/schilderkunst

ACROSS THE BORDERS

kramboer Geen categorie , , ,

Het gebeurt niet alle dagen dat een Gentse of zelfs Belgische Galerie een samenwerking aangaat met een Gallery uit New York.
Galerie S&H De Buck opteert voor een uitwisselingsproject met de
Envoy-Enterprises Gallery New York. KUNSTPOORT brengt dit unicum graag onder de aandacht van haar lezers.

 

ACROSS THE BORDERS te Gent

De eerste tentoonstelling gaat door van 26 april tot 26 mei 2019 in Galerie De Buck Gent. ACROSS THE BORDERS toont werk van vier Amerikaanse kunstenaars David Alexander Flinn, Erica KEck, Gerald Collins en HRH PR.

David Alexander Flinn

David Alexander Flinn (1987, New York, NY) leeft en werkt in New York, stelt tentoon in groep en solo in de Verenigde Staten en Europa.

Erica KEck

Erika Keck (1976, Albuquerque, NM) leeft en werkt in Brooklyn, New York. Haar werk is wereldwijd in verzamelingen vertegenwoordigd. Ze stelt tentoon in de Verenigde Staten en Europa.

Gerald Collins

Gerald Collings is geboren in 1974 in Tampa, Florida. Hij leeft en werkt in New York. Zijn werk was te zien in het HISK Gent, in  the Contemporary Art Museum Tampa, Florida en in galeries te New York, België, Mexico en Parijs.

HRH P.R

HRH P.R. geboren in 1981 in Dillon, S.C., leeft en werkt in Saginaw, Michigan. Het is zijn eerste tentoonstelling in België.

ACROSS THE BORDERS New York

Van 27 september tot 23 november 2019 stellen de kunstenaars Johan Clarysse, Robine Clignett, Christina Mignolet, Sven Verhaeghe op hun beurt tentoon in New York. Het werk van deze kunstenaars was reeds enkele malen te zien in Galerie S&H De Buck Gent.

INFO

opening
door ERE Ambassadeur Luk Darras
vrijdag 26 april 19 u.

van 26 april tot 26 mei 2019
wo.do.vr.za. 15 u tot 18 u en op afspraak.
Gesloten op zon- en feestdagen

locatie
Galerie S&H De Buck
Zuidstationstraat 25
9000 Gent (B)

www.galeriedebuck.be

www.siegfrieddebuck.be

3 schilders / 4 gangen

kramboer Geen categorie ,

Tentoonstelling van Maaike Aelbrecht – Mies Criel – Patrick Goditiabois

KUNSTPOORT bracht een bezoek aan de expo 3 schilders / 4 gangen in het Karmelietenklooster te Gent. De verstilde gangen baadden in het zachte middaglicht toen ik de lange gangen wat onwennig betrad. Een contemplatieve sfeer omarmt de schilderijen en geeft ze een bijzonder cachet. Drie kunstenaars die les volgen aan de Sint-Lucasacademie Gent hangen hier hun schilderijen te kijk: het resultaat van enkele jaren intensief bezig zijn met hun passie. Het is een mix van abstract en figuratieve kunst met soms een neiging naar het abstracte. De drie kunstenaars gebruiken Cobraverf en dit op een eigen wijze en met een persoonlijke techniek.

Patrick Goditiabois schreef een poëtische evocatie over hun kunstenaarschap, eigen kunst en de expo.
Laat je verrassen en opgaan in de sfeer van de pandgangen. Bekijk de schilderijen met deze tekst in het achterhoofd en misschien ontdek je een nieuwe manier van kunst beleven.

KUNSTPOORT citeert Patrick Goditiabois
Wat valt er te schilderen. Hoe of waarmee. Waarom? Waarom doe je zo iets als schilderen? Wat te schilderen? Is de werkelijkheid te saai?
Schilderend schept elkeen van lieverlede zijn wereld, zijn sfeer, een die is of was, of een die misschien nooit zal zijn.
Het onderzoek naar de mogelijkheid van een plek.
4 pandgangen.
Wandelen, kuieren, doorsteken, slenteren, dralen, stilstaan, verwijlen, keuvelen, mediteren… ‘t is de gang die uitnodigt, het licht valt binnen, in deze of gene, altijd anders, hemellicht in kwadratuur. En over gangen gesproken. Vluchtgangen. Geen een die ze niet kent. Van excuses tot verdwijntruuk.
Schilderend de vlucht vooruit, ontdoen van ballast, vergeten, herinneren… doorstomend richting je eigenste mezelfschap

1 2 3 schilders…

Groen groenige horizonten van schijnbaar licht…
Groen van wat zwart was …
zwartgeblakerde boomsculpturen en twijgen als frivole bladverademingen.
Blauwst blauwig diepblauw wegvluchtend vlak van hardbotsen van zachtheid omarmd door een witte stroom van leven.
Of is het schijn ? Vult het schijngroen de ruimte, draagt het vlak de wereld. ijlheid en uitzichtloosheid, inzicht laat het vermoeden wankelen.
De aarde en haar mysterie
Duisternis scheppen en het licht alvast bewaren licht achter de einder het scheppen van adem achter de kim van donkerte
Zo de plek klaar zetten voor wie ernaar verlangt, erin wil verwijlen.
Rood als het hart nog niet aan pompen toe van bloed te goed
Roos die onbegrensde mogelijkheid
Geel van bevrijding en toch, gemaskeerde aanwezigheid
Fascinerende kijk door een gordijn van mixtures van wat was en nu gestold in kleurenzweem van argwaan of argeloosheid
Wit blad, zwarte gat diep en paars van oneindigheid
Onaardse aarde heel en al van verdoken kwelling en goedmoedigheid De aarde zoals ze kan zijn…
Anders wordt het met de vlucht in wat was. Het slechte was er al. Wij zeker niet, denken we.
De dood en een andere duisternis, van wat was geen toekomst kleuren van besmeuren
Het verleden ontpuzzelen, een moment, een tijdshalte
Niets van verleden zit niet in het nu
Hier
Op deze plek
In deze gangen
Een gebeurtenis, het beeld, het icoon
Klein in het grootse de vergroting groots in het kleine
Kamers van verdwelming
Het licht staat niet eens aan de deur
Een huis doormidden half op half onder van weerspiegeling
In een zwart land van wit doorstreept
De man in een groene jungle van heup ter waterspiegel
Hoe woont die man
De man is afwezig
Kijkt niet eens
Ziet hij het wonder van het licht daar achter die onbereikbare kim?
Zij daarentegen, wat lichtgehavend, savoureert de onnozelheid van het bestaan in roos en ruit
Uitgeraamd in deze omheinde magnoliatuin
Magnolias forever
kijk, luister en sssavoureer…

Mies Criel

 

Maaike Aelbrecht

Patrick Goditiabois

 

 

Patrick Goditiabois

info

https://www.facebook.com/3-schilders-4-gangen-407381933402532/?epa=SEARCH_BOX
https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/

Karmelietenklooster
Burgstraat 46
9000 Gent
van 15 maart tot 14 april 2019
elke dag van 10u tot 18u

contact

Maaike Aelbrecht m.maaikemaria@gmail.com
Mies Criel miescriel@gmail.com instagram @miescriel
Patrick Goditiabois p.goditiabois@gmail.com instagram @patrickgoditiabois

Tekst Kathleen Ramboer en Patrick Goditiabois
Fotografie Kathleen Ramboer

 

Over de randen van mijn handen

kramboer Geen categorie , , ,

Jo Michiels, beeldend kunstenaar met een aparte inspiratiebron

In 2017 werd ik een eerste maal geconfronteerd met beeldend werk van Jo Michiels. Jo Michiels onderscheidt zich van andere kunstenaars omwille van zijn aparte werkwijze en inspiratiebron. Zie link kunstpoort https://kunstpoort.com/2017/07/03/tangere/
Hij timmert verder aan deze weg en met succes, het werk oogt subtieler dan voorheen.

Jo Michiels rondde in 2015 zijn opleiding Schilderkunst af aan de Academie van Gent. Tegenwoordig maakt hij abstracte tekeningen, collages en schilderijen. Het vertrekpunt voor zijn werk zijn retro-pornografische foto’s uit de jaren 60 en 70. Hij schildert de foto’s niet na. Noch een verhaal noch duidelijke emoties zijn terug te vinden. De nadruk ligt op compositie. Hij laat zich inspireren door de beweging van de gefotografeerde lichamen en de specifieke kleuren uit die periode, vandaar de eigenzinnige kleurcombinaties, geometrische vormen en organische lijnen. In zijn recent werk integreert hij lichamen uit pornografisch beeldmateriaal, de huid wordt letterlijk zichtbaar op de ondergrond als onderdeel van een abstract landschap. Nadien bouwt hij het beeld laag over laag op in een onorthodoxe mix van olieverf, acrylverf, acrylspray, houtskool, kleurpotloden, (was)stiften.

De tekeningen, collages en schilderijen zijn een zichtbare zoektocht naar compositie waarbij aarzelende en vastberaden acties elkaar afwisselen. Zijn beeldend werk is steeds een getuigenis van een eigen ontstaansproces. Afgelijnde vlakken, grillige vormen en lijnen verraden het overschilderen, afdrukken en wegvegen.

De tentoonstelling ‘Bodily Drawings’

Jo Michiels toont in zijn tentoonstelling Zebrastraat te Gent zie link https://kunstpoort.com/tentoonstellingen/ werken uit de reeks ‘Bodily Drawings’. Deze creaties zijn ontstaan gedurende de maand augustus 2018 tijdens een residentie in Hongarije @D’Clinic Studios en in zijn atelier najaar 2018 / voorjaar 2019.

In deze tekeningen, mixed-media op papier, wordt het lichaam gedeconstrueerd en nadien terug opgebouwd op een directe en intuïtieve manier. Het resultaat zijn abstracte tekeningen met een zichtbare voelbare referentie naar lichamen en lichamelijkheid.

Jo Michiels maakt kunst vanuit een behoefte aan een soort aanraking, de aanraking van het papier en huid op het papier. Huidhonger, volgens Van Dale: behoefte aan aanraking van de huid.

 

 

“Over de randen van mijn handen /
Tasten mijn handen /
Naar mijn andere handen /
Onophoudelijk”

Paul van Ostaijen

Info

Locatie Kunstplatform Zebrastraat 32

9000 Gent
kunstenaar maand maart

Open maand maart van 9u tot 17u
donderdag van 18u tot 24u
zaterdag en zondag van 14u tot 18u

Opening donderdag 7 maart 2019 om 20u

www.jomichiels.com

www.zebrastraat.be

Info persmap Jo Michiels
bewerkt door Kathleen Ramboer
beeldmateriaal Jo Michiels

BEST OF BOTH WORLDS

bertvannoten2 Geen categorie , , ,

BEST OF BOTH WORLDS

Het beste van twee werelden. Wat onmogelijk geacht wordt in gedachten, transformeert kunst naar een werkelijkheid. Daarom brengt Galerie M te Mechelen http://www.galeriem.be/ twee kunstenaars samen. Twee persoonlijkheden. Twee onversneden talenten. Twee uitersten ook. Een expo waarin vloeiende lijnen van acryl en airbrush zich mengen met gebeitelde contouren van kunststof en brons. Geladen. Dynamisch. Sensationeel!

Herman De Winter – kunstschilder

Herman is een hedendaagse kunstenaar die woont en werkt in Thailand en er zijn werken in galeriën tentoonstelt.
Hij zoekt een weg door vormen, kleuren en lijnenspel. Het werk van Herman De Winter straalt een dynamiek uit die aansluit bij een werkelijkheid die nooit zichzelf blijft en waarin de kijker een eigen rol speelt.

Het werk van Herman is van het figuatieve schilderen geëvolueerd naar het abstracte met een zeer kleurrijk palet.
Het vormen van aparte vlakken en lijnenspel tot een harmonieus gestructureerd geheel geeft hem als impulsief gevoelsmens meer voldoening.
Herman is producent en katalysator van dit proces, via een métier, waarvan hij de technicitiet en ambachtelijkheid zeer hoog in het vaandel draagt.

Iedereen die met zijn werk in aanraking komt wordt erdoor geraakt en wordt erdoor getriggerd.

Guido De Vos – Beeldend kunstenaar

Kunstenaar Guido De Vos (Zottegem, °1953) is moeilijk in één hokje te plaatsen. Eerst begonnen als beeldend kunstenaar verlegt De Vos al snel zijn grenzen en schoolt zich bij in de schilderkunst en in zijn recentelijke passie, de fotografie. Het oog van de beeldhouwer blijft evenwel alom aanwezig. Even veelzijdig zijn de materialen waarmee de kunstenaar werkt: van brons tot polyester, van piepschuim tot epoxy. Ook in zijn fotografisch werk schuwt De Vos geen experiment of bewerking.

Op zijn zoektocht naar het ultieme beeld en de ultieme lijn maakt hij doorgaans gebruik van suggestieve, abstracte vormen. Toch slaagt De Vos er bijzonder goed in deze abstracte figuren uiterst tastbaar, herkenbaar en met veel gevoel op de wereld te zetten. Beelden van Guido De Vos omarmen de toeschouwer met emoties, spreken tot de verbeelding en laten nadenken over achtergrond en betekenis. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het menselijke zinnebeeld als rode draad doorheen het kleurrijke oeuvre van Guido De Vos is verweven.

De kleurenrijkdom van zijn werken weerspiegelt zich ook in andere bezigheden van de kunstenaar :tot vandaag is hij vaste curator voor de Zottegemse stadsbibliotheek in het Kasteel van Egmont en nauw betrokken bij het uitwerken van verschillende kunstroutes en tentoonstellingen

voor info zie http://www.galeriem.be/fairs–events
tentoonstelling van 1 september tot 16 september 2018
Galerie M
Kanunnik De Deckerstraat 56
2800 Mechelen (Belgium)

Videograaf: Bert VANNOTEN

Guilherme De Oliveira opent de deuren voor kunst

kramboer Geen categorie , , ,

Guilherme opent voor Bert de cameraman en mezelf de zware deur van de Oude Beurs te Antwerpen. Het is zaterdag 7 juli 14u. De tentoonstelling GRIEF + FAPONYTAILS is klaar voor nieuw publiek. Deze eerste GAST tentoonstelling in de Oude Beurs met als curator LOODWIT is een initiatief van Fameus.
Guilherme toont op een overvolle muur een gekke wereld op de rand van waanzin, met hysterische en paranoïde figuren. Cynisme en humor zijn nooit ver weg. Sloganeske teksten schreeuwen je toe. Hier wordt nagedacht.

Spontaan komt een gesprek op gang.

KUNSTPOORT De naam klinkt niet echt Vlaams. Welke roots heb je?
Guilherme Ik ben Braziliaan, 22 jaar, woon en werk in Antwerpen. Ik studeerde aan Sint-Lucas en behaalde een bachelor schilderkunst en een master vrije kunst. Vorig jaar ben ik afgestudeerd.

KUNSTPOORT  Ben je veel met je kunst bezig?
Guilherme Ik heb een fulltime job als kunstenaar en ben aan LOODWIT, een platform voor jonge beloftevolle kunstenaars, verbonden. Zelf ben ik het project UNDRxGRND gestart. Jonge afgestudeerde kunstenaars willen netwerken, tentoonstellen, publiciteit maken. Als groep kunnen we de kosten delen. Samen staan we sterk. Ik hoop op aandacht van en in de media, zoek nog mogelijkheden dat te concretiseren. De ganse opzet staat nog in zijn kinderschoenen.

KUNSTPOORT Je schilderkunst lijkt me sterk grafisch.
Guilherme De werken in deze tentoonstelling hebben inderdaad een grafische look en zijn weinig kleurrijk. Werken in meer uitbundige kleuren zie je op mijn site.

KUNSTPOORT Taal, woorden maken deel uit van je werk. Een woordje uitleg?
Guilherme Met mensen communiceren is belangrijk voor me. Eerst was er het narratieve nu combineer ik beeld met woord, taal als tekenkunst.

KUNSTPOORT Ik zie hier woorden die me totaal vreemd zijn.
Guilherme Ik gebruik onder andere de Japanse taal. Voor mij is Japans een Alien taal. Nederlands was dit vroeger ook voor mij. Woorden TUPI gebruik ik ook.

KUNSTPOORT Welke taal is TUPI?
Guilherme Het is een dode taal van een Zuid-Amerikaanse indianenstam.

KUNSTPOORT Waarom gebruik je deze vreemde woorden? Bijna niemand begrijpt ze.
Guilherme Ik laat veel over aan de verbeelding. De kijker mag een eigen interpretatie geven aan de woorden. Ze mogen mijn werken verhalen. Wat ik wil is dat mijn werk een mens gelukkig maakt.

KUNSTPOORT En het maakt ons gelukkig. Als ik naar het werk kijk krijg ik een kinderlijke blijheid over me. De fantasievolle wereld van Guilherme De Oliveira spreekt me duidelijk aan.

INFO

http://www.de-gui.info/
www.loodwit.be
www.fameus.be
https://www.undrxgrnd.com/

Tekst en foto Kathleen Ramboer

Open atelier in Antwerpen: Diversiteit, intimiteit, spontaniteit.

ericrottee Geen categorie , ,

«L’atelier est, dans la plupart des cas, plus nécessaire encore à l’artiste que la galerie et le musée. De toute évidence, il préexiste aux deux. Ils sont les deux jambages du même édifice et d’un même système. Toute mise en question du système de l’art passera donc inéluctablement par une remise en question de l’atelier comme un lieu unique où le travail se fait, tout comme du musée comme lieu unique où le travail se voit».
Daniel Buren

 

 

“Het zijn handgeschreven brieven die ik naar de mensen gestuurd heb. Ik heb ze leren kennen via sociale netwerken zoals Myspace. Enkelen heb ik al ontmoet, sommigen logeerden al eens bij mij.”

“Ik werk ook op bestelling.” Krijg jij veel opdrachten? “Jawel, van mensen die juwelen van hun ouders willen laten herstellen. Er is dan een emotionele link. Ook vragen ze transformaties  om iets nieuws te krijgen. Ik verzamel alle stenen uit Dubrovnic, Zweden, in mijn keuken”.

“Ik ben nog aan het leren. Handen schilderen is heel moeilijk. Voor mij zijn de ogen heel belangrijk. Haar en de rest van het gezicht mogen vager zijn maar ogen, die moeten glashelder zijn”


Achter de deuren van de anonieme huizen verstopt zich een wereld van creativiteit, van de hoop, van de droom. Van de Brederodstraat tot de Lange Beeldekenstraat. Een wandeling tussen een diversiteit van bevolking en gebouwen. Burgerlijke, kleinburgerlijke, arbeiderswoningen. Vlaams, Indisch, Oosters, zuidelijke landen: Antwerpen is een haven.

 

 

 

Binnen, buiten, chaos, orde, netjes. De open ateliers van vandaag zijn de woningen van de kunstenaars. Erna maakt installaties, multimedia, conceptuele kunst. De ruimte heeft een sfeer van Bohemen.

Nico maakt juwelen, zijn atelier is een ordelijke chaos, met precisie.

De tentoonstellingsruimte staat met haar perfecte, rechthoekige lijnen in contrast met zijn ontwerpen. Mélanie heeft in verband met haar kunst de twijfels van een tienermeisje. De schilderijen ademen jeugddromen met open, verbaasde ogen. Haar huis ligt in het midden van Borgerhout.

Kijken naar een kunstwerk, een paar seconden, een paar stappen, kijken naar een tweede kunstwerk, een paar stappen, kijken naar een xte kunstwerk. Museum? Galerij? Juist. Open Atelier, juist niet. Onmiddellijk ontstaat een spontane dialoog met de kunstenaar of kunstenares die leidt tot een diepzinnige dialoog over vriendschap, mentor, erfenis. Het atelier is waar het kunstwerk ontstaat, waar het creatief proces eindigt met de geboorte van de kunst.

Wij, bezoekers, zijn bevoorrechte voyeurs van de liefde voor de kunst en emotie.

Erna V. Franssens https://www.facebook.com/KasjaNoova-176031752480207/
Nico Delaide www.nicodelaide.be
Melanie Bivacco www.Art-Melanie-Bivacco.com

Eric Rottée, tekst en foto’s

 

Jean De Groote schildert het ding ‘an sich’

kramboer Geen categorie ,

Eén van de eerste werken die ik zag van Jean De Groote via sociale media was dat met het rood/oranje lint. Op slag verzot was ik op de reeks ‘The Essence of Things’. De gedachte – waarom hangt dergelijk werk niet in een museum- ontsnapte me. Hier geen gigantische formaten, geen overweldigende kleuren maar stil en poëtisch werk, werk dat je treft in het hart van je ziel. Eenvoud siert. Een interview met KUNSTPOORT ? Voor Jean De Groote was dit zeker geen probleem. We hadden een constructief gesprek.

Kunstpoort Als ik je site bekijk, merk ik dat je rond thema’s werkt zoals Fremdkörper, Stop Motion, The essence of Things….. Zijn dit thema’s die zich opdringen of ga je echt op zoek? Ik heb het gevoel dat uit één bepaalde reeks een andere voortvloeit. Heb ik het juist en hoe ontstaat dit werken rond een thema?
Jean De Groote Een thema is voor mij een leidraad, een hulpmiddel. Soms mediteer ik dagen lang in mijn atelier. Isolde De Buck vergeleek mijn atelier terecht met een monniken cel. Onder meditatie komt iets, een gedachte dringt zich op. Dit was het geval met ‘Giallo di Napoli’. Ik zag een vanille pudding en zo ontstond het idee voor ‘Giallo di Napoli’. Door een voorwerp te isoleren zoek ik de ware betekenis in of achter iets. Het onuitsprekelijke wordt zichtbaar. Zo is een object niet zo maar een ding maar een voorwerp met een eigenheid ‘an sich’. Ik schilder bijvoorbeeld 2 memo blaadjes. Ik vertaal het ‘niets’. Hier is geen verhaal alleen maar eerlijke kunst.

Kunstpoort Je schilderingen zijn meer dan gewoon maar een goede weergave van een object, een voorwerp… de voorwerpen hebben een eigen taal, een ziel. Wens je dat dit ook zo overkomt op de kijker? Of mag het publiek een schilderij ook gewoon tout court mooi vinden?
Jean De Groote Schoon of lelijk, dat is van geen belang. Ik heb niet de bedoeling een mooi werk te maken maar wel een sterk werk.

Kunstpoort Je schilderijen bevatten geïsoleerde beelden die verwarring wekken en vragen doen stellen. Ga je graag een dialoog aan met de kijker of laat je de interpretatie over aan de toeschouwer zonder er over te praten?
Jean De Groote Ik ga graag in dialoog met de kijker. Mijn educatieve ingesteldheid komt dan naar boven.

Kunstpoort Kan kunst de wereld veranderen? Moet kunst geëngageerd zijn?
Jean De Groote Engagement is niet nodig. Enkel kunst is zalvend en kan de wereld redden. Kunst maken, kunst kijken zet aan tot nadenken. Kunst maakt indruk. Uit kunst komt niets slechts voor. Geef politici zoals president Trump een inwijding in de kunst, ze zouden minder geobsedeerd zijn door oorlog.

Kunstpoort Ik zag een foto van je atelier. Op de muur staat ELEUSIS geschreven of geschilderd. Die enkele letters intrigeerden me en Ik ben wat opzoekingswerk begonnen. Ik ontdekte het bestaan van de mysteriën van Eleusis, een populaire mysteriecultus. Heb ik het bij het rechte eind of betekent deze ELEUSIS iets anders?
Jean De Groote ELEUSIS staat al 30 jaar op mijn muur. Let ook op de wit ruimte tussen ELEUS en IS. Het geschreven woord sluit mooi aan bij mijn werk. Ik verwijs naar de ideeënleer van Plato en zijn filosofisch idealisme. Er is het raadsel van de schijnwereld. Zelf denk ik ook aan een ideële wereld. Ook Malevich wilde een autonome spirituele kunst naast de ‘echte’ wereld via zijn theorie van het suprematisme.

Kunstpoort Op je schilderijen komt weinig kleur voor en ligt de verf er dunnetjes op. Er straalt een soort tristesse van uit. Heb je nooit zin om een uitbundig schilderij te maken dat barst van de kleuren gewoon om jezelf te verrassen? Denk je dat dit ooit zou kunnen gebeuren?
Jean De Groote Als ik schilder probeer ik de ziel van een object te ontdekken. Daarom is er zo weinig kleur. Ik wil me ontdoen van alle ballast. Kleur moet zin hebben. Als ik een stervende Lone wolf schilder heeft kleur geen zin. Ik verwijs naar Malevich die zijn wit vlak schilderde wat niet betekent dat hij hier geen fysische inspanning leverde. Vroeger durfde ik wel eens kleur gebruiken in mijn werk. Ik ben niet vastgepind op één bepaalde stijl. Ik ben zelfs graficus van opleiding, ook conceptuele kunst is mij niet vreemd. Dat in de toekomst ooit veel kleur binnendringt in mijn werk, sluit ik niet uit.

Kunstpoort Maak je voorstudies, broed je lang op een idee?
Jean De Groote Lukraak schilderen doe ik niet. Er is steeds een idee, voorstudies zijn er niet. Het formaat is afhankelijk van het onderwerp. Ik spijker canvas op de muur. Eénmaal het schilderij af is, wordt het opgespannen.

Kunstpoort Heb je graag achtergrondmuziek terwijl je schildert of hou je het bij de ultieme stilte?
Jean De Groote Ik heb graag klassieke muziek, radio Klara.

Kunstpoort Voel je je verwant met andere hedendaagse kunstenaars?
Jean De Groote Ik voel me verwant met Gerhard Richter. Ook mijn werk is niet in een bepaald hoekje te dringen of te vatten in één stijl. Veelal aanvaardt men dit niet, bij grote namen als Gerhard Richter natuurlijk wel.
Ik voel ook affiniteit met Francis Alys, een Einzelgänger zoals ik er één ben. Bij absolute kenners heeft hij veel succes omdat hij puur en authentiek is. Het werk van Francis Alys is poëzie en wat in zijn voordeel spreekt: hij schuwt alle spektakel.

Kunstpoort Kan je gemakkelijk de knop omdraaien en je kunst opzij zetten?
Jean De Groote Dat gaat moeilijk, telkens opnieuw dringt iets zich op zoals de schoonheid van een ding, een kopje koffie, een bril, een ‘robe rouge’. Schoonheid is trouwens overal te vinden ook bij bejaarde mensen in een woonzorgcentrum. Kunst is niet los te koppelen van het dagelijks leven.


Kunstpoort Vind je dat je voldoende respons krijgt op je kunst?
Jean De Groote Neen niet echt. Ik mis een netwerk. Mezelf verkopen kan ik niet. Een kunstenaar hoort thuis in zijn atelier en kan geen manager zijn. Hoe krijgt men een forum? Curatoren zijn soms aan handen en voeten gebonden. Philippe van Cauteren artistiek directeur van het S.M.A.K. zal ongetwijfeld ook luisteren naar Stad Gent. Hoe komt het dat sommige kunstenaars zoals Rinus Van de Velde een megasucces hebben? Een echte hype zijn? Veel vragen, weinig antwoorden.

Kunstpoort Zelf ben ik benieuwd wat deze jonge kunstenaar nog zal maken in de toekomst.
Jean De Groote Volgens mij weinig nieuws.

Kunstpoort Wat is volgens jou de ideale tentoonstellingsruimte voor je werk: witte muren zoals nu binnenkort bij Galerie S&H De Buck, een grote desolate of een huiselijke sfeervolle plek? Wat is je ultieme droomlocatie? Welk museum zie je wel zitten voor je werk?
Jean De Groote Ook al hangen ze wel mooi, een galerie is steeds beperkt. Met één van de zalen van het S.M.A.K. zou ik wel tevreden zijn.

Kunstpoort En het MSK te Gent?
Jean De Groote Een confrontatie met stillevens van Joachim Beuckelaer zou ik zeker niet weigeren.

Kunstpoort Tot slot een vraag die misschien de eerste in de rij had moeten zijn, hoe het allemaal begon?
Jean De Groote Het klassieke verhaal: toen ik klein was had ik een ongebreidelde creativiteit. Op 16 jarige leeftijd was mijn grote droom kunstenaar en leraar worden. Ik ging naar de kunstacademie om kunstenaar te worden en ben het steeds gebleven. Mijn educatieve droom werd ook werkelijkheid.

 

Jean De Groote stelt binnenkort tentoon in Galerie S&H De Buck
Zuidstationstraat 25 – 9000 Gent

Les Fleurs du Rue de Temple

opening: vrijdag 27 oktober om 20u
Inleiding door Prof. Johan Braeckman
Tentoonstelling:
27 oktober tot en met 25 november 2017
wo. do. vr. za. 15u tot 18u of op afspraak
gesloten op zon- en feestdagen

http://galeriedebuck.be/
http://www.jeandegroote.com/

neem in kijkje in zijn atelier, zie reportage op kunstpoort
https://kunstpoort.com/2017/08/09/de-deur-op-een-kier-het-atelier-van-kunstenaar-jean-de-groote-in-360/

tip: lees ook de reportage van Frederic De Meyer op TheArtCouch
http://www.theartcouch.be/events/jean-de-groote-bij-galerij-de-buck/

 

 

 

 

 

 

 

tekst: Kathleen Ramboer
foto’s: Jean De Groote en
Kathleen Ramboer

De deur op een kier… het atelier van kunstenaar Jean De Groote in 360°

kramboer Geen categorie ,

Beeldend kunstenaar Jean De Groote evoceert de ziel van een voorwerp zoals Leon Spilliaert ‘De blauwe teil’ leven gaf. In de stilte van zijn atelier (zie video) in de nabijheid van stilaan verdwijnende soms zeldzame natuur, zoekt en vindt hij de ziel, de essentie van eenvoudige dingen.

Wie in dialoog wil gaan met de schilderijen van Jean De Groote kan terecht in

Galerie S & H De Buck
Zuidstationstraat 25 – Gent
voor de tentoonstelling

LES FLEURS DE RUE DU TEMPLE

van 27 oktober tot en met 25 november 2017

Opening vrijdag 27 oktober om 20 uur
Johan Braeckman hoogleraar wijsbegeerte aan de Universiteit Gent

Curator: Isolde De Buck – Kunsthistorica

http://www.jeandegroote.com/

video: Jean De Groote
tekst: Kathleen Ramboer