Van kinds af aan is Monique Schampaert bezig met kunstcreaties.
Haar lange pad heeft haar op vandaag geleid naar het schrijven en animeren van het sprookje over Anton,
de rups die geen vlinder wou worden.
Het is niet de kunst van het schilderen op zich die een bestaan vindt in het leven van deze kunstenares,
het is een allesomvattende levensvisie die in samenwerking met haar echtgenoot tot leven komt in haar creaties.
Videograaf: Bert VANNOTEN Tekst en interview: Magda VERBERCKMOES Voice over: KATHLEEN DE WINTER
Kunstenares Anaïs Van Goethem werkt in haar leefruimte. Op de drempel van haar appartement word ik meteen getroffen door een zekere soberheid, ook kenmerkend voor haar oeuvre. De zon overspoelt het atelier/appartement met licht, het balkon nodigt uit tot een buiten gesprek, ideaal in dit corona tijdperk.
Kunstpoort Welke kunstopleidingen volgde je? Anaïs Van Goethem Ik volgde vrije grafiek aan Sint-Lucas – LUCA, School of Arts, te Gent. Later volgde een lerarenopleiding, een cyclus modeltekenen en non-toxische grafiek aan het DKO Gent.
Kunstpoort Heb je de liefde voor de kunst en je kunstgevoel met de paplepel meegekregen? Anaïs Van Goethem Mijn ouders waren niet artistiek, niet creatief en hadden totaal geen interesse in enige vorm van kunst. Ik was een buitenbeentje. Als kind zocht ik schoonheid. Het esthetische trok mijn aandacht. Mijn vader had een voorliefde voor sport, de sporttak waar ik als kind geboeid en vol verwondering naar keek was kunstschaatsen. Van kleins af tekende ik enorm graag en veel. In een vroege herinnering tekende ik op 9jarige leeftijd een stripverhaal.
Kunstpoort En is dat bewaard gebleven? Anaïs Van Goethem Neen
Kunstpoort Wat heeft je getriggerd om vrije grafiek te studeren? Anaïs Van Goethem Ik heb een omwegje gemaakt langs de functionele grafiek. Volgens mijn ouders bood deze afdeling meer toekomstperspectief, meer werkzekerheid. Op een dag kwam ik in het atelier van de vrije grafiek terecht. De werkruimte en de sfeer die er heerste deden me de stap zetten naar vrije grafiek. Een pluspunt: de traditionele technieken zoals diepdruk, vlakdruk en hoogdruk werden je aangereikt. Ben ik geschikt om in opdracht te werken? Ik denk het niet.
Kunstpoort Je kunstenaar carrière startte je als graficus, etser. Nu ben je vooral gefocust op gewassen inkttekeningen. Van waar deze verandering van techniek? Anaïs Van Goethem Vrije grafiek is enorm arbeidsintensief, omslachtig. Ik beoefende en beheerste de mezzotint*. Deze techniek vergt een zware fysische inspanning. Etsen kan je ook moeilijk thuis. In de praktijk heb je een gemeenschappelijk atelier nodig. Bij een mezzotint heb je honderden uren werk en het eindresultaat blijft onzeker. Dit staat in schril contrast met wat ik nu doe: na een tijdje werken aan mijn keukentafel, ligt een tastbaar eindproduct voor mijn neus. Lang en heel graag heb ik geëtst, het was tijd voor iets anders. *mezzotint: Bij de mezzotint wordt eerst de hele koperplaat geruwd met een zogenoemd wiegijzer (berceau), een instrument met een waaiervormige, gekartelde kop die rijen putjes en braam op de koperplaat achterlaat. Op het min of meer ruwe oppervlak hecht de inkt. Om een voorstelling aan te brengen worden sommige delen van de geruwde plaat met een schraapijzer (polijststaal) glad gemaakt. Op die plekken pakt de inkt niet meer evenredig en ontstaan dus bij de afdruk de lichte partijen. Zo is het mogelijk om verschillende grijstonen, ofwel halftonen, te bereiken, vandaar de naam mezzo (half) tint.
Dreef – mezzotint
Kunstpoort Waar haal je ideeën voor de locaties van je tekeningen? Maak je schetsen of sla je de plaatsen op in je hoofd? Anaïs Van Goethem Film stills of zelfgemaakte foto’s vormen het vertrekpunt. Vooral licht en sfeer is belangrijk. Ik werk spontaan en heel direct, een tekening vooraf komt er niet aan te pas. Het visuele primeert, niet een idee. De kijker mag mijn gewassen inkttekeningen vrij interpreteren, zelf stel ik geen thema voorop.
Kunstpoort De personages op je werken zijn vaag geschilderd, geen herkenbare gezichten, enkel silhouetten. Wat wil je hier mee suggereren? Anaïs Van Goethem Ik schilder geen individuele portretten maar de universele mens, de existentiële toestand van de mens.
Kunstpoort Als er iets fout loopt bij het schilderen met inkt is dat moeilijk te corrigeren, vandaar mijn vraag: “Laat je veel aan het toeval over”? Anaïs Van Goethem Het toeval mag zeker een rol spelen. Ik hou van een wisselwerking tussen sturen, controle hebben en het materiaal zijn ding laten doen. Een vlek kan een meerwaarde betekenen.
Kunstpoort Eén van de problemen van een kunstenaar is wanneer hij 100% geconcentreerd bezig is, kunnen beslissen: ik stop er mee. Het werk is af. Vooral met deze gewassen inkttechniek lijkt me dit het geval. Heb je daar problemen mee of weet je feilloos wanneer er een punt achter te zetten? Anaïs Van Goethem Daar heb ik geen moeite mee. De tekening laat ik rusten, neem er afstand van en berg ze veilig op in een kast om later opnieuw te bekijken, of ik hang die op. Soms neem ik een foto van mijn werk, bekijk de gewassen inkttekening op het scherm van mijn computer en wonder boven wonder vaak constateer ik dan wat nog beter kan. Achterafcorrecties komen meermaals voor.
Kunstpoort Ben je hoofdzakelijk met de gewassen inkttekeningen bezig of wissel je af met andere technieken? Anaïs Van Goethem Ik concentreer me tegenwoordig op de gewassen inkttechniek. Wie weet waag ik me ooit aan gouache.
Kunstpoort Als etser werkte je met zwartwit effecten. Nu sluipt een compleet gamma aan grijstinten in je inkttekeningen. Een zekere ‘tristesse’ hangt over je werk. Heb je nooit behoefte aan uitbundige kleuren? Is dit intuïtief of heb je nagedacht over het niet gebruik van kleur? Denk je ooit je te wagen aan spetterende zomerse kleuren? Anaïs Van Goethem Ik heb weinig behoefte aan een hevig coloriet. In het verleden schilderde ik wel aquarellen in kleur.
Late summer – aquarel
Kunstpoort Je etsen maakte je op klein of middelgroot formaat. Ook je tekeningen zijn niet zo groot. Wat is de reden? Tijdsgebrek, plaatsgebrek of leent je onderwerp en je technieken zich niet voor grote formaten? Anaïs Van Goethem Grotere formaten vragen een serieuze investering bij het inkaderen. Daar komt nog bij dat ze veel plaats innemen. Kleinere werken bereiken een groter publiek. Niet iedereen kan zijn wanden voorzien van gigantische creaties.
Kunstpoort Meestal putte je voor je etsen, schetsen, tekeningen inspiratie in de natuur. Net nu iedereen terug naar de natuur wil, ben je van koers veranderd en maak je sfeervolle inkttekeningen van verlaten ruimten. Is dit bewust of toevallig? Anaïs Van Goethem Ik wandel minder vandaar dat de natuur tegenwoordig visueel afwezig is. Thema’s van 30 jaar geleden zoals figuren voor een raam, pik ik vandaag de dag terug op. Dit thema diep ik nu meer uit in een serie. Ik hou ook van zijwegen. Dansende figuren uit de Roaring Twenties swingen tegenwoordig op mijn witte blad. Ik sluit niet uit dat dit side project tot een hoofdweg leidt. Laatst las ik dat deze Roaring Twenties na het coronatijdperk aan een heropleving toe zijn. Op automatische piloot werken moet ten allen tijde vermeden worden. Een kunstenaar is verplicht zijn eigen uit te dagen,
The Roaring Twenties
Kunstpoort Een kunstenaar registreert vaak onbewust zijn eigen tijd. Heeft dit coronatijdperk rechtstreeks invloed op je kunst, op de inhoud, sfeer, techniek of productie? Anaïs Van Goethem Deze corona periode heeft wel degelijk invloed op mijn werk. Night en Inside zijn thema’s waar ik voor de pandemie al mee bezig was. Deze sluiten nu wonderwel aan bij deze bizarre tijd. De kijker ervaart nu nog sterker een gevoel van eenzaamheid en verlatenheid bij mijn series Night en Inside. Mijn werk Night XVII, een omhelzing spreekt boekdelen.
Night XVII – gewassen inkttekening
Kunstpoort Maak je dwangmatig kunst? Of moet je jezelf opladen om aan een werk te beginnen? Anaïs Van Goethem De drang om kunst te creëren heb ik altijd. Kunst scheppen in mijn cocon geeft me een gevoel van vrijheid. Het is een constante in mijn leven, het enig dat ik kan doen zonder te moeten rekening houden met iemand anders of bepaalde factoren. Deze cocon brengt rust en geeft zin aan mijn leven.
Kunstpoort Zelf ben je iemand die belang hecht aan een perfecte technische uitvoering. Dat straalt je werk toch uit. Je etsen getuigen van vakmanschap. Het actuele kunstgebeuren is vaak toegespitst op inhoud, het vakmanschap komt op de tweede plaats. Wat is je mening hierover? Anaïs Van Goethem Ook onder de conceptuele kunstenaars tref je meesterschap. Zolang de conceptuele kunst, esthetisch, technisch knap of met zorg gemaakt is, heb ik er niets op tegen. Zo is het werk van de Iraanse activiste Neshat Shirin, fotograaf, film- en videokunstenares, niet alleen inhoudelijk sterk maar ook heel verfijnd.
Kunstpoort Je maakt tijdloos werk. Vind je dat zelf ook? Het werk dat je nu maakt zou je dat ook tien jaar geleden kunnen gemaakt hebben? Of had je je grafische periode nodig om tot dit te komen? Anaïs Van Goethem Ik volg geen enkele trends, ik geniet van mijn vrijheid. Nu is er een tendens naar figuratieve kunst waar mijn werk bij aansluit. Wat voorafging speelt zeker mee. Zo maakte ik voor mijn mezzotint landschappen voorstudies in inkt. Gewassen inkttekeningen blijven een constante in mijn werk.
Kunstpoort Je hebt blijkbaar geen tentoonstelling nodig om in stilte verder te werken. Je bent niet aan een galerie verbonden, zo kan je de kunst maken die je wil. Mis je soms de respons niet van de toeschouwer of kunstliefhebber? Wil je niet vaker tentoonstellen? Anaïs Van Goethem Bij tentoonstellen heb ik een dubbel gevoel. Nu kijk ik ongedwongen en onbevooroordeeld naar mijn eigen werk. Feedback beïnvloedt je werk. Dat kan zowel positief als negatief zijn.
Kunstpoort Tot slot. Heb je tentoonstellingsperspectieven? Toekomstplannen? Anaïs Van Goethem Een groepsexpo zou ik wel zien zitten. Misschien organiseer ik na het corona tijdperk een atelierbezoek voor vrienden, collega’s, kennissen…
Kunstpoort Hou ons zeker op de hoogte. Je sfeervolle kunst roept heel wat gevoelens bij ons op vooral in deze corona tijd.
Een tentoonstelling met als thema de kleur zwart lijkt bijna een modeverschijnsel. In het
Museum Hof van Busleyden was er recent Back to Black en in Albertina in Wenen loopt
momenteel Schwarz Weiss & Grau.
In de tentoonstelling in galerie Transit speelt de kleur zwart een belangrijke rol, maar er is
meer aan de hand. De betekenis van de kleur zwart wordt geassocieerd met macht, angst,
mysterie, kracht, autoriteit, elegantie, formaliteit, dood, kwaad en agressie, autoriteit, rebellie
en verfijning. Zwart is vereist voor alle andere kleuren om diepte en variatie in tint te hebben.
Heel bewust is in de titel gekozen voor een splitsing tussen de letters ZW en ART. ZW wordt
vaak gebruikt als afkorting voor zwart-wit in de fotografie, maar er is echter ook de
tegenstelling tussen zwart en wit in de sociale en politieke spanningen in de VS en het VK,
maar ook in Europa. En iemand die zwart-wit denkt wordt een gebrek aan nuancering
verweten. In deze tentoonstelling wordt een ruim kader aan interpretatiemogelijkheden van
de kleur zwart aangekaart. In grote lijnen is ze opgebouwd rond drie thema’s: religie,
politiek en maatschappij versus individu.
van 22 oktober 2020 tot 18 april 2021 in de Villa Empain te Brussel
Naar de vuurtoren, Virginia Woolf
Met tal van hedendaagse installaties en sculpturen nodigt de tentoonstelling The Light House de bezoeker uit om persoonlijke en gezamenlijke ervaringen met licht te beleven. De tentoonstelling beslaat bijna 60 jaar artistieke werken en toont verschillende verschijningsvormen van licht. De ervaringen dompelen het publiek onder in een lichtbad en nodigen uit om na te denken over de informatie die we krijgen van onze zintuigen.
The Light House vindt plaats op drie locaties. Het eerste deel, in de Villa Empain, brengt het werk van negentien bekende hedendaagse kunstenaars samen, tentoongesteld in evenveel ruimtes. Met uitzondering van de neonwerken hebben de meeste deelnemende kunstenaars uit Japan, Libanon, Zuid-Korea, Palestina, Marokko, de Verenigde Staten of België, speciaal voor deze tentoonstelling in situ werken en installaties gemaakt. Het tweede deel van het project The Light House bestaat uit een lichtpad dat de Franklin Rooseveltlaan transformeert.
Om het idee te bekrachtigen dat cultuur, zoals het licht, de essentie omvat van wat ons verwijdert van de duisternis, is The Light House ook op verschillende locaties buiten de muren van de Villa Empain te zien. Samen met publieke en private musea investeert de tentoonstelling symbolisch ander toonaangevende locaties zowel in Brussel als internationaal.
Door het werk CMYK Corner van Dennis Parren tentoon te stellen, nemen deze instellingen deel aan ons lichtpad: Wiels (Brussel), Bozar (Brussel), KANAL (Brussel), SMAK (Gent), M HKA (Antwerpen), CID (Grand Hornu), BPS22 (Charleroi), Institut du monde arabe (Parijs), MUDAM (Luxemburg), Parajanov Museum (Yerevan) en Sursock Museum (Beiroet).
Kunstenaars: Jean-Michel Alberola, Shezad Dawood, Róza El-Hassan, Mounir Fatmi, Mona Hatoum, Ann Veronica Janssens, Nadia Kaabi-Linke, Kimsooja, Joseph Kosuth, Adrien Lucca, Iván Navarro, Dennis Parren, Martial Raysse, Erwin Redl, Charles Sandison, Thomas Schütte, Kaz Shirane, James Turrell, Franz West.
Curator: Louma Salamé.
Praktische informatie
BOGHOSSIANSTICHTING – VILLA EMPAIN van 22 oktober 2020 tot 18 april 2021 Centrum voor kunst en dialoog tussen de oosterse en westerse culturen Franklin Rooseveltlaan 67 1050 Brussel
Koop uw tickets vooraf via een link op de sitepagina https://www.villaempain.com/nl/tentoonstellingen/the-light-house/ Toegang is alleen toegestaan op reservering, ook voor mensen met gratis toegang (leden van de Kring, kinderen, MuseumPASS houders…) en elke eerste woensdag van de maand.
Tijdens de lockdown deed het S.M.A.K. – Gent een oproep naar het grote publiek om te tekenen en het resultaat op te sturen naar het museum. Een 450 tal kunstenaars en niet-kunstenaars beantwoordden massaal de call. Het S.M.A.K. bundelde een selectie van de ingezonden tekeningen in een boek en presenteert nu de tekeningen in een intieme ruimte in het museum.
Op een grijze zondagmorgen bezocht KUNSTPOORT de tentoonstelling Tekenen in Lockdown. Ondanks de nodige reservatie was het toch behoorlijk druk. Dat bewijst dat de mensen nood hebben om te ontsnappen uit hun cocon. Deze cocon vormt het thema van talrijke tekeningen maar bij velen reikt de verbeelding toch veel verder. Ik laat Philippe Van Cauteren, directeur van het S.M.A.K. aan het woord. Hij schreef een trefzekere verklarende tekst in de cataloog. ‘Voor S.M.A.K. is tekenen niet alleen de meest democratische vorm om je in beeld of woord uit te drukken, het is ook de meest directe getuigenis van een moment, in dit geval een bijzonder historisch moment. … Dit boek beschrijft geen historische periode, maar toont kwetsbare sporen van kunstenaars en niet-kunstenaars die in een historische moment zijn ontstaan. Begrensd in onze beweging, maar grenzeloos in onze verbeelding.” Vooral deze laatste zin geeft de toon van de lockdown tekeningen weer.
De ruimte vind ik iets te krap voor een ‘corona’ tentoonstelling. Een wand verdeelt het paviljoen en verkleint de wandelruimte. Vooral op deze zondagmorgen voelt het wat onveilig. De vaak kwalitatief goede tekeningen zijn van een verbazende diversiteit. In uiteenlopende technieken worden verschillende onderwerpen aangepakt. De tekeningen vragen gewoonweg om bekeken te worden. Het valt op hoe aandachtig het publiek de werken bestudeert. Het is een expo van en voor iedereen. Een schitterend initiatief. Door de uniformiteit, A4 formaat en bijna uitsluitend zwart-wit, en door de ophanging krijgt iedere tekening evenveel aandacht. Het S.M.A.K. koos zowel in de tentoonstelling als in de cataloog voor anonimiteit, geen enkele naamvermelding te lezen! Je ontdekt geen favoritisme en dat is het goede aan deze expo. Elke tekenaar komt op eenzelfde manier aan bod.
Enkele tekeningen lukraak gekozen uit de publicatie Tekenen in Lockdown.
LIGHT ART Een interactief parcours langs innovatieve en artistieke lichtkunstinstallaties.
5-6, 12-13 december 16 december2020 tot 3 januari 2021
Dit jaar wordt het lichtkunstfestival van Knokke omgedoopt tot Light ART’.
Knokke-Heist heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht uitgeoefend op artiesten, architecten, beeldhouwers en schilders. Op de meest onverwachte locaties tref je kunst aan. Bovendien kan je in een straal van 1 km² meer dan 85 galeries terugvinden.
Het is dan ook vanzelfsprekend dat lichtkunst aanwezig is in het straatbeeld van Knokke-Heist, een plaats waar de passie van schoonheid is ingebakken.
Light ART brengt tijdens de donkerste dagen van het jaar een breed publiek tezamen en zorgt voor een unieke sfeer. Het verband met kunststromingen en gerenommeerde kunstenaars tilt de getoonde lichtkunst naar een hoger niveau.
Maar de sleutelwoorden voor het bezoek aan het lichtkunstfestival blijven dezelfde: verwondering en bewondering, verrassing en emotie. Voor de toeschouwer betekent dit samenkomen, delen, participeren en dromen.
Kunstmagazine, Stad Brugge, de Vlaamse Regering, 40 lokale handelaars en 30 kunstenaars zorgen tijdens het eindejaar en de jaarwisseling voor een hedendaagse kunstgevoel in het historische centrum van Brugge. Een trip langs 40 etalages laat de wandelaar kennis maken met beeldende kunst in diverse disciplines. Schilderkunst, tekenkunst, fotografie, installatiekunst, beeldhouwkunst, keramiek… passeren de revue. Je kunstpoortreporter, met mondmasker gewapend, trok belangstellend naar de Brugse binnenstad. Alle deelnemers becommentariëren is een onmogelijke opgave. Enkele deelnemende kunstenaars stellen we graag voor.
Tegenwoordig is er een vernieuwde belangstelling voor de tekenkunst. Sassasfras De Bruyn, illustratrice, speelt hier op in. Het werk dat ze bij Go CHIC presenteert is subtiel, poëtisch, bevreemdend en met een surrealistische toets. Aquarel en kleurpotlood hanteert ze feilloos. Een ‘supervrouw’ vliegt bijna door de vitrine en een etalage verder brengt een ‘wolkkop’ wervelende dromen.
Marc Cloet zoekt naar de ziel van het materiaal, speelt met geometrische vormen zoals de steen en drukt er zijn eigen stempel op. Hij was een jaar docent aan UTPA, University of Texas-Pan American in Edinburg Texas. Daar liet hij zijn studenten via kunst communiceren. Mark Cloet kent aan de kunst een hoge maatschappelijk waarde toe die ver staat van een versierende functie.
De titel van het schilderij in de vitrine van LUCAS optiek luidt ‘What do you see when you close your eyes’ Hier is er niet alleen een contradictie in de titel maar ook een discrepantie met de voorwerpen in de etalage. Doelbewust dat is zeker. Waarom daar hebben we het raden naar. Dit citaat van de kunstenaar is heel toepasselijk op deze canvas: ‘Mijn schilderijen bevatten soms een zeker onbehagen maar altijd laat ik de mogelijkheid van de kijker zelf een deel van het verhaal in te vullen.’ De geblinddoekte man is in blauwe tinten geschilderd. Dit versterkt de sfeer van melancholie en raadselachtigheid.
Jean De Groote stelt drie schilderijen tentoon. Vooral het werk ‘Volle maan’ soms noemt hij het schilderij ‘Holzwege’ baadt in mysterie en toont letterlijk en figuurlijk een donkere kant. De geschilderde zwarte vlakken tonen een vakmanschap van 45 jaar. De zwartgrijze tinten zijn zo geschilderd dat je automatisch op ontdekking gaat naar vorm en inhoud van het werk. Het werk is niet anekdotisch, Jean De Groote verliest zich niet in details. Daarom laat dit werk een desolate, sombere indruk na.
Ulrike Bolenze is een Duits-Belgische kunstenares die heel subtiele werken maakt vaak in witgrijze tinten. Het kunstwerk in het Zilverpand toont bij nader toezien een met verf bewerkt fotografisch silhouet. Door aan de figuur een tweede laag toe te voegen komt het lichaam los van de werkelijkheid en wordt het gevangen in een nieuw poëtisch universum.
Tot slot maak ik graag nog deze opmerking. In deze onwezenlijke periode zorgen handelaars van Brugge en kunstenaars voor een gevoel van schoonheid en reflectie tijdens deze jaarwisseling. Laat ons daar blij om zijn.
Kunstpoort blijft niet bij de pakken zitten en hoopt zijn volgers ook in 2021 te verwennen met pakken kunstnieuws. Aan al onze lezers wensen we een 2021 boordevol kunst en creativiteit.
Door een tweede lockdown sluimert de kunstwereld stilaan in slaap. KUNSTPOORT is niet in de mogelijkheid reportages te maken over evenementen, kunstenaars, projecten, tentoonstellingen… Om onze volgers niet op hun honger te laten zitten laten we onze lezers de komende weken kennis maken met kunstmagazines van diverse kunstenorganisaties: muziek, beeldende kunst, theater, dans, creatief schrijven… In deze magazines ontdek je heel wat nuttige info over de leefwereld van de kunst, de kunstmakers en hun creaties. OPENDOEK magazine van de organisatie OPENDOEK is het vierde magazine in de rij.
Een bevraging hielp ons op weg.
Hoe lang bestaat OPENDOEK-magazine al? Hoeveel maal verschijnt het per jaar? We bestaan sinds 2002 en publiceren vier themanummers per jaar. Check onze website: https://www.opendoek.be/magazine/home
Wie is jullie doelpubliek? Mensen met een hart voor theater. Meestal zijn ze actief in het liefhebberstoneel, maar ook mensen uit het professionele theaterveld en andere geïnteresseerden lezen ons.
Welke info proberen jullie te brengen? Zijn er terugkerende rubrieken? We brengen verhalen uit het amateurtheater (interviews, getuigenissen) en beschouwende artikels, maar proberen ook handvatten aan te reiken om elk onderdeel van het theaterproces (van de speelvloer over het bestuur tot de publiekswerking) te optimaliseren. Daarbij hebben we bijzondere aandacht voor diversiteit in genres, geografische afkomst, gender, leeftijd en etniciteit.
Terugkerende rubrieken zijn: – De column – Het Pleidooi, waarin een redacteur een theatergebruik of -tekst bepleit die dringend vanonder het stof gehaald mag worden – Splitscreen, waarbij twee scènebeelden inspireren tot een associatieve, poëtische beschouwing – Kunstenaars uit de coulissen, waarin de minder belichte theaterrollen (zoals rekwisiteurs) een boekje opendoen over hun stiel – De Souffleurs, waarin een open vraag aan ons lezerspubliek prikkelende theateranekdotes oplevert – Kwantiteitstheater, met markante cijfers over het amateurtheater – Wist je dat?, waarin een satirische pen bijzondere verhalen uit de theatergeschiedenis opdiept – Repertoire, waarin we teksten uit onze theaterbibliotheek voor het voetlicht houden
fotografie copyright Karolina Maruszak
Jullie schrijven over theater en theatermakers. Brengen jullie hoofdzakelijk gevestigde waarden of verkies je te verhalen over aanstormend talent?
We streven naar een gezonde mix. Zo brachten we al interviews met bekende acteurs als Joke Emmers en Valentijn Dhaenens en theaterschrijvers als Tom Lanoye, maar laten we evengoed jong geweld aan het woord. Om het met een thema uit één van onze recente nummers te zeggen: we staan ‘tussen traditie en toekomst’.
Joke Emmers fotografie copyright Anneleen van Kuyck
Wel een constante: in het hoofdinterview staat steevast iemand centraal die nieuwe perspectieven aanreikt vanuit een expertise buiten het theater. Cretien van Campen onderzoekt de levenskwaliteit van ouderen en hield een pleidooi voor seniorentheater, artistiek rouwbegeleider Barbara Raes sprak over de kracht van rituelen, AFS-directeur Caroline Steyaert gaf tips om vrijwilligers duurzaam te engageren.
Een door jullie geportretteerd aankomend talent wordt achteraf een gevestigde waarde. Is dit reeds voorgevallen? De schoonheid van ons magazine is misschien wel dat het die hiërarchische tegenstelling opheft. Bekende actrices als Maaike Cafmeyer doen hun verhaal naast piepjonge ‘groentjes’, met expressie en spelplezier als verbindende factor.
Kan je één goede reden opsommen om een abonnement te nemen op OPENDOEK-magazine? Ons magazine laat zien dat theater geen afzonderlijk, specialistisch hokje is, maar een wezenlijk deel van een mensenleven. In deze democratische benadering is elk theaterverhaal het waard om gehoord te worden, en kunnen inzichten uit andere disciplines en sectoren ook de spelende mens voeden. All the world’s a stage.
Heb je een favoriete cover? Waarom vind je die zo goed? De cover van ons septembernummer, over loutering, zuivering en catharsis. Een thema dat op het juiste moment kwam, middenin de coronacrisis, met een straf en sprekend beeld als vlag.
Welk artikel, reportage of interview blijft in je geheugen gegrift na al die jaren? Heb je een favoriete publicatie? Het interview met Joke Emmers, omdat het de eerste keer was dat we een professioneel acteur op zo’n persoonlijke manier lieten getuigen. Bovendien was dit het eerste nummer in ‘de nieuwe stijl’. In 2018 was het nodig om het magazine te transformeren tot een hedendaagse magazine met een aangepaste look en feel. Missie geslaagd!
Heb je een ultieme droom voor het magazine? Superverspreider worden van de theatermicrobe.
Zijn er losse nummers te koop? Waar? Hoe abonneren? Een abonnement (4 nummers per jaar) voor niet-leden kost € 15 per jaar en kan je bestellen via secretariaat@opendoek.be. Daar kan je ook terecht voor een gratis proefnummer.
Door een tweede lockdown sluimert de kunstwereld stilaan in slaap. KUNSTPOORT is niet in de mogelijkheid reportages te maken over evenementen, kunstenaars, projecten, tentoonstellingen… Om onze volgers niet op hun honger te laten zitten laten we onze lezers de komende weken kennis maken met kunstmagazines van diverse kunstenorganisaties: muziek, beeldende kunst, theater, dans, creatief schrijven… In deze magazines ontdek je heel wat nuttige info over de leefwereld van de kunst, de kunstmakers en hun creaties. VERZIN van de organisatie Creatief Schrijven is het derde magazine in de rij.
Een bevraging hielp ons op weg.
cover jubileum editie – 15 jaar VERZIN
VERZIN viert zijn 15jarig bestaan, hoe wordt dit gevierd, en dit in deze moeilijke tijden.
VERZIN bestaat inderdaad vijftien jaar, onze laatste editie van 2020 is dan ook een mooi uitgegeven, dubbeldik nummer, waarin we zowel naar de toekomst als naar het verleden kijken. We gingen in gesprek met gerenommeerd Brits auteur David Mitchell, die net zijn nieuwe boek Utopia Avenue uit heeft, maar doken ook in de archieven van het magazine. In vijftien jaar tijd, hebben we een mooie stoet aan pennen zien passeren. Veel auteursinterviews doorstaan makkelijk de tand des tijds en blijken ook vandaag nog relevant voor onze lezers-schrijfliefhebbers. Zo keerden we met Mustafa Kör terug naar zijn debuut en gaven het advies van de helaas heengegane grande dame Renate Dorrestein opnieuw uit. Een heel aantal debutanten die door de jaren heen één van hun eerste interviews gaven aan VERZIN, groeiden in tussentijd uit tot jonge wolven van de literatuur. Hen zochten we opnieuw op.
We hadden die 15 jaar uiteraard graag samen met schrijvers, redactie en lezers gevierd tijdens de Boekenbeurs, maar helaas ging dat feestje niet door. We hebben dan maar vooral online feest gevierd en onze mooie jubileumeditie met virtuele toeters en bellen en leuke video’s aangekondigd. Gelukkig zat het grootste geschenk voor onze schrijvende lezers alvast ín het feestnummer zelf: een exclusief schrijverslexicon van de hand van Ronald Giphart.
Wie is jullie doelpubliek?
Als tijdschrift van Creatief Schrijven vzw, het steunpunt voor schrijfliefhebbers in Vlaanderen, richt VERZIN zich in de eerste plaats op de schrijvende mens van alle slag en elk schrijfniveau. Toch zien we ook dat we een breder publiek aanspreken; een publiek van lezers. Dat hoeft niet heel vreemd te zijn, VERZIN brengt driemaandelijks diepte-interviews met auteurs, dichters, scenaristen; noem maar op. In de mainstream media ligt steeds minder ruimte voor uitgebreide gesprekken met schrijvers, en al zeker niet voor zij die een minder bekende naam hebben. VERZIN stilt die honger naar meer literair nieuws dus ook.
Welke info, reportages brengen jullie? Zijn er terugkerende rubrieken?
Ons magazine wil vooral (aspirant-)schrijvers inspiratie bieden. Naast interviews met auteurs over hét metier, gaan we elke editie in een dossier dieper in op een bepaald thema: singer-songwriters, censuur, horror, digital storytelling, … Ook brengen we telkens een aantal meer praktische stukken. In elke editie geeft een vakspecialist advies in een workshop: ‘een gedicht schrijven met Google Maps’, ‘een cliffhanger bedenken’, ‘een sterke dialoog creëren’. Verder beantwoorden we ook vragen die bij ons binnenlopen. Dat kan gaan van ‘hoe stap ik met een prentenboek naar een uitgever?’, ‘hoe zit dat met auteursrecht?’ tot ‘welke naam geef ik mijn personage?’
Brengt VERZIN hoofdzakelijk gevestigde waarden of verkies je te verhalen over aanstormend talent of minder bekende schrijvers?
We kiezen resoluut om hen allebei een plaats te geven. Dat schept ook balans. Het is interessant voor beginnende of gevorderde schrijvers een inkijk te krijgen in het schrijverschap van gevestigde namen. Heel vaak stellen we in VERZIN vragen die nergens anders worden gesteld en gaan we zo dieper in op het ambacht van schrijven. Het is minstens even belangrijk nieuw talent een podium te bieden. Dat doen we onder meer met ‘Snelvuur’, een literair verantwoord vragenvuur dat we richten op een vaak nog onbekende schrijver die een debuutprijs won. Vanaf 2021 starten we met de rubriek ‘Het tweede boek’. Dat idee groeide uit de wetenschap dat het niet evident is om als auteur de pers te halen. Waar een debutant er nog in kan slagen om in de spotlight te belanden, net omdát het een debutant is; blijkt dat voor de ‘auteur van boek twee’ een moeilijkere kwestie; en dat is jammer. Daar hopen we met VERZIN opnieuw een leemte te vullen, die is ontstaan.
Een door jullie geportretteerd aankomend talent wordt achteraf een gevestigde waarde. Is dit reeds voorgevallen?
Absoluut, in onze jubileumeditie gingen we een aantal van die ‘jonge wolven’ opzoeken die ooit ons ‘Snelvuur’ ondergingen en die ondertussen naam en faam maakten in de letteren: Lara Taveirne, Moya De Feyter, Annet Schaap, Frederik Willem Daem, Yousra Benfquih en Lenny Peeters. Een aantal onder hen zetten hun eerste stappen tijdens een wedstrijd van Creatief Schrijven vzw. Dat is iets waar we heel trots op zijn. We hopen nog jaren het onbekend talent wegwijs te maken en kansen te bieden, want één ding is zeker: er lopen nog veel schone en scherpe pennen rond die een publiek kunnen bekoren.
Welke reportage of interview blijft in het geheugen gegrift na al die jaren?
Het kan cliché lijken, maar dat zijn er echt een heel aantal. Toen we in het archief doken, verbaasden we er onszelf van hoeveel gerenommeerde auteurs al de revue gepasseerd waren: Carlos Ruiz Zafón, Irving Welsh, Renate Dorrestein, Jeroen Brouwers, Saskia De Coster, Colson Whitehead om er maar een paar te noemen.
Welke cover koesteren jullie nog steeds, vinden jullie 100% geslaagd?
De cover van onze jubileumeditie, zonder twijfel. Sinds jaar en dag is de VERZIN-cover steeds het portret van de auteur in het hoofdinterview. Omdat ons feestnummer bol staat van de interviews én omdat we er ook visueel een feest wilden van maken, kozen we voor een prachtig, geïllustreerde cover van de hand van onze fantastische vormgever, Elias Derboven. Dat zachte geel, die witte inktvlekjes als confetti, … je kan daar niet níét gelukkig van worden.
Heb je een ultieme droom voor het magazine?
We dromen luidop over een jubileumeditie voor ons dertigjarig bestaan. Dat lijkt een evidentie, toch zijn er in de loop van die vijftien jaren er al veel goedgemaakte (niche)magazines verdwenen. Wij geloven dat zolang er schrijvende pennen zijn, VERZIN ook relevant blijft. Althans dat hopen we. Uiteraard hangt onze relevantie samen met de onderwerpen die we brengen en ook met onze redactie. Een goed magazine kan zichzelf heruitvinden en houdt een vinger aan de pols van wat er leeft. Daar zijn we toch al vijftien jaar in geslaagd. Dat is natuurlijk te danken aan die redactie: VERZIN heeft altijd al heel geëngageerde en getalenteerde redacteurs aangetrokken. Misschien is dat ook logisch: een magazine voor schrijvers, kan niet anders dan geschreven worden dóór goede schrijvers.
Zijn er losse nummers te koop? Waar? Hoe abonneren?
WIN! een dubbeldik jubileumnummer van VERZIN ! De drie eerste lezers die een mailtje sturen naar kunstpoortmail@gmail.com met de tekst -VERZIN GRAAG- plus naam en adres mogen gratis een jubileumnummer VERZIN in hun bus verwachten. Dank je wel Creatief Schrijven voor de win-nummers.
kunstpoort 