Tekst en foto’s Eric Rottée

TCHOUBOUKOV. – Ah ! n’allez pas chercher si loin, mon vieux. Parlez !… Alors ?	LOMOV. – Tout de suite. Une minute… Il y a que je suis venu demander la main de votre fille, Natalia Stepanovna.
TCHOUBOUKOV, joyeusement… – Maman ! Ivan Vassilievitch ! Répétez ; je n’ai pas bien entendu !	LOMOV. – J’ai l’honneur de demander…TCHOUBOUKOV, l’interrompant. – Mon mignon… Je suis si content et ainsi de suite

De omgeving 

Links een biorestaurant met bar, rechts een pizzeria en een pokébowl-snack. Iets verderop de weg staat een tafelvoetbalspel. Aan de rechterkant bevindt zich een theaterzaal: zaal Delvaux van de Université Libre de Bruxelles (ULB).

Atelier Théâtre

Vanavond vindt er een bijzondere theatervoorstelling plaats. In tegenstelling tot de publieke opinie bestaat het studentenleven aan de universiteit niet alleen uit feesten en alcohol. Om de studiestress te verminderen, biedt de universiteit tal van culturele en sportieve activiteiten aan. Eén daarvan zijn de ateliers waar studenten kunnen leren musiceren, zingen, filmen… en toneelspelen. Een half jaar lang oefenen de studenten de kunst van het theater, met een voorstelling als sluitstuk.

Het ontstaan

Margarita, de docent, zegt: “De eerste creaties zijn korte stukken: een monoloog, een scène, een klein format als opstap naar een groot theaterstuk.” “Ik heb de studenten gezegd dat ze de kans hebben om zichzelf uit te drukken.” “Neem een klassieker.” “Kan ik zelf een tekst schrijven?” vragen de studenten. Oké. Ze beginnen na te denken. “Je moet vertellen over iets wat echt belangrijk voor je is.” “Het zijn kleine formats die samen een rode draad vormen. Ik kijk of het werkt. Sommigen zijn nog onzeker en willen gerustgesteld worden”. Ze oefenen veel. Zo zie je Tsjechov en Marcel Aymé naast een stuk over oorlog of een absurd televisiespel. De verbinding tussen de stukken is de overtuiging van de acteurs.

De acteurs

Raphaël, Brenda en Isabelle zijn drie gepassioneerde acteurs. Raphaël woont naast de universiteit. Als student in Lyon nam hij ook al deel aan theaterateliers. Sindsdien is hij een gepassioneerd acteur. Hij brengt zijn ervaring mee naar het atelier in Brussel, bijvoorbeeld tijdens de oefeningen aan het begin van elke sessie. Hij speelt twee totaal verschillende rollen: de man die een huwelijksaanzoek doet (Tsjechov) en de slager die verliefd is op een juwelierster. Een extravert en een introvert personage.

Brenda nam vorig jaar een pauze in haar studie en voelde de noodzaak om iets zinvols te doen. Het theateratelier was de oplossing. Ze schreef zelf twee stukken: één over oorlog en een ander over een absurd televisiespel. Ze nam ook de regie voor haar rekening. Schrijven, acteren, regisseren: alles onder de coaching van Margarita. “Zonder de inbreng van de andere spelers zou het van weinig betekenis zijn,” zegt Brenda.

“Ik kom volgend semester terug,” zegt Isabelle. Ze volgt een master in de internationale politieke wetenschappen. Het is de eerste keer dat ze toneelspeelt. Ze is erg enthousiast: “Iedereen heeft zijn steentje bijgedragen.”

Margarita, de docent

Margarita komt uit Oezbekistan. Ze heeft nog steeds een mooi accent. Ze is al dertig jaar actief in de Belgische theaterwereld. Ze heeft de vzw Eco-culture opgericht. Vorig jaar kregen de studenten een vast theaterstuk, maar dit jaar mochten ze zelf kiezen wat ze wilden spelen om te leren en te groeien. “Het belangrijkste is hun relatie met de tijd en het spreken over wat essentieel voor hen is. De studenten zijn soms nog kwetsbaar.”

De voorstelling

Er komen veel thema’s aan bod: oorlog, de absurditeit van televisie en het effect daarvan op de mens, sociale klassen, jezelf heruitvinden, het huwelijk en de verborgen intenties erachter. Dit is wat jongeren bezighoudt. De voorstelling is zeer afwisselend: een monoloog, een interactie tussen drie personen, een dialoog onder vier ogen, of vijf spelers op het podium. Meestal zonder veel geschreeuw, maar met een diepgaande kracht in de bescheidenheid.

“Ce n’est qu’un au revoir”

Voor alle studenten — Raphaël, Brenda en Isabelle — staat het vast: ze willen blijven toneelspelen.

https://www.facebook.com/ulbtheatre
https://www.facebook.com/AsblEcoCulture/

Tekst en Foto’s Eric Rottée