Auteur: kramboer

Tekenfestival THE BIG DRAW zet Leuven aan het tekenen

kramboer Geen categorie

A line is a dot that went for a walk logobigdraw
Paul Klee

Wat?

Van 7 tot 11 oktober kan iedereen, jong of oud, beginner of geoefend kunstenaar kijken en/of tekenen tijdens één van de vele tekenactiviteiten van The Big Draw. Op vraag van het organiserende en coördinerende KUNSTWERKT slaan een 50tal organisatoren de handen in elkaar en zorgen voor maar liefst 65 uiteenlopende activiteiten. The Big Draw, een wereldwijd tekenfestival, vond zijn ontstaan in Londen. Berlijn, Barcelona, Los Angeles, Chicago en New York volgden. Leuven is naast Gent en Antwerpen de derde Vlaamse stad waar The Big Draw plaats vindt.

De persconferentie

Op woensdag 7 oktober, op een druilerige herfstdag werd The Big Draw voorgesteld in het Cas-co te Leuven. Van het station tot het Cas-co deden vrolijke raamtekeningen van THE BIG WINDOW WALK me eventjes de miezerige regen vergeten.
Schepen van cultuur van de stad Leuven Denise Vandevoort vindt THE BIG DRAW een geschenk voor de stad. Leuven barst van talent en de stad wil al het mogelijke doen om haar kunstenaars te ondersteunen en haar de nodige faciliteiten bezorgen. Het Cas-co de ruimte waar het persmoment plaatsvond opende recent haar deuren en biedt tentoonstellingsmogelijkheden en atelierruimte aan kunstenaars. Tijdens THE BIG DRAW is het Cas-co omgevormd tot een open tekenstudio. Tekenrobotten ontworpen door oa Bram Kerkhofs zie je er aan het werk. www.bram-kerkhofs.be
Zie filmbeelden persmoment van Bert Vannoten ook op deze blog.
In het stemhokje van Troebel Neyntje kan je onrealistisch stemmen. Dit resulteert in een gekke tekening van Bert Lezy. Secretaris Idris Sevenans leidt alles in goede banen. www.bertlezy.be http://troebelneyntje.be/
Zie filmbeelden persmoment van Bert Vannoten ook op deze blog.

Katrien Boogaerts coördinator van KUNSTWERKT en THE BIG DRAW vindt THE BIG DRAW met stip hun grootste project.

Katrien Boogaerts Kunstwerkt Denise Vandevoort Schepen van cultuur stad Leuven
Katrien Boogaerts Denise Vandevoort

KUNSTWERKT bereikt zo het grote publiek, van senioren tot kleuter, van geoefende tot beginnende kunstenaar. www.kunstwerkt.be

Marianne Sneijers van KUNSTWERKT legde de pers het ontstaan uit van THE BIG DRAW. Deze gaat terug tot de 19de eeuw. Peetvader John Ruskin vond fotografie niet voldoende om een onderwerp te bekijken. Bij het tekenen kijkt men veel intensiever dan bij het fotograferen. Tekenen is dé manier om mensen opnieuw te leren zien, denken, uitvinden en actie te ondernemen. Tekenen zorgt voor een ander, klaarder beeld op de wereld, het helpt gedachten beter te ordenen en ze  duidelijker over te brengen.

IMG_7766ablog

Sarah Vierstraete lichtte THE BIG WINDOW WALK toe. Zelf is ze illustratrice en werkt voor Beeld Beeld vzw, een organisatie die de beeldcultuur promoot in het bijzonder de strip. Zij contacteerde studenten, gevestigde waarden, Leuvense kunstenaars en vroegere medewerkers van de Antwerpse BIG DRAW om voor the Big Window Walk een gekke, leuke, toepasselijke tekening te maken op ramen van huizen, winkels, cafés en restaurants. www.beeldbeeld.be http://www.sarahvierstraete.com

THE BIG WINDOW WALK nader bekeken

Meer dan 150 kunstenaars leefden zich uit op ramen van Leuvense huizen, cafés, restaurants en handelszaken. Het centrum van de stad Leuven is omgetoverd tot één groot openlucht expo waarbij je kan kennismaken met creatieve tekenaars. Ik zag er enkele enthousiast aan het werk.

IMG_7716blog   IMG_7826blog

Lander Daniësl was aan het werk in de winkel Anders Getint in de Dietse straat. Hij studeerde illustratie en beeldverhaal aan het Sint-Lucasinstituut te Brussel, doet nu zijn master. Zijn droom is les te geven en tevens ook te werken als illustrator. Voor zijn raamtekening maakte hij een voorontwerp. Een drietal uurtjes vergt het tekenen van het ontwerp op het winkelraam. Info: daniels_lander@hotmail.com

IMG_7848ablogIMG_7842ablog

Verderop waren Ansgar Reul en Maurice Vink aan het werk in Nemo&Co. Een voorontwerp was er niet. Zij lieten zich constant inspireren door de hyperactieve shoppers van de Dietse straat. Ansgar Reul en Maurice Vink laten leuke figuren hun Big Window Walk stappen op de randen van de winkelramen van Nemo&Co. Info: mail@ansgarreul.com

IMG_7865ablogIMG_7861ablog

Ansgar Reul
Ansgar Reul
Maurice Vink
Maurice Vink

Teken je graag, wil je je eerste tekenstapjes zetten, hou je van tekenfilm, bezoek je graag een expo, heb je zin in het ontdekken van nieuwe kunstenaars, dat kan op THE BIG DRAW. Tekenmachines intrigeren je, tekenen bij kaarslicht waarom niet, een biertje drinken en meedoen aan THE BIG BIERKAARTJES DRAW dat kan op THE BIG DRAW en nog zo veel meer. Kom langs en doe mee.
Ook in Leuven wordt THE BIG DRAW één groot succes!

Info
www.thebigdraw.be
www.kunstwerkt.be

tekst en foto Kathleen Ramboer

Het onwaarschijnlijke verhaal van de familie De Vis.

kramboer Geen categorie ,

Wandeltheater te Aalst op zijn best.

Anton Cogen die samen met Gunnar Callebaut de tekst van het stuk verzorgde en meteen ook instaat voor de regie:  “Het verhaal is gebaseerd op de geschiedenis van de legendarische familie De Vis, in Aalst en contreien gekend als “slecht geld”. Het wordt opgevoerd als een klassieke tragedie voor alle tijden. Archetypes van de duistere zijde zorgen voor machtsexploten, geweld, schandaal, erotiek, bizarre humor en sociale confrontatie. Sensatie zonder sentiment. Brandende emoties. 20 jaar geleden was de serie al een succes. Nu komt de muziek erbij, de chansons, de actuele beeldtechniek en een locatie met het allure van een Edgar Allan Poe verhaal.”

Met de verbeurdverklaring van de eigendommen van de abdij van Affligem kon de Aalsterse familie zijn slag slaan. Enkele molens en veel gronden kwamen in hun bezit.
De vierde erfgenaam verkreeg later veel van dat onroerend goed dat verder voor het grootste deel in het bezit kwam van erfgenaam Charles.
Spilfiguren in het stuk zijn deze Charles De Vis en Marie Euphonie en hun acht kinderen.

Op de gronden aan de Brusselsesteenweg van Judokus De Cock, vader van Marie Euphonie bouwde het koppel het kasteel Ten Berg in 1909. Ze kregen vier zonen en vier dochters. Waarschijnlijk werd door elk van hen een soort eed gezworen zodat alle bezittingen in de familie bleven. Niemand van hen is ooit getrouwd. Wettelijke erfgenamen waren er niet. Als iemand stierf ging dat deel naar de broers en zussen die nog leefden. Er is sprake van 240 eigendommen over 150 hectaren van Aalst tot in Frankrijk. Léon als laatste erfgenaam woonde tot zijn dood in 1978 in Ten Berg. Hij had op dat moment alle bezit verzameld. Er werd gezegd dat hij zelfs zijn hemel had gekocht. Meer dan de helft van het bezit ging namelijk naar geestelijke orden.
Het meest schrijnende verhaal is echter dat van dochter Maria die plannen had om te trouwen. Ze bleek in verwachting en heeft haar zoon tot hij opgegroeid was tot jongvolwassene nooit gezien. Ze verdween van het toneel, werd 30 jaar lang opgesloten in verschillende huizen van de familie. Toen ze 71 was werd ze onder erbarmelijke omstandigheden gevonden in kasteel Ten Berg. Die andere zoon Joseph verwekte een kind bij de meid en liet het opnemen in zijn testament. Met een wellicht vervalst document stak de familie daar een stokje voor.

Het stuk begint met de sterfscène van Leon De Vis met als locatie ’t Oud Hospitaal. Nadien vertrekt een stoet met een zestigtal publiekelingen, onder begeleiding van de Koninklijke Harmonie Concordia et Docilitas voor een toneelwandeling door de stad. Het gezelschap houdt halt op plaatsen die ooit  met de familie te maken hebben gehad. Onder andere het station, een deftig herenhuis op het Stationsplein en de kelders van “De graaf van Egmont” doen dienst als locatie voor de speelscènes. De theaterliefhebber is een paar uur onderweg. Er is een wandelgids voorzien in de vorm van het “Dagboek”, vanuit de ik-persoon van een rechtstreekse afstammeling.

De spelers.

De spelers.

Oorspronkelijk ging de productie op 16 mei 2014 in première. 2014, vanwege een sterke band met de eerste wereldoorlog. Wegens het grote succes kwamen er verlengingen in augustus en september. Het is een project van het Aalsterse Volkstheater en vzw het ES-battement, met de steun van de Dienst Cultuur van de stad Aalst. Wegens problemen met de theaterzaal werd het idee opgevat om vanaf mei 2015 de piste van een ambulant theater te kiezen.

Een ‘De Vis’ strip.

coverdevisTer gelegenheid van de voorstelling van deze ambulante versie van het wandeltheateravontuur “De Familie De Vis. Te Voet-en Uit” tijdens de maand mei 2015 en later, rolde er een ‘De Vis’ strip van de pers, verwezenlijkt door Wouter Van Ghyseghem en Ivan Bulté. Een picturaal meesterwerk, dat in uw verzameling niet mag ontbreken. Het is voorzien van een audio-CD met de stemopname van de tekstballonnetjes en de themamuziek van het theaterstuk. Scenario: Anton Cogen en Gunnar Callebaut. Tekst en tekeningen: Ivan Bulthé en Wouter Van Ghijsegem. Het boek bevat ook archief-beeldmateriaal over de familie De Vis. Lezen en luisteren op hetzelfde moment…best aangenaam. Het album heeft een mooie harde kaft en is voor 15 Euro te verkrijgen bij Stripspeciaalzaak Hermelijn, Molenstraat 36, Aalst.

Tekst en foto van de spelers : Robrecht P.O. De Muyter

 

 

 

 

 

 

Dansen in ’t park

kramboer Geen categorie

Voor iedereen is er een dans


breeze 6ablog

 
logoIedere zomer wordt het Azaleapark te Sint-Amandsberg voor één weekend omgetoverd in een feeërieke openluchtdanszaal. Wij lieten ons onderdompelen in de danswereld op zaterdag 22 augustus 2015. Er heerste een gezellige, aangename drukte, een zomerse losse sfeer met blije dansende mensen.

De drie danspodia

Podium in de tent

DSCF0535 1ablogOp het podium in de tent maakten we kennis met lach-yoga, een middel om je stressvrij te maken, de controle en het denken los te laten en een speelse houding aan te nemen. Een denkbeeldige douche bleek hier een middel om stress weg te spoelen, een plakwashandje om de lach op je te plakken. Sommige ogenblikken grensde de lichaamstaal aan mime.

 

Het tweede podium, de centrale dansvloer

DSCF2046ablogbracht ons in een zuiderse latino sfeer.  We pikten enkele dansers uit voor een babbel over het belang en het waarom van dansen.

Lie Versmaelen en Frederick Roegiers zijn een jong stel dat graag samen danst. Lie is een jonge grafisch ontwerpster. Als peuter beleefde zij reeds veel plezier aan dansen. Zowel Hiphop als Latino boeit haar. Met haar partner Frederick zocht ze een gezamenlijke activiteit.  Het werd dansen. Het matcht perfect met die andere passie van Frederick die deejee is. Veel plezier beleven ze samen met  het koppeldansen.
Stephane Fontaine was voorbestemd om te dansen.
Ma was een ballerina. Het stond in de sterren DSCF2051abloggeschreven dat ook hij van dansen zijn passie zou maken. Nochtans is hij computerprogrammeur maar alle vrije tijd gaat uit naar dansen en nog een dansen. Het begon allemaal in de gekende dansschool van Rose De Leyn te Brugge. Nu volgt hij lessen bij Danswijzer, P.U.R.E. Dance Academy en B.O.S.S. Dance Complex. Tussendoor doet hij ook nog aan yoga, Pilates en oefeningen met de fitnessbal en rekker. Zo pas heeft hij een stage achter de rug en dat voelt hij aan lijf en leden. Het is vooral nodig om bezig te blijven vandaar die stage. Stephane legt me wat basisdanspassen uit want ik ben een leek in het dansen. Nu weet ik wat een -Pas de bourrée- is. Stephane vindt het een pluspunt eerst klassiek ballet te leren dansen om daarna met succes te kunnen overstappen naar andere dansvormen. Klassieke dans, Hiphop, Hedendaagse dans, Jazz, House alles boeit hem maar zijn grootste passie is dansen op Lyriek, gezongen tekst. Zou hij graag van dansen zijn beroep maken vraag ik hem? Graag zou hij zelf workshops geven bijvoorbeeld in Danspunt maar dat is nog toekomstmuziek.

In de schaduw op de derde dansvloer in ’t Bos

werd een initiatie in Afrikaans dansen gegeven, swingende bewegingen maakten het lichaam van de vele enthousiaste dansers los op de opzwepende traditionele ritmes van de djembe.  De jeugd, mama’s, papa’s en kleuters, ze vonden het allemaal leuk.

Interview

met Sven Schoukens en Elza Bogaerts van Danshuis De Ingang, één van de initiatiefnemers van dansen in ’t park

http://www.de-ingang.be/InformCMS/preview/index.php
Wiedauwkaai 52J, 9000 Gent
info@de-ingang.be

Hoe lang bestaat -dansen in ‘t park- al en wie zijn de organisatoren?

Sven
Dansen in ’t park bestaat reeds een achttal jaren, misschien zelfs negen. Samen met Anamma, Wisper, Palariteit en Platform K zorgen we voor de organisatie.

Kom je zelf uit de danswereld?

DSCF2056blogSven Helemaal niet. ik ben fotograaf van opleiding. Het is puur toeval. Het begon allemaal toen ik vrijwilligerswerk deed in kunstencentrum De Fantast in de Burgstraat te Gent. Het Hoste-Sabbattini Theater had hier ooit zijn stek. Toen het kunstencentrum dicht moest, ben ik onmiddellijk Danshuis De Ingang gestart. Danshuis De Ingang bleek een schot in de roos vooral omdat er toen slechts een klein aanbod aan dansscholen was in Gent.
Elza
ik danste reeds als kind. Dansen deed ik als amateurkunstenaar, niet professioneel. Toevallig werkte ik ook als vrijwilliger in het kunstencentrum De Fantast en ik ben mee in het verhaal van Danshuis De Ingang gestapt.

Waar zijn jullie gehuisvest?

Sven
We hebben 6 dansstudio’s aan de Wiedauwkaai, in een oude textielfabriek. De fabriek is een uitstekende keuze. Het gebouw is stevig en de ruimtes zijn groot zonder ondersteunende pilaren, dit is van cruciaal belang voor een danszaal.

Waarom volgt er iemand dansles?

Elza
Dansen is een sport maar minder belastend dan sommige andere sporten. Het is niet enkel sport maar ook expressie. Het sociale aspect mag je ook niet vergeten.

Worden sommige van jullie leerlingen soms professionele dansers?

Elza
Soms wel. Zo is er bijvoorbeeld Dieter Vandeputte, ondertussen gekend door het TV programma So you think you can Dance? Hij heeft nu een eigen dansschool.
Wij werken graag professioneel. Onze lesgevers geven hun professionele instelling door en zorgen voor dat tikkeltje meer. Ook artistiek komen de leerlingen hier aan hun trekken. Onze lessen zorgen niet alleen voor inhoud maar ook voor vuur.DSCF2070ablog
Lesgeefster Nicole Kohler werkt met enkele leerlingen een jaar lang samen aan een intense voorbereiding op een auditie in een school of van een dansgezelschap.
Nicole Kohler is één van onze toplesgeefsters. Nicole Kohler, geboren in Zwitserland, werd op haar 17de uit meer dan honderd kandidaten geselecteerd voor de Mudra school van Maurice Béjart. Haar droom werd werkelijkheid. Ze stond op het podium met sterdansers Jorge Donn, Michael Barichnikov en Maïa Plissetkaïa.  In 1991 besloot ze haar eigen weg te gaan. De liefde bracht haar naar Gent en nu geeft ze bij ons oa klassiek ballet.
Zo is er ook  de Indiase Bhumika Parekh die de leerlingen van september tot december laat kennismaken met de swingende, energieke Bollywoord dansstijl en zijn culturele achtergrond. Ze is geboren en getogen in Mumbai, de stad waar Bollywood gevestigd is en volgde er een ballet- en jazzopleiding. Dit hielp haar om haar eigen Bollywood-stijl verder uit te diepen.

De voorstelling Breeze

20u30 tijd voor de voorstelling Breeze op het centrale podium.
Ik citeer de programmatekst, beter kan ik het niet verwoorden.
Dingen gebeuren, ze laten een spoor achter, zuchtjes, opgave en overgave. Tot ze transformeren in een bries van aanvaarding. Choreografie: Nicole Kohler Dans: Nick De Roo, Eva Leemans, Karlien De Savoye, Dieter Vandeputte Davy Desloovere (leerlingen Danshuis De Ingang)

DSCF0569 fuji 160CblogDe voorstelling was verrassend en professioneel. De dansers waren duidelijk op elkaar ingespeeld, de moderne muziek versterkte de bewegingen, de dansers dansten met passie en overgave. Het publiek keek geboeid toe. Dansen in openlucht zorgde bij Breeze voor een extra dimensie.

 

 

 

 

 

Interview met één van de dansers
Karlien De Savoye

Is dit de eerste maal dat je Breeze danst?

Het is een nieuw stuk en een première. Het is telkens bang afwachten hoe het publiek het stuk onthaalt.

Wordt er geïmproviseerd en heb je een eigen inbreng?

DSCF2131 face onlyblogDe dansbewegingen liggen vast, ook de volgorde enkel ritme en richting veranderen. Zo is de voorstelling telkens nieuw. Het is vooral een kwestie van elkaar aanvoelen. Met Eva dans ik reeds 2 jaar samen en zo gaat het een stuk gemakkelijker. Dansen vergt fysisch enorm veel van je, niet alleen fysisch maar ook mentaal, soms ga je erover. Ik dans reeds van toen ik zeer klein was en nu werk ik mee aan projecten op professionele basis. Zo werkte ik mee aan het Straattheatercircus te Aalst aan de  stadschoreografie ‘Bodies in Urban Spaces’  sculptuur van mensenlichamen van de Oostenrijkse choreograaf Willi Dornereen .

Wat is je droom?

ik stel me zelf geen doel. ik volg zo veel mogelijk workshops en stages en dans tot 20 uur per week. Voorlopig heb ik nog geen noemenswaardige letsels opgelopen. We zien wel wat de toekomst me brengt.

Dit interview was een mooie afsluiter van ons ‘Dansen in ’t park”
We leerden heel wat bij over danspassen, de ideale dansvloer, choreografen, dansscholen… Maar wat me vooral zal bijblijven is dat de dans een middel is tot sociaal contact, bijdraagt tot uitwisseling van culturen en ons verlost van de dagelijkse stress. Dansen vergt fysische inspanning maar voedt uiteindelijk ook de geest.

 

tekst Kathleen Ramboer
foto’s Eric Rottée

DSCF0525 1blog

 

 

tentoonstelling NUCLEO kunstenaars ONEwork

kramboer Geen categorie

“s’exposer, exposure”  daar is het om te doen

Free Pectoor

Tentoonstelling ONEwork
NUCLEO kunstenaars
Paddenhoek 12
9000 Gent
18-26 juli 2015 / 12:00 – 18:00

Wie even wil wegvluchten uit de drukte van de Gentse Feesten en van actuele beeldende kunst houdt, raad ik aan de ONEwork tentoonstelling van 20 NUCLEO kunstenaars te bezoeken.

Voor wat staat het woord NUCLEO?

In Vlaanderen is er nauwelijks sprake van een atelierbeleid. Veel kunstenaars ondervinden problemen bij het zoeken naar een geschikte werkruimte. Niet zelden is het financieel aspect een hinderpaal.  NUCLEO, een Gentse organisatie, vond hiervoor een oplossing.
NUCLEO vzw ontwikkelt en beheert kwaliteitsvolle en betaalbare werkruimtes in Gent en omgeving en geeft kunstenaars de vrijheid om in hun atelier zonder prestatiedruk te creëren

De Stad Gent is een belangrijke partner in het vormgeven van het atelierbeleid van NUCLEO en in het zoeken naar geschikte panden voor een al dan niet tijdelijke herbestemming als atelierruimtes.

De organisatie promoot ook haar kunstenaars door  jaarlijks Open Ateliers te organiseren, een webpagina op haar site ter beschikking te stellen en door occasioneel curatoren en conservators uit te nodigen voor een atelierbezoek.
meer info kan je vinden op de site: www.nucleo.be

Hoe kwam de tentoonstelling tot stand?

De curator Free Pectoor.

De tentoonstelling gaat door in een oud schoolgebouw – Paddenhoek 12 – dat door NUCLEO beheerd wordt. Verschillende kunstenaars resideren hier. Het platform BLANCO binnen de vzw NUCLEO stimuleert de kunstenaars om in dialoog te gaan met de buitenwereld. BLANCO stelde de presentatieplek in de Paddenhoek ter beschikking aan de curator van het project ONEwork Free Pectoor.

Curator Free Pectoor is zelf beeldend kunstenaar en resident bij NUCLEO sedert 2007. Hij wou een dialoog aangaan met de kunstenaars van NUCLEO onderling en met de toeschouwer . Hij vroeg aan alle NUCLEO kunstenaars één werk ONEwork in te dienen voor de tentoonstelling in de BLANCO ruimte.
Het idee van ONEwork is ontstaan via het boek N°1: First Works by 362 Artists (edited by Francesca Richer & Matthew Rosenzweig and published by D.A.P./Distributed Art Publishers, Inc.). In dit meer dan 400 pagina’s tellende boek werd aan hedendaagse internationale kunstenaars de vraag gesteld “What do you consider your First artwork?” De Belgische kunstenaars Wim Delvoye, Panamarenko en Luc Tuymans werd ook de vraag gesteld.
De kunstenaar heeft tegenwoordig tal van middelen om zijn kunst te laten ontdekken door het grote publiek: sociale media, websites, blogs, virtuele tentoonstellingen …
Curator Free Pectoor vindt het toch nog steeds belangrijk werken fysiek tentoon te stellen in een ruimte waar het menselijk contact tastbaar is. Een drempel moet steeds overwonnen worden tijdens de confrontatie kunstenaar/kunstwerk/toeschouwer. Dit is boeiend om mee te maken.

De tentoonstelling

Toen ik de ruimte binnentrad viel me vooral het zijlicht op dat door een vensterwand naar binnenglipte. Zo hoeft geen kunstlicht aan te pas te komen om de kunstwerken onder de aandacht te brengen.  Voor de curator was het koffiedik kijken wat de kunstenaar ging binnenbrengen. Het resultaat van de oproep is verrassend uiteenlopend. Een arsenaal aan technieken wordt hier samen gebracht. Free Pectoor had de moeilijke opdracht dit uitgebreid palet tot een passend en mooi geheel om te toveren. Daar is hij wonderwel in geslaagd. Elk werk heeft de nodige ruimte gekregen om afzonderlijk op te focussen. Enkele werken matchen met elkaar zoals de architecturale sculpturen van Brantt met de schilderijen van Isa D’hondt , Leen Van Tichelen, Hilde Van Wambeke.

Brantt: object
Brantt: object
Hilde Van Wambeke: schilderij
Hilde Van Wambeke: schilderij

 

 

 

 

 

http://www.isadhondt.be/
http://www.leen-van-tichelen.be/
http://kunstinhuis.be/kunstenaar/21700  (Hilde Van Wambeke)
http://www.brantt.be/
Het geometrische zwart/wit werk van Niels Ketelers wordt geconfronteerd met het meer figuratieve schilderij in subtiele kleuren van Jeffrey Dujardin.

http://www.nielsketelers.be
http://jeffreydujardin.tumblr.com/

Niels Ketelers: schilderij
Niels Ketelers: schilderij
Jeffrey Dujardin: schilderij
Jeffrey Dujardin: schilderij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sjoerd Paridaen ging zelfs vóór de tentoonstelling in dialoog met andere kunstenaars. Zijn installatie is het resultaat van een samenwerking via mailart met de Zuid-Afrikaanse Veronica Gabrielse. Deze installatie van Sjoerd Paridaen matcht dan weer met het Textile-artbook van Fatime Molnar.

http://www.loods12.be/html/_paridaen.html

http://www.fatimemolnar.com/

Sjoerd Paridaen: installatie/mailart
Sjoerd Paridaen: installatie/mailart
Fatime Molnar: Textile Artbook
Fatime Molnar: Textile Artbook

Het is onmogelijk alle 20 kunstenaars uitvoerig te bespreken daarom som ik graag alle deelnemers op die een bijzondere bijdrage leverden tot het geheel van deze verrassende tentoonstelling.
Sjoerd Paridaen – Niels Ketelers – Fatime Molnar – Jeffrey Dujardin – Marjolein Labeeû – Lieven Lefere – Eva Neirynck – Free Pectoor – Isa D’hondt – Brantt – Meindert Peirens – Frank Depoorter – Topo Copy – Leen Van Tichelen – Nathan De Corte – Hilde Van Wambeke – Georgia Kokot – Eveliene Deraedt – Mira Albrecht – Jeroen Van der Fraenen

De toekomstige bezoeker van ONEwork kan ik alvast dit meegeven: “Verwacht het onverwachte” (baseline van de krant De Standaard) en geniet van deze ongewone diversiteit.
logo_onework

https://www.facebook.com/events/1454538384864732/
http://www.nucleo.be/project/index/nl/126

Curator Free Pectoor http://www.nucleo.be/artist/index/nl/104

 

tekst en foto: Kathleen Ramboer

Who’s afraid of Virgina Woolf?

kramboer Geen categorie

De Scheldezonen met
Wie is bang voor Virgina Woolf?

schrijver Edward Albee

Toneelstuk opgevoerd door De Scheldezonen Heusden http://www.tschat.be/

Over het theater, de acteurs en nog zo veel meer…

Het werd voor Eric en mezelf een aangename en vooral verrassende avond bij vzw De Scheldezonen. We maakten er kennis met 2 bestuursleden Gabriël D’Haene en Paul Gyselinck die erbij waren vanaf het eerste uur en we begrepen dat De Scheldezonen voor hen maar ook omgekeerd zeer belangrijk zijn. Het podium en zaal, een pareltje, stralen een soort nostalgie uit die je nergens meer vindt. Prachtige oude rode pluchen zetels afkomstig van de KVS te Brussel doen je mijmeren over lang vervlogen tijden. Het theaterstuk die ‘t Schat deze avond brengt heeft zeker niets met de tijd van toen te maken maar alles met hedendaagse menselijke conflicten binnen een relatie. Wie is bang voor Virginia Woolf? is een wereldklassieker van Edward Albee in een eigentijdse regie van Roel and de Trazegnies.

De verfilming van het toneelstuk ligt waarschijnlijk alle film- en theaterliefhebbers nog in het geheugen door de intrigerende vertolking van Elizabeth Taylor en Richard Burton. Ook de cast van De Scheldezonen zet hier in Heusden een uitzonderlijke prestatie neer, een groot publiek waardig. En net dat grote publiek zullen ze bereiken op 9 juni in de toneeltempel van het NTGent waar ze meewerken aan het spiegelproject. In het kader van de viering van 50 jaar NTGent werd ’t Schat uitgenodigd om Wie is bang van Virginia Woolf? op te voeren in de schouwburg van het NTGent op het Sint-Baafsplein op woensdag 10 juni om 20u.

Het stuk

citaat uit de programmafolder
In het stuk is het publiek getuige van de langzame instorting van een huwelijk. Tijdens een destructieve nacht nodigt een koppel van middelbare leeftijd enkele gasten uit. Al snel is duidelijk dat tijdens die nacht, met behulp van veel alcohol, de duivels van een kapot huwelijk uitgedreven zullen worden.
De gasten, een jong koppel, wordt langzamerhand in een echtelijke oorlog betrokken.  Door te veel aan drank is de verbale marteling groot en de laatste illusies van een perfect huwelijk wordt genadeloos om zeep gebracht. Alles wordt ingezet om de pijnlijke realiteit niet onder ogen te hoeven zien. Met een lachwekkende en tegelijkertijd pijnlijke en wrede woordenstrijd vraagt Albee aandacht voor de nietszeggendheid, onpersoonlijke moderne tijd.

Het decor

Een reuzegroot aquarium met vissen, straalt rust uit in de turbulente wereld van het echtpaar. Het brengt contact met de natuur in huis, een contact dat slechts een illusie is. Zo is het decor een verlengstuk van de illusie van het theaterstuk.

De acteurs

Voor de opvoering spraken we met drie van de vier acteurs. Het waren aangename gesprekspartners en de fotograaf Eric bleek gecharmeerd door hun uitstraling. Blij was ik dat ze wat tijd voor ons maakten vlak voor de opvoering van een stuk waar concentratie niet alleen op het toneel maar ook vooraf een belangrijke rol speelt.

Hendrik Blondeel

DSCF1416adie de rol van Georges op zich neemt, stond me eerst te woord. Door gebruik te maken van het briljante decor als gespreksruimte was de toon onmiddellijk gezet. Hendrik Blondeel  acteerde reeds op zijn twaalfde. De rol van Georges, de helft van het koppel van middelbare leeftijd, eist dan ook iemand met ervaring.
Hoe kon je je inleven in de  psyche van Georges?
Hendrik: Dit is een lang denkproces. Eerst volgt een lezing van de tekst, daarna een tekstanalyse en bespreking van het karakter. Het is vooral putten uit eigen ervaring en ervaringen van mensen rondom mij. Een groot empatisch vermogen mag zeker niet ontbreken.
Heb je de film onlangs gezien?
14 dagen voor de repetities bekeek ik de film. Maar het was zeker niet de bedoeling Richard Burton te kopiëren. Een eigen inbreng is noodzakelijk.
Zou je met om het even wie deze rol kunnen spelen?
Mijn tegenspeelster die de rol van Martha op zich neemt zou niet om het even wie kunnen zijn. Er moet een match zijn en klikken. Een eerste vereiste in dit stuk is dat de personages voluit gaan, zich kwetsbaar opstellen, emoties oproepen. Elkander aanvoelen is een eerste vereiste.

Anne Remerie

DSCF1423 avertolkt de rol van Honey, de jonge vrouw. Ook zij acteerde reeds op jonge leeftijd
Wat vond zij het moeilijkste aan je rol?
Anne: Geloofwaardig overkomen, dronken worden zonder een karikatuur op de planken neer te zetten. Lichaamstaal, gezichtsuitdrukking en houding spelen hier een belangrijke rol.
Gelukkig kon ik samenwerken met een goede regisseur.
Roeland de Trazegnies heeft echt de gave van het regisseren, geeft op een eerlijke en goede manier kritiek en staat positief tegenover een eigen creatieve inbreng.

Verder vertelde Anne me dat ze mama van twee jonge kinderen is en het een goed gevoel heeft toch nog op de planken te kunnen staan.

Giovanni Vandendaele

DSCF9936 verwerkt final Nick op het toneel, de andere helft van het jonge koppel, speelde als zesjarige ook reeds toneel. Hij is nieuw in dit gezelschap maar had geen enkele moeite om zich te integreren. Hij looft ook de eigen creatieve inbreng die hier mogelijk is. Ook hij bekeek de film om over een basis te beschikken.
Verder koestert hij regisseurambities. Ook dat boeit hem. In september volgt hij lessen om als regisseur aan de slag te kunnen gaan.
 

 

Een half uurtje na ons gesprek ging het licht uit en lieten we ons meeslepen op de golven van de illusie. Het prachtige decor, een muurgroot aquarium, versterkt de magische sfeer. We beleefden samen met Martha, Georges, Honey en Nick een intense, emotionele avond. Na de voorstelling ontglipte me de gedachte dat deze irreële theaterwereld  ook wel een heel klein beetje werkelijkheid kan zijn.

Proficiat aan het ganse team die dit moeilijke stuk echt geloofwaardig wist te brengen voor ons het publiek.
Het theaterstuk Wie is bang van Virginia Woolf?
De Scheldezonen Heusden
kan je nog meemaken tijdens het Spiegelfestival
NTGent schouwburg
woensdag 10 juni
Sint-Baafsplein om 20u
reserveren kan  via het NTGent +32 9 225 01 01

tekst Kathleen Ramboer
foto’s Eric Rottée

Eerste kleine Stadsartiest in Mechelen

kramboer Geen categorie
realisatie Bert Vannoten

Op initiatief van de Kinderraad organiseerde Mechelen Kinderstad voor het eerst een grote Talentenjacht. Mechelse kinderen van 3 tot 12 jaar oud mochten op 26 april op een podium voor een jury en publiek hun kunsten tonen. De winnaar de 10-jarige Yannis Aghassaiy, zanger-rapper, is de komende twee jaar de allereerste kleine stadsartiest en dus culturele kinderambassadeur van de Dijlestad.

Fout
Deze video bestaat niet