel aan deze boeiende dialoog en wees erbij in weekend van 17 tot en met 19 mei! Contour Biennale 9 loopt nog tot het slotweekend van 18-20 oktober.
De negende editie van Contour Biennale neemt een heel nieuwe gedaante aan dan de voorgaande. Curator Nataša Petrešin-Bachelez koos voor de noemer “Coltan as Cotton”. Daarbij liet ze zich inspireren door het gelijk­na­mige videoge­dicht van de Amerikaanse rapper, slammer en schrijver Saul Williams.

Trendbreuk
Net zoals in vorige edities blijven de stad Mechelen en haar bewoners vaak de inspiratie voor de projecten. De trendbreuk met het verleden is de tijdspanne: “Coltan as Cotton” wordt één langge­rekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt. De drie grote publieke momenten – 11-13 januari, 17-19 mei en 18-20 oktober 2019 – vormen daarbij de ruggen­graat.

“Coltan as Cotton” wordt één langge­rekt continuüm dat meer dan een jaar bestrijkt.”

Grote thema’s
Ecologie, ongelijk­heid, degrowth, solida­ri­teit en racisme zijn de grote thema’s die in de films, instal­la­ties en perfor­mances van de geselec­teerde kunste­naars aan bod komen. Deze thema’s liggen in de lijn van het volgehouden onderzoek en engage­ment van curator Nataša Petrešin-Bachelez. De kunste­naars van Contour Biennale 9 werken actief samen met bewoners en organi­sa­ties uit Mechelen en omgeving. Tijdens de publieke weekends is er ook een randpro­gramma met rondeta­fel­ge­sprekken en workshops, geleid door de kunste­naars en experts.

https://www.nona.be/nl/festival/contour-biennale-9
Videograaf: Bert VANNOTEN