Een wereld van beelden

De schilderijen van Thomas Roose ontdekte ik per toeval. In 2011 op een rustige zondag bezocht ik zijn eerste tentoonstellingin de kapel van Campo Santo te Sint-Amandsberg Gent. Onmiddellijk voelde ik affiniteit met deze schilderijen. Ik was benieuwd wat de kunstenaar me te vertellen had. Zijn schilderijen zijn niet alleen mooie plaatjes maar hebben ook een verhaal. Het interview met Thomas Roose, vier jaar later, leerde me zijn drijfveren en visie kennen. Interessant om die neer te pennen in een reportage voor KUNSTPOORT.

KR Een klassieke vraag: Hoe het allemaal begon?
TR Het begon met het tekenen van stripverhalen en dit vanaf mijn achttiende tien jaar lang. Het was verschrikkelijk arbeidsintensief. Hoewel ik er echt in geloofde vond ik geen uitgever om die te publiceren. Tegenwoordig zijn de Belgische uitgevers meer geïnteresseerd in buitenlandse striptekenaars. België heeft een te klein afzetgebied. Na de strips volgden er gezelschapsspelen LOST CONTINENT en SWAMP LORD. Die werden gespeeld in mijn vriendenkring. Onze wegen gingen uiteen, de gezelschapspelen werden aan de kant geschoven en… ik besloot te gaan schilderen. Dit besliste ik na een verblijf in Zuid-Frankrijk in een huis zwanger van schilderijen.
Mijn eerste schilderij dat ik verkocht bracht 250,- euro op, dit betekende de start van mijn schilderscarrière.

KR Tot op heden stelde je weinig tentoon in galerijen, je zocht zelf plaatsen om tentoon te stellen zoals de kapel Campo Santo, Coffee and Vinyl te Antwerpen… Laat je de galerijen bewust links liggen?
TR Inderdaad. Galerijen lijken me soms graftombes. Ik hou meer van een fijn ontmoetingsmoment. Meestal is er een afstand tussen galerijhouder en publiek enerzijds en kunstenaar en publiek anderzijds. Een galerijhouder heeft een soort machtspositie waar ik niet van hou en ik organiseer het liefst alles zelf.

KR Naast je leven als kunstenaar heb je ook nog een beroepsleven. Vormt dit geen hinderpaal?
TR Ik werk als coördinator  bij vzw UilenSpiegel, een vereniging voor mensen met psychische kwetsbaarheid. Het is wel te combineren omdat ik ‘slechts’ 19 uren werk.
Het liefst schilder ik ook ’s avonds en ’s nachts. Met wat muziek lukt me dat het best.

KR Heb je het daglicht niet nodig voor je werk en beïnvloedt muziek je werk?

TR Mijn atelier is uitgerust met TL buizen dat is geen probleem. Muziek beïnvloedt zeker mijn manier en snelheid van schilderen.

 

KR Ik merk dat er veel nuances grijs in je werk voorkomen zoals in ‘These days’ dat hier aan de muur hangt. Een gevolg van dit nachtelijk bezig zijn?
TR Misschien. Dit zomers tafereel wilde ik laten contrasteren met een Vlaamse grijze lucht vol tristesse. Zo ontstaat vervreemding.

KR Ook architectuur komt als thema aan bod in je schilderijen. De schilderijen ‘Breuerhaus’, gespot op je site www.thomasroose.be  intrigeren me. Kan je hier wat meer over vertellen?
TR Breuer was een meubelmaker en architect tijdens de Bauhaus periode en geestelijk verwant met de Nederlandse meubelmaker Gerrit Rietveld. Ik wilde een landschap schilderen met een huis erin. Het werd het Breuerhaus, in feite een tijdloos landschapshuis waar het licht mee kan spelen. Uitermate geschikt voor een schilderij aangezien ik van lichteffecten hou.

KR Je werkt blijkbaar altijd met foto’s. Wat is de reden?
TR Vooral het tijdsgebrek is de reden. Zo heb ik meer tijd om te experimenteren. Ik hou ook enorm van het zoeken naar de juiste foto. Op voorhand heb ik een klassiek iconisch beeld voor ogen zoals een man met de handen op de rug. Ik zoek beelden die in ieders geheugen zitten zoals HET ultieme iconisch beeld Christus. Meestal maak ik een collage van verschillende foto’s. Ik gebruik de foto’s maar kopieer ze niet. De foto’s ondergaan een transformatie. Een discussie zoals bij het schilderij van Luc Tuymans gevoerd is (een portret van  Jean-Marie Dedecker gebaseerd op een foto van fotografe Katrijn Van Giel) dringt zich bij mijn werken niet op. Ik zoek altijd naar vervreemding, emotie. Wanneer ik een vis schilder zwemt die niet in het water maar hij wordt tegen bijvoorbeeld een okergele achtergrond geschilderd alsof het schilderij niet af is en op voltooiing wacht. Zo kan de toeschouwer een eigen verhaal bedenken. Vroeger had een schilderij met een vis als titel ‘Vis’, later verzon ik bij een schilderij met een vis de titel ‘La Protesta’. Aan het publiek om de titel te interpreteren. Dat vind ik boeiend.

KR Ik merk op dat je recente werken vooral voorzien zijn van Spaanse titels, is er een reden?
TR Ik ben vooral een Anglofiel maar zowel de Engelse als de Nederlandse taal is weinig poëtisch en minder geschikt als welluidende titel. Spaans is een mooie vloeiende taal en geeft een andere dimensie aan mijn schilderijen. ‘El Hombre con gallo’ verwijst naar een boek van Miguel Angel Asturias.

KR Graag ga ik ook in op je techniek. Wat me opvalt is dat er geen borstelstreken te zien zijn nochtans werk je met acrylverf. Je werk is glad. Schilder je in verschillende lagen?
TR Ik ben een autodidact en zoek zelf naar oplossingen voor het effect dat ik voor ogen heb. De spons is voor mij het ultieme middel om kleuren scherp afgelijnd naast elkaar te zetten. Met acrylverf schilderen werkt de snelheid in de hand. Ik werk steeds met hetzelfde merk Amsterdam en zoals je opmerkte schilder ik in lagen.

KR Is schilderen eenzaam?
TR Ik hou van de eenzaamheid daarom hou ik ook van lezen en vissen. Ik geniet van het eenzaam schilderen in mijn atelier.

KR Naar welke kunstenaars kijk je bewonderend op?
TR Onder de oude meesters vind ik Velázquez schitterend. Verder hou ik ook van Borremans, Hockney, Edward Hopper. Ik heb wel mijn eigen stijl en wil niet schilderen op de wijze van…

KR Wil je dat het publiek een ‘Thomas Roose’ onmiddellijk herkent?
TR Dergelijke herkenning is voor mij het ultieme compliment.

Na deze laatste woorden is het tijd om 3 verdiepingen hoger een kijkje te nemen in het atelier waar de bevreemdende schilderijen op een eigenaardige manier vorm krijgen. Thomas Roose legt namelijk zijn doek op de grond om te schilderen. Een schildersezel komt er niet aan te pas. ‘Alice’, de hond op het recentste schilderij, één geworden met een grijzige picturale achtergrond, kijkt me melancholisch aan. Ik ben klaar om er een wonderlijk verhaal aan toe te voegen.

Voor meer info
www.thomasroose.be
en http://www.saatchiart.com/thomasroose

 

 

 

foto en tekst: Kathleen Ramboer

Het klimaatkunstenparcours Tipping po!nt UGent heeft haar deuren gesloten maar de klimaattop in Parijs duurt nog tot 11 december. Laat ons met de kunstenaars van tipping po!nt hopen op heel wat klimaatinspanningen.

Voor meer info over tipping po!nt zie deze blog
https://kunstpoort.com/2015/11/28/kunst-vraagt-aandacht-voor-de-klimaatopwarming/

Enkele kunstwerken van tipping po!nt in beeld

‘Zee!’ door Mia Reynaert
Mia Reynaert bij de opbouw van de tentoonstelling
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/zee

‘De Walvisrevolutie’ door Tom Veillaird
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/de-walvisrevolutie

‘Zaden & vruchten in beeld’ door Kathleen Ramboer
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/zaden-vruchten-beeld

‘OH!zon’ door Ann Van Daele
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/ohzon

‘Green-O2-Nomic’ mosgraffiti door MariPol
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/green-o2-nomic

‘De krijtlijn’ door Esbergsson
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/de-krijtlijn

‘Belgian Waters in the desert’ door Willy Cauwelier
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/belgian-waters-desert

‘Airfoil’ door tBEDRIJF
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/airfoil

‘Feest’ door Transitie UGent
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/feest

foto’s Kathleen Ramboer

tipping po!nt te Gent

Transitie Gent, een denktank van de Universiteit Gent wil zoveel mogelijk mensen, niet alleen studenten maar de ganse bevolking, warm maken voor de klimaatproblematiek.
Riet Vandevelde milieucoördinator van UGent ligt aan de basis van tipping po!nt. Door het organiseren van een klimaatkunstenparcours tipping po!nt daagt UGent jong en oud uit na te denken over een duurzame toekomst. Hopelijk slagen ze in hun opzet want veel professionele en meestal niet-professionele kunstenaars hebben hun beste voetje (hand) voorgezet om de gebouwen en gevels van UGent te voorzien van kunstwerken.
Meer info over het parcours en plan kan je vinden op de site http://tippingpoint.ugent.be/nl/klimaatparcours
Het parcours, vooral in het centrum van Gent, loopt van 23 november tot 3 december 2015.
Om de actie nog meer draagkracht te verlenen hebben bekende personen uit verschillende sectoren het meter- of peterschap over een kunstwerk aanvaard zoals Minister President Geert Bourgeois, VRT-weerman Frank Deboosere, Ereburgemeester van Gent Frank Beke, voorzitter Democratie 2000 Eric Goeman, ex-President van de Europese Raad Herman Van Rompuy en nog vele andere.

Graag belicht ik hier enkele kunstwerken.

‘Belgian Waters in the desert’
van Willy Cauwelier

locatie Campus Coupure / Coupure Links 653 / foyer Blok E
23.11.2015 tot 03.12.2015
op weekdagen van 08:00 tot 19:00
Peter van dit werk: VRT weerman Frank Deboosere

 

Willy Cauwelier over zijn werk:
“Water is een voorwaarde voor leven! De bekommernis voor zuiver water en de kwaliteit van het water van onze Belgische waterlopen vormt het uitgangspunt voor dit werk. Het is geconcipieerd als de erfenis die we meegeven aan onze kinderen. Het zandtapijt verwijst naar de gevolgen van de desertificatie van onze planeet Aarde.”
Willy Cauwelier is in het dagelijkse leven ontwerper en uitvoerder van meubelen en designobjecten. Voor tipping po!nt plaatste Willy Cauwelier zijn installatie van 1992 Belgian Waters letterlijk en figuurlijk in een nieuwe context.
Het is niet alleen een universeel kunstwerk maar ook een installatie van betekenis voor verschillende generaties Cauwelier. De pa van Willy legde de Belgische waterwegen op kaart vast. Willy schepte met zijn zoon Ben water uit verschillende Belgische waterlopen en bewaart die nu voor de toekomst in glazen flesjes. Het door Willy ontworpen fietsje voor zijn dochter die bij het ontstaan van het kunstwerk 2 jaar was trekt het water voort.

Vandaag is the tipping point aangebroken om te zorgen dat onze kinderen en kleinkinderen in de toekomst ook over zuiver water beschikken. Het kunstwerk Belgian Waters in the desert van Willy Cauwelier had in 1992 iets profetisch maar drukt nu onze neus op een harde werkelijkheid.
http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/belgian-waters-desert
persoonlijke site http://www.lachose.be/

‘OH!zon’ van Ann Van Daele

locatie: De Brug / St.-Pietersnieuwstraat 45 / inkom
23.11.2015 tot 03.12.2015
op weekdagen van 08:00 tot 19:00

Peter van dit werk: Eric Goeman, woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000

Eric Goeman over het werk van Ann Vandaele
“Zoals de kanarie in vroegere tijden de mijnwerkers moest waarschuwen voor naderend onheil onder de grond, zoals gebrek aan zuurstof, gebruikt Ann Van Daele de kanarie om de burgers en de publieke opinie te waarschuwen voor het verstikkende effect van de klimaatverandering. De kanarie wijst ook op de hoogdringendheid om actief zowel politiek als sociaal te reageren om het onheil af te wenden.”

Ann Van Daele studeerde aan de Rijksnormaalschool K. L. Ledeganck en het Hoger Instituut voor Grafisch Onderwijs. Tegenwoordig is ze werkzaam aan UGent.

Het werk van Ann is niet echt een lief tafereeltje met 2 kanaries maar een expressief kunstwerk dat iedereen aanspoort te reflecteren over de toekomst. Haar kanaries zenden een noodsignaal uit: als de mens de natuur verder verstoort en de klimaatopwarming doorzet zal het ondanks onze vergevorderde medische kennis onhaalbaar zijn vitaal ouder te worden.

 

http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/ohzon

 

‘Zee!’ van Mia Reynaert

Locatie: Complex Ledeganck / K.L. Ledeganckstraat 35 / foyer McLeod / verdieping -1
23.11.2015 tot 03.12.2015
op weekdagen van 08:00 tot 19:00
Peter van dit werk: Frank Beke, Ereburgemeester van Gent

 

“Wat de zee met de mens doet / zee geeft en neemt / wat de mens met de zee doet / belang van water / opwarming van de aarde / stijging van de zeespiegel / biodiversiteit / pollutie / …”

Mia Reynaert is juriste en criminologe van opleiding maar heeft vooral heel veel liefde voor de zee en de kunst. Deze twee zaken deden haar enthousiast ja knikken op de vraag of ze wilde deelnemen aan tipping po!nt.

Haar installatie hoeft niet veel uitleg en spreekt voor zich. Mia ontpopte zich maanden terug als strandjutter en verzamelde aan het strand van Koksijde vele fragiele schatten van de zee. Bezoekers van tipping po!nt zijn verrast dat zo veel moois aanspoelt aan onze Belgische kust. Bij al dat strandjutten vond Mia Reynaert jammer genoeg ook onnoemelijke troep afkomstig van de mens die deze planeet bewoont. Peter van dit kunstwerk Frank Beke stelt zich de vraag: “Waarom doen we dan zo weinig om de zee, uiteindelijk de bron van alle leven, te vrijwaren?”
Mia’s slogan Change the mind – Mind the change is razend actueel.

http://tippingpoint.ugent.be/nl/punt/zee

Dit zijn slechts drie voorbeelden van bevlogen kunstenaars die zich zorgen maken om de klimaat opwarming. Nog tientallen andere kunstenaars verleenden hun medewerking om van tipping po!nt een succes te maken. Naast kunst zijn er ook tal van andere activiteiten en acties zoals Open lessen, Performances, dagelijks een Last Post voor het klimaat…..

Hopelijk slaagt UGent in haar opzet zo veel mogelijk mensen mee te nemen in haar duurzaamheidsverhaal.

http://tippingpoint.ugent.be/nl

tekst en foto Kathleen Ramboer

A line is a dot that went for a walk
Paul Klee

Wat?

Van 7 tot 11 oktober kan iedereen, jong of oud, beginner of geoefend kunstenaar kijken en/of tekenen tijdens één van de vele tekenactiviteiten van The Big Draw. Op vraag van het organiserende en coördinerende KUNSTWERKT slaan een 50tal organisatoren de handen in elkaar en zorgen voor maar liefst 65 uiteenlopende activiteiten. The Big Draw, een wereldwijd tekenfestival, vond zijn ontstaan in Londen. Berlijn, Barcelona, Los Angeles, Chicago en New York volgden. Leuven is naast Gent en Antwerpen de derde Vlaamse stad waar The Big Draw plaats vindt.

De persconferentie

Op woensdag 7 oktober, op een druilerige herfstdag werd The Big Draw voorgesteld in het Cas-co te Leuven. Van het station tot het Cas-co deden vrolijke raamtekeningen van THE BIG WINDOW WALK me eventjes de miezerige regen vergeten.
Schepen van cultuur van de stad Leuven Denise Vandevoort vindt THE BIG DRAW een geschenk voor de stad. Leuven barst van talent en de stad wil al het mogelijke doen om haar kunstenaars te ondersteunen en haar de nodige faciliteiten bezorgen. Het Cas-co de ruimte waar het persmoment plaatsvond opende recent haar deuren en biedt tentoonstellingsmogelijkheden en atelierruimte aan kunstenaars. Tijdens THE BIG DRAW is het Cas-co omgevormd tot een open tekenstudio. Tekenrobotten ontworpen door oa Bram Kerkhofs zie je er aan het werk. www.bram-kerkhofs.be
Zie filmbeelden persmoment van Bert Vannoten ook op deze blog.
In het stemhokje van Troebel Neyntje kan je onrealistisch stemmen. Dit resulteert in een gekke tekening van Bert Lezy. Secretaris Idris Sevenans leidt alles in goede banen. www.bertlezy.be http://troebelneyntje.be/
Zie filmbeelden persmoment van Bert Vannoten ook op deze blog.

Katrien Boogaerts coördinator van KUNSTWERKT en THE BIG DRAW vindt THE BIG DRAW met stip hun grootste project.

KUNSTWERKT bereikt zo het grote publiek, van senioren tot kleuter, van geoefende tot beginnende kunstenaar. www.kunstwerkt.be

Marianne Sneijers van KUNSTWERKT legde de pers het ontstaan uit van THE BIG DRAW. Deze gaat terug tot de 19^de eeuw. Peetvader John Ruskin vond fotografie niet voldoende om een onderwerp te bekijken. Bij het tekenen kijkt men veel intensiever dan bij het fotograferen. Tekenen is dé manier om mensen opnieuw te leren zien, denken, uitvinden en actie te ondernemen. Tekenen zorgt voor een ander, klaarder beeld op de wereld, het helpt gedachten beter te ordenen en ze  duidelijker over te brengen.

Sarah Vierstraete lichtte THE BIG WINDOW WALK toe. Zelf is ze illustratrice en werkt voor Beeld Beeld vzw, een organisatie die de beeldcultuur promoot in het bijzonder de strip. Zij contacteerde studenten, gevestigde waarden, Leuvense kunstenaars en vroegere medewerkers van de Antwerpse BIG DRAW om voor the Big Window Walk een gekke, leuke, toepasselijke tekening te maken op ramen van huizen, winkels, cafés en restaurants. www.beeldbeeld.be http://www.sarahvierstraete.com

THE BIG WINDOW WALK nader bekeken

Meer dan 150 kunstenaars leefden zich uit op ramen van Leuvense huizen, cafés, restaurants en handelszaken. Het centrum van de stad Leuven is omgetoverd tot één groot openlucht expo waarbij je kan kennismaken met creatieve tekenaars. Ik zag er enkele enthousiast aan het werk.

   

Lander Daniësl was aan het werk in de winkel Anders Getint in de Dietse straat. Hij studeerde illustratie en beeldverhaal aan het Sint-Lucasinstituut te Brussel, doet nu zijn master. Zijn droom is les te geven en tevens ook te werken als illustrator. Voor zijn raamtekening maakte hij een voorontwerp. Een drietal uurtjes vergt het tekenen van het ontwerp op het winkelraam. Info: daniels_lander@hotmail.com

Verderop waren Ansgar Reul en Maurice Vink aan het werk in Nemo&Co. Een voorontwerp was er niet. Zij lieten zich constant inspireren door de hyperactieve shoppers van de Dietse straat. Ansgar Reul en Maurice Vink laten leuke figuren hun Big Window Walk stappen op de randen van de winkelramen van Nemo&Co. Info: mail@ansgarreul.com

Teken je graag, wil je je eerste tekenstapjes zetten, hou je van tekenfilm, bezoek je graag een expo, heb je zin in het ontdekken van nieuwe kunstenaars, dat kan op THE BIG DRAW. Tekenmachines intrigeren je, tekenen bij kaarslicht waarom niet, een biertje drinken en meedoen aan THE BIG BIERKAARTJES DRAW dat kan op THE BIG DRAW en nog zo veel meer. Kom langs en doe mee.
Ook in Leuven wordt THE BIG DRAW één groot succes!

Info
www.thebigdraw.be
www.kunstwerkt.be

tekst en foto Kathleen Ramboer

“s’exposer, exposure”  daar is het om te doen

Free Pectoor

Tentoonstelling ONEwork
NUCLEO kunstenaars
Paddenhoek 12
9000 Gent
18-26 juli 2015 / 12:00 – 18:00

Wie even wil wegvluchten uit de drukte van de Gentse Feesten en van actuele beeldende kunst houdt, raad ik aan de ONEwork tentoonstelling van 20 NUCLEO kunstenaars te bezoeken.

Voor wat staat het woord NUCLEO?

In Vlaanderen is er nauwelijks sprake van een atelierbeleid. Veel kunstenaars ondervinden problemen bij het zoeken naar een geschikte werkruimte. Niet zelden is het financieel aspect een hinderpaal.  NUCLEO, een Gentse organisatie, vond hiervoor een oplossing.
NUCLEO vzw ontwikkelt en beheert kwaliteitsvolle en betaalbare werkruimtes in Gent en omgeving en geeft kunstenaars de vrijheid om in hun atelier zonder prestatiedruk te creëren

De Stad Gent is een belangrijke partner in het vormgeven van het atelierbeleid van NUCLEO en in het zoeken naar geschikte panden voor een al dan niet tijdelijke herbestemming als atelierruimtes.

De organisatie promoot ook haar kunstenaars door  jaarlijks Open Ateliers te organiseren, een webpagina op haar site ter beschikking te stellen en door occasioneel curatoren en conservators uit te nodigen voor een atelierbezoek.
meer info kan je vinden op de site: www.nucleo.be

Hoe kwam de tentoonstelling tot stand?

De curator Free Pectoor.

De tentoonstelling gaat door in een oud schoolgebouw – Paddenhoek 12 – dat door NUCLEO beheerd wordt. Verschillende kunstenaars resideren hier. Het platform BLANCO binnen de vzw NUCLEO stimuleert de kunstenaars om in dialoog te gaan met de buitenwereld. BLANCO stelde de presentatieplek in de Paddenhoek ter beschikking aan de curator van het project ONEwork Free Pectoor.

Curator Free Pectoor is zelf beeldend kunstenaar en resident bij NUCLEO sedert 2007. Hij wou een dialoog aangaan met de kunstenaars van NUCLEO onderling en met de toeschouwer . Hij vroeg aan alle NUCLEO kunstenaars één werk ONEwork in te dienen voor de tentoonstelling in de BLANCO ruimte.
Het idee van ONEwork is ontstaan via het boek N°1: First Works by 362 Artists (edited by Francesca Richer & Matthew Rosenzweig and published by D.A.P./Distributed Art Publishers, Inc.). In dit meer dan 400 pagina’s tellende boek werd aan hedendaagse internationale kunstenaars de vraag gesteld “What do you consider your First artwork?” De Belgische kunstenaars Wim Delvoye, Panamarenko en Luc Tuymans werd ook de vraag gesteld.
De kunstenaar heeft tegenwoordig tal van middelen om zijn kunst te laten ontdekken door het grote publiek: sociale media, websites, blogs, virtuele tentoonstellingen …
Curator Free Pectoor vindt het toch nog steeds belangrijk werken fysiek tentoon te stellen in een ruimte waar het menselijk contact tastbaar is. Een drempel moet steeds overwonnen worden tijdens de confrontatie kunstenaar/kunstwerk/toeschouwer. Dit is boeiend om mee te maken.

De tentoonstelling

Toen ik de ruimte binnentrad viel me vooral het zijlicht op dat door een vensterwand naar binnenglipte. Zo hoeft geen kunstlicht aan te pas te komen om de kunstwerken onder de aandacht te brengen.  Voor de curator was het koffiedik kijken wat de kunstenaar ging binnenbrengen. Het resultaat van de oproep is verrassend uiteenlopend. Een arsenaal aan technieken wordt hier samen gebracht. Free Pectoor had de moeilijke opdracht dit uitgebreid palet tot een passend en mooi geheel om te toveren. Daar is hij wonderwel in geslaagd. Elk werk heeft de nodige ruimte gekregen om afzonderlijk op te focussen. Enkele werken matchen met elkaar zoals de architecturale sculpturen van Brantt met de schilderijen van Isa D’hondt , Leen Van Tichelen, Hilde Van Wambeke.

 

 

 

 

 

http://www.isadhondt.be/
http://www.leen-van-tichelen.be/
http://kunstinhuis.be/kunstenaar/21700  (Hilde Van Wambeke)
http://www.brantt.be/
Het geometrische zwart/wit werk van Niels Ketelers wordt geconfronteerd met het meer figuratieve schilderij in subtiele kleuren van Jeffrey Dujardin.

http://www.nielsketelers.be
http://jeffreydujardin.tumblr.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sjoerd Paridaen ging zelfs vóór de tentoonstelling in dialoog met andere kunstenaars. Zijn installatie is het resultaat van een samenwerking via mailart met de Zuid-Afrikaanse Veronica Gabrielse. Deze installatie van Sjoerd Paridaen matcht dan weer met het Textile-artbook van Fatime Molnar.

http://www.loods12.be/html/_paridaen.html

http://www.fatimemolnar.com/

Het is onmogelijk alle 20 kunstenaars uitvoerig te bespreken daarom som ik graag alle deelnemers op die een bijzondere bijdrage leverden tot het geheel van deze verrassende tentoonstelling.
Sjoerd Paridaen – Niels Ketelers – Fatime Molnar – Jeffrey Dujardin – Marjolein Labeeû – Lieven Lefere – Eva Neirynck – Free Pectoor – Isa D’hondt – Brantt – Meindert Peirens – Frank Depoorter – Topo Copy – Leen Van Tichelen – Nathan De Corte – Hilde Van Wambeke – Georgia Kokot – Eveliene Deraedt – Mira Albrecht – Jeroen Van der Fraenen

De toekomstige bezoeker van ONEwork kan ik alvast dit meegeven: “Verwacht het onverwachte” (baseline van de krant De Standaard) en geniet van deze ongewone diversiteit.

https://www.facebook.com/events/1454538384864732/
http://www.nucleo.be/project/index/nl/126

Curator Free Pectoor http://www.nucleo.be/artist/index/nl/104

 

tekst en foto: Kathleen Ramboer