Jaar: 2026

De krasse stunt van TO KEEP GALLERY

kramboer Geen categorie , ,

tekst Kathleen Ramboer

TO KEEP GALLERY: stand 152 op de gerenommeerde kunstbeurs BRAFA ART FAIR – BRUSSELS EXPO!

Dries De Meutter, student KMO management,  en Nand Haegeman, een jonge kunstenaar/student, ontmoette  ik ongeveer een jaar geleden. Hun project TO KEEP GALLERY stond toen nog in de kinderschoenen. TO KEEP GALLERY wil jonge kunstenaars een duwtje in de rug geven door tentoonstellingen te organiseren in te koop gestelde panden, in samenwerking met een immokantoor.  

Wat gebeurde er sinds het prille begin?

Dries en Nand hebben zeker niet stil gezeten.
Hun vuurdoop was een samenwerking met het immokantoor  WAARDEVOL VASTGOED. In een nieuwbouw project te Machelen, drie woningen, cureerden ze een expo waar heel wat kandidaat kopers en kunstliefhebbers op af kwamen; een win/win situatie voor beide partijen.
Hun tweede project was een expo in een aantal nieuwbouw appartementen van de prachtige Residentie Van Simaey in Gavere, gehuisvest in een historische industriële site.
Vastgoed Huysewinkel stelde een huis te koop in de Forelstraat 89 te Gent. Als derde project vestigde TO KEEP GALLERY er een tijdelijke galerie.

De originele look, het management

Dries en Nand werken bewust aan hun imago. Fijne humor, subtiele ironie en een knipoog naar de kunstwereld zijn nooit veraf. Ze presenteren zich aan de kunstwereld als een jeugdige versie van Guilbert & George: ze zijn onberispelijk gekleed in twee gelijkende maatpakken met een stijlvol hemd plus das en aan de voeten perfect glanzende schoenen.

Volgens Nand is het een middel om te net-werken met de nadruk op NET. In maatpak transformeren ze naar een laagdrempelig aanspreekpunt. Dat stelde het duo vast op ART ANTWERP.  Ze bouwen bewust aan een unieke consistente branding . Nand zorgt voor het grafische deel, Dries voor het management.  TO KEEP GALLERY zoekt deskundige hulp door onder andere te rade te gaan bij GENTREPRENEUR, een organisatie voor student/ondernemers, onderzoekers en jongeren.
TO KEEP GALLERY startte spontaan vanuit een idee dat stilaan vorm kreeg en uiteindelijk een onderneming geworden is wat organisatorisch en administratief een pluspunt betekent.

Waarom doen ze het?

Nand aan het woord:  het commerciële is niet onze drijfveer. We willen de jonge kunstenaars het volgende bijbrengen: een toonaangevende galerie hoeft niet je betrachting te zijn, zoek eenvoudig weg een manier om met je werk naar buiten te komen, om de muren van je atelier te slopen. Vergeet alle romantiek van de eenzame schilder op een zolderkamer die bij toeval ontdekt wordt. De kunstscholen blijven hangen bij dit romantisch idee, voor hen primeert de zoektocht naar een eigen beeldtaal, naar authenticiteit. De leefbaarheid is bijkomstig. Wellicht is deze houding nog zo slecht niet, met vallen en opstaan het reilen en zeilen van de kunstwereld persoonlijk  ervaren kan de beste leerschool zijn. Persoonlijk leerde ik enorm veel door stage te lopen bij Galerie drie te Gent.

Hoe gaat TO KEEP GALLERY te werk?

Het beeldend werk van een kunstenaar kan schitterend zijn maar een klik met de kunstenaar is tevens hard nodig. Om die reden verkiest TO KEEP GALLERY met medestudenten te werken, de verstandhouding is meestal reeds aanwezig.
Als commissieloon vragen Dries en Nand een klein percentage. Nand: ‘Daar schrikken sommige kunstenaars van. Ze zijn in het ongewisse van wat een galerie kan en mag vragen als commissie’. TO KEEP GALLERY wil gewoon hun onderneming levend houden, de kunstenaars wat kunnen bieden, vandaar die vergoeding.
Dries en Nand organiseren de expo niet alleen maar samen met de kunstenaars. Nand: ‘Hoe meer zij zich engageren, hoe sterker de tentoonstelling wordt’.

TO KEEP GALLERY: stand 152 op de gerenommeerde kunstbeurs BRAFA ART FAIR – BRUSSELS EXPO!

Deelnemen aan kunstbeurzen leek voor hun bedrijfje niet haalbaar. Daarom neemt TO KEEP GALLERY één dag, 25 januari, op een ludieke wijze deel aan BRAFA ART FAIR. BRAFA is een prestigieuze kunstbeurs van exclusieve werken uit de oudheid tot de 21ste eeuw. Ze gaat door in Brussels Expo. Niet evident om een manier uit te dokteren om daar vertegenwoordigd te zijn. Een schaftwagen op de parking van Brussels expo is de oplossing. De schaftwagen doet dienst als exporuimte. De beurs telt 151 exposanten, Nand en Dries beschouwen hun schaftwagen als stand 152. Ze hebben geen kritiek op deze internationale beurs. Een protestactie is het niet. TO KEEP GALLERY wil enkel aandacht vragen voor jonge, startende kunstenaars, ze een kans geven hun werk zichtbaar te maken voor een kunstminnend publiek.
Zes kunstenaars tonen in Brussel elk één werk. TO KEEP GALLERY opteert uit praktische overwegingen voor schilderkunst.
25 januari om 11u gaat de deur van de schaftwagen open. Nand en Dries geven acte de présence in hun kenmerkende maatpak. Kunstenaars en sympathisanten, gehuld in een oranje overall met logo, zorgen voor wandelende reclame. Waarom een overall? Nand: ‘Om het weergeven van een werksfeer en de nadruk te leggen op OVERAL-L, op het feit dat we geen vaste locatie hebben voor onze expo’s, overal kunnen tentoonstellen’.

Kunstpoort duimt voor het slagen van deze actie.
Aan de bevoegde instanties, sleep aub de exposchaftwagen niet weg! Dries en Nand zijn jonge ondernemers met ontwapende initiatieven. Zichzelf niet te veel ‘au sérieux’ nemend maar toch hun project grondig aanpakkend verdienen zij een steuntje in de rug.

Zolang ze er plezier in hebben willen Dries en Nand hun project verder zetten. In naam van vele jonge kunstenaars hopen we dat hun maatpak niet te vlug in een muffe kast aan de kapstok hangt.

tekst Kathleen Ramboer

INFO

TO KEEP GALLERY

25 januari 11u
Keizerin Charlottelaan Brussels expo
parking Brussels expo
schaftwagen aan de rand van de beurs Brussels Art Fair
https://www.instagram.com/to_keep_gallery_/
https://www.instagram.com/dries_de_meutter/
https://www.instagram.com/drs_nandus/
https://www.brafa.art/nl/home

kunstenaars

Nand Haegeman https://www.instagram.com/nandhaegeman/
https://www.instagram.com/drs_nandus/
Alex Brassart https://www.instagram.com/alex.brassart/
Doina Mindrean https://www.instagram.com/mindreand/
Kaman Ackerman https://www.instagram.com/kaman_ackerman/
Emile Desweemer https://www.instagram.com/emiledesweemer/
London Gasparian https://www.instagram.com/london_gasparian/

Verstilde taal

kramboer Geen categorie , , ,

Na de ‘sprekende’ expo RE-ASSEMBLED kiest Tale Art Gallery, met curators Christine Adam en Tanja Leys, dit maal voor een ‘stille’ tentoonstelling VERSTILDE TAAL.

Curator Christine Adam omschrijft de expo als volgt:

De prachtige titel van deze tentoonstelling, Verstilde taal, heeft in deze context geen taalkundige betekenis maar verwijst naar de beeldtaal die de vier kunstenaars hanteren.
Het is een taal die oproept, die suggestief en meditatief is. In het zoeken naar de essentie, naar het tijdloze, naar verstilling, elimineren de kunstenaars het overtollige. Alles wordt rust en ingetogenheid terwijl de toeschouwer gestimuleerd wordt aandachtig te kijken en de intensiteit te voelen die het kunstwerk weerspiegelt.
Christine Adam

Kunstenaars

MARNIX HOYS
BERNARD SERCU
REBECCA DUFOORT
ANNE DE MAESSCHALCK

De figuren van MARNIX HOYS hebben geen armen of armen die te kort zijn, staan ​​op stevige benen met voeten die veel te klein zijn, hebben inkepingen of ‘misvormingen’ in hun intens zwarte huid en hebben vaak geen ogen of slechts rudimentaire aanduidingen van een gezicht. Ze dragen bellen, ‘rugzakken’ of andere toevoegingen. Letterlijke en symbolische betekenis gaan hand in hand.
Het leven van Marnix Hoys is doordrenkt van keramiek. Gedurende zijn carrière was hij de drijvende kracht achter het keramiekatelier van Sint-Lucas Gent, waar hij zelf in de jaren 60 studeerde. Als kunstenaar heeft hij ook bijgedragen aan de moderne geschiedenis van de sculpturale keramiek in onze regio.
Zijn passie voor de menselijke figuur en de relatie ervan met de natuur is een integraal onderdeel van zijn oeuvre. Een andere doorslaggevende factor is ongetwijfeld zijn intense interesse in de technische kant van het ambacht, waarvoor hij nog steeds regelmatig naar Japan reist om zijn vaardigheden te verfijnen. Hij put ook inspiratie uit de Japanse cultuur voor de vele symbolen die zijn werk zo uniek maken.
tekst Gustaaf Vander Biest
website Tale Art Gallery https://taleartgallery.be/

Het werk van BERNARD SERCU is grotendeels verbonden met zijn onderzoek naar het materiaal van het medium dat hij gebruikt – hout, papier of canvas – en naar het ritme van inkepingen en markeringen. Op deze manier drukt hij perfect de diepe oorsprong van de iconoclastische vernietiging uit en gebruikt hij deze om een ​​nieuw beeld te creëren. In zijn visuele wereld roept vernietiging een daad van wederopbouw op.

De vervorming van het oppervlak van het medium is een permanent kenmerk van zijn oeuvre en de essentiële weg naar vernieuwing. De symboliek – cirkel, vierkant, lijn – is niet alleen een fundamentele ingreep, maar ook een uitdrukking. Het is ingebed in een overwegend geometrisch abstracte structuur waarin herhaling een opmerkelijke rol speelt en een duidelijke, herhalende inkeping een ritme impliceert dat een fundamenteel idee weerspiegelt.
tekst website Tale Art Gallery https://www.instagram.com/taleartgallery.be/

REBECCA DUFOORT werkt binnen een abstract-minimalistische, constructivistische beeldtaal, waarin schilderkunst een onderzoek wordt naar vorm, lijn, kleur en ritme.
Fragmenten van landschap en architectuur worden vertaald naar heldere structuren van vlakken en banden, waarin ritme, balans en stilte centraal staan. Olieverf wordt gecombineerd met matte acryl, waardoor subtiele variaties in glans het oppervlak laten reageren op licht en diepte creëren binnen aangrenzende of overlappende kleuren. Het gebruik van diverse dragers geeft bepaalde werken een sculpturale kwaliteit, waardoor hun relatie met de ruimte wordt versterkt en ze uitnodigen tot langzaam, aandachtig kijken.
In mijn werk zoek ik steeds naar de spanning tussen orde en intuïtie. Terwijl de constructieve logica van lijnen en vlakken een zekere strengheid oproept, brengen kleine verschuivingen, onregelmatigheden en nuances in toets en glans een menselijke maat aan. Zo ontstaat een stille kracht, een verstilde intensiteit die de blik vertraagt en ruimte laat voor reflectie. Mijn werk nodigt uit tot aandachtig kijken, tot het ervaren van evenwicht, adem en stilte — een zeldzaam tegengewicht voor de snelheid van onze tijd.
info Instagram account https://www.instagram.com/taleartgallery.be/

ANNE DE MAESSCHALCK Een “leesbaar” landschap werd de voorbije jaren extreem vereenvoudigd. Wat overbleef was de impressie ervan: stilte en rust. Nu vertrek ik vanuit vormen die naar verhouding toe zo evenwichtig mogelijk zijn en vaak vanuit een gelaagdheid tevoorschijn komen. Ze hebben op zich geen betekenis, bestaan soms op zichzelf of worden onlogisch verbonden. Ze willen een persoonlijke invulling mogelijk maken maar het belangrijkste is dat ze een moment van rust en stilte veroorzaken en aanbieden. De materiaalkeuze moet hiervan ten dienste staan.
info Instagram account https://www.instagram.com/taleartgallery.be/

INFO

Expo “VERSTILDE TAAL”
25 JANUARI > 22 FEBRUARI 2026

Open
vr-za 14>18u
zo 11>17u

MARNIX HOYS https://www.instagram.com/marnixhoys/
BERNARD SERCU https://www.instagram.com/bernardsercu/
REBECCA DUFOORT https://www.instagram.com/rebeccadufoort/
ANNE DE MAESSCHALCK https://www.instagram.com/annedemaesschalck/

▪ VERNISSAGE & RECEPTIE
zondag 25/01 van 11u > 18u
Introductie kunstenaars om 15u door CHRISTINE ADAM, kunsthistorica

▪ APEROCONCERT
zondag 08/02 11u >12u
Yohrind Naidu
solorecital  
van Dowland’s polyfone weefsels tot Merz’s rhapsodies over 5 eeuwen (klassieke gitaar)

▪ FINISSAGE
zondag 22/02 11u > 18u
de kunstenaars zijn aanwezig vanaf 14u

▪ LOCATIE
TaLe Art Gallery – Vlierzeledorp 12A – 9520 Vlierzele
+32 476504952
info@taleartgallery.be

Safier Theater: het onzichtbare zichtbaar

ericrottee Geen categorie , ,

Tekst en Foto’s Eric Rottée

Vrijdagavond. Het is donker

Het gebouw is grijs, gelegen tussen de parking van een tennisclub en die van een basisschool.
“Ik voel hier een community”, zegt Diana, een van onze reporters. Er worden sweatshirts verdeeld met de naam van elk groepslid erop. Bijna iedereen trekt die meteen aan, om te tonen dat ze bij de groep horen. De groep is een toneelgroep die in 1968 werd opgericht. De oprichters zouden de grootouders van de huidige leden kunnen zijn. 
Vanavond is de generale.

Flashback repetities

Op een van de repetities.
Na een paar scènes gespeeld te hebben, zitten de acteurs en de regisseur samen voor een debriefing en worden er soms aanpassingen voorgesteld voor de manier van spelen en bewegen. “De repetitie en de debriefing zijn belangrijk. Je voelt echt hoe (en wie)  je bent en hoe je dat personage kunt (moet) spelen.” zegt Femke, een van de actrices. De acteurs kennen de tekst. 30 repetities van twee uur waren er nodig om na drie maanden op dit punt te komen.  En daarnaast moesten de acteurs de tekst apart leren. Soms als ze een scène moeten herspelen en herbeginnen op een bepaald moment, vergeten de acteurs het begin van de tekst. Arlette, de souffleuse helpt om de draad terug op te nemen.

Flashback: Decor Opbouw

Zelfs de sleutel op de deur van de bergruimte werkt! “Zo moet het zijn” zegt Piet-Paul, de architect van het decor. Hij heeft tekeningen van elk stuk apart gemaakt. In deze multifunctionele zaal staat normaal gesproken geen podium. Dus geen keuze, er wordt een podium gebouwd volgens de geldende eisen voor veiligheid. Zwart moet zwart zijn: aan beide kanten sluiten hoge zwarte planken het decor af. Het was in de jaren negentig dat de Harvard Business Review aantoonde dat vrijwillige organisaties efficiënter zijn dan ondernemingen of publieke instellingen. De redenen zijn zin en motivatie. Er zijn minstens tien mensen betrokken bij de decorbouw, tijdens het weekend, op 11 november – een vrije dag en ’s avonds, noodzakelijk vanwege de vertraging. Knutselen, verven… sommigen hebben een speciale taak, zoals Jan voor de techniek.

Komedie is geen theater zonder betekenis

‘Run Harry Run’ in het Engels, ‘handige Harry’ in het Nederlands, is door de Engelse Catherine Muschamp (vertaling Catrien Hermans) in de jaren vijftig geschreven. Harry gelooft dat hij met vrouwen goed kan omgaan. Het is hem gelukt om niet enkel één, niet twee, maar drie vrouwen te verleiden. Harry is op de vlucht. Hij zou die avond het vliegtuig nemen met twee miljoen euro in cash die hij van zijn tweede vrouw gestolen heeft. Het is niet duidelijk of hij met zijn verloofde wil weggaan. Het lijkt er niet op en hij gebruikt zijn eerste vrouw om de twee anderen te ontvluchten. Ze heeft hem wel door en op het einde van het verhaal weet ze de twee miljoen euro te bemachtigen. Inderdaad, als man zou je beter vrouwen niet voor dom houden en niet onderschatten.

Kor en Chris

Wie schuilen er achter deze twee voornamen; de regisseur en één van de spelers, respectievelijk 37 en 28 jaar actief in de theaterwereld. We duiken erin voor een interviews met Kor en Kris.
Met zoveel ervaring in de theaterwereld zitten beiden in de leesclub van Safier.

Voor de zomer lezen ze samen met de andere leden van de vereniging meerdere stukken met doel het theaterstuk voor november te kiezen. “Soms wordt heel gericht samen gelezen, soms lukraak”. Dan volgt de keuze van de acteurs. “Wie is er allemaal kandidaat?”. “Meestal kunnen wij de kandidaten een rol toewijzen”. “Onze voorkeur gaat uit naar mensen die willen spelen meer nog dan dat ze kunnen spelen” zegt Kor. “Dit is de eerste keer dat ik regisseer en daarom ben ik nerveus voor de generale” zegt Kor. “In alle bescheidenheid”, zegt Chris “eigenlijk is mijn rol meer één voor Kor. Ik ben de Leo van Gaston en Leo. Ik ben meer de man van de taal. Dit was een echte uitdaging”. Chris: “We hadden drie maanden om het theaterstuk in te studeren”. Kor: “Als regisseur zijn het proces en de repetities minder intensief dan als acteur. Vanavond is de generale, ik moet leren loslaten”. Kor en Chris hebben de indruk dat de laatste repetitie (de avond voor de generale) heel goed was.

Kor voegt nog toe dat ze bijna altijd een komedie spelen want in alle bescheidenheid zegt Kor we kunnen het goed en merken dat het publiek erom vraagt. “We willen gewoon plezier maken en ik denk dat dit het geheim is van ons succes. De mensen zien dat we ons amuseren en daardoor amuseren zij zich op hun beurt ook” zegt Chris.

Volgende voorstellingen in maart: https://www.facebook.com/photo?fbid=1756077942468743&set=a.753431172733430

Op Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100041996631146
op Instagram: https://www.instagram.com/toneelgroep_safier/

Tekst en Foto’s Eric Rottée

Tussen de lijnen

kramboer Geen categorie , , , ,

een symbiose tussen ambacht en kunst

tekst Kathleen Ramboer

Galerie drie bewijst dat een kleine, wat de ruimte betreft, galerie groot en ook groots kan zijn. De galerie imponeert door het jaarlijks organiseren van een groot aantal kwalitatieve expo’s. Vele kunstenaars, al of niet gevestigde waarden, passeerden er de voorbije twee jaar de revue. Bovendien stellen de galeriehouders Wendy en Guy vaak ongewone technieken in de kijker. Ze durven het aan in de galerie ambachtelijke technieken als kunst te presenteren. Waar ligt ‘de lijn’ tussen ambacht en kunst? Creativiteit kent geen grenzen. Terecht stelt een kunstliefhebber zich de vraag: ‘Waar ligt de grens tussen ambacht, folklore en kunst? Waar ligt de grens tussen een werk van Joseph Beuys, een kaarsgieterij en elektrische nepkaarsen vóór een heiligenbeeld?’ vraag gelezen in OKV 1982 nr. 2
Je kan de vraag ook omdraaien: Kan kunst beschouwd worden als ambacht? Misschien vind je hierop een antwoord door de expo TUSSEN DE LIJNEN te bezoeken.

De tentoonstelling TUSSEN DE LIJNEN brengt drie kunstenaars samen die werken met ambachtelijke technieken waarin licht, beweging en/of materie een belangrijke rol spelen. ‘Lijnen’ zijn de rode draad in de tentoonstelling. Sarah De Grauwe vertrekt van drijvende lijnen, Alexis Remacle gebruikt 3D prints met kenmerkende laaglijnen en Niels Dene voorziet zijn messen van schitterende patronen.

Sarah De Grauwe

Bij de literatuur- en/of geschiedenis liefhebber zal de naam Sarah De Grauwe zeker een belletje doen rinkelen. ‘De amazone van de Franse Revolutie’ en ‘Gaasbeekse vertellingen’ maakten indruk op haar lezerspubliek. Haar zalig klinkende woorden ruimen nu plaats voor inkt, drijvende lijnen vervangen tekstregels. Voor haar kunst hanteert ze de suminagashi-techniek, wat letterlijk ‘drijvende inkt’ betekent. Mij lijkt het een magische Japanse marmer techniek.

Ik laat Sarah de Grauwe zelf aan het woord: Het is een oude techniek die oorspronkelijk werd beoefend door monniken in kloosters. Zij beschouwden het niet alleen als een beeldende praktijk, maar ook als een vorm van orakelkunst. In de rimpels van de inkt op het water zouden boodschappen van de kami, natuurgeesten, zichtbaar worden. Suminagashi is een meditatieve kunstvorm. Het proces vraagt aandacht en vertraging, en laat slechts beperkte controle toe. De afdrukken die hier te zien zijn, zijn mono prints: elke afdruk registreert één moment en is niet reproduceerbaar. Wat ontstaat, is het resultaat van een specifieke combinatie van water, inkt, beweging en tijd.
Ik werk met handgeschept Kitakata- en Kozopapier, maar ook met oude boekomslagen en verweerd papier. Dat materiaalgebruik benadrukt de ambachtelijkheid van het proces en voegt een bestaande geschiedenis toe aan het werk. Ook de inkt wordt zelf aangemaakt, met een traditionele suzuri – een inktsteen – en een inktstaaf van lampenroet.

© Sarah De Grauwe
© Sarah De Grauwe

In inktwater
drijft stilte zonder vorm –
een ademtocht.
Hand beweegt, tijd kringt uiteen,
het moment kiest zijn patroon.
Sarah De Grauwe

Alexis Remacle

Alexis Remacle werkt met de lithofaan-techniek: een methode om een foto om te zetten in een 3D-reliëf. Het reliëf is enkel zichtbaar wanneer het licht er doorheen schijnt en is afhankelijk van de intensiteit van het licht dat erop valt. De lichte gedeelten zijn erg dun, waardoor er meer licht doorheen kan, terwijl de dikkere delen donkerder lijken.
Alexis Remacle brengt een 19de -eeuwse techniek terug tot leven door het gebruik van een 3D printer en speciale software. Zijn werk beweegt zich op de grens tussen beeld en licht, tussen aanwezigheid en verdwijnen. Het is tegelijk magisch en poëtisch.
De kunstenaar weet ons ook te verrassen met sculpturen in brons. Ook hier vertrekt hij van een 3D-print, de gebruikelijke was maakt plaats voor materialen waarmee een 3D print vervaardigd wordt. Ongetwijfeld is Alexis Remacle niet alleen kunstenaar maar ook een vak- en ambachtsman. 3D printen en brons gieten doet hij eigenhandig.

© Sarah De Grauwe

Niels Dene

Ook Niels Dene is ongetwijfeld een vakman puur sang. Hij bezit niet alleen ervaring met metaalbewerking en mechanica maar bovendien heeft hij één grote passie: het smeden van messen.
Hij specialiseerde zich in damasttechnieken. Ongetwijfeld denk je bij het horen van ‘damast’ aan een bepaald soort textiel. Het smeden van damaststaal loopt parallel met het weven van damast wat werkwijze en resultaat betreft. In beide gevallen ontstaan complexe visueel aantrekkelijke en gelaagde patronen door het combineren van verschillende materialen en/of lagen. In Galerie drie presenteert Niels Dene zijn ‘kunstige’ messen.

© Sarah De Grauwe

We hopen dat deze drie kunstenaars de bezoekers weten warm te maken voor deze oude technieken zodat dit ‘erfgoed’ niet in een vergeetput terecht komt. Deze kunstenaars verzoenen oud met nieuw, geven een hedendaagse twist aan oude technieken. Ze zetten lijnen uit voor meer diversiteit in het hedendaags en hopelijk ook toekomstig kunst landschap.

tekst Kathleen Ramboer

INFO

Tussen de lijnen
Groepstentoonstelling met werk van Sarah De Grauwe, Alexis Remacle en Niels Dene
16.01 tot 01.02.2026
Vernissage: Vrijdag 16 januari om 19u
Vrijdag, zaterdag van 9u tot 18u
Zondag van 9u tot 14u
Sint-Amelbergastraat 3A, Gent

https://www.instagram.com/galeriedrie/
https://www.instagram.com/sarah_de_grauwe/
https://www.instagram.com/alexis.remacle.3/
https://www.facebook.com/niels.dene/