KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
Fotograaf Hendrik Braet gooide het roer om en begon een totaal nieuwe fotoreeks.
KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? Titel? Media?
HENDRIK BRAET Een nieuwe fotoreeks: ‘You can’t cancel Spring’
KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? HENDRIK BRAET Volledig voor 100%
KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19? HENDRIK BRAET Ik ben altijd heel intensief daar mee bezig, nu zeker. Je kan spreken van een verslaving. Fotografeer ik een week niet dan voel ik me erg beroerd.
KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?
HENDRIK BRAET Fotografie is voor mij een noodzaak al van het eerste ogenblik ik het medium leerde kennen. Ik was toen 21, van de één op de andere dag schreef ik mij in op de academie. Voorheen had ik nooit gefotografeerd: het was liefde en passie op het eerste zicht. Voor mij is fotografie een manier om met de wereld om te gaan. Ik maak geen foto’s voor mezelf (er hangt bijna geen eigen werk in mijn huis) wel om zoveel mogelijk te verspreiden. Gelukkig is Elsie, mijn vrouw, heel begripvol. Ik krijg de ruimte om daar veel tijd aan te spenderen. Sterker nog, ze is mijn belangrijkste criticus.
KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?
HENDRIK BRAET Mijn specialiteit is straatfotografie: kleurrijk en met veel humor. Begin dit jaar kwam ik op het idee gedurende een jaar te werken aan een fotoboek over mijn eigengereide stad Gent. Ik was hier gedreven mee bezig en zou in dialoog gaan met de cultuurdienst van de Stad Gent in verband met ondersteuning. Ik wilde graag met een schrijver samenwerken. Vanaf de eerste dag van de lockdown besloot ik die plannen in de frigo te stoppen en een nieuwe reeks te maken met focus op mijn dochter Charlotte en de geboorte van de nieuwe Lente. Ik vond snel de titel ‘You can’t cancel Spring’. Je kan alles verbieden maar niet de levendigheid en de energie eigen aan de lente en aan mijn dochter van 8. Ook die 2 factoren in mij zet je niet on hold, mijn gedrevenheid als kunstenaar kan je niet stilleggen. De reeks gaat dus over veel meer dan juist de kleine dingen die mijn dochter zo gedurende de dag doet. Per dag maak ik 2 a 3 beelden waar ik tevreden over ben. De beelden moeten het tijdelijke moment waarin ze genomen zijn overstijgen. Anderzijds is het een super interessante oefening om in een beperkte ruimte elke dag iets vernieuwend te vinden. Elke dag biedt nieuwe kansen. De foto’s publiceer ik op fb: dagelijks op mijn pagina en fb pagina van gentblogt.
Op 8 mei zou een expo plaatsvinden in het Geuzenhuis met mijn Gentse straatfotografiereeks. Deze tentoonstelling zal toch doorgaan weliswaar onder digitale vorm met een videoboodschap van mij en Geert Stadeus. Geert Stadeus, de hoofdredacteur van Snoecks, zorgt voor een openingswoord. Deze expo zal straatbeelden van Gent tonen enkele weken voor de crisis en de reeks ‘you can’t cancel Spring’. Alle info hierover: http://www.geuzenhuis.be/kig-2020-mei-gentnu
Onder initiatief van een bevriend fotografe Farida Lemeatrag heb ik samen met fotografen Yasmina Besseghir, Jeffrey De Keyser en Heidi De Meulemeester in een tijdsspanne van een week het fotomagazine ‘Lockdown’ gemaakt. Ook daar staan foto’s van mijn reeks in. De andere fotografen hebben zich laten inspireren door de lockdown om eerder gemaakt werk te publiceren. Binnenkort is dit magazine te koop voor 15 euro en telt 60 pagina’s. Indien interesse graag een mailtje naar hendrikbraet@hotmail.com
KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
We laten Jean De Groote en Miet Verschelden aan het woord.
Jean De Groote
KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? Titel? Media? JEAN DE GROOTE IL SOLDATINO olieverf op doek
Deze serie gaat over perceptie: wat zie ik? Hoe ga ik daar met om? Ik zie een soldaat, toch zie ik ook dat het om speelgoed gaat. We maken m.a.w. ons object, door ons subject. De kleur, de vorm en enkele kenmerken zijn voldoende om ons te leiden, ook te misleiden. Het is een bewuste Vertraging, een stopzetten van Tijd. Alle aandacht gaat naar het Nu moment: het gevallen speelgoedsoldaatje.
KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? JEAN DE GROOTE Mijn werken zijn helemaal niet Corona gerelateerd.
KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19? JEAN DE GROOTE Ik werk niet meer of minder dan voor Corona, ik werk op dezelfde manier.
info
instagram @sebastiandmorra www.jeandegroote.com
foto copyright Jean De Groote
foto BLIJVEND CREATIEF locatie atelier Jean De Groote
Miet Verschelden
KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? Titel? Media? MIET VERSCHELDEN Portret: mijn ‘thuis’ model
Acryl, is nog niet afgewerkt – formaat 19cm x19cm
KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? MIET VERSCHELDEN neen
KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19? MIET VERSCHELDEN Niet meer of niet minder
KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken? MIET VERSCHELDEN Neen, niet speciaal
KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold? MIET VERSCHELDEN Gezien ik een dagje ouder ben… doe ik gewoon verder en we zien wel 😉
KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Free Pectoor reageerde als eerste en bijt de spits af. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
KUNSTPOORT Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? Titel? Media? FREE PECTOOR De laatste weken ben ik vooral bezig met minimalistische-abstracte schilderijen op groot formaat, de input en de concepten lagen al enkele tijd in mijn store-box en de uitvoering diende zich aan. Dat is nooit mathematisch in te plannen dat gebeurt op het gevoel als ik er klaar voor ben, als dat ontbreekt dan begin ik er niet aan. Verder werk ik altijd in reeksen, uitermate zelden komt er een stand-alone artistiek werk naar buiten. Mijn output is een soort ‘campaign’, altijd geweest.
A what… a ham – olieverf op 100% linnen – H90 x B60
It’s like a clip – olieverf op 100% linnen – H90 x B60
What left after removing – olieverf op 100% linnen – H90 X B60
It is not finished yet – olieverf op 100% linnen – H150 x B100
This one is finished – olieverf op 100% linnen – H150 x B100
KUNSTPOORT Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis? FREE PECTOOR Momenteel, thematisch in geen geval, misschien komt daar verandering in tijdens de evolutie van de pandemie. Als adept van ‘expect the unexpected’ sta ik open voor verandering…
KUNSTPOORT Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19? FREE PECTOOR Iets minder omdat ik mij moet verplaatsen van Melle naar Sint-Denijs-Westrem waar mijn atelier is gevestigd. Uit respect voor elk leven neem ik mijn verantwoordelijkheid op. Ondertussen werk ik online verder aan het kunstproject INSIDE/OUT waar 24 kunstenaars aan boord blijven nu we project hebben verplaatst naar eind juli 2020. Vooral de coördinatie en de communicatie voor INSIDE/OUT is nu heel belangrijk en de aansturing naar de 24 kunstenaars.
KUNSTPOORT Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken? FREE PECTOOR Als kunstenaar is het maken van kunst een evidentie het is de manier van anticiperen op problemen die in de weg kunnen staan, die zijn nu eerder materieel of logistiek; voldoende materiaal hebben en de verplaatsingen/contacten kunnen remmend of tot stilstand komen. De kracht zit vooral in het aanvaarden van situaties buiten onze wil en hoe je daar mee omgaat. Nu is het ‘first things first’.
KUNSTPOORT Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold? FREE PECTOOR Ik heb geen kristallen bol en ik leef enkel VANDAAG, dat lukt mij aardig, wat niet wil zeggen dat ik geen plannen en geen agenda heb. Er zit nog zoveel in mijn hoofd, mijn notities, mijn concepten, mijn archief. Ik zie en laat toe wat er op mijn weg komt en dat is buitengewoon aangenaam -als je niets verwacht, gebeurt het- ten goede of ten kwade (hier in dit geval Covid-19).
Vooral niet verzuren en gefrustreerd zijn en steevast bezig blijven, desnoods met iets anders.
Musea zijn gesloten, tentoonstellingen uitgesteld, kunstevenementen afgeschaft, de kunstwereld ligt lam. En kunstenaars werken in stilte verder, daar zijn wij van overtuigd.
Deze kunstenaars belichten wij graag de komende weken op onze blog KUNSTPOORT.
De redactie van KUNSTPOORT vraagt zich af welk gevoel je als kunstenaar in deze onwezenlijke tijden bekruipt en hoe je hiermee omgaat. Kunstpoort benadert digitaaltal van kunstenaars die in het verleden aan bod kwamen op KUNSTPOORT.
Hou dus de komende dagen KUNSTPOORT in de gaten.
groeten van de reporters van KUNSTPOORT
Kathleen Ramboer
Eric Rottée
Bert Vannoten
Bernadette Van de Velde
Magda Verberckmoes
Het woonhuis, galerie en atelier van Galerie S&H De Buck Gent ademt kunst. De tastbare geest van vele kunstenaars is er als een loyale handlanger aanwezig. In een ver verleden overnachtte hier twee maal kunstschilder Gustave Courbet. Kortom een passende sfeervolle locatie die aanleiding geeft tot een gesprek over de wereld van de kunst. Twee galeriehouders Hermine De Groeve en Louise Gevaert, twee generaties vroeg ik naar hun ervaringen. Ik zocht naar verschillen, overeenkomsten, hun eigen manier van aanpakken. Mijn besluit: hun visie loopt verbazend parallel.
Kunstpoort Hermine jij bent al een 47tal jaar bezig. Louise jij bent de derde generatie die meestapt in het verhaal van de galerie Gevaert Zwevezele. Denken jullie dat het vandaag de dag moeilijker is dan vroeger om een galerie vanuit het niets op te starten? Hermine In de tijd toen ik samen met mijn echtgenoot Siegfried De Buck de galerie opstartte waren er weinig galeries. In het Gentse had je Foncke en Vyncke Van Eyck. Het begon met een kleine ruimte aan de Kuiperskaai voor de hedendaagse juwelen van mijn echtgenoot Siegfried, later volgden van hem ook andere werken: objecten, sculpturen, design… Hij was de eerste in Vlaanderen met eigentijdse juwelen. Hoe je best een galerie kon runnen daar had je het raden naar. We waren jong en waagden ons in het avontuur. Starters vinden nu veel meer info in de media en weten hoe een galerie functioneert. Op zich is het gemakkelijker maar ook moeilijker. Er zijn heel wat meer kunstenaars dan vroeger. Louise Ik ben opgegroeid met kunst, met de galerie van mijn opa. Ik ben erin gevloeid. Hoewel kunst verkopen dat kan je niet leren. Daar is geen handleiding voor. Hermine Ook ik ben opgegroeid met kunst. Mijn ouders waren collectioneurs. Ik had een zekere affiniteit met kunst. Een galerie managen is toch andere koek. Had ik mijn echtgenoot Siegfried niet leren kennen, dan had ik waarschijnlijk nooit een galerie beheerd. Door zijn opleiding in Maredsous en aan l’Académie des Arts Décoratifs in Strasbourg, had hij oog voor vormgeving en hedendaagse kunst en architectuur, nodig om een galerie uit te baten. Onze galerie beschouw ik als niet-commercieel, een piloot galerie. De mens in de kunstenaar is ook van belang. Louise Als studente was ik al met kunst bezig en organiseerde allerlei evenementen rond kunst zoals een veiling. Was de galerie er niet geweest dan vond ik sowieso toch mijn roeping in de kunst.
Kunstpoort Louise Het gebouw van galerie Gevaert is een glasstructuur, ruimtelijk, straalt een openheid uit, staat los in het landschap.
Hermine, jullie galerie vind ik net het tegenovergestelde, meer een gesloten, intieme ruimte met een warme sfeer. Reflecteert het gebouw, de galerie de kunst die jullie tentoonstellen? Louise Door de voorgeschiedenis van de galerie verwacht het publiek nog altijd een zekere klassieke figuratieve kunst. Ik wil het nu wat breder zien. Hermine Ik ben een gevoelige ziel en de galerie is gekend voor zijn sensibele kunst. Al vroeg bracht ik conceptuele kunst. Ik toonde fotografie toen men fotografie nog niet als kunst herkende. In de omstreden tentoonstelling van fotograaf Jean-Marie Bottequin in 1973 waren erotisch geladen lichamen te zien. In 1985 bracht ik als eerste galerie werk van fotograaf Dirk Braeckman. Volgens mij is de trend van conceptuele kunst voorbij. Vaak is het een slechte herhaling. Een revival van de figuratieve kunst verdringt tegenwoordig het conceptuele.
Kunstpoort Is het moeilijk om iemand die niets van kunst afweet enthousiast te maken? Louise Ik probeer mijn geestdrift en bezieling op de kijker over te brengen. Het helpt als je op de juiste manier over kunst praat. Je sleept de mensen mee in je gevoel. Kunst is aan te leren. Hermine Sieg (echtgenoot van Hermine) zegt altijd: veel mensen kijken maar zien niet. Met kunst moet je opgevoed worden. Het onderwijs kan dit waarmaken. Van in de kleuterklas en lagere school kan je kinderen vertrouwd maken met kunst.
galerie Gevaert
Kunstpoort Spreek je het publiek aan bij een bezoek aan de Galerie? Is dit voor jullie belangrijk voeling hebben met de bezoeker? Evolueert jullie publiek mee met de Galerie, moet je een publiek leren kijken? Louise Er is een zekere drempelvrees om de galerie binnen te stappen. Eens de kijker binnen is verandert dat snel. Ik wacht het juiste moment af en ga dan in gesprek. Hermine Ook ik wacht het juiste ogenblik af. Je hebt feeling nodig. Kunst is een middel tot persoonlijk contact. Schitterend toch? En inderdaad mijn publiek evolueert mee met de galerie. Louise Gesprekken handelen tegenwoordig vaker over het prijskaartje dan over kunst. Hermine Zakenmensen vragen me soms: Hoeveel zal dit schilderij opbrengen? Telkens opnieuw antwoord ik dan: het is een belegging in de opvoeding ook in die van je kinderen. Een galerie heeft een opvoedende functie. Veel gaat aan een schilderij vooraf, een leven, een evolutie, een denk- en werkproces. Het kunstwerk wordt niet zomaar plotseling geboren. Het is de taak van de galerist dit te communiceren. Louise Kunst is tegenwoordig status. Mensen willen iets voor aan de muur en verkondigen het liefst de kostprijs van het kunstwerk.
Kunstpoort Hoe kies je een kunstenaar die je wil vertegenwoordigen? Bezoek je eindejaar expo’s? Hermine Ik bezoek zelden nog een eindejaar tentoonstelling om de eenvoudige reden dat ik er mijn gading niet vind. Het hoeft ook niet. Wekelijks contacteren me drie tot vier kunstenaars. Het is niet voldoende een mooi schilderij te maken, te werken in de stijl van… Ik vraag me af heeft die kunstenaar een visie, een bepaalde bedoeling? Ja? Dan pas neem ik hem onder mijn vleugels. Jammer dat we tegenwoordig weinig goede beeldhouwers hebben. Louise Contacten met kunstenaars leg ik via andere bevriende kunstenaars die een connectie met de galerie hebben. Het curriculum bekijk ik niet, het is hun werk dat telt. Kunstenaars met een zekere authenticiteit heb je nodig. Door ervaring kan je die eruit halen.
Hermine Vroeger had je de kunstenaar/sukkelaar; de moedige persoonlijkheid die zonder rijk te worden koos voor de kunst. De meeste ouders keken argwanend als hun zoon of dochter voor de Academie koos. Tegenwoordig staat het chique dat je kind, soms in een Armanipakje, de kunstschool frequenteert. Kunstenaars denken tegenwoordig soms als managers. Daar is niets mis mee, het moet kunnen maar authenticiteit moet er zijn.
Kunstpoort Kies je voor jonge kunstenaars? Louise Jonge of oudere kunstenaar, bij mij speelt dit geen rol. Hermine Kunstenaars van alle leeftijden zijn hier thuis. Kunst is altijd jong, op kunst staat geen leeftijd.
Kunstpoort Louise Is Zwevezele wel een goede omgeving om een galerie te laten gedijen. Wat zijn de voor – en/of nadelen van deze landelijke omgeving? Is er genoeg interesse van de mensen van Zwevezele? Of vind je dat niet nodig? Louise Het netwerk van mijn opa speelt nog een grote rol. Ik stuur gericht uitnodigingen. Bovendien heeft de galerie een gunstige ligging op de verbindingsas Brugge-Kortrijk. Zakenmensen, geïnteresseerden die de galerie willen bezoeken komen toch.
Kunstpoort Hermine jij bent gelokaliseerd in de provinciehoofdstad Gent die volgens mij aandacht heeft voor kunst. Wat zijn daar de voor- of nadelen van? En is er wel voldoende aandacht voor kunst in Gent?
Siegfried De Buck – Hermine De Groeve – Jan Hoet
Hermine Dat onze galerie zich in Gent bevindt, is vandaag meer een nadeel dan voordeel. Tegenwoordig heeft de bevolking, door onder andere de media, de perceptie dat Gent ten gevolge van het mobiliteitsplan onbereikbaar is geworden. Politiek stuurt ook de kunst. In Gent heeft men geen lange termijn visie. De pers recenseert kunstenaars en galeries van Antwerpen niet die van Gent. Je hebt een trekker nodig zoals destijds museumdirecteur van het SMAK Jan Hoet. Die had een visie. In het Jan Hoet tijdperk was Gent een bruisende kunststad, een stad voor de kunstliefhebber. Ik mis dat. Jan Hoet kwam langs, had interesse voor wat er ook hier gebeurde.
Kunstpoort Welke eigenschappen moet een galeriehouder bezitten? Hermine Je hebt vooral stapels goesting nodig. Denk vooral niet te veel na. Je wilt dat een kunstenaar slaagt en als dat niet lukt doet dat veel zeer. Doorzetten. Ken je die spreuk “De aanhouder wint?” Louise Ook ik ben een doorbijter. In mijn studententijd heb ik veel georganiseerd op gebied van kunst en dat zal ik blijven doen. Passie en pakken idealisme zijn een must. Het commerciële mag niet het vertrekpunt zijn.
Kunstpoort Zijn jullie aanwezig op beurzen? Wat is het belang daarvan? Louise Vorig jaar had ik een stand op de BAD beurs. Buitenlandse beurzen staan nog niet op mijn programma. Binnen een tijdspanne van 5 jaar misschien? Hermine Vandaag de dag stel ik mij eerder sceptisch op t.o.v. beurzen om de reden dat ze te duur zijn. Met andere woorden wij kunnen dit niet blijven betalen. Het aanbod beurzen is te groot, dezelfde werken zie je telkens opnieuw terug opduiken. Wij worden niet gesubsidieerd zoals in andere landen (Mondriaanfonds NL) Aanwezig zijn zorgt wel voor nieuwe contacten. Zopas ben ik terug van FOTOFEVER in Le Caroussel du Louvre Parijs. Er is veel interesse maar de verkoop stagneert. De prijzen van de beurzen liggen te hoog in verhouding met de opbrengst van de door onze galerie gebrachte werken. Beurzen waar kunstenaars zelf hun werk aanbieden naast gevestigde galeries zijn contraproductief, zowel voor de galerie en op lange termijn voor de kunstenaar.
Kunstpoort Wat is het huidige belang van een galerie nu veel kunstenaars zich profileren op instagram, de sociale media? Hermine Een galerie is zeker nog van deze tijd. Sociale media zoals Instagram zijn slechts vluchtig. Kunst moet tastbaar zijn, moet je zien. Daarom hou ik ook zo van een cataloog. Het is een tool om het verhaal van een kunstenaar te vertellen. Een cataloog, een boek zal zeker niet verdwijnen. Kunstenaar en bovendien manager zijn lukt zelden. Luc Tuymans is wel een goede marketeer. De kunstschilder en zijn galeriehouder Frank Demaegd van Zeno X Gallery is een verhaal van 2 mannen die elkaar groot maken. Louise Vroeger waren er meer moedergaleries.
Kunstpoort Wat is een moedergalerie? Hermine Dit is de eerste galerie die zich engageert voor een kunstenaar. Als die later in andere galeries tentoonstelt is het de bedoeling dat de moedergalerie 10% op de verkoop ontvangt van de andere galerist.
Kunstpoort Vinden jullie netwerken belangrijk? Journalisten? Zakenmensen? Kunstliefhebbers? Verzamelaars? Louise Onder mijn klanten heb ik geen collectioneurs wel personen die kunstenaars van mij volgen. Hermine De galeriewereld is een dubbele wereld. De vroegere generatie kunstverzamelaars dachten niet in eerste instantie aan winstbejag. De galerie helpt een carrière van een kunstenaar opbouwen, investeert in die kunstenaar. Collectioneurs huren nu een fabrieksruimte, houden een receptie en verkopen het werk van de kunstenaar waar een galerie zoveel in investeerde. Dat noem ik marchanderen. In mijn galerie kopen kunstliefhebbers.
Kunstpoort Veel kunstenaars zoeken ondersteuning van galeries, curatoren, kunstverzamelaars, kunstmecenassen, de overheid. Heeft een kunstenaar nood aan subsidies? Maak je het hen daardoor niet te gemakkelijk? Worden ze niet in een bepaalde hoek gedreven zodat ze aan authenticiteit verliezen? Er zijn trends in de kunst maar moet een kunstenaar niet tegen de stroom ingaan? Hermine Galeries werden vroeger groot door een kunstenaar. Nu wil de kunstenaar groot worden door de galerie. Subsidies worden toegekend aan personen die de best geformuleerde aanvraag indienen. Sommigen laten door specialisten tegen betaling een perfect dossier samenstellen. Kunstenaar ben je pas na jaren werken niet als je afstudeert, je bouwt een carrière op.
Kunstpoort Hermine jij zet geen afspraken op papier en werkt in vertrouwen met een kunstenaar. Houdt dat geen risico in? Louise leg jij een expo contractueel vast? Louise Een contract stel ik nooit op voor een kunstenaar. Je moet je kunstenaars met respect ontvangen zo krijg je de goede verstandhouding die nodig is. Hermine Als je je woord geeft dan is het vanzelfsprekend je daaraan te houden. Ik maakte het mee dat een kunstenaar tijdens een vernissage bij ons in de galerie achter mijn rug verkocht.
Kunstpoort Hermine je liet me onlangs je stockruimte vol kunst zien. Louise heb je ook dergelijke ruimte? Louise Inderdaad. Hermine Die stockruimte is ook een tool. Zo kan je tonen waar de kunstenaar mee bezig is, elk werk heeft zijn verhaal.
Kunstpoort Tot slot: Hermine, Louise, zijn er kunstenaars die je dolgraag in je galerie een podium zou willen geven? Hermine Het is moeilijk om één kunstenaar op te noemen. Brancusi zou hier welkom zijn. Ik denk ook aan Caspar Friedrich, aan de symbolisten, aan Knopff, Félicien Rops, aan sommige werken van Léon Frederic, aan de beeldhouwer Maillol en Geoges Grard, Douanier Rousseau, Kees Van Dongen, Spilliaert ook Rothko en de foto’s van Man Ray, Boltanski en het nieuwe werk van Dirk Braeckman, Shirin Neshat haar foto’s, Pipilotti Rist, de Afrikaanse kunstenaar El Anatsui die met capsules van drankflessen grote werken als schilderijen maakt. Er zijn nog veel kunstenaars van wie ik het werk bewonder, te veel om op te noemen. Hans Op de Beeck en Peter De Cuypere zijn installaties, Claerbout zijn video’s kunnen mij ook beroeren. Tekeningen van …. Eerlijk gezegd ik heb zelf zo veel goede kunstenaars aan boord waar ik in geloof: Hugo Debaere, Piet Pollet, Horse, Dirk De Bruycker, Tomas Lahoda, Frans Labath, Karel Fonteyne, Klaus Baumgärtner, Robine Clignett, Jimi Dams, Johan Clarysse, Christina Mignolet, Jean De Groote , Hans Defer, Hervé Martijn, Cabe, Maureen Bachaus Sven Verhaeghe, Philip Henderickx, Patrick Verlaak, Stefaan Van Biesen, Reniere & Depla, Alex De Bruycker, Willy Vynck, Geert De Smet, Christine Marchand, Frans Westers, Andreas Lyberatos, Felicia Parent, May Oostvogels, Patrick Keulemans, Wladimir Moszowski… e.a. kom bij ons kijken dan zie je ze allemaal… Louise Bacon en Rinus Van De Velde zou ik zien zitten, twee kunstenaars die ik al een tijdje bewonder. Iets in de grootsheid van die werken laat me niet los. De schilderijen van Bacon tonen enorm veel diepgang en ruimte. Het lijkt me boeiend te zien wat er met het werk en de ruimte gebeurt wanneer ze samenkomen. Een tijdje terug zag ik ‘A Brush with Violence’, de documentaire over Bacon waardoor ik meer voeling en inkijk kreeg in de kunstenaar en zijn oeuvre. Hetzelfde resultaat bereik je als je in gesprek gaat met kunstenaars van nu.
Lucky Leo met ‘De Loonsverhoging’ geselecteerd voor het Canadese Liverpool International Theatre Festival!
KUNSTPOORT merkte vorig jaar het theatergezelschap Lucky Leo op tijdens het 83ste Landjuweelfestival. Onze reporter Bert Vannoten filmde toen een video over deze productie.
zie kunstpoortlink https://kunstpoort.com/2019/11/04/38ste-landjuweel-in-brussel/
Het Mechelse theatergezelschap Lucky Leo haalde de selecties voor het 83ste Landjuweelfestival van Vlaanderen en Brussel. Slechts zeven van de 83 inzendingen gingen toen door. Medeoprichtster Hilde Moyson hoopte ooit buiten Mechelen te kunnen optreden. Droom werd werkelijkheid. Lucky Leo is met ‘De Loonsverhoging’ geselecteerd voor een theaterfestival in Liverpool in Canada.
In oktober trekt Lucky Leo naar Liverpool, een stad gelegen langs de Atlantische Oceaan van de Zuidkust van de provincie Nova Scotia. Hier wordt – reeds sinds 1992 – om de twee jaar een internationaal (competitief) theaterfestival georganiseerd voor gezelschappen uit heel de wereld. Lucky Leo dienden hun dossier in en werden Lucky Leo’s! Deze erkenning geeft hen de mogelijkheid in het buitenland een unieke ervaring op te doen. De Loonsverhoging zal namelijk The Raise worden: de acteurs schaven alvast hun Engels bij.
Het is sinds 2004 geleden dat België er vertegenwoordigd werd. Op het festival worden o.a. prijzen uitgedeeld voor
Beste productie, Beste acteur, Beste script,…
Wil je het avontuur van dichtbij meemaken? Het gaat door van 15 t.e.m. 18 oktober 2020 en vindt plaats in het historische Astor Theatre.
Wil je weten welke andere landen er deelnemen? Neem een kijkje op de Facebookpagina van het festival (LITF) en hou zeker de website van Lucky Leo in het oog voor meer updates!
“Vier maanden na het gebeuren, er een artikel over schrijven, is dit nog wel de moeite waard?” zegt de toekomstige lezer van dit artikel.
“Geachte lezer, het is zeker de moeite waard. We zullen u meenemen naar een reis door het theater met oorsprong in de Griekse tragedie.”
De lezer “Is dat niet gedateerd?”
De blogger “Nee, een aantal belangwekkende amateurtheaterstukken van het jaar worden er gespeeld. Om een idee te geven; OPENDOEK, de koepel voor amateurkunsten, telt rond de 1000 gezelschappen in Vlaanderen en Brussel.”
De lezer “Ja maar we weten wat dat amateurtheater is, een voorstelling voor de familie,
de buren en de vrienden.”
De blogger “Twee professionele theatermakers reizen door Vlaanderen en Brussel en maken een longlist. Een jury van 4 professionelen uit de theaterwereld en vijf amateurs kijken naar de video’s, bespreken de stukken en kiezen maximum 8 stukken uit de longlist”.
De lezer “En hoe wordt de jury samengesteld?”
De blogger “Het team van OPENDOEK maakt geen deel uit van de jury. Er zitten bekende namen in de jury, bijvoorbeeld: Adriaan van Aken, Mark Stroobants en Katelijne Damen. Eén jurylid is afkomstig van de stad waar het festival zich afspeelt. Joke Quaghebeur, de directrice van OPENDOEK vertelde dat deze professionele theatermakers zeer gemotiveerd zijn om in de jury te zitten.”
De lezer “Welke soort theaterstukken
komen aan bod?”
De blogger “Alle genres. Onderwerpen zoals dementie, de familietragedie, de absurditeiten van de samenleving, de wereld van het werk. Ze gebruiken ook vaak bekende theaterteksten zoals die van Ionesco of ze schrijven hun eigen teksten. De theatergezelschappen die bekende teksten gebruiken hebben natuurlijk het voordeel dat ze al een boeiend en intelligent verhaal op papier hebben. De regisseur en acteurs hebben wel de uitdaging om die theaterteksten in al hun complexiteit op de planken te krijgen.”
De lezer ”Wat mij interesseert in het hedendaagse theater is dat de regie niet klassiek is.”
De blogger“Juist. Volgens Joke heeft Vlaanderen talrijke theatermakers die de vorm van het theater vernieuwen. Ook internationale bekenden zoals Ivo van Hove met Les Damnés doet hetzelfde. Joke merkt op dat deze zin naar vernieuwing in de vorm ook overwaait naar het amateurtheater. Annelore Stubbe, de regisseuse van Lo Fatto heeft bijvoorbeeld met Froe-Froe gewerkt.”
De lezer “Gedurfd.”
De blogger “Gewaagd. Lo Fatto is hier een goed voorbeeld van. Twee woonwagens op het podium en echte kippen, om de wereld van de personages meer tot leven te wekken. Het spel van de acteurs was ook zeer dynamisch. Voor een moeilijk stuk zoals Rhinoceros van Ionesco, mag de absurditeit niet ondergeschikt zijn aan de menselijkheid van de personages. Anders verliest het stuk zijn kracht. Ook bij Gras van Esther Gerritsen speelt de acteur een jongeman met een mentale beperking. De acteur heeft vermeden om een karikatuur te maken van zijn personage. We lachen met zijn absurde uitspraken maar leven ook mee met het lijden dat zijn personage ondergaat.”
De lezer “Dus dit vond plaats in Brussel?”
De blogger “Ja. Elk jaar vindt het festival plaats in een andere stad in Vlaanderen. In 2020 zal dit in Sint-Niklaas zijn. OPENDOEK zoekt steeds lokale steun en organisatoren in elke stad waar het festival zich zal afspelen. De organisatoren van Sint-Niklaas hebben het festival in 2018 en ook in 2019 al bezocht, om te zien hoe de organisatie van zo’n festival verloopt. Een geoliede machine.”
De lezer “Ik herinner mij een theaterstuk met boventitels omdat de acteurs een vreemde taal hanteerden. Ik kon het stuk daardoor moeilijker volgen omdat ik constant de boventitels aan het lezen was… Mogen ze dialect spreken op het festival?”
De blogger “Dat mag. In het verleden was dit niet het geval. Dit jaar waren er zelfs boventitels in het Frans omdat het festival in Brussel plaatsvond. Dat heeft veel werk van de geselecteerde theatergezelschappen geëist. De gezelschappen moeten er sowieso veel voor over hebben om op het festival te spelen. Het festival vindt plaats in november, maar de laatste voorstelling van de geselecteerde stukken is meestal al in mei. Ze moeten het decordus maandenlang bewaren. De acteurs moeten beschikbaar blijven en liefst vier dagen lang ter plaatse blijven om elkaar te ontmoeten en van elkaar te leren.”
De lezer “De andere theatermakers ontmoeten, klinkt boeiend!”
De blogger “Dat is een nevendoelstelling van het festival. Zo kunnen toekomstige artistieke samenwerkingen mogelijk worden gemaakt.”
De lezer “Verkocht. Het Landjuweelfestival is hét festival van OPENDOEK…”
De blogger “Dit jaar worden er 4 festivals georganiseerd. Spots op West, locatietheater, waar de voorstellingen plaatsvinden op alledaagse locaties. Zelfs in een badkamer zoals vorig jaar. Grappig. Wat nog? Er is een festival voor families met kinderen tot 12 jaar, het Toekoer Festival en één voor de jongeren, Merde! Een gloednieuw festival. De geselecteerde jonge theatermaker krijgt een budget en begeleiding gedurende 9 maanden om zijn droomstuk waar te maken.”
De lezer “Allez, zoals wij in België zeggen, geef mij de gegevens door.”
De Blogger “Zie hieronder. Veel plezier ermee, geachte lezer.”
De lezer “Wacht eventjes! Waarom de titel “de Griekse tragedie?”
De blogger “Tachtig jaar lang werden er Griekse tragedies geschreven. Daarna werden er nog maar enkele geschreven. Tweeduizendvijfhonderd jaar geleden. Toch sprak Annelore Stubbe erover als één van haar eersteinspiraties voor het theaterstuk “Lo Fatto”. Net zoals schilderkunst is theater ook tijdloos.”
Het VONKfestival kleurde met folk in al zijn facetten onze grijze namiddag.
Het stadsfestival, in het leven geroepen door muziekmozaïek, is een driedaagse van de folk, roots, jazz en akoestische muziek. Het Lakenmetershuis te Gent vormt drie dagen lang, van 13 tot 15 februari, het toneel voor concerten, open stage, jams en een festivalclub. Donderdag, vrijdag en zaterdag van 15u tot 18u geven 6 groepen het beste van zichzelf tijdens een vrij podium en dit GRATIS. Vanaf 20 u kan je een uniek concert meepikken aan democratische prijzen. Een open jamsessie sluit de dag af. Ook dit is GRATIS.
KUNSTPOORT interviewde een organisator en enkele muzikanten.
Rik Couchez
Kunstpoort Wat is de bedoeling van dit festival, de drijfveer? Rik Couchez Vlaamse/Belgische folk- roots- en/of akoestische muzikanten vinden moeilijk de weg naar het buitenland. Vonkfestival is opgestart met de bedoeling deze muzikanten in de toekomst een netwerk te bieden om internationaal te gaan. Dit jaar proberen we, binnen de grenzen, cultuurfunctionarissen, organisatoren en al wie van folk houdt, te bereiken door gratis een vrij podium aan te bieden.
Kunstpoort Is er een selectie gebeurd en door wie? Rik Couchez Voor open stage waren er een 40 tal groepen die zich aanboden. 18 overleefden de selectie. Zo zijn drie dagen lang 6 groepen op het vrij podium geafficheerd. De selectie gebeurde door beroepsmuzikanten en personen uit de folkwereld.
Kunstpoort Komt dit festival jaarlijks terug? Rik Couchez België heeft geen folktraditie zoals Noorwegen, Duitsland… daar willen we verandering in brengen. We spiegelen ons aan en laten ons inspireren door Celtic Connections een jaarlijks festival in Glasgow dat een maand lang duurt. Celtic Connections bezoek ik als organisator al 25 jaar. In de toekomst, een beetje afhankelijk van subsidies, nodigen we internationale organisatoren uit om dit Vonkfestival gratis bij te wonen. Dat kan van kapitaal belang zijn voor onze muzikanten om connecties te leggen, te netwerken en de Vlaamse/Belgische folk op de kaart te zetten.
Kunstpoort Waarom viel de keuze op Gent? Rik Couchez Gent is een stad die leeft, met jeugd die zorgt voor de noodzakelijke drive. Gent heeft een rijk historisch verleden. De culturele factor speelde bij onze keuze een rol. Ook dit is interessant voor de buitenlandse organisatoren die we proberen in de toekomst te lokken.
Kunstpoort Moet folk niet uit het verdomhoekje gehaald worden? Is er wel voldoende aandacht op radio en in de media voor folk? Wordt deze niche niet als oubollig ervaren? Rik Couchez Inderdaad, tegenwoordig speelt de radio op zeker. Het sterke folkprogramma “De groote boodschap” op radio 1 is afgevoerd. Folk is helemaal niet passé, zo heb je folk rock, folk beat waar Urban Trad mee beroemd werd, roots…
Kunstpoort Wie weet brengt het Vonkfestival hier stilaan verandering in.
Na de soundcheck maken we kennis met Cecilia. Cecilia speelt vooral dansmuziek. Vandaag staat op hun repertoire een mazurka, een bourré uit midden Frankrijk, een gemengd lied met een scottish en polka en een Bretoense dans: gavotte de l’Aven. Thomas Hoste bespeelt de draailier, Greet Wuyts accordeon en Jan Leeflang de doedelzak. Het is duidelijk een groep die op elkaar ingespeeld is en met plezier en de glimlach hun folk het stemmige zaaltje instuurt. Jammer dat er zo weinig publiek is voor deze steengoede doorwinterde groep. Komt dit door het vroege uur (15u) of door een programmatie op donderdag of omdat dit de eerste editie is?
Kunstpoort Jullie kiezen voor balfolk. Zijn dit eigen nummers? Jan Inderdaad. Het zijn eigen nummers gestoeid op bestaande dansritmes. Greet onze accordeonist zorgt voor de harmonisatie.
Kunstpoort Hoelang spelen jullie al samen? Jan 11 jaar. In het prille begin waren we met 2, Greet en mezelf. Voor een opdracht in Wales zochten we een derde partner, zo is Thomas erbij gekomen. Het klikte meteen.
Kunstpoort Vanwaar de naam Cecilia? Jan Zeker niet omdat ze de patronesheilige van de muziek is maar gewoonweg omdat Cecilia goed klinkt in alle talen, belangrijk als we in het buitenland optreden. En het is ook een beetje een hommage aan Wannes Van de Velde. “Ik zag Cecilia komen…” heb ik vaak met Wannes gezongen.
Kunstpoort Zijn jullie professionals? Jan Semiprofessioneel. We werken allen deeltijds, Greet en Thomas in de muziekwereld. 4CD’s staan reeds op onze naam. We spelen frequent op buitenlandse festivals. Een vast publiek woont onze optredens bij, fans die ons volgen, waar we vriendschappelijk mee omgaan. Normaal spelen we 2 uur, hier 20 minuten, toch wel moeilijk om te tonen wat we allemaal in onze mars hebben.
Na Cecilia maakten we kennis met Lies & Jeroen
Lies Van Camp en Jeroen Knapen, 2 singer-songwriters, brengen hier 5 eigen Nederlandstalige luisterliedjes begeleid door 2 folky gitaren. Je kan het kleinkunst noemen of wat dan ook, hun fijne samenzang klinkt uitstekend.
1 Alles heeft zijn tijd: eerste nummer van hun
full CD die ze nu voorstellen in Vlaanderen
2 Ik en Jij
3 Morgen, een YouTube nummer https://www.youtube.com/watch?v=7k2fpoCdg3I
4 De gemiste kans (inderdaad
de afwezigen hadden ongelijk)
5 De andere kant, hun eerste single https://vi.be/platform/liesenjeroen https://www.facebook.com/liesenjeroen/
Kunstpoort Wie schrijft de tekst en wie de muziek? Jeroen Soms Lies de tekst en ik de muziek of andersom. De tekst kan er eerst zijn dan de muziek of omgekeerd.
Kunstpoort Zingen jullie al lang samen? Jeroen Een drietal jaar.
Kunstpoort Staat een job de muziek in de weg? Lies Ik werk bij mensen met een beperking en Jeroen werkt in de muziekwereld. Jeroen We zijn intens bezig met onze muziek, geen dag zonder muziek. Door de voorbereiding van onze eerst full- CD “Er zijn zo van die dagen” hebben Lies en mezelf een heftige periode achter de rug. We deden beroep op top gastmuzikanten. De CD is klaar, nu wordt het boeiend en plezant en kunnen we eindelijk live optreden.
Kunstpoort Welk predikaat geef ik jullie liedjes? Welke stijl? Jeroen Er zijn verschillende invloeden merkbaar, kleinkunst, folk, pop… we hebben een eigen stijl, stijl LiesenJeroen!
Kunstpoort Waarom een Nederlandstalig repertoire? Jeroen Nederlands is onze moedertaal en daar kan je je best in uitdrukken.
Kunstpoort Zijn de liedjes autobiografisch? Lies We putten inspiratie uit ons eigen leven, onze liedjes moeten herkenbaar zijn. Volledig autobiografisch zijn ze niet.
http://www.jonasmeersmans.com/
De derde in rij is Jonas Meersmans. Jonas Meersmans speelt virtuoos akoestische gitaar en is zeker geen onbekende. Hij schreef onder andere de filmmuziek voor de kortfilm “Broeders” van Adil El Arbi. In 2018 verscheen zijn tweede album Monnift II dat goed onthaald werd. https://www.facebook.com/jonasmeersmansmusic/?fref=ts
Dan kwamen de jongste muzikanten aan de beurt Mini Copper. Vier dertienjarige humaniorastudenten vonden elkaar door hun liefde voor kleine koperblaasinstrumenten. Het koperkwartet bestaat uit Matthias Debrabandere,
Victor Heirbrandt, Amanny Dehaene en Victor Decruyenaere onder leiding van Tim De Maeseneer en Joeri Van Hove. Deze 2 leerkrachten zijn de bezielers en de drijvende kracht achter het koperkwartet. Ze sleuren de vier jongens mee naar optredens, concerten, wedstrijden… zoals de provinciale VLAMO wedstrijd 1ste afdeling waar ze 96% behaalden.
De muzikanten hebben het druk, repeteren elke week, enkele spelen in brassband Panta Rhei, in een harmonieorkest en een jeugdorkest. Zonder muziek kunnen ze niet, hopelijk hun hele leven lang
want wat we nu horen klinkt veelbelovend.
CarDCboard Cabin had de intussen rijker gevulde zaal onmiddellijk in de hand.
Hun powerfolk brachten ze met schwung. Hun spel gaf vonken, een Vonkfestival waardig! Ronduit schitterend! Ze kunnen de wereld veroveren!
Andreas Werbrouck Saxen
Jeroen Werbrouck Accordeon
Flor Delombaerde Contrabas
Tim Orroi Slagwerk
De laatste in de rij waren de dames van Lili en route: Ruth Baten, Lien Van den Broeck en Lien Vermeiren.
Lili en route brengt in een sfeervolle setting meerstemmige folk en bluegrass uit de vier windstreken, soms a capella, soms met piano, gitaar of trekzak. Hun route samen begon in de academie van Lebbeke waar ze les folkzang volgden bij Elly Aerden.
Een stemmige afsluiter voor deze open stage namiddag.
Deze namiddag laat vermoeden wat deze avond en zaterdag en zondag Vonkfestival nog in petto heeft.
KUNSTPOORT duimt voor muziekmozaïek en haar VONKfestival. Hopelijk groeit dit festival uit tot een must voor organisatoren binnen en buiten de grenzen met als gevolg meer nationale en internationale mogelijkheden voor folkmuzikanten. www.vonkfestival.be www.muziekmozaiek.be
Tekst Kathleen Ramboer
Fotografie Bip Van de Velde
Muziekmozaïek Folk & Jazz organiseert voor de eerste keer het VONKfestival. Gedurende drie dagen wordt Gent het toneel voor concerten, een open stage, jams en een festivalclub. In het Lakenmetershuis (Vrijdagmarkt 24, 9000 Gent) ontdek je folkmuziek in al haar facetten.
Iedere dag, van 15 tot 18u kun je telkens zes verschillende muziekgroepen aan het werk zien. Zij tonen zich van hun beste kant en willen jou overtuigen van hun talenten. Dit gedeelte van de dag is volledig GRATIS. Een overzicht van de groepen vind je op www.vonkfestival.be.
Vanaf 20u30 kun je iedere dag een uniek concert meepikken en dit voor slechts € 13 in vvk of € 15 aan de kassa. Bestel tijdig jouw ticket op de website. Er is maar plaats voor 120 personen. Op donderdag is er een optreden van Tin Soldier in the Underwoods, op vrijdag 14 februari van Wör en op zaterdag 15 februari Les Délices de la Tourmente.
Vervolgens sluiten we de dag af met een open jam waarvoor we iedereen uitnodigen. Muzikanten, dansers, bezoekers, geïnteresseerden,… allemaal welkom in de benedenzaal van het Lakenmetershuis. Dit deel van de dag is ook GRATIS.
In de benedenruimte is er de hele dag vanaf 14u30 het festivalcafé. Daar kan je kan napraten, een glaasje drinken of een versnapering nemen. Deze ruimte is GRATIS toegankelijk.
Bij aankomst is het donker en zie je alleen een muur van hoge bomen. Ik volg een pad. Juist voorbij de bomen zie ik een typische moderne woning, gebouwd in de jaren 60, met simpele rechthoekige en strakke lijnen. De kaarsen die de weg naar de ingang moeten tonen zijn niet direct zichtbaar. Ik neem de trappen rechts van me en ontdek het hele huis met de grote ramen en het warme licht. Je voelt dat je welkom bent. Terug het paadje naar beneden, volg ik nu de kaarsen tot aan de trappen van de inkomdeur. Het gevoel blijft hetzelfde. Jij bent geen gewone toeschouwer van een Jazzconcert, je bent een gast.
Jazz-MADD, trouwe gast in “huize Rebecca”
de vrouw des huizes doet haar verhaal
Kunstpoort: Hoe is de samenwerking met Jazz-MADD tot stand gekomen? Rebecca: Eigenlijk zo wat tussen pot en pint. Jean (nvdr: Jean Vanderschueren, stuwende kracht achter Jazz-MADD, zie verder in dit artikel) en ikzelf zijn beiden van Ninove. Via de academie Beeldende Kunst en Muziek zijn we met elkaar in contact gekomen. Ik was al naar enkele concerten van Jazz-MADD in de academie van Aalst geweest. Jean vertelde me dat hij op zoek was naar een nieuwe locatie.
Ikzelf heb een groot huis, de kinderen waren in die periode al regelmatig eens uithuizig en ik kon wel wat leven rondom mij gebruiken. Daarom heb ik het voorstel gelanceerd om mijn huis ter beschikking te stellen voor de zondagavond-concerten
van Jazz-MADD.
Deze samenwerking gaat nu haar vierde jaar in.
Kunstpoort: Hoe reageerden je kinderen hierop? Rebecca: eerst waren ze beiden wat sceptisch, maar de aanpassing is eigenlijk snel en vlot verlopen. Mijn dochter komt regelmatig naar de concerten. Mijn zoon blijft meestal op zijn kamer tijdens het optreden. Ook mijn schoonfamilie is telkens aanwezig en steunt dit initiatief volledig.
Kunstpoort: Vinden er nog andere evenementen plaats in je huis? Rebecca: samen met een vriendin heb ik hier al tentoongesteld. Ook een regelmatige bezoeker van de Jazzconcerten en amateur-fotograaf heeft voor zijn 60ste verjaardag hier in huis een tentoonstelling, gecombineerd met muziek, georganiseerd.
Kunstpoort: Wat doe je beroepshalve? Rebecca: Ik geef les in het kunstonderwijs Beeldende en Audiovisuele Kunsten aan leerlingen tussen 6 en 8 jaar. Ik schilder zelf ook, momenteel vooral werken op doek met acryl.
Dirk van der Harst, Reinier Voet, Jan Brouwer
Vanavond: Reinier Voet & Pigalle 44 – feat. Dick van der harst –
en Jonathan De Neck in het voorprogramma
Met twee gitaren (Reinier Voet en Jan Brouwer) en een bandoneon (Dick van der harst) wordt een jazz-avond in Django-stijl geserveerd.
Dick van der Harst, arrangeur en componist van o.m. orkeststukken en moderne opera’s, is een muzikale duizendpoot, zowel in het componeren als in het bespelen van diverse instrumenten. Momenteel werkt hij aan een symfonie, Pastorale 2020.
Jan Brouwer, gitarist, zorgt voor de ritmische begeleiding en bewaakt het tempo. Sinds 2000 maakt hij deel uit van de groep “Reinier Voet & Pigalle 44”. Hij geniet een ruime bekendheid in de nationale en internationale Gypsy-jazzscène. https://www.janbrouwer.nl
Reinier Voet, componist, gitarist en bandleider speelt al gans zijn leven gitaar, zijn favoriete bezigheid. Hij liet zich inspireren door gitarist Django Reinhardt. Jazz- en Balkan-muziek en het franse chanson hadden ook een grote invloed op zijn werk. In het verlengde daarvan ontstond het project “Reinier Voet & Pigalle 44”. Naast het componeren van eigen stukken en arrangementen is hij ook de vaste begeleider van Lenny Kuhr, ooit winnares van het Eurovisie Songfestival in 1969. https://www.facebook.com/pigalle44/
Jonathan De Neck bespeelt het diatonisch accordeon, een traditioneel instrument dat populair is in folk en traditionele muziek en wijdverbreid, van Ierland tot de Balkan. Jonathan studeerde Hedendaagse Compositie en Muziekpedagogie aan het conservatorium te Luik en is zelf leraar aan de academies van Gooik, Gent en Namen. Jonathan hoopt om in de toekomst met een eigen kwintet en eigen composities verder te gaan. In juli van dit jaar komt trouwens zijn derde CD uit. https://www.facebook.com/jonathan.deneck
Jonathan De Neck
Jonathan verzorgt vanavond het voorprogramma. Hij leerde Jean kennen tijdens een concert van de leerkrachten in de Academie van Gooik. Het is niet de eerste keer dat Jonathan speelt voor een publiek in een privéruimte. Het huis van Rebecca is groot genoeg, het ademt een gezellige sfeer uit en de klank is goed. Een voordeel van dergelijke setting is zeker en vast het nauwe contact met het publiek: anders dan in een concertzaal waar het publiek zich als het ware in een donkere ruimte bevindt, zie je hier de reacties en emoties van de aanwezigen. Het geeft je de mogelijkheid om er direct op in te spelen.
Reinier Voet
Reinier speelt reeds meer dan 30 jaar samen met Dick van der Harst. Samen traden ze vorig jaar op tijdens het Django Amsterdam festival in het Bimhuis, hét jazzpodium van Amsterdam. Onder de muzikale leiding van Dick werkten ze ook samen aan diverse muziektheater-producties van het Muziek LOD (Gent). “Dick improviseert er op los.
Met hem samenwerken zorgt tijdens de concerten steeds weer voor verrassingen.”
“Optreden in een huiskamer komt de intimiteit van deze kamermuziek-jazz zeker ten goede. De nabijheid van het publiek maakt het spannend, wat vaak tot bevredigender resultaat leidt. Er is ruimte voor subtiliteit en dynamiek. Het spel is bijna akoestisch, met minimale versterking, wat bij deze bezetting de band het beste tot zijn recht laat komen. En ook de sfeer in huis was best warm en ontspannen, niet in de minste plaats door de heerlijke geur van het haardvuur. En laten we ook het bezoekje van de kat des huizes niet vergeten, ook zij (of is het een hij?) deed een duit in het zakje qua huiselijke gezelligheid.”
Jean Van der Schueren gitarist, organisator Jazz-MADD
Jean is van geen kleintje vervaard. Naast een indrukwekkende carrière als gitaar-muzikant, leerde hij al doende hoe je zelf Jazzconcerten organiseert. Met vzw Duende / Jazz-MADD, viert hij dit jaar het 10-jarig bestaan van de organisatie. Deze mijlpaal zal bekroond worden met een jubileumfestival, dat in de lente zal plaatsvinden in Ninove, Denderleeuw en Aalst.
De geprogrammeerde groepen zijn meestal Jazz-combo’s die het best tot hun recht komen in de sfeer van muziekclubs, wat de intimiteit en nabijheid van het publiek bevordert. Het publiek wordt als het ware betrokken bij het concert, wat het ook de kans geeft om te groeien in het luisteren naar muziek.
In dit kader was het voorstel van Rebecca om concerten in haar huis te organiseren, een schot in de roos. Bij ieder concert is de huiskamer goed gevuld.
Deze setting, een concert in een privé-woning, vraagt wel heel wat logistieke aanpak. Maar door de jaren heen, zijn de meeste voorbereidende taken, tot de routine gaan behoren.
KUNSTPOORT bevraagt digitaal de kunstenaars die ooit aan bod kwamen in haar reportages, naar hun leven en werk in deze surreële tijden. Elke kunstenaar krijgt eenzelfde vragenlijst voorgelegd. De respons wordt gepubliceerd in chronologische volgorde.
kunstpoort 